အခန်း ၁၉၃၇

အပိုင်း ( 1937 ) တစ်မူထူးသောလူ။

"တော်လောက်ပြီ။

ရွမ်ထျန်းကျောင်းက အေးစက်စွာ အော်လိုက်သည်။ သူက သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးကိုကြည့်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ရပ်လိုက်ကြစမ်း"

သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးက တန့်ခနဲ ရပ်သွားသည်။ သူတို့က လှုပ်ရှားမလား မလှုပ်ရှားရဘူး‌လား မသိတော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ယန်စုန့်ကို အားကိုးဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ထျန်းကျောင်း၊ ဒါက ဘာသဘောလဲ။ ဒီလူက သူလျှို..."

ယန်စုန့်က မျက်နှာပျက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူက သူလျှိုမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်မပြောခဲ့ပြီးပြီ။ သူက ကျွန်မရဲ့ ဧည့်သည်ပဲ။ နောက်ပြီးတော့ ဒါက ယန်မိသားစုမဟုတ်ဘူး၊ ကျွန်မရဲ့ နတ်နဂါးစစ်တပ်...၊ နားလည်လား"

ရွမ်ထျန်းကျောင်းက အေးစက်စက်ဖြင့် သူတော်စင်တစ်ပိုင်းအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူနှစ်ဦးကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးက မျက်နှာမကောင်းကြသော်လည်း နောက်ကို ပြန်ဆုတ်သွားတော့သည်။

"လုမင်၊ သွားကြရအောင်"

ရွမ်ထျန်းကျောင်းက လုမင်ကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ရှေ့ကို လျှောက်သွားသည်။

ယန်စုန့်၏ မျက်နှာက အလွန်မည်းမှောင်နေပြီ။

ရွမ်ထျန်းကျောင်းက ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ်လှမ်းလိုက်ပြီးမှ ခဏရပ်ကာ ယန်စုန့်ကို လှည့်ပြောလိုက်သည်။

"ယန်စုန့်၊ ရှင့်ကို‌ ပြောထားရဦးမယ်။ ကျွန်မရဲ့နာမည်ကို ဒီလိုမခေါ်ပါနဲ့။ ကျွန်မတို့က ဒီလောက်မရင်းနှီးဘူး"

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် ယန်စုန့်ကို လျစ်လျူရှုကာ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားတော့သည်။

"တောက်၊ ခွေးမ"

ယန်စုန့်က လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။ သူ့ရုပ်ရည်မှာ ချောမောသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း ဒေါသတို့ဖြင့် မည်းမှောင်နေ၏။

"ဒီယန်စုန့်က မင်းကို စိတ်ဝင်စားနေပုံရတယ်"

ခဏလောက် လမ်းလျှောက်လာပြီးနောက် လုမင်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဟမ့်၊ သူ့အဖေက လက်ရှိတိုင်းပြည်ရဲ့ အကြီးအကဲဖြစ်ပြီး သူ့အစ်မကလည်း ဘုရင်ရဲ့ အချစ်ဆုံး ကိုယ်လုပ်တော်ပဲ။ သူကတော့ ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုရဲ့ သာမန်သားတစ်ယောက်ပဲ။ သူ့ကြောင့် မိန်းကလေးတွေ ဘယ်လောက်ထိ ပျက်စီးခဲ့ရပြီလဲဆိုတာ ဘယ်သူမှမသိနိုင်ဘူး။ အခုလည်း သူက ကျွန်မကို အနှောင့်အယှက်ပေးရအောင်လို့ နတ်နဂါးတပ်ကို ရောက်နေတာ"

ရွမ်ထျန်းကျောင်းက အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောနေသည်။

လုမင်က သူ့စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ ရွမ်ထျန်းကျောင်းက ယန်စုန့်အပေါ် အကောင်းမြင်စိတ်ရှိပုံမရပေ။

"လုမင်၊ ယန်စုန့်က အမြင်ကျဉ်းတဲ့သူပဲ။ ရှင်က ဒီနေ့မှာ သူ့ကို စော်ကားခဲ့တာကြောင့် နောင်ကို သတိထားနေပါ"

ရွမ်ထျန်းကျောင်းက သတိပေးလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်"

လုမင်က နှုတ်ခမ်းတွန့်ရုံ ပြုံးလိုက်သည်။ သူ့အမူအရာကတော့ မပြောင်းလဲပေ။

ယန်စုန့်က သူ့မျက်လုံးထဲကိုဝင်ရန် မလုံလောက်သေးပါ။

ခဏအကြာတွင်၊ စစ်သုံးတဲတစ်လုံးဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ ဒါက လုမင် တည်းခိုမည့်နေရာပင်။

