အခန်း ၂၆၇

အခန်း (၂၆၇) - သွယ်ဝိုက်သော အဓိပ္ပာယ်

လက်ခံရေးစင်မြင့် ပေါ်တွင်။

လူတစ်ယောက် ထပ်မံပေါ်လာသည်ကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီသည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်မိပြီး လောကကြီးက တကယ်ကို ကျဉ်းမြောင်းလွန်းလှသည်ဟု စိတ်ထဲတွင် အံ့သြသွားခဲ့ပေ၏။

ရောက်လာသူသည် လက်ခံရေးစင်မြင့် ကို အလျင်အမြန် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ သတိထားမှုကို များများစားစား မလျှော့ချခဲ့ချေ။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏အကြည့်များက နန်ကုန်းယွီအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

"မင်း... မင်းက ရှန်ကွမ် မိတ်ဆွေငယ် မဟုတ်လား"

နန်ကုန်းယွီက မတ်တတ်ထရပ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ အရိုအသေပေးလိုက်၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ အိုလီ ကိုး... တာအိုမိတ်ဆွေလည်း မြင့်မြတ်နယ်မြေ ကို ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်မထားခဲ့ဘူး"

ဤသူ၏ အမည်မှာ အိုလီ ဖြစ်သည်။ သူသည် နန်ကုန်းယွီနှင့် နန်ကုန်းရိုရွှယ်တို့ ခရီးထွက်စဉ်က တုန်းယန်အင်ပါယာ ၏ အရှေ့ဘက်ရှိ ကောင်းကင်မိစ္ဆာအင်ပါယာတွင် ဆုံတွေ့ခဲ့ဖူးသော မိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးပေသည်။

အိုလီသည် အံ့သြသံသယဖြစ်သွားပုံရပြီးနောက် ခေါင်းခါယမ်းကာ ရယ်မောလိုက်၏။

"အဲ့ဒီစကားကို ငါက ပြောရမှာပါ... လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က ငါ မင်းကို မြင်တုန်းက မင်းက ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် မှာပဲ ရှိနေသေးတယ် မဟုတ်လား"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်က ဝိညာဉ်ပြောင်းလဲခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဟုတ်လား။

ရှန်ကွမ်စစ်ချန်က နှစ်နှစ်အတွင်း အဆင့်ကြီး သုံးဆင့်ကို ဘယ်လိုလုပ် ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့တာလဲ။

ဒါက ဘယ်လို ပါရမီရှင်မျိုးလဲ။

ထူးချွန်ပြောင်မြောက်သော ပါရမီရှိလျှင်ပင် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ကျင့်ကြံအားထုတ်မှုနှင့် လုံလောက်သော အရင်းအမြစ်များ မရှိဘဲ နှစ်နှစ်အတွင်း အဆင့်ကြီး သုံးဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ရန်ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး မဟုတ်လား။

ထို့အပြင် နတ်ဘုရားပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ၊ ကပ်ဘေးပျက်သုဉ်းခြင်းအဆင့် နှင့် ဝိညာဉ်သခင်အဆင့် စသည့် အဆင့်ကြီး သုံးဆင့် ဖြစ်နေသည်။ ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

နန်ကုန်းယွီက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "တာအိုမိတ်ဆွေ... ခွင့်လွှတ်ပေးပါ... ခရီးသွားတဲ့အခါ အချို့ကိစ္စတွေကို ဖုံးကွယ်ထားရတာ ရှောင်လွှဲလို့မရဘူးလေ... အထူးသဖြင့် လွန်ခဲ့တဲ့ လအနည်းငယ်က တောင်တန်း တစ်သိန်း မှာ စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပွင့်လာခဲ့တော့ ကျွန်တော် အခွင့်အရေးငယ်လေး ရခဲ့တယ်... အဲ့ဒါကြောင့် ဒီနေရာမှာ တာအိုမိတ်ဆွေနဲ့ ပြန်ဆုံနိုင်ခဲ့တာပေါ့"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အိုလီသည် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောသွားပုံရသည်။ ကျင့်ကြံသူများသည် လောကထဲတွင် သွားလာလှုပ်ရှားနေချိန်၌ အမှန်တကယ်ပင် အချို့ကိစ္စများကို ဖုံးကွယ်ထားလေ့ရှိကြသည်။ ရှန်ကွမ်စစ်ချန်သည် အဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မျှော်လင့်မထားခဲ့ပေ။

