← Chapters

အခန်း ၂၃၀

Vol. 16 Ch. 230

အခန်း ၂၃၀

Vol. 16 Ch. 230

အပိုင်း(၂၃၀) အပြင်ထွက်လျှင် ဓားသူတော်စင်၊ ပြန်ဝင်လျှင် စစ်သူကြီး

ထိုည။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမျိုးမျိုး၊ နာလန်ထူဆေးလုံးများနှင့် အခြားသော အရင်းအမြစ်များကို စစ်သည်များထံ ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။ နာရီအနည်းငယ်မျှ ခေတ္တအနားယူပြီးနောက် လူတိုင်း၏ ကုန်ခမ်းနေသော ဒန်တျန်များ ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးလာပြီး ခွန်အားများ ပြန်လည်ရရှိလာကြသည်။

အိုအေစစ်အတွင်း လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ပြောက်ကျားစစ်ဆင်နွှဲရန် စေလွှတ်ထားသော ကျန်ရှိသည့် စစ်သည် ၅သိန်းကိုလည်း ပြန်လည်ခေါ်ယူလိုက်သည်။

စစ်ပွဲစတင်ချိန်က ထွက်ခွာလာခဲ့သော စစ်သည်တစ်သန်းပါဝင်သည့် တပ်မတော်နှင့်ယှဉ်ပါက ၂သိန်း လျော့နည်းသွားပြီး စုစုပေါင်း အရေအတွက်မှာ ၈သိန်း ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ အမှန်တကယ် လေးစားစရာကောင်းပြီး အားတက်စရာကောင်းသော အရေအတွက်တစ်ခု ဖြစ်နေလေပြီ။

ကျန်းစန်းဟိုင်က အရဟတ္တနှစ်ပါးကို ဒေါသတကြီး သတ်ပစ်ခဲ့သည်။ သန်းနှင့်ချီသော စစ်သည်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် ဧကရာဇ်အဆင့် အခင်းအကျင်းကို အားကိုးကာ တောင်တန်းနှင့်မြစ်မြေပုံ၏ အကူအညီဖြင့် ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့မှုအောက် တပ်ဖွဲ့များကို ထက်ဝက်ထက် မလျော့ကျစေရန် ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ကြီးမားသော အောင်ပွဲတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူနိုင်၏။

ကျန်းစန်းဟိုက အတွေ့အကြုံရင့်ကျက်ပြီး သက်တမ်းရှည်သော အရဟတ္တတစ်ပါးကို ဧကရာဇ်အဆင့် အခင်းအကျင်း ထောင်ချောက်ထဲသို့ မည်သို့မည်ပုံ သွေးဆောင်ခေါ်ယူခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော ရှုံးနိမ့်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ကြောင်းကို မုန့်ချင်ကျိုး မမေးခဲ့ပေ။

ကျင့်ကြံသူများက ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ်သို့ ခြေချမိသောအခါ ပုရွက်ဆိတ်က ဆင်ကို မျိုချနိုင်သည်ဟူသော ရှေးစကားက မသက်ဆိုင်တော့ပေ။ ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ်က ဆင်တစ်ကောင် မဟုတ်တော့ဘဲ နဂါးတစ်ကောင်ဖြစ်သွားလေပြီ။

ပုရွက်ဆိတ်က ဆင်ကို မျိုချနိုင်ချင် မျိုချနိုင်လိမ့်မည်။ နတ်ဘုရားတစ်ပါးကိုတော့ လုံးဝ သတ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

နည်းဗျူများ မည်မျှပင် ပြောင်မြောက်နေပါစေ၊ အကြွင်းမဲ့အင်အားနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန် ၎င်းတို့က အသုံးမဝင်ဘဲ ရယ်စရာတစ်ခုလို ဖြစ်သွားရသည်။

မုန့်ချင်ကျိုးက နိယာမတစ်ခုကို ရှင်းလင်းစွာ နားလည်ထားသည်။

လူတစ်ယောက်က အားနည်းနေချိန်တွင် မတူညီသော အင်အားစုများအကြား လှုပ်ရှားရန်၊ သည်းခံပြီး ပုန်းအောင်းရန်၊ ပြီးနောက် ရှင်သန်ရန်အတွက် ဉာဏ်ပညာနှင့် လှည့်ကွက်များကို အားကိုးရသည်။ ကိုယ့်ခွန်အားက သတ်မှတ်ထားသော အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်သွားသည့်အခါ မည်သည့် လှည့်ကွက်မျိုးမဆိုက ရယ်စရာတစ်ခု ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် သူ မေးရန် စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။

