အခန်း ၂၆၂

အခန်း (၂၆၂) - ဘယ်အကြောင်းပြချက်နဲ့လဲ

ချင်းယိုအင်ပါယာ၊ ကျန်းပေ့မင်းသား စံအိမ်။

ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်၏ အံ့သြသံသယဖြစ်နေသော အမူအရာကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီသည် ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်၏။

"ရှန်ကွမ် မိသားစုရဲ့ သံကြိုးတွေက အစ်မတော်အပေါ်မှာ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ရစ်ပတ်နေတယ်...ရှန်ကွမ် မိသားစုနဲ့ အစ်မတော်ရဲ့မောင်လေးက အစ်မတော်ကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့အတွက် အကျိုးအမြတ်က ပထမပဲလေ"

"ဒီစေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်သိမ်းဖို့ ကျွန်တော် ကူညီပေးနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ အစ်မတော်က ရှန်ကွမ် မိသားစုထဲမှာ ဆက်ရှိနေသရွေ့ ရှန်ကွမ် မိသားစုနဲ့ အစ်မတော်ရဲ့ မောင်လေးက အစ်မတော်ကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး... စေ့စပ်ပွဲကလည်း ထပ်ပေါ်လာဦးမှာပဲ"

"ပြီးတော့ ကျွန်တော် သိသလောက်ဆိုရင် အစ်မတော်ရဲ့ ဆရာကလည်း အစ်မတော်ကို ဆေးဆရာတောင်ကြား က သခင်လေးနဲ့ တာအို လက်တွဲဖော် ဖြစ်စေချင်နေပုံရတယ် မဟုတ်လား"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ထင်ဟပ်နေခဲ့သည်။

"မောင်လေး... ကျေးဇူးပြုပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြပါ... မောင်လေးက အစ်မတော်ကို ဘယ်လို ကူညီနိုင်မလဲ"

"လုံ မိသားစုနဲ့ စေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်သိမ်းဖို့ ကျွန်တော် နည်းလမ်းရှာပေးပါ့မယ်... ဒါပေမဲ့ မှတ်ထားပါ... ရှန်ကွမ် မိသားစုကနေ ခွဲထွက်တာ ဒါမှမဟုတ် ဘာကိုမှ မကြောက်ရွံ့ရလောက်အောင် အင်အားကြီးလာမှသာ အစ်မတော်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မယ်"

နန်ကုန်းယွီက ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မောင်လေး"

ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်သည် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး နက်ရှိုင်းစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

နန်ကုန်းယွီက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ယနေ့ ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်သည် ရင်ဘတ်ဟိုက်သော ဂါဝန်တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားကြောင်း သတိပြုမိလိုက်၏။

ခဏအကြာ စကားပြောပြီးနောက် ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်သည် တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"မောင်လေးက အခု ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့... ဘယ်တော့လောက် မြင့်မြတ်နယ်မြေ ဆီကို သွားဖို့ အစီအစဉ်ရှိလဲ"

"အစ်မတော်က ဘာလို့ ဒါကို မေးရတာလဲ"

နန်ကုန်းယွီက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးလိုက်သည်။

ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်၏ အမူအရာမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး သူမ၏ အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ကောလာဟလတွေအရ မောင်လေးမှာ တခြားသူတွေကို မြင့်မြတ်နယ်မြေ ဆီ ခေါ်သွားဖို့ အခွင့်အရေးကြီး ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်"

နန်ကုန်းယွီက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါက အမှန်ပါပဲ... အစ်မတော်က ဘာပြောချင်လို့လဲ"

"အစ်မတော်က... မောင်လေးနဲ့အတူ အစ်မတော်ကို ခေါ်သွားပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်လို့ပါ"

ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်က အတင်းပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

နန်ကုန်းယွီက မျက်လုံးများကို ပင့်ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"အစ်မတော်... မြင့်မြတ်နယ်မြေ က ဝိညာဉ်အရှင်မြတ် တစ်ပါးအတွက်တောင် အန္တရာယ်တွေ ပြည့်နှက်နေတယ်လို့ ကောလာဟလ ထွက်နေတယ်... အစ်မတော်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ဆိုရင်…"

သူသည် စကားကို ထိုနေရာတွင် ရပ်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မတော်ရဲ့ အထက်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်နဲ့ဆိုရင် တစ်နေ့ကျရင်တော့ ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် ကို ရောက်ပြီး မြင့်မြတ်နယ်မြေ ထဲကို ဝင်နိုင်မှာပါ... တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ သေချာတဲ့နည်းလမ်းက ဆက်သွားတာ ပိုမကောင်းဘူးလား"

ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်က အံကြိတ်လိုက်၏။ နန်ကုန်းယွီ၏ ဆိုလိုရင်းကို သူမ မည်သို့ နားမလည်ဘဲ နေမည်နည်း။ ယခု သူမသည် အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင်သာ ရှိသေးပြီး နန်ကုန်းယွီတို့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခြင်းသည် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

သူမ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။ သူမက နန်ကုန်းယွီနောက်သို့ လိုက်ပါသွားခြင်းဖြင့် မည်သည့်အကူအညီကို ပေးနိုင်မည်နည်း။

အလှတရားလား။

အလှတရားသည် စွမ်းရည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဘာမျှမဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် စူးရှင်းမုန်းနှင့် ပိုင်ဝမ်လင်းတို့ကဲ့သို့ အလှတရားများက သူ၏ဘေးတွင် ရှိနေစဉ် နန်ကုန်းယွီမှာ အခြားအလှတရားများ လိုအပ်ပါသေးသလား။

လုံးဝ မလိုအပ်တော့ပေ။

ဤအရာကို တွေးမိချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်၏ အမူအရာ မှောင်မိုက်သွားပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"မောင်လေး... ဒီနေ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... အစ်မတော် ပြန်တော့မယ်"

"အစ်မတော်... ဂရုစိုက်သွားပါ"

နန်ကုန်းယွီက ညင်သာစွာ ပြုံးပြလိုက်သော်လည်း လိုက်ပို့ရန် မတ်တတ်မထခဲ့ချေ။

ထွက်ခွာသွားသော လူကို ကြည့်ရင်း ရှဟယ်က နားမလည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"သခင်လေး... သခင်မလေး ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင် က သခင်လေးကို တော်တော်လေး သဘောကျနေတာ ထင်ရှားပါတယ်... ဘာလို့ သူ့ကို လက်မခံတာလဲ"

နန်ကုန်းယွီက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"သူက ရှန်ကွမ်ထျန်းရှင်းရဲ့ သမီးဖြစ်နေလို့ပဲ... ငါ သူ့ကို ကူညီနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့ဘေးနားမှာတော့ သူ့ကို မထားချင်ဘူး"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်သွားကာ သူ၏ဖခင်သည် မိမိကြောင့် သေဆုံးခဲ့ရခြင်းဖြစ်ကြောင်း ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ထည့်သွင်းပြောဆိုလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးလေးဦးမှာ အနည်းငယ် နားမလည်ဖြစ်သွားကြသော်လည်း နန်ကုန်းယွီက ထပ်မံပြောဆိုရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဘာမျှ ဆက်မပြောကြတော့ချေ။

နန်ကုန်းယွီသည် တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် အချိန်ဟင်းလင်းပြင်ကုန်သည်အသင်း ထံမှ အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်အမြစ် တစ်ခုကို ရွေးယူကာ ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်ထံသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။

သူသည် အဝေးသို့ ငေးကြည့်ရင်း စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်၏။

"ဒါကို ကလေးဘဝတုန်းက အစ်မတော် ပေးခဲ့တဲ့ မုန့်တွေအတွက် ကျေးဇူးဆပ်တယ်လို့ သဘောထားလိုက်ပါ"

...

ရှန်ကွမ် မိသားစု။

ရှန်ကွမ်ဟောက်မင်သည် ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် ရှိသော ဘိုးဘေးကြီး သုံးဦးကို အံ့သြသံသယဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘိုးဘေးကြီးတို့... နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးမလား"

သူတို့သုံးဦးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် အကြောက်တရား၊ သံသယနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများ ရောယှက်နေဆဲဖြစ်သည်။

ဘိုးဘေးကြီး တစ်ဦးက အေးစက်စွာ ကြေညာလိုက်၏။

"ငါ မင်းကို နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူး... လုံ မိသားစုနဲ့ စေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်သိမ်းလိုက်... ဒီနေ့ကစပြီး ရှန်ကွမ် မိသားစုက ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်ရဲ့ မင်္ဂလာကိစ္စကို ဝင်မစွက်ဖက်ရဘူး"

"ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

ရှန်ကွမ်ဟောက်မင်က မေးလိုက်သည်။

"ရှန်ကွမ် မိသားစုရဲ့ ယာယီ မိသားစုခေါင်းဆောင် တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘိုးဘေးကြီးတို့ ဘာလို့ ဒီလိုလုပ်ရတာလဲဆိုတာ သိခွင့်ရှိတယ်လို့ ထင်ပါတယ်"

ယာယီ မိသားစုခေါင်းဆောင်။

ဤသည်မှာ ရှန်ကွမ် မိသားစု၏ ဓလေ့ထုံးစံတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ယေဘုယျအားဖြင့် မိသားစုခေါင်းဆောင်ကို မိသားစုဆွေစဉ်မျိုးဆက်မှ ရွေးချယ်လေ့ရှိပြီး ဆွေစဉ်မျိုးဆက်တစ်ခုလုံးတွင် အရည်အချင်းမရှိသူများသာ ပါဝင်နေပါက ချွင်းချက်အနေဖြင့် အခြားမှ ရွေးချယ်နိုင်သည်။

ထို့အပြင် မိသားစုခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ခေါင်းဆောင်၏ အင်အားသည် အနည်းဆုံး နတ်ဘုရားပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိရမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေတစ်ခုခုကြောင့် မိသားစုခေါင်းဆောင် ထွက်ခွာသွားခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးသွားခြင်းများ ဖြစ်ပေါ်ပြီး အမွေဆက်ခံမည့်သူက နတ်ဘုရားပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် သို့ မရောက်ရှိသေးပါက ယာယီ မိသားစုခေါင်းဆောင် ဟုသာ ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

အကယ်၍ အနှစ်သုံးဆယ်တိုင်တိုင် နတ်ဘုရားပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခြင်းမရှိဘဲ မိသားစုခေါင်းဆောင်အဖြစ် ဆက်ခံနိုင်ခြင်းမရှိပါက မျိုးနွယ်စုသည် ပင်မမျိုးဆက်၏ တပည့်များထဲမှ မိသားစုခေါင်းဆောင်သစ်တစ်ဦးကို ရွေးချယ်မည်ဖြစ်သည်။

ရှန်ကွမ်ဟောက်မင်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ဘိုးဘေးကြီးတစ်ဦးက အခြားနှစ်ဦးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အကူအညီမဲ့စွာ ပြောလိုက်၏။

"ငါတို့ ခြိမ်းခြောက်ခံလိုက်ရတယ်"

"ခြိမ်း... ခြိမ်းခြောက်ခံရတာ ဟုတ်လား"

ရှန်ကွမ်ဟောက်မင်မှာ အံ့သြသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် သံသယအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ဟုတ်တယ်"

"လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသား တစ်ယောက်က ငါတို့ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူသွားပြီး ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိအောင် လုပ်သွားခဲ့တယ်"

"လုံ မိသားစုနဲ့ စေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်သိမ်းဖို့ ငါတို့မှာ သုံးရက်အချိန်ရှိတယ်လို့ သူက ပြောတယ်... ပြီးတော့ ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်ရဲ့ မင်္ဂလာကိစ္စကို ငါတို့ ဝင်မစွက်ဖက်ရဘူးတဲ့... မဟုတ်ရင် စုန့် မိသားစုရဲ့ ကံကြမ္မာက ငါတို့ ရှန်ကွမ် မိသားစုရဲ့ ကံကြမ္မာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်တဲ့"

လူသုံးဦး၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ဟောက်မင်၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ စုန့် မိသားစု ဟုတ်လား။

စုန့် မိသားစုသည် ရှန်ကွမ် မိသားစုထက် အင်အားမနည်းပါချေ။ သို့သော် လွန်ခဲ့သော ခြောက်နှစ်က ကပ်ဘေးပျက်သုဉ်းခြင်းအဆင့် အထက်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူအားလုံး ညတွင်းချင်း သေဆုံးသွားခဲ့ကြပြီး မိသားစုခေါင်းဆောင် စုန့်ချွဲ အပါအဝင် အခြားသူများလည်း ပါဝင်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ စုန့် မိသားစု၏ ခေတ်သည် နိဂုံးချုပ်သွားခဲ့သည်။

အကယ်၍ ဘိုးဘေးကြီးသုံးဦး ပြောသည့်အတိုင်း မှန်ကန်ပါက ထို ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသား သည် လွန်ခဲ့သောနှစ်များက စုန့် မိသားစုကို ကျဆုံးစေခဲ့သူ ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်သည် ထိုကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို စည်းရုံးနိုင်လောက်အောင် ဘယ်ကများ အခွင့်အရေး ရခဲ့သနည်း။

