အခန်း ၄၇၉

အခန်း(၄၇၉) ပါရမီအတိုင်း သရုပ်ဆောင်ခြင်း

ချန်ဟွိုက်အန်နှင့် စုချီနျန်တို့က တိုက်ကွက် သုံးကွက် အပြန်အလှန် ဖလှယ်ခဲ့ကြသည်။

သိုင်းကွက် သုံးကွက်အပြီး ချန်ဟွိုက်အန်က သူ့ကိုယ်သူ တိတ်တဆိတ်ရိုက်လိုက်ပြီး လွင့်စင်သွားကာ သွေးအန်သည့်ပုံစံ ဟန်ဆောင်လိုက်သည်။

စုချီနျန်က သူမြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် မှင်တက်သွားပြီး ဘိုးဘေးကြီးက သူ့ကိုယ်သူ မည်မျှ ရက်စက်ကြောင်း နားလည်သွားသည်။

ကွင်းပြင်၏ နှစ်ဖက်စလုံးမှ ကျယ်လောင်သော ဟစ်အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု လိုက်ပါလာသည်။

ဟွာကျင်းနှင့် ဆရာတော် ဖာမင်တို့ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း ချန်ဟွိုက်အန် သိလိုက်သည်။

မွှေးကြိုင်သော လေပြေတစ်ခု အနောက်မှ တိုက်ခတ်လာပြီး ချန်ဟွိုက်အန်က ဝါဂွမ်းပုံကြီးတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

အရှင်မ ဟွာကျင်းထံမှ နူးညံ့ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "အကြီးအကဲချန်၊ ဒဏ်ရာတွေ ဘယ်လိုနေသေးလဲ။"

သူတော်စင် ဟွာကျင်းက တကယ်ပဲ ငါ့ကို အရင်"လာကယ်"တာလား။

ဘုရားရေ။

ချန်ဟွိုက်အန်က ၀.၁တစ်စက္ကန့်မျှ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် သွေးတစ်လုတ် အန်ထုတ်လိုက်သည်။

"အဟွတ် အဟွတ်၊ အရှင်မ၊ ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်... ကျွန်တော် မသေပါဘူး..."

၎င်းကိုမြင်သောအခါ ဟွာကျင်း၏မျက်နှာ မှောင်မိုက်သွားသော်လည်း ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ချန်ဟွိုက်အန်၏ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ဆဲ ဖြစ်သည်။

ချက်ချင်း သိသာထင်ရှားသော ဒဏ်ရာကြီးကြီးမားမား မရှိသော်လည်း ချန်ဟွိုက်အန်က သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသည့်ပုံစံ ပေါက်နေသည်။

"ဓားကျောင်းတော်က လူတွေလား။"

ဆေးလုံးတိုက်ပြီးနောက် ဟွာကျင်းက ချန်ဟွိုက်အန်၏ဒဏ်ရာများကို တည်ငြိမ်စေရန် စစ်မှန်သော စွမ်းအင်ကို ကိုယ်ထဲသို့ စီးဆင်းစေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မျက်လုံးများကိုမော့ကာ စုချီနျန်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အကြည့်များသည် ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ စူးရှနေသည်။

"မင်းက ငါ့ရဲ့အစီအစဉ်တွေကို အကြိမ်ကြိမ် နှောင့်ယှက်ခဲ့တယ်။ အခုလည်း ငါ့ရဲ့ ခွန်းလွန်အင်မော်တယ်နန်းတော်က အကြီးအကဲတစ်ယောက်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့တယ်။ ဒီနေ့... မင်း ဒီမှာပဲ အဆုံးသတ်ရမယ်။"

ဟွာကျင်းက ချန်ဟွိုက်အန်ကို ခွန်းလွန်နန်းတော်ဘက်သို့ ညင်သာစွာ တွန်းပို့လိုက်ပြီးနောက် သူနှင့် ဆရာတော် ဖာမင်တို့သည် စုချီနျန်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ ခြေလှမ်းတစ်ဝက် ရောက်ရှိနေသူများထက် များစွာ သာလွန်နေပြီ သူတို့၏အရှိန်အဝါသည် တောင်များနှင့် သမုဒ္ဒရာများ ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် စုချီနျန်၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိပေ။

