အခန်း ၂၈၃

အပိုင်း(၂၈၃)

ရှပ်... ရှပ်...

ဇီရှားတစ်ယောက်တည်း သစ်ဖုနွယ်ချို ဥယျာဉ်ထဲတွင် ထိုင်ကာ သူမ၏ နတ်ပြည်မှ ဘဝအကြောင်းကို နက်နက်နဲနဲ တွေးတောနေစဉ် ရုတ်တရက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အပင်များကြားမှ ပုံမှန်မဟုတ်သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"သူခိုးလား..."

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဇီရှားသည် သူမ၏ အတွေးများကို လျင်မြန်စွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို စူးရှသွားစေလိုက်သည်။

သူမသည် တိတ်ဆိတ်စွာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး အသံထွက်ပေါ်လာရာ အရပ်ဆီသို့ သတိထားကာ ချဉ်းကပ်သွားလေသည်။

နတ်ပြည်ရှိ နတ်သမီးများနှင့် နတ်စွမ်းအင်သုံး စစ်သည်များ အများစုသည် မရဏကမ္ဘာ၏ စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုမှတစ်ဆင့် ကုသိုလ်ကံအချို့ဖြင့် ဖြတ်သန်းလာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ပြီး ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင် ကျင့်စဉ်အဆင့်ထက် ကုသိုလ်ကံကို ပို၍ တန်ဖိုးထားသော နတ်ပြည်သို့ စေလွှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဇီရှားသည် သက်ရှိထင်ရှား ရှိစဉ်က ဗလာနယ်သို့ပြန်လည်ဝင်ရောက်ခြင်းအဆင့် ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ရာ သူမ၏ ကျင့်စဉ်သည် ကောင်းကင်ဘုံအတွင်း၌ မြင့်မားသော အဆင့်တွင် ရှိနေပြီး သာမန် နတ်သမီးများ၏ ကျင့်စဉ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍မရနိုင်ပေ။

ဇီရှား တိတ်ဆိတ်စွာ ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ များမကြာမီမှာပင် တရားခံကို တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ လက်ဝါးအရွယ်အစားရှိသော အမွေးဝါရောင် ကြွက်တစ်ကောင် ဖြစ်နေပြီး သစ်ဖုနွယ်ချို ဥယျာဉ်အတွင်းရှိ ထူးဆန်းသော ဆေးဖက်ဝင်အပင်များကို ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် စားသောက်နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ဘယ်ကကောင်က ခိုးရဲတာလဲ..."

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဇီရှားက မည်သို့လျှင် လက်ပိုက်ကြည့်နေနိုင်မည်နည်း။ သူမက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကြွက်ကို ဖမ်းရန် လက်လှမ်းလိုက်လေသည်။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုအမွေးဝါကြွက်သည် သမင်ခေါင်း၊ ကြွက်မျက်လုံးနှင့် အဝါရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူမကို ရင်ဆိုင်ရန် သူ၏လက်ကိုလည်း မြှောက်လိုက်လေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ လက်ဝါးချင်း ရိုက်ခတ်မိသွားပြီးနောက် ဇီရှားမှာ လွင့်စဉ်ထွက်သွားရလေသည်။

"တော်တော် စွမ်းအားကြီးတဲ့ မိစ္ဆာကောင်ပဲ... နင်က မိစ္ဆာနတ်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား..."

လက်ဝါးတစ်ချက်တည်းဖြင့် လွင့်စင်သွားပြီးနောက် ဇီရှားသည် သူမနှင့် ပြိုင်ဘက်အကြားရှိ ကျင့်စဉ်အဆင့် ကွာဟချက်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သစ်ဖုနွယ်ချို ဥယျာဉ်ထဲမှ ခိုးစားနေသော ထိုကြွက်မိစ္ဆာကို ထိတ်လန့်တကြား စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"ဟင်... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ..."

