အခန်း ၁၈၄၆

အပိုင်း ( 1846 ) ချင်ယွဲ့၏ဆရာ အကူအညီမဲ့ရခြင်း။

"မဟာဧကရာဇ်ကြီးလား"

လုမင်လည်း အံ့ဩသွားမိသည်။

လော့စန်းချုံး၏ အဖိုးက မဟာဧကရာဇ်ကြီး ဖြစ်၏။

မဟာဧကရာဇ်များက ကောင်းကင်ဧကရာဇ်များမရှိချိန်တွင် ကမ္ဘာကြီး၏ အထွတ်အထိပ် တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်။

မဟာဧကရာဇ်များက မဟာတာအိုကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး သူတို့၏ကမ္ဘာငယ်လေးမှာလည်း မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိများကို မွေးထုတ်နိုင်နေပြီ။ သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုက မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သည်။

အစစ်အမှန်ဧကရာဇ်များက မည်မျှပင် တန်ခိုးကြီး‌ကြပါစေ၊ မဟာဧကရာဇ်၏ရှေ့တွင် အလွယ်တကူ ဖိနှိပ်ခံကြရလိမ့်မည်။

ယခုအခါ ယွမ်တောင်တစ်ခုလုံးတွင် မဟာဧကရာဇ်က အနည်းငယ်မျှသာရှိသည်။ သူတို့ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ရေတွက်နိုင်ပေသည်။

ယွမ်တောင်မြင့်မြတ်သောကျောင်းတော်ကို မဟာဧကရာဇ် အနည်းငယ်က တည်ထောင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ယွမ်တောင်ရှိ ပါရမီရှင်အားလုံးက ယွမ်တောင်မြင့်မြတ်သောကျောင်းတော်ကို တက်ရောက်ရန် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်မြို့တော်သို့ သွားရောက်နေကြခြင်းပင်။

ထိုမှတဆင့် မဟာဧကရာဇ်များက မည်မျှအရှိန်အဝါကြီးကြောင်း တွေ့မြင်နိုင်သည်။

လော့စန်းချုံး၏ အဖိုးကလည်း မဟာဧကရာဇ်ကြီး ဖြစ်သည်။

သူက ချင်ယွဲ့၏ အမှတ်တရများကို ဖျောက်ဖျက်ဝံ့တာ အံ့ဩစရာမဟုတ်တော့ပေ။

လုမင်၏ နားထဲတွင် အိုးရန်ဝူရွှမ့် ပြောပြခဲ့သော အကြောင်းများကို ပြန်ကြားယောင်လာသည်။ ချင်ယွဲ့၏ဆရာက တာ့လော့ကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို အမည်မသိ အကြောင်းပြချက်ဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ဆုတ်ခွာခဲ့ရသည်။ ယခုတော့ ဒါက ချင်ယွဲ့ကြောင့်ပင်။

"ချင်ယွဲ့အတွက် ငါလည်း လက်စားချေချင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါဒီလိုလုပ်ရင် တစ်ခုတည်းသော နတ်နန်းတော်တစ်ခုလုံးကို သူနဲ့အတူ မြှုပ်နှံလိုက်ရလိမ့်မယ်"

ပင်းမုက အကူအညီမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"လော့စန်းချုံး"

လုမင်ထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ လူသတ်ချင်စိတ်တို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုနာမည်ကို တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ပင်းမုက လော့စန်းချုံးကို မထိဝံ့သော်လည်း သူသေရမည်။

"အဲဒီကောင်မလေး ချင်ယွဲ့က မင်းကို အရမ်းတွယ်တာတယ်။ သူ မှတ်ဉာဏ်မဆုံးရှုံးခင်မှာ မင်းကို လုံးဝ မေ့လို့ မရဘူးလေ။ မင်း သူ့ဆီကို ရောက်လာမယ်လို့ မျှော်လင့်ခဲ့တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အောင်မြင်တဲ့အခါ မင်းနဲ့ ပြန်ဆုံဖို့ ရှမ်းဟွမ်တိုက်ကြီးကို ပြန်သွားလိမ့်မယ်"

"အရင်ရက်က ရှန်းယွမ်အင်ပါယာရဲ့ စမ်းသပ်မှုမှာ၊ ချင်ယွဲ့က မင်းကိုတွေ့တဲ့အခါ ကြီးမားတဲ့တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ရှိခဲ့တယ်လို့ ငါကြားတယ်။ သူ မင်းနဲ့ အချိန်အကြာကြီး အတူရှိနေပြီးရင် သူ့မှတ်ဉာဏ်တွေက တကယ်ပြန်ကောင်းလာနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် မင်း သူ့ကို အချိန်ပိုပေးသင့်တယ်လို့ ငါထင်တယ်"