"ဟီးဟီးဟီး။ ကြီးမြတ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူနှစ်ယောက်က ဂျူနီယာ တစ်ယောက်ကို ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးနေကြတာလား။" သူက ဓားသွားကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်ရာ သွေးစက်လေးများက ဓားအသွားပေါ်မှ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောဆင်းလာပြီး စိန်ခေါ်သည့်အပြုံးတစ်ခုက သူ၏နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် တွားသွားလာသည်။ "ကျွန်တော် အရမ်းကို ဝမ်းသာမိပါတယ်။"

ဘိုးဘေးကြီး မည်သည့်အရာများကို ကြံစည်နေကြောင်း သူ မသိသော်လည်း ဘိုးဘေးကြီးက မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလား။

ဘိုးဘေးကြီးက သူ့ကို ဤနေရာသို့ ဘေးကင်းစွာ ဆင့်ခေါ်နိုင်ခဲ့ရာ သူ့ကို ဘေးကင်းစွာ ပြန်ခေါ်နိုင်မည်မှာ သေချာပေသည်။

ခွန်းလွန်အင်မော်တယ်နန်းတော်ဘက်သို့ တွန်းပို့ခံလိုက်ရသော ချန်ဟွိုက်အန်က ဂိုဏ်းဆင့်ခေါ်မိန့်ကို တိတ်တဆိတ် ထုတ်ယူလိုက်ပြီ လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မမြင်ရသော ကျောက်စရစ်ခဲလေးတစ်ခု ရေထဲပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ စုချီနျန်၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာလွတ်တွင် သိမ်မွေ့သော လှိုင်းဂယက်လေးများ ပေါ်လာသည်။

ဟွာကျင်း၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းသွား၏။ "မကောင်းတော့ဘူး။ နေရာလွတ်မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေတယ်။"

ဆရာတော် ဖာမင်က လက်အုပ်ချီလိုက်ရာ လက်ဖဝါးများမှ တောက်ပသော ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းများ ဖြာထွက်ပြီး ရုတ်တရက် ပြန်ခွာလိုက်ကာ ပြောသည်။ "အော်မီတော်ဖော်၊ ကျေးဇူးပြုပြီး မသွားပါနဲ့ ဒကာကြီး။"

ဝီး…

နေရာလွတ်ထဲမှ ရွှေခေါင်းလောင်းကြီးတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး စုချီနျန်ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

အခြားမဟုတ်။ ၎င်းက ဆရာတော် ဖာမင်၏ အမြင့်မြတ်ဆုံး မှော်လက်နက်ဖြစ်သော ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းခြင်း ခေါင်းလောင်းပင် ဖြစ်သည်။

သူတော်စင် ဟွာကျင်း၏ မှော်လက်နက် သဘောသဘာဝကို မသိရပေ။ အင်္ကျီလက်ထဲမှ စိမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းနှစ်ခု ပျံထွက်လာပြီး ပင့်ကူမျှင်ကဲ့သို့ပင် ဟွာကျင်းကို ရစ်ပတ်သွား၏။

ကောင်းကင်ဆင့်ကဲပြောင်းလဲခြင်းအခင်းအကျင်းအတွင်းရှိ တက်လှမ်းသူများသည် ဤမြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အဓိကအင်အားစုကြီးနှစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင်များက တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိုင်အနည်းငယ်အကွာအဝေးကို ချက်ချင်းပိတ်ဆို့သွားစေသည့် စစ်မှန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးကြီး တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

လေထုက အေးခဲသွားပြီး ကမ္ဘာကြီးသည် အရောင်ကိုဆုံးရှုံးသွားကာ အလင်းရောင်ပင် အေးခဲသွား သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"အရမ်း စွမ်းတာပဲ။" ချန်ဟွိုက်အန်ကို တွဲကူထားသော ဝမ်ရှိုယီက ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ရှိုက်ငိုနေသည်။

