အခန်း ၂၈၅

အပိုင်း(၂၈၅)

"ဟူး... တကယ်ပါပဲ... မဟာပညာရှိကြီးရဲ့ နာမည်က တော်တော် သြဇာညောင်းတာပဲ..."

မိမိကို လိုက်လံဖမ်းဆီးနေခဲ့ကြသော ကောင်းကင်စစ်သည်များနှင့် စစ်ဗိုလ်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ခွာသွားကြသည်ကို ကြည့်ရင်း လေဝါမိစ္ဆာသည် သက်သာရာရစွာဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး စွန်းဝူခုန်းအား ချီးကျူးစကား ဆိုလိုက်သည်။

စွန်းဝူခုန်း ရောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရကတည်းက လေဝါမိစ္ဆာသည် စိတ်အေးသွားခဲ့ပြီး ပြဿနာမှ ကင်းဝေးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ သို့သော် စွန်းဝူခုန်းသည် လက်ဖျောက်တစ်ချက် တီးစရာမလိုဘဲ ကောင်းကင်စစ်သည်များနှင့် စစ်ဗိုလ်များကို အမြန်ဆုတ်ခွာသွားစေနိုင်ခဲ့ခြင်းက သူ့အား အတော်လေး အထင်ကြီးသွားစေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်နှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော မဟာပညာရှိကြီး စွန်းဝူခုန်း၏ အဆင့်အတန်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် သာမန်မဟုတ်ပေ။

လေဝါမိစ္ဆာသည် စွန်းဝူခုန်း၏ အဆင့်အတန်းကို အစကတည်းက သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရခြင်းက သူ၏ရင်ထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော ခံစားချက်များကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သူ၏ဘေးမှ ဇီရှားနတ်သမီးသည် ပို၍ပင် အံ့အားသင့်နေခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံရှိ သစ်ဖုနွယ်ချို ဥယျာဉ်တွင် နှစ်အတော်ကြာ နေထိုင်ခဲ့ရသဖြင့် ဇီရှားနတ်သမီးသည် ပုံမှန်အားဖြင့် တင်းမာပြီး မျက်နှာမလိုက်တတ်သော ဤကောင်းကင်စစ်သည်များနှင့် စစ်ဗိုလ်များ၏ အဆင့်အတန်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

သို့သော် ယနေ့တွင် သူတို့သည် အရပ်ပုပု၊ ပိန်ပိန်ပါးပါး မျောက်ငယ်လေးတစ်ကောင်၏ ခြောက်လှန့်မှုကြောင့် ထွက်ပြေးသွားခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့ပြင် ထိုမျောက်၏ စကားကို နားထောင်ကြည့်ရသည်မှာ မယ်တော်ကြီးကို စော်ကားမိမည်ကိုပင် ကြောက်ရွံ့ပုံမရချေ။ သူက ကောင်းကင်စစ်သည်များနှင့် စစ်ဗိုလ်များကို ဤကိစ္စအတွက် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း မယ်တော်ကြီးထံသို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက် သတင်းပို့ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည် မဟုတ်ပါလော။

သူမ၏ ဥယျာဉ်စောင့် နတ်သမီး ညီအစ်မများမှာ မယ်တော်ကြီးထံမှ အကြည့်တစ်ချက် (သို့မဟုတ်) ချီးမွမ်းစကား တစ်ခွန်းရရန် အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးစားနေကြရသည်။ သို့သော် ဤမျောက်မှာမူ မယ်တော်ကြီးကို ပြစ်မှားမိမည်ကို အနည်းငယ်မျှ ဂရုမစိုက်သည့်အပြင် မျက်နှာမလိုက်တတ်သော စစ်သည်များနှင့် စစ်ဗိုလ်များကိုပါ တိုက်ခိုက်စရာမလိုဘဲ ဆုတ်ခွာသွားစေနိုင်သည်။ ထိုအချက်များကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စွန်းဝူခုန်း၏ ကြီးမြတ်သော ဂုဏ်သတင်းမှာ ရှင်းလင်းစွာ ထင်ရှားနေပေသည်။

"ဒီမျောက်က တကယ်တော့ ဘယ်သူများလဲ..."

