← Chapters

အခန်း ၁၈၃၇

Vol. 123 Ch. 1837

အခန်း ၁၈၃၇

Vol. 123 Ch. 1837

အပိုင်း ( 1837 ) ဒုတိယအချီ။

အိုးရန်ဝူရွှမ့်သည် အခြား ရန်သူအင်အားနှစ်စုကို ချေမှုန်းခဲ့သောကြောင့် ပထမနေရာကို ရရှိမည်မှာ သေချာသည်။

အိုးရန်ဝူတောက်ကမူ အိုးရန်ဝူရွှမ့်၏ တပ်သားနှစ်သောင်းကျော်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး အိုးရန်ဝူကျိနှင့်လည်း တိုက်ခိုက်ခဲ့သောကြောင့် ဒုတိယအဆင့်တွင် ရပ်တည်ခဲ့၏။ အိုးရန်ဝူကျိမူကား သဘာဝအတိုင်း နောက်ဆုံးတွင် ဖြစ်သည်။

အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များ ကြေညာပြီးနောက် ဒုတိယအကျော့ကို သုံးရက်အတွင်း ကျင်းပမည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့ပေသည်။

"ဝုန်း"

အိုးရန်ဝူတောက်၏ အိမ်တော်တွင်၊ သူက လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချပြီး ကျောက်စားပွဲတစ်လုံးကို အမှုန့်ကြေသွားစေခဲ့သည်။

ဤတစ်ကျော့ စမ်းသပ်မှုတွင် သူသည် ဒုတိယနေရာကိုသာ ရရှိခဲ့၏။ သူ၏ မူလရည်ရွယ်ချက်က သုံးကျော့စလုံးတွင် ပထမဖြစ်ပြီး အိမ်ရှေ့မင်းသားရာထူးကို အသာစီးဖြင့် ရယူရန် ဖြစ်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ပထမမင်းသား၊ ဒုတိယနဲ့ တတိယအချီက ကိုယ့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းအပေါ်မူတည်တယ်။ ငါတို့က ပထမမင်းသားကို နှစ်ချီဆက်တိုက် အနိုင်ရအောင် ကူညီပေးမှာပါ။ အိမ်ရှေ့မင်းသားရာထူးက ပထမမင်းသားအတွက်ပဲ"

တာ့လော့ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ပါရမီရှင်တစ်ဦးက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ပထမအချီ စမ်းသပ်မှုမှာ သူတို့၏ ကျွမ်းကျင်မှုအပိုင်းမဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ အားသာချက်ကို အသုံးမချနိုင်ခဲ့ပေ။ သို့ရာတွင်၊ နောက်နှစ်ကျော့မှာတော့ သူတို့က ပထမနေရာကို သေချာပေါက် ရယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"နောက်နှစ်ကျော့မှာ အိုးရန်ဝူရွှမ့်ကို ပြန်ပေးဆပ်စေမယ်"

အိုးရန်ဝူတောက်၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ အိုးရန်ဝူကျိ၏ အိမ်တော်တွင် အိုးရန်ဝူကျိ၏ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အိုးရန်ဝူရွှမ့်၊ ငါ မင်းကို ပြန်ပေးဆပ်စေမယ်"

အိုးရန်ဝူကျိက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

ပထမအချီတွင် တတိယအဆင့်ကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် အခြေအနေက သူ့အတွက် သိပ်အဆင်မပြေပါ။ နောက်နှစ်ကျော့စလုံးတွင် ပထမအဆင့် မရောက်ပါက သူ့တွင် မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ပေ။

"ဆဋ္ဌမမင်းသား၊ စိတ်မပူပါနဲ့။ တစ်ခုတည်းသောနတ်နန်းတော်က ဆဋ္ဌမမင်းသားကို ပထမနေရာကိုရအောင် ကူညီပေးမယ်"

တစ်ခုတည်းသော နတ်နန်းတော်၏ ပါရမီရှင် ယုကျစ်က ပြောလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း အိုးရန်ဝူကျိ၏ မျက်နှာက မည်းမှောင်နေပြီး ဘာမျှမပြောပေ။ ပထမနေရာကို ရရှိရန်က ဤမျှလွယ်ကူသည် မဟုတ်ပါ။ ပထမမင်းသား အိုးရန်ဝူတောက်ဆိုလျှင် တာ့လော့ကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ အကူအညီကို ရရှိထားခဲ့သည်။

သို့ရာတွင်...

