← Chapters

အခန်း ၂၅၆

Vol. 26 Ch. 256

အခန်း ၂၅၆

Vol. 26 Ch. 256

အခန်း (၂၅၆) - အတင်းအကျပ် လုယူတာလား

ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ။

အမွေအနှစ် နေရာ တုန်ခါသွားသည်နှင့်အမျှ ဝှစ်ခနဲ မြည်သံပေါင်း မရေမတွက်နိုင်အောင် အပေါ်စီးမှ ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျိုးစုံသော လက်နက်များ ပျံသန်းနေပြီး မြစ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ ပြေးလွှားနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အရောင်အသွေးစုံလင်သော အလင်းတန်းများ တောက်ပနေပြီး ကြယ်များ မြေပြင်သို့ ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။

လက်နက်မြစ် က ဟင်းလင်းပြင် နယ်ပယ် မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး အတွင်းသို့ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားကာ အမွေအနှစ် တစ်ခုလုံးကို မြစ်ကြီးတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းသွားပေသည်။

ဤအရာကို မြင်ချိန်၌ ကျင့်ကြံသူ အများအပြား စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြပြီး ခြေပိုက်ခွေ ထိုင်ချလိုက်ကြ၏။

ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် ၏ အကြည့်များ ထက်မြက်သွားပြီး သတိပေးလိုက်သည်။

"ခြေပိုက်ခွေထိုင်ပြီး သင့်တော်တဲ့ လက်နက်တစ်ခုကို ခံစားရဖို့ ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အငွေ့အသက်ကို အသုံးပြုလိုက်"

ယိုကျူ နှင့် အခြားသူများက ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး အမြန် ထိုင်ချကာ သူတို့၏ အခြေအနေကို ချိန်ညှိပြီး သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ထူးခြားသော အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြပေ၏။

တစ်ခဏအတွင်း ကွင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် လူများသည် ခြေပိုက်ခွေ ထိုင်နေခြင်းများနှင့် ပြည့်နှက်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အငွေ့အသက်များက ကောင်းကင်ယံသို့ တက်သွားကာ တိမ်တိုက်များကို လှုပ်ခတ်သွားစေသည်။

သေချာသည်မှာ တချို့လူတွေက ဤလိုမလုပ်ဘဲ ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် လိုမျိုး တခြားသူတွေအတွက် အစောင့်အရှောက် တွေ ဖြစ်လာကြသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အရိပ်မည်းတစ်ခုက လက်နက်မြစ် ဆီသို့ ရုတ်တရက် ပြေးဝင်သွားပြီး ထူးကဲသော ဧကရာဇ် ရတနာ များထဲမှ တစ်ခုကို လုယူရန် ကြိုးစားလိုက်ပေ၏။

ဤအရာကို မြင်ချိန်၌ လူတိုင်း လှောင်ပြောင်လိုက်ကြသည်။

"မဆင်မခြင် လုပ်နေတာပဲ"

"ဒီလူသစ်က ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ... လက်နက်မြစ် မှာ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကာကွယ်ရေး ယန္တရား ရှိတယ်ဆိုတာ သူ မသိဘူးလား"

"သူက ဝေးလံခေါင်ဖျားတဲ့ နေရာတစ်ခုခုကများ လာတာလား"

"သူက သေချင်လို့ အပြစ်ရှာနေတာပဲ"

လူတိုင်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် အရိပ်မည်းက ဧကရာဇ် ရတနာ ကို ထိတော့မည့်အချိန်မှာပင် မျက်မြင်မရသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အရိပ်မည်းကို ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားစေ၏။

"ဝေါ့!"