"လုမင်၊ ဒါက စစ်အမိန့်ပဲ။ အဲဒါကို ယူထားမယ်ဆိုရင် နောင်မှာ နတ်နဂါးတပ်ရဲ့ တန်းလျားတွေကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် ဝင်ထွက်နိုင်တယ်"

ရွမ်ထျန်းကျောင်းက လုမင်ကို တံဆိပ်ပြားတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လုမင်က လက်ခံယူပြီး ကျေးဇူးတင်ကြောင်းဖော်ပြရန် လက်ယှက်ပြလိုက်လေသည်။ သူ့စိတ်ထဲမှာတော့ အနည်းငယ် အံ့သြသွားမိသည်။ ရွမ်ထျန်းကျောင်းနှင့် သူက ယခုမှ တွေ့ဖူးသော်လည်း သူ့ကို ဒီလောက်ယုံကြည်နေတာလား။

ထို့နောက်၊ လုမင်သည် နတ်နဂါးတပ်တွင် ယာယီနေထိုင်ခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ရက်အနည်းငယ်ကြာသွားပြီ။ လုမင်လည်း ရွမ်ထျန်းကျောင်း၏ လက်အောက်ငယ်သားအချို့နှင့် အတော်လေး ရင်းနှီးလာကြသည်။

ဤကမ္ဘာကြီး၊ မင်ယန်တိုင်းပြည်နှင့် ရွမ်ထျန်းကျောင်းတို့ အကြောင်းကိုလည်း သူ ပိုသိလာခဲ့၏။

လုမင်ကို အံ့အားသင့်စေသည့်အရာမှာ မင်ယန်တိုင်းပြည်ရှိ ရွမ်ထျန်းကျောင်း၏ အဆင့်အတန်းက သူထင်ထားတာထက် များစွာမြင့်မားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွမ်ထျန်းကျောင်းကို မင်ယန်တိုင်းပြည်ရှိ လူတိုင်းက စစ်နတ်ဘုရားမဟု ခေါ်ကြသည်။

ရွမ်ထျန်းကျောင်းကို စစ်အသိုင်းအဝိုင်းတွင် မွေးဖွားခဲ့သည်။ သူ့အရည်အချင်းက အလွန်မြင့်မား၏။ သူက ငယ်ရွယ်သေးသော်လည်း‌ သူ၏ကျင့်ကြံမှုမှာ တောက်ပသော သူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ။ သူက မင်ယန်တိုင်းပြည်အတွက် ကြီးမားသော ပံ့ပိုးမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သောကြောင့် စစ်နတ်ဘုရားမဟု အမည်တွင်ခဲ့သည်။ သူ့ကို မင်ယန်တိုင်းပြည်ရှိ လူတိုင်းက ချစ်ကြလေသည်။

ယန်စုန့်ကမူ တိုင်းပြည် အကြီးအကဲ၏ သားဖြစ်သည်။ သူ့အစ်မက ဘုရင်၏ အချစ်ဆုံး ကိုယ်လုပ်တော်တစ်ဦးပင်။

ယန်စုန့်က မိသားစုအရှိန်အဝါဖြင့် သဘာဝအတိုင်း ဆိုးသွမ်းပြီး အမျိုးသမီးများစွာကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည်။ ယခုလည်း သူက ရွမ်ထျန်းကျောင်းကို နှောင့်ယှက်ရန် နတ်နဂါးတပ်၏ စစ်စခန်းသို့ မကြာခဏ လာရောက်တတ်ပေသည်။

'ဒီကမ္ဘာကြီးရဲ့ သိုင်းစွမ်းရည်က သိပ်ပြီးမမြင့်မားဘူးထင်တယ်'

လုမင် တွေးတောလိုက်သည်။

လုမင် စုဆောင်းထားသော အချက်အလက်များအရ ဤကမ္ဘာ၏ သိုင်းပညာအဆင့်အတန်းသည် မမြင့်မားကြောင်း သူသဘောပေါက်ခဲ့သည်။ ဒါက ယွမ်လုနှင့် ယှဉ်လို့မရပေ။

ရွမ်ထျန်းကျောင်း၏ ကျင့်ကြံမှုက တောက်ပသောသူတော်စင်နယ်ပယ်ဖြစ်သော်လည်း မင်ယန်တိုင်းပြည်၏ ဩဇာကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၊ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ကြာသွားပြီ။

