← Chapters

အခန်း ၁၈၀၁

Vol. 121 Ch. 1801

အခန်း ၁၈၀၁

Vol. 121 Ch. 1801

အပိုင်း ( 1801 ) လုမင်။

လုမင်၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားသည်။ သို့သော်လည်း လူအများကြီးက အလင်းတံခါးသို့ ပြေးဝင်ရန် ကြိုးစားသဖြင့် ၎င်းတို့ကို တားရန် သူ့အတွက် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သို့ရာတွင်၊ မမျှော်လင့်ထားသော အခြေအနေတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ ဝမ်ကျန်းရန်က အလင်းတံခါးကို ခေါင်း‌နှင့် ဝင်ဆောင့်လိုက်မိ၏။ သူ့ခေါင်းထဲတွင် မူးဝေ‌သွားသော်လည်း တံခါးအတွင်းသို့ မဝင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ပိတ်ဆို့ခံခဲ့ရသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ"

ဝမ်ကျန်းရန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင် သူက လုမင်၏လက်ထဲမှ တောက်ပသော အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းလက်နေသည့် တံဆိပ်ပြားကို ကြည့်လိုက်၏။

"ကောင်လေး၊ မင်းရဲ့ တံဆိပ်ပြားကို ငါ့ကိုပေးစမ်း"

ဝမ်ကျန်းရန်က အော်ဟစ်ပြီး လုမင်ဆီသို့ ပြေးသွားသည်။ သူ့လက်ထဲတွင် ဓားတစ်ချောင်းပေါ်လာကာ လုမင်၏လက်ကိုဖြတ်ရန် ဓားတစ်ချက် ခုတ်ချလိုက်တော့သည်။

"ဝှစ်..."

လုမင်က လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ လှုပ်ရှားပြီး ဝမ်ကျန်းရန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ သူက အလင်းတံခါးဆီသို့ ပြေးသွားလိုက်၏။

"ဒီမှာနေစမ်း"

လုမင်၏ရှေ့တွင် လူငယ်နှစ်ယောက် ပေါ်လာတယ်။ သူတို့က လုမင်၏ရှေ့တွင် ပိတ်ရပ်နေပြီး လုမင်ကို လှမ်းဆွဲလိုက်တော့သည်။

"ထွက်သွားစမ်း"

လုမင်က ကြိမ်းမောင်းပြီး လက်သီးနှစ်ချက် ဆက်တိုက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

"ဒုန်း၊ ဒုန်း"

လူငယ်နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်များက ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး သွေးအန်၍ နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။

"ကစဉ့်ကလျားနိယာမ၊ မင်းက လုမင်ပဲ"

လူတစ်ယောက်က အော်လိုက်သည်။

"မင်းက လုမင်လား၊ ဒီမှာနေစမ်း"

သူ့နောက်တွင်၊ ဝမ်ကျန်းရန်က အေးစက်စက် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တိို့ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူတော်စင်လက်နက်များက သူ၏အပ်စိုက်မှများမှ ပျံထွက်သွားပြီး လက်နက်များစွမ်းအင်များကို စုစည်းလိုက်၏။ ကြောက်စရာကောင်းသော ဓားတစ်ချက်ဖြင့် လုမင်ကို ခုတ်ပိုင်းလာတော့သည်။

လုမင်၏ လက်ထဲတွင် ဓားတစ်ချောင်းပေါ်လာပြီး ဝမ်ကျန်း၏ဓားနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ကာ ခုတ်လိုက်သည်။

"ထန်"

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ လုမင်က ထိုအင်အားကို အသုံးချပြီး အလင်းတံခါးဆီသို့ ပို၍လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွား၏။

အလင်းတံခါးက ရေမျက်နှာပြင်ကဲ့သို့ တုန်ခါသွားသော်လည်း အတားအဆီး လုံးဝ မရှိပေ။ လုမင်က အလင်းတံခါးဆီသို့ ပြေးသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"ချီးပဲ"

ဝမ်ကျန်းရန်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ပြီး အလင်းတံခါးကို ထိုးခုတ်လိုက်သည်။ သို့သော်၊ အလင်းတံခါးက ဖျက်ဆီး၍မရဘဲ တုံ့ပြန်မှု လုံးဝမရှိတော့ပေ။ ထို့ပြင် အလင်းရောင်က မှေးမှိန်သွားကာ နောက်အခိုက်အတန့်တွင် ပျောက်သွားသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အခြားလူငယ်များက ပြန်ပြေးလာပြီး ‌တအံ့တဩ မေးလိုက်သည်။

