အခန်း ၁၇၈၆

အပိုင်း ( 1786 ) ကောင်းကင်ပုံရိပ်ယောင်နိယာမ။

ရွှေကျီးကန်း ပဉ္စမမင်းသား သွေးအန်ပြီး ဆုတ်သွားရခြင်းက လူအများကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

ယောင်ချစ်၏ အမွေဆက်ခံသူ နတ်သမီးသည် အလွန်ကြောက်စရာကောင်း၏။ သူမက အဆောင်ထဲတွင်ထိုင်နေကာ မလှုပ်ရှားဘဲ ရွှေကျီးကန်း ပဉ္စမမင်းသားကို သွေးအန်ကာ ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။

"ဒါက ဒဏ္ဍာရီလာ ကောင်းကင်ပုံရိပ်ယောင်နိယာမ ဖြစ်နိုင်မလား"

"ဖြစ်နိုင်တယ်၊ မဟုတ်ရင် သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်ထိ စွမ်းအားကြီးနိုင်မှာလဲ။ ကောင်းကင် ပုံရိပ်ယောင်နိယာမဆိုတာ အသန်မာဆုံး နိယာမဆယ်ခုပြီးရင် ဒုတိယဖြစ်တဲ့ ဘုရင်နိယာမတွေထဲက တစ်ခုပဲ။ လော့ထျန်းယီကို ဘုရင်ခန္ဓာဖြစ်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး"

"ဘုရင်ခန္ဓာပိုင်ရှင် နောက်တစ်ယောက် ပေါ်လာပြန်ပြီ။ ဘုရင်ခန္ဓာတွေရဲ့ခေတ်ကို တကယ် ရောက်လာခဲ့ပြီပဲ"

"ဘုရင်ခန္ဓာတင်မကဘဲ နတ်ဘုရားရဲ့သားတော်တွေလည်း ရှိသေးတယ်။ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်မြို့တော်မှာ နတ်ဘုရားရဲ့သားတော်များစွာ ပေါ်လာခဲ့ပြီလေ။ လုမင်ဆိုရင်လည်း ကစဉ့်ကလျားရဲ့သားတော်ပဲ မဟုတ်လား"

နေရာအနှံ့တွင် ဆွေးနွေးပြောဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ဒါက ဘုရင်နိယာမတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်ပုံရိပ်ယောင်နိယာမ ဖြစ်သင့်တယ်"

လုမင်က ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

အမြင့်ဆုံး နိယာမ ဆယ်ခုအောက်တွင်၊ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းပြီး အားကောင်းသည့် နိယာမအချို့ ရှိသည်။ ၎င်းတို့က အသန်မာဆုံး နိယာမဆယ်ခုထက် များစွာ အားမနည်းပေ။ ဤနိယာမများကို ဘုရင်နိယာမများဟု ခေါ်သည်။

ဤနေရာတွင် "ဘုရင်"က သိုင်းဘုရင်များ၏ ဘုရင်မဟုတ်ပေ။ "နိယာမ"များ၏ ဘုရင် ဖြစ်သည်။

ဘုရင်နိယာမက မြောက်များစွာသော နိယာမများထက် သန်မာပေသည်။ ဤဘုရင်နိယာမများကို ဆုပ်ကိုင်ထားသူများကိုတော့ ဘုရင်ခန္ဓာဟု ခေါ်သည်။

အသန်မာဆုံး နိယာမဆယ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားသူများကိုပင် နတ်ဘုရား၏သားတော်ဟု ခေါ်ကြ၏။

ဥပမာအားဖြင့်၊ လော့ရှန်းသည် ဘုရင်နိယာမတစ်ခုဖြစ်သည့် အရှိန်အဟုန်နိယာမကို ထိန်းချုပ်ထားသည်။

အင်အားကြီးမားမှုတွင် အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သည့် လုံချန်၏ ခွန်အားနိယာမလည်း ရှိသေးသည်။ ၎င်းကလည်း ဘုရင်နိယာမ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင်၊ ဟွမ်လင်၏ အင်မော်တယ်မီးလျှံ နိယာမသည်လည်း ဘုရင်နိယာမ ဖြစ်၏။

ယခုအခါ၊ နောက်တစ်မျိုးဖြစ်သော ကောင်းကင်ပုံရိပ်ယောင်နိယာမ ပေါ်လာပြီ ဖြစ်သည်။

ပုံရိပ်ယောင် နိယာမသည် လူများကို ကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ဘဲ ပုံရိပ်ယောင်အတွင်းသို့ ကျရောက်သွားစေနိုင်သည်။ ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် တိုက်ခိုက်ခံရသောအခါ မူလခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ဒဏ်ရာရသွားလိမ့်မည်။ ယင်းက အလွန်လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်။