"ဝါးဟားဟား။ စီနီယာ၊ အဲဒါကို မြင်လိုက်လား။ အရှင်မက စီနီယာ့ကို ဒဏ်ရာရအောင်လုပ်တဲ့ အဲဒီလူယုတ်မာကို သေချာပေါက်ဖမ်းပြီး စီနီယာ့အတွက် လက်စားချေပေးလိမ့်မယ်။"

မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားသော်လည်း ချန်ဟွိုက်အန်၏နှုတ်ခမ်းများ တွန့်သွားခဲ့သည်။

ငါ မသေသေးပါဘူးဟ။

ဘာလို့ ငိုနေတာလဲ။

"ဟီးဟီးဟီး၊ အသေးအဖွဲကိစ္စလေးပဲ။"

ကြီးမြတ်သော ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် စုချီနျန်က အစပိုင်း၌ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင်းမှ ရင်းနှီးသော ဆင့်ခေါ်မှုစွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားပြီး အပြုံးက ပို၍ပင် ကျယ်ပြန့်လာသည်။

"စီနီယာနှစ်ယောက်ရဲ့ ပိတ်ဆို့မှုက တော်တော်လေး ကြောက်စရာ ကောင်းတာပဲ။ ဟီးဟီး..." စုချီနျန်က ဖြူဖွေးသောသွားများပေါ်အောင် ပြုံးပြလိုက်သည်။ "အဲဒါက သတို့သမီးလေး တစ်ယောက်ကို စေ့စပ်လက်ဆောင် အနေနဲ့ ပေးထားတဲ့ ချည်ထိုးဖိနပ်လေးတွေနဲ့ တူတယ်။ လှပေမဲ့ စီးလို့မရဘူးလေ။"

ဟွာကျင်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "အပြောလေးကတော့ ထက်သားပဲ။ မင်းရဲ့ မောက်မာတဲ့ ပါးစပ်ကို ငါကိုယ်တိုင် ပိတ်ပေးမယ်။"

ထိုအချိန်တွင် သူ၏အင်္ကျီလက်ထဲမှ ပျံထွက်လာသော စိမ်းပြာရောင်အလင်းတန်းက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ကွန်ရက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဓားကျင့်ကြံသူကို လုံးဝ ဝိုင်းရံသွား၏။

ဆရာတော် ဖာမင်၏ ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းခြင်းခေါင်းလောင်းကလည်း ထိုသူ၏ခေါင်းပေါ်သို့ ဖိချလာပြီ၊ ထွက်ပြေးရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

သို့သော်လည်း…

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်က ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးထဲမှာ အကျဉ်းချထားတယ် ဆိုရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ။" စုချီနျန်က မာနထောင်လွှားစွာ ရပ်နေပြီး ဖြူဖွေးသောဆံပင်များက လေမတိုက်ဘဲ လှုပ်ရှားနေသည်။ "ဒါဆိုရင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ရိုက်ချိုးပစ်မယ်။"

သူက ရွှမ်ဝူဓားမကြီးကို လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်ရာ ဓားမကြီးသည် လည်ပတ်ပြီး နေရာလွတ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားကာ မျက်စိကျိန်းမတတ်တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုကို ယူဆောင်လာသည်။

ထို့နောက် သူက ဓားပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး အထက်မှနေ၍ လူတိုင်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။

အရှင်မ ဟွာကျင်းထံမှ စိမ်းပြာရောင်အလင်းတန်းနှင့် ဆရာတော် ဖာမင်ထံမှ ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းခြင်း ခေါင်းလောင်းတို့သည် မှော်စွမ်းအားကို ကန့်သတ်ရာတွင် လုံးဝ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိခဲ့ပေ။

"ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်က ကျွန်တော့်ကို ဒီမှာ ထားချင်နေတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ကံဆိုးချင်တော့... ကျွန်တော့်မှာ မိန်းမလှလေးတစ်ယောက်နဲ့ ချိန်းထားတာ ရှိတယ်။" သူက မျက်နှာဖုံးစဝတ်ဆင်ထားသော သူတော်စင် ဟွာကျင်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သရော်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီ နတ်သမီးလေးက ခင်ဗျားနဲ့ လုံးဝ မတူဘူး။ သူက ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းအောင် လှပတယ်။ နူးညံ့ပြီး ကျက်သရေရှိတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ အလှကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြသထားတယ်။ ခင်ဗျားကျတော့ မျက်နှာဖုံးစဝတ်ထားတဲ့ အဘွားကြီးလိုပဲ။ ခင်ဗျား ရုပ်ဆိုးတာက တပည့်တွေကို လန့်သွားစေမှာ ကြောက်လို့လား။ အိုး။ သနားစရာ ကောင်းလိုက်တာ…"

ချန်ဟွိုက်အန်က ဤစကားကို ကြားသောအခါ မရယ်မိအောင် အတော်လေး ထိန်းလိုက်ရသည်။

စုချီနျန်က ဗီလိန်လို မသရုပ်ဆောင်နိုင်ဘူးလို့တောင် ပြောခဲ့သေးတယ်။ သက်သက် လိမ်နေတာ။ သူက သူ့ပါရမီအတိုင်း သရုပ်ဆောင်နေတာပဲ။

ယခင်စကားများက အရှင်မ ဟွာကျင်းအတွက် အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ဤစကားများကမူ ဟွာကျင်း၏ ခုခံမှုများကို အမှန်တကယ် ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့သည်။

သူ၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့မျက်နှာက အေးစက်သွားပြီး မျက်လုံးများ နီရဲလာကာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အရူးကောင်၊ မင်း သေချင်နေတာလား…"

ထို့နောက် သူ၏ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ လက်ချောင်းများကို ဆက်တိုက်လှုပ်ရှားလိုက်ရာ နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများက မြှားများကဲ့သို့ စုချီနျန်ထံသို့ ပစ်ထွက်သွားသည်။

"ဟီးဟီးဟီး။" စုချီနျန်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ရာ သူ၏အသံသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြား ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ "ဒီတစ်ခါတော့ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်ကို လွှတ်ပေးလိုက်မယ်။ နောက်တစ်နေ့မှ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို လာလေ့လာမယ်။"

ဆရာတော် ဖာမင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ဖဝါးထဲရှိ ဗုဒ္ဓအလင်းတန်းက ရွှေရောင် လက်တစ်ဖက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ရုတ်တရက် အထက်သို့ ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။ "ချည်နှောင်စမ်း။"

သို့သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုအားလုံးက ပင်လယ်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသော ရွှံ့နွားများကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး စုချီနျန်၏ပုံရိပ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သူ၏ပုံရိပ်က လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်တော့မည့်မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ပွင့်လင်းမြင်သာ ဖြစ်လာ၏။

"ငါ ပြန်လာခဲ့မယ်။ ဟီးဟီးဟီး။"

သူ၏အသံ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပုံရိပ်မှာလည်း ပိုမို၍ ဝိုးတဝါး ဖြစ်လာသည်။

ထိုကဲ့သို့ ကြက်သီးထစရာကောင်းသော်လည်း အနည်းငယ် ပေါ့ပျက်ပျက်နိုင်သော ရယ်မောသံသာ လေထဲတွင် ကျန်ရစ်ပြီး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ပျောက်ကွယ်ရန် ငြင်းဆန်နေသည်။

စုချီနျန် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွား၏။

ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးမှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားပြီး လေထုထဲတွင် တိတ်ဆိတ်မှုကြီး ကြီးစိုးသွားသည်။

ဟွာကျင်းနှင့် ဆရာတော် ဖာမင်တို့ အချင်းချင်း စိတ်ပျက်လက်ပျက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့က နက်ရှိုင်းသောကျင့်ကြံမှု ရှိသော်လည်း ဂျူနီယာတစ်ယောက် သူတို့မျက်စိရှေ့တွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ကြည့်နေရုံသာ ရှိတော့သည်။

တက်လှမ်းလာသူများ၏ မျက်လုံးများ နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေ၏။

