အခန်း ၁၇၉၉

အပိုင်း ( 1799 ) ဧကရာဇ်အဆင့် ရွှေကျီးကန်းတောင်ပံများ။

လုမင်က နိယာမနှစ်မျိုးရှိသည့်အပြင် နှစ်မျိုးစလုံးက အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသည်။

ကစဉ့်ကလျားနိယာမက ကမ္ဘာပေါ်တွင် အသန်မာဆုံး နိယာမဆယ်ခုအနက် တစ်ခု ဖြစ်သည်။ အစီရင်နိယာမကလည်း အသန်မာဆုံး နိယာမဆယ်ခုပြီးလျှင် ဒုတိယလိုက်သော ဘုရင်နိယာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်၏။

သိုင်းသူတော်စင်နယ်ပယ်တွင် လူတစ်ဦးက နိယာမအမျိုးအစားတစ်ခုကိုသာ လေ့ကျင့်ပြီး ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။ သိုင်းဧကရာဇ်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိမှသာ နိယာမအမျိုးအစားများစွာကို လေ့ကျင့်နိုင်လိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ သံမဏိ စည်းမျဉ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ လုမင်က သူတော်စင်နယ်ပယ်ဖြင့် နိယာမနှစ်မျိုးကို မည်သို့ထိန်းချုပ်နိုင်သနည်း။

"သတ်"

လုမင်က ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ဓားဖြင့် ခုတ်လိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအလင်းက လေဟာနယ်ကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်။

ခရမ်းရောင်အစွန်းရောက်ဂိုဏ်းမှ ပါရမီရှင်၏ တိုက်ခိုက်မှုက ဓားအလင်းအောက်တွင် ချက်ချင်း ပြိုကျသွား၏။

ဓားအလင်းက ထိုမျှနှင့်မရပ်ဘဲ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားသည်။ ခရမ်းရောင်အစွန်းရောက်ဂိုဏ်း၏ မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ် ပါရမီရှင်မှာ အော်ပင်မအော်နိုင်ဘဲ ဓားအလင်းအောက်တွင် ထက်ခြမ်းကွဲကျသွားတော့သည်။

တစ်ဖက်လူက မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ် ပါရမီရှင်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း... လုမင်က ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ထက်ခြမ်းခွဲလိုက်ဆဲ ဖြစ်သည်။

"မြန်မြန်ပြန်ဆုတ်ကြ။ ဒီလူက နတ်ဆိုးပဲ၊ ငါတို့ သူ့ကို မရင်ဆိုင်နိုင်ဘူး"

တစ်ယောက်က ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ပြီး ဆုတ်သွားသည်။

မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ်မှ ပါရမီရှင်က လုမင်၏ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကိုပင် မခံနိုင်ပေ။ ဤတိုက်ခိုက်ရေးအင်အားက သူတို့ကို သွေးပျက်ချောက်ချားသွားစေသည်။

မြင့်မားပြီး အရှိန်အဝါကြီးသကဲ့သို့ ပြုမူနေခဲ့သော ရွှေကျီးကန်း စတုတ္ထမင်းသားဆိုလျှင်၊ အခြားသူများထက် ပို၍လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့ ဆုတ်ခွာသွားလိုက်သည်နှင့် တံတိုင်းတစ်ခုကို ဝင်တိုက်မိသွားပုံရသည်။ သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဟင်းလင်းပြင်က အေးခဲလာသကဲ့သို့ပင်။

ဤမြင်ကွင်းကို အပြစ်ကင်းစင်ပြီး အန္တရာယ်ကင်းပုံရသည့် ပူဖောင်းလေးက နှုတ်ခမ်းလေးစူကာ ကြည့်နေသည်။

"သတ်"

လုမင်က ရှေ့သို့ ပြေးတက်လာပြီး ဓားဖြင့် ခုတ်လိုက်သည်။ လက်နက်စွမ်းအင်များက ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွား၏။

သွေးများ ဖြာကျလာပြီး နောက်ထပ် မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ် ပါရမီရှင်တစ်ဦး သေဆုံးသွားတော့သည်။

တခြားသူများမှာ ပို၍ ကြောက်လန့်ကုန်ကြသည်။ သူတို့က အရပ်ရပ်ကို လူခွဲပြီး ထွက်ပြေးသွား၏။

သို့သော်လည်း ပူဖောင်းလေးက အချိန်ဟင်းလင်းပြင် ပိုင်နက်ကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ လုံးဝ မလွတ်မြောက်နိုင်‌ပေ။ လုမင်က အခြားပါရမီရှင်တစ်ဦးကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်သည်။

"သတ်"

