အခန်း ၂၆၁

အခန်း (၂၆၁) - ဧည့်သည်လာမည့် ကြိုတင်နိမိတ်

နန်ကုန်းယွီ၏ အမူအရာကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းကျင်းချီ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပေ၏။

ဤကောင်လေးသည် သူ့ကို နောက်ပြောင်နေသည်ဟု သူ အမြဲတမ်း ခံစားခဲ့ရသည်။

သို့ရာတွင် နန်ကုန်းယွီ၏ အသံက ဆက်ထွက်လာခဲ့၏။

"အစ်ကိုတော်... အစ်ကိုတော်က နန်းတွင်းမှာ ရာထူးကြီးကြီး ယူထားတယ်... သူတို့က ဧကရာဇ်နဲ့ ပြည်သူတွေကို လှည့်စားချင်တယ်ဆိုရင် အစ်ကိုတော် ကိုယ်တိုင် အရာအားလုံးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရင်တောင် သူတို့ လုပ်နိုင်သေးတာပဲ... အရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်လုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူးလေ... အဲ့ဒါဆို အရမ်းပင်ပန်းနေလိမ့်မယ်"

နန်ကုန်းကျင်းချီမှာ နက်ရှိုင်းသော အတွေးထဲ နစ်မြောသွားပုံရသည်။

နန်ကုန်းယွီက ဆက်ပြောလိုက်၏။

"ဒါ့အပြင် အစ်ကိုတော့်ရဲ့ သက်တော်စောင့်တွေက အလှပြဖို့ သက်သက် မဟုတ်ဘူးလေ... သူတို့ကို အဲ့ဒီလူတွေအပေါ် စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားပြီး တစ်ခုခု ထူးခြားတာရှိရင် အစ်ကိုတော့်ဆီ ချက်ချင်း သတင်းပို့ခိုင်းလိုက်ပေါ့"

"ဧကရာဇ်တစ်ပါးအနေနဲ့ အရှင်မင်းကြီးရဲ့ လက်အောက်မှာ အလုပ်လုပ်နေတဲ့ လူတွေ အများကြီးရှိတယ်... အရှင်လုပ်ဖို့ လိုအပ်တာက အခြေအနေ တစ်ရပ်လုံးကို ထိန်းချုပ်ဖို့ပဲ... အရာအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်လုပ်ဖို့ မဟုတ်ဘူး"

ဤရှင်းပြချက်ကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းကျင်းချီ၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြန်၏။ သူသည် ဤအချက်ကို အမှန်တကယ် မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။ အထူးသဖြင့် သူ၏ဖခင်က သူ့အား အာဏာစွန့်လွှတ်နိုင်သည်ဟု မပြောခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

"ရှောင်ယွီ... မင်းရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်"

နန်ကုန်းယွီက သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်၏။

"အရှင်မင်းကြီးက သဘောကောင်းလွန်းနေပါပြီ"

နန်ကုန်းကျင်းချီက စကားမပတ်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ရှောင်ယွီ... ဒီနေ့ မင်း ဘာကိစ္စရှိလို့ လာတာလဲ"

နန်ကုန်းယွီက ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ် မတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"အသေးအမွှား ကိစ္စနှစ်ခုပါ... အစ်ကိုတော်အတွက် လက်ဆောင်ငယ်လေးလို့ မှတ်ယူလို့ရပါတယ်"

"အိုး" ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းကျင်းချီ၏ စိတ်ဝင်စားမှု မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။

"ဘာများလဲ"

"ပထမဆုံးအနေနဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အိမ်တော်အောက်မှာ အနောက်ဘက်နဲ့ တောင်ဘက် နယ်စပ်တွေကို ဆက်သွယ်ထားတဲ့ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ တစ်ခုရှိတယ်...ကျွန်တော် ထွက်သွားတဲ့အခါ အဲ့ဒီနေရာကို အမြန်ဆုံး လွှဲပြောင်းရယူဖို့ လူတစ်ယောက် လွှတ်ဖို့ မှတ်ထားပါဦး"

နန်ကုန်းယွီ၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းကျင်းချီက မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်၏။

"နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါ ဟုတ်လား... မင်းနဲ့ အစ်မတော်နှစ်ယောက်က အဲ့ဒီ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဝင်္ကပါကို သုံးပြီး ချင်းယိုအင်ပါယာ ကနေ အချိန်တိုအတွင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့တာပေါ့"

"ဟုတ်တယ်" နန်ကုန်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါက လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်ရာက ကျင်း မင်းသားရဲ့ လက်ရာလေ... ကျွန်တော် အဲ့ဒါကို ရှာတွေ့ပြီးတဲ့နောက် နှစ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့တယ်"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းကျင်းချီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ လူတိုင်းက ကျင်း မင်းသား၏ အခြေအနေကို သိရှိထားသောကြောင့် နားလည်ရန် မခက်ခဲပေ။

သူက နန်ကုန်းယွီကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါက တကယ်ကို လက်ဆောင်ငယ်လေးပါပဲ... ဒါဆို ဒုတိယတစ်ခုကရော ဘာလဲ"

နန်ကုန်းယွီသည် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ချပ်ကို ပစ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"ဒါက ယစ်မူးဖွယ်ရာ လေပြေညင်း ဝိုင်အရက်ရဲ့ ဖော်စပ်နည်းပဲ... တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ လက်ထဲကို အပ်လိုက်ပြီဆိုတော့ ပေါက်ကြားမခံနဲ့"

"ထုတ်လုပ်မှုစရိတ် မြင့်မားပေမယ့် ဝယ်ယူမယ့်သူ ရှားပါးမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒါက အင်ပါယာရဲ့ ဝင်ငွေကို တိုးစေနိုင်တယ်"

"သေချာတာပေါ့... ကျွန်တော် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကိုလည်း ယစ်မူးဖွယ်ရာ လေပြေညင်း ဝိုင်အရက်ရဲ့ ဖော်စပ်နည်းကို ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားတယ်... သူ့ကို ကျွန်တော် အသိပေးလိုက်မယ်... အစ်ကိုတော်တို့ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်လို့ ရပါတယ်"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းကျင်းချီ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပေ၏။ သူသည်လည်း "ယစ်မူးဖွယ်ရာ လေပြေညင်း ဝိုင်အရက်" ကို တစ်ကြိမ် မြည်းစမ်းခွင့်ရခဲ့ပြီး အမှန်တကယ်ပင် မေ့မရနိုင်သော အရသာမျိုး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အများအပြား ထုတ်လုပ်ပြီး ရောင်းချမည်ဆိုပါက...

သူသည် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး ပြုံးလိုက်သည်။

"ရှောင်ယွီရဲ့ လက်ဆောင်ကို ငါ တကယ် သဘောကျပါတယ်... ကျေးဇူးပဲ"

"အားနာစရာ မလိုပါဘူး"

နန်ကုန်းယွီက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး မတ်တတ်ထရပ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"အစ်ကိုတော် အလုပ်များနေတာပဲ... ကျွန်တော် ပြန်တော့မယ်"

နန်ကုန်းကျင်းချီက အလျင်အမြန် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ညီအစ်ကိုတွေ အခုမှ ခဏဆုံရတာကို မင်းက ဒီလောက် မြန်မြန် ပြန်တော့မလို့လား... ဘာလုပ်ဖို့ ပြန်မှာလဲ"

"ပြောလို့ မရဘူး... ပြောလို့ မရဘူး"

နန်ကုန်းယွီက အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံးလိုက်ပြီး စူးရှင်းမုန်း အပါအဝင် အခြားတစ်ယောက်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း နန်ကုန်းကျင်းချီသည် တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်သွားသည့်အလား အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

သူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဝိုင်အရက်စက်ရုံ ဖွင့်ဖို့ ပြင်ဆင်ရမယ် ဝိုင်ချက်တတ်တဲ့သူတွေကို လျှို့ဝှက် ရွေးချယ်လိုက်"

"အမိန့်အတိုင်းပါ"

...