ထို့အပြင် သူသည် စိတ်ခံစားမှုခုနစ်ပါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အကြောင်းကိုလည်း သိရှိထားပြီး အချို့လူများသည် ရုတ်တရက် အသိဉာဏ်အလင်းပွင့်သွားကာ သူတို့၏ အဆင့်များ သိသိသာသာ တိုးတက်သွားကြသည်ဟူသော ကောလာဟလများ ရှိနေသဖြင့် နန်ကုန်းယွီ၏ စကားအမှန်တရားကို သူ သံသယမဝင်ခဲ့ချေ။

အိုလီက လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ နဲ့ ငါက မိတ်ဆွေဟောင်းတွေပဲ... အန္တရာယ်များတဲ့ မြင့်မြတ်နယ်မြေ မှာ ငါတို့ အချင်းချင်း ကူညီကြရမယ်"

နန်ကုန်းယွီက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ အိုလီ ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ကျွန်တော် ကူညီနိုင်ရင် ကူညီပါ့မယ်"

အိုလီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်ခံရေးစင်မြင့် ကို ပတ်ကြည့်ကာ နန်ကုန်းယွီအား မေးလိုက်၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ရှန်ကွမ်... အခု အခြေအနေက ဘယ်လိုလဲ"

နန်ကုန်းယွီသည် ပြန်လည်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒီနေရာက လက်ခံရေးစင်မြင့် ပဲ... လက်ခံရေးစင်မြင့် ရဲ့ အပြင်ဘက်မှာ ပျံသန်းခွင့် တားမြစ်နယ်ပယ် ရှိတယ်... ပျံသန်းခွင့် တားမြစ်နယ်ပယ် က ၁၅ မိနစ်လောက် ပျောက်ကွယ်သွားမယ့် နေ့လယ်အထိ ငါတို့ စောင့်ရမယ်... အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် ငါတို့ကို လာကြိုမယ့်သူ ရှိလိမ့်မယ်"

"ဒါ့အပြင် လက်ခံရေးစင်မြင့် ပေါ်မှာ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တားမြစ်ထားတယ်... လက်ခံရေးစင်မြင့် ကို ဖျက်ဆီးတဲ့သူတိုင်း အပြစ်ပေးခံရပြီး သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အိုလီနှင့် အခြားသူများမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

အိုလီသည် နန်ကုန်းယွီ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ရှန်ကွမ်... ခင်ဗျားက ဒီအကြောင်းတွေကို ဘယ်လို သိထားတာလဲ"

"အထက်မှာ ကျွန်တော်ပြောခဲ့တာတွေက လက်ခံရေးစင်မြင့် ရဲ့ ဝိညာဉ်က ကျွန်တော်တို့ကို ပြောပြခဲ့တာပဲ... ဒီနေရာက လူတိုင်း အဲ့ဒါကို သိကြတယ်" ဟု နန်ကုန်းယွီက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အိုလီက မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။

"လက်ခံရေးစင်မြင့် ရဲ့ ဝိညာဉ် ဟုတ်လား... အဲ့ဒီအကြောင်းကို ငါတို့ ဘာလို့ မသိရတာလဲ"

နန်ကုန်းယွီက သူ့ကို အပြုံးတစ်ဝက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ သိချင်ရင် တိုက်ခိုက်မယ့်သူ တစ်ယောက် ရှာကြည့်လိုက်... အဲ့ဒါဆို သိရလိမ့်မယ်... စောစောက ကျွန်တော်ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေက တစ်စုံတစ်ယောက်က တိုက်ခိုက်ချင်ခဲ့ပေမယ့် လက်ခံရေးစင်မြင့် ရဲ့ ဝိညာဉ်က တားဆီးခဲ့ပြီးတော့ အဲ့ဒီလို ပြောပြခဲ့လို့လေ"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အိုးရန်ကျင်းနှင့် ရက်စက်ကောက်ကျစ်သော မျက်နှာထားဖြင့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားကြသည်။ ဤစကားက သူတို့ကို ရည်ရွယ်နေပုံရပေ၏။

သို့သော် ပြဿနာအနည်းငယ်ရှိနေသော်လည်း လက်ခံရေးစင်မြင့် က တိုက်ခိုက်ခွင့် မပြုထားသဖြင့် သူတို့သည် နန်ကုန်းယွီနှင့် အချင်းများရန် ပျင်းရိနေခဲ့ကြသည်။

"မလိုပါဘူး... ငါက တာအိုမိတ်ဆွေ ကို ယုံပါတယ်"

အိုလီ၏ နှုတ်ခမ်းများက အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် အနည်းငယ် ကွေးတက်သွား၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ... တခြား သတင်းအချက်အလက်တွေများ ရှိသေးလား"