စွန်းဝူခုန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဇီရှား၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့အားသင့်မှုနှင့် စူးစမ်းလိုစိတ်တို့ကြောင့် ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး သာမန်ရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန်သာ ရှိသော ဤမျောက်မှာ အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

"ဟဲဟဲဟဲ... မျောက်ဘိုးဘိုး ငါက ဘယ်လောက် အထင်ကြီးစရာကောင်းလဲ ဆိုတာကို အခု မင်း သိသွားပြီမလား..."

လေဝါမိစ္ဆာ၏ ချီးမွမ်းစကားကို ကြားသောအခါ စွန်းဝူခုန်းသည် ကျေနပ်ဂုဏ်ယူစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။

စွန်းဝူခုန်းသည် မိမိကိုယ်ကို ဟန်ဆောင်နေစရာ မလိုသည့် ပွင့်လင်းသူတစ်ယောက်ဟု ခံစားနေရသည်။ အမှန်တကယ်တွင်လည်း သူသည် သူတစ်ပါး၏ ချီးမွမ်းမှုကို ခံရခြင်းကို နှစ်သက်ပေရာ ဆက်၍သာ ချီးမွမ်းစေချင်နေသည်။

သို့သော် ထိုသို့ပြောပြီးနောက် စွန်းဝူခုန်းသည် အရေးတကြီး ကိစ္စကို သတိရသွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်းက မယ်တော်ကြီးရဲ့ သစ်ဖုနွယ်ချို ဥယျာဉ်ထဲအထိတောင် ရောက်သွားတာဆိုတော့... ငရုတ်သီးကိုရော ရှာတွေ့ခဲ့လား..."

"အဲဒါ... ဒီနတ်သမီးလေးကို ကျုပ် မေးမလို့ပဲ... သူမက မယ်တော်ကြီးအတွက် သစ်ဖုနွယ်ချို ဥယျာဉ်ကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ပေးနေရတာဆိုတော့ ကမ္ဘာပေါ်က ထူးဆန်းတဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေအကြောင်းကို တော်တော်လေး သိထားမှာပဲ..."

စွန်းဝူခုန်း၏ အမေးကို ကြားသောအခါ လေဝါမိစ္ဆာ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားပြီး ဇီရှားနတ်သမီးဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။

စွန်းဝူခုန်း၏ အကြည့်သည် ဇီရှားနတ်သမီးထံသို့ ကျရောက်သွားပြီး အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် သူက မေးလိုက်သည်။

"ဟေ့... မင်းက မယ်တော်ကြီးရဲ့ သစ်ဖုနွယ်ချို ဥယျာဉ်ထဲက ပန်းတွေနဲ့ မြက်တွေကို ပြုစုရတဲ့ နတ်သမီးလား... မင်းနာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ..."

"ကျွန်မနာမည်က ဇီရှားပါ... ရှင်က မိစ္ဆာတစ်ကောင်လား..."

ဘေးနားရှိ လေဝါမိစ္ဆာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဇီရှား၏ အကြည့်များက စွန်းဝူခုန်းထံသို့ ပြန်ရောက်သွားကာ သတိထား၍ မေးလိုက်သည်။

လေဝါမိစ္ဆာ၏ အပြုအမူကို ထောက်ရှု၍ သူသည် မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပြီး စွန်းဝူခုန်းသည်လည်း သူနှင့် တစ်ပါတည်း ဖြစ်နေပုံရသောကြောင့် ဇီရှားက သူ့ကိုလည်း မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဟု သတ်မှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ဖန် ပြန်တွေးကြည့်လျှင် ကောင်းကင်စစ်သည်များနှင့် စစ်ဗိုလ်များကို ခြောက်လှန့် မောင်းထုတ်နိုင်သည့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်လော။ သာမန်ရုပ်ဆင်းသဏ္ဌာန်သာ ရှိသော ဤမျောက်သည် အမှန်တကယ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မဟာမိစ္ဆာကြီး တစ်ပါးများ ဖြစ်နေမည်လော။