ပင်းမုက ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ"

လုမင်က ကျေးဇူးတင်ကြောင်းဖော်ပြရန် လက်ယှက်ပြလိုက်လေသည်။

"ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်စရာမလိုပါဘူး၊ ချင်ယွဲ့က သူ့မှတ်ဥာဏ်တွေ ပြန်ကောင်းလာဖို့ ငါလည်း မျှော်လင့်တယ်။ မှတ်ဉာဏ်တွေ ဆုံးရှုံးသွားပြီးနောက် သူ့ရဲ့နှလုံးသားက မပြည့်စုံတော့ဘူး။ ဒီပုံစံနဲ့ဆိုရင် သိုင်းလမ်းစဉ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်"

ပင်းမုက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သိုင်းလမ်းစဉ်ကို လျှောက်လှမ်းရန်အတွက် ပြည့်စုံပြီး ကြည်လင်သောနှလုံးသားရှိရန် လိုအပ်သည်။ သို့သော်လည်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့၏ မှတ်ဉာဏ် အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပါက၊ သူတို့၏ နှလုံးသားတွင် ထုံးဖွဲ့မှုများ ရှိလာလိမ့်မည်။ ဤအခြေအနေဖြင့် သူတို့အတွက် အထွတ်အထိပ်သို့ရောက်ရန် ခက်သည်။

ထို့ကြောင့် ပင်းမုက ချင်ယွဲ့ကို သူမ၏အမှတ်တရများ ပြန်လည်ရရှိရန် မျှော်လင့်ခဲ့သည်။

"မင်း အခုလောလောဆယ်တော့ တစ်ခုတည်းသောနတ်နန်းတော်မှာ နေဦးပေါ့။ မင်းနေဖို့အတွက် နေရာအပြင် ချင်ယွဲ့နဲ့ အချိန်ကြာကြာ အတူရှိနိုင်ဖို့ ငါစီစဉ်ပေးမယ်။ ဘယ်လိုသဘောရလဲ"

ပင်းမုက ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ၊ ချင်ယွဲ့ရဲ့ အမှတ်တရတွေ ပြန်ရဖို့အတွက် ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကူညီပေးမှာပါ"

လုမင်က လက်ယှက်ပြပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

ထို့နောက်တွင် ပင်းမုက လုမင်အား ခြံဝင်းတစ်ခုဆီ ပို့ဆောင်ပေးရန် လူတစ်ဦးကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

လုမင်လည်း အိုးရန်ဝူရွှမ့်ကို အရင်ပြန်သွားရန် သတင်းပို့လိုက်၏။ သူက တစ်ခုတည်းသော နတ်နန်းတော်တွင် ခဏလောက်နေဦးမည်။

မကြာမီ၊ ခြံဝင်းထဲကို လူရိပ်တစ်ခု ဝင်လာခဲ့သည်။

"ချင်ယွဲ့"

လုမင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုတို့ ပေါ်လာသည်။

ပင်းမုက ချင်ယွဲ့ကို ဤခြံဝင်းတွင် အတူတူနေရန် ညွှန်ကြားခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ သူက ချင်ယွဲ့၏ အမှတ်တရများကို ပြန်လည်ရရှိစေရန် မျှော်လင့်ထားပေသည်။

"ဝှစ်"

ချင်ယွဲ့က သူမ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နှင်းဖြူရောင် ဓားမော့တစ်လက် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက အရိုးထဲထိ အေးစက်စေသော အအေးဓာတ်ကို ထုတ်လွှတ်နေ၏။

"နင် ငါ့ကို တကယ်သိတာလား။ နင်ပြော​ခခဲ့တာတွေကရော အမှန်ပဲလား"

ချင်ယွဲ့က အေးစက်စက် ပြောသည်။

"ဟုတ်ပါတယ်။ ငါပြောခဲ့တဲ့ စကားလုံးတိုင်းက အမှန်တွေပဲ"

လုမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟမ့်၊ ဒါက အမှန်ဖြစ်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်။ မဟုတ်လို့ လိမ်လည်ပြီး ဒီအကြောင်းပြချက်နဲ့ ငါ့အနားကို ချဉ်းကပ်ဖို့ ကြိုးစားတာဆိုရင် ငါ နင့်ကို သေချာပေါက်သတ်မယ်"

ချင်ယွဲ့က အေးစက်စက် ပြောလိုက်၏။

လုမင်လည်း မချိသွားဖြဲ ပြုံးလိုက်မိသည်။ ချင်ယွဲ့က သူ့ကို သူမနှင့်ရင်းနှီးမှုရရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ကြိုးစားလာသူတစ်ယောက်ဟု ထင်မှတ်နေပုံရသည်။

