အခန်း ၁၇၂၁

အပိုင်း ( 1721 ) မင်း ဘယ်လိုသေချင်လဲ။

လုမင်၏ မျက်လုံးအကြည့်များက အလွန်အေးစက်သည်။ ကြောက်စရာကောင်းသော သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်တို့က သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

မြင်ကွင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဘာတွေဖြစ်သွားသည်ကို သူ ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

"မော့ယန်၊ ဒီနေ့ မင်းကို ဘယ်သူမှ မကယ်နိုင်တော့ဘူး"

လုမင်က ရှေ့သို့ တိုးလာရင်း အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ကို တားဆီးကြ"

မော့ယန်က အော်ဟစ်ပြီး လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ထွက်ပြေးသွား၏။

သို့သော်လည်း ကျန်သော အဘိုးအိုက လုမင်ကို တားဆီးသည်အထိ မိုက်မဲလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုအချိန်က နဂါးနတ်ဘုရားတောင်ကြား အပြင်ဘက်တွင် လုမင်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပြသခဲ့သည်။ တောက်ပသော သူတော်စင်နယ်ပယ်တွင် သူသည် ပြိုင်ဘက်ကင်း၏။ လုမင်ကို တားဆီးရန် ကြိုးစားခြင်းက ကိုယ့်လည်ပင်းကို ကြိုးကွင်းစွပ်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိသည်။ သူက အခြား ဦးတည်ရာတစ်ခုသို့ ထွက်ပြေးသွားပေသည်။

လုမင်က မော့ယန်ကို ဦးစွာလိုက်မည်မှာ သေချာသည်။ ထိုအချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူ လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မည်။

"မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ မလွတ်နိုင်ဘူး"

လုမင်က အေးစက်စက်ပြောရင်း‌ လေထဲသို့ ဖမ်းဆုပ်ဟန်ပြုလိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝါးမျိုခြင်း စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

သူ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာက ပြောင်းလဲလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ဝါးမျိုခြင်းစွမ်းအားမှာလည်း ပိုအားကောင်းလာသည်။

ဝါးမျိုခြင်းစွမ်းအားက မော့ယန်နှင့် အဘိုးအိုကို တစ်ချိန်တည်းတွင် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဆွဲငင်အားတစ်ခုအောက်ကို ကျရောက်သွား၏။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး ရှေ့သို့မပျံသန်းနိုင်ရုံသာမက နောက်သို့ပင် ပြန်လည်ရွေ့လျားလာတော့သည်။

"အား... ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ ပျံ... ပျံစမ်း"

မော့ယန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လိပ်ပြာလွင့်မတတ် သူ ကြောက်လန့်သွား၏။ သူက ရှေ့သို့ အသည်းအသန် ပျံသန်းနေသော်လည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပို၍လျင်မြန်သောနှုန်းဖြင့် နောက်ကို ပြန်ဆုတ်နေတော့သည်။

အဘိုးကြီးမှာလည်း အလားတူပင် ဖြစ်သည်။ သူက သူတော်စင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံမှုအခြေခံရှိသော်လည်း မရုန်းထွက်နိုင်ပေ။ သူက အလွန်တုန်လှုပ်လာသည်။

မကြာမီ သူတို့နှစ်ဦးက လုမင်နှင့် မဝေးသောနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့ကြသည်။

"ငါ့ကို ချမ်းသာပေးပါ... ငါ့ကို ချမ်းသာပေးပါ။ ငါက ဘာမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ အစကနေ အဆုံးထိ မော့ယန် တစ်ဦးတည်းက လုပ်နေခဲ့တာပါ"

သူတော်စင်နယ်ပယ် အဘိုးအိုက အ‌သည်းအသန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်း..."

