အခန်း ၁၇၅၁

အပိုင်း ( 1751 ) ငါ မင်းရဲ့ ငှက်မွေးတွေကို နှုတ်ပစ်မယ်။

"ဟွမ်ပမ့်၊ ငါ မင်းအတွက် ဝူထုံ‌သစ်ပင်ရဲ့ နှလုံးသားကို သွားယူလိုက်မယ်"

ရွှေကျီးကန်း နဝမမင်းသားက ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင် သူက ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ကျောက်စိမ်းလှေကားအတိုင်း လျင်မြန်စွာ ပြေးတက်သွား၏။

"ဝူထုံသစ်ပင်ရဲ့ နှလုံးသားက ငါ့အတွက်ပဲ"

ဟွမ်ခုန်းအနားရှိ ဝမ်ထျန်းလုံက ပြောဆိုကာ လှေကားအတိုင်း ပြေးတက်သွားတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် မုချင်ရွယ်၊ ချင်ယီနှင့် အခြားသူများကလည်း နောက်ကျမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ကျောက်စိမ်းလှေကားပေါ်သို့ ပြေးတက်သွားကြသည်။

လုမင်ကတော့ မလှုပ်ရှားပေ။

အခြေအနေက ထိုမျှမရိုးရှင်းကြောင်း သူခံစားမိသည်။

ကျောက်စိမ်းလှေကားသည် ဖီးနစ်မျိုးနွယ်စု၏ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များအတွက် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုဖြစ်ပါက၊ အခြားသူများ တက်သွားလျှင်ပင် အသုံးမဝင်နိုင်ပေ။

လုမင်က မလှုပ်ရှားခဲ့သော တစ်ဦးတည်းသောသူတော့ မဟုတ်ပါ။ ဟွမ်ပမ့်၏အနားမှ ကန္တာရဓားဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင်ကလည်း မလှုပ်ရှားပေ။ သူက ဓားကိုကိုင်ကာ ဟွမ်ပမ့်၏အနားတွင် ရပ်နေသည်။

ဟွမ်လင်၊ ဟွမ်ပမ့်၊ ဟွမ်ခုန်းနှင့် ဟွမ်ရွှမ်တို့ကလည်း တောင်ပေါ်သို့တက်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြလေသည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း မကြာမီပင် ရွှေကျီးကန်း နဝမမင်းသား၊ မုချင်ရွယ်နှင့် အခြားသူများက တောင်ပေါ်မှ ပြန်ဆင်းလာကြသည်။

"ငါတို့အားလုံး ရှေးဟောင်း ဝူထုံသစ်ပင်ပေါ်ကို တက်လို့မရဘူး။ အစွမ်းထက်တဲ့ တွန်းအားတစ်ခု ရှိနေပုံရတယ်"

မုချင်ရွယ်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါခန့်မှန်းတာ မမှားဘူးဆိုရင် ဖီးနစ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ရှိသူတွေပဲ ဝူထုံသစ်ပင်ကိုတက်ပြီး ဝူထုံသစ်ပင်ရဲ့ နှလုံးသားကို ရရှိနိုင်လိမ့်မယ်"

လုမင်က မှန်းဆလိုက်သည်။

"ဒါ ဖြစ်နိုင်တယ်"

မုချင်ရွယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

တခြားသူများကလည်း အလားတူပင် စဉ်းစားမိကာ ဟွမ်ခုန်း၊ ဟွမ်ပမ့်နှင့် သူတော်စင်ငယ်များ၏အနောက်မှာ ရပ်လိုက်ကြလေသည်။

ယခုအခါ ဟွမ်လင်နှင့် အခြားသူများက မိမိတို့ကိုယ်ကိုသာ အားကိုးနိုင်ကြသည်။ တောင်ထိပ်သို့ ပထမဆုံးရောက်သူက ဝူထုံသစ်ပင်၏ နှလုံးသားကို ရရှိလိမ့်မည်။

ဟွမ်လင်နှင့် အခြားသူများလည်း တစ်လှမ်းချင်း တက်ရောက်သွားကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့၏ အရှိန်သည် အလွန်နှေးကွေး၏။ အမြင့်ကို ပိုရောက်လာလေလေ၊ သူတို့ခံစားရသော ဖိအားများက ပိုများလာလေ ဖြစ်နေပုံရသည်။

"ဒီမှာ လူတွေအရမ်းများနေတယ်။ ငါတို့ လူတချို့ကို ဖယ်ထုတ်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်"

ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသားက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးက ရွှေရောင်အလင်းများ လင်းလက်နေပြီး ဟွမ်လင်နှင့် လုမင်တို့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဒီမှာ လူတွေအရမ်းများနေတယ်လို့ ငါလည်းထင်တယ်။ ငါတို့က ဘာဖြစ်လို့ လူတချို့ကို မဖယ်ရှားလိုက်ရမှာလဲ"

ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသား၏အနားမှ အခြားလူငယ်တစ်ဦးကလည်း ပြောလိုက်၏။

ထို့နောက်မှာတော့ သူတို့နှစ်ယောက်က ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး လုမင်နှင့် အခြားလူများဆီသို့ လျှောက်သွားတော့သည်။ ကန္တာရဓားဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင်ကသာ မလှုပ်ရှားဘဲ ရပ်နေခဲ့သည်။

"ဝမ်"

ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသားက သူ၏ ပုံစံအစစ်အမှန်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင့်မြတ်သောနေမီးလျှံက ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ ၎င်းက သူအတောင်များကို ဓားသွားကဲ့သို့ အသုံးပြုကာ လုမင်အား ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

အခြား လူငယ်က ဟွမ်လင်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

သူက ဟွမ်လင်ကို ကျောက်စိမ်းလှေကားမှ ဖယ်ရှားနိုင်လျှင် သို့မဟုတ် သူမကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်သရွေ့ ဟွမ်ပမ့်အတွက် ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက် လျော့နည်းသွားလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဟွမ်လင်မှာ ကျောက်စိမ်းလှေကားမှ ဖိအားကို တွန်းလှန်ရန် အတတ်နိုင်ဆုံး ကြိုးစားနေရသောကြောင့် လုံးဝ မခုခံနိုင်တော့ပေ။

"ထွက်သွားစမ်း"

မုချင်ရွယ်က အော်လိုက်သည်။ သူမက ထိုပါရမီရှင်ကို တိုက်ခိုက်ပြီး တားဆီးလိုက်၏။

တစ်ဖက်တွင်မူ၊ လုမင်၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သွားကာ ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသား၏ လက်ဖဝါးဖြင့် ရိုက်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

"ထန်"

သံသံချင်း ရိုက်ခတ်မိသောအသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသား၏ အတောင်ပံများက သာမန် သူတော်စင်လက်နက်များဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုထက် ပိုပြင်းထန်သည်။ သို့‌ရာတွင်၊ လုမင်၏ အင်အားက သူတော်စင်လက်နက်ကိုပင် ကျိုးပဲ့စေနိုင်စွမ်းရှိ၏။

လုမင်၏ တိုက်ခိုက်မှုက ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသား၏ နေမီးလျှံကို တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ အတားအဆီးမဲ့သောကောင်းကင်သိုင်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားက ရွှေကျီးကန်း အတောင်ပံများဆီသို့ တိုးဝင်သွား၏။ ရွှေကျီးကန်း နဝမမင်းသား၏ ခန္ဓာကိုယ်က ဓာတ်လိုက်ခံရသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်သွားကာ အတောင်ပံများကို အမြန်ပြန်ရုတ်လိုက်ရတော့သည်။

"ငှက်နာ၊ ဒီနေ့တော့ ငါမင်းရဲ့ ငှက်မွေးအားလုံးကို ဆွဲနှုတ်ပစ်မယ်"

လုမင်က အေးစက်စက် အော်လိုက်သည်။ သူက ရှေ့သို့လှမ်းပြီး အတားအဆီးမဲ့သောကောင်းကင်သိုင်းကို ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်၏။ သူက ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသားကို အဆက်မပြတ် ရိုက်နှက်တော့သည်။

ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသားက ဟိန်းဟောက်ပြီး သူ့အတောင်ပံများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခတ်လိုက်သည်။ သူ့အတောင်ပေါ်တွင် နေမီးတောက်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော နေနှစ်စင်း ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းတို့က အလွန်ပူပြင်းပြီး စွမ်းအားကြီးကာ လုမင်ဆီသို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

သို့သော်၊ လုမင်က လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ သူက ရှေ့ကိုလှမ်းပြီး ကစဉ့်ကလျားနိယာမကို အသက်သွင်းလိုက်၏။ ထို့နောက် အတားအဆီးမဲ့သော ကောင်းကင်သိုင်းကို အသုံးပြုပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ထုရိုက်လိုက်တော့သည်။

"ဝုန်း... ဝုန်း"

