အခန်း ၂၆၈

အခန်း (၂၆၈) - ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ သေခြင်းတရားပဲ

နန်ကုန်းယွီ စကားပြောပြီးသည်နှင့် လူတိုင်းက လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ယာဉ်ပျံတစ်စင်းက တိမ်တိုက်များကို ရုတ်တရက် ဖောက်ထွက်လာပြီး သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် လူတိုင်း၏ အကြည့်များ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လူငယ်လေး၏ အားကောင်းလှသော အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို လျှို့ဝှက်စွာ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

ဤမျှများပြားသော လူအုပ်ကြီးထဲတွင် မည်သူကမျှ ယာဉ်ပျံ ရောက်လာမည်ကို ကြိုတင် သတိမထားမိခဲ့သော်လည်း နန်ကုန်းယွီက ချက်ချင်း သတိထားမိခဲ့သည်။

တစ်ခဏမျှ လူတိုင်းက မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ကြပြီး ဤသူကို ရန်မစသင့်ကြောင်း လျှို့ဝှက်စွာ သတိပေးလိုက်မိကြ၏။

ထိုအချိန်တွင် ယာဉ်ပျံသည် လက်ခံရေးစင်မြင့် ၏ ဘေးတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦး ထွက်လာကာ သူ၏နောက်တွင် လူငယ် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး ထပ်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာသည်။

သူတို့သုံးဦးမှာ ပျံသန်းနေသော ကြိုးကြာငှက်ပုံစံများ ထိုးချယ်ထားသည့် အဖြူရောင်ဝတ်ရုံများကို အလားတူ ဝတ်ဆင်ထားကြသော်လည်း ကော်လာနှင့် လက်ကောက်ဝတ်များရှိ ပုံစံများမှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။

လူငယ် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးတို့၏ ကော်လာနှင့် လက်ကောက်ဝတ်များတွင် အဖြူရောင် ပုံစံများ ပါရှိသော်လည်း လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတွင်မူ အပြာရောင် ပုံစံများ ပါရှိနေ၏။

ဟန်ရှင်း၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် တောက်ပသွားသည်။ ရှန်ကွမ်စစ်ချန်၏ အချက်အလက်များအရ လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် လက်ခံရေးဌာန ၏ စီမံခန့်ခွဲသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး လူငယ် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးမှာမူ အပြင်စည်းတပည့် များ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် ဤအချက်ကို သွမ်းရှင်းယွန်း၏ သတင်းအချက်အလက်တွင် ဖော်ပြထားခြင်း မရှိချေ။

ထိုအချိန်တွင် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားသည် အေးအေးဆေးဆေး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် အမူအရာဖြင့် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

“ အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်း ပေးရင်ပေး ဒါမှမဟုတ် လက်ခံရေးဌာန အတွက် အနှစ်တစ်ရာ အစေခံရမယ်

မင်းတို့မှာ ဆုံးဖြတ်ဖို့ အသက်ရှူကြိမ် သုံးကြိမ်ပဲ အချိန်ရမယ်... ပြီးရင် လက်ခံရေးဌာန က မင်းတို့ကို ဒီနေရာကနေ ခေါ်သွားပြီး အမှတ်အသား တံဆိပ်ပြားတွေ လုပ်ပေးမယ်"

"ဒါမှမဟုတ် ဒီနေရာမှာပဲ နေပြီး သေဖို့ စောင့်နေလိုက်"

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏နောက်ရှိ တပည့်နှစ်ဦးက အဖြူရောင် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကတ်ပြားတစ်ခုစီကို ထုတ်ယူလိုက်ကြပြီး လက်ခံရေးစင်မြင့် ပေါ်ရှိ လူအုပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။

လူတိုင်းက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြ၏။ သွမ်းရှင်းယွန်းက ဤအချက်အလက်ကို မပြောခဲ့ပေ။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပေးရမည်မှန်း သိခဲ့လျှင် သူတို့ အစောကြီးကတည်းက ထွက်သွားကြပြီပေါ့။

ထိုအချိန်မှာပင် နန်ကုန်းယွီက ယာဉ်ပျံပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး သူတို့သုံးဦးကို အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ထို့နောက် သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်စိမ်း ကတ်ပြားကို ထုတ်ယူကာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်းကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ပြီး ဘေးသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားခဲ့၏။

လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားက ကျေနပ်သောအမူအရာဖြင့် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ဟန်ရှင်းသည် အလျင်အမြန် ယာဉ်ပျံပေါ်သို့ ခုန်တက်သွားပြီး အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်းကို ထုတ်ယူကာ အမျိုးသမီးထံသို့ ပေးလိုက်သည်။

နန်ကုန်းယွီက အိုလီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် သတိပေးလိုက်၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ အိုလီ... လက်ခံရေးစင်မြင့် ရဲ့ ပျံသန်းခွင့် တားမြစ်နယ်ပယ် က အရမ်းကို ကျယ်ပြန့်တယ်လို့ ကောလာဟလ ထွက်နေတယ်... ဝိညာဉ်ရတနာ အဆင့် ယာဉ်ပျံတစ်စင်းတောင်မှ ပျံသန်းခွင့် တားမြစ်နယ်ပယ် ကနေ ၁၅ မိနစ်အတွင်း ပျံသန်းထွက်ခွာနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်း၏ အမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြ၏။ ဤသည်မှာ သွမ်းရှင်းယွန်းက သူပေးခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များတွင် ထည့်မပြောခဲ့သည့် အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် လက်ခံရေးဌာန စီမံခန့်ခွဲသူသည် နန်ကုန်းယွီကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ ထို့နောက် သူက ရယ်မောလိုက်သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... သူပြောတာ မှန်တယ်... ဒီယာဉ်ပျံက ဘုရင် ရတနာ အဆင့် ယာဉ်ပျံဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့အမြန်နှုန်းက ဝိညာဉ်ရတနာ အဆင့် ယာဉ်ပျံထက် ငါးဆပိုမြန်တယ်... ဒါတောင် ဒီနေရာကို ရောက်ဖို့ အသက်ရှူကြိမ် ဆယ့်နှစ်ကြိမ် အချိန်ယူခဲ့ရတာ"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်း၏ အမူအရာများ ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

သို့သော် စီမံခန့်ခွဲသူ၏ အသံက ဆက်ထွက်လာခဲ့သည်။

"မင်းတို့မှာ အသက်ရှူကြိမ် နှစ်ကြိမ်ပဲ ကျန်တော့တယ်... အဲ့ဒီအချိန်အထိ စောင့်နေလို့ မရဘူး"

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းက သွမ်းရှင်းယွန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သွမ်းရှင်းယွန်းသည် အလျဉ်း တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ယာဉ်ပျံပေါ်သို့ ပြတ်ပြတ်သားသား တက်သွားပြီး အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်းကို ပေးချေလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းလည်း သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားကြ၏။

အသက်ရှူကြိမ် နှစ်ကြိမ်မှာ အလျင်အမြန် ကုန်လွန်သွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လက်ခံရေးစင်မြင့် ပေါ်၌ လူငယ်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

သူက စိုးရိမ်ပူပန်နေပုံရသော်လည်း ယာဉ်ပျံပေါ်သို့ မတက်ခဲ့ချေ။

လူလတ်ပိုင်း စီမံခန့်ခွဲသူက မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် မေးလိုက်၏။

"မင်း ဘာလို့ ရပ်နေတာလဲ"

"ကျွန်တော့်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အလုံအလောက် မရှိဘူး... ပြီးတော့ အနှစ်တစ်ရာ အစေခံလည်း မလုပ်ချင်ဘူး" ဟု လူငယ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

လူလတ်ပိုင်း စီမံခန့်ခွဲသူက နောက်ထပ် မေးခွန်းများ မမေးတော့ချေ။ သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ယာဉ်ပျံသည် လှည့်ကာ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားလေ၏။

ယာဉ်ပျံကြီး တိမ်တိုက်များကြားသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း လူငယ်မှာ စိုးရိမ်ပူပန်သော်လည်း ကူကယ်ရာမဲ့နေပုံရသည်။

ထိုအချိန်တွင် ယာဉ်ပျံပေါ်၌။

လူလတ်ပိုင်း စီမံခန့်ခွဲသူသည် ဆံပင်ဖြူအဘိုးအိုနှင့် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ် အမျိုးသမီးတို့နှစ်ဦးကို မျက်လုံးကျဉ်းမြောင်းကာ ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မပါဘဲ ယာဉ်ပျံပေါ် တက်လာတာလား"

