အခန်း ၂၆၃

အခန်း (၂၆၃) - အထူး စစ်တပ်အမိန့်ပေး တံဆိပ်ပြား

ကျိုယောင်ယောင်သည် အတွေးထဲ နစ်မြောသွားခဲ့သည်။

နန်ကုန်းယွီက သူမကို ဆက်ထားရန် ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် အပေးအယူ အချက်အလက်များ တကယ်ကို မရှိပေ။

နန်ကုန်းယွီသည် စကားများများ မပြောခဲ့ပေ၊ သူမသည် တိရစ္ဆာန်ငယ်လေးတစ်ကောင်သာ ဖြစ်သည်၊ အကယ်၍ သူ စိတ်ဝင်စားပါက သူမနှင့် ခဏလောက် စကားပြောလိမ့်မည်။

အကယ်၍ စိတ်မဝင်စားရင် သူမကို လှည့်ကြည့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီအား ပြုစုပေးနေသော ချွန်းကျီနှင့် အခြားသုံးဦးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျိုယောင်ယောင်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် အရောင်တောက်သွားသည်။

သူမက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

"သခင်... ကျွန်မ လူအသွင်ပြောင်းပြီး အချိန်ပြည့်တဲ့အထိ သခင့်ရဲ့ အစေခံအဖြစ် အမှုထမ်းနိုင်ပါတယ်"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူမသည် အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် မိန်းကလေးတစ်ဦးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားသည်။

သူမသည် ဂါဝန်ရှည်တစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အောက်ခြေစွန်းမှာ လေထဲတွင် ညင်သာစွာ လွင့်ဝဲနေကာ ကောင်းကင်ယံရှိ ပေါ့ပါးပြီး သိမ်မွေ့သော တိမ်ဖြူများကဲ့သို့ပင်။

သူမ၏ အသားအရေမှာ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်ပြီး နေရောင်အောက်တွင် သိမ်မွေ့သော တောက်ပမှုဖြင့် တောက်ပနေကာ ထိလိုက်သည်နှင့် ကျိုးပဲ့သွားနိုင်လောက်အောင် ချောမွေ့နူးညံ့နေသည်။

သူမ၏ သိမ်မွေ့သော ဘဲဥပုံမျက်နှာလေးတွင် နူးညံ့ပြီး စီးဆင်းနေသော မျဉ်းကြောင်းများရှိကာ နွေဦးပေါက်ရာသီရှိ မိုးမခကိုင်းသစ်များကဲ့သို့ ခုံးနေသော မျက်ခုံးနှစ်ခုမှာ အပေါ်သို့ ပီတိဖြစ်ဖွယ် ကွေးတက်နေသည်။

ညကောင်းကင်ယံရှိ တောက်ပသော ကြယ်လေးများကဲ့သို့ တောက်ပနေသော ထိုမျက်လုံးများမှာ ကြည်လင်တောက်ပနေသော်လည်း ကောက်ကျစ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ဖော်ပြနေပုံရသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် စီးဆင်းနေသော အလင်းရောင်သည် မရေမတွက်နိုင်သော ဆန်းသစ်ပြီး စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ အတွေးအခေါ်များကို သိမ်းဆည်းထားပုံရသည်။

သူမ၏ မြင့်မားပြီး ဖြောင့်စင်းသော နှာတံအောက်တွင် ချယ်ရီသီးကဲ့သို့ နူးညံ့ပြီး စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ပန်းရောင်နှုတ်ခမ်းငယ်လေးရှိကာ ထောင့်စွန်းများတွင် အနည်းငယ် ကော့တက်နေပြီး အလွန်ဖျော့တော့သော၊ အလွယ်တကူ သတိမထားမိနိုင်သော အပြုံးတစ်ခုကို ဆောင်ထားသည်။

သူမ၏ ရှည်လျားပြီး နှင်းကဲ့သို့ ဖြူစင်သော ဆံပင်များမှာ ရေတံခွန်တစ်ခုကဲ့သို့ ပခုံးပေါ်သို့ ကျဆင်းနေပြီး ချောမွေ့ကာ လေထဲတွင် ညင်သာစွာ လွင့်ဝဲနေပြီး သိမ်မွေ့သော ရနံ့တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

သူမသည် ထိုနေရာတွင် ရပ်နေကာ လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်သော ထူးခြားပြီး တက်ကြွသည့် အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

နန်ကုန်းယွီက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"မင်းရဲ့ဒဏ်ရာတွေ အခု သက်သာသွားပြီပဲ... ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ကျသွားတာပဲ ရှိတယ်... အထွတ်အထိပ်ကို ပြန်ရောက်ဖို့ အချိန် သိပ်မကြာပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ မင်းကို သတ်ချင်နေတဲ့သူက တာအို ဝင်ရောက်ခြင်း အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူကြီး ဖြစ်ပြီး သူတို့နောက်ကွယ်မှာ တာအိုအရှင်မြတ်အဆင့် တောင် ရှိနိုင်တယ်... မင်း အသက်ရှင်သွားရင် သူတို့ကို သေချာပေါက် ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်"