ထို့‌နောက်တွင်၊ လုမင်က နတ်ဘုရားဓားကျင့်စဉ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ မမြင်နိုင်သော ဓားများက ပါရမီရှင် လူငယ်များ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွား၏။

မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ်အောက်မှ ပါရမီရှင်များလည်း အော်ဟစ်ပြီး နောက်ဆုံးထွက်သက်ကို ရှုလိုက်ရတော့သည်။

မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ်အောက်မှ လူအားလုံး၏ ဝိညာဉ်များကို လုမင်က ‌ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ်မှ ပါရမီရှင်များပင်လျှင် ၎င်းတို့၏ ဒွါရခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ စီးကျလာတော့သည်။

မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက် လုမင်၏ စွမ်းရည်များက အဘက်ဘက်မှ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူနှင့် အဆင့်တူ သို့မဟုတ် အဆင့်တစ်ခုသာမြင့်သော သာမန်ပါရမီရှင်များက လုမင်ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ပေ။ သူတို့ကြားမှ ကွာခြားချက်က ကြီးမားလွန်းသည်။

ဤနေရာတွင် လူလေးဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ရွှေကျီးကန်း စတုတ္ထမင်းသား၊ ရွှေကျီးကန်း ပဉ္စမမင်းသား၊ ကောင်းကင်ငှက်နန်းတော်နှင့် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမျှော်စင်တို့၏ မဟာသူတော်စင်များသာ ကျန်သည်။

"လုမင်၊ မင်း ငါတို့ရဲ့လူအများကြီးကို သတ်ပစ်လိုက်ပြန်ပြီ။ မင်း သေချာပေါက် သေပြီပဲ"

ရွှေကျီးကန်း စတုတ္ထမင်းသားက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"လာနောက်နေတာလား။ မင်းက လုံချန်နဲ့ တခြားသူတွေကို အရင်သတ်ဖို့ လာခဲ့တာ။ ဒါကို ဒီအတိုင်းကြည့်နေရမှာလား"

လုမင်က ရွှေကျီးကန်းစတုတ္ထမင်းသားကို စိုက်ကြည့်ပြီး အေးစက်စက် ပြောသည်။ ထို့နောက် ရွှေကျီးကန်း စတုတ္ထမင်းသားကို တိုက်ခိုက်လိုက်၏။

ရွှေကျီးကန်းစတုတ္ထမင်းသား၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူက ဆုံးဖြတ်ချက်အချို့ကို ချလိုက်ပုံရသည်။ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သောအရိပ်အယောင်တစ်ခုက သူ့မျက်လုံးများမှ တောက်ပလာ၏။ ထို့နောက် သူ့ပါးစပ်ကိုဖွင့်ကာ အတောင်ပံတစ်စုံကို ထွေးထုတ်လိုက်တော့သည်။

ရွှေရောင်တောင်ပံတစ်စုံ... တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ၎င်းက ရွှေကျီးကန်း၏အတောင်များဖြစ်ကြောင်း ပြောနိုင်သည်။

ရွှေကျီးကန်းစတုတ္ထမင်းသားက အတောင်ပံများပေါ်သို့ သွေးအချို့ကို ‌အန်ချလိုက်သည်။ ထိုအခါ အတောင်ပံများက နေမင်း၏မီးလျှံများဖြင့် တောင်ပသွား၏။ ရွှေကျီးကန်းစတုတ္ထမင်းသားက ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လျှပ်စီးလက်သလို ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

"ခလွပ်"

ပူဖောင်းလေး တည်ဆောက်ထားသည့် ဟင်းလင်းပြင်နံရံက သူ့ကို လုံးဝ မတားဆီးနိုင်ဘဲ တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်ခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက် ရွှေကျီးကန်း စတုတ္ထမင်းသားက မယုံနိုင်စရာ အမြန်နှုန်းဖြင့် ပျံသန်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဧကရာဇ်အဆင့် ရွှေကျီးကန်းတောင်ပံ"

လုမင်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ရွှေကျီးကန်းစတုတ္ထမင်းသားတွင် ဤကဲ့သို့ ရတနာတစ်ခုရှိမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားပေ။ ၎င်းက ဧကရာဇ်အဆင့် ရွှေကျီးကန်းတောင်ပံတစ်စုံဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ရွှေကျီးကန်းစတုတ္ထမင်းသား၏ မူလသွေးမျိုးဆက် စွမ်းအားနှင့်အတူ သူ၏အမြန်နှုန်းက အလွန်လျင်မြန်သွားပေသည်။ အချိန်တိုလေးအတွင်း သူ့တွင် ဧကရာဇ်အဆင့် ရွှေကျီးကန်းတစ်ကောင်၏ အမြန်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်လာခဲ့သည်။ လုမင်က သူ့ကို လုံးဝ လိုက်မမီနိုင်တော့ပေ။

ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံး အသက်ကယ်ရတနာတစ်မျိုး ဖြစ်သည်။

ရွှေကျီးကန်းစတုတ္ထမင်းသား ထွက်ပြေးသွားပြီးနောက် ကျန်သုံးယောက်မှာ မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်တို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။

"လုမင်၊ မင်း ငါ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရင် ပိုကောင်းမယ်။ ငါ့ရဲ့ စတုတ္ထအစ်ကိုက လွတ်မြောက်သွားပြီ။ မင်း ငါတို့လူတွေအများကြီးကို သတ်လိုက်တယ်ဆိုတာ အပြင်က ဧကရာဇ်ကြီးတွေ မကြာခင် သိလိမ့်မယ်။ သူတို့က မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်း ငါ့ကို လွှတ်ပေးရင်တော့ ငါ့ရဲ့ စတုတ္ထအစ်ကိုကို ရှာဖွေပြီး အပြင်ကိုထွက်တဲ့အခါ ဒီအကြောင်းကို လျှို့ဝှက်ထားပေးဖို့ ပြောပေးနိုင်တယ်"

ရွှေကျီးကန်း ပဉ္စမမင်းသားက အော်လိုက်သည်။

"အမှန်ပဲ၊ ငါတို့လည်း ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားလို့ရတယ်။ မဟုတ်ရင် ဧကရာဇ်ကြီးတွေ ဒေါသထွက်တဲ့အခါ မင်း မြှုပ်နှံစရာ သင်္ချိုင်းမရှိအောင် သေလိမ့်မယ်"

ကောင်းကင်ငှက်နန်းတော်၏ ပါရမီရှင်ကလည်း ပြောသည်။

"ဪ၊ တကယ်ပဲလား"

လုမင်က တုံ့ဆိုင်းသွားဟန်ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

ရွှေကျီးကန်း ပဉ္စမမင်းသားနှင့် အခြားသူများ ဝမ်းသာသွားကြသည်။ လုမင်က တကယ်ကြောက်ရွံ့သွားပြီး သူတို့ကို မသတ်ဝံ့ဘူးဟု ထင်လိုက်မိ၏။

ရုတ်​တရက်​၊ လုမင်က လှုပ်​ရှားလိုက်သည်​။ ဓားတစ်လက်က ရွှေကျီးကန်း ပဉ္စမမင်းသား၏ ဒန်တျန်ကို ထိုးဖောက်ကာ မြေပြင်တွင် စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။

“လုမင်...”

ရွှေကျီးကန်း ပဉ္စမမင်းသားက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရွှေကျီးကန်း ပဉ္စမမင်းသားက အော်ဟစ်ပြီး လုမင်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်၏။ လုမင်က အဘယ်ကြောင့် ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်သွားကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ။

"ဉာဏ်နည်းလိုက်တာ။ ဒီနေ့ အဖြစ်အပျက် မဖြစ်ခဲ့ရင်တောင် အဲဒီဧကရာဇ်တွေက ငါ့ကို လွှတ်လိုက်မယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား"

လုမင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

အလုံးစုံဝိညာဉ်အလဲအလှယ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များကြောင့် အင်အားစုကြီးလေးခုက သူ့ကိုလိုက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့ကြားမှ ဆက်ဆံရေးက လုံးဝကို ပြေလျော့သွားအောင် မလုပ်နိုင်တော့ပေ။ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်ယောက် မသေမချင်း ရပ်တန့်သွားတော့မည် မဟုတ်ပါ။ သို့ဖြစ်ပေရာ၊ ယနေ့အဖြစ်အပျက် ရှိခြင်း၊မရှိခြင်းက ဘာများကွာခြားဦးမည်နည်း။

ကောင်းကင်ဝံပုလွေမျှော်စင်နှင့် ကောင်းကင်ငှက်နန်းတော်တို့၏ ပါရမီရှင်နှစ်ဦးလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။ လုမင်က ရုတ်​တရက်​ တိုက်​ခိုက်​လာမည်​ဟု သူတို့ မ​မျှော်​လင့်​ခဲ့ပေ။

"သတ်"

"သတ်"

ထိုအချိန်တွင် ဟွမ်လင်နှင့် လုံချန်တို့က ကြောက်စရာကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများဖြင့် ပေါက်ကွဲခဲ့ကြသည်။ တစ်ဖက်လူနှစ်ဦးက သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားသောကြောင့် လုံးဝ မခုခံနိုင်ဘဲ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရ၏။

