အခန်း ၁၇၂၂
Vol. 115 Ch. 1722
အပိုင်း ( 1722 ) တုန်လှုပ်စရာကောင်းသော လျှို့ဝှက်ချက်။
ဧရာမ မျက်နှာကြီးက စူးစူးရှရှ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာကြီးက တွန့်လိပ်နေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ထူးဆန်း၏။
လုမင်ဟာ မော့ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အလွန်ကြောက်ရွံ့နေသကဲ့သို့ အနည်းငယ် တုန်တုန်ယင်ယင် ဖြစ်နေသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားနိုင်သည်။
"သွေးနတ်ဆိုးဘုရင်၊ ရှင် ကျွန်မကိုပေးထားတဲ့ ကတိကို မမေ့ပါနဲ့"
ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းချုပ်က ပြောလိုက်သည်။
"စိတ်မပူပါနဲ့၊ မိစ္ဆာဝိညာဥ်ဂိုဏ်းက ပြန်နိုးထလာတဲ့အခါ မင်း သိုင်းဧကရာဇ်နယ်ပယ်ကို ခြေချနိုင်ဖို့ နည်းလမ်းရှိလိမ့်မယ်"
မျက်နှာကြီးက ရယ်မောလိုက်၏။
"ဂျိန်း"
လုမင်၏ စိတ်ထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်ခွင်းလိုက်သလို တုန်လှုပ်သွားသည်။
ယခုအချိန်မှာတော့ အခြေအနေကို သူ နားမလည်ဘဲမနေတော့ပေ။
ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတွင် မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်းမှ အကျော်အမော်တစ်ဦးက အမှန်တကယ် ပုန်းအောင်းနေသည်။ သူမက ရှဲ့နျန်ချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုပြီး ပြန်လည်မွေးဖွားလိုပုံရ၏။ တစ်နည်းဆိုရသော်၊ သူမက ရှဲ့နျန်ချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လုယူလိုသည်။
လုမင်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဒေါသများ တလိပ်လိပ်ထွက်လာတော့သည်။
ရှဲ့နျန်ချင်းက တံခါးပိတ်လေ့ကျင့်နေသည်ဆိုခြင်းမှာ အလကား...
အားလုံးက အလိမ်အညာများ ဖြစ်သည်။
"ချီးပဲ"
လုမင်က ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သူ့ကိုယ်သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း ငြိမ်အောင်စေပြီးနောက် မြင်ကွင်းကို ဆက်ကြည့်လိုက်လေသည်။
ထို့နောက် မြင်ကွင်းများစွာကို အဆက်မပြတ် မြင်နေရသည်။
ထိုစဉ်၊ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းမှ လူများနှင့်မတူသော လူများစွာပါဝင်သည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"ဆန္ဒမဲ့ဓားဂိုဏ်း၊ အဲဒါက ဆန္ဒမဲ့ဓားဂိုဏ်းကပဲ"
အနီးကပ်ကြည့်ပြီးနောက်၊ လုမင်သည် သူတို့က အမှန်တကယ်ပင် ဆန္ဒမဲ့ဓားဂိုဏ်းမှဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
ဆန္ဒမဲ့ဓားဂိုဏ်းကလည်း ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတွင် ပုန်းအောင်းနေသည်။
ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းက မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်းကို ဝင်ရောက်သွားသည်မှာ သံသယဖြစ်စရာမလိုတော့ပေ။
"ဝမ်..."