"ပြီးတော့ ဒီအချိန်အတောအတွင်းမှာ မင်းက မင်းရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်နဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ အနည်းငယ်ကို စွန့်လွှတ်ရုံနဲ့တင် ငါ့အတွက်တော့ မတန်ပါဘူး"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုယောင်ယောင်၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"သခင်... ကျွန်မ... ကျွန်မ သခင့်အတွက် အနှစ်တစ်ရာ... မဟုတ်ဘူး... အနှစ်တစ်ထောင် အမှုထမ်းနိုင်ပါတယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး သခင့်ရဲ့ အကာအကွယ်ကို ပေးသနားတော်မူပါ"

နန်ကုန်းယွီက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အသွင်အပြင်မှာ ငြင်းဆိုဖွယ်မရှိသလို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပို၍ပင် ကျော့ရှင်းပြီး သွယ်လျကာ နေရာတိုင်းတွင် အချိုးအစားကျနပြီး သွယ်လျသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ရှိသည်။

လက်ရှိတွင် သူ၏ဘေး၌ သူမနှင့် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်သူမှာ စူးရှင်းမုန်း တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။ စာကလေးဝိညာဉ်လေး နှင့် ငွေရောင်နှင်းခဲ တို့ပင်လျှင် အနည်းငယ် နိမ့်ကျနေသေးသည်။

သေချာသည်မှာ နန်ကုန်းယွီ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကျိုယောင်ယောင်သည် သူ၏မိခင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးနှင့် ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

တိတိကျကျပြောရလျှင် သူတို့သည် မထိုက်တန်ပေ။

နန်ကုန်းယွီသည် တစ်ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"မင်းရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို ငါ သဘောတူနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားကို ထပ်ပြီး ဖော်ပြခွင့် မရှိဘူး... ငါ့ဘေးနားက လူတွေကိုလည်း အန္တရာယ်ပြုခွင့် မရှိဘူး"

"ဒါ့အပြင် အချိန်ကာလကို အနှစ်တစ်ထောင် သတ်မှတ်ထားတယ်... မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်အပေါ် မူတည်ပြီး အချိန်ကို လျှော့ချပေးနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းအတွက် ငါ ကယ်တင်ပေးရတဲ့ အကျပ်အတည်းတိုင်းအတွက် အချိန်ကို အနှစ်တစ်ရာ ထပ်ပေါင်းထည့်မယ်"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုယောင်ယောင်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်"

ယစ်မူးအိပ်မက် ဟင်းလင်းပြင် သားရဲ အတွက် အနှစ်တစ်ထောင် ဆိုသည်မှာ ဘာမျှမဟုတ်ပေ။

သို့သော် သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ပြန်လည်ရယူမည့် လမ်းကြောင်းနှင့် သူမ၏ အနာဂတ် တိုးတက်မှုအတွက်ပင်လျှင် သူမသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး၏ အကာအကွယ်ကို ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ သူမအတွက် အမှန်တကယ် အကျိုးရှိစေသော အရာဖြစ်သည်။

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အနားယူရန် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိုယောင်ယောင်သည် အလွန်ပါးနပ်စွာဖြင့် ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး သူတို့လေးဦးနှင့်အတူ သူ့ကို နှိပ်နယ်ပေးခဲ့သည်။

...

အချိန်တွေ ကုန်လွန်သွားသည်။

နန်ကုန်းယွီအတွက် သူ့ကို မထိတ်လန့်စေသော မည်သည့်အရာမဆို ကြီးမားသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် တစ်လ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ။

နေဝင်သွားပြီဖြစ်သည်။

နန်ကုန်းယွီသည် စားပွဲသုံးခုံစာ ဟင်းလျာများကို အထူးပြင်ဆင်ထားပြီး နန်ကုန်းကျင်းချီနှင့် အခြားသူများကို စားသောက်ပွဲသို့ ဖိတ်ကြားခဲ့သည်။

နန်ကုန်းကျင်းချီသည်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို နားလည်ထားပုံရပြီး သူ၏ မိသားစုဝင် ခုနစ်ဦးနှင့်အတူ စောစောစီးစီး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ပျော်ပွဲရွှင်ပွဲများတွင် ဘယ်သောအခါမှ မပါဝင်တတ်သော ချင်အန်းလန် ပင်လျှင် ယနေ့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အစောင့်များနှင့် အစေခံများအားလုံးကို ထုတ်ပယ်ထားသဖြင့် ခြောက်ကပ်နေသော ကျန်းပေ့မင်းသား စံအိမ်ကို ကြည့်ရင်း နန်ကုန်းကျင်းချီမှာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