"ကောင်းပြီ... ဒါက မင်းအဖေ စီစဉ်ခဲ့တဲ့ စေ့စပ်ပွဲဖြစ်တဲ့အတွက် အမြန်ဆုံး ဖျက်သိမ်းသင့်တယ်"

ဘိုးဘေးကြီးတစ်ဦးက ဝင်ပြောလိုက်ပြီး ရှန်ကွမ်ဟောက်မင်၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့မှာ အချိန်အများကြီး မရှိတော့ဘူး" ဟု အခြား ဘိုးဘေးကြီးတစ်ဦးက ထောက်ခံလိုက်သည်။

ဘိုးဘေးကြီးတစ်ဦးက တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"ကောင်းပြီ... ဘေးကင်းစေဖို့အတွက် ငါ မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အခြားနှစ်ဦးမှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ရုံသာ ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။

...

ကျန်းပေ့မင်းသား စံအိမ်။

နန်ကုန်းယွီသည် ဥယျာဉ်အတွင်း သက်တောင့်သက်သာ ထိုင်နေစဉ် သတ္တဝါငယ်လေးတစ်ကောင် ပြေးလာပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးကို ပွတ်သပ်နေခဲ့သည်။

နန်ကုန်းယွီက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ကျိုယောင်ယောင်... မင်းရဲ့ဒဏ်ရာတွေ သက်သာသွားပြီ မဟုတ်ဘူးလား... မင်းရဲ့ကျင့်ကြံမှုကလည်း ဝိညာဉ်အရှင်မြတ် အလယ်အလတ်အဆင့်ကို ပြန်ရောက်နေပြီဆိုတော့ ဘာလို့ မထွက်သွားသေးတာလဲ"

"အရှင်... ကျွန်မရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်"

ကျိုယောင်ယောင်က ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီနှိမ့်ချတဲ့ နတ်ဆိုးလေးက အရှင့်ဘေးနားမှာ နေချင်လို့ပါ... အဲ့ဒါ ခွင့်ပြုနိုင်မလားဟင်"

"ငါ့ဘေးနားမှာ နေချင်တယ် ဟုတ်လား"

နန်ကုန်းယွီက တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဖတ်ရခက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွား၏။

"ဘာအကြောင်းပြချက်နဲ့ မင်းကို ငါ့ဘေးနားမှာ နေခွင့်ပြုရမှာလဲ"

"ကျွန်မ…"

ကျိုယောင်ယောင်၏ အမူအရာ တောင့်တင်းသွားသည်။ မှန်ပေသည်၊ သူမတွင် မည်သည့် အခွင့်အရေး ရှိနေသနည်း။

ဒဏ်ရာများမှ သက်သာလာသော်လည်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။ မဟာသူတော်စင် နောက်ပိုင်းအဆင့်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် နောက်ထပ် နှစ်အတော်ကြာ အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။

မြင့်မြတ်နယ်မြေ သို့ မဝင်ရောက်ဘဲ မိမိ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဆက်လက်၍ ပြန်လည် မရယူနိုင်ပေ။ မဟာသူတော်စင်အဆင့် သို့ မရောက်ရှိဘဲ မိမိ မျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေသို့လည်း ပြန်၍မရနိုင်ချေ။

သို့သော် မြင့်မြတ်နယ်မြေ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ထိုမုန်းစရာကောင်းသော အဘိုးအိုက ဖမ်းမိသွားပါက သေချာပေါက် သေဆုံးရပေလိမ့်မည်။

ယခု တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးမှာ ဤစွမ်းအားကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်၏ အစောင့်အရှောက်ကို ရယူရန်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ဘေးတွင် နေနိုင်မည်ဟု သူမက ဘာကြောင့် ထင်နေရသနည်း။

‘ဘယ်အကြောင်းပြချက်နဲ့လဲ…’

သူမ ဝတ်ဆင်ထားသော ယစ်မူးအိပ်မက် ဟင်းလင်းပြင် သားရဲ ၏ ရတနာအစုံအလင်အပေါ် အခြေခံထားခြင်းလော။ သို့သော် တစ်ဖက်လူက ဂရုစိုက်ပုံမပေါ်ပေ၊ မဟုတ်လျှင် သူ့ဘာသာ အစောကြီးကတည်းက ယူသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူမတွင် အခြားဘာရှိသေးသနည်း။