"မိစ္ဆာ... မျောက်ဘိုးဘိုး ငါက မိစ္ဆာအဖြစ်ကနေ ရပ်စဲသွားတာ နှစ်အတော်ကြာနေပြီ... တကယ်ဆို ငါတို့က လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေလို့တောင် သတ်မှတ်လို့ ရတယ် မဟုတ်လား..."

ဇီရှားနတ်သမီးက သူ့ကို မိစ္ဆာဟု ခေါ်လိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ စွန်းဝူခုန်းသည် ဒေါသမထွက်ဘဲ သူမ၏စကားကို ပြန်လည်တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ဇီရှားအား ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက မယ်တော်ကြီးရဲ့ သစ်ဖုနွယ်ချို ဥယျာဉ်ကို စီမံခန့်ခွဲရတာဆိုတော့... မျောက်ဘိုးဘိုး ငါကလည်း အရင်တုန်းက မယ်တော်ကြီးရဲ့ မက်မွန်ဥယျာဉ်ကို စီမံခန့်ခွဲခဲ့ရတာလေ..."

"ဝါး... မက်မွန်ဥယျာဉ်လား..."

စွန်းဝူခုန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ဇီရှားနတ်သမီး၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားခဲ့ပြီး သူမက ပြောလိုက်သည်။

"မယ်တော်ကြီးရဲ့ ဥယျာဉ်တွေ အားလုံးထဲမှာ မက်မွန်ဥယျာဉ်က အရေးအကြီးဆုံးပဲ... အဲဒီထဲမှာ မက်မွန်ပင် သုံးထောင့်ခြောက်ရာ ရှိတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်... ကျွန်မ ကောင်းကင်ဘုံမှာ နေလာတာ နှစ်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်ပေမယ့် ဥယျာဉ်ရဲ့ အပြင်ဘက်ကနေ အဝေးကပဲ လှမ်းကြည့်ဖူးတာ... အဲဒီထဲက မက်မွန်သီးတိုင်းက ရတနာတွေချည်းပဲလို့ ကျွန်မ ကြားဖူးတယ်..."

စွန်းဝူခုန်းကို လေးစားအားကျစွာ ကြည့်ရင်း မက်မွန်ဥယျာဉ် ဆိုသည်မှာ မည်သူမဆို အလွယ်တကူ ချဉ်းကပ်နိုင်သည့် နေရာမျိုး မဟုတ်ကြောင်း ဇီရှားနတ်သမီး စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။ ဤမျောက်သည် မယ်တော်ကြီး၏ မက်မွန်ဥယျာဉ်ကို စီမံခန့်ခွဲခွင့်ရခဲ့သည် ဆိုခြင်းက သူ၏ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အဆင့်အတန်းကို ပြသနေပေသည်။

၎င်းသည် လူ့ပြည်ရှိ ဧကရာဇ်နန်းတော်မှ မိန်းမစိုးများနှင့် နန်းတွင်းအစေခံများကို နှိုင်းယှဉ်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ ကြမ်းတမ်းသော အလုပ်များကို လုပ်ရသည့် သာမန် အစေခံတစ်ဦးသည် ဧကရာဇ်နှင့် မိဖုရားကြီးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အလုပ်အကျွေးပြုရသော မိန်းမစိုးတစ်ဦးနှင့် ယှဉ်နိုင်ပါမည်လော။

စွန်းဝူခုန်း မက်မွန်ဥယျာဉ်ကို စီမံခန့်ခွဲခဲ့ရသည်ဟု ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ဇီရှားသည် စွန်းဝူခုန်းကို အလွန်တရာ အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

