အခန်း ၁၉၄၇
Vol. 130 Ch. 1947
အပိုင်း ( 1947 ) မြှောက်ပင့်ကုန်ကြပြီ။
ရေပြာတိုင်းပြည်၏ဘုရင်က သူ့နောက်တွင်ထိုင်နေသော အဘိုးအိုနှစ်ယောက်ကို ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ရိုသေလေးစားနေသော အမူအရာက လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေခဲ့၏။
ရေပြာတိုင်းပြည်က ပင်လယ်တိုင်းပြည်ကိုးခုအနက် နံပါတ်တစ် ဖြစ်သည်။ ရေပြာတိုင်းပြည်၏ ဘုရင်က ပင်လယ်တိုင်းပြည်ကိုးခုတွင် ဩဇာအကြီးဆုံးလည်း ဖြစ်၏။ သူ့ကို ဤသို့နှိမ့်ချရစေအောင် မည်သူဖြစ်သနည်း။
လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်များအားလုံးက အဘိုးအိုနှစ်ဦးအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားကြသည်။ သို့သော်လည်း ဤအခိုက်တွင် အဘိုးအိုနှစ်ဦး၏ အမူအရာက အလွန်အကျည်းတန်လှသည်။
လုမင်က နှုတ်ခမ်းတွန့်ရုံ ပြုံးလိုက်သည်။ သူက အဘိုးအိုနှစ်ယောက်ကိုကြည့်ပြီး ပြောလိုက်၏။
"ခင်ဗျားတို့ တိုက်ခိုက်ချင်တာ သေချာလား"
အဘိုးအိုနှစ်ယောက်က အားတင်းကာပြုံးပြီး ထရပ်ကာ လုမင်ကို လက်ယှက်ပြလိုက်ကြသည်။ သူတို့ထဲမှတစ်ယောက်က ပြောလိုက်လေသည်။
"သခင်လေးလုက နောက်နေပါပြီ။ ကျုပ်တို့က ခင်ဗျားကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တိုက်ခိုက်ဝံ့မှာလဲ"
ဟုတ်သည်၊ ဤအဘိုးအိုနှစ်ဦးက အပြင်လူများ ဖြစ်၏။ သူတို့နှစ်ဦးက လုမင်နှင့်အတူ ကျွန်းပေါ်တွင် ပေါ်လာခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က လုမင်သည် ရွှေကျီးကန်းမျိုးနွယ်၏ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ကို သူတို့ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့ရပေသည်။
သူတို့ကိုယ်တိုင်ကတော့ အန္တိမသူတော်စင်နယ်ပယ်သာ ဖြစ်သည်။ လုမင်ကို မည်ကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်ဝံ့မည်နည်း။ ဒါက ကိုယ့်သေတွင်းကို ကိုယ်တူးခြင်းပင် မဟုတ်လော။
အဘိုးအိုနှစ်ဦး၏ သဘောထားက ရေပြာတိုင်းပြည်၏ ဘုရင်ကို ခြေဖျားလက်ဖျား အေးစက်သွားစေခဲ့သည်။ သူက အဘိုးအိုနှစ်ဦးကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်၏။
ဤအဘိုးအိုနှစ်ဦးသည် မကြာသေးမီအချိန်က ရေပြာတိုင်းပြည်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူတို့ပြသခဲ့သော ခွန်အားက ကောင်းကင်ကို လွှမ်းမိုးထားပြီး နားမလည်နိုင်လောက်အောင်ပင်။ ရေပြာတိုင်းပြည်၏ ဘုရင်လည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားပြီး အနန္တတန်ခိုးများရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့မိသည်။
သို့သော်လည်း ယခုတော့ ထိုလူများက လုမင်ကို ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။ ဒါက မည်သို့ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ ထိုလူငယ်က မည်သူနည်း။
ရေပြာတိုင်းပြည်ဘုရင်၏ နှလုံးသားက လေးလံသွားခဲ့သည်။
"ခင်ဗျားတို့ရော အချိန်နတ်ဘုရားတောင်ကို သွားချင်တာလား"
လုမင်က မေးလိုက်သည်။ အဘိုးအိုနှစ်ယောက်က ခေါင်းညိတ်ပြကြ၏။
"ကောင်းပြီ၊ အခု သူတို့ကိုသတ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ကို နှစ်နေရာပေးမယ်"
လုမင်က ရေပြာတိုင်းပြည်၏ ဘုရင်နှင့် ကျွမ်းကျင်သူများကို ညွှန်ပြပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ရေပြာတိုင်းပြည်၏ ဘုရင်က မျက်စိမျက်နှာပျက်သွားသည်။ သူက ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်၏။
"အကြီးအကဲတို့... မဟုတ်ဘူး..."