ထိုနည်းတူစွာပင် ကြွက်မိစ္ဆာကလည်း ဇီရှားကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီသစ်ဖုနွယ်ချို ဥယျာဉ်ထဲက နတ်သမီးတစ်ပါးက ဒီလိုကျင့်စဉ်မျိုး ရှိနေတယ်ပေါ့... နင်က ငါ့ကို တကယ် ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့တာပဲ..."

ဤကြွက်မိစ္ဆာသည် အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ကျင့်စဉ်အရ သစ်ဖုနွယ်ချို ဥယျာဉ်ထဲရှိ နတ်သမီးများသည် သူ့ကို ရှာတွေ့နိုင်စွမ်း မရှိသင့်သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ ထူးကဲသော ကျင့်စဉ်ရှိသည့် နတ်သမီးတစ်ပါး ရှိနေခြင်းက သူ၏ မျှော်မှန်းထားချက်များကို များစွာ ကျော်လွန်သွားခဲ့သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"အမြန်လာကြပါဦး..."

မိမိက ပြိုင်ဘက်မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို သိရှိသွားသော ဇီရှားနတ်သမီးသည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

သစ်ဖုနွယ်ချို ဥယျာဉ်သည် မယ်တော်ကြီး အနှစ်သက်ဆုံး ဥယျာဉ်တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ဇီရှားနတ်သမီးနှင့် အခြားနတ်သမီးများက အပင်များကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရုံသာမက ကောင်းကင်စစ်သည်များနှင့် ကောင်းကင်စစ်ဗိုလ် အချို့ကလည်း ၎င်းကို စောင့်ကြပ်နေကြသည်။ ဇီရှား၏ အော်ဟစ်သံကို ကြားသောအခါ ကောင်းကင်စစ်ဗိုလ် တစ်ဦးသည် ကောင်းကင်စစ်သည် ဆယ်ဂဏန်းကျော်ကို ဦးဆောင်ကာ အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာလေသည်။

"ဒါတော့ မဟန်ဘူး...."

ဤရှေ့တိုးလာသော ကောင်းကင်စစ်သည်များနှင့် ကောင်းကင်စစ်ဗိုလ်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကြွက်မိစ္ဆာသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှု တစ်ချက်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ကောင်းကင်စစ်သည်နှင့် စစ်ဗိုလ် အနည်းငယ်ကို သူက ဂရုမစိုက်သော်လည်း သူတို့ကို အနိုင်ယူရန်မှာ လွယ်ကူသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုတော့ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ တကယ့်တိုက်ပွဲသာ ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် ကောင်းကင်စစ်သည်များနှင့် စစ်ဗိုလ်များ ပိုမိုရောက်ရှိလာလေလေ သူ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ရန် အခွင့်အလမ်း ပို၍ နည်းပါးလေလေ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဝှူး...

အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီးနောက် ကြွက်မိစ္ဆာသည် ရုတ်တရက် သဲများပါဝင်သော လေပြင်းတစ်ချက်ကို ကောင်းကင်စစ်သည်များနှင့် စစ်ဗိုလ်များဆီသို့ မှုတ်ထုတ်လိုက်လေသည်။

ပြင်းထန်သော လေဆင်နှာမောင်းသည် သစ်ဖုနွယ်ချို ဥယျာဉ်ကို ခဏတာမျှ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားစေပြီး အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်လာသော ကောင်းကင်စစ်သည်များနှင့် စစ်ဗိုလ်များမှာလည်း ဟိုဒီလွင့်စဉ်သွားကြကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများကို အုပ်ကိုင်လျက် အော်ဟစ်နေကြရလေသည်။

သဲများ ရောနှောနေသော လေပြင်းကြောင့် ကောင်းကင်စစ်သည်များနှင့် စစ်ဗိုလ်များ မျက်စိကန်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားရာ သူတို့အား လှုပ်ရှား၍မရအောင် တားဆီးနိုင်ခဲ့သည်။