အရိပ်မည်းက မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး သွေးတစ်ပွက် အန်ချလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာက သေမတတ် ဖြူရော်နေပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိထားကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသနေပေ၏။

ဤအရာကို မြင်ချိန်၌ လှုပ်ရှားရန် စိတ်အားထက်သန်နေသော ကျန်ရှိသည့် လူအနည်းငယ်မှာ လန့်သွားကြပြီး အခြားသူများအတိုင်း ခြေပိုက်ခွေထိုင်၍ သင့်တော်သော လက်နက်များကို အာရုံခံရန် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအင်များကို အသုံးပြုကြတော့သည်။

ဤအရာကို မြင်ချိန်၌ ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် နှင့် အခြားသော အစောင့်အရှောက် များလည်း ပြုံးခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ပတ်ပတ်လည်ကို သတိဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အလင်းတန်း အနည်းငယ် ကျဆင်းလာပြီး လူအနည်းငယ်၏ ရှေ့တွင် ကျရောက်သွားပေသည်။

"ဝိညာဉ် ရတနာ တစ်ခု လား"

တချို့လူတွေက အံ့အားသင့်သွားတယ်။

"ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ် ရတနာထက် အဆင့်မြင့်တဲ့ လက်နက်တွေ အားလုံးနီးပါးမှာ ဝိညာဉ် တစ်ခု ပါရှိပြီးသားဖြစ်ပြီး လက်နက်မြစ် ထဲက တကယ် အစွမ်းထက်တဲ့ လက်နက်တွေက သူတို့ရဲ့ သခင်တွေကို ရွေးချယ်တာများလား"

"အဲ့ဒါက ငါတို့ ရှေ့ဆက်သွားလေလေ ပိုကောင်းတဲ့ လက်နက်တွေကို ရလေလေပဲ ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်လား"

"မင်း အိပ်မက်မက်နေတာပဲ... အဲ့ဒါက မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ အခွင့်အရေးအပေါ်မှာ မူတည်တယ်... တကယ်လို့ မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ အခွင့်အရေးက မလုံလောက်ဘူးဆိုရင် မင်း ဝိညာဉ် ရတနာ ကိုတောင် ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ကောင်းပါပြီ"

"ဒါ့အပြင် တချို့လက်နက်တွေက သူတို့ရဲ့ ပိုင်ရှင်တွေကို ရွေးချယ်ရာမှာ အရမ်းလောကြတယ်... မင်းရဲ့ ပါရမီက တခြားသူတွေထက် မြင့်မားပြီး မင်းက သူ့အတွက် အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်နေရင်တောင် မင်း နောက်ကျမှ ရောက်သွားရင် အဲ့ဒါက တခြားသူတွေရဲ့ လက်ထဲကို ရောက်သွားဦးမှာပဲ"

"ရိုးရိုးလေး ပြောရရင် ပါရမီနဲ့ အခွင့်အရေး ကောင်းတဲ့သူတွေက စောစော ပူးပေါင်းသင့်ပြီး ပါရမီနဲ့ အခွင့်အရေး ညံ့တဲ့သူတွေက အချိန်မရွေး ပူးပေါင်းနိုင်ပါတယ်"

အစောင့်အရှောက် များက အချင်းချင်း တိုးတိုးလေး ပြောဆိုနေကြပြီး ဝိညာဉ် ရတနာ ရရှိပြီးသူများကို ဖတ်ရခက်သော အမူအရာများဖြင့် တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။

"ကြည့်စမ်း... သေဖို့ မကြောက်တဲ့သူတွေ ရှိသေးတာပဲ"

တစ်ယောက်ယောက်က အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရာ လူတိုင်းက သူ ကြည့်နေသည့် ဦးတည်ရာသို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြပေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် တစ္ဆေ မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော ဝတ်ရုံဖြူဝတ် ပုံရိပ်တစ်ခုက လက်နက်မြစ် ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ထွက်ပေါ်လာ၏။

သူ၏ အကြည့်က လက်နက်မြစ် ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး လုယူရန် သင့်တော်သော လက်နက်တစ်ခုကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ပင်။

ဤအရာကို မြင်ချိန်၌ အစောင့်အရှောက် များ အားလုံးက ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ရှိနေကြပြီး ထိုလူကို လှောင်ပြောင်စွာ ကြည့်နေကြပေသည်။

ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် မော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမ၏ အကြည့်က အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွား၏။

သူပဲ။

သူမင သူ့ကို တစ်ခါသာ မြင်ဖူးသော်လည်း ကောင်းကင်ယံရှိ လူသည် ထိုလူ ဖြစ်ကြောင်းကို ၉၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာနေပေသည်။

