အခန်း ၁၈၀၄

အပိုင်း ( 1804 ) သိုင်းဧကရာဇ် လှုပ်ရှားခြင်း။

"အရင်က ခန်းမသခင်အားလုံး ကပ်ဘေးကြီးအောက်မှာ ကျဆုံးခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်မလား"

လုမင်က မေးလိုက်သည်။

"အနည်းနဲ့အများပေါ့"

"ရှေးခေတ်က တာ့ယန်ဆေးခန်းမမှာ လူအနည်းငယ်ပဲရှိပေမဲ့ အင်မတန် အစွမ်းထက်တဲ့ မျိုးဆက်တချို့ ရှိခဲ့တယ်။ ကံမကောင်းချင်တော့ ခန်းမသခင် မျိုးဆက်တချို့က ကပ်ဘေးကြီးအောက်မှာ မရှင်သန်နိုင်တော့ဘဲ ကျဆုံးခဲ့ရတယ်"

"တာ့ယန်ဆေးကျမ်းနဲ့ တာ့ယန်ဆေးမီးဖိုကိုလည်း အခြားသူတွေက လိုချင်တပ်မက်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အရင်က ခန်းမကို စောင့်ရှောက်ထားတဲ့ ခန်းမသခင်တချို့ရှိတာကြောင့် ဘယ်သူမှ မထိဝံ့ခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခန်းမသခင်တွေ ကျဆုံးခဲ့ပြီးနောက်မှာတော့ အခြား အင်အားစုတွေက လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်လာခဲ့ကြတယ်။ ဒါကြောင့် တာ့ယန်ဆေးခန်းမကို ဖုံးကွယ်ဖို့ကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး"

"နောက်ပြီးတော့ အဆုံးမဲ့နှစ်တွေမှာ အခြားသူတွေက အသက်အရွယ်ကြီးရင့်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားပြီး အရင်ခန်းမသခင်ကလည်း ကပ်ဘေးအောက်မှာ ကျဆုံးခဲ့ရတယ်။ ဒီအစေခံအိုကြီးရဲ့ မျိုးရိုးကပဲ တာ့ယန်ဆေးခန်းမကို စောင့်ရှောက်နေခဲ့ရ‌တော့တာ"

အဖိုးအိုက ရှည်လျားစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

လုမင်လည်း ဤတော့မှ နားလည်သွားလေသည်။ ဤအဘိုးအို၏ မျိုးရိုးမှာ တာ့ယန်ဆေးခန်းမ၏ အစေခံမျိုးရိုးဖြစ်ပြီး တာ့ယန်ဆေးခန်းမကို မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ စောင့်ရှောက်ခဲ့ပေသည်။

တာ့ယန်ဆေးခန်းမက လျှို့ဝှက်စွာနေထိုင်ခဲ့သည့် အဆုံးမဲ့နှစ်များတွင် အခြားသူများအားလုံး အသက်ကြီး၍ သေဆုံးခဲ့ကြရသည်။ တာ့ယန်ဆေးခန်းမ၏ ယခင် ခန်းမသခင်ကလည်း ကပ်ဘေးကြီးအောက်တွင် ကျဆုံးခဲ့၏။ တာ့ယန်ဆေးခန်းမက အမွေဆက်ခံသူ ပြတ်တောက်ခဲ့ရပြီး အဘိုးအို၏ မျိုးရိုးကသာ စောင့်ရှောက်နေခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း အဘိုးအို၏ မျိုးရိုးတွင် သူ တစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ခဲ့လေသည်။ လုမင် မရောက်လာခဲ့လျှင် တာ့ယန်ဆေးခန်းမ တစ်ခုလုံးက အတိတ်သမိုင်း၏ မြစ်ကြီးထဲတွင် အမှန်တကယ် ပျောက်ကွယ်သွားလောက်သည်။

"ခန်းမသခင် နောင်အခါကျရင် ဒီနေရာမှာ လေ့ကျင့်နိုင်ပါတယ်။ နားမလည်တာရှိရင် ဒီအစေခံအိုကြီးကို မေးလို့ရတယ်"

အဘိုးအိုက ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲက ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေစရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်ကို လုမင်လို့ပဲ ခေါ်ပါ"

လုမင်က ပြောလိုက်၏။

"မဟုတ်ဘူး၊ မင်းက တာ့ယန်ဆေးခန်းမရဲ့ ခန်းမသခင်ဖြစ်ပြီး ငါကတော့ တာ့ယန်ဆေးခန်းမရဲ့ အစေခံတစ်ယောက်ပါ။ ဒါကြောင့် မင်းကို ခန်းမသခင်လို့ပဲ ခေါ်သင့်တယ်။ နောက်ပြီးတော့ ငါ့ကို အကြီးအကဲလို့ မခေါ်ပါနဲ့၊ ဒီအစေခံအိုကြီးနဲ့ မထိုက်တန်ဘူး။ ခန်းမသခင်က ငါ့နာမည်ကို ခေါ်လို့ရပါတယ်၊ ငါ့နာမည်က ဒန်ခုန်း