မော့ယန်က ဒေါသတကြီးဖြင့် အဘိုးကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းတို့အားလုံး တစ်စိတ်တစ်ဝမ်းတည်းပဲ။ သေလိုက်တော့"

လုမင်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ သူတော်စင်စွမ်းအင်က ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ ပြေးထွက်သွားပြီး အဘိုးကြီးကို ထက်ခြမ်းခွဲချလိုက်၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တော့သည်။

‌

တောက်ပသောသူတော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်နိမ့် ပညာရှင်က လုမင်၏လက်တွင် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန်ပင် စွမ်းအားမရှိပေ။

ထိုအချိန်တွင်၊ ချိုးရင်ရင်က ချိုးဟောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဓားများကို ဆွဲနှုတ်လိုက်ပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ ချိုးဟောက်က မိန်းကလေး၏ အလောင်းနံဘေးကို တွားသွားပြီး လျှောက်သွား၏။ သူက အသိစိတ်ပျောက်နေသူပမာ မိန်းကလေး၏ အသက်မဲ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ပွေ့ဖက်ထားတော့သည်။

ယင်းက လုမင်၏ မျက်လုံးများကို ပိုအေးစက်သွားစေသည်။ ‌ရေခဲတမျှ အေးစက်သော သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်က မော့ယန်ကို ဖုံးလွှမ်းသွား၏။ မော့ယန်၏ မျက်လုံးများက သွေးပျက်ချောက်ချားမှုတို့ ပေါ်လာတော့သည်။

"ပြော... မင်း ဘယ်လိုသေချင်လဲ"

နောက်ဆုံးတွင် လုမင်၏အကြည့်က မော့ယန်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

"လုမင်၊ မင်းငါ့ကိုသတ်လို့်မရဘူး။ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှာ အကျော်အမော်တွေ အများကြီးရှိတယ်။ မင်းငါ့ကိုသတ်ရင် မင်းသေရုံတင်မကဘဲ မင်းရဲ့သူငယ်ချင်းတွေနဲ့ မိသားစုတွေလည်း သေရလိမ့်မယ်"

မော့ယန်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဖျောက်"

လုမင်က လက်ဖျစ်တီးလိုက်သည်။ သူတော်စင်စွမ်းအားက ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မော့ယန်၏ ပေါင်ခွကြားသို့ ဖြတ်သန်းသွား၏။ မော့ယန်၏ ယောက်ျားပီသမှုက တစ်စစီ ကြေမွသွားတော့သည်။

ဝမ်းခေါင်းသံကြီးဖြင့် အော်ဟစ်ရင်း မော့ယန်မှာ မျက်ရည်များနှင့်အတူ နှာရည်များပင် စီးကျလာခဲ့သည်။

"ဒီအခြေအနေမျိုးမှာတောင် မင်းက ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတုန်းပဲလား။ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ"

လုမင်က လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အား၊ လုမင်... မင်း ငါ့ကို သတ်နိုင်ရင် သတ်လိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ရှဲ့နျန်ချင်းလည်း သေမှာပဲ။ မင်း သူ့ကို ဘယ်တော့မှ ပိုင်ဆိုင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းက သူ့ကို တကယ်ပဲ တံခါးပိတ်လေ့ကျင့်နေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဟားဟားဟားဟား... မင်းက နုံလွန်းတယ်"

မော့ယန်က အရူးတစ်ယောက်လို ရယ်မောလိုက်သည်။ သူက အသက်မရှင်နိုင်မှန်း သိလိုက်ရရသောကြောင့် စကားလုံးများကို သတိမထားတော့ပေ။

လုမင်၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူ့မျက်လုံးထဲမှ ကြောက်စရာကောင်းသော အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်လာ၏။

"ပြောစမ်း၊ နျန်ချင်း ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ မင်း သူ့ကို ဘာလုပ်ခဲ့တာလဲ"

"ဟားဟားဟား... လုမင်၊ ငါမင်းကို မပြောပြနိုင်ဘူး။ နောက်တစ်ခါ မင်းကိုပြန်တွေ့ရင် သူကိုယ်တိုင်တောင် သတ်ပစ်လောက်တယ်"

မော့ယန်က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ပြောစမ်း၊ ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ"

လုမင်၏ အသံက ပို၍ အေးစက်လာ၏။ သူ့နှလုံးသားထဲမှာလည်း ဆိုးရွားသော ခံစားချက်တို့ ရှိနေပြီ။