လုမင်က တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင်ရပ်ကာ အဝေးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ့ရှေ့မှ မြေပြန့်တွင် စစ်သည်များက ထူးဆန်းသော သားရဲများကိုစီးပြီး ပြေးလွှားနေကြသည်။ သူတို့၏ သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်က ကောင်းကင်တွင် ဟိန်းဟောက်နေသော ဧရာမ နဂါးကြီးအသွင် ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့၏။

'ဒါက စစ်တပ်ကောင်းတစ်ခုပါပဲ။ သူတို့က ရာနဲ့ချီတဲ့ တိုက်ပွဲတွေကို ကြုံဖူးပုံရတယ်။ ကံမကောင်းချင်တော့ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက နည်းနည်း အားနည်းနေပြီး တိုက်ပွဲအစီရင်ကလည်း မလုံလောက်ဘူး'

လုမင်က သူ့စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

မကြာမီ၊ လူရိပ်တချို့က လေထဲသို့ ပျံတက်လာပြီး လုမင်၏ရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။ ရွမ်ထျန်းကျောင်းနှင့် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားအချို့ပင်။

"လုမင်၊ ကျွန်မရဲ့ နတ်နဂါးတပ်ကို ရှင်ဘယ်လိုထင်လဲ"

ရွမ်ထျန်းကျောင်းက မေးလိုက်သည်။

"မကောင်းဘူး"

လုမင် ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"မကောင်းဘူးလား"

ရွမ်ထျန်းကျောင်းက အံ့သြသွား၏။

"အောင်မှာ၊ ခင်ဗျားက ဘာသိလို့လဲ။ နတ်နဂါးတပ်က မင်ယန်တိုင်းပြည်ရဲ့ အသန်မာဆုံး တပ်ငါးခုထဲမှာ ပထမနေရာက ရပ်တည်နေတာ။ ဒါကို မကောင်းဘူးလို့ ဘယ်လိုတောင်ပြောဝံ့တာလဲ။ ရယ်စရာပဲ"

ရွမ်ထျန်းကျောင်း၏ လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦးက ဒေါသထွက်သွားပုံရသည်။ သူက မျက်လုံးပြူးပြီး လုမင်ကို အစိမ်းလိုက် စားပစ်ချင်သလို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလိုပြောတာက အကြောင်းရှိပါတယ်၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်လိုစိတ်နဲ့ သတ်ဖြတ်မှုအရှိန်အဝါတွေကလွဲရင် ကျန်တာက‌ အသုံးမဝင်ဘူး။ အထူးသဖြင့် အစီရင်က မဟုတ်ဘူး"

လုမင်က နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကွေးလိုက်သည်။ ရွမ်ထျန်းကျောင်းက သူ့ကို မေးနေတာကြောင့် သဘာဝအတိုင်း အမှန်တရားကို ပြောရလိမ့်မည်။

"ခင်ဗျား..."

စစ်သည်တချို့က လုမင်အား စူးစူးရဲရဲ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

မူလက လုမင်ကို အစွမ်းထက် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ ယခုတော့ လုမင်သည် ငကြွားတစ်ယောက် ဖြစ်နေပုံပင်။

"လုမင်၊ ကျွန်မရဲ့ နတ်နဂါးတိုက်ပွဲအစီရင်က မင်ယန်တိုင်းပြည်ရဲ့ အကောင်းဆုံး တိုက်ပွဲအစီရင်ပါ။ ဒါကို အသုံးမဝင်ဘူးလို့ ဘယ်လိုတောင် ပြောဝံ့တာလဲ"

ရွမ်ထျန်းကျောင်းလည်း မျက်နှာမဲ့သွားသည်။ သူက လုမင်ကို မကျေမနပ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

"ခင်ဗျား ကျုပ်ကို လာမေးတာကိုး၊ ကျုပ်စိတ်ထဲရှိတဲ့အတိုင်း ပြောရတာပေါ့"

လုမင်က သူ့နှာခေါင်းကိုပွတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ရှင့်မှာ ပိုအားကောင်းတဲ့ တိုက်ပွဲအစီရင်ရှိတယ်လို့ ဆိုလိုတာလား"

ရွမ်ထျန်းကျောင်းက လုမင်ကို မကျေမနပ်ဖြင့် ကြည့်နေဆဲပင်။

"အင်း၊ ဒါကိုယူပြီး ကြည့်လိုက်ပါ"