ထိုအချိန်တွင် အဖျက်စွမ်းအားက ပို၍ပြင်းထန်လာသည်။ ၎င်းက အစီရင်နိယာမဖြင့် အတားအဆီးကို တိုက်ရိုက်ချိုးဖျက်လိုက်၏။ အချိန်ဟင်းလင်းပြင် နိယာမပင်လျှင် မတားဆီးနိုင်ဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျက်စီးလာတော့သည်။
လုမင်၏ ဝိညာဉ်အသိက မော့ယန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှ တိုက်ရိုက် ဆုတ်ခွာသွားသည်။ ထို့နောက် အဖျက်စွမ်းအားက မော့ယန်၏ ဝိညာဉ်ကို နစ်မြုပ်သွားစေတော့သည်။
"အား"
မော့ယန်က သူ့ခေါင်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့်အုပ်ပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူက မြေပြင်တွင် လူးလှိမ့်ပြီး ပြင်းထန်စွာ ရုန်းကန်လိုက်၏။ သူ့ကိုကြည့်ရသည်မှာ ဆိုးရွားလွန်းသော ဝေဒနာတစ်ခုကို ခံစားနေရပုံပေါ်သည်။
ခဏအကြာမှ မော့ယန်သည် ရုန်းကန်မှုများရပ်တန့်ကာ မေ့လဲသွားတော့သည်။
မော့ယန်၏ ဝိညာဉ်က ပျက်စီးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သူ ပြန်နိုးလာလျှင်ပင် အရူးတစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။
"ရှောင်ချင်း"
လုမင်က လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်စရာကောင်းသော လူသတ်ချင်စိတ်တို့ ထွက်ပေါ်လာ၏။
စိတ်ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်းမှ သိရသလောက်တော့ ရှဲ့နျန်ချင်းက အဆင်ပြေနေသေးသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို မသိမ်းပိုက်ရသေးပေ။
သို့သော်လည်း အခြေအနေများက အချိန်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲနိုင်သည်။ နောက်အခိုက်တွင် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာကို မည်သူမျှမသိနိုင်ပါချေ။ ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းတွင် ရှိနေသရွေ့ ရှဲ့နျန်ချင်းအတွက် အန္တရာယ်မကင်းပါ။
ရှဲ့နျန်ချင်းကို ကယ်တင်ရမည်။
သူသည်လည်း ကောင်းကင်နတ်ဆိုးဂိုဏ်းကို သွားရဦးတော့မည်။
သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံမှုက မလုံလောက်သော်လည်း သူ့တွင် ဆမ်ဆာရာလှံပုဆိန်ရှိသောကြောင့် အခွင့်အရေးရှိနိုင်သည်။
အသက်ပြင်းပြင်းရှူကာ သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်စေပြီးနောက် လုမင်က ချိုးရင်ရင်နှင့် ချိုးဟောက်ဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။
ချိုးဟောက်က အသိစိတ်ပျောက်နေသကဲ့သို့ မိန်းကလေး၏ အသက်မဲ့အလောင်းကို ပွေ့ဖက်ထားဆဲပင်။
"ဟင်း..."
လုမင် သက်ပြင်းရှည်ကြီး မှုတ်ထုတ်လိုက်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ သူတို့၏ခြေလှမ်းက အလွန်နောက်ကျသွားခဲ့သည်။ မဟုတ်ပါက၊ ဤကိစ္စမျိုး ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ။
"ရင်ရင်၊ မင်းရဲ့အစ်ကိုကြီးကို နဂါးနတ်ဘုရားတောင်ကြားကို ပြန်ခေါ်သွားရအောင်"
လုမင်က ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ"
ချိုးရင်ရင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
"အစ်ကို... နဂါးနတ်ဘုရားတောင်ကြားကို အရင်ပြန်ကြရအောင်။ မိန်းကလေး ကျားကျားက ကွယ်လွန်သွားပြီ၊ ညီမတို့ သူ့ကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် သင်္ဂြိုလ်ပေးရမယ်"
"ဟုတ်ပါတယ် ညီနောင်ချိုး၊ မင်းကိုယ်မင်းလည်း ဂရုစိုက်ရမယ်"
လုမင်က ပြောလိုက်သည်။
ချိုးဟောက်က တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ သူက မိန်းကလေး၏ အလောင်းကို ပွေ့ချီကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။
ယခင်က သူသည် ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန် ရခဲ့သော်လည်း အသက်မသေပေ။ သိုင်းအုပ်ချုပ်သူတစ်ပါး၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာက အလွန်အစွမ်းထက်သော ပြန်လည်ကောင်းမွန်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။ သူက ယခုအခါ လှုပ်ရှားနိုင်ပြီ။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ညီနောင်လု"