အနက်ရောင်သံချပ်ကာဝတ် စစ်သည်များ၏ အဆုံးအစမဲ့သော ပင်လယ်ပြင်ကြီးသည် စုရုံးနေကြပြီး ယခုအခါ အကောင်းဆုံး အခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသော စစ်သည်များသည် စိတ်ဓာတ်များ မြင့်တက်နေကြကာ သူတို့၏စွမ်းအင်များက လေထဲတွင် ပေါင်းစည်းသွားပြီး သွေးနှင့်ချီများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော နဂါးရှည်ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားလေသည်။

မုန့်ချင်ကျိုးက ရှေ့သို့လှမ်းထွက်လိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လှေကားတစ်စင်း ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်းက သူ့ကို ကောင်းကင်ယံဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်းစီ တက်လှမ်းနိုင်ရန် ခွင့်ပြုပေးလေသည်။ သူက စစ်တပ် တစ်ခုလုံးကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ရန် အနောက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး သိတဲ့အတိုင်း စစ်ရေးအမိန့်ကို ပေးပို့ပြီးပြီ။ ငါတို့တွေ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာမယ့် ခရီးစဉ်ကို စတင်တော့မယ်။"

"မင်းတို့ကို အိမ်ပြန်ခေါ်သွားပေးမယ်။"

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ တော်လောက်ပြီ။ စခန်းကို ဖျက်သိမ်းပြီးတော့ တပ်ဖွဲ့တွေကို နေရာချထားပြီး ထွက်ခွာကြစို့။"

စစ်သည်များ၏ မျက်လုံးများက စိတ်အားထက်သန်မှုများဖြင့် တောက်လောင်နေကြသည်။ သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ အချိန်-နေရာလွတ်ဓားသူတော်စင်၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။

သူ့အကြောင်း ဒဏ္ဍာရီများကိုသာ ကြားဖူးသော်လည်း တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးခဲ့ပေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းက ပရိသတ်များနှင့်တွေ့ဆုံပွဲတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လူတိုင်း အလွန်အမင်း စိတ်အားထက်သန်နေကြကာ "ဓားသူတော်စင်မုန့်"၊ "စစ်နတ်ဘုရား"နှင့် "ဧကရီသက်တော်စောင့်" အစရှိသည့် ဘွဲ့အမည်များကို အော်ဟစ်နေကြသည်။

လမင်းမျိုးနွယ်စုဝင်များမှာမူ ဆွံ့အသွားသည်။ သူတို့က ပုလဲပျောက်လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေထိုင်ခဲ့ကြပြီး အဖွဲ့ဝင်များအားလုံး အပါအဝင် လူမျိုးစုတစ်ခုလုံးမှာ လူနှစ်ထောင်ထက် မပိုပေ။ ဤမျှ ခမ်းနားကြီးကျယ်သောမြင်ကွင်းမျိုးကို သူတို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။

ကျင့်ကြံခြင်းကမ္ဘာကြီးက မည်မျှအံ့ဩစရာကောင်းပြီး ခမ်းနားကြီးကျယ်နေပါစေ စစ်သည်တစ်သန်း ပါဝင်သော စစ်တပ်ကြီး စုရုံးလာပြီး ဓားတစ်လက်နှင့် စင်မြင့်ပေါ်ကို တက်လှမ်းသွားသောအခါ ပြင်းပြသော စိတ်အားထက်သန်မှုနှင့် တိုင်းပြည်အတွက် အသက်စွန့်ရန် တုံ့ဆိုင်းမနေတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်များက အထွတ်အထိပ် ရောက်ရှိသွားပေမည်။

လန်မြဲ့ချန်က ဝက်ခေါင်းကဲ့သို့ ဖောင်းအစ်နေသောမျက်နှာကို အုပ်ထားလိုက်ပြီး ထိတ်လန့်မှုကြောင့် လည်စေ့က လှုပ်ရှားသွားလေသည်။