ရှဲ့နျန်ချင်း၏ အခြေအနေက တစ်ခုခုမှားယွင်းနေသည်ဟု သူ အမြဲတမ်း ခံစားခဲ့ရသည်။

သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို သွားစဉ်အခါက ပြန်လမ်းမှာ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်း ခံခဲ့ရသည်။ သူ ဒုတိယအကြိမ် သွားသောအခါကျတော့ ရှဲ့နျန်ချင်း၏ မျက်နှာကိုပင် မမြင်ရတော့ပေ။

"လုမင်၊ ငါ့ကိုသတ်ချင်ရင် သတ်လိုက်။ ငါက မင်းကို ဘာမှပြောပြမှာ မဟုတ်ဘူး"

မော့ယန်က သေရန် အသင့်ပြင်ထားသလို အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"မင်းငါ့ကိုမပြောရင် ငါဘာမှမတတ်နိုင်ဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား။ မင်းရဲ့ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေနေသရွေ့ ငါသိလိမ့်မယ်"

လုမင်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မော့ယန်၏ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပြန်ပေါ်လာ၏။ သူ့လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ မော့ယန်၏ ကျင့်ကြံမှုကို တံဆိပ်ခတ်လိုက်တော့သည်။

"မဟုတ်ဘူး... မဟုတ်ဘူး..."

မော့ယန်က နောက်ဆုံးတွင် ကြောက်လန့်လာကာ အပြင်းအထန် ရုန်းကန်လိုက်သည်။ သို့ရာတွင်၊ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို တံဆိပ်ခတ်ထားသောကြောင့် မည်သို့ရုန်းကန်နိုင်တော့မည်နည်း။

လုမင်က မော့ယန်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ လက်ညှိုးတစ်ချက်ညွှန်လိုက်သည်။ မော့ယန်က အသိစိတ်လွတ်သွားသကဲ့သို့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရတ် တောင့်တင်းသွားတော့သည်။

လုမင်က လျှို့ဝှက်ပညာရပ်တစ်မျိုးကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက မော့ယန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး စတင်ရှာဖွေလိုက်၏။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် မော့ယန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်အနီးမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဖျက်စွမ်းအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုစွမ်းအားက လုမင်နှင့် မော့ယန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားလာတော့သည်။

"မော့ယန်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ပေါ်မှာ တံဆိပ်တစ်ခု ချမှတ်ထားတာပဲ။ တကယ်ကို လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေပုံရတယ်"

လုမင် ရေရွတ်လိုက်သည်။

မော့ယန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုရှာဖွေပြီး လျှို့ဝှက်ချက်အား ထုတ်ဖော်မိမည်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ကြောက်လန့်နေကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ထို့ကြောင့် မော့ယန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်တွင် တံဆိပ်တစ်ခု ချမှတ်ထားခြင်းပင်။ မော့ယန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုရှာဖွေရန် ကြိုးစားသည်နှင့်၊ တံဆိပ်က အသက်ဝင်လာပြီး သူ၏ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်မည် ဖြစ်သည်။

သူ့ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်နှင့် မော့ယန်က ရူးသွပ်သူလိုဖြစ်သွားပြီး ဘာမျှတွေ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

၎င်းက မော့ယန်၏ဆရာ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းချုပ်မှ ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်။

"အစီရင်နိယာမ"

လုမင်က အော်ဟစ်ပြီး အစီရင်နိယာမကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ အဆုံးမဲ့ ရွန်းစာလုံးများက အဖျက်စွမ်းအားကို ဖုံးအုပ်ပြီး တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

သို့သော်လည်း အဖျက်စွမ်းအားက အလွန်အားကောင်းပြီးလုမင်၏ အစီရင်နိယာမဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရွန်းစာလုံးများကိုပင် ဆက်တိုက် ဖျက်ဆီးပစ်နေသည်။ ဤအတိုင်းဆက်သွားလျှင် လုမင်က ကြာကြာထိန်းထားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပါ။

"ပူဖောင်းလေး"