နန်ကုန်းယွီက သွမ်းရှင်းယွန်းကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟိုမှာက ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်စံအိမ် က တာအိုမိတ်ဆွေ သွမ်းရှင်းယွန်း ပဲ... အချက်အလက်ပိုသိချင်ရင် သူ့ကို ဆက်သွယ်လို့ရတယ်"

သွမ်းရှင်းယွန်းက မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်း ပေးရင် မြင့်မြတ်နယ်မြေ အကြောင်း ငါသိသမျှ အားလုံးကို ပေးမယ်... ဒါပေမဲ့ တခြားသူတွေကိုတော့ ပြောပြခွင့် မရှိဘူး"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အိုလီ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး နန်ကုန်းယွီထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ရှန်ကွမ်... ခင်ဗျားလည်း တစ်စုံ ဝယ်ထားတာလား"

နန်ကုန်းယွီက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်၏။

"ကျွန်တော်က အမေကို လာရှာတာသက်သက်ပါ... အမေ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ကျွန်တော် သိထားတော့ အဲ့ဒီကို တိုက်ရိုက်သွားလို့ရတယ်... သတင်းအချက်အလက် အများကြီး မလိုပါဘူး"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အိုလီက မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သော်လည်း သံသယ သိပ်မရှိခဲ့ချေ။

နောက်ဆုံးတွင် ရှန်ကွမ်စစ်ချန်နှင့် ဟန်ရွှယ်တို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အတော်လေး ငယ်ရွယ်ကြသေးသော်လည်း သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များမှာ မြင့်မားနေသဖြင့် သူတို့သည် အင်အားကြီးမားသော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုမှ ဖြစ်ရမည်ဟု သူ အာရုံခံသိရှိနိုင်ပေသည်။

ထိုသို့သောသူ၏ နောက်ကွယ်တွင် စွမ်းအားကြီးမားသော အင်အားစုတစ်ခု ရှိနေနိုင်သဖြင့် သူတို့က ဤကဲ့သို့ စကားမျိုး ပြောနိုင်ခြင်းမှာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ။

ဥပမာအားဖြင့် သေမျိုးနယ်ပယ် တွင်ရှိသော ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်စံအိမ်သည် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်စံအိမ်ကို ကျောထောက်နောက်ခံထားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် အိုလီသည် သွမ်းရှင်းယွန်းထံသို့ သွားကာ သတင်းအချက်အလက် တစ်စုံကို ဝယ်ယူခဲ့သေးသည်။

ဟန်ရှင်း ပြောခဲ့သကဲ့သို့ပင် ဤ မြင့်မြတ်နယ်မြေ သည် အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သတင်းအချက်အလက် အနည်းငယ် ကွာဟမှုကပင် အသက်ကို ဆုံးရှုံးစေနိုင်သဖြင့် သတိထားရန် လိုအပ်ပေ၏။

အိုလီသည် ကျောက်စိမ်းပြား ၏ သတင်းအချက်အလက်ကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် တိတ်တဆိတ် မှတ်သားထားလိုက်ကာ နန်ကုန်းယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ရှန်ကွမ် က ဘယ်ကိုသွားဖို့ အစီအစဉ်ရှိလဲ"

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး မသက်ဆိုင်သော အဖြေတစ်ခုကို ပေးလိုက်၏။

"မြင့်မြတ်နယ်မြေ မှာ လက်ခံရေးစင်မြင့် ငါးခုရှိတယ်... မြင့်မြတ်နယ်မြေ ရဲ့ အလယ်ဗဟို၊ အရှေ့စွန်း၊ တောင်စွန်း၊ အနောက်စွန်း နဲ့ မြောက်စွန်း တို့မှာ တည်ရှိတယ်... ဒီနေရာက ဘယ် လက်ခံရေးစင်မြင့် လဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်အဖွဲ့အစည်းရဲ့ နယ်မြေထဲမှာ ပါဝင်လဲဆိုတာ ကျွန်တော် သေချာ မသိဘူး"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အိုလီသည် စကားလုံးများ နောက်ကွယ်ရှိ အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး လျှို့ဝှက်စွာ သတိထားလိုက်မိသည်။