ဘုရားရေ၊ အားနည်း၊ ဖျားနာပြီး မသန်မစွမ်းဖြစ်နေတဲ့ အဲဒီစစ်သည်တွေကို ငါ မြင်ဖူးတာ ဒါ ပထမဆုံး အကြိမ်လား။

"စစ်မြေပြင်ဆိုတာ ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့သူတွေအတွက် သုခဝတီဘုံဖြစ်ပြီး သူရဲဘောကြောင်တဲ့သူတွေ အတွက်တော့ ငရဲပဲ။ ဒါက လုံးဝကို မှန်ကန်တယ်။" အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သော လန်ရှင်းစုက ယခုအခါ မဟာကျင်း၏ ဧကရီ ချင်းလျူလီကို အနည်းငယ် အားကျနေမိသည်။

လမင်းမျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲ လန်ချိုးနန်က အပြင်ပန်းအားဖြင့် လူငယ်တစ်ဦးနှင့် ကွာခြား မှုမရှိသော်လည်း အသံမှာမူ ပုံမှန်ထက် အလွန်အိုမင်းနေသည်။ သူက လက်ကို နောက်ပစ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"သမိုင်းတစ်လျှောက်မှာ သူရဲကောင်းတွေနဲ့ လူဆိုးတွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာတာ အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ကြီးမားတဲ့တိုင်းပြည်တစ်ခု ပြိုကျသွားတဲ့အခါ၊ ရည်မှန်းချက်ကြီးတဲ့ လူတွေ မြောက်မြားစွာက ချက်ချင်း ပုန်ကန်ထကြွကြလိမ့်မယ်။"

"အသက်ရှည်တာနဲ့ ပူပန်မှုကင်းကင်း နေထိုင်ရတာက သေချာပေါက် ကောင်းမွန်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့် ဧကရာဇ်တစ်ပါးက စစ်သည်သန်းချီ၊ ဒါမှမဟုတ် သန်းဆယ်ချီတဲ့စစ်တပ်ကို ကွပ်ကဲရတာ ဘယ်လောက်တောင် ခမ်းနားလိုက်မလဲ။"

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် လန်မြဲ့ချန်၏ အစောပိုင်း နာကြည်းမှုများမှာ အတော်လေး လျော့ကျသွားခဲ့သည်။

လမင်းမျိုးနွယ်စုအဖွဲ့က စစ်ရေးဝန်ကြီးလျန်ချွီ၏ ချဲ့ကားပြီးအဆုံးအစမဲ့သော စကားများကို နားလည်နိုင်သွားပုံရသည်။

လျန်ချွီ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မဟာကျင်းက ထိုမျှလောက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားပြီး လှပသော တိုင်းပြည်တစ်ခု ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်။

"ထွက်ခွာကြစို့။"

မုန့်ချင်ကျိုး၏ လက်ဝှေ့ယမ်းမှုနှင့်အတူ စစ်သည်တစ်သန်းပါဝင်သော စစ်တပ်ကြီးကို အမိန့်များနာခံရန် ကွပ်ကဲလိုက်သည်။ စစ်သည်များက အိုအေစစ်ထဲမှ အလွန်ညီညာစွာ ချီတက်ထွက်ခွာသွားကြပြီး သူတို့၏ ခြေလှမ်းများမှာ တိကျပြီးအားကောင်းကာ ကန္တာရကိုဖြတ်သန်းသွားသည့် နဂါးတစ်ကောင်နှင့် တူနေလေသည်။

"နတ်ဘုရားအမြန်နှုန်း အခင်းအကျင်းကို အသက်သွင်းလိုက်။" အနက်ရောင် သံချပ်ကာဝတ် နဂါးကြီးကို လေထဲမှလိုက်ပါလာရင်း မုန့်ချင်ကျိုးက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင်။

တပ်မှူးက အခင်းအကျင်းကို စတင်ညွှန်ကြားလေသည်။

နတ်ဘုရားအဆင့် နတ်ဘုရားအမြန်နှုန်း အခင်းအကျင်းက တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး မုန့်ချင်ကျိုး ယူဆောင်လာသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အရင်းအမြစ်များမှာ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားလေသည်။

"လေထိန်းချုပ်အခင်းအကျင်းကို အသက်သွင်းလိုက်။"

"ကင်းထောက်တွေ လမ်းကြောင်းစူးစမ်းဖို့ ရှေ့ကသွား။"

"ဗဟိုတပ်ကို ကာကွယ်ဖို့ ဘေးတောင်ပံနှစ်ဖက်က အကာအကွယ်ပေးထား။"

...

