အခန်း ၁၈၉၄
Vol. 127 Ch. 1894
အပိုင်း ( 1894 ) ထိုက်စွေ့ရတနာကြာပန်းကို ရရှိပြီ။
ဆင်းသက်လာစဉ်က ရာနှင့်ချီရှိခဲ့သော်လည်း ယခု နှစ်ဆယ်ခန့်သာ ကျန်တော့သည်။
ကျန်လူများတွင် အားအနည်းဆုံးက အန္တိမသူတော်စင်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိသည်။ တစ်နည်းဆိုရသော်၊ အန္တိမသူတော်စင်နယ်ပယ်၏ အထွတ်အထိပ်အောက်ရှိ လူတိုင်းက ထိုတိုက်ခိုက်မှု လှိုင်းလုံးကြီးတွင် သေဆုံးခဲ့ရပေသည်။
အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သော အထွတ်အထိပ်အဆင့် အန္တိမသူတော်စင်များမှာလည်း အားလုံး ဒဏ်ရာရခဲ့ကြသည်။
ယင်းက မည်မျှကြောက်စရာကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်သနည်း။ သာမန် အန္တိမသူတော်စင်များက ၎င်းကို ခုခံနိုင်စွမ်းပင် မရှိပေ။
"ဧကရာဇ်လက်နက်"
ဓားမိစ္ဆာက ချင်ယွဲ့နှင့် လုမင်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။
"ပြေး၊ ပြေး၊ ပြေး"
ကျန်သူအားလုံးက ကြောက်လန့်သွားကြသည်။ သူတို့က ချောက်ထဲမှ အသည်းအသန် ပြေးထွက်သွား၏။
လုမင်နှင့် ချင်ယွဲ့တို့လည်း အခြားလမ်းကြောင်းမှ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားရတော့သည်။ အလင်းတန်း နှစ်ဆယ်ကျော်က အံ့မခန်း အမြန်နှုန်းဖြင့် ရွေ့လျားသွားကြသည်။
သို့သော်၊ ဓားမိစ္ဆာက ပို၍ မြန်ဆန်သည်။
သူက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးကာ လူအုပ်ကြီးအထက် လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ အဆုံးမဲ့ ဓားအလင်းများက ချက်ချင်း ထပ်မံပေါ်လာ၏။
သို့သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင် အဆုံးမဲ့ ဓားအလင်းများက ပေါင်းစပ်သွားကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ ဓားအလင်း နှစ်ဆယ်ခန့်သာ ကျန်တော့သည်။ သို့ရာတွင်၊ ဓားအလင်း တစ်ခုစီမှ ထုတ်လွှတ်သော စွမ်းအားများက ကြောက်ခမန်းလိလိ တိုးတက်လာခဲ့သည်။
"မင်းတို့ရဲ့သွေးနဲ့ ငါ့ဓားကို ယဇ်ပူဇော်ရမယ်။ သတ်"
ဓားမိစ္ဆာက အော်လိုက်သည်။ ဓားအလင်း နှစ်ဆယ်ကျော်က လုမင်နှင့် အခြားသူများထံ ဆင်းသက်လာ၏။
ပျမ်းမျှအားဖြင့် လူတစ်ဦးစီအတွက် ဓားအလင်းတစ်ခု ကျရောက်လာတော့သည်။
"ဝုန်း..."