နတ်လေပြင်း တစ်ချက်ဖြင့် ကြွက်မိစ္ဆာသည် ကောင်းကင်စစ်သည်များနှင့် စစ်ဗိုလ်များကို ခေတ္တမျှ ပိတ်လှောင်ထားနိုင်ခဲ့ပြီးနောက် ဇီရှားနတ်သမီး၏ အနီးသို့ ခုန်သွားကာ သူမ၏ လည်ပင်းကို ခြိမ်းခြောက်သည့် အမူအရာဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီသစ်ဖုနွယ်ချို ဥယျာဉ်ထဲက အပင်တွေကို ပြုစုရတဲ့ နတ်သမီးဆိုတော့… ဒီက အရာအားလုံးနဲ့ နင်က တော်တော် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေမှာပဲ... ငါ့ကို ပြောစမ်း… ဒီဥယျာဉ်ထဲမှာ ငရုတ်သီး ရှိလား..."

"အင့်... ဟင့်..."

လည်ပင်း အညှစ်ခံထားရသဖြင့် ဇီရှားသည် ညည်းတွားလိုက်ပြီး စကားပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း ပီပီသသ မပြောနိုင်ခဲ့ပေ။

ကြွက်မိစ္ဆာ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူ မှုတ်ထုတ်လိုက်သော နတ်လေပြင်းသည် လျင်မြန်စွာ လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ကောင်းကင်စစ်သည်များနှင့် စစ်ဗိုလ်များသည် သူတို့၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ လက်နက်များကို ပြန်လည် ကောက်ကိုင်လာကြသည်ကို မြင်သောအခါ ကြွက်မိစ္ဆာသည် ဇီရှားကို အမြန်ဖမ်းဆွဲလိုက်ပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားတော့သည်။

"လိုက်ကြ... သူ့ကို အလွတ်မပေးနဲ့..."

သူ၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်လိုက်ပြီးနောက် ကြွက်မိစ္ဆာသည် သစ်ဖုနွယ်ချို ဥယျာဉ်ကို ဖရိုဖရဲလုပ်သွားသည့်အပြင် လူတစ်ယောက်ကိုပါ ပြန်ပေးဆွဲသွားကြောင်း မြင်လိုက်ရသော ကောင်းကင်စစ်ဗိုလ်က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူ၏ အမိန့်ပေးမှုနောက်တွင် ကောင်းကင်စစ်သည်များနှင့် စစ်ဗိုလ်များသည် ကြွက်မိစ္ဆာ ထွက်ပြေးသွားရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးကြလေတော့သည်။

...

အောက်ဘက် လူ့ပြည်၌မူ ကျန်းလျိုနှင့် သူ၏အဖော်များသည် ဝူကျွမ်ကျောင်းတော်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်မှာ တစ်လခွဲခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဤနေ့ရက်များအတွင်း ကျန်းလျိုသည် နေ့စဉ် တရားကျင့်ကြံခဲ့ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် မိစ္ဆာများကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ သူ၏ နေ့ရက်များသည် အတော်လေး သက်တောင့်သက်သာ ရှိခဲ့ပြီး နောက်တစ်ဆင့် တက်ရန် လိုအပ်သော အတွေ့အကြုံမှတ် ၁၁၅,၀၀၀ အနက် ၁၁၀,၀၀၀ ကျော်ကို စုဆောင်းရရှိပြီး ဖြစ်လေသည်။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် အဆင့်ထပ်တက်နိုင်တော့မည်ဖြစ်ပြီး သူ၏အဆင့်မှာ ၃၄ သို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။

"တကယ်ပါပဲ... လူသစ်သီးက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ခန္ဓာကို တိုးတက်ကောင်းမွန်စေပြီးတဲ့နောက် ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအမြန်နှုန်းက တိုးလာပြီး အဆင့်တက်တဲ့နှုန်းကလည်း မြန်လာတယ်..."