"သတ်"
"သတ်"
အဘိုးအိုနှစ်ဦးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရေပြာတိုင်းပြည်၏ ဘုရင်နှင့် အခြားသူများကို ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။
ရေပြာတိုင်းပြည်၏ ဘုရင်နှင့် အခြားသူများက အန္တိမသူတော်စင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပါ။ သူတို့က ချက်ချင်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်။ မဟာသူတော်စင်များပင်လျှင် ခံနိုင်ရည်မရှိခဲ့ပေ။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်၊ ရေပြာတိုင်းပြည်၏ ဘုရင်နှင့် ရေပြာတိုင်းပြည်၏ ကျွမ်းကျင်သူအားလုံး အသတ်ခံခဲ့ရသည်။ သွေးဆုတ်ဖြူရော်နေသော မျက်နှာများဖြင့် အားနည်းသူ အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
စွမ်းအားကြီးလွန်းသည်။
တခြားတိုင်းပြည်မှ လူများက အဘိုးအိုနှစ်ယောက်၏ အင်အားကြောင့် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
သူတို့က အစွမ်းထက်လွန်း၏။ အဘိုးအိုနှစ်ကောင်၏ ကျင့်ကြံမှုက နားမလည်နိုင်လောက်အောင်ပင်။ ရေပြာတိုင်းပြည်တွင် မဟာသူတော်စင်များ အများအပြားရှိသော်လည်း အဘိုးအိုနှစ်ယောက်ကို အနည်းငယ်မျှ ပြန်မတိုက်နိုင်ခဲ့ပါ။
သို့သော်လည်း ထိုကဲ့သို့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးက လုမင်ကိူ အလွန်လေးစားနေကြသည်။ သူတို့က လုမင်ကို 'သခင်လေးလု'ဟုပင် ခေါ်လိုက်ကြသေးသည်။
လူအများ၏ နှလုံးသားများက တုန်ခါသွားပြီး ချွေးသီးချွေးပေါက် ထွက်လာခဲ့ကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ အခြားတိုင်းပြည်ခုနစ်ခုမှ လူများက လုမင်ကို ယခုလေးတင် မစော်ကားမိခဲ့သည့်အတွက် လျှို့ဝှက်စွာ စိတ်သက်သာရာရသွားကြလေသည်။ မဟုတ်လျှင်၊ တကယ်ကို ပြဿနာကြီး ဖြစ်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ လော့ရွှေတိုင်းပြည်၏ ဘုရင်က တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြစ်နေသည်။ လုမင်က သူ့လက်ကိုဝှေ့ယမ်းပြီး သူ့ကိုသတ်ပစ်လိုက်မည်ကို စိုးရိမ်နေပြီး သူ့မျက်နှာက ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေတော့သည်။
ရွမ်ထျန်းကျောင်းနှင့် မင်ယန်တိုင်းပြည်မှ လူများလည်း အံ့ဩသွားကြသည်။
လုမင်၏ အထောက်အထားက အဘယ်နည်း။ ဤမျှစွမ်းအားကြီးသော အကြီးအကဲနှစ်ဦးပင်လျှင် သူ့ကို လေးလေးစားစား ဆက်ဆံကြရသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် လုမင်က ပိုပိုပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကာ မှန်းဆမရနိုင်တော့ပေ။
"ငါပြောခဲ့သလိုပဲ မင်ယန်တိုင်းပြည်က တိုင်းပြည်ကိုးခုမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး အချိန်နတ်ဘုရားကျွန်းအတွက် ခွဲတမ်းကိုလည်း မင်ယန်တိုင်းပြည်က ဆုံးဖြတ်ပေးလိမ့်မယ်။ မင်းတို့မှာ ကန့်ကွက်စရာရှိလား"
လုမင်က ပြောလိုက်သည်။ သူက အားလုံးကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်လိုက်၏။
"မကန့်ကွက်ပါဘူး၊ သခင်လေးလုရဲ့ စွမ်းအားက တုနှိုင်းမရဘူး။ သခင်လေးလိုပုဂ္ဂိုလ်က တိုင်းပြည်ကိုးခုကို အမိန့်ပေးရင် ဘယ်သူငြင်းဆန်ဝံ့မှာလဲ။ ငြင်းဆန်တဲ့လူက ကျုပ်ရဲ့ဒေါသကို ပထမဆုံး ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်"
လော့ရွှေတိုင်းပြည်၏ ဘုရင်က နောက်ဆုံးတွင် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး လုမင်အား မြှောက်ပင့်ကာ ပထမဦးဆုံး ကြွေးကြော်လိုက်သည်။
လူတော်တော်များများက လော့ရွှေတိုင်းပြည်၏ ဘုရင်ကို အရှက်ကင်းမဲ့မှုကြောင့် လျှို့ဝှက်စွာ ကျိန်ဆဲလိုက်ကြသည်။ သူက လုမင်ကို အဓိက လှောင်ပြောင်သူ ဖြစ်၏။ ယခုတော့ သူက လုမင်ကို မြှောက်ပင့်နေပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။