သူက လက်နက်မြစ် ထဲမှ လက်နက်များကို တိုက်ရိုက် လုယူရန် ရည်ရွယ်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် သည် စိုးရိမ်မှုကို မပြသဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

သူမက အမြန် သတိပေးလိုက်သည်။

"လက်နက်မြစ် မှာ ကိုယ်ပိုင် ကာကွယ်ရေး ယန္တရား ရှိတယ်... ပြီးတော့ အတင်းအကျပ် လုယူဖို့ ကြိုးစားတဲ့သူတွေကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မယ်... စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့"

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ လူတိုင်းက သူမကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။ သူတို့က သူမ ဝင်စွက်ဖက်သည့်အတွက် အပြစ်တင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း သူမကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြပေသည်။

နတ်သမီး ကျင်းဟုန် လား။

အစောင့်အရှောက် များအဖြစ် တာဝန်ပေးခံရသူများသည် များသောအားဖြင့် သက်ဆိုင်ရာ ဂိုဏ်းများတွင် အားအနည်းဆုံး ဖြစ်ကြပြီး တစ်ဖက်လူကို ရန်မစဝံ့ကြချေ။

သို့သော် သူတို့သည် စူးစမ်းလိုစိတ်လည်း ရှိကြသည်။ ‘ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် က သီးသန့်နေပြီး အေးစက်တယ်လို့ ပြောကြတာ မဟုတ်ဘူးလား။’

‘မကြာသေးမီက သူမ တစ်ခုခု မှားနေပုံရတယ်။ ကောင်းကင်ယံက လူကို စိုးရိမ်နေတာလား။’

‘အဲ့ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။ နတ်သမီး ကျင်းဟုန် က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် စိုးရိမ်နေရတာလဲ။’

သူတို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သိနေကြတာများ ဖြစ်နိုင်မလား။

တစ်ခဏအတွင်း လူတိုင်း စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်သွားကြပေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူက အောက်ဘက်ရှိ ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ မပြောခဲ့ချေ။

သူ၏ အကြည့်က ထက်မြက်သွားပြီး လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အလင်းတန်း ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို လက်နက်မြစ် ထဲမှ အတင်းအကျပ် ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲတွင် သိမ်းဆည်းလိုက်ပေသည်။

ဤအရာကို မြင်ချိန်၌ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြ၏။ တကယ်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စွမ်းအားပါလား။

‘ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တောင်မှ အတင်းအကျပ် မလုယူရဲခဲ့ဘူးလေ။’

‘အဲ့ဒီလူက လက်နက်ရဲ့ ကာကွယ်ရေး ယန္တရားကို တကယ်ပဲ လျစ်လျူရှုပြီး ဧကရာဇ် လက်နက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို အတင်းအကျပ် လုယူသွားခဲ့တာလား။’

‘ကောင်းလိုက်တာ။’

‘အဲ့ဒါတွေ အားလုံးက ဧကရာဇ် လက်နက် တွေဆိုတာကို သူတို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်တယ်။’

သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးက လက်နက်တွေ အားလုံးထဲမှာ ဧကရာဇ် လက်နက် အနည်းငယ်ပဲ ကျန်တော့တာလား။

တစ်ခဏအတွင်း လူတိုင်း တံတွေးမျိုချလိုက်ကြပြီး တချို့က အံ့အားသင့်ကာ တချို့ကတော့ မနာလို ဖြစ်သွားကြပေ၏။

ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် လည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုသူက အရမ်းစွမ်းအားကြီးမှန်း သူမ သိထားသော်လည်း ဤလောက်တောင် စွမ်းအားကြီးမယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ချေ။

လူတိုင်း သူတို့၏ တွေးတောမှုများကို ဆက်မလုပ်နိုင်မီ ကောင်းကင်ကြီး ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားပေသည်။

မိုးသက်မုန်တိုင်း တိမ်တိုက်များ စုရုံးလာပြီး လျှပ်စီးကြောင်းများ ဝိုးတဝါး တောက်ပနေ၏။

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ထိုလူက ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရဲ့ တားမြစ်ချက်ကို ချိုးဖောက်လိုက်တာများလား။

သူတို့ သေချာ မစဉ်းစားနိုင်သေးမီ ရိုင်းစိုင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