လုမင်က ပူဖောင်းလေးကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။ ပူဖောင်းလေးက ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက်၊ အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင် နိယာမကို အသုံးပြုလိုက်၏။ မော့ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး အဖျက်စွမ်းအားကို ဖုံးအုပ်ကာ ယာယီပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။

"ငါ မြန်မြန်လုပ်ရမယ်"

လုမင်က ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းပညာရပ်ကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။ ထိုအခါ ပုံရိပ်များစွာက လုမင်၏ မျက်လုံးများရှေ့တွင် ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပေါ်လာတော့သည်။

ရုတ်တရက်၊ ပုံရိပ်တစ်ခုက လုမင်၏ အာရုံကို ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။

မော့ယန်က လှပသော သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးတစ်ဦး၏နောက်မှ လိုက်ပါရင်း တစ်နေရာသို့ သွားနေခြင်း ဖြစ်၏။

လှပသော သက်လတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးက အမှန်ပင် ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်သည်။

နက်ရှိုင်းသော လမ်းတစ်ခုကို ဖြတ်လျှောက်ပြီးနောက် မြေအောက်လှိုဏ်ဂူတစ်ခုသို့ ရောက်ခဲ့ကြပေသည်။ မြေအောက်လှိုဏ်အတွင်းတွင်၊ မလှုပ်မယှက် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေပြီး နတ်ဆိုးအငွေ့အသက်တို့ လွှမ်းခြုံထားသည့် မိန်းကလေးတစ်ယောက် ရှိနေသည်။

"ရှောင်ချင်း"

လုမင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ လှပသော မိန်းကလေးမှာ ရှဲ့နျန်ချင်း ဖြစ်၏။

"ဝမ်"

ဤမြေအောက်လှိုဏ်ဂူတွင် သွေးနီရောင် အမှုန်အမွှားများက လေထဲသို့ စိမ့်ဝင်နေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သွေးနီရောင်အမှုန်အမွှားများက ကြီးမားသော မျက်နှာတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းလာကြ၏။ ၎င်းကို ကြည့်ရသည်မှာ အရွယ်အိုမင်းနေပြီဖြစ်သော အဖွားကြီးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင်။

"ပစ္စည်းတွေ ယူလာပြီလား"

အဘွားအို မျက်နှာကြီးက မေးလိုက်သည်။ သူ့အသံက မြေအောက်လှိုဏ်ဂူအတွင်း၌ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်"

ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းချုပ်က ကျောက်စိမ်းပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ မြောက်မြားစွာသော ရုပ်ပုံများစွာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

လုမင် အံ့သြသွားသည်။ ထိုပုံရိပ်များက သူတော်စင်နယ်ပယ် အကျော်အမော်များ၏ ဝိညာဉ်များဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှ၏။

ဧရာမမျက်နှာကြီးက သူ့ပါးစပ်ကိုဟကာ ဝိညာဉ်များကို စုပ်ယူရင်း ကျေနပ်အားရသော အမူအရာတို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် မျက်နှာကြီးက ပါးစပ်ကိုဟကာ စူးရှသောအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မလုံလောက်သေးဘူး၊ နည်းနည်း လိုအပ်နေသေးတယ်။ နောက်ထပ် ဝိညာဉ်တွေ မြန်မြန်ရှာပေးစမ်း။ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြန်ရပြီဆိုတာနဲ့ ပြန်မွေးဖွားဖို့ ဒီမိန်းကလေးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုရမယ်"

"ဟီးဟီးဟီး... ဒီမိန်းကလေးက တော်တော်ကံကောင်းတယ်။ သူက ဧကရာဇ်အဆင့် အကျော်အမော်တစ်ဦးရဲ့ ကမ္ဘာ့နှလုံးသားကို ရရှိခဲ့တဲ့အပြင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားတွေလည်း ရှိနေသေးတယ်။ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုနိုင်မယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားအပြည့် ပြန်ရနိုင်တဲ့အပြင် ပိုမြင့်မားတဲ့ အဆင့်ကိုတောင် ရောက်ရှိနိုင်လိမ့်မယ်"