နောင်တစ်ချိန်မှာ ငါ့ကို အကြီးတန်းလို့ မခေါ်နဲ့။ ဒီကျွန်ဟောင်းနဲ့ မထိုက်တန်ဘူး။ နန်းတော်သခင်၊ ငါ့နာမည်နဲ့ ခေါ်လို့ရတယ်။ ငါ့နာမည်က တန်းခုန်းပါ"

အဘိုးအိုက ပြောသည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို ဦးလေးခုန်းလို့ ခေါ်မယ်။ ဒီကိစ္စကို ထပ်ပြောစရာမလိုတော့ဘူး"

လုမင်က အခိုင်အမာ ပြောလိုက်၏။

အဘိုးအိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ခဏမျှစဉ်းစားကာ ပြောလိုက်သည်။

"ခန်းမသခင်၊ တာ့ယန်ဆေးအစီရင်နဲ့ တာ့ယန်ဆေးကျမ်းကို အရင်ရင်းနှီးအောင် လုပ်ထားပါ။ နောက်ပိုင်းမှာ ဒီအစေခံအိုကြီးက တာ့ယန်ဆေးမီးဖိုရဲ့ ဆန်းကျယ်တဲ့ အသုံးပြုပုံတချို့ကို ရှင်းပြပေးမယ်။ ဒါက ခန်းမသခင်အတွက် အထောက်အကူဖြစ်ပါလိမ့်မယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဦးလေးခုန်း"

လုမင်က လက်ယှက်ပြလိုက်သည်။

တန်းခုန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ ထို့နောက်မှာတော့ လမ်းလျှောက်တုတ်ကို အားပြု၍ ကျောက်အခန်ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကျောက်အခန်းရှေ့တွင် နောက်ထပ်နေရာတစ်ခု ရှိနေသေးကြောင်း ထင်ရှားသည်။

အဘိုးအို ထွက်သွားပြီးနောက် လုမင်က တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ တာ့ယန်ဆေးအစီရင်၏ ထိန်းချုပ်မှုအပိုင်းကို လေ့လာခဲ့လေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရက်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ လုမင်လည်း တာ့ယန်ဆေးအစီရင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းရှိနေပြီဟု ခံစားနေရပြီ။

"ခဏလောက် အပြင်ထွက်ကြည့်ရအောင်။ စောစောက ငါတစ်ယောက်တည်း ဝင်လာခဲ့တာ... အခု ဟွမ်လင်၊ လုံချန်နဲ့ အခြားသူတွေ ဘယ်လိုနေကြမလဲ မသိဘူး"

လုမင်က အနည်းငယ် စိတ်မသက်မသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခင်က သူသည် အင်အားစုကြီးလေးခုနှင့် ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်စုတို့၏ ပါရမီရှင်အများစုကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း ရွှေကျီးကန်း စတုတ္ထမင်းသားက လွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။ ဤကိစ္စက အဓိကအင်အားစုကြီးလေးခုနှင့် ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်စုကြားတွင် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်စေနိုင်သည်။ ထိုကိစ္စက ဟွမ်လင်နှင့် လုံချန်တို့ကို ပတ်သက်ဆက်နွယ်မှုရှိ၊မရှိ သူ မသိသေးပေ။

ထို့နောက်တွင်၊ လုမင်က မတ်တပ်ထရပ်ပြီး ကျောက်ခန်းအတွင်းရှိ ကျောက်တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ လုမင်က ကျောက်တံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားသောအခါ အလင်းတံခါးက ကျောက်တံခါးပေါ်တွင် အလိုအလျောက် ပေါ်လာပြီး လုမင်ကို ထွက်ခွာစေနိုင်ခဲ့ပေသည်။

ယခုအခါ လုမင်က တာ့ယန်ဆေးအစီရင်တစ်ခုလုံးကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ လုမင်က တာ့ယန်ဆေးခန်းမရှိ မည်သည့်နေရာကိုမဆို လွတ်လပ်စွာ ဝင်ထွက်နိုင်နေပြီ။

ဆေးမီးဖိုတောင် အပြင်ဘက်မှာတော့ စောင့်ဆိုင်းနေကြသူများ အများကြီးရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် ရက်အနည်းငယ်သည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားနိုင်သည်။ ဘာမျှမပြောပလောက်ပေ။