လူလတ်ပိုင်း စီမံခန့်ခွဲသူက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"မင်းတို့က လက်ခံရေးဌာန အတွက် အနှစ်တစ်ရာ အောက်ခြေအလုပ်တွေ လုပ်ပေးဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား"

သူတို့နှစ်ဦးက အလျင်အမြန် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကြပြီး မျက်နှာများ အနည်းငယ် ဖြူရော်သွားကာ 'ဒုံး' ခနဲ ဒူးထောက်ကျသွားကြသည်။

"စီနီယာ... ကျွန်တော်တို့မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အလုံအလောက် မရှိလို့ပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး ချွင်းချက်အနေနဲ့ ခွင့်ပြုပေးပါ"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူလတ်ပိုင်း စီမံခန့်ခွဲသူ၏ မျက်နှာထား အေးစက်သွားပြီး အေးစက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"အန်းယွမ်... သူတို့ကို လက်မှတ်ထိုးဖို့ စာချုပ်ပေးလိုက်... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ကို ထုတ်ပေးမလား ဒါမှမဟုတ် စာချုပ်မှာ လက်မှတ်ထိုးမလား... မဟုတ်ရင် သူတို့ကို အောက်ကို ပစ်ချလိုက်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဦးလေး"

အမျိုးသားတပည့်က တုံ့ပြန်လိုက်ပြီးနောက် မှော်ကမ္ပည်းစာလိပ် နှစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အေးစက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူက သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။

"လူကြီးမင်းတို့... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို အခက်တွေ့အောင် မလုပ်ပါနဲ့"

ဝိညာဉ်အရှင်မြတ် နောက်ပိုင်းအဆင့် ထက် များစွာ ပိုမိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အဘိုးအိုနှစ်ဦး၏ အမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

အဘိုးအိုက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

"စီနီယာ... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေကို သွမ်းရှင်းယွန်းက တစ်သန်း လိမ်ယူသွားလို့ အခု ရှစ်သိန်းပဲ ကျန်တော့တယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ဂျူနီယာလေးကို ချွင်းချက်အနေနဲ့ ခွင့်ပြုပေးပါ... ကျေးဇူးအများကြီး တင်ရှိမှာပါ"

အမျိုးသမီးကလည်း အလျင်အမြန် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မလည်း ပါတယ်... ကျွန်မမှာ ခြောက်သိန်းပဲ ကျန်တော့တယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ညှာတာပေးပါ စီနီယာ"

"သွမ်းရှင်းယွန်း ဟုတ်လား"

အန်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။

"မင်းတို့က တော်တော် ထူးဆန်းတာပဲ... တကယ်ကြီး ယုံသွားတာလား"

"ဟုတ်တယ်"

သူတို့နှစ်ဦးက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျယ်လောင်သောအသံတစ်ခုက ဘေးဘက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟုတ်တယ် ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ... ငါက သတင်းအချက်အလက်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေနဲ့ ရောင်းတာလေ... ဘယ်လိုလုပ် လိမ်လည်တာ ဖြစ်သွားရတာလဲ"

လူအုပ်ကြီးက ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သွမ်းရှင်းယွန်း၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် နီရဲနေပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

"ငါ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို မထိခိုက်စေနဲ့... မဟုတ်ရင် ငါ ရိုင်းရိုင်းစိုင်းစိုင်း လုပ်တယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့"

လူလတ်ပိုင်း စီမံခန့်ခွဲသူက သွမ်းရှင်းယွန်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... ဘယ်လို သတင်းအချက်အလက်မျိုးက အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်းတောင် တန်ရတာလဲ... ငါ့ကို ကြည့်ခွင့်ပြုပါဦး"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်အမျိုးသမီး က အလျင်အမြန် ကျောက်စိမ်းပြား ကို ထုတ်ယူကာ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆက်သလျက် ပြောလိုက်၏။

"စီနီယာ... ဒါက သူရောင်းတဲ့ သတင်းအချက်အလက်ပါ"

လူလတ်ပိုင်း စီမံခန့်ခွဲသူက သူ၏လက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်ရာ ကျောက်စိမ်းပြား သည် သူ၏ဆုပ်ကိုင်မှုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူက အကြမ်းဖျင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သွမ်းရှင်းယွန်းကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါယမ်းလျက် ရယ်မောလိုက်၏။

