← Chapters

အခန်း ၁၇၅၀

Vol. 117 Ch. 1750

အခန်း ၁၇၅၀

Vol. 117 Ch. 1750

အပိုင်း ( 1750 ) ရှေးဟောင်း ဝူထုံသစ်ပင်။

ဟွမ်လင်က နောက်မဆုတ်ပေ။ သူမ၏ အတွေးက လုမင်နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ဖီးနစ်ဝိညာဉ်များက နေရာအနှံ့ရှိသည်။ အခြားနေရာများတွင် ပိုအားကောင်းသော ဖီးနစ်ဝိညာဉ်များပင်လျှင် ရှိကောင်းရှိနိုင်သေး၏။ သူတို့က ကွေ့ပတ်သွားလျှင်ပင် အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍၊ ဤနေရာကိုပင် ထိုးဖောက်မသွားနိုင်ပါက အခြား သူတော်စင်သားတော်၊ သူတော်စင်သမီးတော်များနှင့် မည်သို့ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည်နည်း။

"ငါ့အတွက်ထားလိုက်ပါ"

ထိုအချိန်တွင်၊ လုမင်က ပြောပြီး ရှေ့သို့ထွက်သွားသည်။ လုမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော ရောင်ဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထို့နောက် သူ့လက်ဝါးကို ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ အသုံးပြုကာ ဖီးနစ်ဝိညာဉ်၏ ချွန်ထက်သောခြေသည်းများဆီသို့ ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

"တောက်ပသော သူတော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်နိမ့်အဆင့်နဲ့ ဖီးနစ်ဝိညာဉ်ကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ချင်နေတယ်။ မင်းက တော်တော်မောက်မာတာပဲ။ ဒါက ကိုယ့်သေတွင်းကို ကိုယ်တူးနေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်"

ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် ချင်ယီက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

သို့သော်၊ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ အပြုံးက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

"ဝုန်း"

လုမင်၏ လက်ဝါးက ဖီးနစ်ဝိညာဉ်၏ ချွန်ထက်သော ခြေသည်းများနှင့် တိုက်မိသွား၏။ သို့သော်လည်း ဖီးနစ်ဝိညာဉ်သာ လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် လုမင်က ရှေ့သို့ တိုးလိုက်သွားသည်။ ကစဉ့်ကလျား ကောင်းကင်မှောက်လှန် တံဆိပ်တော်တစ်ခုက သူ့လက်ဝါးထဲတွင် ပေါ်လာ၏။ ၎င်းက တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ကြီးမားလာပြီး ဖီးနစ်ဝိညာဉ်‌အပေါ် ဖိချလိုက်တော့သည်။

ကစဉ့်ကလျားမှောက်လှန် ကောင်းကင်တံဆိပ်တော်က တာအိုနယ်မြေသိုင်းပညာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင်၊ လုမင်၏ လက်ရှိကျင့်ကြံမှုဖြင့် အသုံးပြုလိုက်သောအခါ ၎င်း၏စွမ်းအားက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေဆဲပင်။

"ဝုန်း"

ကစဉ့်ကလျား ကောင်းကင်မှောက်လှန် တံဆိပ်တော်က ဖီးနစ်ဝိညာဉ်အပေါ် ဖိချလိုက်သည်။ ဖီးနစ်ဝိညာဉ်က တုန်လှုပ်သွားပြီး အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်သည်။

လုမင်၏ လက်များက မရပ်တန့်နေပေ။ ကစဉ့်ကလျား ကောင်းကင်မှောက်လှန်တံဆိပ်တော်များက ထပ်မံပေါ်လာပြီး ဖီးနစ်ဝိညာဉ်ကို ဖိချလိုက်ကြသည်။

ငါးကြိမ်မှ ခြောက်ကြိမ်အထိ ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးမှာတော့ ဖီးနစ်ဝိညာဉ်က မခံနိုင်တော့ပါ။ ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဖီးနစ်ဝိညာဉ်ကြီးက အနက်ရောင်မြူခိုးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် ချင်ယီ၏ အမူအရာမှာ အေးခဲသွားသည်။ ထို့နောက်တွင် သူ့မျက်နှာက ဘီလူး သံပုရာသီးစားမိသလို ရှုံ့မဲ့သွား၏။

လုမင်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက အလွန်အားကောင်းသည်။ သူသည် တောက်ပသော သူတော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်နိမ့်အဆင့်သာဖြစ်သော်လည်း ဖီးနစ်ဝိညာဉ်ကြီးကို ချေမှုန်းခဲ့၏။ ယင်းက တစ်ဖက်လူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက သူ့ထက် ပိုအားကောင်းသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင် မဟုတ်လော။