သို့သော်လည်း ချင်ယွဲ့၏ အသွင်အပြင်နှင့် အရည်အချင်းကြောင့်၊ အကြောင်းပြချက် အမျိုးမျိုးဖြင့် သူမနှင့် နီးစပ်ရန် ကြိုးစားသူများ ရှိနေခြင်းမှာ ပုံမှန်ပင်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါမင်းကိုလိမ်နေတယ်လို့ သိရပြီဆိုရင် ငါ့ကိုသတ်ပစ်လိုက်နိုင်တယ်။ အရင်ကလိုပဲ ငါပြန်မတိုက်ခိုက်ဘူး"

လုမင်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

ထိုမှသာ ချင်ယွဲ့၏ အေးစက်သော အငွေ့အသက်တို့က ‌ဆုတ်ခွာသွားသည်။ သူမ၏ ဓားမော့ကလည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ သူက လုမင်၏ပခုံးကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ တောင်းပန်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"နင်... နင့်ရဲ့ဒဏ်ရာတွေ အဆင်ပြေရဲ့လား"

"မင်း ငါ့ကို နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ထပ်ခုတ်ရင်တောင် အရေးမကြီးပါဘူး"

လုမင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဟမ့်၊ နင်က အာသွက်လျှာသွက်ပဲ။ နင်က လူကောင်းတစ်ယောက်လို့ ငါမထင်ဘူး"

ချင်ယွဲ့က အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။

လုမင်လည်း ခါးသက်သက်ဖြင့် ပြုံးပြီး သူ့နှာခေါင်းကို ပွတ်လိုက်မိသည်။ ဤကောင်မလေးက မှတ်ဉာဏ်များ ပျောက်ဆုံးသွားပြီးနောက် သူမ၏ ပင်ကိုယ်စရိုက်ကလည်း အများကြီး ပြောင်းလဲသွားပေသည်။

"ချင်ယွဲ့၊ ငါတို့ရဲ့ အတိတ်အကြောင်းကို ပြောပြပါရစေ"

လုမင်က ပြောလိုက်သည်။

"အင်း၊ ပြောပါ"

ချင်ယွဲ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ နှစ်ယောက်သား ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ကျောက်ခုံတန်းပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက်မှာတော့ လုမင်က သူတို့၏ အတိတ်အကြောင်း အသေးစိတ်ကို စတင်ပြောပြလေတော့သည်။

ချင်ယွဲ့ကလည်း လေးလေးနက်နက် နားထောင်ရင်း စဉ်းစားနေဟန်ရသည်။

အရေးကြီးသည့် အကြောင်းအရာကိုပြောတိုင်း ချင်ယွဲ့က တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုခု ရှိလိမ့်မည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများက အတွေးများနှင့် ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် တောက်ပလာခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းရက်များတွင်၊ လုမင်က တစ်ခုတည်းသော နတ်နန်းတော်တွင် တည်းခိုပြီး ချင်ယွဲ့နှင့်အတူ အချိန်ဖြုန်းခဲ့လေသည်။ ချင်ယွဲ့ ငယ်ရွယ်စဉ်အချိန်မှစ၍ ချင်ယွဲ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားချိန်အထိ၊ ချင်ယွဲ့နှင့် သူတို့၏ အတိတ်အကြောင်းကို သူပြောလေ့ရှိသည်။

ကောင်းကင်အောက်တွင် အတူတူထိုင်ရင်း အရာအားလုံးကို ပြောဆိုကြ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လဝက်ကြာသွားပြီ။

ဤကဲ့သို့ အတူတူ အချိန်ကုန်ဆုံးစေတာက သက်ရောက်မှုရှိသည်။ ချင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် ပုံရိပ်တချို့က စတင်လင်းလက်လာပြီ။ သို့သော်လည်း ဖမ်းဆုပ်နိုင်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော်ငြားလည်း လုမင်က အလွန်ဝမ်းသာနေပြီ။ ဤအတိုင်းဆက်သွားလျှင် ချင်ယွဲ့က အတိတ်ကို အနှေးနှင့်အမြန်ဆိုသလို မှတ်မိလာလိမ့်မည်။

...........