ဇီရှား၏ ဤအကြည့်က စွန်းဝူခုန်း၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားစေပြီး သူ၏ အတ္တများကို များစွာ ကျေနပ်သွားစေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် ရှေ့မှောက်ရှိ ဇီရှားနတ်သမီးကို ကြည့်လိုက်ရာ ယခင်ကထက် ပို၍ မျက်စိကျစရာ ကောင်းလာသည်ဟု ထင်လိုက်မိပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အင်း... အဲဒီအကြောင်း ပြောရရင်တော့ မယ်တော်ကြီးဆီက မက်မွန်သီးတွေက တကယ်ကို စားလို့ကောင်းတာပဲ..."

"ရှင်... ရှင်က မယ်တော်ကြီးရဲ့ ဆုချီးမြှင့်တာကို ခံရပြီး မက်မွန်သီးတွေကို တကယ် မြည်းစမ်းဖူးတာလား..."

စွန်းဝူခုန်း၏ ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဇီရှားသည် သူမရှေ့ရှိ မျောက်ကို မယုံနိုင်လောက်အောင် စိုက်ကြည့်နေမိတော့သည်။

ကောင်းကင်ဘုံအတွင်း၌ အဆင့်အတန်းခွဲခြားမှုစနစ်သည် အလွန်တင်းကျပ်လှပေသည်။ သူမကဲ့သို့ပင် အများစုသောသူများသည် သက်ရှိထင်ရှားရှိစဉ်က ကောင်းမှုကုသိုလ်များကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြပြီး သေဆုံးပြီးနောက် မရဏကမ္ဘာ၏ စီရင်ဆုံးဖြတ်မှုကို ခံယူကာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်ရှိလာကြခြင်းဖြစ်သော်လည်း သူတို့သည် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်ရှိ နတ်များသာ ဖြစ်ကြလေသည်။

ထိုအထက်တွင်မူ နတ်အဆင့်အတွင်း၌ ရာထူးများကို အမှန်တကယ် ရယူထားသူများဖြစ်ကြပြီး သူတို့၏အမည်များကို နတ်ဘုရားများစာရင်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားကာ ကောင်းကင်နတ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိကြလေသည်။ သူတို့သည် ဘုံသုံးပါးတစ်ခွင်ရှိ စွမ်းအားကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ တပည့်များ သို့မဟုတ် မိမိဘာသာ ကျင့်ကြံအားထုတ်၍ နတ်ပြည်သို့ တက်လှမ်းလာခဲ့ကြသူများ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုအထက်တွင်မူ ထိုက်ရိ အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားများ ရှိနေပြီး တစ်ပါးစီတိုင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံအတွင်း၌ ကျော်ကြားသော ပုဂ္ဂိုလ်များ ဖြစ်ကြသည်။ အရေးကြီးသော ရာထူးများကို ကိုင်စွဲထားသူများ သို့မဟုတ် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူများ ဖြစ်ကြပေသည်။

သို့သော် ထိုက်ရိ အစစ်အမှန် နတ်ဘုရားများပင်လျှင် မယ်တော်ကြီး၏ မက်မွန်သီးများကို စားသုံးခွင့် မရနိုင်ကြပေ။

မယ်တော်ကြီး၏ မက်မွန်သီးပွဲတော်သို့ ဖိတ်ကြားခြင်းခံရရန် အမှန်တကယ် အရည်အချင်းပြည့်မီသူများမှာ အများအားဖြင့် တာလော့ နတ်အဆင့် ရှိသူများသာ ဖြစ်ကြပေသည်။

သူမ၏ရှေ့မှောက်ရှိ ဤမျောက်သည် မယ်တော်ကြီး၏ မက်မွန်သီးများကို တကယ်ပဲ မြည်းစမ်းခွင့် ရခဲ့သည်လား။

***