သို့သော်လည်း ချင်ယီ၏အမြင်တွင်၊ သူက ဖီးနစ်ဝိညာဉ်နှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း လုမင်က ဖီးနစ်ဝိညာဉ်ကို သတ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဒါက သူ့မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်လိုက်ခြင်းပင်။

အထူးသဖြင့် မိန်းမလှလေးနှစ်ဦးဖြစ်သော ဟွမ်လင်နှင့် မုချင်ရွယ်၏ရှေ့တွင် ရှိနေချိန် ဖြစ်သည်။ ချင်ယီ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ခု လင်းလက်လာတော့သည်။

တစ်ဖက်တွင်၊ ဟွမ်လင်နှင့် မုချင်ရွယ်တို့က အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ဒီကောင်စုတ်ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ပိုအားကောင်းလာတယ်"

ဟွမ်လင်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဝှစ်"

လုမင်က ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် မုချင်ရွယ်၏အနားတွင် ပေါ်လာကာ အခြား ဖီးနစ်ဝိညာဉ်များကို ဖြေရှင်းရန် ကူညီပေးလိုက်သည်။ ဤဖီးနစ်ဝိညာဉ်များသည် အလွန်အားနည်း၏။ သူတို့က လုမင်အတွက် မည်သို့ပြိုင်ဘက်ဖြစ်မည်နည်း။ သူက ဖီးနစ်ဝိညာဉ်များကို တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် သုတ်သင်ပစ်လိုက်သည်။

"သွားကြရအောင်"

လုမင်က ဟွမ်လင်ကို ပြောလိုက်သည်။

"လုမင်၊ မင်းက ဘာသဘောလဲကွ။ မင်းက ဒီလောက်သန်မာတဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိပေမဲ့ ဘာဖြစ်လို့ အခုမှ လှုပ်ရှားရတာလဲ။ မင်းရဲ့ အရှိန်အဝါကိုပြသဖို့ မလှုပ်ရှားခင် ငါတို့ကို ခံနိုင်ရည်မရှိအောင် တမင်တကာ စောင့်နေခဲ့တာလား။ ဒီလိုဆိုရင် မင်းက အခြားသူတွေရဲ့ လုံခြုံရေးကို ဂရုမစိုက်တာပဲ"

ချင်ယီက ပြန်လျှောက်လာကာ မကျေမနပ်ဖြင့် ပြစ်တင်ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အခုလေးတင် ငါ့ကို မလှုပ်ရှားဖို့ မင်းပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား။ နောက်ပြီးတော့ အရှိန်အဝါပြသချင်နေသူက မင်းပဲလေ။ ငါက မင်းကို အခွင့်အရေးပေးခဲ့ပါတယ်။ ကံမကောင်းချင်တော့... မင်းကို အမှိုက်တစ်စဖြစ်ဖို့ ငါမမျှော်လင့်ထားဘူး"

လုမင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းဘာပြောလိုက်တာလဲ"

ချင်ယီ၏ မျက်နှာက ပို၍ပင် မည်းမှောင်လာသည်။ လုမင်က သူ့ကို အမှိုက်ဟု ခေါ်ဝံ့သလား။

"မဟုတ်ဘူးလား။ နောက်ပြီးတော့ မင်းရဲ့စကားအတိုင်းပြောရရင်... ငါတို့လမ်းကို လာမရှုပ်နဲ့၊ အမှိုက်ကောင်က အနောက်မှာပဲ ငြိမ်ငြိမ်ရပ်နေ"

လုမင်က လှောင်ပြောင်ပြီး ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။

မုချင်ရွယ်က တစ်ချက်ရယ်မောလိုက်သည်။ သူမက ချင်ယီကို အထင်အမြင်သေးစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် ဟွမ်လင်နှင့်အတူ လုမင်၏နောက်သို့ လိုက်ပါကာ ရှေ့ဆက်လျှောက်သွားတော့သည်။

ချင်ယီက လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ ကြောက်စရာကောင်းသော သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်က သူ့မျက်လုံးများမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

လုမင်က သူ့ကို အရှက်ခွဲဝံ့သည်။ သူသည် မြင့်မြတ်နယ်မြေပြင်ပမှ ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် သူ့ကို အရှက်ခွဲဝံ့၏။