"ဆေးမီးဖိုတောင်ကနေ တစ်ယောက်ယောက် ထွက်လာပြီ"

ရုတ်တရက်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျယ်လောင်စွာ အော်လိုက်သည်။

ချက်ခြင်းပင်၊ လူတိုင်း၏ အကြည့်များက ဆေးမီးဖိုတောင်ဘက်သို့ လှည့်သွားကြသည်။

ဝတ်စုံနက်ဝတ် လူငယ်လေးတစ်ယောက်က ဆေးမီးဖိုတောင်ပေါ်မှ ဆင်းလာ၏။ ထိုလူငယ်ကား လုမင်မှတပါး အခြား မည်သူဖြစ်နိုင်ဦးမည်နည်း။

"လုမင်"

ဝမ်မျိုးနွယ်စု၊ ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်နှင့် ကောင်းကင်ဝံပုလွေမျှော်စင်တို့၏ ဧကရာဇ်များပ နတ်ဓားများကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် လုမင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤအခိုက်တွင်၊ ၎င်းတို့က သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိတော့ပေ။

သို့ရာတွင်... ဟွမ်လင်၊ လုံချန်နှင့် အခြားသူများမှာတော့ မျက်နှာအမူအရာပြောင်းလဲသွားကြသည်။

"လုမင်၊ မထွက်လာနဲ့။ ဆေးမီးဖိုတောင်ပေါ်ကို မြန်မြန်ပြန်သွား"

ဟွမ်လင်က စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း"

ဝမ်မျိုးနွယ်၏ ဧကရာဇ်က အေးစက်စက် ငေါက်လိုက်သည်။ သူတို့၏ စူးရှသော အကြည့်များက ဟွမ်လင်အပေါ်သို့ ကျရောက်လာ၏။ ယင်းက သူမ၏ မျက်နှာကို ဖြူဖျော့သွားစေသည်။

လုမင်က အပြင်လူများကို သဘာဝအတိုင်းမြင်ပြီး ဟွမ်လင်၏ သတိပေးသံကိုလည်း ကြားရသည်။ သို့ရာတွင်၊ သူက မရပ်တန့်ဘဲ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်လာ၏။ ဆေးမီးဖိုတောင်၏အစွန်းသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါမှ သူ ရပ်တန့်သွားသည်။

ဟွမ်လင်နှင့် လုံချန်တို့ အဆင်ပြေကြောင်း တွေ့ရသောအခါမှ သူက သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

"လုမင်၊ မင်းက တာ့ယန်ဆေးကျမ်းနဲ့ တာ့ယန်ဆေးမီးဖိုကို ရရှိခဲ့ပြီလား"

ဝမ်မျိုးနွယ်၏ ဧကရာဇ်ကြီးက ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် လုမင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျုပ် ရရှိခဲ့တယ်ဆိုရင် ဘာဖြစ်လဲ၊ ကျုပ် မရဘူးဆိုရင်ရော ဘာဖြစ်မှာလဲ"

လုမင်က ခေါင်းမော့ပြီး ဝမ်မျိုးနွယ်၏ ဧကရာဇ်များကို ကြည့်လိုက်၏။ သူက သိုင်းဧကရာဇ်များကို ရင်ဆိုင်နေရသော်လည်း လုံးဝ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။

"မင်း ရသည်ဖြစ်စေ၊ မရသည်ဖြစ်စေ... ငါတို့နဲ့အတူ ဝမ်မျိုးနွယ်ကို လိုက်ခဲ့ရမယ်"

ဝမ်မျိုးနွယ်၏ ဧကရာဇ်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။ သူ့လေသံက အမိန့်ပေးနေခြင်းဖြစ်ပြီး သံသယဖြစ်စရာမလိုပေ။

သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါး၏ စကားက အကြွင်းမဲ့အာဏာ ဖြစ်သည်။

"ဟားဟားဟား၊ ဘယ်လောက်တောင် ရှက်စရာကောင်းလိုက်သလဲ။ ရှေးခေတ်ကတည်းက အခွင့်အလမ်းဆိုတာ ကံပါတဲ့သူ ရနိုင်တယ်။ လုမင်က တာ့ယန်ဆေးကျမ်းနဲ့ တာ့ယန်ဆေးမီးဖိုကို ရရှိခဲ့တယ်ဆိုရင်တောင် ဒါက လုမင်ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပဲ။ ဒါက သူ့ရဲ့ အခွင့်အလမ်းပဲ။ မင်းက ဧကရာဇ်တစ်ပါးဖြစ်ပြီး လူငယ်လေးတစ်ဦးရဲ့ ကံကြမ္မာအခွင့်အလမ်းကို လုယူချင်နေတာလား"

