အခန်း ၁၆၇၃
Vol. 112 Ch. 1673
အပိုင်း ( 1673 ) ဓားတစ်ချက်... အသက်တစ်ချောင်း။
လုမင်က လှောင်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်သည်။
"အပိုစကားတွေ မပြောနဲ့၊ မင်းတို့မှာ အရည်အချင်းရှိရင် လာယူ"
"မောက်မာလိုက်တာ၊ ဒီသုံးနှစ်အတွင်းမှာ မင်း ဘယ်လောက်ထိ တိုးတက်လာသလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်၏မ်းပါရဲ့"
ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ပထမအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးက ရှေ့သို့ တိုးလာ၏။ သူ့လက်ထဲတွင် နတ်ဘုရားပြစ်ဒဏ်ခတ် လှံတစ်ချောင်း ပေါ်လာပြီး လုမင်ဆီသို့ ထိုးသွင်းလိုက်တော့သည်။
လုမင်၏ မျက်လုံးများက ဓားသွားကဲ့သို့ အေးစက်နေသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် သူတော်စင်ရတနာ လှံတစ်လက် ပေါ်လာသည်။
လုမင်က ဓားဖြင့် လွှဲခုတ်လိုက်သောအခါ တောက်ပသော ဓားအလင်းတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ ဓားအလင်းက တစ်ဖက်လူ၏ နတ်ဘုရားအပြစ်ပေးလှံကို ထက်ခြမ်းခွဲချလိုက်၏။ ထိုမျှနှင့်မရပ်ဘဲ ဓားအလင်းက ထိုလူကို ထက်ဝက် ပိုင်းဖြတ်သွားရာ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားတော့သည်။
"သတ်"
လုမင်က အေးစက်စက်ဖြင့် မာန်သွင်းအော်လိုက်သည်။ သူက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ပထမအဆင့် ပညာရှင်ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။ သူက ဓားဖြင့် လွှဲခုတ်လိုက်၏။
ထိုလူက ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် နောက်ဆုတ်သွားသည်။ သို့သော်၊ လုမင်၏ ဓားအလင်းက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သွား၏။ သူ၏ နတ်ဘုရားဝိညာဉ်ပင် မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ ပျက်သုဉ်းသွားတော့သည်။
ထို့နောက် လုမင်က ရှေ့သို့တိုးလာကာ ဒုတိယအဆင့် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ပညာရှင်၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
"သေလိုက်စမ်း"
သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ဒုတိယအဆင့် ပညာရှင်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ နိယာမစွမ်းအားများနှင့် သန့်စင်သောအလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူက ကြောက်စရာကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
သို့သော်... လုမင်၏ ဓားက အရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်ပစ်နိုင်ပုံရသည်။ ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုက ချက်ချင်း ပြိုကျသွား၏။ သူလည်း ယခင်လူနှစ်ယောက်၏ ခြေရာအတိုင်း လိုက်သွားရကာ ဓားတစ်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားတော့သည်။
အခြားသူများဘည်း ဤမြင်ကွင်းကြောင့် သွေးပျက်ပြီး နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။
ဓားတစ်ချက်ဖြင့် လူတစ်ယောက် သေသည်။ ဓားတစ်ချက် လွှဲယမ်းလိုက်ပြီး လူတစ်ယောက် အသက်ပျောက်ရ၏။
သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ပထမအဆင့် သို့မဟုတ် ဒုတိယအဆင့်ပင် ဖြစ်စေ၊ လုမင်ကို မတားဆီးနိုင်ပေ။ လုမင်က တစ်ယောက်ကို ဓားတစ်ချက်သာ ခုတ်ခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင်၊ တိုက်ပွဲက အဝေးမှ လူများကိုပင် သတိပြုမိစေခဲ့သည်။ လူအများအပြားက အသံလာရာဆီသို့ ပြေးလာကြ၏။
"အဲဒါက လုမင်ပဲ... လုမင်တို့ ဝိုင်းခံနေရပြီ"