မုန့်ချင်ကျိုးက လေကိုစီးကာ အဝတ်အစားများက တဖျပ်ဖျပ် လွင့်ခါနေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲများကို တွေ့ကြုံဖူးသည့် အတွေ့အကြုံရင့် စစ်သူကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ပင် အမိန့်များကို စနစ်တကျ ထုတ်ပြန် နေလေသည်။

သူ၏ကွပ်ကဲမှုအောက်တွင် စစ်သည်တစ်သန်းပါဝင်သော စစ်တပ်ကြီး၏ အမြန်နှုန်းမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လာပြီး တစ်နေ့လျှင် မိုင်ထောင်ချီ၍ ခရီးသွားနိုင်လာသည်။

လန်ရှင်းစုက စစ်တပ်၏ အနောက်ဘက်မှ လိုက်ပါလာပြီး လေထဲရှိ ပုံရိပ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ မှောင်မိုက်နေပြီး ခန့်မှန်းရခက်နေလေသည်။

"သူ တစ်ယောက်တည်း ရပ်တည်ရင် ဓားသူတော်စင် ဖြစ်လာမယ်။ အကယ်လို့ သူက နန်းတော်ထဲ ဝင်သွားရင် စစ်သူကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ခံရမယ်။ ငါတို့ထဲကနေ သူရဲကောင်းတွေ ပေါ်ထွက်လာတာပဲ။ အချိန်သာ ပေးမယ်ဆိုရင် ဒီလူငယ်လေးက သေချာပေါက် လောကရဲ့အထွတ်အထိပ်မှာ ရပ်တည်ပြီး သူရဲကောင်းအားလုံးနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်လိမ့်မယ်။" လန်ချိုးနန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

လန်မြဲ့ချန်က အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ပါးစပ်ပိတ်ထားပြီး သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သူ လုပ်နေတာ အကုန်လုံးက ကြွားလုံးထုတ်နေတာ။ အပေါ်ယံပဲရှိပြီး အနှစ်သာရ မရှိဘူး။"

...

"တိုင်းပြည်(၇)ပြည်ကို ဆန့်ကျင်တဲ့တိုက်ပွဲကို သခင်လေး ကွပ်ကဲကတည်းက တပ်တွေကို ဘယ်လိုမျိုး ချထားရမလဲဆိုတာ သင်ယူခဲ့တဲ့ပုံပဲ။" စုချင်ချိုးက ရင်ဘတ်ကို ဖိထားပြီး နှလုံးသားလေးက သမင်လေး တစ်ကောင်လို ခုန်ပေါက်နေသည်။

ဝူတျဲက လေထဲရှိ မုန့်ချင်ကျိုးကို ငေးမောကြည့်နေပြီး မပြုံးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

"သူက ဧကရာဇ်တစ်ပါးရဲ့ အမူအရာနဲ့ကိုယ်နေဟန်ထားကို ပိုင်ဆိုင်နေပြီပဲ။"

တုန်းဖန်လျူလီက တိတ်ဆိတ်စွာ နေနေသော်လည်း သူ၏ဇာမဏီမျက်ဝန်းများက နူးညံ့ပြီး ရေလို ကြည်လင်သော အလင်းရောင်များဖြင့် တောက်ပနေကာ သူ့ဘာသာ တွေးနေမိသည်။

"သံချပ်ကာဝတ်စုံတစ်စုံ လိုနေတာလေး နှမြောစရာပဲ။"

"ပြန်ရောက်ရင်... ငါ့ရဲ့ ဇာမဏီသံချပ်ကာနဲ့ မတိမ်းမယိမ်းခမ်းနားတဲ့ နဂါးသံချပ်ကာတစ်စုံကို စတင် ပုံသွင်းဖို့ လက်မှုပညာသည် အလုပ်ရုံတစ်ခုလုံးကို အမိန့်ပေးရမယ်။"

"ဟမ်…"

"သံချပ်ကာကို ချွတ်မလို့လား။"

"ဧကရီတစ်ပါးအနေနဲ့... ငါက စစ်သူကြီးရဲ့ သံချပ်ကာကို သေသေချာချာ ချွတ်ခိုင်းရမယ်။ အင်း။ အရမ်းကို သင့်တော်တယ်။"

...