ချိုးဟောက်က လုမင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး မိန်းကလေး၏ အလောင်းကို ပွေ့ချီကာ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။
"ဘယ်သူမှ ထွက်သွားလို့မရဘူး"
ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ဝှစ်"
တစ်စုံတစ်ခုက လေထဲသို့ ဖြတ်သန်းလာသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံကို ကြားလိုက်ရ၏။ ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုက ကောင်းကင်ကိုဖြတ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ်အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ချဉ်းကပ်လာသည်။ စကားသံမဆုံးမီပင် ထိုအလင်းတန်းက သူတို့၏ အနားသို့ရောက်လာပြီ။
ငွေရောင်အလင်းတန်းများ ပြန့်ကျဲသွားပြီးနောက် လူရုပ်သွင်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။
"ရင်ကျန်း"
လုမင်၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
ရောက်ရှိလာသူက ငွေနဂါးတောင်ကြားသခင် ရင်ကျန်းပင်။
"ရင်ကျန်း၊ မင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်နေတာပဲ"
လုမင်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
"ဟမ့်၊ ငါက မင်းကိုစောင့်ကြည့်ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို စေလွှတ်ထားတာ"
ရင်ကျန်းက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ အားလုံးကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ပြီးနောက် သူ့အကြည့်က လုမင်အပေါ် ကျရောက်သွား၏။
"လုမင်၊ စန်းဧကရာဇ်ရဲ့ အမွေနဲ့ ရတနာကို လွှဲပေးစမ်း"
"ရင်ကျန်း၊ မင်းက ခွင့်ပြုချက်မရှိ ငါ့နောက်ကို တိတ်တဆိတ် လိုက်ချောင်းပြီး စန်းဧကရာဇ်ရဲ့ အမွေနဲ့ ရတနာတွေ တောင်းခံနေတယ်။ ဒီကိစ္စကို ငါ့ဆရာ ပြန်သိသွားမှာ မကြောက်ဘူးလား"
လုမင် ပြောလိုက်သည်။
ငွေနဂါးတောင်ကြားသခင်က နှာခေါင်းတစ်ချက်ရှုံ့လိုက်ပြီး ဘာမျှပြန်မပြောပေ။
"ဒါမှမဟုတ်... စန်းဧကရာဇ်ရဲ့ အမွေနဲ့ ရတနာကို ငါအပ်ပြီးရင် မင်းက ငါတို့ကို နှုတ်ပိတ်တဲ့အနေနဲ့ သတ်မှာလား"
လုမင်က ထပ်ပြောလိုက်၏။
"ဒီနေ့ မင်းမှာ ရွေးချယ်စရာမရှိဘူး"
ရင်ကျန်းက အေးစက်စက် ပြောသည်။
"တကယ်လား၊ ငါကတော့ မင်းကို မပြောပြဖို့ ရွေးချယ်တယ်"
လုမင်က ပြောလိုက်သည်။
"မင်းငါ့ကိုမပြောရင် မင်းတို့အားလုံး သေရမယ်။ အရင်ဆုံး ဒီနှစ်ယောက်ကို မင်းရှေ့မှာပဲ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မယ်... သူတို့ သေချင်ရင်တောင် မသေစေရဘူး။ အဲဒါမှ မပေးသေးဘူးဆိုရင် မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ငါ ရှာဖွေရလိမ့်မယ်"
ငွေနဂါးတောင်ကြားသခင်က ပြောလိုက်၏။
လုမင်၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားသည်။
"ရင်ကျန်း၊ မင်းက တောင်ကြားသခင်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး နဂါးနတ်ဘုရားတောင်ကြားရဲ့ တပည့်တွေကို ဘယ်လိုတိုက်ခိုက်ဝံ့တာလဲ။ ဒါက ဘယ်လောက်တောင် စက်ဆုပ်ရွံရှာစရာကောင်းလိုက်သလဲ"
လုမင်က ပြောလိုက်၏။
"အပိုတွေမပြောနဲ့၊ အခု လွှဲပေးစမ်း"
ရင်ကျန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လောဘမီးတောက်များက သူ့မျက်လုံးထဲတွင် တောက်လောင်လာသည်။
ထိုအချိန်တွင် လုမင်က သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်လာပြီး ချိုးရင်ရင်နှင့် ချိုးဟောက်ကို တောင်နှင့်မြစ် ပန်းချီကားထဲသို့ ဆွဲခေါ်သွား၏။ ထို့နောက် လုမင်က လေမိုးကြိုးခြေလှမ်းကို အသုံးပြုကာ လျှပ်စီးလက်သလို ပြေးထွက်သွားတော့သည်။
"မင်း မလွတ်နိုင်ဘူး"