ဟွမ်လင်၏အနားမှ ဖီးနစ်နန်းတော်၏ ဧကရာဇ်က အထင်မြင်သေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာအခွင့်အရေးကို လုယူချင်တယ်လို့ ဘယ်သူကပြောလဲ။ သူက ငါ့ဝမ်မျိုးနွယ်ရဲ့ ပါရမီရှင်အများကြီးကို သတ်ခဲ့တာကြောင့် အဖိုးအခပေးရမယ်။ ဒါ့အပြင် အရင်က မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဒုဂိုဏ်းချုပ် ပေါ်လာတယ်။ ဒါက မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ပြန်လည်ရှင်သန်လာတော့မဲ့ လက္ခဏာပဲ။ သူက မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်းရဲ့ လူတစ်ယောက်လို့ သံသယရှိတယ်။ မဟုတ်ရင် သူက ဧကရာဇ်ဖြစ်လာဖို့ အလားအလာရှိသူတွေကို ဘာကြောင့်သတ်မှာလဲ။ သူ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ ဝမ်မျိုးနွယ်ကို ပြန်ခေါ်သွားရမယ်"

ဝမ်မျိုးနွယ်၏ ဧကရာဇ်က လုမင်အား မိစ္ဆာဝိညာဉ်ဂိုဏ်း၏ လူဖြစ်သည်ဟု စွပ်စွဲပြောဆိုလိုက်သည်။

"အမှန်ပဲ၊ လုမင်က ပါရမီရှင်တွေကိုမှ သတ်ပစ်ခဲ့တာ။ သူ့ကို စစ်ဆေးဖို့ ပြန်ခေါ်သွားရမယ်"

ကောင်းကင်ဝံပုလွေမျှော်စင်၏ ဧကရာဇ်ကလည်း ပြောသည်။ သူ့မျက်လုံးမှာတော့ လောဘဇောဖြင့် အရောင်တောက်ပနေ၏။

သူတို့၏ ထင်မြင်ယူဆချက်အရ လုမင်သည် တာ့ယန်ဆေးကျမ်းနှင့် တာ့ယန်ဆေးမီးဖိုကို ရရှိခဲ့သည့်အပြင်၊ အခြား လျှို့ဝှက်ချက်များကိုလည်း ရရှိထားခဲ့သည်။ လုမင်၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရယူနိုင်ခဲ့ပါက၊ ၎င်းတို့၏ အင်အားစုများအတွက် အလွန်အကျိုးရှိမည်မှာ သေချာပေသည်။

"ဟားဟားဟား၊ ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။ ဒါက သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါးလား။ မင်းက တကယ်ကို စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းတယ်"

လုမင်က အထင်မြင်သေးမှုအပြည့်ဖြင့် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"အငယ်လေး၊ မင်းက ဒူးထောက်ပြီး ဧကရာဇ်တစ်ပါးကို မနှုတ်ဆက်ရုံတင်မကဘဲ ငါ့ကိုတောင် လှောင်ပြောင်ဝံ့တာလား။ ငါ မင်းကို အခု ဖျက်ဆီးပစ်မယ်"

ဝမ်မျိုးနွယ်၏ ဧကရာဇ်က အေးစက်စက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ့ထံမှ အားကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး လုမင်ဆီသို့ ဖိချလိုက်၏။

လုမင်လည်း လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ နောက်ကို ပြန်ဆုတ်သွားတော့သည်။

"မင်းက ငါ့ရှေ့ကနေ ထွက်သွားချင်တာလား။ အများကြီးတွေးနေတာပဲ"

ဝမ်မျိုးနွယ်၏ ဧကရာဇ်က အေးစက်စက် အော်လိုက်သည်။ သူက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သောအခါ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်က တုန်ဟီးသွား၏။ ထို့နောက် သူ့လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ အနှိုင်းမဲ့ကြီးမားသော လက်တစ်စုံက လုမင်ဆီသို့ ဖမ်းဆုပ်လာတော့သည်။

ဟွမ်လင်၊ လုံချန်နှင့် အခြားသူများ အမူအရာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဝမ်မျိုးနွယ်၏ ဧကရာဇ်ကြီးက အရှက်မဲ့လွန်းပြီး အငယ်တစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်လိုက်၏။

သို့သော်လည်း လုမင်၏ အမူအရာက တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။ သူက အမြန်ပြန်ဆုတ်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဆေးမီးဖိုတောင်တဝိုက်ရှိ နယ်မြေတစ်ခုလုံး လင်းထိန်သွားပြီး အလင်းစက်ဝိုင်းတစ်ခုက ထိုလက်ကြီးဆီသို့ တိုးဝင်လာ၏။

"ဝုန်း"

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ဧရာမလက်ကြီးက ပြိုကျသွားတော့သည်။