‘နှုတ်ဆက်ရမည့်အချိန် ရောက်လာပြီ’

သိပ်မကြာခင်မှာပဲ။

ယဲ့ကျင်းလင်နှင့် အခြားသူများ အလုပ်များနေချိန်တွင် စားသောက်ပွဲ စားပွဲသုံးခုံကို ခင်းကျင်းထားပြီး လူတိုင်း နေရာယူလိုက်ကြသည်။

နန်ကုန်းယွီက မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး ခွက်ကို မြှောက်ကာ ပြောလိုက်၏။

"အစ်ကိုတော်... ဒီခွက်က အစ်ကိုတော့်အတွက်ပါ... တစ်နေ့ကျရင် ကျွန်တော်တို့ ပြန်တွေ့နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

နန်ကုန်းကျင်းချီက မတ်တတ်ထရပ်ကာ သူနှင့် ခွက်ချင်းတိုက်လိုက်ပြီး တစ်ကြိုက်တည်းဖြင့် အကုန်သောက်ချလိုက်သည်။

နန်ကုန်းယွီက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"အားလုံးပဲ ကောင်းကောင်း စားသောက်ကြပါ... ဒီနေ့ အပျော်ရွှင်ဆုံး အချိန်တွေကို ဖြတ်သန်းကြတာပေါ့"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် လူတိုင်း၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးများ လင်းလက်သွားကြသည်။

သို့သော် ချွင်းချက်အနည်းငယ်တော့ ရှိပေ၏။

လွမ်းဆွေးနေသော ရှန်ကွမ်ယွင်ယောင်၊ တိတ်ဆိတ်နေသော နန်ကုန်းကျင်းချီ၊ စိုးရိမ်နေသော ချင်ဝူဟွေ့ နှင့် သမီးဖြစ်သူကို စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေသော ကျူးကဲချင်းဟွေ့။

သို့သော် ဤသည်မှာ မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်။

ညဉ့်နက်လာသည်။

ဧည့်သည်များနှင့် အိမ်ရှင်များမှာ အလွန်ပျော်ရွှင်ခဲ့ကြပြီး စားသောက်ပွဲသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။

နန်ကုန်းယွီကိုယ်တိုင် နန်ကုန်းကျင်းချီနှင့် သူ၏ မိသားစုဝင် ခုနစ်ဦးကို အိမ်အပြင်သို့ လိုက်ပို့ရန် ဦးဆောင်ခဲ့သည်။

"အစ်ကိုတော်... ချင်းယိုအင်ပါယာ ရဲ့ တော်ဝင်မျိုးနွယ်တစ်ယောက်အနေနဲ့ အင်ပါယာကို နောက်ထပ် လက်ဆောင်တစ်ခု ပေးခဲ့မယ်"

သူ စကားပြောနေစဉ် စစ်တပ်အမိန့်ပေး တံဆိပ်ပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

"ဒါက ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် အထွတ်အထိပ် အင်အားရှိတဲ့ တစ္ဆေစစ်သည် သုံးထောင်ကို ဆင့်ခေါ်နိုင်တဲ့ အထူး စစ်တပ်အမိန့်ပေး တံဆိပ်ပြား ပဲ"

"တစ္ဆေစစ်သည်တွေက သေဆုံးပြီး ခုနစ်ရက်အကြာမှာ စစ်တပ်အမိန့်ပေး တံဆိပ်ပြားထဲမှာ ပြန်လည်ရှင်သန်နိုင်တယ်... သူတို့က သက်ရှိတွေ မဟုတ်ဘဲ ရုပ်သေးရုပ်တွေနဲ့ ဆင်တူတဲ့အတွက် သေမျိုးနယ်ပယ်ရဲ့ နိယာမတွေ အောက်မှာ မရှိဘူး... ချင်းယိုအင်ပါယာရဲ့ အပြင်းထန်ဆုံး ဝှက်ဖဲတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားကြပြီး စစ်တပ်အမိန့်ပေး တံဆိပ်ပြား ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"ရှောင်ယွီ... ဒါက... ဒါက တကယ်ကြီးလား"

နန်ကုန်းကျင်းချီက မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

နန်ကုန်းယွီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နန်ကုန်းလော့ချန်ကို ကြည့်လိုက်၏။