နန်ကုန်းယွီသည် သူ၏လူများကို နန်းတော်အပြင်ဘက်သို့ ဦးဆောင်ခေါ်သွားပြီးနောက် စံအိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

သူက စူးရှင်းမုန်းနှင့် အခြားတစ်ယောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် အရင် ကျင့်ကြံဖို့ သွားကြ... ငါ ဟိုဘက်မှာ ခဏလောက် ထိုင်နေဦးမယ်"

"သခင်လေး... ကျွန်မတို့"

နန်ကုန်းယွီသည် သူတို့နှစ်ဦးကို တားမြစ်ရန် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် အရင် ကျင့်ကြံဖို့ အာရုံစိုက်သင့်တယ်... ချွန်းကျီတို့က အခု သူတို့ရဲ့ အဆင့် ကန့်သတ်ချက်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ သူတို့ကို အရင် ပြုစုခိုင်းလိုက်မယ်"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားကြ၏။ စူးရှင်းမုန်းသည် သူမ၏ နီရဲသော နှုတ်ခမ်းလေးကို ဖွဖွလေး ကိုက်လိုက်သည်။

"သခင်လေး... ဒီည ချင်းလင်နဲ့ ကျွန်မ သခင်လေးဆီ လာတွေ့လို့ ရမလား"

"ကောင်းပြီ"

နန်ကုန်းယွီက ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ငြင်းဆိုရန် အကြောင်းပြချက် မရှိချေ။

နန်ကုန်းယွီ၏ သဘောတူညီချက်ကို ကြားချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် ပြုံးလိုက်ကြပြီး အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ထုံးစံအတိုင်း မဏ္ဍပ်ဆီသို့ သွားကာ အပန်းဖြေကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေလိုက်၏။

သူသည် စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး ဖရိုဖရဲ ဝိညာဉ်မျှော်စင် အပေါ်သို့ စိတ်အာရုံ စူးစိုက်လိုက်ပြီး ရှန်ကွမ်ယွဲ့ဟွာမှာ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး စမ်းသပ်မှု ကို ခံယူနေဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ထပ်မံ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

သူသည် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ဟွာထံသို့ ရက်အနည်းငယ်ကြာတိုင်း သွားရောက်ကာ စကားပြောလေ့ရှိသည်။

သို့သော် ရွှမ်ယွမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်တစ်ကြိမ်တွင် သူမ၏ သဘောတူညီချက်ဖြင့် သူမအတွက် စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး စမ်းသပ်မှုကို စတင်ပေးခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ စိတ်နှလုံးကို သွေးတိုးစမ်းသည့် နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

နန်ကုန်းယွီသည် ထိုကိစ္စကို ထပ်မံ စဉ်းစားမနေတော့ချေ။ တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းခြင်း ဆေးလုံးများ ဖော်စပ်ရန်အတွက် ဆေးဖော်စပ်နည်း တစ်ခုနှင့် ဝိညာဉ်ဆေးပင် တစ်ပင်ကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။

ဝိညာဉ်ပေါင်းစည်းခြင်း ဆေးလုံးကို မည်သို့ ဖော်စပ်ရမည်ကို သင်ယူပြီးနောက် နန်ကုန်းယွီသည် ဆေးဖော်စပ်ရန် ချက်ချင်း မသွားခဲ့ပေ။

ယနေ့ တစ်စုံတစ်ယောက် လာလည်မည်ဟု သူ ကြိုတင်နိမိတ် ခံစားမိနေသည်။

ဤအခြေအနေတွင် အကောင်းဆုံးကတော့ စိတ်ကို ငြိမ်သက်အောင်ထားပြီး အနားယူရန်ပင်။

မကြာမီပင် ချွန်းကျီနှင့် အခြားသုံးဦးသည် အလျင်အမြန် လျှောက်လာကြသည်။ စူးရှင်းမုန်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့က သူတို့ကို အသိပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

အလှတရားများ ပြည့်နှက်နေသော မြေ၊ သူရဲကောင်းတို့၏ သင်္ချိုင်းဂူပင်။

နန်ကုန်းယွီသည် ငြင်းဆိုခြင်းမပြုဘဲ အပန်းဖြေကုလားထိုင်ပေါ်တွင် သက်တောင့်သက်သာ လှဲလျောင်းနေကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ခံစားရသော သက်တောင့်သက်သာရှိမှုကို ခံစားနေလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင်။