အခြားသူများ မည်သည့်အရာများ တွေးနေကြောင်းကို မုန့်ချင်ကျိုး မသိသလို သူကိုယ်တိုင်လည်း အထူးတလည် ခမ်းနားနေသည်ဟု မခံစားရပေ။ သူ၏ ဓားအသိပိုင်နက်က မိုင်သောင်းချီ ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး ကောင်းကင်ယံကို အထူးဂရုစိုက် စောင့်ကြည့်နေသည်။

ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်၏ အဓိကအခြေစိုက်စခန်းက တိမ်များအထက်တွင် ပုန်းကွယ်နေ၏။ အကယ်၍ ရန်သူက သူတို့ကို လာရောက်တားဆီးမည်ဆိုလျှင် အရဟတ္တတစ်စု ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံးပင်။

အကြီးအကျယ် အရိုက်ခံရပြီးနောက် ပျော်ရွှင်ခြင်းအရဟတ္တက ရှင်းလင်းဖယ်ရှားခံခဲ့ရသည်။ လန်ယက ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်နှင့် နယ်နိမိတ်ချင်း ထိစပ်နေပြီး ဤမြင်ကွင်းကို ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်သို့ သေချာပေါက် သတင်းပို့လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

သူတို့ကို လာမတားလျှင် မတားပေ။ လာတားလျှင်လည်း သေချာပေါက် တစ်ယောက်ထက် မကပေ။

"ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ပါနဲ့။"

"မင်းတို့က လှုပ်ရှားဖို့ မရဲကြမှတော့ ငါ မင်းတို့ကို အတင်းအကျပ် လှုပ်ရှားလာအောင် လုပ်ရမှာပေါ့။ အချိန်-နေရာလွတ်တာအိုရဲ့ အသွင်ပြောင်းခြင်း တိုးတက်မှုက ရပ်တန့်နေပြီးတော့ လက်ရှိမှာ အများဆုံး ၂၀%ပဲ ရောက်သေးတယ်။"

"အကယ်လို့ ဒီထက်ပိုပြီး ရှေ့ဆက်သွားချင်ရင် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက အပြင်ဘက်ကနေ ဖိအားပေးဖို့ပဲ။ အကောင်းဆုံးကတော့... ပျော်ရွှင်ခြင်းအရဟတ္တလိုမျိုး ကောင်းကင်ထောက်တိုင် စွမ်းအားတွေ ပါဝင်တဲ့ နည်းလမ်းတချို့ကို ယူလာသင့်တယ်။ အဲဒါက အကောင်းဆုံးပဲ။"

မုန့်ချင်ကျိုးက တိတ်တဆိတ် မျှော်လင့်နေသည်။

မှန်ပေ၏။

စခန်းကိုဖျက်သိမ်းပြီး မဟာကျင်းသို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာခြင်းက မုန့်ချင်ကျိုး၏ တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်ဗျူဟာ ဖြစ်သည်။ အင်အားကို ထိန်းသိမ်းထားရန်နှင့် ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် ငါးစာအဖြစ် အသုံးပြုရန် နှစ်ခုစလုံးအတွက် ဖြစ်သည်။

အတ္တကင်းမဲ့ဗုဒ္ဓက တစ်ခုခုကို ကြံစည်နေသော်လည်း အရဟတ္တအများစုက သည်းခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင်ပင်။

ဓားအသိပိုင်နက် ဖုံးလွှမ်းထားသော ဧရိယာအတွင်း နက်ရှိုင်းစွာ ဖုံးကွယ်ထားသော အငွေ့အသက် တစ်ခုက လက်ကနဲ ဖြစ်သွားသည်။

မုန့်ချင်ကျိုးက နောက်ကျောဘက်တွင် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။

လာပြီပဲ။

…

All Chapters