"ကောင်လေး... မင်းအဖေက ထီးနန်းကို စိတ်ဝင်စားမှု မရှိဘူး... ချင်းယိုအင်ပါယာ ကို တရားဝင်ဇနီးရဲ့ သားအကြီးဆုံးက အဓိက အမွေဆက်ခံရတာပဲ... ဒီအရာကို မင်းကို တိုက်ရိုက် ပေးလိုက်မယ်... မင်း အရွယ်ရောက်လာပြီး ကိုယ့်ဘာသာ ရပ်တည်နိုင်တဲ့အခါ မင်းအဖေကို ထီးနန်းစွန့်ခိုင်းလို့ ရပြီ"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် စစ်တပ်အမိန့်ပေး တံဆိပ်ပြား ကို နန်ကုန်းလော့ချန်၏ လက်ငယ်လေးထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်ပေးလိုက်သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ တယ် ကိုယ်လုပ်တော်၊ ကျောက်ဝမ်ယီ မှာ သူမ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းကို မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း မည်သို့ တားဆီးရမည်ကို မသိဘဲ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ စိုက်ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

နန်ကုန်းလော့ချန်က သူ၏ မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများကို ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ် လုပ်လိုက်ပြီး အံ့သြသံသယဖြစ်နေပုံဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ဦးရီးတော်... ဒါက ကျွန်တော့်အတွက် တကယ်လား"

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်း သွေးသစ္စာဆိုခြင်း အခမ်းအနား ကို လုပ်လို့ရတယ်... ဒီနေ့ကစပြီး သူက မင်းရဲ့ အမိန့်အောက်မှာ ရှိလိမ့်မယ်"

"ဒါပေမဲ့ မင်းကို သတိပေးရမယ်... အင်ပါယာရဲ့ အာဏာက ရက်စက်ပြတ်သားတဲ့ စိတ်နှလုံး လိုအပ်ပေမယ့် ကမ္ဘာကြီးကို ကြင်နာမှုနဲ့ အုပ်ချုပ်ဖို့လည်း လိုအပ်တယ်... ရေက လှေကို သယ်ဆောင်နိုင်သလို... လှေကို မှောက်အောင်လည်း လုပ်နိုင်တယ် ဆိုတဲ့ သဘောတရားကို သိထားရမယ်"

"ဒီ စစ်တပ်အမိန့်ပေး တံဆိပ်ပြား က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးကြားက နာကြည်းချက်တွေနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူပြီး အင်အားအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ နာကြည်းချက်တွေနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်တွေက တစ္ဆေစစ်တပ်က အပြစ်ကင်းတဲ့ သူတွေကို အကြောင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်တာ ဒါမှမဟုတ် မင်းက အပြစ်ကင်းတဲ့ သူတွေကို အကြောင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်တာကနေ မြစ်ဖျားခံလာတာဆိုရင် စုပ်ယူလိုက်တဲ့ နာကြည်းချက်တွေနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး စွမ်းအင်တွေက စွမ်းအင် မပေးနိုင်ရုံသာမက တစ္ဆေစစ်တပ်ရဲ့ အင်အားကိုလည်း လျှော့ချပစ်လိမ့်မယ်... ဒါမှမဟုတ် စစ်တပ်အမိန့်ပေး တံဆိပ်ပြား ကိုတောင် ပြိုကွဲသွားစေနိုင်တယ်"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းလော့ချန်သည် နားလည်သွားပုံရ၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးရီးတော်... လော့ချန် နားလည်ပါပြီ"

နန်ကုန်းလော့ချန်သည် စစ်တပ်အမိန့်ပေး တံဆိပ်ပြား ကို ကိုင်ထားပြီး သူ၏ဖခင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ဖခင်ဖြစ်သူက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏လက်ချောင်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး စစ်တပ်အမိန့်ပေး တံဆိပ်ပြား ကို သူ၏ပိုင်ဆိုင်မှုအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရန် သွေးတစ်စက် ချလိုက်သည်။

စစ်တပ်အမိန့်ပေး တံဆိပ်ပြား သည် နန်ကုန်းလော့ချန်၏ တန်ထျန်း အတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ တုကူးကျားလော့က ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလိုက်ပြီး ကျောက်ဝမ်ယီကမူ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် နာကြည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေလျက် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်သည်။

နန်ကုန်းကျင်းချီက နန်ကုန်းယွီကို အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ညီတော်"

"လာလည်ဖို့ မလိုတော့ပါဘူး"

နန်ကုန်းယွီက လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုတော်... ကျွန်တော် ဒီမှာပဲ နှုတ်ဆက်ခဲ့ပါရစေ... နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

"ကောင်းပြီ"

နန်ကုန်းကျင်းချီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏လူများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီရှင်းက ပြေးလာပြီး နန်ကုန်းယွီ၏ ခြေထောက်ကို ဖက်ထားလိုက်၏။

"ဦးရီးတော်... ဘယ်သွားမလို့လဲဟင်"