ရင်ကျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက ငွေနဂါးကဲ့သို့ ပျံသန်းပြီး လုမင်ကို တခဏချင်း လိုက်မီသွား၏။ သူက လက်သီးတစ်ချက် ထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ ငွေနဂါးတစ်ကောင်က လုမင်ဆီသို့ ပျံသန်းလာတော့သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားက အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည်။
"ဝမ်"
လုမင်၏ ပခုံးပေါ်တွင် ပူဖောင်းလေးက အချိန်ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လမ်းတစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သည်။ လုမင်က လျှောက်လမ်းထဲသို့ ပြေးဝင်သွား၏။
"အချိန်ဟင်းလင်းပြင် နိယာမလား။ ဖျက်ဆီးစေ"
ပထမတော့ ရင်ကျန်း တုန်လှုပ်သွားသည်။ ထို့နောက် ကျယ်လောင်စွာ ဟိန်းဟောက်ပြီး တောင်တန်းများကို ဖြိုဖျက်ကာ ပင်လယ်ပြင်ကို မှောက်သွား စေနိုင်သည့် အင်အားဖြင့် လက်ဝါးရိုက်ချက် ထုတ်ဖော်လိုက်၏။ ကြီးမားသော ငွေရောင်နဂါးကြီးတစ်ကောင်က အစွယ်များပေါ်သည်အထိ အော်ဟစ်ကာ လက်သည်းဖြင့် ကုပ်ဆွဲလိုက်တော့သည်။ နဂါးလက်သည်းများက အချိန်ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လမ်းကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
အချိန်ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လမ်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုတစ်ခု ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် ပေါက်ကွဲသွား၏။ လုမင်လည်း ဝေးဝေးသို့ မရောက်နိုင်ဘဲ အချိန်ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လမ်းမှ ပြန်ထွက်လာရတော့သည်။
ရင်ကျန်းက အလွန်အစွမ်းထက်သည်။ သူသည် မဟာသူတော်စင်များကြားတွင်ပင် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်၏။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံက အန္တိမသူတော်စင်နယ်ပယ်နှင့် နီးကပ်နေပြီ။ တစ်ဖက်တွင်၊ ပူဖောင်းလေးက သူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ပင် မချိုးဖျက်ရသေးပါ။ အချိန်ဟင်းလင်းပြင် နိယာမက နက်နဲသော်လည်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ရင်ကျန်းနှင့်ယှဉ်လျှင် အားနည်းလွန်းသည်။ ရင်ကျန်းက အချိန်ဟင်းလင်းပြင်လျှောက်လမ်းကို အလွယ်တကူပင် ဖျက်ဆီးလိုက်တော့သည်။
"ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ အချိန်ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ကြွက်ပဲ မဟုတ်လား။ လုမင်... မင်းက တကယ်ကံကောင်းတာပဲ။ မဟုတ်ဘူး၊ ငါက ကံကောင်းသူလို့ ပြောသင့်တယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အရာအားလုံးက မကြာခင် ငါ့အပိုင်ဖြစ်တော့မှာလေ၊ ဟားဟားဟား"
ရင်ကျန်းက အားပါးတရ ရယ်မောလိုက်သည်။
"ဆရာ၊ တောင်ကြားသခင်"
ရုတ်တရက်၊ လုမင်က ရင်ကျန်း၏ အနောက်ကိုကြည့်ကာ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
"ဟားဟားဟား... လုမင်၊ ဒီလောက်စျေးပေါတဲ့လှည့်ကွက်တွေက ငါ့အပေါ်မှာ အသုံးဝင်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား"
ရင်ကျန်းက ရယ်မောလိုက်၏။
လုမင်က သူ့ကို အာရုံလွှဲပြီး ထွက်ပြေးချင်နေသည်။ ယင်းက မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။
"ကဲကဲ၊ စန်းဧကရာဇ်ရဲ့ အမွေနဲ့ ရတနာကို မြန်မြန်လွှဲပေးလိုက်တော့။ မဟုတ်ရင် မင်း အသေဆိုးနဲ့ သေရလိမ့်မယ်။ ရတနာတွေကို လွှဲပေးသည်ဖြစ်စေ... မလွှဲပေးသည်ဖြစ်စေ ဒီနေ့ မင်းကသေရမှာပဲ။ တကယ်လို့ လွှဲပေးမယ်ဆိုရင်တော့ မင်းကို သက်တောင့်သက်သာ သေစေမယ်"
ရင်ကျန်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"ငါကတော့ မင်းပဲ သေရတော့မယ်လို့ ထင်တယ်"
အေးစက်စက် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအသံက လုမင်ထံမှမဟုတ်ဘဲ ရင်ကျန်း၏အနောက်မှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်၏။
ထိုအသံကို ကြားရပြီးနောက် ရင်ကျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်က အေးစက်တောင့်တင်းသွားတော့သည်။