ခွန်းလွန်အင်မော်တယ်နန်းတော်မှလူများ၊ မဟာမိုးကြိုးကျောင်းတော်မှလူများနှင့် အခြားဂိုဏ်းများမှ လူများစွာ ရှိနေသည်။

သူတို့ မျက်နှာပျက်သွားသလိုပင်။

"တောက်…" ဟွာကျင်းက အံကြိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ရင်ထဲတွင် အလွန် ဒေါသထွက်နေသော်လည်း တည်ငြိမ်အေးဆေးသော အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားရန်သာ ကြိုးစားနိုင်တော့သည်။ "ဂျူနီယာ တစ်ယောက်က ဒီလောက်တောင် ရိုင်းစိုင်းရဲတာလား။"

ဆရာတော် ဖာမင်က တိုးတိုးလေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အော်မီတော်ဖော်၊ ဒီလူရဲ့နောက်ကွယ်မှာ စွမ်းအားကြီးတဲ့ အစောင့်အရှောက်တစ်ယောက် ရှိရမယ်။ ငါတို့ရဲ့ ဗုဒ္ဓနဂါးချည်နှောင်ခြင်းလက်တောင် သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ဘူး။"

ဟွာကျင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ လက်ချောင်းများက ဆံပင်ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ သူ့ကို ထွက်ပြေးခွင့် ပြုလိုက်မယ်။ နောက်တစ်ခါကျရင် ကောင်းကင်ဘုံကိုးထပ်ပိတ်လှောင်အခင်းအကျင်းကို သေချာပေါက် တည်ဆောက်ထားမယ်။ သူ့ရဲ့ဆရာအိုကြီး လာရင်တောင် နာနာခံခံနဲ့ လက်နက်ချရလိမ့်မယ်။"

ဆရာတော် ဖာမင်က ရုတ်တရက် တစ်ခုခုကို နားလည်သွားပုံရသည်။ သူက စိပ်ပုတီးကို လှည့်ကာ သေချာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "သူ့ဆီက ထူးဆန်းတဲ့အရှိန်အဝါကို ငါလည်း မှတ်ထားလိုက်ပြီ။ နောက်တစ်ခါ သူ ဘယ်နေရာမှာ ပုန်းနေနေ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ မှတ်မိနိုင်လိမ့်မယ်။"

"ငါ့ကို သူကများ အဘွားကြီးလို့တောင် ခေါ်ရဲသေးတယ်။ ငါ့ရဲ့ မျက်နှာဖုံးစကို ဖယ်လိုက်ရင် တပည့်တွေရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အာရုံလွှဲသွားမှာ စိုးလို့ကို။" ဟွာကျင်းက သူ ပျောက်ကွယ်သွားသော ဦးတည်ချက်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ "သူ့ဓားပေါ်က သွေးကွက်တွေကို ငါ့ရဲ့ဝိညာဉ်သော့ခတ်ခြင်းပိုးကြိုးနဲ့ ချိတ်ပိတ်ထားလိုက်ပြီ။ အဲဒီဓားကို သူ နောက်တစ်ခါ ပြန်သုံးတာနဲ့ သူ ဘယ်နေရာမှာပဲ ရှိနေရှိနေ အရိပ်တစ်ခုလို ငါသူ့ကို ရှာတွေ့နိုင်လိမ့်မယ်။"

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် နှစ်ဦးစလုံးက သူတို့၏အသံကို လုံးဝ မနှိမ့်ထားခဲ့ပေ။

၎င်းက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တက်လှမ်းသူများနှင့် တပည့်များကို တမင်သက်သက်ကြားစေရန် ကြိုးစားနေသလို ဖြစ်နေသည်။

...

ချန်ဟွိုက်အန်ကလည်း ကြားလိုက်ရပြီး ရင်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သနားစရာ အဘိုးကြီးစုတော့ ဒီအရူးနှစ်ယောက်ရဲ့ ပစ်မှတ်ထားတာကို ခံလိုက်ရပြီလား။

အခုကစပြီး ကျားကို တောင်ပေါ်ကနေမျှားခေါ်ဖို့ အဘိုးကြီးစုကိုပဲ အားကိုးရတော့မယ်...

...