"မင်းက တော်တော် စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာပဲ... ဒီလို သတင်းအချက်အလက်မျိုးကို အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သန်းနဲ့ ရောင်းနိုင်တာလား"

သွမ်းရှင်းယွန်း၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက ရိုသေစွာ လက်နှစ်ဖက်ယှက်လိုက်သည်။

"စီနီယာ... ဒီသတင်းအချက်အလက်က သူတို့ မသိတဲ့အရာတစ်ခုပါ... သူတို့အတွက် အသုံးဝင်တယ်လေ... ပြီးတော့ သူတို့ကို ဝယ်ဖို့ ကျွန်တော် အတင်းအကျပ် မလုပ်ခိုင်းခဲ့ပါဘူး"

သူတို့နှစ်ဦးက ငြင်းခုံရန် ပြင်လိုက်စဉ် လူလတ်ပိုင်း စီမံခန့်ခွဲသူက သူတို့ကို တားဆီးရန် လက်မြှောက်လိုက်၏။

"ကောင်းပြီ... မင်းတို့ ကျန်နေသေးတဲ့ အနိမ့်ဆုံးအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေကို ဖြည့်တင်းဖို့ နည်းလမ်းရှာ... ဒါမှမဟုတ်ရင် အစေခံစာချုပ်မှာ လက်မှတ်ထိုးရမယ်"

"ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ သေခြင်းတရားပဲ"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အဘိုးအိုနှင့် အမျိုးသမီးမှာ အခက်တွေ့နေပုံရသော်လည်း အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"စီနီယာ... ကျွန်တော်တို့ နားလည်ပါပြီ"

သူတို့က သွမ်းရှင်းယွန်းကို ကြည့်လိုက်၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ သွမ်း... ခင်ဗျားက ဆိုးရွားတဲ့ အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ခဲ့တာပဲ... ခင်ဗျားပေးတဲ့ အချက်အလက်တွေမှာလည်း အမှားတွေ အများကြီး ပါနေတယ်... ခင်ဗျား တာဝန်ယူသင့်တယ်"

သူ ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် သွမ်းရှင်းယွန်းထံမှ သတင်းအချက်အလက် ဝယ်ယူခဲ့သူတိုင်းက သူ့ထံသို့ အကြည့်များ လှည့်သွားကြသည်။

သွမ်းရှင်းယွန်း၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"သတင်းအချက်အလက်က မှန်ကန်ပါတယ်... အရောင်းအဝယ်က ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်လို့ ငွေပြန်အမ်းပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"မင်း!"

သူတို့နှစ်ဦးမှာ အလွန်စိုးရိမ်ပူပန်နေသဖြင့် သူ့ကို သတ်ချင်စိတ်ပေါက်သွားသော်လည်း သူ၏ သရုပ်မှန်ကို တွေးမိချိန်တွင် သူတို့၏ အမူအရာများ အလွန်ကြည့်ရဆိုးသွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အန်းယွမ်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။

"မင်းတို့ ပြင်ဆင်ဖို့ အသက်ရှူကြိမ် သုံးကြိမ် အချိန်ရမယ်"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အဘိုးအိုနှင့် အမျိုးသမီးက သွမ်းရှင်းယွန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူက ဤကိစ္စသည် သူ့အလုပ်မဟုတ်သည့်အလား မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားသည်ကိုသာ မြင်လိုက်ရသည်။

ဤသည်ကို မြင်သောအခါ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း သူတို့ တတ်နိုင်သည့်အရာ ဘာမျှမရှိချေ။

အဘိုးအိုက အခြားသူများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"လူကြီးမင်းတို့... ကျေးဇူးပြုပြီး ကူညီပေးကြပါဦး... ကျွန်တော် အလွန် ကျေးဇူးတင်ရှိမှာပါ"

အစိမ်းရောင်ဝတ်ရုံဝတ်အမျိုးသမီး ကလည်း အလျင်အမြန် အသနားခံလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး တာအိုမိတ်ဆွေ တို့... ကျွန်မကို ကူညီပါ... ကျွန်မ တစ်သက်လုံး ကျေးဇူးတင်နေမှာပါ"

သို့သော် ရလဒ်မှာ သူတို့ကို စိတ်ပျက်စေမည်က ရှင်းလင်းလှပေ၏။