အခန်း ၁၆၆၀

အပိုင်း ( 1660 ) အခု ရွေးချယ်စရာ မလိုတော့ဘူး။

"နင်လုပ်ဝံ့လား"

ဆုချင်၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ဆုမိသားစုခေါင်းဆောင်၏ အမူအရာလည်း ပြောင်းလဲသွားစ။ ဆုလဲ့ကို ဤမျှ ပြတ်သားမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။

လုမင်၏ အမူအရာကတော့ မပြောင်းလဲပါ။ သူက ဆုလဲ့နှင့် အလွန်ရင်းနှီးသည်။ ဆုလဲ့က တကယ် သတ်သေလျှင်ပင် သူ့ ကို ကယ်တင်ရန် နည်းလမ်းများစွာ ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူက အလျင်မလိုပါ။ ဆုလဲ့၏အမေကို ဦးစွာတွေ့ရမည်။

"ဘာလို့မဝံ့ရမှာလဲ။ ငါ့အမေသာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် ငါ့အလောင်းကိုပဲ နင်တို့ရမယ်"

ဆုလဲ့က ပြတ်သားသော မျက်ဝန်းတို့ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"သွားစမ်း၊ သူ့အမေကို ဒီကိုခေါ်လာခဲ့"

ထိုအချိန်တွင် ဆုမိသားစုခေါင်းဆောင်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဆုလဲ့သေဆုံးသွားလျှင် အသုံးမဝင်တော့ပါ။ ထိုအချိန်တွင်၊ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ပါရမီရှင်များ ဒေါသထွက်သွားနိုင်သည်။ သူတို့ သတိထားရမည်။

"ကောင်းပါပြီ"

လူတစ်ယောက်က နန်းတော်နောက်ဘက်သို့ ဝင်သွားသည်။

မကြာမီပင် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

"လဲ့အာ... သမီး ဘာဖြစ်လို့ ပြန်လာရတာလဲ။ အမေ့ကိုထားခဲ့ပါ"

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးကြီးက ဆုလဲ့ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"

ဆုချင်က ကြိမ်းမောင်းလိုက်၏။

"ငါ့အမေကို လွှတ်လိုက်ပါ"

ဆုလဲ့က အော်ပြောလိုက်သည်။

ဆုမိသားစုခေါင်းဆောင်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ထိုလူက ဆုလဲ့၏အမေကို လွှတ်ပေးလိုက်လေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ဤသည်က ဆုမိသားစု ဖြစ်သည်။ လုမင်နှင့် အခြားသူများကို ဆုမိသားစုမှ ပညာရှင်များက ဝိုင်းထားကြ၏။ ထို့ကြောင့် သူတို့ ထွက်ပြေးသွားမည်ကို မစိုးရိမ်ပေ။

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးက ပြေးလာပြီး ဆုလဲ့ကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

"အမေ အဆင်ပြေရဲ့လားဟင်"

ဆုလဲ့က သူမ၏ဓားမြှောင်ကို သိမ်းဆည်းကာ သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"လဲ့အာ၊ သမီး ဘာလို့ပြန်လာရတာလဲကွယ်။ ဒီကနေ လွတ်အောင်ပဲပြေးပါ... သမီး နဂါးနတ်ဘုရားတောင်ကြားကို ပြန်ရောက်တာနဲ့ သူတို့ ဘာမှမလုပ်နိုင်တော့ဘူး"

သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးက ဝမ်းနည်းနေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလေသည်။

"အမေ၊ လဲ့အာက အမေ့ကို တစ်ယောက်တည်း မထားခဲ့နိုင်ဘူး"

ဆုလဲ့ ပြောလိုက်သည်။

"လဲ့အာ..."