"မင်း ဘယ်လောက်တောင် ရဲတင်းလိုက်လဲ... ဒီနေရာမှာ ဘယ်သူက ဒီလောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းရဲတာလဲ"

အသံက ကောင်းကင်ယံတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူ များကို ဖြူရော်သွားစေ၏။

လူတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မျက်လုံးများကို ဖွင့်ပြီး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များထဲမှ လျှပ်စီးကြောင်းများ တဖျပ်ဖျပ် လက်နေသော ပုံရိပ်နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

လျှပ်စီးကြောင်း ပုံရိပ်၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော ဝတ်ရုံဖြူဝတ် လူတစ်ဦးက ဤမြင်ကွင်းကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော ဝတ်ရုံဖြူဝတ် လူက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်၏။

"ပြန်သွားကြ... ငါက ပစ္စည်းတချို့ လာယူရုံသက်သက်ပဲ... ဆူညံနေဖို့ မလိုပါဘူး"

"ရဲတင်းလိုက်တာ! ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်ပြီး ဒီနေရာမှာ မဆင်မခြင် စကားပြောရဲတယ်ပေါ့လေ"

"ဒီနေ့ မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးမယ် မထင်နဲ့"

လျှပ်စီးကြောင်းများ လွှမ်းခြုံထားသော ပုံရိပ်နှစ်ခုက စကားပြောလိုက်ရာ သူတို့၏ အသံများက မိုးကြိုးပမာ ဟိန်းဟောက်ပြီး ကောင်းကင်ကို တုန်လှုပ်သွားစေပေ၏။

သို့သော် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော ဝတ်ရုံဖြူဝတ် လူ၏ အမူအရာက အေးစက်သွားသည်။

"မင်းတို့ ဆူညံလွန်းနေတယ်... မင်းတို့က ငါ့လူ အနားယူနေတာကို အနှောင့်အယှက် ပေးနေတာပဲ"

ဝတ်ရုံဖြူဝတ် လူ စကားပြောပြီးနောက် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ... ဟင်းလင်းပြင် လောကနိယာမ ၏ စွမ်းအားက တိုက်ခတ်သွားပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းများနှင့် တူညီသော အငွေ့အသက်များရှိသည့် လျှပ်စီးကြောင်း ပုံရိပ်နှစ်ခုမှာ ချက်ချင်းပင် ခါးမှနေ၍ နှစ်ပိုင်း ပြတ်သွားတော့၏။

သူတို့၏ အံ့အားသင့်နေသော အမူအရာများက လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပေသည်။

မှောင်မိုက်သော မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လောကကြီးက ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့သည့်အလား ကြည်လင်မှုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။

ဤအရာကို မြင်ချိန်၌ ကွင်းပြင်ထဲရှိ လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်နေကြပေသည်။

သူတော်စင် အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ လား။

‘အနည်းဆုံးတော့ မဟာသူတော်စင် အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ ပေါ့။’

‘ဒီလူက ဘယ်သူလဲ... ပြီးတော့ သူ က ဘာလို့ ဒီနေရာမှာ ရှိနေတာလဲ။’

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော ဝတ်ရုံဖြူဝတ် လူက အောက်ဘက်ရှိ ကွင်းပြင်ထဲမှ လူအုပ်ကြီးကို ရုတ်တရက် ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။

လူတိုင်း လန့်သွားကြတယ်။

"စီနီယာ ကို တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"

ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် အပါအဝင် လူတိုင်းက နှုတ်ဆက်ရန် ဦးညွှတ်လိုက်ကြပေသည်။

သို့သော် ရွှမ်ယွမ်ကျင်းဟုန် ၏ အကြည့်က မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော ဝတ်ရုံဖြူဝတ် လူထံတွင်သာ စူးစိုက်နေပြီး သူမကို ကြည့်နေသည်ဟု ခံစားနေရ၏။

ပြီးတော့ သူမရဲ့ ခံစားချက်က မှန်ကန်ပေတယ်။

သို့သော် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော ဝတ်ရုံဖြူဝတ် လူက သူမကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး နောက်ထပ် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်ပေသည်။

All Chapters