လုမင်၏ လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုပေါ်လာပြီး ရွမ်ထျန်းကျောင်းကို ပေးလိုက်သည်။

ရွမ်ထျန်းကျောင်းက ကျောက်စိမ်းပြားကို လက်ခံယူပြီး ဝိညာဉ်အသိဖြင့် ဖတ်ရှုလိုက်၏။ ရုတ်တရက်၊ သူ့မျက်လုံးများက ဝိုင်းစက်လာတော့သည်။

"ဒါ... ဒါက တကယ်ကို နဂါး တိုက်ပွဲဝင်အစီရင်ပဲ။ ဘယ်လောက်တောင် အံ့ဩစရာကောင်းလိုက်တဲ့ တိုက်ပွဲအစီရင်လဲ"

လုမင်က အစစ်အမှန်နဂါး တိုက်ပွဲဝင်အစီရင်ကို ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အိုးရန်ဝူရွှမ့်ကို အိမ်ရှေ့မင်းသားရာထူးအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ရန် ကူညီပေးနေချိန်၌ မိတ္တူအနည်းငယ်ကို သူ ထုတ်ခဲ့သည်။ ဤတိုက်ပွဲအစီရင်က သူ့အတွက် အသုံးမဝင်သောကြောင့် ရွမ်ထျန်းကျောင်းကို ပေးလိုက်လျှင်ပင် ပြဿနာမရှိပေ။

ရွမ်ထျန်းကျောင်းက ငြိမ်သက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လက်အောက်ငယ်သားများလည်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ လုမင်က နဂါးတိုက်ပွဲအစီရင်ထက် ပိုအားကောင်းသော တိုက်ပွဲအစီရင်ကို သူမအား အမှန်တကယ် ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်မည်လော။

ရွမ်ထျန်းကျောင်းက ကျောက်စိမ်းပြားအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့မည်ကဲ့သို့ ဂရုတစိုက် လေ့လာခဲ့သည်။

ခဏအကြာတွင်၊ သူက အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး ပြောလိုက်၏။

"တိုက်ပွဲအစီရင်အသစ်ကို ချက်ချင်း လေ့ကျင့်ကြ"

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် စစ်မြေပြင်သို့ အလျင်အမြန် ပြေးသွားခဲ့သည်။ ဒုစစ်သူကြီးလေးယောက်တို့လည်း စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော အမူအရာဖြင့် သူ့နောက်ကို လိုက်သွားကြတော့သည်။

နောက်ရက်များတွင်၊ ရွမ်ထျန်းကျောင်းက တိုက်ပွဲအစီရင်အသစ်ကို အာရုံစိုက်ပြီး လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။ သူ နားမလည်တာရှိလျှင် လုမင်ထံသို့ အပြေးလေးသွားမေး၏။

ဆယ်ရက်ကျော်အတွင်းမှာ၊ တိုက်ပွဲအစီရင်ကို လေ့ကျင့်မှုက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။

"ဂါး"

စစ်သည်များက အစစ်အမှန်နဂါး တိုက်ပွဲဝင်အစီရင်ကို စုစည်းပြီး အသက်သွင်းလိုက်သည်။ အစစ်အမှန်နဂါးကြီးတစ်ကောင်က ကောင်းကင်ယံ၌ ပေါ်လာပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ ၎င်း၏ စွမ်းအားက ယခင်က ရေနဂါးထက် အဆများစွာ အားကောင်းသည်။

ယခုအချိန်မှာတော့ ရွမ်ထျန်းကျောင်းနှင့် သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားများက လုမင်ကို လေးစားမှုအပြည့်ရှိနေကြပြီ။

လုမင်ကို သူလျှိုတစ်ဦးဟု မည်သူမျှ သံသယမရှိတော့ပါ။

သူလျှိုတစ်ဦးက သူတို့ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ဤကဲ့သို့ အားကောင်းသော တိုက်ပွဲအစီရင်ကို မည်သို့ ပေးအပ်နိုင်မည်နည်း။

ရွမ်ထျန်းကျောင်းမှာလည်း သူမ၏ မသိစိတ်က မှန်ကန်နေသောကြောင့် ပို၍ ကျေနပ်သွားမိသည်။ လုမင်က သာမန်လူမဟုတ်သည်မှာ သေချာပြီ။

ဤကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော တိုက်ပွဲအစီရင်ကိုပင် အလေးမထားသလို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပေးပစ်နိုင်သည်။ သူက မည်ကဲ့သို့ သာမန်လူတစ်ဦး ဖြစ်နိင်မည်နည်း။