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးကြီး၏ မျက်ရည်များ တသွင်သွင် စီးကျလာသည်။ ရုတ်တရက် သူမက ဆုမိသားစုခေါင်းအရှေ့သို့ ပြေးသွားပြီး ဒူးထောက်လိုက်၏။ သူမက မြေပြင်သို့ ဦးတိုက်ကာ တောင်းပန်တိုးလျှိုးလိုက်လေသည်။

"မိသားစုခေါင်းဆောင်၊ လဲ့အာကို လွှတ်ပေးလိုက်ပါ။ လဲ့အာက ဆုမိသားစုရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်တစ်ဦးပဲလေ... ကျေးဇူးပြုပြီး သူ့ကို လွှတ်လိုက်ပါ"

ဆုလဲ့သည် မူလက ဆုမိသားစုမှ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းက မြင့်မား၏။ သို့သော်လည်း ဆုလဲ့၏အဖေနှင့် အဘိုးတို့ တိုက်ပွဲတွင် ကျဆုံးပြီးနောက်တွင် သူတို့၏ အဆင့်အတန်းက ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

"ထစမ်းပါ၊ ခင်ဗျားကိုယ်တိုင်ပြောတာပဲ။ ဆုလဲ့က ဆုမိသားစုကနေ တိုက်ရိုက်ဆင်းသက်လာတဲ့သူ... ဒီလိုလူက ဆုမိသားစုအတွက် ပိုပြီး ကြိုးစားသင့်တယ် မဟုတ်လား။ ဆုမိသားစုအတွက် နည်းနည်းလောက် အနစ်နာခံလို့ ဘာဖြစ်သွားမှာမို့လဲ။ နောက်ပြီးတော့ ကျုပ်တို့က သူ့ကိုသတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူး... အခွင့်အရေးပေးတာ။ နောက်ဆုံးမှာတော့ တစ်ဖက်လူတွေက ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ ပါရမီရှင်တွေပဲ"

ဆုမိသားစုခေါင်းဆောင်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့... ဒီလိုဆိုရင် တစ်ဖက်လူက လဲ့အာကို မလိုလားရင် လဲ့အာက ဘဝပျက်ရလိမ့်မယ်။ ခေါင်းဆောင်... ကျေးဇူးပြုပြီး လဲ့အာကို လွှတ်လိုက်ပါ"

ဆုလဲ့၏မိခင်က သနားစဖွယ် ဆက်လက်တောင်းပန်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ဘယ်သူ့ကိုပဲ တောင်းပန်တောင်းပန် အသုံးမဝင်တော့ဘူး"

ထိုအချိန်တွင် အေးစက်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် ခြံဝင်းထဲသို့ လူသုံးယောက် ဝင်လာကြ၏။

အဖြူရောင် ၀တ်စုံကို ၀တ်ဆင်ထားသော လူငယ်သုံးဦး ဖြစ်သည်။ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်းတို့က ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ တပည့်များဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်ပေသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မီးတောက်လောင်နေပုံရပြီး သူ့မျက်နှာက နီရဲနေသည်။

ထိုလူငယ်က မီးကြာပန်း၏ အဆိပ်သင့်ထားသော ကျန်းဖေး ဖြစ်လိမ့်မည်။

လူငယ်သုံးယောက်က တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်လာကြသည်။ ကျန်းဖေးက ဆုလဲ့အား စူးစူးဝါးဝါးကြည့်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"မင်းတို့အားလုံး ဒီကောင်မလေးကို မြန်မြန် ဖမ်းလိုက်ကြစမ်း။ မီးကြာအဆိပ်ကို ဖယ်ရှားရမယ်၊ မြန်မြန်လုပ်..."

မီးကြာပန်းအဆိပ်ဖြင့် ကျန်းဖေးမှာ အရှင်လတ်လတ် မီးရှို့ခံရသကဲ့သို့ ခံစား‌နေရသည်။ ဝေဒနာက ဆိုးရွားလွန်းသဖြင့် ကျန်းဖေးသည် ဆုလဲ့နှင့် ချက်ချင်းအိပ်ရန် မစောင့်နိုင်တော့ပါ။

"အမှန်ပဲ၊ ဒီလိုအသေးအဖွဲကိစ္စလေးတွေကို နှောင့်နှေးအောင်လုပ်နေတယ်။ ငါ့ဂိုဏ်းတူညီလေးသာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားရင် မင်းတို့ ဆုမိသားစုကို ကူညီပေးဖို့ ငါတို့ကို မမျှော်လင့်နဲ့။ အချိန်တန်ရင် ငါတို့က တခြားမိသားစုသုံးစုကို သွားကြမှာ... အဲဒီအခါကျရင် မင်းတို့ ဆုမိသားစုက ပထမနေရာကို ရနိုင်ဦးမလား ကြည့်ရအောင်"

ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ နောက်ထပ်ပါရမီရှင်တစ်ဦးက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

ဆုမိသားစုခေါင်းဆောင်နှင့် ဆုချင်၏ အမူအရာပြောင်းသွားသည်။ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင်များ ဒေါသထွက်ပြီး အခြားမိသားစုသုံးစုကို ကူညီခဲ့မည်ဆိုလျှင်... သူတို့ ဆုမိသားစုအတွက် အခွင့်အလမ်းရှိမည် မဟုတ်ပါ။

"ဆုလဲ့၊ နင် ခွေးမ... မြန်မြန်လုပ်စမ်း။ ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကျန်းဖေးကို မြန်မြန် အစေခံလိုက်... ဒီလိုအရေးကြီးတဲ့ကိစ္စကို နှောင့်နှေးစေရင် နင်ကော အကုန်လုံးသေရလိမ့်မယ်"

ဆုချင်က အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဆုချင်က ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းကို ဝင်ရောက်ခဲ့သော်လည်း ဂိုဏ်းတွင်းရှိ သူမ၏အဆင့်အတန်းမှာ မမြင့်မားပေ။ ဆုမိသားစုကို ကူညီရန်အတွက် ပါရမီရှင်အချို့ကို ခက်ခက်ခဲခဲ ဖိတ်ကြားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆုလဲ့ကြောင့် မပျက်စီးစေချင်ပေ။

"ဆုချင်... နင်ဘာတွေတွေးနေလဲဆိုတာ ငါတို့မသိဘူးလို့ မထင်လိုက်နဲ့။ နင်က တစ်ကိုယ်ကောင်းသိပ်ဆန်တယ်။ ဆုမိသားစုက ပထမနေရာကို ရရှိတဲ့အခါ ဘိုးဘွားနယ်မြေကို ဝင်ရမှာက နင်တစ်ယောက်တည်းပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီအတွက် သခင်မလေးကို စတေးချင်နေတယ်။ နင်က တကယ်ရက်စက်တာပဲ"

ဆုချာက သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ အော်လိုက်သည်။

"နင်... နင်လို နိမ့်ကျတဲ့ကျွန်က ငါ့ကို ဘယ်လိုစကားပြောတာလဲ။ နင့်ရဲ့ပါးစပ်ကို ရိုက်ပေးရမယ်"

ဆုချင်၏ မျက်နှာက အေးစက်သွားသည်။ သူက ဆုချာကို ရိုက်နှက်ရန် ပြေးလာ၏။

ဆုချင်၏ ကျင့်ကြံခြင်းက ဆဋ္ဌမအဆင့် သိုင်းအုပ်ချုပ်သူနယ်ပယ် ဖြစ်သည်။ ဆုချာက လေ့ကျင့်ထားသော်လည်း ဒုတိယအဆင့် သိုင်းအုပ်ချုပ်သူနယ်ပယ်ကိုသာ ရောက်သေးသည်။ သူ လုံးဝ မရှောင်တိမ်းနိုင်ပေ။

"ရပ်စမ်း"

လုမင် လှုပ်ရှားခါးနီးတွင် ဆုလဲ့က ပြေးထွက်လာပြီး လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်ထုတ်ကာ ဆုချင်အား နောက်ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။

ဆုလဲ့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က ဆုလဲ့နှင့် အတူတူ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ဆုလဲ့၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ပိုအားကောင်းပြီး မြေကမ္ဘာ အလယ်လတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ဖြစ်၏။ သူမ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ဆုချင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ မြင့်မားသည်။

"ဆုလဲ့... နင် ငါ့ကို ဘယ်လိုတားဆီးဝံ့တာလဲ။ ဒီနေ့ မင်းမှာ ရွေးချယ်စရာမရှိဘူးဆိုတာ မှတ်ထားပါ။ ဒါတွေအားလုံးက ဆုမိသားစုအတွက်ပဲ"

ဆုချင်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ရွေးချယ်စရာမရှိဘူး... အဲဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ထိုအချိန်တွင် တစ်ချိန်လုံး နှုတ်ဆိတ်နေသော လုမင်က နောက်ဆုံးတွင် စကားစလိုက်သည်။

အခြားသူများလည်း လုမင်ကို အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

"နင် ဘာပြောချင်တာလဲ"