အဆင့်တက်တော့မည်ဖြစ်၍ ဝမ်းသာအားရဖြင့် ကျန်းလျိုသည် သူ၏ ဇာတ်ကောင်အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

မိုးလင်းလာသည်ကို သတိပြုမိသဖြင့် မျက်နှာသစ်ရန် ထလာသော ကျန်းလျိုသည် စွန်းဝူခုန်းနှင့် အခြားသူများက 'မြေရှင်ကိုတိုက်ခိုက်ခြင်း' ဖဲကစားနည်းကို ကစားနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဤသည်က ကျန်းလျို၏ မျက်နှာအမူအရာကို အနည်းငယ် မှုန်မှိုင်းသွားစေခဲ့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤနေ့ရက်များအတွင်း မာဂျောင်နှင့် 'မြေရှင်ကိုတိုက်ခိုက်ခြင်း' အပေါ် သူတို့၏ စွဲလမ်းမှုမှာ ပိုမို ကြီးထွားလာပုံရသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"ဟူး... ဆရာကြီး ကျန်းယွမ်က လူသစ်သီး ကိုးလုံး ပေးပြီးတာတောင် ငါတို့ကို အတင်း နှင်ထုတ်ချင်နေတာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

သူ၏ တပည့်များ လောင်းကစားကို ပြင်းထန်စွာ စွဲလမ်းနေကြသည်ကို ကြည့်ကာ ဆရာကြီး ကျန်းယွမ်၏ ယခင် ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ပိုမို နားလည်သဘောပေါက်လာသည့်နှယ် ကျန်းလျိုသည် ခေါင်းယမ်းလိုက်လေသည်။

သူ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ဝူကျွမ်ကျောင်းတော်သည်လည်း ယခင်ကဲ့သို့ ငြိမ်းချမ်းတိတ်ဆိတ်မှုဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလောက်ပြီ မဟုတ်ပါလော။

တိတ်တဆိတ် တွေးတောပြီးနောက် ကျန်းလျိုသည် ရက်အတော်ကြာ စောင့်ကြည့်ခြင်း မပြုရသေးသော ဝက်ဝံနက် မိစ္ဆာနှင့် အခြားသူများ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး မှော်ကြေးမုံကို ထုတ်ယူကာ ဂါထာတစ်ပုဒ်ကို တိတ်တဆိတ် ရွတ်ဆိုလိုက်လေသည်။

ဝက်ဝံနက် မိစ္ဆာသည် အိပ်မောကျနေဆဲဖြစ်ပြီး ဟောက်သံကြီးများ ပေးကာ နိုးမလာသေးပေ။

ခေါင်းယမ်းလိုက်ရင်း ကျန်းလျိုသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် အခြား ဦးတည်ရာ တစ်ခုသို့ ကြည့်လိုက်လေသည်။

လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်အတွင်း ငရုတ်သီး ရှာဖွေနေသည့် လေဝါမိစ္ဆာ၏ အခြေအနေမှာ မည်သို့ ရှိနေမည်ကို သူ သိချင်နေခဲ့မိသည်။

များမကြာမီမှာပင် လေဝါမိစ္ဆာသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို ပြန်ပေးဆွဲကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပြေးနေကြောင်း ကျန်းလျို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သူ၏ အနောက်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်းကင်စစ်သည်များနှင့် စစ်ဗိုလ် ဆယ်ဂဏန်းကျော်တို့သည် တိမ်တိုက်များကို စီးနင်းကာ သူ၏နောက်သို့ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေကြပေသည်။

"ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ..."

မှော်ကြေးမုံထဲမှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ကျန်းလျိုသည် အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားပြီး အလွန်အမင်း အံ့သြမှင်တက်သွားမိသည်။

လေဝါမိစ္ဆာကို ငရုတ်သီးရှာရန် သူ စေလွှတ်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ အဘယ်ကြောင့် ကောင်းကင်စစ်သည်များနှင့် စစ်ဗိုလ်များက သူ့နောက်သို့ လိုက်ဖမ်းနေကြသနည်း။ ထို့ပြင် သူ ထွက်ပြေးရာတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို အဘယ်ကြောင့် ဆွဲခေါ်သွားရသနည်း။

***