"လုမင်... လုမင် ဝင်သွားပြီ"

ဝမ်ကျန်းရန်က မှုန်ကုပ်ကုပ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ၊ လုမင် ဝင်သွားပြီလား။ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဝင်နိုင်တာလဲ"

တခြားသူများက ပို၍ပင် စိတ်ရှုပ်ထွေးသွား၏။

"သူ့မှာ အလင်းတံခါးကိုဖွင့်နိုင်တဲ့ သော့ရှိတယ်။ ချီးတဲ့မှပဲ"

ဝမ်ကျန်းရန်က ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ ထို့နောက်တွင် သူက ဟွမ်လင်ကိုကြည့်ပြီး အေးစက်စက် ပြောလိုက်၏။

"လုမင်မှာ သော့ရှိတယ်။ မင်းမှာလည်း သော့တစ်ချောင်းရှိတယ် မဟုတ်လား။ ငါ့ကို လွှဲပေးစမ်း"

"လုမင်မှာရှိတာနဲ့ ငါ့မှာလည်း ရှိမယ်ထင်တာလား။ ရယ်စရာပဲ"

ဟွမ်လင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်း ဝန်မခံဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်၊ ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါကိုယ်တိုင် ရှာမယ်"

ဝမ်ကျန်းရန်က ပြောလိုက်၏။ ထို့နောက်တွင် သူက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ ဟွမ်လင်ကို တိုက်ခိုက်တော့မည်။

ဝမ်မျိုးနွယ်၏ မျိုးဆက်သစ်တွင် နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင်အနေဖြင့် ဝမ်ကျန်းရန်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက အလွန်သန်မာသည်။ ဟွမ်လင်က သူ၏ပြိုင်ဘက်မဟုတ်တာ အသေအချာပင်။

"ဝုန်း"

ထိုအချိန်တွင် ဆေးမီးဖိုတောင်ကြီးတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

ထို့နောက်တွင်၊ တောင်ပေါ်မှ အလင်းစက်ဝိုင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အရပ်ရပ်သို့ ဖြာထွက်သွား၏။ အလင်းစက်ဝိုင်းဖြင့် လွှမ်းမိုးခံရသူတိုင်း တောင်ပေါ်မှ လွင့်စဉ်သွားတော့သည်။

အလင်းစက်ဝိုင်း ဖြတ်သန်းသွားသည်နှင့်အမျှ ဝင်ရောက်လာသော လူငယ်အားလုံး တောင်ပေါ်မှ လွင့်သွားကြသည်။

တောင်အပြင်ဘက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော လူများက ကောင်းကင်ယံ၌ ရပ်ကာ ဆေးမီးဖိုတောင်ကို မျှော်ကြည့်နေကြသည်။

သိုင်းဧကရာဇ်များကလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်ရင်း ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်နေကြ၏။

ရုတ်တရက်၊ ဆေးမီးဖိုတောင်က ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။ ထို့နောက်တွင် အလင်းစက်ဝိုင်းတစ်ခု ပြန့်ထွက်လာပြီး လူငယ်များက တောင်ပေါ်မှ လွင့်ထွက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရ၏။ တောင်၏နယ်နိမိတ် အပြင်ဘက်သို့ ရောက်လာပြီးမှ သူတို့ကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်နိုင်တော့သည်။

"အား"

ဝမ်ကျန်းရန်က ဒေါသတကြီးဖြင့် ကောင်းကင်ကိုမော့ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

ကောင်းကင်ယံတွင်၊ ဝမ်မျိုးနွယ်စု၏ ဧကရာဇ်များက ဝမ်ကျန်းရန်ကို စူးရှသောမျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

"ဧကရာဇ်အကြီးအကဲ၊ တစ်ယောက်ယောက်က ဆေးမီးဖိုတောင်ထဲကို ဝင်သွားပါပြီ"

ဝမ်ကျန်းရန်က ပြောလိုက်သည်။

ဧကရာဇ်တစ်ပါးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ မျိုးဆက်သစ်များက 'ဧကရာဇ်အကြီးအကဲ'ဟု ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ခေါ်ဆိုကြပေသည်။