"ဒါ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းနဲ့ ကောင်းကင်အဆိပ်ဂိုဏ်းကိုး... လုမင် မသေမချင်း ဒီဂိုဏ်းနှစ်ခုက တကယ်ကို ငြိမ်မနေဘူး။ တွေ့တာနဲ့ တိုက်ခိုက်ကြတော့တာပဲ"
"ကျွမ်းကျင်သူတွေ အများကြီးပဲဟ၊ လုမင်တော့ ပြီးသွားပြီ"
ပုံရိပ်များစွာတို့ ပျံသန်းလာသည်။ လုမင်နှင့် အခြားသူများကို ကျွမ်းကျင်သူများစွာက ဝိုင်းထားကြကြောင်း မြင်လိုက်ရတော့ သူတို့အားလုံး အံ့ဩသွားကြလေသည်။
"အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြစို့။ ကောင်းကင်အဆိပ်ဂိုဏ်းက ရောင်းရင်းတွေ... အတူတူ တိုက်ခိုက်ပြီး လုမင်ကို သတ်ပစ်ကြစို့"
ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထိုလူသည် အနက်ရောင် ၀တ်ရုံကြီးကို ၀တ်ထားဆဲ ဖြစ်၏။
"သတ်၊ အတူတူ တိုက်ခိုက်ကြစို့"
ကောင်းကင်အဆိပ်ဂိုဏ်းနှင့် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ပညာရှင် နှစ်ဆယ်ကျော်က အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးက သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ပညာရှင်များ ဖြစ်၏။ ထိုအထဲမှ ငါးဦးက သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ဒုတိယအဆင့်တွင် ရှိသည်။ အားလုံးကို လုမင်တစ်ဦးတည်းကို ပစ်မှတ်ထားကာ တိုက်ခိုက်လိုက်တော့သည်။
တိုက်ခိုက်မှုမျိုးစုံက အဘက်ဘက်မှ လုမင်အပေါ်ကို ကျရောက်လာခဲ့သည်။
"ရွှစ်"
ရုတ်တရက်၊ ဘယ်ဘက်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းတချို့က လုမင်ဆီသို့ ဖြတ်သန်းလာသည်။ ဓားအလင်းတိုင်းတွင် နတ်ဆိုးရောင်ဝါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
"ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကလူတွေ ရောက်လာပြီပဲ၊ စိတ်ဝင်စားဖို့ ပိုကောင်းလာပြီ"
လုမင်၏ မျက်လုံးများက သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်တို့ ပေါ်လာသည်။
"ဝှစ်"
လုမင်၏ ပုံရိပ်က လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လှုပ်ရှားလာပြီး လမ်းကြောင်းသုံးခုမှ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက လင်းယုန်ငှက်ကြီးကဲ့သို့ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ကျွမ်းကျင်သူများထံ ခုန်ဝင်သွား၏။ သူ့လက်ထဲမှ ဓားရှည်ဖြင့် အောက်ဘက်ကို ထိုးခုတ်လိုက်တော့သည်။
မီတာတစ်ရာရှည်လျားသော ဓားအလင်းက ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ ကျွမ်းကျင်သူများဆီသို့ ဖြတ်သွားသည်။ ဓားအလင်း၏ ကြောက်စရာကောင်းသော စွမ်းအားက ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ကျွမ်းကျင်သူများကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့၏။
"အင်အားတွေစုပြီး ပိတ်ဆို့ကြ"
တစ်ယောက်ယောက်က အော်လိုက်သည်။ ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ဆယ်ယောက်ကျော်က ပူးပေါင်း၍ တိုက်ခိုက်လိုက်ကြ၏။ သန့်စင်သော အလင်းတန်းဆယ်ခုကျော်က စုဝေးပြီး လုမင်ဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်တော့သည်။
သို့သော်... ဓားအလင်း ဆင်းသက်လာသောအခါ၊ သန့်စင်သောအလင်းကို ဖြတ်သန်းပြီး ဆက်လက် တိုးဝင်သွားသည်။ တခဏချင်းမှာပင်၊ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ပညာရှင် သုံးယောက် သေဆုံးသွားပြန်တော့သည်။
ထို့နောက်တွင် လုမင်က ဓားချက်ထုတ်ဖော်ပြီး နောက်ထပ် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးကို သတ်ပစ်လိုက်သည်။
"အား... နောက်ဆုတ်... မြန်မြန်ပြန်ဆုတ်ကြ"
