အခန်း ၁၇၈၃
Vol. 119 Ch. 1783
အပိုင်း ( 1783 ) ယောင်ချစ်၏ အမွေဆက်ခံသူ နတ်သမီး။
"ကောင်းပြီလေ၊ မင်းတို့အားလုံး ဆုံတွေ့ပြီး တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် သိကြပြီ။ အနာဂတ်မှာ မင်းတို့ အချင်းချင်း ကူညီနိုင်မယ်လို့ ငါမျှော်လင့်တယ်။ နောက်ဆုံး တိုက်ပွဲက မကြာခင် ရောက်လာတော့မှာ... အဲဒီအချိန်ကျရင် ရန်သူကို အတူတူ တိုက်ခိုက်ရလိမ့်မယ်"
"အခု မင်းတို့ကို ငါပြန်ပို့ပေးမယ်"
ဝတ်စုံဖြူဝတ် အဘိုးအိုက ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အလင်းတန်းများက လုမင်နှင့် အခြားလူများအား ဖုံးအုပ်သွား၏။ သူတို့အားလုံး၏ ခေါင်းထဲတွင် မူးဝေလာတော့သည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်၊ လုမင်သည် ဖီးနစ်နန်းတော်၏ ခြံဝင်းထဲသို့ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
လုံချန်၊ ဟွမ်လင်နှင့် ပူဖောင်းလေးတို့လည်း သူနှင့်အတူ ရှိနေခဲ့လေသည်။
"အစ်ကိုကြီးလုမင်..."
ပူဖောင်းလေးက လုမင်ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ခုန်ထပြီး ဖက်ထားလိုက်သည်။
"ပူဖောင်းလေး၊ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ်ကို ရောက်သွားပြီလား"
လုမင်က ကြည့်လိုက်သောအခါ ပူဖောင်းလေး၏ အရှိန်အဝါက အလွန်အားကောင်းနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ချေပြီ။
"ဟုတ်တယ်၊ ဝတ်စုံဖြူဝတ် အဘိုးအိုက ကျွန်မကို တစ်နေရာဆီ ပို့ပေးလိုက်ပြီးနောက် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ထိုးဖောက်သွားတာပဲ။ ကျွန်မရဲ့ ခေါင်းထဲမှာလည်း ထူးဆန်းတဲ့ အရာတစ်ခုခုရှိနေတယ်။ တွိ၊ တွိ"
ပူဖောင်းလေးက ပြောလိုက်သည်။
"ဒါက အချိန်ဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်ကြွက်ရဲ့ အမွေဆက်ခံမှုနဲ့ သက်ဆိုင်ရမယ်"
လုမင်လည်း သူ့စိတ်ထဲမှတွေးရင်း ပူဖောင်းလေးအတွက် ဝမ်းသာသွားမိသည်။
"လုမင်၊ ဟွမ်လင်၊ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက တောက်ပသော သူတော်စင်နယ်ပယ်ရဲ့ အကန့်အသတ်ကို ရောက်နေပြီ။ ငါ မကြာခင် အဆင့်တက်တော့မယ်လို့ ခံစားနေရတယ်။ ဒါကြောင့် တိတ်တဆိတ်လေ့ကျင့်ဖို့ နတ်ဆင်ဂိုဏ်းဆီ ပြန်သွားတော့မယ်"
လုံချန်က ပြောသည်။
"အင်း၊ မင်း အဆင့်တက်တာက ချောမွေ့ပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးပါတယ်"
လုမင်က ပြောလိုက်၏။
လုံချန်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် လေထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
"လုမင်၊ ငါလည်း အဆင့်တက်တော့မှာဖြစ်လို့ တိတ်တဆိတ် လေ့ကျင့်ရတော့မယ်"
ဟွမ်လင်က ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ၊ ငါလည်း ခဏလောက် လေ့ကျင့်လိုက်ဦးမယ်"