ဤအဆိုက ဖုံးကွယ်ထားသော သတင်းအချက်အလက် နှစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။ ပထမအချက်မှာ သေမျိုးနယ်ပယ် မှ မြင့်မြတ်နယ်မြေ သို့ တက်လှမ်းလာသူများသည် လက်ခံရေးစင်မြင့် ငါးခုအနက်မှ တစ်ခုခုသို့ ကျပန်း ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ မြင့်မြတ်နယ်မြေ ရှိ အင်အားစုအသီးသီးကြားတွင်လည်း ပဋိပက္ခများ ရှိနေသည်။ ကျောထောက်နောက်ခံတစ်ခုကို မရှာတွေ့မီ မိမိ၏ သရုပ်မှန်ကို အလျင်စလို ထုတ်ဖော်ခြင်းမပြုနိုင်သလို မိမိ၏ မိသားစုဝင်များက မည်သည့်အဖွဲ့အစည်းနှင့် ဆက်နွှယ်နေသည်ကို ထုတ်ဖော်ခြင်းမပြုသင့်ပေ။ မဟုတ်လျှင် မိမိသေတွင်း မိမိတူးရန် လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

"သတိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တာအိုမိတ်ဆွေ"

အိုလီက အနည်းငယ် ဦးညွှတ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်၏။

အိုလီ တွေးမိနိုင်သည့်အရာကို လက်ခံရေးစင်မြင့် ပေါ်ရှိ အခြားသူများလည်း သဘာဝကျစွာ တွေးမိနိုင်ကြသဖြင့် သူတို့အားလုံးမှာ သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်မိကြသည်။

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ချေ။

သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ အိုလီသည် ပါးနပ်စွာဖြင့် ထပ်မမေးတော့ပေ။ သူသည် မနီးမဝေးတွင် ထိုင်စရာနေရာတစ်ခု ရှာလိုက်ပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

အချိန်တွေ ကုန်လွန်သွားသည်။

နောက်ထပ် လူနှစ်ယောက် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်လာကြပြီး သူတို့မသိလိုက်ခင်မှာပင် နေ့လယ်အချိန်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

လူတိုင်းက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး လက်ခံရေးစင်မြင့် ၏ အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း သူတို့ကို လာကြိုမည့်သူ မရှိခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် နန်ကုန်းယွီနှင့် သွမ်းရှင်းယွန်းတို့ကို သံသယအနည်းငယ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်မိကြသည်။

နောက်ဆုံးတွင် နန်ကုန်းယွီက လာကြိုမည့်သူ ရှိမည်ဟု ပြောခဲ့သလို သွမ်းရှင်းယွန်းကလည်း သူ၏ သတင်းအချက်အလက်ထဲတွင် ဤအကြောင်းကို ထည့်သွင်းပြောဆိုထားသည် မဟုတ်ပါလား။

‘အဲ့ဒါကို ဘယ်လိုခေါ်လဲ... လက်ခံရေးဌာန လား။’

သွမ်းရှင်းယွန်း၏ ဖော်ပြချက်အရ လက်ခံရေးဌာန က သူတို့ကို လာကြိုပြီး မြင့်မြတ်နယ်မြေ တစ်လျှောက် ခရီးသွားလာရာတွင် အဆင်ပြေစေရန် အမှတ်အသား တံဆိပ်ပြားများ ထုတ်ပေးမည်ဖြစ်သည်။

ဤအမှတ်အသား တံဆိပ်ပြားသည် မြင့်မြတ်နယ်မြေ တွင် နေထိုင်ကြောင်း အထောက်အထားအဖြစ် သို့မဟုတ် ဂိုဏ်း ဝင်ရောက်ရာတွင် လိုအပ်သော အထောက်အထားအဖြစ်လည်း အသုံးပြုနိုင်ပေမည်။

သေချာသည်မှာ အခြားသော အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများသို့ ဝင်ရောက်ပါက အမှတ်အသား တံဆိပ်ပြား အသစ်တစ်ခုကိုလည်း ရရှိမည်ဖြစ်ကြောင်း သတင်းအချက်အလက်ထဲတွင် ဖော်ပြထားသည်။

လူတိုင်းက ဘာဖြစ်နေသလဲဟု တွေးတောနေကြချိန်တွင် သွမ်းရှင်းယွန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ဘာတွေ လောနေကြတာလဲ... ပျံသန်းခွင့် တားမြစ်နယ်ပယ် က အခုလေးတင် ပျောက်သွားတာလေ... လက်ခံရေးဌာန က ဒီနေရာကို လာဖို့ အချိန်မလိုဘူးလား"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အကြည့်များကို အဝေးသို့ စူးစိုက်ထားကာ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

သို့သော် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အသက်ရှူကြိမ် ဆယ့်နှစ်ကြိမ်ခန့် ကုန်လွန်သွားသော်လည်း ယာဉ်ပျံ သို့မဟုတ် ကျင့်ကြံသူ၏ အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရသေးချေ။ လူအုပ်ကြီး၏ အမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နန်ကုန်းယွီက အဝေးသို့ အေးအေးလူလူ ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ ရောက်လာပြီ"