ကျန်သောလူအားလုံး သွေးပျက်ချောက်ချားကာ အသည်းအသန် ဆုတ်သွားကြသည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က သူတော်စင်ရတနာတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ တောင်ငယ်လေးတစ်ခုက သူတို့၏ရှေ့တွင် ချက်ချင်းပေါ်လာကာ ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။
"ထန်"
လုမင်၏ ဓားအလင်းက တောင်ငယ်လေးကို ခုတ်ထစ်ပြီး လွင့်စဉ်သွားစေခဲ့သည်။ တောင်ငယ်လေးက ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ပြန်ဝင်ဆောင့်မိသွား၏။ ထိုလူမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် သူတော်စင်ရတနာဖြင့် ဝင်ဆောင့်မိကာ သေဆုံးသွားတော့သည်။
အချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် လုမင်က ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်ခြောက်ဦးကို သတ်ခဲ့သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအားလုံး အံ့ဩသွားကြလေသည်။
လုမင်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းလာသည်။ လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်ကနှင့်ယှဉ်လျှင် သူက မည်မျှ သန်မာလာမှန်း မသိရသော်လည်း၊ သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်များက သူ့လက်ထဲတွင် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်နှင့် မခြားတော့ပါ။
"သတ်"
ထို့နောက် လုမင်က ကောင်းကင်အဆိပ်ဂိုဏ်းမှ ပညာရှင်များကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ ဓားအလင်းများ ဖြာထွက်လာသလို နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများလည်း ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထို့နောက်တော့ ဓားအလင်းအောက်တွင် ကောင်းကင်အဆိပ်ဂိုဏ်းမှ လူဆယ်ဦး သေဆုံးသွားပြန်တော့သည်။
လုမင်၏ရှေ့တွင် သူတို့၏ အဆိပ်ပိုးကောင်များက လုံးဝ အသုံးမဝင်ပေ။ သူတို့အားလုံး၏ ဝိညာဉ်များပင်လျှင် တိုက်ရိုက် ဖျက်ဆီးခံခဲ့ရသည်။
"ဆုတ်... ပြန်ဆုတ်ကြ"
ထျန်းချွေးနှင့် ရွယ်နင်ရှင်းကို တိုက်ခိုက်နေကြသူများလည်း သွေးပျက်ချောက်ချားသွားကြသည်။ သူတို့အားလုံး မတိုက်ခိုက်ဝံ့တော့ဘဲ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးသွား၏။
"ရှစ်ကွမ်း... မင်းက ငါ့ရဲ့လက်စွပ်ကို လိုချင်နေတာ မဟုတ်လား။ ဒီကိုရောက်လာပြီးမှတော့ ထွက်သွားစရာ မလိုတော့ဘူး"
လုမင်က ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းဘက်မှ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဖြင့်လူကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ယခုလေးတင် အော်ဟစ်လိုက်သူမှာ သူဖြစ်၏။ လုမင်က ရှစ်ကွမ်းဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာမှတ်မိသည်။
ရှစ်ကွမ်းမှာလည်း ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အသည်းအသန် ထွက်ပြေးသွားသည်။ သို့ရာတွင်၊ လုမင်၏အရှိန်က အံ့မခန်း ဖြစ်၏။ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်ဖြင့် ရှစ်ကွမ်းကို လိုက်မီသွားကာ လက်သီးဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်တော့သည်။
ရှစ်ကွမ်းက အစွမ်းကုန်ခုခံရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း လုမင်၏ လက်သီးချက်အောင်တွင် သူ လွင့်စဉ်သွား၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံသည်လည်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး သူ၏ရုပ်သွင်အမှန် ပေါ်လာတော့သည်။
အမှန်ပင် ရှစ်ကွမ်း ဖြစ်သည်။ ဤအခိုက်တွင် သူ့မျက်နှာက တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှု၊ မယုံကြည်နိုင်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေတော့သည်။