"ဘာ၊ တစ်ယောက်ယောက်က ဆေးမီးဖိုတောင်ကို ဝင်ရောက်သွားတာလား။ အဲဒါက ဘယ်သူလဲ"

ဝမ်မျိုးနွယ်ဝင် ဧကရာဇ်ကြီး၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာသည်။

အခြား အင်အားစုများမှ လူများလည်း တုန်လှုပ်သွား၏။ ၎င်းတို့က သူတို့၏ အင်အားစုများမှ ပါရမီရှင်ဖြစ်စေရန် မျှော်လင့်ရင်း သူတို့လူများကို ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

"လုမင်၊ အဲဒါက လုမင်ပဲ"

ဝမ်ကျန်းရန်၏ အသံက ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ့စကားကြောင့် လူအများက အံ့ဩသွားကြ၏။

လုမင်... လုမင်ပဲ ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီ။

မကြာသေးမီက၊ လုမင်၏အမည်သည် ရှေးဟောင်းလမြင့်မြတ်နယ်မြေတွင် လှုပ်လှုပ်ခတ်ခတ် ဖြစ်စေခဲ့သည်။ သူသည် အလွန်ရဲတင်းပြီး အလုံးစုံဝိညာဉ်အလဲအလှယ်တွင် အင်အားစုကြီးလေးခုမှ ပါရမီရှင် ဆယ်ဦးကျော်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့၏။ မဟာသူတော်စင် အကြီးအကဲ ဆယ်ဦးကျော်လည်း ရှိခဲ့သေးသည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ အင်အားစုကြီးလေးခုက လုမင်ကိုရှာဖွေရန်အတွက် အကျော်အမော် အများအပြားနှင့် သိုင်းဧကရာဇ်များကိုပင် စေလွှတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော်၊ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

ထိုလှုပ်ရှားမှုက ကြီးမားသဖြင့် သိုင်းဧကရာဇ်အချို့ပင် လုမင်၏အမည်ကို ကြားဖူးသည်။

သို့ရာတွင်၊ သူက အချိန်အတော်ကြာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် မည်သူမျှ သတိမပြုမိဘဲ ဆေးမီးဖိုတောင်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပေသည်။ ထို့ကြောင့် သိုင်းဧကရာဇ်အချို့ပင်လျှင် အံ့သြသွားကြသည်။

"ဒီကောင်လေးပဲ ထပ်ဖြစ်ပြန်ပြီ။ သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဝင်သွားတာလဲ။ သူတစ်ယောက်တည်းလား"

ဝမ်မျိုးနွယ်က ဧကရာဇ်တစ်ပါးက မေးလိုက်သည်။

"လုမင်မှာ သော့တစ်ချောင်းရှိတယ်။ အဲဒီသော့နဲ့ တံခါးကိုဖွင့်ပြီး ဝင်သွားတာ..."

ဝမ်ကျန်းရန်က အတွင်းပိုင်းအခြေအနေကို အတိုချုံးရှင်းပြလိုက်လေသည်။ ထို့နောက်တွင် သူက ဟွမ်လင်နှင့် လုံချန်တို့ကို တစ်ဖန်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့က လုမင်နဲ့အတူ ရှိနေခဲ့ကြတာ။ မင်းတို့မှာလည်း သော့ရှိသလား"

"ဟာသပဲ၊ ငါတို့မှာသော့ရှိတယ်ဆိုရင် ငါတို့က ဘာဖြစ်လို့ ဒီမှာရှိနေရတာလဲ"

ဟွမ်လင်က လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"ဟမ်"

ထိုအချိန်တွင်၊ ဝမ်မျိုးနွယ်၏ ဧကရာဇ်က ဟွမ်လင်နှင့် လုံချန်တို့ကို သတိပြုမိသွားကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ဟွမ်လင်၊ လုံချန်နှင့် အခြားသူများကိုသတ်ရန် လူများကို စေလွှတ်ခဲ့သည် မဟုတ်လော။ သူတို့က အဘယ်ကြောင့် အသက်ရှင်နေသေးသနည်း။