လုမင်သည်လည်း ပုံရိပ်ယောင်များကို လေ့ကျင့်ခဲ့ဖူးသည်။ သို့ရာတွင်၊‌ ကောင်းကင်ပုံရိပ်ယောင် နိယာမနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက များစွာ ဝေးကွာနေ‌သေးသည်။

'လော့ထျန်းယီရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အလွန့်အလွန် အားကောင်းရမယ်'

လုမင်က သူ့စိတ်ထဲမှ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် ဘယ်သူများ လာချင်သေးသလဲ"

လော့ထျန်းယီ၏အသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျုပ်လာပါရစေ"

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ဖျင်ယန်းက ထရပ်ပြီး ကျောက်စိမ်းလှေကားပေါ်သို့ ဆင်းလိုက်သည်။ သူက အဆောင်ပေါ်သို့ တက်ချင်သော်လည်း အဆုံးသတ် ရလဒ်ကတော့ ရွှေကျီးကန်း ပဉ္စမမင်းသားနှင့် မခြားပေ။ သူက သွေးအန်ပြီး နောက်ပြန်ဆုတ်ကာ မျက်နှာမသာမယာဖြင့် ထိုင်ခုံဆီသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ပါရမီရှင် အနည်းငယ် တက်လာခဲ့ကြသည်။ အချို့ဆိုလျှင် အလွန်မြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှု ရှိ၏။ သို့သော်လည်း အသုံးမဝင်ပေ။ လူအားလုံး သွေးအန်ပြီး ဆုတ်သွားကြရသည်။

လော့ထျန်းယီ၏ ကျင့်ကြံမှုက နားမလည်နိုင်လောက်အောင် နက်နဲပြီး မှန်းဆ၍မရပေ။

"နောက်ထပ်ရှိသေးလား"

လော့ထျန်းယီက ပြုံးပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ လုမင်ကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"အစ်ကိုကြီး လုမင်၊ အဲဒီမမက ရှင့်ကို စိတ်ဝင်စားပုံရတယ်။ သူက ရှင့်ကို အထာပေးနေတာ တွေ့တယ် မဟုတ်လား။ မြန်မြန်သွားလိုက်"

ဘေးတွင်၊ ပူဖောင်းလေးက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက အမြင်မဆိုးဘူး"

လုမင်က ပူဖောင်းလေး၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်၏။ ပူဖောင်း၏ မျက်နှာက ကျေနပ်ပျော်ရွှင်မှု အရိပ်အယောင်တို့ ပေါ်လာတော့သည်။

"ဒါပေမဲ့ တက်ပြီးသောက်ရတာကလည်း မဆိုးပါဘူး"

လုမင်က ပြုံးပြီး ထရပ်လိုက်သည်။ သူက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးပြီး ကျောက်စိမ်းလှေကားပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်၏။

အားလုံး၏ မျက်လုံးအကြည့်များက လုမင်အပေါ်သို့ ချက်ချင်း ကျရောက်လာတော့သည်။

"မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပိုတွက်နေတာပဲ။ အခြား မဟာသူတော်စင်တွေတောင်မှ မဖြတ်ကျော်နိုင်တာ... မင်းလို တောက်ပသောသူတော်စင်တစ်ပါးက လုပ်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

ဝမ်ထျန်းပင်းက အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံဘဲ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်းပြောတာ မမှားဘူး၊ နောက်ပြီးကျရင် သူ ဘယ်လိုအရှက်ကွဲမယ်ဆိုတာ ကြည့်ရသေးတာပေါ့"

ဝမ်ဖျင်ယန်းကလည်း ပြောလိုက်၏။

တခြားသူများကလည်း ခေါင်းခါလိုက်ကြသည်။ တောက်ပသော သူတော်စင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံမှုဖြင့် လုမင်အတွက် မျှော်လင့်ချက် လုံးဝ မရှိပေ။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူ ဖယ်ထုတ်ခံရနိုင်ချေရှိသည်။

လုမင်က ဝမ်ဖျင်ယန်းနှင့် ဝမ်ထျန်းပင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက အထင်မြင်သေးစွာ ပြောလိုက်၏။

"မင်းတို့က အမှိုက်ဖြစ်တာနဲ့ အခြားသူတွေကိုလည်း အတူတူပဲဖြစ်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"

"မင်း ဘယ်သူ့ကို အမှိုက်လို့ ပြောနေတာလဲ"

ဝမ်ဖျင်ယန်း၏ မျက်လုံးများက အေးစက်စက် အလင်းတို့ တောက်ပလာသည်။

"ဖြေတဲ့သူက အမှိုက်ပဲ"