လုမင်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူသည် ဝတ်စုံဖြူဝတ် အဘိုးအိုထံမှ အစီရင်နိယာမ၏ ကျမ်းစာလိပ်ကိုးတွဲမှ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းစာလိပ်နှင့် နတ်အရှိန်အဝါစွမ်းရည်တို့ကို ရရှိခဲ့သည် မဟုတ်လော။ ၎င်းတို့ကို လေ့ကျင့်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် လေတိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ပုံရိပ်တစ်ခုက လေထဲတွင် ပေါ်လာ၏။ ယင်းက မုချင်ရွယ်ပင်။
"လုမင်၊ ဟွမ်လင်၊ နောက်ဆုံးတော့ နင်တို့ ပြန်ပေါ်လာပြီ။ လွန်ခဲ့တဲ့လအနည်းငယ်က နင်တို့ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ။ ငါ နင်တို့ကို နေရာအနှံ့ လိုက်ရှာပေမဲ့ မတွေ့ရဘူး။ ငါက နင်တို့ တစ်ခုခုဖြစ်သွားပြီလို့ ထင်နေတာ"
မုချင်ရွယ်က ရောက်လာသည်နှင့် ညည်းညည်းညူညူ ပြောလိုက်သည်။
"ချင်ရွယ်၊ ငါတို့ ပြန်ရောက်လာပြီဆိုတာကို နင်က ဘယ်လိုလုပ်သိတာလဲ"
ဟွမ်လင်က စိတ်ဝင်တစား မေးသည်။
"ငါ ဒီအနီးနားမှာရှိနေတုန်း လုံချန်က ဒီကနေ ထွက်လာတာကို မြင်လိုက်ရတယ်လေ။ အဲဒါကြောင့် နင်တို့လည်း ပြန်လာပြီလို့ တွေးလိုက်မိတာ"
မုချင်ရွယ်က ပြောလိုက်သည်။
"စိတ်မရှိပါနဲ့ဟာ၊ ဟွင်းယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကဲဖြတ်မှုက ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့တာဆိုတော့ နင့်ကို အသိမပေးဖြစ်ခဲ့တာ"
ဟွမ်လင်က မုချင်ရွယ်ကို ဖုံးကွယ်မထားဘဲ လေပြေထိုးကာ ပြောလိုက်သည်။
"နင်က ဟွင်းယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကဲဖြတ်မှုမှာ ပါဝင်ခဲ့တာကိုး... အံ့ဩစရာမရှိတော့ပါဘူး။ လုမင်... နင်လည်း ဟွင်းယွမ်တံဆိပ်ပြား ရရှိခဲ့ပုံရတယ်"
မုချင်ရွယ်က နားလည်သွားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်၊ ဒါနဲ့... ငါတို့ဘယ်လောက်ကြာသွားပြီလဲ"
လုမင်က ခေါင်းညိတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။
"လေးလရှိပြီ"
မုချင်ရွယ်က ပြောသည်။
"လေးလပဲ ရှိသေးတာလား"
လုမင် အံ့ဩသွား၏။ သူ အမှတ်မမှားလျှင် အကဲဖြတ်မှုပါဝင်ရန် ဟွင်းယွမ်ဂိုဏ်းသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်မှာ နှစ်ဝက်ကြာသွားပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံး အကဲဖြတ်မှုအတွက် သူသည် လူမျိုးနွယ်စုတွင် နှစ်လကြာခဲ့သည်မှာ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်နိုင်သည်။ ၎င်းက အစစ်အမှန်မဟုတ်ဘဲ ခဏမျှသာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်လိမ့်မည်။
လုမင်က သူ့နှလုံးသားထဲမှ မှန်းဆလိုက်သည်။
