အခန်း ၁၈၄၉
Vol. 124 Ch. 1849
အပိုင်း ( 1849 ) ရှေးဟောင်း ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေ။
လုမင်က ပင်းမု၏ သိုလှောင်လက်ကိုယူကာ စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေမိသည်။
တာ့ယန်ဆေးခန်းမတွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဆေးညွှန်းများနှင့် ဆေးပင်များ ရှိ၏။ အဖိုးတန်ပစ္စည်းများနှင့် ၎င်းတို့၏ မူလအစကိုပင် မိတ်ဆက်ထားသေးသည်။ လုမင်က တာ့ယန်ဆေးခန်းမတွင် ဝိညာဉ်လည်ပြန်ဆေးလုံးကို သန့်စင်ရန် အခြား အဓိကပါဝင်ပစ္စည်းနှစ်မျိုး ရှိနိုင်မလားဟု တွေးတောနေခြင်း ဖြစ်သည်။
"သွား၊ လမ်းလျှောက်ရအောင်"
ပင်းမုက သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော်တို့ သွားတော့မယ်"
လုမင်က လက်ယှက်ပြလိုက်သည်။ သူက တာ့ယန်ဆေးခန်းမသို့ ပြန်သွားရန် စီစဉ်ခဲ့ပေသည်။
"ဆရာ၊ ဂရုစိုက်ပါ"
ချင်ယွဲ့ကလည်း လုမင်နှင့်အတူ တစ်ခုတည်းသောနတ်နန်းတော်မှ မထွက်ခွာသွားခင် ပင်းမုအား ဦးညွတ်ပြီး အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
ထို့နောက်တွင် လုမင်က ရှန်းယွမ်အင်ပါယာသို့ ဦးစွာ ပြန်လာခဲ့သည်။ အိုးရန်ဝူရွှမ့်၊ လုံချန်နှင့် ဟွမ်လင်တို့က လုမင်ကို ချင်ယွဲ့နှင့်အတူ လျှောက်လာကြကြောင်း တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် အံ့ဩသွားကြသည်။
အထူးသဖြင့် ဟွမ်လင်၏ မျက်လုံးအကြည့်များက ရှုပ်ထွေးနေပေသည်။
ထို့နောက်တွင် လုမင်၊ လုံချန်နှင့် ဟွမ်လင်တို့က အိုးရန်ဝူရွှမ့်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။ လုမင်က အိုးရန်မော့လီကိုလည်း ရှန်းယွမ်အင်ပါယာမှထွက်ခွာရန် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီရင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။
မကြာမီ၊ ရှေးဟောင်းလ မြင့်မြတ်နယ်မြေကို ပြန်ရောက်သွားကြသည်။
"လုမင်၊ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်မြို့တော်က ယွမ်တောင်မြင့်မြတ်သောကျောင်းတော်ကို နှစ်လအတွင်း တရားဝင်ဖွင့်လိမ့်မယ်။ နင် သွားချင်လား"
ဟွမ်လင်က မေးသည်။
"ငါ မပြောတတ်သေးဘူး၊ အချိန်တန်မှ ကြည့်လုပ်ရမှာပဲ။ ချင်ယွဲ့က မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျောက်ဆုံးနေသေးတာကြောင့် ဝိညာဉ်လည်ပြန်ဆေးလုံးကို သန့်စင်ဖို့ ဆေးပင်တွေ ရှာတွေ့နိုင်မလား ကြည့်ရဦးမယ်။ အဲဒါကြောင့် မင်းတို့တွေ အရင်သွားချင်ရင် သွားလို့ရပါတယ်"
လုမင်က ပြောလိုက်သည်။
လုမင်က လုံချန်နှင့် ဟွမ်လင်တို့ကို ချင်ယွဲ့၏ အခြေအနေနှင့်ပတ်သက်ပြီး ဖုံးကွယ်မထားပေ။
"ကောင်းပြီ"
ဟွမ်လင်နှင့် လုံချန်တို့လည်း ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ဖီးနစ်နန်းတော်နှင့် နတ်ဆင်ဂိုဏ်းသို့ အသီးသီး ပြန်သွားခဲ့ကြသည်။
လုမင်ကမူ ချင်ယွဲ့နှင့် အိုးရန်မော့လီကို တာ့ယန်ဆေးခန်းမသို့ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်ခဲ့လေသည်။
"ဂိုဏ်းတူမောင်လေး၊ နင် ပြန်လာပြီ"
လုမင်က တာ့ယန်ဆေးခန်းမသို့ ပြန်ရောက်လာသည်နှင့် ရွယ်နင်ရှင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။
လုမင်က သူမထွက်ခွာမီ ရွယ်နင်ရှင်းကို ဦးလေးခုန်းနှင့်အတူ လေ့ကျင့်နိုင်ရန် တာ့ယန်ဆေးခန်းမတွင် ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