လူတိုင်းက အစွမ်းကုန်သုံးပြီး တားဆီးရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း တချို့မှာ လုံးဝ မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။ ဓားအလင်းများ ကျရောက်လာသည်နှင့် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် အကာအကွယ်များမှာ ချက်ချင်း ပြိုကျသွားသည်။
လူတစ်ဒါဇင်ကျော်က ချက်ချင်း သေဆုံးခဲ့၏။ သူတို့က ဤနေရာမှ ဘယ်တော့မှ ထွက်သွားနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။
သူတို့အားလုံးက အထွတ်အထိပ်အဆင့် အန္တိမသူတော်စင်များ ဖြစ်ကြသည်။
ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် အန္တိမသူတော်စင် အနည်းငယ်မျှသာ လျှို့ဝှက်ရတနာများဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် သူတို့လည်း ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခဲ့ကြပေသည်။
ချင်ယွဲ့ကလည်း ယင်ယန်စကြာကို ထိန်းချုပ်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို အစွမ်းကုန် ခုခံတားဆီးခဲ့သည်။ အဆုံးတွင်၊ သူက တားဆီးနိုင်ခဲ့သော်လည်း ချင်ယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ခါသွားခဲ့သည်။ သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ စီးကျလာပြီ။
သူတို့အပြင် အခြားလူနှစ်ယောက်ကလည်း ဓားအလင်းကို ပိတ်ဆို့နိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းတို့က အန္တရာယ်မရှိခဲ့ပေ။
တစ်ယောက်မှာ ယခင်က ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အဘိုးအို ဖြစ်သည်။ သူသည် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် အကျော်အမော် ဖြစ်၏။ နိယာမမြစ်ကြီးက သူ့အား ဝိုင်းရံထားကာ ဓားအလင်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် ချေဖျက်နိုင်ခဲ့သည်။
ကျန်တစ်ဦးမှာတော့ တော်ဝင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည်လည်း ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် အကျော်အမော်ဖြစ်ပြီး ဓားအလင်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့၏။
ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် အကျော်အမော် နှစ်ပါးတို့က ဓားအလင်းကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် အထက်သို့ အမြန်တက်သွားကြတော့သည်။
"ဟားဟားဟား၊ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းဆိုရင်တောင် မင်းတို့ သေရဦးမှာပဲ"
သူ့လက်ထဲက ဓားကြီးကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ဓားမိစ္ဆာက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။ အကန့်အသတ်မဲ့ ဓားအလင်းများက တစ်ဖန် ပြန်ပေါ်လာပြီး ဓားအလင်း အနည်းငယ်အဖြစ် ပေါင်းစပ်သွား၏။ ၎င်းတို့က ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးထံ ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။
"ချိုးဖျက်လော့"
ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးက အော်လိုက်သည်။ နိယာမမြစ်များက ဓားအလင်းများနှင့် တိုက်မိပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုလှိုင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။
သို့သော်လည်း ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဓားအလင်းက သိသိသာသာ အားကောင်းလာသည်။ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်း ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးတို့က တုန်လှုပ်သွားပြီး အောက်သို့ ပြန်ကျသွားတော့သည်။
"ဒီဓားမိစ္ဆာက သိုင်းဧကရာဇ် ဖြစ်မလာသေးဘူး။ ငါတို့မှာ အခွင့်အရေးရှိသေးတယ်။ အတူတူလက်တွဲပြီး ထိုးဖောက်ကြစို့၊ တကွဲစီဖြစ်နေရင် ငါတို့အားလုံး သေရလိမ့်မယ်"
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူကြီးက အော်ပြောလိုက်သည်။ ခရမ်းရောင် နိယာမမြစ်ကလည်း သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်ပတ်နေ၏။ သူက ခရမ်းရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး တော်ဝင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးအနားသို့ ပြေးသွားခဲ့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျန်ရှိသော ပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် အန္တိမသူတော်စင်များသည်လည်း ၎င်းတို့ဆီသို့ ပြေးသွားကြတော့သည်။