ချင်ယီက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ခဏမျှ လှည့်ပတ်ကြည့်နေပြီး‌မှ လုမင်နှင့် အခြားသူများနောက်ကို လိုက်သွားတော့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင်လည်း ဖီးနစ်ဝိညာဉ်များကို ထပ်မံတွေ့ရသည်။ သို့သော်လည်း လုမင်၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် ဤဖီးနစ်ဝိညာဉ်များသည် သူတို့ကို လုံးဝ မတားဆီးနိုင်ပေ။ သူတို့လူစုက လျင်မြန်စွာပင် ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားကြသည်။

နာရီဝက်အကြာတွင်၊ ၎င်းတို့က မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ပျံသန်းခဲ့၏။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဖီးနစ်ဝိညာဉ်များက ပေါ်လာခြင်း မရှိတော့ပေ။

ဖီးနစ်ဝိညာဉ်များ မရှိသောအခါ ၎င်းတို့၏အရှိန်က သိသိသာသာတိုးလာသည်။ သူတို့က အလင်းတန်းလေးခုကဲ့သို့ ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းသွား၏။

မသိနိုင်သော အကွာအဝေးတစ်ခုကို ပျံသန်းခဲ့ပြီးနောက်၊ သူတို့လေးယောက်၏ရှေ့တွင် မြင့်မားသော ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ပေါ်လာသည်။

"အဲဒါက ရှေးဟောင်း ဝူထုံသစ်ပင်လား။ အဲဒါက တကယ်ကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ အမြစ်တွယ်နေတာပဲ"

သူတို့ရှေ့မှ မြင့်မားသော သစ်ပင်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ရင်း လုမင်၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုတို့ ပြည့်သွားသည်။

ထိုရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကြီးက ကြီးမားလွန်းသည်။ မည်မျှ မြင့်မားသလဲ မသိရသော်လည်း ကောင်းကင်ကိုပင် ထိုးဖောက်သွား၏။ အံ့သြစရာအကောင်းဆုံးမှာ ရှေးသစ်ပင်များ၏ အမြစ်များက အမှန်တကယ်ပင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အမြစ်တွယ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

မြင့်မားသော ရှေးဟောင်းအပင်တစ်ပင်က ဟင်းလင်းပြင်တွင် မျောလွင့်နေသကဲ့သို့ပင်။ ဤမြင်ကွင်းက တကယ့်ကို ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည်။

ဟွမ်လင်က ထိုအကြောင်းကို သိထားပြီးဖြစ်ပုံရသောကြောင့် အနည်းငယ် ပိုတည်ငြိမ်ပေသည်။ သို့ရာတွင် မုချင်ရွယ်နှင့် ချင်ယီတို့လည်း အနည်းငယ် အံသြသွားကြသည်။

"အဲဒါ ရှေးဟောင်း ဝူထုံသစ်ပင်ပဲ၊ ဝူထုံသစ်ပင်ရဲ့ နှလုံးသားက ဟိုမှာရှိနေတယ်။ သွားကြရအောင်"

ဟွမ်လင်က ပြောပြီး ရှေ့သို့ ပျံသန်းသွားသည်။

မကြာမီ၊ သူတို့က ရှေးဟောင်း ဝူထုံသစ်ပင်ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်ခဲ့ကြ၏။ သူတို့က နီးလာလေလေ၊ ရှေးဟောင်း ဝူထုံသစ်ပင်က ပိုကြီးမားသည်ဟု ခံစားလာရလေပင်။ ကမ္ဘာကြီးကိုပင် ထိန်းထားနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ရှေးဟောင်းဝူထုံသစ်ပင်အောက်မှာတော့ ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်သွားသော အလွန်ကြီးကျယ်ခမ်းနားသည့် တောင်ကြီးတစ်လုံး ရှိသည်။

တောင်ထိပ်က ရှေးဟောင်းဝူထုံသစ်ပင်၏ အမြစ်များအနီးတွင် ရှိပေသည်။

သူတို့ရောက်လာသောအခါမှာတော့ ကြီးမားသော အင်အားတစ်ခုက တားဆီးထားတာကြောင့် မပျံသန်းနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ၊ ငါတို့မပျံသန်းနိုင်ရင် ရှေးဟောင်း ဝူထုံသစ်ပင်ကို ဘယ်လိုတက်နိုင်မှာလဲ"

မုချင်ရွယ်က အံ့ဩသွားသည်။

"အဲဒီတောင်က ရှေးဟောင်း ဝူထုံသစ်ပင်ရဲ့ အမြစ်တွေဆီကို တည့်တည့်သွားနေတယ်။ ငါတို့က အဲဒီကနေ တက်ရမှာများလား"

လုမင်က ပြောလိုက်သည်။

"သွားကြည့်ရအောင်"

ဟွမ်လင်က ပြောလိုက်၏။ လေးယောက်သား ရှေ့ကို ပြေးသွားကြတော့သည်။

"ဝှစ်... ဝှစ်..."