အိုးရန်ဝူရွှမ့်၏ အိမ်တော်တွင် အခမ်းအနားတစ်ခု ကျင်းပနေခဲ့သည်။

အိုးရန်ဝူရွှမ့်က ပထမအချီတွင် ပထမနေရာကို ရခဲ့သောကြောင့် ကောင်းမွန်သောအနေအထားကို ရရှိခဲ့ပေသည်။ နောက်နှစ်ချီတွင် ပထမနေရာကို ရရှိနိုင်သရွေ့ အိမ်ရှေ့မင်းသားရာထူးက အိုးရန်ဝူရွှမ့်အတွက် ဖြစ်သည်။

အိုးရန်ဝူရွှမ့်၏ဘက်မှ လူများမှာလည်း အဆင့်အတန်းများ မိုးထိအောင် ထိုးတက်လာ‌နိုင်သဖြင့် လူတိုင်းက သဘာဝအတိုင်း လွန်စွာ ပျော်ရွှင်နေကြတော့သည်။

လုမင်ကတော့ ပြန်လာပြီးနောက် တောင်နှင့်မြစ်ပန်းချီကားအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

"ဝမ်... ဝမ်"

တောင်နှင့်မြစ်ပန်းချီကားအတွင်းမှ လေထဲတွင် လူရိပ်တစ်ခုက မျောလွင့်နေသည်။ သက်ရှိအားလုံးကို ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းပြုစေနိုင်သကဲ့သို့ ရေဝဲကြီးခြောက်ခုကလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ စွမ်းအားများဖြင့် လည်ပတ်လျက်ရှိ၏။

ခဏအကြာတွင် ရေဝဲခြောက်ခု ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပုံသဏ္ဍာန်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ဆရာ"

အိုးရန်မော့လီက လုမင်၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"အင်း၊ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက သိုင်းဘုရင်နယ်ပယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်နေပြီပဲ... မဆိုးဘူး"

လုမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဤကာလအတွင်း၊ အိုးရန်မော့လီသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံက ခိုင်မာခဲ့သလို ကျင့်ကြံမှုအခြေခံကလည်း သိုင်းဘုရင်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ တိုးမြင့်လာခဲ့သည်။ ဤအရှိန်က အံ့ဩစရာဖြစ်ပြီး ထိုစဉ်က လုရှန်းရှန်းထက်ပင် ပိုမြန်သေးသည်။

ဟုတ်သည်၊ ဒါက အိုးရန်မော့လီဟာ ဆမ်ဆာရာဧကရာဇ်၏ ကမ္ဘာအမြုတေကို ရရှိခဲ့သောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်က အလွန်ကြောက်စရာကောင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်သည် တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းလာသော်လည်း နှေးကွေးလိမ့်မည် မဟုတ်တာတော့ သေချာလှပေသည်။

သဘာဝအတိုင်း၊ ဒါကလည်း အိုးရန်မော့လီ၏ ကြိုးစားမှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူ့ကို အမှိုက်အဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး တခြားသူများ၏ အနိုင်ကျင့်မှုကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ခံခဲ့ရပေသည်။ ယခုတော့ သူသည် သူ၏သွေးမျိုးဆက်ကို နိုးထစေနိုင်ပြီမို့ သဘာဝအတိုင်း သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ပိုမိုလုံ့လထားခဲ့သည်။

"ကိုင်း၊ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက တည်ငြိမ်သွားပြီဆိုတော့ အပြင်ကိုထွက်လို့ရပြီ"

လုမင်က ပြောလိုက်သည်။ အတွေးတစ်ခုဖြင့် သူသည် အိုးရန်မော့လီကို တောင်နှင့်မြစ် ပန်းချီကားအတွင်းမှ ခေါ်ထုတ်ခဲ့၏။ သို့သော်လည်း အိုးရန်မော့လီ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အမှတ်အသားတစ်ခုကို တိတ်တဆိတ် ထားခဲ့လေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ"

အိုးရန်မော့လီက ဦးညွှတ်ပြီး ထွက်သွားသည်။ သူ့မျက်လုံးများမှာ‌တော့ အေးစက်သော အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေပြီ။

ယခင်က သူ့ကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့သူများကို လက်စားချေတော့မည် ဖြစ်သည်။