နေမင်း၏နတ်မီးတောက်ဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော နေနှစ်စင်းက တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲသွားသည်။ လုမင်က ရှေ့သို့ပြေးတက်သွားပြီး ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသား၏ အတောင်ပံများကို ဆက်တိုက်ရိုက်ချလိုက်၏။

ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသား၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူက လုမင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်အင်အားကို လုံးဝ မခုခံနိုင်တော့ပေ။ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားပြီးနောက်၊ သူ့အတောင်ပံပေါ်မှ ရွှေရောင်ငှက်မွေးများကို လုမင်က အဆက်မပြတ် ဆွဲနှုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

"ဟွမ်ကျန့်၊ မင်း ဘာကိုစောင့်နေတာလဲ"

ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသားက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ရွှစ်"

ဓားအလင်းတစ်ခုက လေဟာနယ်ကိုဖြတ်ကာ လုမင်ဆီသို့ ဖြတ်သန်းလာသည်။

ဓားအလင်းက အနက်ရောင်ဖြစ်သော်လည်း အလွန်ထက်မြက်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၏။

"ဒုန်း"

လုမင်က ရုတ်တရက် ရှေ့တစ်လှမ်းတိုးကာ ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသား၏ အကာကွယ်ကို လက်ဝါးတစ်ချက်ဖြင့် ရိုက်ချိုးလိုက်သည်။ သူက ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသား၏ ခြေထောက်တစ်ဖက်ကို ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး ဓားအလင်းဆီသို့ ရိုက်ထုတ်လိုက်၏။

ဓားအလင်းက ကျရောက်လာပြီးနောက် သွေးများ ဖြာခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ ရွှေရောင်ငှက်မွေးများကလည်း ကောင်းကင်တွင် ပြန့်ကျဲသွားတော့သည်။

ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသား၏ အတောင်ပံများက ပြတ်တောက်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။ အဆုံးတွင် ပြတ်ကျမသွားသော်လည်း အတောင်တစ်ဝက်က ကွဲကျသွား၏။ ထိုအတောင်က မြေပေါ်သို့ တွဲလောင်းကြီးကျသွားတော့သည်။ ကြောက်စရာကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"လုမင်၊ မင်းကို ငါသတ်မယ်"

ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသားက အရူးတစ်ယောက်လို ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ သူသည် အသတ်ခံရတော့မည့် ကြက်ကလေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လုမင်၏လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားခြင်း ခံနေရ၏။

"ငါမင်းကို ခုတ်လိုက်တာလည်း မဟုတ်ပါဘဲနဲ့... ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက် ကြမ်းတမ်းတဲ့စကားတွေ ပြောနေရတာလဲ"

လုမင်က ပြုံးလိုက်သည်။ သူက ဒဏ်ရာရနေသော ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသား၏ အတောင်ပံကို အခြားလက်ဖြင့် ဖမ်းကိုင်ကာ အားဖြင့် ဆွဲဖြဲလိုက်၏။ ရွှေကျီးကန်း နဝမမင်းသား၏ မျက်လုံးများက ပြူးပြဲသွားကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"သူ့ကိုလွှတ်လိုက်"

ကန္တာရဓားဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင်က ရှေ့သို့ တိုးလာသည်။ သူက လုမင်အား စူးရှသော မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"ငါလွှတ်မှာပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီငှက်နာကို ထပ်ပြီး မခုတ်မိအောင် သတိထားဦး"

လုမင် ပြောလိုက်သည်။

ကန္တာရဓားဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင်သည် အလွန်အစွမ်းထက်၏။ သူက တောက်ပသော သူတော်စင်နယ်ပယ်၏ ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်နေပြီ။ ၎င်းက ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသားနှင့် အခြားသူများထက် များစွာ ပိုအစွမ်းထက်သည်။

"ရွှပ်"

ကန္တာရဓားဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင်က သူ့ဓားဖြင့် လွှဲခုတ်လိုက်သည်။ ယင်းက သံဓားတစ်လက် ဖြစ်၏။ သံဓားက ကောင်းကင်ကို ထိုးခွဲကာ လုမင်ဆီသို့ ခုတ်ချလာတော့သည်။

လုမင်က ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသားဖြင့် ပစ်ပေါက်လိုက်သည်။ ကန္တာရဓားဂိုဏ်းမှ ပါရမီရှင်၏ မျက်လုံးများက ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ သူ၏ သံဓားကိုဖယ်လိုက်သည်။ သူက လက်ဝါးတစ်ချက်ရိုက်ထုတ်ပြီး ဧရာမ လက်ဝါးပုံရိပ်ကြီးဖြင့် ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသားကို ပိတ်ဆို့လိုက်၏။