ရှောင်ဝေးက အလျင်အမြန် ရှေ့ထွက်လာပြီး ရိုသေစွာ ပြောလိုက်၏။

"အရှင်မင်းသား... သခင်မလေး ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင် တွေ့ခွင့်တောင်းနေပါတယ်"

"သူ့ကို ဝင်လာခိုင်းလိုက်"

နန်ကုန်းယွီက မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထရန် သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားရန် အရိပ်အယောင် မပြခဲ့ပေ။

"အမိန့်အတိုင်းပါ"

ရှောင်ဝေးက သဘောတူလိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ထွက်သွားကာ မကြာမီ ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်ကို ခြံဝင်းအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

နန်ကုန်းယွီ၏ အပြုအမူကို မြင်ချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်မှာ မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်မိသည်။

"မောင်လေး... မင်းရဲ့ အကြိုက်က ထူးခြားတယ်နော်”

"အစ်မတော် ရောက်လာပြီပဲ... ထိုင်ပါဦး"

နန်ကုန်းယွီက မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ကိုယ်ဟန်ကို အနည်းငယ် မတ်လိုက်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်ဝေး... လက်ဖက်ရည် ငဲ့ပေးလိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်"

ရှောင်ဝေးက တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်အတွက် လက်ဖက်ရည်ကို အလျင်အမြန် ငဲ့ပေးလိုက်သည်။

နန်ကုန်းယွီက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဒီနေ့ အစ်မတော် ဘာကိစ္စရှိလို့ လာတာလဲ"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် နာကြည်းနေပုံရသည်။

"မောင်လေး... ရှန်ကွမ် မိသားစုက အစ်မတော်ကို တောင်ပိုင်းနယ်မြေက လုံ မိသားစုဆီ သွားဖို့ ဖိအားပေးနေတယ်... ဒါက အစ်မတော်အတွက် စီစဉ်ထားတဲ့ မင်္ဂလာပွဲလို့ ပြောတယ်"

"အစ်မတော်... ပြောချင်တာကို တိုက်ရိုက်သာ ပြောပါ"

နန်ကုန်းယွီက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်သည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ နီရဲသော နှုတ်ခမ်းလေးကို ကိုက်ကာ ခေါင်းခါယမ်းလျက် ပြောလိုက်၏။

"အစ်မတော် မသွားချင်ဘူး... မောင်လေး... မောင်လေးက အစ်မတော်ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို သိပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး အစ်မတော်ကို ကူညီပါ"

နန်ကုန်းယွီက သူ၏လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။ သူသည် ကြိုတင်ခန့်မှန်းမိပြီးဖြစ်ပုံရသည်။ မနေ့က ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်၏ အခြေအနေမှာ တစ်ခုခု လွဲချော်နေကြောင်း သတိထားမိခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ သဘာဝကျကျပင် သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။

သူသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"အစ်မတော်... အစ်မတော်ရဲ့ မင်္ဂလာကိစ္စက ရှန်ကွမ် မိသားစုရဲ့ ကိစ္စပဲ... ကျွန်တော် ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ မသင့်တော်ဘူးလို့ ထင်တယ်"

ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှုကြောင့် သူမ၏ မျက်လုံးများ နီရဲလာခဲ့သည်။

"မောင်လေး... မောင်လေးက အစ်မတော်ကို တကယ် မကြိုက်ဘူးလား"

နန်ကုန်းယွီသည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ချထားလိုက်ပြီး ခေါင်းခါလျက် ရယ်မောလိုက်၏။

"အစ်မတော်က နောက်နေတာပဲ... အစ်မတော်လို အလှတရားမျိုးကို ဘယ်သူက မကြိုက်ဘဲ နေမှာလဲ"

ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။

"မောင်လေး... မောင်လေးက အစ်မတော်ကို ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"

နန်ကုန်းယွီက နားလည်သဘောပေါက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"အစ်မတော်... ငါတို့က မောင်နှမတွေလိုပါပဲ... ကျွန်တော် အစ်မတော်ကို တစ်ကြိမ်တော့ ကူညီနိုင်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ထာဝရတော့ မကူညီနိုင်ဘူး"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မောင်လေး... ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူမသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးရတော့မည့်အလား အလွန်ဆိုးရွားသော ခံစားချက်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။