လုမင်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟမ့်၊ မင်းက စကားလုံးတွေနဲ့ အနိုင်ယူဖို့ ကြိုးစားနေရုံပါပဲ။ မင်း အဲဒါကို ဘယ်လို လျှောက်လှမ်းမလဲဆိုတာ ကြည့်ရအောင်"

ဝမ်ဖျင်ယန်း၏ မျက်နှာက သုန်မှုန်သွား၏။

"ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ ခွေးမျက်လုံးတွေကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ပြီး ကြည့်ထားလိုက်"

လုမင်က ပြုံးပြီး လှေကားပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

လုမင်က ‌တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းသွား၏။ ခဏကြာသောအခါ ကျောက်စိမ်းလှေကား တစ်ဝက်လောက်ကို ရောက်လာသည်။ သို့သော်လည်း သူက မလျှော့သောအရှိန်ဖြင့် အရှိန်ဖြင့် ရှေ့သို့ ဆက်သွားနေတော့သည်။

လူများစွာ၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ဝမ်ဖျင်ယန်း၏ မျက်နှာမှာလည်း အမူအရာ ပြောင်းလဲသွား၏။

လုမင်က ရှေ့သို့ ဆက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မကြာမီ၊ သူက အဆောင်အနီးသို့ ရောက်သွားပြီ။ သို့တိုင်၊ ဘာမျှမဖြစ်သေးပေ။

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်တာလဲ။ လော့ထျန်းယီက လှုပ်တောင် မလှုပ်ဘူး"

"လော့ထျန်းယီက သူ့ကို တမင်တကာ လွှတ်ပေးလိုက်တာလား"

"မဖြစ်နိုင်တာ"

လူများက လက်မခံနိုင်သလို တစ်‌ယောက်တစ်ပေါက် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

လော့ထျန်းယီက လုမင်ကို တမင်တကာ စေလွှတ်လိုက်မည်ဆိုလျှင်...

ဒါက ဘာအဓိပပ္ပာယ်လဲ။

လော့ထျန်းယီက လုမင်ကို စိတ်ဝင်စားနေခြင်း ဖြစ်မည်လော။

သို့သော်လည်း လော့ထျန်းယီက အလွန်အားကောင်းသော ပါရမီရှင်များစွာကိုပင် ဖယ်ရှားခဲ့သည်။ လုမင်ကဲ့သို့ တောက်ပသော သူတော်စင်ကို အဘယ်သို့ စိတ်ဝင်စားမည်နည်း။

သို့သော်လည်း အမှန်တရားက သူတို့ရှေ့တွင် ရှိနေသည်။ လုမင်က ရှေ့ကို တစ်လှမ်းပြီးတစ်လှမ်း လျှောက်သွားတယ်။ ခြေလှမ်းတိုင်းက ထိုပါရမီရှင်များ၏ နှလုံးသားများဆီသို့ လှမ်းလာပုံရ၏။

ဟွမ်လင်နှင့် လုံချန်ကတော့ နှုတ်ခမ်းတွန့်ရုံ ပြုံးလိုက်ကြသည်။ လုမင်က တက်သွားချင်လျှင် လော့ထျန်းယီက အဘယ်ကြောင့် တားဆီးရမည်နည်း။

"ဒုန်း"

နောက်ဆုံးတွင်၊ လုမင်က အဆောင်ပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။ လူအများ၏ နှလုံးသားများမှာလည်း ဒုန်းခနဲ ခုန်ပေါက်သွားတော့သည်။

"သခင်လေးလု၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါ"

လော့ထျန်းယီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ ကြည်လင်သော အသံက လူအများကို အံ့အားသင့်စေခဲ့ပေသည်။

"မိန်းမလှလေးရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုခံရတာက တကယ်ကို မဆိုးဘူး"

လုမင်က ပြုံးလိုက်သည်။ သူက လော့ထျန်းယီ၏ နံဘေးမှ ထိုင်ခုံကိုရွေးပြီး ဝင်ထိုင်လိုက်၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်က လော့ထျန်းယီကို မှီလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ ထို့နောက် လော့ထျန်းယီက လုမင်အတွက် လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက် လောင်းထည့်ပေးလိုက်သည်။ လုမင်က ၎င်းကို ကောက်ယူကာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူပြီးနောက် ပြုံးလိုက်လေသည်။

"မွှေးလိုက်တာ"

သူက လက်ဖက်ကို ပြောနေတာလား၊ လူကိုပြောတာလား... ဘယ်သူမှတော့ မသိပေ။

သို့သော်လည်း အဆောင်အောက်ရှိ ပါရမီရှင် လူငယ်လေးများ၏ မျက်လုံးများက မနာလိုစိတ်ဖြင့် နီရဲသွားကြသည်။