ဆုချင်က လုမင်ကို ကြည့်လိုက်၏။

လုမင် ပြုံးလိုက်သည်။ ရုတ်တရက်၊ သူ့လက်ထဲတွင် လှံရှည်တစ်ချောင်း ပေါ်လာသည်။

"ဝှစ်"

လုမင်က လက်ညှိုးတစ်ချက်ညွှန်လိုက်၏။ လှံရှည်က လျှပ်စီးကဲ့သို့ ကျန်းဖေးထံ တိုးဝင်သွားတော့သည်။

ဤမြင်ကွင်းက ရုတ်ချည်းဆိုသလို ဖြစ်သည်။ လုမင်က ကျန်းဖေးကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားပေ။

"ရွှပ်"

လှံရှည်က ကျန်းဖေး၏ ဒန်တျန်မှတဆင့် တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်သွားခဲ့သည်။ ကျန်းဖေး၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ပင် ပျက်စီးသွားပြီး သူ့ကို မြေပြင်တွင် ထိုးစိုက်လိုက်တော့သည်။

ကျန်းဖေး၏ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ပေ။

လုမင်က သူ့ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု သူ့အဆိုးရွားဆုံး အိပ်မက်ထဲမှာပင် မမက်ခဲ့ဖူးပါ။

ထို့နောက် ကျန်းဖေး၏ မျက်လုံးများက မှိန်ဖျော့သွားသည်။ အသက်ဓာတ် မရှိတော့ပေ။

တနေရာလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

လူတိုင်း တုန်ယင်သွား၏။ အိပ်မက်မက်နေတယ်ဟုပင် ထင်လိုက်မိကြသည်။

"နင်... နင်..."

ဆုလဲ့လည်း တုန်ရီနေသော လက်ဖြင့် လုမင်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းများက တလှုပ်လှုပ်ဖြစ်နေသော်လည်း ဘာစကားမျှ မထွက်လာတော့ပေ။

ယခင်က လုမင်သည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။ ဆုချင်လည်း လုမင်ကို မေ့လုနီးပါးပင်။ လုမင်က ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ပြီး ကျန်းဖေးကို သတ်မည်ဟု သူမ လုံးဝ မမျှော်လင့်ခဲ့ပါ။

"အခု ရွေးချယ်စရာ မလိုတော့ဘူး၊ သူက လူသေဖြစ်နေပြီ"

လုမင်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။

"အား... အား...၊ ဂိုဏ်းတူအစ်ကို ကျန်းဖေးကို နင် သတ်ဝံ့တယ်လား။ နင် သေချင်နေတာ... နင် သေလမ်းရှာနေတာပဲ"

ဆုချင်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ကျန်းဖေး သေဆုံးပြီးနောက် သူမ၏ အစီအစဉ်လည်း ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ။

"မင်း သေချင်နေတာပဲကွ... သတ်"

ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ကျန်တပည့်နှစ်ယောက်လည်း ဒေါသခြောင်းခြောင်းထွက်သွားသည်။ သူတို့ထံမှ နဝမအဆင့် သိုင်းအုပ်ချုပ်သူနယ်ပယ် အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

သူတို့ထံမှ သန့်စင်သောအလင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လုမင်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။

လုမင်က လက်ညှိုးတစ်ချက်သာ ညွှန်လိုက်သည်။ လှံအလင်းနှစ်ခုက ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ လူနှစ်ယောက်ထံသို့ ပစ်လွင့်သွား၏။

ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ပါရမီရှင်နှစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ခုခံကာကွယ်မှုက လုမင်၏ လှံရှည်တစ်ချက်ကိုပင် မခံနိုင်ပေ။

"စွပ်... စွပ်"

လှံနှစ်ချောင်းက ၎င်းတို့၏ ဒန်တျန်ထဲသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်များကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ကျန်းဖေးကဲ့သို့ပင် ၎င်းတို့လည်း မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုးစိုက်ခံလိုက်ရ၏။

တစ်ချက်တည်းဖြင့် သေကုန်ပြီ။

လုမင်၏ရှေ့တွင် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ နဝမအဆင့် သိုင်းအုပ်ချုပ်သူနယ်ပယ် ပါရမီရှင်များမှာ အားနည်းလွန်းလှသည်။