"အစ်မ ဒီမှာနေရတာ အဆင်ပြေရဲ့လား"
လုမင်က ပြုံးပြလိုက်သည်။
"အင်း၊ ကောင်းပါတယ်"
ရွယ်နင်ရှင်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ချင်ယွဲ့နှင့် အိုးရန်မော့လီကို စူးစမ်းဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။
"ကျွန်တော် မိတ်ဆက်ပေးရဦးမယ်"
လုမင်က သူတို့ကို တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
"ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံလဲ"
ထိုအချိန်တွင် အိုမင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဦးလေးခုန်းက သူ့လမ်းလျှောက်တုတ်ကို အားပြုပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်လာ၏။ သူ့အကြည့်များက အိုးရန်မော့လီပေါ်သို့ ကျရောက်လာပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် သဘောကျမှုတို့ ပြည့်နေတော့သည်။
"ဦးလေးခုန်း၊ သူက ကျွန်တော်ရဲ့ တပည့်အသစ် အိုးရန်မော့လီပါ"
လုမင်က မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
"ကောင်းတယ်... သိပ်ကောင်းတယ်၊ ဒါက ကံကောင်းမှုကြီးတစ်ခုပဲ"
ဦးလေးခုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ယခုအခါ အိုးရန်မော့လီ၏ သွေးမျိုးဆက်က နိုးထလာပြီဖြစ်သည်။ ဦးလေးခုန်း၏ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် အိုးရန်မော့လီက ထူးခြားနေကြောင်း သဘာဝအတိုင်း မြင်နိုင်ပေသည်။
"အန်ကယ်ကောင်၊ နောင်အနာဂတ်မှာ လေ့ကျင့်ဖို့ မော့လီကို တာ့ယန်ဆေးခန်းမမှာပဲ ထားခဲ့ချင်တယ်။ သူ့ကို ဦးလေးက လမ်းပြပေးဖို့ အကူအညီတောင်းပါရစေ"
လုမင်က ပြောလိုက်သည်။
"အင်း၊ စိတ်မပူနဲ့။ ငါ့ရဲ့အရိုးဟောင်းတွေက ဘာမှလုပ်စရာမရှိဘူး၊ လူငယ်လေးတစ်ယောက်ကိုတော့ ငါလမ်းညွှန်နိုင်သေးတယ်"
အန်ကယ်ခုန်းက ပြုံးပြလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် လုမင်က ချင်ယွဲ့နှင့် အိုးရန်မော့လီကို တာ့ယန်ဆေးခန်းမအတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။
တာ့ယန်ဆေးခန်းမ၏ အတွင်းပိုင်းက အလွန် ကြီးမားသည်။ ပင်မခန်းမအပြင် အခြားခန်းမငယ်များ၊ လျှို့ဝှက်ခန်းများ၊ ဆေးခန်းစသည်ဖြင့် အများအပြား ရှိသေးသည်။ လုမင်က ချင်ယွဲ့နှင့် အိုးရန်မော့လီအတွက် အခန်းတစ်ခန်းကို စီစဉ်ပေးပြီးနောက် လျှို့ဝှက်ခန်းတစ်ခုသို့ ရောက်လာခဲ့သည်။
ဤလျှို့ဝှက်ခန်းတွင် ဆေးညွှန်းများ၊ ဆေးဖော်စပ်နည်းများ၊ အဖိုးတန် သူတော်စင်ဆေးပင်များနှင့် တာ့ယန်ဆေးခန်းမမှ စုဆောင်းထားသော ပစ္စည်းများနှင့် ပြည့်နေခဲ့၏။
သိုလှောင်လက်စွပ်များကိုလည်း ထိုနေရာတွင် ထားရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့တစ်ခုစီတွင် ကျောက်စိမ်းပြားအများအပြားပါရှိသည်။
လုမင်က ၎င်းတို့ကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု စစ်ဆေးကြည့်ရှုခဲ့လေသည်။
ကျောက်စိမ်းပြားများက များပြားလွန်းသောကြောင့် အတော်ပင် အားစိုက်ရသည်။
လဝက်ကြာပြီးနောက်၊ လုမင်က တာ့ယန်ဆေးခန်းမအတွက် ဆေးညွှန်းကို ရှာတွေ့ခဲ့ပေသည်။
"မှတ်တမ်းတွေရှိတယ်"
လုမင်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာသည်။ ဝိညာဉ်လည်ပြန်ဆေးလုံးအတွက် အဓိက ပါဝင်ပစ္စည်း သုံးခုမှာ အလွန်ရှားပါးသည်။ ထို့ကြောင့် ဆေးစာထဲတွင် မည်သည့်ဆေးပင်ကို မည်သည့်နေရာတွင် ရှာတွေ့တတ်သည်ကဲ့သို့ ဆေးပင်များနှင့် ၎င်းတို့အကြောင်း မှတ်တမ်းတင်ထားသည်။