အစပိုင်းတွင်၊ သူက လုမင်၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို လုယက်ရန် ကျွမ်းကျင်သူများကို ဤနေရာသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
လုမင်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ဤမျှထိ ကြောက်စရာကောင်းမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။ ပထမအဆင့်နှင့် ဒုတိယအဆင့် သူတော်စင်တစ်ပိုင်း ပညာရှင်များက လုမင်၏ရှေ့တွင် ပုရွက်ဆိတ်များကဲ့သို့ အားနည်းလွန်းလှသည်။ သူတို့ထဲမှ လူအများစုက ခဏချင်း အသတ်ခံလိုက်ရပြီး ဆုံးရှုံးမှုကြီးစွာ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ရလေသည်။
သူတို့ထဲတွင် အဆင့်မြင့်ဝိညာဉ်ခန္ဓာပိုင်ရှင် မရှိသော်လည်း လုမင်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက အားကောင်းလွန်းတာ သေချာသည်။
ယခုဆိုလျှင်၊ လုမင်က သူ့ကိုပင် အသေသတ်ရန် ကြိုးစားနေပြီ။
သူက လုမင်၏ ပြိုင်ဘက်မဟုတ်ပေ။
လွန်ခဲ့သည့် သုံးနှစ်က လုမင်သည် စတုတ္တအဆင့် သိုင်းအုပ်ချုပ်သူတစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ လုမင်က သူ့ကိုမယှဉ်နိုင်ဘဲ အသက်လု၍ ပြေးခဲ့ရဖူး၏။
သို့သော်လည်း ယခုတော့ သူဟာ လုမင်၏လက်ထဲတွင် လွတ်မြောက်ရန်ပင် မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။
သုံးနှစ်ကြာပြီးနောက် အခြေအနေက လုံးဝ ပြောင်းသွားသည်။
"သတ်"
လုမင်က အေးစက်စက်ဖြင့် ငေါက်ငမ်းပြီး ဓားဖြင့်လွှဲခုတ်လိုက်သည်။
"မဟုတ်ဘူး"
ရှစ်ကွမ်းက အော်ဟစ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားလိုက်၏။
"ရပ်လိုက်စမ်း"
အဝေးမှ ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ယံကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
သို့သော်၊ လုမင်က တစ်စက်ကလေးမှ မတုံ့ဆိုင်းခဲ့ပါ။ သူက အင်အားအပြည့်ဖြင့် ဆက်လက်ခုတ်လိုက်သည်။ ရှစ်ကွမ်းလည်း လက်မခံနိုင်ဘဲ သေဆုံးသွားတော့သည်။
"ဝှစ်"
အဝေးမှ သန့်စင်သော အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်လာပြီးနောက် ကောင်းကင်ယံ၌ ချောမောသော လူငယ်တစ်ယောက် ပေါ်လာသည်။ သူက လုမင်အား ပြင်းပြသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တို့ဖြင့် ကြည့်နေ၏။
"အဲဒါက လော့ရွှေဟန်ပဲ"
"လော့ရွှေဟန် ရောက်လာပြီ၊ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"
အာမေဋိတ်သံများကို နေရာအနှံ့မှ ကြားလိုက်ရသည်။
"ဂိုဏ်းတူညီလေး၊ သတိထားပါ။ ဒါက နတ်ဘုရားသားတော်ပြီးရင် စန်းပြည်နယ်ရဲ့ အသန်မာဆုံး ပါရမီရှင် လော့ရွှေဟန်ပဲ။ သူက ကောင်းကင်ဘုံဘုရားဂိုဏ်းရဲ့ နောက်ထပ် ပါရမီရှင်တစ်ဦးပဲ"
ထျန်းချွေးနှင့် ရွယ်နင်ရှင်းက လုမင်၏အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာကာ တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။
လုမင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လွန်ခဲ့သောသုံးနှစ်က တင်းပေါင်ညီလာခံတွင် ကောင်းကင်နတ်ဘုရားဂိုဏ်းမှ ပါရမီရှင်အသစ်တစ်ဦး ပေါ်လာခဲ့သည်။ တင်းပေါင်ညီလာခံတွင် သူက အစွမ်းပြခဲ့၏။ ထွတ်မြတ် ပါရမီရှင်ဆယ်ဦးအနက် နတ်ဘုရားသားတော်ပြီးလျှင် ဒုတိယ ဖြစ်သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် နတ်ဘုရားသားတော်က သူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ဖြတ်သွားသောအခါ စာရင်းမှ ထွက်လိုက်ရသည်။ ထိုအခါ သူက ပထမနေရာကို ရောက်လာတော့သည်။
ထိုပါရမီရှင်မှာ လော့ရွှေဟန် ဖြစ်သည်။
ပတ်ဝန်းကျင်မှ မြင်ကွင်းများကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများက ပို၍ပင် အေးစက်လာတော့သည်။