"ကန့်ကွက်စရာမရှိပါဘူး။ ရေပြာတိုင်းပြည်က သူတို့မှာ အင်အားကြီးတိုင်း လူတွေကို အနိုင်ကျင့်တတ်တယ်။ သူတို့က မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ရာထူးကို စွန့်လွှတ်သင့်တာ ကြာပါပြီ"
"မှန်ပါတယ်။ မင်ယန်တိုင်းပြည်က မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်ရာထူးအတွက် သင့်လျော်ဆုံးပဲ"
"အချိန်နတ်ဘုရားကျွန်းအတွက် ခွဲတမ်းကိုလည်း မင်ယန်တိုင်းပြည်က ဆုံးဖြတ်ပါစေ"
တိုင်းပြည်ခုနစ်ခုမှ အခြားဘုရင်များလည်း လုမင်ကို မြှောက်ပင့်လိုက်ကြသည်။
နောက်နေခြင်းသာ ဖြစ်မည်။ လုမင်၏ ခွန်အားမျိုးဖြင့် မည်ကဲ့သို့ ကန့်ကွက်ဝံ့မည်နည်း။
သိုင်းပညာကမ္ဘာတွင် မည်သည့်နေရာ၌မဆို စည်းကမ်းတစ်ခုသာ ရှိသည်။ အားနည်းသူတို့က အားကြီးသူတို့၏ သားကောင်ပင်။ ကြီးမားသော ခွန်အားသာလျှင် အမှန်တရား ဖြစ်သည်။
"သွေးသစ္စာကျိန်ဆိုပါ၊ မဟုတ်ရင် ငါထွက်သွားတဲ့အခါ မင်းတို့ မင်ယန်တိုင်းပြည်ကို တိုက်ခိုက်မလားဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ"
လုမင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ကျုပ်တို့ မဝံ့ရဲပါဘူး"
"မင်ယန်တိုင်းပြည်ကို ဘယ်သူက တိုက်ခိုက်ဝံ့လဲ။ အဲဒီလူကို ကျုပ်က သေတဲ့အထိတိုက်မယ်"
ဘုရင်အားလုံးက ၎င်းတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို ထုတ်ဖော်ပြီး မင်ယန်တိုင်းပြည်အား မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်အဖြစ် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ထောက်ခံရန် သွေးသစ္စာ ကျိန်ဆိုခဲ့ကြသည်။
ယခုအချိန်တွင် သူတို့၏အသက်က ပိုအရေးကြီးဆုံးဖြစ်သောကြောင့် ကန့်ကွက်ရန် မဝံ့ရဲကြပေ။
ရွမ်ထျန်းကျောင်းက တိုင်းပြည်ကိုးခု၏ မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် ပလ္လင်ပေါ်ကို အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။
ဤကာလအတွင်းမှာ သူက အိပ်မက်မက်နေသလို ခံစားခဲ့ရသည်။
ပထမဦးစွာ သူက မင်ယန်တိုင်းပြည်၏ ရာဇလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်ရသည်။ ထို့နောက် တိုင်းပြည်ကိုးခု မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် ပလ္လင်ပေါ်ကို ရောက်ရှိသွား၏။ သူကိုယ်တိုင် မကြုံဖူးလျှင် ယုံမှာမဟုတ်ပေ။
"လုမင်၊ ရှင်က ဘယ်သူလဲ"
ရွမ်ထျန်းကျောင်းက ခပ်တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထိုနေ့တွင်၊ သူက သူမ၏ မသိစိတ်ကို အားကိုးပြီး မင်ကိုခေါ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ ဒါက သူ့ဘဝ၏ အကောင်းဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်ပင်။ ဒါက အရေးကြီးဆုံး ဆုံးဖြတ်ချက်လည်း ဖြစ်သည်။
ထိုသို့မဟုတ်လျှင်၊ တော်ဝင်အကြံပေး၏ လှည့်ကွက်များအောက်မှာ သူ သေဆုံးသွားလောက်ပြီ။
နောက်ပိုင်း အခြေအနေများကတော့ ရိုးရှင်းသည်။
ရွမ်ထျန်းကျောင်းက မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင် နေရာတွင် အခိုင်အမာ ထိုင်လိုက်သည်။ သူသည် ရေပြာတိုင်းပြည်မှ ကျင့်ကြံမှုအားနည်းသော မင်းသားတစ်ပါးကို ရွေးချယ်ကာ နန်းတက်ရန် ပံ့ပိုးခဲ့၏။ ဤလူက ရွမ်ထျန်းကျောင်း၏အမိန့်ကို သဘာဝအတိုင်း နာခံသည်။
ထို့နောက်တွင်၊ သူက အချိန်နတ်ဘုရားကျွန်းသို့သွားရန် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများကို စတင်ရွေးချယ်ခဲ့ပေသည်။
အရာအားလုံး ပြီးသွားပြီးနောက်၊ သူတို့က ရေပြာတိုင်းပြည်မှာပင် နေခဲ့ကြပြီး အချိန်နတ်ဘုရားကျွန်းမှ တမန်တော် ရောက်လာခြင်းကို စောင့်ဆိုင်းခဲ့ကြသည်။
ခြံဝင်းကျယ်တစ်ခုထဲတွင်...