"ဒါနဲ့ စကားမစပ်၊ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်မြို့တော်ကို သွားရောက်ခဲ့တဲ့ ပါရမီရှင်တချို့ ပြန်လာကြပြီ။ မကြာသေးခင်ကပဲ ဝမ်မိသားစုက ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ရောက်လာပြီး လုမင်ကို စိန်ခေါ်ချင်တယ်လို့ ပြောခဲ့သေးတယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ဖီးနစ်နန်းတော်က သူ့ကို တားဆီးပြီး ပြန်သွားစေခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ ဝမ်မိသားစုရဲ့ လူတွေက လုမင်ဟာ သူ့ထက် သန်မာတဲ့ရန်သူနဲ့ တွေ့တဲ့အခါ မတိုက်ဝံ့ဘူးလို့ ပြောဆိုပြီးနေရာအနှံ့မှာ ကောလဟာလတွေ ဖြန့်ခဲ့တယ်။ သူက လုမင်ကို လိပ်တစ်ကောင်လို လိပ်ခွံထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေပြီး အပြင်ကို မထွက်ဘူးတဲ့"
မုချင်ရွယ်က ပြောလိုက်သည်။
"ဝမ်မိသားစုပဲ ဖြစ်ပြန်ပြီ"
လုမင်၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သော အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းလက်သွားသည်။
"သူတို့က လူပြက်တွေပါပဲလေ၊ သူတို့ကို ဂရုစိုက်နေစရာ မလိုဘူး"
သူတို့က ခဏကြာ စကားစမြည် ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက်တွင် ဟွမ်လင်နှင့် မုချင်ရွယ်တို့ ထွက်သွားကြ၏။ လုမင်လည်း သူ့အခန်းသို့ပြန်သွားပြီး တိတ်တဆိတ် လေ့ကျင့်ရန် တောင်နှင့်မြစ် ပန်းချီကားအတွင်းသို့ ဝင်ခဲ့တော့သည်။
ပထမဦးစွာ သူက နတ်အရှိန်အဝါစွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်လိုသည်။
လုမင်က နတ်အရှိန်အဝါစွမ်းရည်အတွက် ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ယူပြီး ဂရုတစိုက် လေ့လာလိုက်၏။ ထို့နောက် စတင်ပြီး လေ့ကျင့်တော့သည်။
လုမင်သည် ယခင်က ပန်တုန်အရှိန်အဝါစွမ်းရည်ကို လေ့ကျင့်ခဲ့ဖူးသည်။ နတ်အရှိန်အဝါစွမ်းရည်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကျယ်သော်လည်း လုမင်အတွက်တော့ အစိမ်းသက်သက် မဟုတ်တော့ပေ။ သုံးရက်အတွင်း လုမင်သည် ၎င်းကို လေ့ကျင့်မှု အောင်မြင်ခဲ့သည်။
ထို့နောက်တွင် လုမင်က အစီရင်နိယာမ၏ကျမ်းစာလိပ်ကိုးတွဲမှ တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကျမ်းကို ထုတ်ယူကာ ဂရုတစိုက် လေ့လာခဲ့လေသည်။
'တကယ်ကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကျယ်တာပဲ'
အချိန်အတော်ကြာ လေ့လာနေပြီးနောက် လုမင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကျမ်းစာလိပ်က အစီရင်နိယာမကို အသုံးပြုပြီး ချုပ်နှောင်ခြင်း၊ တံဆိပ်ခတ်ခြင်း နည်းလမ်းများကို ထုတ်ဖော်စေနိုင်သည်။ ၎င်းကို အမြင့်ဆုံးအဆင့်အထိ လေ့ကျင့်နိုင်ပါက ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကိုပင် တံဆိပ်ခတ်ကာ အရာအားလုံးကို ဖိနှိပ်နိုင်လိမ့်မည်။
ဤအရာက အံ့မခန်း စွမ်းအားမျိုးဖြင့် ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုမှ ဖန်တီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကျယ်မှုများက အကန့်အသတ် မရှိပေ။