မျက်လုံးတစ်လုံးအတွက် မျက်လုံးတစ်လုံး၊ သွားတစ်ချောင်းအတွက် သွားတစ်ချောင်း။

လုမင်က နှုတ်ခမ်းတွန့်ရုံပြုံးလိုက်သည်။ အိုးရန်မော့လီသည် ထိုစဉ်က သူ့ကို အနိုင်ကျင့်ခဲ့သူများနှင့် စာရင်းရှင်းတော့မည်မှန်း သူသိသည်။ ထို့ကြောင့် အိုးရန်မော့လီကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လွှတ်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သိုင်းလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းသူတစ်ယောက်အတွက် ကြည်လင်သော နှလုံးသားရှိရန် အထူးလိုအပ်သည်။ သူ၏ အနိုင်ကျင့်ခံရခြင်းအတွက် သဘာဝအတိုင်း ပြန်လည်လက်စား‌ချေလိမ့်မည်။ မဟုတ်လျှင်၊ သူ့နှလုံးသားက မကြည်လင်တော့ဘဲ အဖုအထစ်များ ကျန်ရှိနေမည် ဖြစ်သည်။ ဤအခြေအ‌နေဖြင့် အနာဂတ်တွင် သူက မည်ကဲ့သို့ ကောင်းစွာလေ့ကျင့်နိုင်မည်နည်း။

လုမင်က သူ့အခန်းထဲတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ တိတ်တဆိတ် လေ့ကျင့်နေလိုက်သည်။

ညနေစောင်းသောအခါ အိုးရန်မော့လီ ပြန်ရောက်လာလေသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာအနည်းငယ်ရှိသော်လည်း သူ့မျက်လုံးများက ကျေနပ်ဖြစ်နေသကဲ့သို့ တောက်ပနေခဲ့သည်။

"ပြီးပြီလား"

လုမင်က မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ပြီးပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က သူတို့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခုပဲ ပေးခဲ့တာပါ... ကျွန်တော်က သူတို့ကို မသတ်ခဲ့ဘူး"

အိုးရန်မော့လီက ပြောသည်။

"အင်း၊ သူတို့ကလည်း မသေသင့်ပါဘူး၊ သူတို့ကို သင်ခန်းစာတစ်ခုပေးလိုက်ရင် လုံလောက်တယ်။ အခုတော့ တောင်နဲ့မြစ်ပန်းချီကားအတွင်းကို အရင်ပြန်ပြီး လေ့ကျင့်နေသင့်တယ်။ နောက်ပိုင်းကျရင် ငါ မင်းကို တစ်နေရာကိုပို့ပေးမယ်"

လုမင်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အိုးရန်မော့လီကို တောင်နှင့်မြစ် ပန်းချီကားအတွင်းသို့ ပြန်ပို့လိုက်လေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဒုတိယအကျော့ စမ်းသပ်ရန် အချိန်ကျရောက်လာသည်။

ဤနေ့တွင် အိုးရန်ဝူရွှမ့်က လုမင်၊ လုံချန်၊ ဟွမ်လင်နှင့် ခရမ်းရောင်မီးလျှံအိမ်တော်၏ ပါရမီရှင်များကို ရင်ပြင်တစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

သူတို့ရောက်ပြီး မကြာမီပင် လူတစ်စုက လေထဲမှ လျှောက်လာသည်။

ခေါင်းဆောင်သည် ကြီးစိုးသော မျက်လုံးအကြည့်ဖြင့် ထွားကျိုင်းသော လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ၎င်းက ပထမ မင်းသား အိုးရန်ဝူတောက်ပင်။

သူ့အနားမှာလည်း လူငယါ တစ်ဒါဇင်ကျော် ရှိသည်။ သူတို့တစ်ဦးစီက ပြင်းထန်သော ရောင်ဝါများရှိပြီး ချီနှင့်သွေးစွမ်းအင်များ ဖြာထွက်နေ၏။ သူတို့အားလုံးက အစွမ်းထက်သော ပါရမီရှင်များဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။

အများစုက တာ့လော့ကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ပေသည်။

"နဝမမြောက်ညီလေး၊ မင်းက အတော်စောတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ နောက်နှစ်ကျော့အတွက် ပထမနေရာက ငါ့အတွက်ပဲ"

အိုးရန်ဝူတောက်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ့လေသံက အလွန်လွှမ်းမိုးမှုရှိပေသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ နောက်ဆုံးမှာ ဘယ်သူကနိုင်ပြီး ဘယ်သူကရှုံးမလဲ ကြည့်ရတာပေါ့"

အိုးရန်ဝူရွှမ့်က လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟား...၊ နဝမမင်းသား... ခရမ်းရောင်မီးလျှံအိမ်တော်ရဲ့ ဒီလူတွေကို အားကိုးပြီးတော့လား။ မင်း ဘယ်ကနေ ယုံကြည်မှုတွေ ရရှိနေတာလဲ"

ပထမမင်းသားအနားတွင် အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်တစ်ဦးက အနည်းငယ် အထင်အမြင်သေးဟန်ဖြင့် ဝင်ပြောလိုက်၏။

"ပိုင်မု"