ချင်ယွဲ့က ပြေးသွားလိုသော်လည်း လုမင်က သူ့ကို တားလိုက်သည်။
'မသွားနဲ့၊ ထိုက်စွေ့ရတနာကြာပန်းကို အရင်သွားယူရအောင်'
လုမင်က ချင်ယွဲ့ကို တိတ်တဆိတ် အသံပို့လွှတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ သူတို့က ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူကြီးနှင့် အခြားသူများကို ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုပြီး ထိုက်စွေ့ရတနာကြာပန်းဆီသို့ ပြေးသွားကြ၏။
တစ်ဖက်တွင် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူကြီးနှင့် အခြားသူများက စုရုံးကာ တစ်ချိန်တည်းတွင် အထက်သို့ အမြန်တက်သွားကြသည်။
ဓားမိစ္ဆာက လုမင်နှင့် ချင်ယွဲ့တို့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။ သူက ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူကြီးနှင့် တခြားသူများကို ကြည့်ပြီး လှောင်ပြောင်ပြောဆိုလိုက်၏။
"ငါက သိုင်းဧကရာဇ်ဖြစ်လာဖို့ နီးစပ်ရုံဖြစ်ပေမဲ့ မင်းတို့ကိုသတ်ဖို့ လုံလောက်တယ်။ မင်းတို့ကိုသတ်ပြီးရင် မင်းတို့ရဲ့သွေးက ငါ သိုင်းဧကရာဇ်ဖြစ်လာအောင် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်"
"ဖွဲ့စည်း"
ဓားမိစ္ဆာက နောက်ဆုံးစကားကို ပြောလိုက်သောအခါ အကန့်အသတ်မဲ့ ဓားအလင်းများက စုစည်းကာ ကြီးမားသော ဓားအလင်းကြီး သုံးခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်းက ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူကြီးနှင့် အခြားလူများကို လမ်းကြောင်းသုံးခုမှ ခုတ်ချလိုက်၏။
"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း"
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုသုံးကြိမ်နှင့်အတူ အကန့်အသတ်မဲ့ ဓားစွမ်းအင်များက ဧရိယာတစ်ခုလုံး ပြည့်သွားခဲ့သည်။ ချောက်နက်၏ နံရံတွင် ဓားဒဏ်ရာများစွာ ပေါ်လာတော့သည်။
အော်ဟစ်ညည်းညူသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ကျန်ရှိသော အန္တိမသူတော်စင်အားလုံး သေဆုံးသွားကြသည်။ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးသာ ကျန်ခဲ့သည်။
သို့ရာတွင်၊ သူတို့နှစ်ဦး၏ မျက်နှာများက သွေးဆုတ်ဖြူရော်နေပြီ။
"မင်းတို့နှစ်ယောက်က ဘာဖြစ်လို့ အတူတူ မလှုပ်ရှားကြတာလဲ၊ ဒီမှာ အတူတူ သေချင်နေတာလား"
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူကြီးက အော်ဟစ်ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။ သူက လုမင်နှင့် ချင်ယွဲ့တို့ကို ပြောခြင်း ဖြစ်၏။
သို့သော်လည်း လုမင်က သူ့စကားကို နားမထောင်ပေ။ သူက ချင်ယွဲ့ကို ဆွဲခေါ်ပြီး ထိုက်စွေ့ရတနာကြာပန်းဆီသို့ ဆက်ပြေးသွားသည်။
ထိုက်စွေ့ရတနာကြာပန်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ် အန္တရာယ်ကို သူ ခံစားရ၏။ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူကြီးနှင့် တခြားသူများနှင့်အတူ တွဲလုပ်လျှင်ပင် သူတို့က ရုန်းမထွက်နိုင်ဘူးဟု သူ ခံစားရသည်။
ထူးခြားသော အခြေအနေ ဖြစ်လာမှသာ လွတ်မြောက်နိုင်ပေမည်။
"ချီးပဲ"
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူကြီးက ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ သူက တော်ဝင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးနှင့် ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့၏။ နိယာမမြစ်ကြီးနှစ်စင်းက ကြောက်စရာကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
ဓားမိစ္ဆာက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်သောအခါ ဓားအလင်းသုံးခုက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းကခရမ်းရောင် ၀တ်စုံဝတ် လူကြီးနှင့် အမျိုးသမီး ဆီသို့ ထိုးခုတ်လိုက်၏။
ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူကြီးနှင့် အမျိုးသမီးက တွန်းလှန်ရန် ကြိုးစားကြသော်လည်း သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူတို့က အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိနေပြီ။
ထိုအချိန်တွင်၊ လုမင်က ထိုက်စွေ့ရတနာကြာပန်းသို့ ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။ ဓားမိစ္ဆာက မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူ့လက်ထဲရှိ ဓားရင်းမြစ်မှ ပေါင်းစပ်ထားသော ဧရာမဓားကြီးက အနည်းငယ် တုန်ခါသွား၏။ ဒါဇင်နှင့်ချီသော ဓားအလင်းများက လုမင်နှင့် ချင်ယွဲ့တို့ထံ ပစ်ခွင်းလာတော့သည်။