ထို့နောက်တွင်၊ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ဝမ်မျိုးနွယ်၏ ပါရမီရှင်များစွာ ပျောက်ဆုံးနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး အေးစက်စက် မေးလိုက်၏။

"ကျန်းရန်၊ အခြားသူတွေ ဘယ်မှာလဲ။ သူတို့က ဘာကြောင့်ပျောက်နေတာလဲ"

"အမှောင်ဝံပုလွေနဲ့ ငါ့ကောင်းကင်ဝံပုလွေမျှော်စင်ရဲ့ အခြားသူတွေကော ဘယ်မှာလဲ။ သူတို့က ဘာကြောင့် မထွက်လာကြတာလဲ"

"ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်ငှက်နန်းတော်ရော..."

ထို့နောက် အင်အားစုကြီးများမှ ဧကရာဇ်ကြီးများကလည်း အေးစက်စက် ပြောလိုက်ကြသည်။ ၎င်းတို့က ၎င်းတို့၏သက်ဆိုင်ရာ အင်အားစုများမှ လူအချို့ ပျောက်ဆုံးနေတာကို တွေ့ခဲ့ရပေသည်။

ဝမ်မျိုးနွယ်၏ ဧကရာဇ်ကြီးက ဟွမ်လင်ကိုကြည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ပြောစမ်း၊ ငါ့ရဲ့ ဝမ်မျိုးနွယ်က ဝမ်ထျန်းချောင်နဲ့ အခြားသူတွေ ဘယ်ရောက်သွားလဲ"

ဟွမ်လင်၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"အကြီးအကဲ၊ နောက်နေတာလား။ ရှင့်ရဲ့ ဝမ်မျိုးနွယ်ကလူတွေ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ကျွန်မက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိနိုင်မှာလဲ"

"သူတို့အားလုံးသေပြီ။ လုမင်၊ ဟွမ်လင်နဲ့ လုံချန်တို့က သတ်လိုက်တာ"

ထိုအချိန်တွင် ကျယ်လောင်သော စကားသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ စကားပြောလာသူမှာ ရွှေကျီးကန်းစတုတ္ထမင်းသားဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

"ဘာ၊ အသတ်ခံလိုက်ရပြီလား"

ဝမ်မျိုးနွယ်၏ ဧကရာဇ်များ၊ ကောင်းကင်ဝံပုလွေမျှော်စင်နှင့် အခြား အင်အားစုများ၏ ဧကရာဇ်များထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ကျုပ်မျက်စိနဲ့ မြင်တယ်။ သူတို့ သတ်လိုက်ကြတာ"

ရွှေကျီးကန်းစတုတ္ထမင်းသားက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများတွင် ဆိုးရွားသော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေ၏။

"မင်းတို့ ငါ့ဝမ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို ဘယ်လိုတောင် သတ်ဝံ့တာလဲ။ သေလမ်းရှာနေတာပဲ"

ဝမ်မျိုးနွယ်၏ ဧကရာဇ်ကြီးက ကြိမ်းမောင်းပြီး ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ ဤခြေလှမ်းအောက်တွင် ကမ္ဘာကြီးပေါက်ကွဲတော့မည်ကဲ့သို့ မိုးနှင့်မြေကို တုန်လှုပ်စေခဲ့၏။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရောင်ဝါကြောင့် လူတိုင်း၏အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ဟွမ်လင်လည်း အလားတူပင် ဖြစ်သည်။ သူက လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားသော်လည်း ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ခံစားမိသေးသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်လေးက တုန်လှုပ်သွားပြီး သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်ရသည်။

သို့သော်လည်း ထိုအချိန် ဟွမ်လင်၏ရှေ့တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရောင်ဝါတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝမ်မျိုးနွယ်မှ ဧကရာဇ်ကြီး၏ အရှိန်အဝါကို ပိတ်ဆို့လိုက်၏။

"ဧကရာဇ်ကြီးဖြစ်ပြီး အငယ်‌တစ်ဦးကို လှုပ်ရှားချင်နေတာလား"

ယင်းက ဖီးနစ်နန်းတော်၏ ဧကရာဇ်အဆင့် အကျော်အမော် ဖြစ်သည်။ သူက အေးစက်စက် ပြောဆိုပြီး ဝမ်မျိုးနွယ်၏ ဧကရာဇ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

All Chapters