ရှောင်းမုချန်နှင့် ခရမ်းရောင်မီးလျှံအိမ်တော်မှ အခြားသူများက မျက်နှာပျက်သွားသည်။ သို့သော်လည်း အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူငယ်ကို ကြည့်မိသောအခါ ကြောက်ရွံ့မှုက သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အခြားလူတစ်စုက လေထဲမှ လျှောက်လာနေကြသည်။ ၎င်းမှာ အိုးရန်ဝူကျိ၊ တစ်ခုတည်းသောနတ်နန်းတော်မှ ပါရမီရှင်များ၊ မော့လန်နှင့် ရွှေကျီးကန်း ဒုတိယမင်းသားတို့ ဖြစ်သည်။

အိုးရန်ဝူကျိ၏ မျက်နှာကတော့ မှုန်ကုပ်ကုပ်ပင်။ သူက အိုးရန်ဝူရွှမ့်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာမျှ မပြောပါ။

"ချင်ယွဲ့"

လုမင်က လူအုပ်ထဲတွင် ချင်ယွဲ့ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ချင်ယွဲ့က ယခုအခါ သူမ၏ စိတ်တည်ငြိမ်မှုကို ပြန်လည်ရရှိနေပုံပင်။ သူက အေးစက်သော မျက်လုံးတို့ဖြင့် လုမင်ကို လျစ်လျူရှုစွာ ကြည့်လိုက်သည်။

'ချင်ယွဲ့ ဘာတွေဖြစ်သွားခဲ့တာလဲ။ သူက တကယ်ပဲ မှတ်ဉာဏ်တွေ ဆုံးရှုံးသွားတာလား'

လုမင်မှာ မည်မျှပင် ခက်ခက်ခဲခဲ တွေးနေပါစေ အဖြေရှာမရပေ။

အိုးရန်ဝူရွှမ့်၏ကိစ္စ ပြေလည်သွားပြီးနောက် သူသည် တစ်ခုတည်းသောနတ်နန်းတော်သို့သွားရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။ ချင်ယွဲ့က ဘာဖြစ်သွားသလဲဆိုတာ သူသိချင်ပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲတချို့က လေထဲမှ လမ်းလျှောက်လာပြီး ရပ်လိုက်သည်။

"မျိုးနွယ် အကြီးအကဲတွေကို နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်"

အိုးရန်ဝူတောက်၊ အိုးရန်ဝူကျိနှင့် အိုးရန်ဝူရွှမ့်တို့လည်း အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်လိုက်ကြလေသည်။

အခြားသူများလည်း ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။

ရှန်းယွမ်အင်ပါယာ၏ မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲများသည် သိုင်းဧကရာဇ်များ ဖြစ်ကြမည်မှာ သေချာပေသည်။

အကြီးအကဲတစ်ဦးက သူ့လက်ကိုဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ ကြီးမားသော စစ်သင်္ဘောကြီးတစ်စင်း လေထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းက အလွန်ကြီးမားပြီး အရိပ်ကြီးတစ်ခုက လွှမ်းမိုးသွား၏။

"စစ်သင်္ဘောပေါ်တက်ကြပါ၊ ဒုတိယအကျော့ စမ်းသပ်မှုက ရှေးဟောင်းနေမင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေမှာ မဟုတ်ဘူး"

အကြီးအကဲတစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

"ရှေးဟောင်းနေမင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

လူများစွာတို့ အံ့သြသွားကြသည်။ ဒုတိယအကြိမ် စမ်းသပ်မှုက ရှေးနေမင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေ၌ မဟုတ်ပါက အဘယ်မှာရှိမည်နည်း။

သို့သော်လည်း အားလုံးက ထွေထွေထူးထူး မစဉ်းစားတော့ဘဲ စစ်သင်္ဘောပေါ်ကို တက်သွားသည်။ ထို့နောက်မှာတော့ စစ်သင်္ဘောက လေထုကို ဖြတ်သန်းကာ ပျံသန်းသွားတော့သည်။

စစ်သင်္ဘောကို သိုင်းဧကရာဇ်တစ်ပါးက ထိန်းချုပ်ထားပြီး ၎င်း၏ အမြန်နှုန်းက အံ့မခန်း ဖြစ်သည်။ မကြာမီ၊ စစ်သင်္ဘောက ရှေးဟောင်းနေမင်းကြီး မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ လွန်မြောက်ပြီး မြောက်ဘက်ကို ဦးတည်သွား၏။

"ကျွန်တော်တို့က ဒီလမ်းအတိုင်းဆိုရင် အဆုံးမဲ့ နတ်ဆိုးနယ်မြေကို သွားမလို့လား"

အိုးရန်ဝူရွှမ့်၏ အမူအရာက ပြောင်းလဲသွားသည်။

All Chapters