"ဟွမ်ကျန့်၊ သတ်... အဲဒီကောင်ကို သတ်"

ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသားက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"နောက်ဆုတ်"

ဟွမ်ကျန့်၏ တုံ့ပြန်မှုက ရိုးရှင်းသည်။ ထို့နောက်တွင် သူက ဟွမ်ပမ့်ဘက်သို့ ပြန်ဆုတ်သွား၏။

လုမင်က သူ့ကို ပြင်းထန်သော ဖိအားပေးခဲ့သည်။ သူက လုမင်ကို အနိုင်ယူရန် ယုံကြည်မှုမရှိသလို ခံစားခဲ့ရပေသည်။

"လုမင်၊ ငါ ဒါကို မှတ်ထားတယ်"

ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသားက လုမင်အား အေးစက်စက်ဖြင့် ကြည့်ကာ ဟွမ်ပမ့်၏ဘက်သို့ ပြန်ဆုတ်သွားခဲ့သည်။ နေအလင်းရောင်အောက်တွင် လှုံနေပြီးနောက် သူ့ဒဏ်ရာများက ပြန်လည်သက်သာလာ၏။

မုချင်ရွယ်နှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ပါရမီရှင်ကလည်း ဆုတ်သွားသည်။

ဝမ်ထျန်းလုံနှင့် အခြား ပါရမီရှင်များကလည်း လုမင်ကို အလေးအနက်ထား ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

လုမင်က အလွန်အစွမ်းထက်ကာ ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသားကို အနိုင်ယူနိုင်သည်။ ရွှေကျီးကန်းနဝမမင်းသားသည် တောက်ပသော သူတော်စင်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်မှ နတ်သားရဲ ဖြစ်သည်။ သူက နေမင်း၏နိယာမကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းဖြင့် မွေးဖွားလာပြီး နေနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ဆုပ်ကိုင်ထား၏။ သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက သူတို့ထက် အားမနည်းပေ။ သို့တိုင်၊ လုမင်က သူ့ကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူအားလုံးက ငြိမ်သက်သွားကာ ဟွမ်လင်၊ ဟွမ်ပမ့်၊ ဟွမ်ခုန်းနှင့် ဟွမ်ရွှမ်တို့ကို စောင့်မျှော်နေခဲ့ကြလေသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့လေးယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်များက‌ တောက်ပ‌နေပြီး မတူညီသော အရောင်အသွေးဖြင့် ဖီးနစ်ပုံရိပ်များ ပေါ်လွင်နေကြသည်။ သူတို့က ကျောက်စိမ်းလှေကား၏ဖိအားကို အတတ်နိုင်ဆုံး တွန်းလှန်ရင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်ခဲ့ကြ၏။

ပထမတော့ သူတို့လေးယောက်က ပခုံးချင်းယှဉ်ကာ လျှောက်နေကြသည်။ သို့သော်လည်း ဟွမ်ရွှမ်က မကြာမီတွင် အားနည်းချက်တစ်ခုဖြစ်လာကာ ဟွမ်လင်နှင့် အခြားနှစ်ယောက်၏ ကျော်တက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရတော့သည်။

ဟွမ်ရွှမ်က အရှုံးမပေးချင်ဘဲ အမီလိုက်ရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသော်လည်း သူမနှင့် သူတို့ သုံးယောက်ကြား အကွာအဝေးက ပိုတိုးလာခဲ့သည်။

ရှေ့တွင် ဟွမ်လင်၊ ဟွမ်ခုန်းနှင့် ဟွမ်ပမ့်ကတော့ ပခုံးချင်းယှဉ်ကာ လျှောက်လှမ်းနေဆဲပင်။

ဟွမ်ခုန်းနှင့် ဟွမ်ပမ့်၏ ကျင့်ကြံမှုများက နက်ရှိုင်းသည်။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက တောက်ပသော သူတော်စင်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေပြီ။ ဟွမ်လင်ကမူ၊ တောက်ပသော သူတော်စင်နယ်ပယ်၏ အဆင့်မြင့်အဆင့်သာ ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင်၊ သူမ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာက ပိုအဆင့်မြင့်၏။ ထို့ကြောင့် သုံးဦးသား ဘေးချင်းယှဉ်ကာ ဆက်လျှောက်နေကြတော့သည်။