ထိုအချိန်တွင် အခြား လမ်းကြောင်းများမှ လေတိုးသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။ တောင်ဆီသို့ ပြေးလွှားနေသူများလည်း ရှိ၏။

"ဟွမ်ခုန်း၊ ဟွမ်ပမ့်၊ ဟွမ်ရွှမ်"

ဟွမ်လင်က ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူတို့အပြင် အခြား သူတော်စင်သားတော်နှင့် သမီးတော် သုံးယောက်လည်း ရှိသေးသည်။ သူတို့ကလည်း သူတို့၏ အကူအညီများနှင့်အတူ ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လုမင်တို့လေးယောက်လည်း တောင်ပေါ်ကို ပြေးတက်သွားကြလေသည်။

တောင်ပေါ်တွင် တောင်ခြေမှ တောင်ထိပ်သို့ ပို့ဆောင်သော ကျောက်စိမ်းလှေကားတစ်ခု ရှိသည်။

တောင်ခြေရင်းတွင် စာလုံးများ ရေးထွင်းထားသော ကျောက်စာချပ်တစ်ခု ရှိ၏။

"သင်က ဝူထုံသစ်ပင်ကိုတက်ချင်ရင် ဒီလှေကားကနေ တက်ရမယ်"

ရှေးဟောင်းဝူထုံသစ်ပင်ကို တက်ချင်လျှင် ကျောက်စိမ်းလှေကားမှ တောင်ထိပ်သို့ တက်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ထို့နောက်တွင် ၎င်းတို့က တောင်ထိပ်မှ ဝူထုံသစ်ပင်၏ နှလုံးသားကို ရယူရလိမ့်မည်။

သူတို့လေးယောက်က ကျောက်စိမ်းလှေကားဆီသို့ ပြိုင်တူ ပြေးသွားကြသည်။

လုမင်က ကျောက်စိမ်းလှေကားဆီသို့ မြန်ဆန်စွာရောက်သွားပြီး ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ တောင်ထိပ်သို့ အပြေးသွားစဉ် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ငှက်မွှေးကဲ့သို့ ပေါ့ပါးမှုရှိ၏။

ချင်ယီနှင့် မုချင်ရွယ်တို့မှာလည်း အလားတူပင် ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော်၊ လုမင်က သူတို့အားလုံးကို အကဲခတ်ကြည့်သောအခါ တစ်ခုခု လွဲမှားနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ဟွမ်လင်၏ ခန္ဓာကိုယ်က အလင်းရောင် တောက်ပနေပြီး ကြီးမားသော ဖိအားအောက်တွင်ရှိနေသကဲ့သို့ ခက်ခက်ခဲခဲတက်နေရပေသည်။

သူ့အပြင် ဟွမ်ခုန်း၊ ဟွမ်ပမ့်နှင့် ဟွမ်ရွှမ်တို့သည်လည်း အလားတူအခြေအနေမျိုးတွင် ရှိနေကြသည်။ ၎င်းတို့က ကြီးမားသောဖိအားအောက်တွင် ရှိနေပုံရပြီး တောင်ပေါ်သို့တက်ရန် အလွန်ခက်ခဲနေတော့သည်။

သူတို့လေးယောက်မှတပါး အခြားသူများမှာ အလွန် သက်တောင့်သက်သာ ရှိနေခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်လူများကလည်း ဤထူးဆန်းသောမြင်ကွင်းကို သတိပြုမိပြီး အားလုံး ရပ်တန့်သွားကြသည်။

ဒါက မည်သို့ဖြစ်သနည်း။

"ဒီကျောက်စိမ်းလှေကားက ဖီးနစ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကို လေ့ကျင့်သူတွေအပေါ် ပြင်းထန်တဲ့ ဖိအားတစ်ခု ဖြစ်စေလိမ့်မယ်"

ဟွမ်ခုန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ဖီးနစ်မျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်တွေကို စမ်းသပ်ဖို့ ရှေးယခင်ကတည်းက တည်ဆောက်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်"

ဟွမ်လင်ကလည်း ပြောလိုက်၏။

လုမင်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားကြသည်။ တစ်နည်းဆိုရသော်၊ ဤဖိအားက ဖီးနစ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာ လေ့ကျင့်သူများကိုသာ သက်ရောက်မှုရှိပြီး အခြားသူများအတွက် ခံစားရမည် မဟုတ်ပေ။

All Chapters