ခန်းမတစ်ခုတွင်၊ မှုန်ကုပ်ကုပ် အမူအရာဖြင့် ယုကျစ်က လူငယ်အနည်းငယ်နှင့် တစ်စုံတစ်ခုကို ဆွေးနွေးနေသည်။

"အထွတ်အမြတ် အကြီးအကဲ ပင်းမုက ဘာတွေတွေးနေမှန်းမသိဘူး။ လုမင်နဲ့ ဂိုဏ်းတူညီမလေးချင်ယွဲ့ကို ခြံဝင်းတစ်ခုထဲမှာ နေခွင့်ပေးပြီး အချိန်ဖြုန်းခိုင်းထားတယ်။ ချီးတဲ့မှပဲ"

ယုကျစ်က စားပွဲကို ဆောင့်ကန်လိုက်ပြီး မုန်းတီးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"လုမင်က ရှန်းယွမ်အင်ပါယာမှာ ဂိုဏ်းတူညီမလေး ချင်ယွဲ့ကိုသိနေပြီး သူ့ရဲ့ သခင်လေးလို့ အကြိမ်ကြိမ် ပြောခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါက တကယ်များ ဖြစ်နေတာလား"

လူငယ်တစ်ဦးက ပြောသည်။

"ဂိုဏ်းတူညီမလေးချင်ယွဲ့ရဲ့ နှလုံးသားဟာ အရင်တုန်းက တခြားသူတစ်ဦးနဲ့ သက်ဆိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်တယ်။ အဲဒါကြောင့် လော့စန်းချုံးက သူ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ဖယ်ထုတ်လိုက်တာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ အဲဒီလူကလည်း လုမင်ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် အထွတ်အမြတ် အကြီးအကဲပင်းမုက ချင်ယွဲ့ရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေကို ပြန်သတိရစေဖို့မျှော်လင့်ရင်း လုမင်ကို ချင်ယွဲ့နဲ့အတူ နေထိုင်ခွင့်ပြုခဲ့တာများလား"

နောက်လူငယ်တစ်ယောက်ကလည်း ထင်ကြေးပေး၏။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ ဒါကို လက်မခံနိုင်ဘူး။ ဒီအကြောင်းကို လော့စန်းချုံးသိအောင် ပြောပြလိုက်တာက ပိုကောင်းမယ်ထင်တယ်"

ယုကျစ်၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သောအလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပလာသည်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုယုကျစ်က အရမ်းထက်မြက်တာပဲ။ လော့စန်းချုံးက ဒါကိုသိရင် လုမင်ကို သတ်ပစ်မှာ သေချာတယ်။ လက်အငှားနဲ့ လူသတ်မဲ့ ဒီအကြံက တကယ်ကို ထက်မြက်ပါတယ်"

လူငယ်တစ်ယောက် မြှောက်ပင့်လိုက်၏။

"ဟားဟားဟား"

ယုကျစ်က ကျေနပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့က တာ့လော့ကောင်းကင်ဂိုဏ်းသို့ သတင်းပေးပို့ရန် တစ်စုံတစ်ဦးကို စေလွှတ်လိုက်တော့သည်။

အချိန်များကုန်လွန်လာပြီး နောက်ထပ်ငါးရက်ကြာသွားသည်။

ထိုနေ့တွင် လူတစ်စုက တစ်ခုတည်းသော နတ်နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိလာ၏။

ခေါင်းဆောင်က အေးစက်စက် မျက်နှာထားနှင့် လူငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူက ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံကို ၀တ်ဆင်ထားပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း လျှပ်စီးများ စီးဆင်းနေပုံရ၏။

ထိုလူငယ်၏နောက်မှာလည်း နက်ရှိုင်းသော အငွေ့အသက်ဖြင့် လူအချို့ ရှိနေကြသေးသည်။

သာမာန်အားဖြင့် တစ်ခုတည်းသောနတ်နန်းတော်သို့ လာရောက်သူများက တစ်ခုတည်းသောနတ်နန်းတော်ကို လေးစားကြောင်းပြသရန် အောက်ခြေမှဆင်းသက်ပြီး လှေကားထစ်များအတိုင်း အဆင့်ဆင့် တက်ကြသည်။ သို့သော်လည်း သူတို့က လှေကားကိုကျော်ပြီး တစ်ခုတည်းသော နတ်နန်းတော်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားကြ၏။

"အားလုံးပဲ၊ ကျေးဇူးပြု၍ ရပ်ပါ"

တံခါးစောင့်နှစ်ယောက်က သူတို့၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ဟန့်တားလိုက်ကြသည်။

"ထွက်သွားစမ်း၊ ငါ လုမင်ကို တွေ့ချင်တယ်"

ဦးဆောင်လာသူ လူငယ်က အေးစက်ပြီး ကြီးစိုးသော လေသံဖြင့် အော်ပြောသည်။

"လူတိုင်းပဲ ဒါက တစ်ခုတည်းသော နတ်နန်းတော်။ ခင်ဗျားတို့က ဘယ်သူလဲ။ ခင်ဗျားတို့က တစ်ယောက်ယောက်ကိုတွေ့ချင်ရင် ခင်ဗျားတို့ကိုယ်စား ကျုပ် သတင်းပို့ပေးလို့ရတယ်"

တံခါးစောင့်က ပြောလိုက်သည်။