လုမင်နှင့် ရွမ်ထျန်းကျောင်းတို့က အရက်သောက်နေကြသည်။
"ထျန်းကျောင်း၊ မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ခန္ဓာက အဆင့်နိမ့် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ဖြစ်သင့်တယ်"
လုမင်က ပြောသည်။
"ဟုတ်ပါတယ်"
ရွမ်ထျန်းကျောင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
ရွမ်ထျန်းကျောင်း၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာအဆင့်က ပင်လယ်တိုင်းပြည်ကိုးခု၌ အလွန်ရှားပါးသည်။ ထိုသို့မဟုတ်လျှင် သူက ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်ဖြင့် တောက်ပသောသူတော်စင်နယ်ပယ် ကျင့်ကြံမှုကို ပိုင်ဆိုင်ကာ မင်ယန်တိုင်းပြည်၏ စစ်နတ်ဘုရားမအဖြစ် နာမည်ကျော်ကြားမည် မဟုတ်ပေ။
"မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကို တိုးတက်အောင် ကူညီပေးနိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခုတော့ ကျုပ်မှာရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းဘယ်လောက်ရနိုင်မလဲဆိုတာကတော့ မင်းအပေါ်မှာ မူတည်တယ်"
လုမင်က ပြောလိုက်သည်။
သူက ရွမ်ထျန်းကျောင်း၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် တာ့ယန်ဆေးမီးဖိုကို အသုံးပြုရန် စီစဉ်ခဲ့သည်။
ကံကြမ္မာက သူတို့ကို ပေါင်းစည်းပေးခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ရွမ်ထျန်းကျောင်း၏ ခွန်အားကို တတ်နိုင်သမျှ တိုးတက်အောင် ကူညီပေးချင်ခဲ့ပေသည်။ မဟုတ်လျှင်၊ သူထွက်သွားသည့်အခါ ရွမ်ထျန်းကျောင်း၏ အင်အားက တခြားတိုင်းပြည်များမှ ကျွမ်းကျင်သူများကို ဟန့်တားရန် မလုံလောက်ပါ။
"ကျွန်မရဲ့ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကို တိုးတက်အောင် ကူညီပေးနိုင်တာလား"
ရွမ်ထျန်းကျောင်းက အံ့သြသွားသည်။ ဤလောကတွင် ဤမျှထူးကဲသော ရတနာတစ်ပါး အမှန်တကယ် ရှိနေပါသလော။
လုမင်က ပြုံးပြီး သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ တာ့ယန်ဆေးမီးဖိုက ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာ၏။
"တစ်ခုရှိတာက ဆေးမီးဖိုနဲ့ သန့်စင်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ဟာ အရမ်းနာကျင်လိမ့်မယ်။ မင်း မခံနိုင်ရင် ကျုပ်ကို ပြောပါ"
လုမင်က ပြောလိုက်သည်။
"နာကျင်မှုဆိုတာက ဘာလဲ"
ရွမ်ထျန်းကျောင်းက ပြုံးပြီး တာ့ယန်ဆေးမီးဖိုထဲ ဝင်သွားသည်။ လုမင်က သူ့လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ ဆေးပင်များစွာကို ဆေးမီးဖိုအတွင်းသို့ ပစ်ထည့်လိုက်၏။ ထို့နောက် ဆေးမီးဖိုကို အသက်သွင်းလိုက်တော့သည်။
ရွမ်ထျန်းကျောင်းက အလွန်အသည်းမာသည်။ သူက နောက်ဆုံးအချိန်ထိ တောင့်ခံနိုင်ခဲ့ပေသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လဝက်ကြာသွားသည်။ ရွမ်ထျန်းကျောင်း၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာက အောင်မြင်စွာ ဆင့်ကဲတိုးတက်ပြီး အလယ်အလတ် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်ခန္ဓာအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့၏။ ထို့အတူ၊ ဝိညာဉ်ခန္ဓာက ဆင့်ကဲတိုးတက်ပြီးနောက် သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုအခြေခံမှာလည်း မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ်ကို ဖြတ်ကျော်ရောက်ရှိသွားတော့သည်။