"ဒါက အစီရင်နိယာမရဲ့ ကျမ်းစာလိပ်ကိုးတွဲက တစ်ခုပဲရှိသေးတာ၊ ကျန်တဲ့ ရှစ်တွဲဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် ဆန်းကျယ်လိုက်မလဲ"
လုမင်လည်း အမှန်ပင် မျှော်လင့်ခဲ့မိသည်။
နောက်ရက်များတွင်၊ လုမင်က ရှေးဟောင်းဉာဏ်အလင်းသစ်ပင်အောက်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ တာအိုကို နားလည်ဆင်ခြင်ရင်း တံဆိပ်ခတ်ခြင်းကျမ်းကို လေ့ကျင့်ရန် အာရုံစိုက်ခဲ့ပေသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်လကြာသွားသည်။
ထိုအချိန်တွင်၊ လုမင်က အပြင်ဘက်မှ လှုပ်ရှားမှုများကို ခံစားမိသောကြောင့် ကျင့်ကြံမှုကို ရပ်လိုက်သည်။ သူက တောင်နှင့်မြစ်ပန်းချီကားသို့ မဝင်မီ၊ ခြံဝင်းထဲတွင် အာရုံခံအစီရင်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားခဲ့သည်။ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို လိုက်ရှာနေသရွေ့ သူ သတိထားမိလိမ့်မည်။
အတွေးတစ်ခုဖြင့် လုမင်က တောင်နှင့်မြစ် ပန်းချီကားမှ ထွက်ခဲ့သည်။ အခန်းထဲမှ ထွက်လိုက်သောအခါ ဟွမ်လင်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။
"ဟွမ်လင်၊ မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်သွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်"
လုမင်သည် ဟွမ်လင်၏ အရှိန်အဝါက ယခင်ကထက် အဆများစွာ ပိုအားကောင်းနေတာကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုက အဆင့်တက်သွားကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။
"နင်လည်း အဆင့်တက်တော့မှာပဲ"
ဟွမ်လင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါနဲ့ စကားမစပ်၊ ဒီတစ်ခေါက်မှာ နင့်ကို တစ်ယောက်ယောက်က ဖိတ်စာပို့ထားတယ်"
ထို့နောက် ဟွမ်လင်၏ လက်ထဲတွင် ဖိတ်စာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"ဖိတ်စာလား၊ ဘယ်သူပို့တာလဲ"
လုမင်က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်၏။
"ယောင်ချစ်က... ဒီတစ်ခေါက်မှာ ယောင်ချစ်ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ နတ်သမီး မွေးဖွားလာခဲ့ပြီလေ။ အဲဒါကြောင့် ယောင်ချစ်က လက်ဖက်ရည်သောက်ပွဲ ကျင်းပပြီး ရှေးဟောင်းလမြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို ဖိတ်စာတွေ ပို့နေတယ်"
ဟွမ်လင်က ပြောလိုက်သည်။
"အမွေဆက်ခံသူ နတ်သမီးလား"
လုမင် အံ့ဩသွား၏။ နောက်ဆုံးအကြိမ်က ယောင်ချစ်နတ်သမီးများ မွေးဖွားခဲ့စဉ်တွင်၊ အမွေဆက်ခံသူ နတ်သမီးဟု မခေါ်ခဲ့ကြောင်း သူ သတိရမိသည်။
လုမင်၏ စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုကို မြင်လိုက်ရဟန်ဖြင့် ဟွမ်လင်က ရှင်းပြလိုက်သည်။
"အရင် ပေါ်လာခဲ့တဲ့ ယောင်ချစ် နတ်သမီးကိုးဦးက သာမန် သူတော်စင်သမီးတော်တွေပဲလေ။ ယောင်ချစ်ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ နတ်သမီးက သာမန် သူတော်စင်သမီးတော်တွေထက် အဆင့်အတန်း၊ အရည်အချင်းနဲ့ အလှအပမှာ အများကြီး သာလွန်တယ်။ သူက အနာဂတ်မှာ ယောင်ချစ်ကို ခေါင်းဆောင်ဖို့တောင် အလားအလာရှိတယ်"