ယခုအခါ လုမင် လိုအပ်နေသော အဓိကပစ္စည်းနှစ်မျိုးက ထိုက်စွေ့ရတနာကြာပန်းနှင့် ဗာဘေးရစ်သလင်းကျောက်တို့ ဖြစ်သည်။
"ထိုက်စွေ့ရတနာကြာပန်းကို ရှာတွေ့နိုင်တဲ့ နေရာနှစ်ခုရှိတယ်။ တစ်ခုက အဆုံးမဲ့နတ်ဆိုးနယ်မြေမှာပဲ"
လုမင်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။
နေရာနှစ်ခုစလုံးက ယွမ်တောင်တွင် မရှိပေ။ နေရာက ဝေးကွာလွန်းပြီး ယွမ်လု၏ နယ်မြေကြီးဆယ်ခုအနက်မှ အခြားနေရာနှစ်ခုတွင် ဖြစ်သည်။
'ဒီမှတ်တမ်းတွေက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ နှစ်တွေကတည်းက တည်ရှိခဲ့တာဆိုတော့ သိပ်ပြီး မတိကျနိုင်တော့ဘူးယ ထိုက်စွေ့ရတနာကြာပန်းက ယွမ်တောင်မှာလည်း ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်'
လုမင်က သူ့စိတ်ထဲမှတွေးပြီး ဗာဘေးရစ်သလင်းကျောက်ကို တွေ့ရှိနိုင်သော နေရာများကို ကြည့်လိုက်သည်။
ဗာဘေးရစ်သလင်းကျောက်ကို တွေ့ရှိနိုင်သော နေရာသုံးခုရှိပေသည်။ သူတို့ထဲတွင် နှစ်ခုက ယွမ်တောင်မှာမဟုတ်ဘဲ၊ ယွမ်တောင်၌ နေရာတစ်ခုသာ ရှိသည်။
"ရှေးဟောင်းလူရိုင်း ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေလား၊ ဒါက ယွမ်လုရဲ့ မြောက်ဘက်ပိုင်းက ရှေးဟောင်း ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေပဲ"
လုမင်က ရေရွတ်ပြီး ရှေးဟောင်း ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေသို့သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
ထို့နောက် လုမင်က အိုးရန်မော့လီနှင့် ရွယ်နင်ရှင်းတို့ကို ဤနေရာတွင် ဆက်နေစေပြီး ဦးလေးခုန်းကို နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။ သူနှင့် ချင်ယွဲ့တို့ကတော့ ရှေးဟောင်း ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေသို့သွားရန် တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းအစီရင်ကို အသုံးပြုခဲ့ကြသည်။
သို့သော်လည်း ရှေးဟောင်း ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေက ဒဏ္ဍာရီဆန်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာသို့ တိုက်ရိုက် ရွှေ့ပြောင်းပို့ဆောင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သူတို့ကို ယွမ်လု၏ မြောက်ဘက်ရှိ နေရာဒေသတစ်ခုသို့ ဦးစွာ ပို့ဆောင်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် လွန်းပျံယဉ်ကိုထုတ်ယူပြီး ဒဏ္ဍာရီလာ ရှေးဟောင်းပျက်စီးခြင်းနယ်မြေသို့ ဦးတည်ပျံသန်းသွားကြလေသည်။
လတစ်ဝက်ကျော် ပျံသန်းခဲ့ပြီးနောက်၊ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့က မြေရိုင်းတောင်တန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။
"ရှေးဟောင်း ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေဟာ ရှေးခေတ်က ဒဏ္ဍာရီလာ နေရာတစ်ခုပဲ။ အဲဒီနေရာက တကယ်ရှိသေးတာလား"
လုမင်က အနည်းငယ် သံသယဖြစ်မိသည်။
သို့သော်လည်း သူတို့က ဤနေရာကို ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်လို့ ဆက်လက်ရှာဖွေရလိမ့်မည်။
ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် သူတို့ရှေ့တွင် ရှေးဟောင်းမြို့တော်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