"လုမင်၊ မင်းက ဘာအရည်အချင်းရှိလို့ အဲဒီမှာ ထိုင်နေရတာလဲ။ ဆင်းခဲ့စမ်း"

ဝမ်ဖျင်ယန်းက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးတွင် မနာလိုမှု၊ အားကျမှု၊ မုန်းတီးမှုတို့ ပေါ်လာ၏။ လုမင်၏ နေရာတွင် သူဖြစ်လိုစိတ်တို့လည်း ပေါ်နေတော့သည်။

လော့ထျန်းယီက အဘယ်ကြောင့် လုမင်ကို မတိုက်ခိုက်မှန်း သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ပေ။ သူမက လုမင်ကို စိတ်ဝင်စားခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်လော။ ထိုအကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ မုန်းတီးမှုအပြင် ဒေါသများ တလိပ်လိပ်ထွက်လာတော့သည်။

"ငါက အရည်အချင်းရှိလား၊ မရှိဘူးလားဆိုတာ မင်းဆုံးဖြတ်စရာ မလိုဘူး"

လုမင်က ဝမ်ဖျင်ယန်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် လော့ထျန်းယီကို ပြန်လှည့်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နတ်သမီးက သိပ်လှတာပဲ။ လုမင်ရဲ့ နှလုံးသားမှာတောင် တလှပ်လှပ်ဖြစ်လာမိတယ်"

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် လုမင်က လော့ထျန်းယီ၏ ပခုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ မှီလိုက်လေသည်။

"သခင်လေးက မြှောက်နေပြန်ပါပြီ"

သို့ရာတွင်၊ လော့ထျန်းယီက လုံးဝ စိတ်မဆိုးသလို ပြုံးနေဆဲ ဖြစ်သည်။

လုမင်လည်း ပြုံးလိုက်၏။ ထို့နောက် လူအုပ်ကြီး၏ မီးဝင်းဝင်းတောက်မတတ် ဒေါသအကြည့်များအောက်တွင် လုမင်က လော့ထျန်းယီ၏ သောက်လက်စ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကောက်ယူလိုက်ကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်သည်။

"နတ်သမီးသောက်တဲ့ လက်ဖက်ရည်က ပိုမွှေးတာပဲ၊ ဟားဟားဟား"

လုမင်က ကျေနပ်သလို ရယ်မောလိုက်သည်။

လွန်ချေပြီ၊ လုမင်က လူတိုင်း၏ရှေ့တွင် လော့ထျန်းယီနှင့် ပရောပရည် လုပ်နေသည်။

ထိုအတွက် လော့ထျန်းယီက သူမ၏ ဒေါသကို ထုတ်ဖော်ပြမည်ဟု လူအများစု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ရလဒ်မှာ အံ့သြစရာပင်။

လော့ထျန်းယီက လုံးဝ စိတ်ထဲမထားသလို ပြုံးလျက်သာ။ သူမက ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှင် စိတ်ထဲမထားဘူးဆိုရင် နောင်မှာ ထျန်းယီနဲ့ မကြာခဏ လာသောက်လို့ရပါတယ်"

"ဘုရားရေ"

လူများစွာက ဘုရားတလိုက်မိကြသည်။

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ...

လော့ထျန်းယီက လုမင်ကို တကယ်ကြိုက်ခဲ့တာလား။

ဒါမှမဟုတ် လုမင်နဲ့ လော့ထျန်းယီက "ဆက်ဆံရေး" ရှိပြီးသားလား။

ဤဖြစ်နိုင်ချေနှစ်ခုကို တွေးမိသောအခါ လူအများက လွန်စွာ စိတ်မချမ်းမသာ ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ တစ်ချို့လူများဆိုလျှင် "ဘာလို့ ငါမဖြစ်ရတာလဲ"ဟူ၍ စိတ်ထဲမှ ညည်းညူနေကြတော့သည်။

ယောင်ချစ်၏ အခြားသူတော်စင် ကိုးပါးပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားကြသည်။

လော့ထျန်းယီအပေါ် သူတို့၏ နားလည်မှုအရ သူမကို ပရောပရည်လုပ်ဝံ့လျှင် မည်သူပင်ဖြစ်စေ၊ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ခံရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုမှတပါး အခြား အခြေအနေ မရှိပေ။

ယခုမူ၊ လော့ထျန်းယီက လုံးဝ စိတ်မဆိုးဘဲ‌ ကျေနပ်စွာ ခွင့်ပြုထားပုံရသည်။