"ထိုက်ကျိအစီရင်ဓာတ်ပြား"
လုမင်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားမှ အလင်းရောင် တောက်ပလာပြီး ထိုက်ကျိအစီရင်ဓာတ်ပြားက ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းက လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့သွား၏။
"ထန်... ထန်... ထန်"
ဓားအလင်းများက ထိုက်ကျိအစီရင်ဓာတ်ပြားကို ထိမှန်ပြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားစေခဲ့သည်။
သို့သော်လည်း ထိုက်ကျိ အစီရင်ဓာတ်ပြားက ဧကရာဇ်အဆင့် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ၎င်းက အလွန်မာကျောပြီး ခြစ်ရာမျှပင် မထင်ပေ။
လုမင်နှင့် ချင်ယွဲ့တို့က ထိုက်စွေ့ရတနာကြာပန်းဆီသို့ ဆက်ပြေးသွားကြသည်။
ထိုက်စွေ့ရတနာကြာပန်း၏ ပွင့်ချပ်များက လုမင်နှင့် ချင်ယွဲ့တို့ကို ခံစားမိဟန်ဖြင့် တုန်ခါသွားခဲ့သည်။
"ချိပ်ပိတ်စေ"
လုမင်က ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ထိုက်စွေ့ရတနာကြာပန်း၏ ပတ်ပတ်လည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထူထပ်သော ရွန်းများ ပေါ်လာ၏။
ဤရွန်းများက ထိုက်စွေ့ရတနာကြာပန်းကို ကြီးမားသောပိုက်ကွန်တစ်ခုဖြင့် ဖုံးအုပ်သကဲ့သို့ ဖုံးအုပ်ထားသည့် တံဆိပ်ခတ်ခြင်း အင်အားတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာစေတော့သည်။
ထိုက်စွေ့ရတနာကြာပန်းက တောက်ပသော ဓားအလင်းများကို ထုတ်လွှတ်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော်လည်း တံဆိပ်ခတ်ခြင်း အင်အားကြောင့် မလွတ်နိုင်တော့ပေ။
လုမင်ကလည်း တစ်ကြိမ် ခံစားခဲ့ပြီးပြီမို့ ၎င်းကို မည်သို့ လွတ်မြောက်ခွင့်ပြုနိုင်မည်နည်း။ အစောပိုင်း တိုက်ခိုက်မှုအတွင်းမှာပင် လုမင်က အစီရင်နိယာမကို တိတ်တဆိတ် အသက်သွင်းထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ရွန်းများကို မြေပြင်မှတဆင့် ထိုက်စွေ့ရတနာကြာပန်းအနီးသို့ ပို့လွှတ်ခဲ့ခြင်းပင်။
ထို့နောက်တွင် သူက ထိုက်စွေ့ရတနာကြာပန်းကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ပြီး တံဆိပ်ခတ်လိုက်သည်။
လုမင်နှင့် ချင်ယွဲ့တို့က လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်သွားကြသည်။ လုမင်က ထိုက်စွေ့ရတနာကြာပန်းကို ဖမ်းယူပြီး တောင်နှင့်မြစ် ပန်းချီကားအတွင်းသို့ ထည့်လိုက်၏။
"သွားကြစို့"
ထိုက်စွေ့ရတနာကြာပန်းကို ရယူပြီးနောက် လုမင်နှင့် ချင်ယွဲ့တို့က အလင်းတန်းနှစ်သွယ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းသွားကာ အခြားလမ်းကြောင်းမှ ချောက်အပြင်ကို ပြေးသွားကြတော့သည်။
"ထွက်သွားဖို့ မစဉ်းစားနဲ့"
ဓားမိစ္ဆာက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ ယနေ့တွင် သူက မည်သူ့ကိုမျှ ထွက်သွားခွင့်မပေးနိုင်ပါ။ သူ့အကြောင်း သတင်းထွက်လာပြီး စစ်မှန်သော ဧကရာဇ်အဆင့် အကျော်အမော်တစ်ဦး ရောက်လာပါက သူ လွတ်မြောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
သူက သူ့လက်ထဲမှ ဓားကြီးကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ လုမင်နှင့် ချင်ယွဲ့တို့၏ ဦးခေါင်းထက်တွင် ဓားအလင်းများပေါ်လာပြီး သူတို့ကို ခုတ်ချလိုက်၏။
လုမင်က ထိုက်ကျိအစီရင်ဓာတ်ပြားဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်သည်။ ဓားအလင်းအားလုံးက ထိုက်ကျိအစီရင်ဓာတ်ပြားကို ထိမှန်ပြီး တုန်ခါသွားစေသော်လည်း နောက်ဆုံးမှာတော့ ပိတ်ဆို့ဟန့်တားနိုင်ခဲ့ပေသည်။
"သတ်"
ဓားမိစ္ဆာကလည်း လုမင်နှင့် ချင်ယွဲ့ကို တားဆီးထားရုံသာဖြစ်ပြီး ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူကြီးနှင့် အမျိုးသမီးကို ပို၍အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။
ဓားအလင်းကြီး သုံးခုက တစ်ခုတည်းအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး ပိုကြီးမား၍ တောက်ပသော ဓားအလင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် လူကြီးနှင့် အမျိုးသမီးကို တိုက်ခိုက်လိုက်၏။
ဓားအလင်း၏ အရှိန်အဝါများကလည်း ကြောက်ခမန်းလိလိအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာတော့သည်။