သူတို့နှစ်ဦးက ရှေးဟောင်းမြို့အပြင်ဘက်တွင် ဆင်းသက်လိုက်၏။ မြို့တံခါးတွင် ကြီးမားသော စကားလုံးနှစ်လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
'ပျက်စီးခြင်း မြို့တော်'
ပျက်စီးခြင်းမြို့တော်နှင့် ရှေးဟောင်း ပျက်စီးခြင်းမြို့တော်ကြားတွင် မည်သို့သော ဆက်ဆံရေးရှိသနည်း။
ဒဏ္ဍာရီများအရ ရှေးဟောင်း ပျက်စီးခြင်းနယ်မြေဟာ ဤဒေသတွင် ရှိသင့်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးလည်း ပျက်စီးခြင်းမြို့တော်၌ နေထိုင်ပြီး စုံစမ်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြလေသည်။
နှစ်ယောက်သား မြို့ထဲကို လျှောက်သွားကြသည်။ ဤရှေးဟောင်းမြို့က ကာလကြာမြင့်စွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ရပုံရပြီး အချိန်၏ တိုက်စားမှု၊ ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။
မြို့ထဲမှာတော့ လူများ အများကြီးရှိသည်။ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူတို့ထဲမှ အများစုဟာ သန်မာသော အရှိန်အဝါဖြင့် ကျွမ်းကျင်သူများဖြစ်ကြောင်း မြင်နိုင်လိမ့်မည်။
သူတော်စင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူများ အများအပြား ရှိခဲ့သည်။
သူတို့နှစ်ယောက်လည်း စားသောက်ဆိုင်ကို ရှာတွေ့ပြီးနောက် တတိယထပ်ကို တက်သွားကြလေသည်။ အချက်အလက်တချို့ ရနိုင်မလား မျှော်လင့်ရင်း ဟင်းပွဲအချို့ကိုလည်း မှာယူကာ စားသောက်လိုက်ကြသည်။
"ဘယ်လောက်တောင်လှလိုက်တဲ့ မိန်းကလေးလဲ"
လုမင်တို့နှင့် မနီးမဝေးတွင် စားပွဲတစ်ခုရှိသည်။ ထိုစားပွဲမှ လူငယ်တစ်ယောက်က တောက်ပသော မျက်လုံးတို့ဖြင့် ချင်ယွဲ့ကို ကြည့်နေ၏။
"သူက တကယ်ကိုလှတာပဲ။ သူက ဘယ်မိသားစုကလာတာလဲ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပျက်စီးခြင်းမြို့တော်မှာ ရှိနေမှတော့ သခင်လေးရဲ့ ရွေးချယ်ခံရတာဟာ သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ။ ကျုပ် သခင်လေးနဲ့အတူတူသောက်ဖို့ သူ့ကိုသွားခေါ်လိုက်မယ်"
ပိန်ပိန်ပါးပါး လူလတ်ပိုင်းတစ်ဦးက ပြုံးပြီး လူငယ်ကိုပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီ"
လူငယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာလည်း အရောင်တလက်လက် တောက်ပနေ၏။
ပျက်စီးခြင်းမြို့တော်တွင် ဤမျှလှပသောအမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သူတစ်ခါမျှမတွေ့ဖူးပါ။ သူ့နှလုံးသားက တဒိန်းဒိန်း ခုန်ပေါက်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ပိန်ပိန်ပါးပါး လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ပြုံးပြပြီးနောက် လုမင်နှင့် ချင်ယွဲ့တို့၏ စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားသည်။ ထို့နောက် လုမင်ကို လျစ်လျူရှုထားပြီး ပြောလိုက်၏။
"မိန်းကလေး၊ ငါ့သခင်လေးက မင်းကို အရက်အတူတူသောက်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်တယ်။ ငါနဲ့လိုက်ခဲ့ပါ"
သူ့လေသံက အမိန့်ပေးနေသကဲ့သို့ အာဏာသံပါသည်။ သူက ပြောပြီးသည်နှင့် လှည့်ထွက်သွား၏။ ချင်ယွဲ့က သူ့နောက်ကို လိမ်လိမ်မာမာဖြင့် လိုက်ပါလာမည်ကဲ့သို့ပင်။
သို့သော်...
ချင်ယွဲ့က နေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ဆက်လက်ထိုင်နေခဲ့သည်။