မူလကပင်၊ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားက လုံချန်နှင့် ဟွမ်လင်ထက် နိမ့်ကျသည်။ ယခုကဲ့သို့ အာရုံလွဲသွားသောအခါ အဘယ်သို့ ရှင်သန်နိုင်မည်နည်း။

"မင်းတို့ သတ်စရာမလိုပါဘူး၊ ငါ့အတွက်ထားလိုက်"

လုမင်က ဟွမ်လင်နှင့် လုံချန်တို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သူတို့က ငါတို့ကို သတ်ဖို့ အရင်လာခဲ့တာ... ငါတို့က ဘာကြောင့် မသတ်ဘဲနေရမှာလဲ"

လုံချန်က ကြောက်ရွံ့မှုမရှိဘဲ ပြောသည်။

"သူတို့ထဲက တစ်ယောက်လွတ်သွားတာတော့ စိတ်မကောင်းစရာပဲ။ ဝမ်မိသားစုရဲ့ ဧကရာဇ်ကြီးတွေ သိသွားရင် သူတို့ ရူးသွပ်သွားမှာ ကြောက်ရတယ်"

လုမင်က ပြောလိုက်၏။

ဤလူများက အမျိုးမျိုးသော အင်အားစုများ၏ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ သေဆုံးခြင်းက ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုဖြစ်၏။ ထိပ်သီး အင်အားစုကြီးများလျှင် စိတ်နှလုံး ကြေကွဲရလိမ့်မည်။

"သူတို့ ရူးသွပ်သွားရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ။ သူတို့က ငါတို့ကို အရင်သတ်ချင်နေတာ... နန်းတော်သခင်ကို ငါ သေချာပေါက် ပြန်ပြောရမယ်။ သူတို့ ပြဿနာလာရှာရင်တောင် ဂရုမစိုက်တော့ဘူး"

ဟွမ်လင်က ပြောလိုက်သည်။

ဟွမ်လင်နှင့် အခြား ပါရမီရှင်များမှာ သူတို့၏ ဒေါသများကို မျိုသိပ်ခဲ့ရသည်။ ယခုတော့ သူတို့ လုံးဝ သည်းမခံနိုင်ကြတော့ပေ။

ယခုအချိန်တွင်၊ အားကောင်းသော ပါရမီရှင်အားလုံး ထိုနည်းအတိုင်း သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ အများစုမှာ လုမင်၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားကြ၏။

သူက အမှန်တကယ်ပင် သေခြင်းတရား၏ နတ်ဘုရားဖြစ်သည်။ ဒီကာလမှာ ကောင်းကင်ဘုန်းကြီး ဘယ်နှစ်ကောင် သတ်ခဲ့လဲ။

"ရှင်းလင်းပြီး ဒီနေရာက အရင်ထွက်သွားရအောင်"

လုမင်က ပြောလိုက်သည်။ သူက ဤလူများ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်များအား သိမ်းယူလိုက်၏။ ထို့နောက် ဆေးမီးဖိုတောင်သို့ ဆက်လက် ဦးတည်သွားတော့သည်။

လုမင်က သူ၏ပုံစံနှင့် အရှိန်အဝါကို တစ်ဖန်ပြောင်းလဲကာ လုံချန်တို့နှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင်၊ အခြားတစ်နေရာမှာ အလင်းတန်းတစ်ခု လင်းလက်လာပြီး ရွှေကျီးကန်း စတုတ္ထမင်းသား ပေါ်လာခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ့မျက်နှာက ဖြူဖျော့နေသည်။ ရပ်တန့်လိုက်ပြီးနောက် သူ့ပါးစပ်မှ သွေးအနည်းငယ်ကို အန်ထုတ်လိုက်ရ၏။ ထို့နောက် အတောင်ပံများကို သိမ်းလိုက်တော့သည်။

ထိုတောင်ပံများက လွတ်မြောက်ခြင်းအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော ရတနာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်းကို အသုံးပြုသည့်အချိန်တိုင်း ကြီးမားသော တန်ပြန်မှုဒဏ်ကို ခံစားရစေသည်။

"လုမင်၊ မင်း ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်ရဲ့ မင်းသားတော်တော်များများကို သတ်လိုက်တာ... မင်းကို ဘယ်သူမှ မကယ်နိုင်တော့ဘူး။ မင်း မြှုပ်နှံစရာ မြေမရှိအောင် သေရလိမ့်မယ်"

ရွှေကျီးကန်း စတုတ္ထမင်းသား၏ မျက်လုံးများက ကြောက်စရာကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တို့ ပြည့်နေသည်။ ထို့နောက် ဆေးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာသောက်ပြီး သူ့ဒဏ်ရာများကို ပြန်လည်ကုသလိုက်တော့သည်။