"ဒါပေမဲ့ ယောင်ချစ်ရဲ့ အမွေဆက်ခံသူ နတ်သမီးက အင်မတန် ရှားပါးတယ်။ ရွေးချယ်မှု စံနှုန်းတွေကလည်း ပေါ့ပေါ့တန်တန် မဟုတ်ဘူးလေ။ ယောင်ချစ်က အမွေဆက်ခံသူနတ်သမီး တစ်ဦးမှ မရှိခဲ့တာ ထောင်စုနှစ်များစွာ ကြာခဲ့ပြီ။ အခုတော့ တစ်ဦး ပေါ်ထွက်လာပြီး ပါရမီရှင်တွေကိုလည်း ဖိတ်ခေါ်နေပြီမို့ ရှေးဟောင်းလ မြင့်မြတ်နယ်မြေရဲ့ ပါရမီရှင်တွေအများကြီး သွားရောက်ကြဖို့များတယ်။ အဲဒါက အတော်လေး စည်ကားသက်ဝင်လိမ့်မယ်"
"ဒီလိုဆိုရင် ငါတို့လည်း သွားကြည့်ကြတာပေါ့၊ ဘယ်တော့လဲ"
လုမင်က မေးလိုက်သည်။
"မနက်ဖြန်ပဲ၊ ငါတို့ အတူတူသွားကြတာပေါ့"
ဟွမ်လင်က ပြောသည်။
လုမင် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း တစ်နေ့ကုန်လွန်သွားပြီ။
နောက်တစ်နေ့တွင် ဟွမ်လင်နှင့် မုချင်ရွယ်က လုမင်ထံသို့ ရောက်လာကြသည်။ လုမင်လည်း ပူဖောင်းလေးကိုခေါ်ကာ ယောင်ချစ်သို့ အတူထွက်ခဲ့ကြလေသည်။
ယခင်တစ်ခေါက်က ရေကန်ကိုပင် ဖြစ်သည်။ ရေကန်အထက်တွင် နန်းတော်များစွာ ရှိ၏။ ယောင်ချစ်အင်မော်တယ်နန်းတော် ပေါ်လာပြီ။
အင်မော်တယ်နန်းတော်ရှေ့တွင် တစ်ယောက်ယောက်က သူတို့ကို ကြိုဆိုနေသည်။
သူတို့က ယောင်ချစ် ယောင်ချစ် အင်မော်တယ်နန်းတော်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီး တိတ်ဆိတ်၍ လှပသော နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်လာခဲ့ကြသည်။
ဤနေရာက အလွန်ကျယ်ဝန်းသည်။ ယခုအချိန်တွင် ထောင့်နှစ်ဘက်၌ စားပွဲများပြည့်နေပြီး လူတော်တော်များများ ရောက်နေပြီ။
သူတို့အားလုံးက အင်အားကြီးမားသော အင်အားစုအသီးသီးမှ ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီး အစုံအလင် ရှိ၏။
ငယ်ရွယ်ပြီး လှပသော မိန်းကလေးတချို့က စားပွဲများကြားတွင် လျှောက်သွားနေကာ ပါရမီရှင်များအတွက် လက်ဖက်ရည်များ ပြင်ဆင်ပေးနေကြသည်။
နေရာတစ်ခုလုံးက လက်ဖက်ရည်ရနံ့ အမွှေးအကြိုင်များဖြင့် မွှေးပျံ့နေတော့သည်။
ဧရိယာထိပ်ဆုံးမှာတော့ ကျောက်စိမ်းစားပွဲ ကိုးခု ရှိသည်။ ယောင်ချစ်၏ နတ်သမီးကိုးပါး ကျောက်စိမ်းစားပွဲ ကိုးခုတွင် ထိုင်နေကြ၏။
နတ်သမီးကိုးပါး၏ နောက်ကွယ်မှာတော့ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော အဆောင်တစ်ခု ရှိသည်။ အောက်ခြေမှ အဆောင်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းရန် လှေကားတစ်ခုလည်း ရှိ၏။ ထို့ပြင် အဆောင်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းစားပွဲတစ်လုံးနှင့် ထိုင်ခုံများ ရှိနေသည်။ သို့ရာတွင်၊ လူတစ်ဦးမှတော့ မရှိသေးပေ။
ယင်းက ယောင်ချစ်၏ အမွေဆက်ခံသူ နတ်သမီးအတွက် နေရာဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိလိုက်ကြသည်။