အခန်း ၁၁၉

အခန်း - ၁၁၉

ရှီလဲ့တွင် အခင်းဖြစ်ပွားချိန်တွင် အခြားနေရာ၌ ရှိနေကြောင်း သက်သေပြချက် အလီဘိုင်ရှိနေသဖြင့် ရဲများ၏ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုကို လုံးဝ ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။

ရွှမ်းဟူရဲစခန်း၏ အမှုကြီးနှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့နှင့် ဆက်ဆံရသည်မှာ ရှီလဲ့အတွက် ဤအကြိမ်သည် တတိယအကြိမ်မြောက် ဖြစ်သည်။ သူသည် သာမန်လူများကဲ့သို့ ရဲများကို ကြောက်ရွံ့ရိုသေစိတ် လုံးဝမရှိချေ။ ထို့အပြင် ဥပဒေလက်လှမ်းမမီဘဲ အကြိမ်ကြိမ် လွတ်မြောက်နေခဲ့သဖြင့် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် အောင်နိုင်မှုခံစားချက်တစ်ခုပင် ကြီးထွားလာခဲ့သည်။

အိုးရန်ရှန်းက ရှီလဲ့ကို မျက်နှာအမူအရာမရှိဘဲ စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမ ဘာတွေးနေသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ သူမ၏ တုန်လှုပ်နေသော အကြည့်များကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် စိတ်ထဲတွင် အပြင်းအထန် ရုန်းကန်နေရပုံရသည်။

သို့သော် ချန်ကွမ်းလျန်ကမူ ဒေါသတကြီးဖြင့် “မနေ့ည ည ၇ နာရီခွဲကနေ ၈ နာရီကြားမှာ မင်း ဘယ်မှာရှိနေလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

ရှီလဲ့က ချန်ကွမ်းလျန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ စနောက်လိုက်သည်။ “အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ချန်... ဥပဒေအရဆိုရင် ကျွန်တော့်မှာ ဆိတ်ဆိတ်နေပိုင်ခွင့် ရှိတယ်မလား လူကြီးမင်း သဘောတူရင် ကျွန်တော် တိတ်တဆိတ်ပဲ နေချင်ပါတယ်” ရှီလဲ့က အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ချန် ဝင်လာစေရန် ထောင်ချောက်တစ်ခုကို တမင်သက်သက် ဆင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ရှီလဲ့... မင်း ရဲတပ်ဖွဲ့ကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရမယ် ငါ နောက်တစ်ခါ ထပ်မေးမယ်၊ မနေ့ည ၇ နာရီခွဲကနေ ၈ နာရီကြားမှာ မင်း ဘယ်မှာရှိနေပြီး ဘာလုပ်နေလဲ” ချန်ကွမ်းလျန်က တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာပေးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

တောက်ကျွင်းက ဘေးမှနေ၍ ရှီလဲ့ကို စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေသည်။ သာမန်လူတစ်ယောက်၏ ရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် တောက်ကျွင်းသည် ရှီလဲ့၏ ထောက်လှမ်းရေးဉာဏ်ရည်ကို အလွန်အမင်း အထင်ကြီးမိသည်။ သို့သော် ဥပဒေစိုးမိုးရေးအရာရှိတစ်ဦးအနေဖြင့်မူ သူသည် ရှီလဲ့ကဲ့သို့သော လူမျိုးကို အလွန် စက်ဆုပ်ရွံရှာပေသည်။

“အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ချန်... ဥပဒေစိုးမိုးရေးသမားတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဥပဒေအတိုင်းပဲ ဥပဒေကို ကျင့်သုံးသင့်တာပေါ့ ဥပဒေက ကျွန်တော့်ကို ဆိတ်ဆိတ်နေခွင့်ပြုထားတယ်၊ ကျွန်တော့်မှာ ဆိတ်ဆိတ်နေဖို့ ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့်ရှိတယ် လူကြီးမင်းက ဥပဒေကို ချိုးဖောက်မလို့လား” ရှီလဲ့က အေးဆေးစွာ ပြုံးရင်း ချန်ကွမ်းလျန်ကို စနောက်လိုက်သည်။

ရှုကျူထျယ်၏ မျက်ခွံများ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ရှီလဲ့ဟုခေါ်သော ဤကောင်သည် ရဲများရှေ့တွင် အလွန် တည်ငြိမ်နေပြီး ရဲများကို အကြိမ်ကြိမ်ပင် ရန်စရဲပေသည်။ ဤအခြေအနေက ရှုကျူထျယ်ကို စတင်တွေးတောလာစေသည်။

အိုးရန်ရှန်းက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အမှုကြီးနှိမ်နင်းရေးအဖွဲ့ခန်းထဲမှ လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်၊ သူမ ရှီလဲ့ကို စက္ကန့်ပိုင်းမျှပင် ဆက်မမြင်ချင်တော့ပေ။ အိုးရန်ရှန်း၏ ရဲဝန်ထမ်းအလုပ်အပေါ် ထားရှိသော ယုံကြည်ချက်သည် ရှီလဲ့ကြောင့် ပြင်းထန်စွာ စိန်ခေါ်ခံနေရသည်။ သို့သော် ရှီလဲ့သည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် အမှတ်အသားတစ်ခု ချန်ထားခဲ့နိုင်သည့် တစ်ဦးတည်းသော ယောက်ျား ဖြစ်နေပြန်သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ဗြောင်းဆန်နေပြီး ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဖြစ်နေသဖြင့် ထွက်ပြေးခြင်းကိုသာ ရွေးချယ်လိုက်ရတော့သည်။

အိုးရန်ရှန်း ၏ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ရှီလဲ့ ခပ်ဖွဖွလေး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူ၏ ကလန်ကဆန် မျက်နှာပေးများမှာ အရိပ်အယောင်မျှပင် မကျန်တော့ဘဲ ကူကယ်ရာမဲ့မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားလျော့မှုများသာ အစားထိုးဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

“အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ချန်... သိချင်တာမှန်သမျှ မေးသာမေးပါတော့” ရှီလဲ့က အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချန်ကွမ်းလျန်က ရှီလဲ့ကို ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်မိသည်၊ သူ၏ သဘောထားမှာ အဘယ်ကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားသည်ကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာသွားပြီး အလောတကြီး မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။ “မနေ့ညက ဆွေ့ဟူဆိုင်မှာ မင်း ညွှန်ကြားရေးမှူးရှုနဲ့ ပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့တာ ဟုတ်သလား”

ရှီလဲ့က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ တည်ငြိမ်စွာ ဝန်ခံလိုက်သည်။ “ဟုတ်ပါတယ်၊ မနေ့ညက ဆွေ့ဟူရဲ့ စ္စကြံလမ်းထဲမှာ ကျွန်တော် သူ့ကို ပါးအနည်းငယ် ဖြတ်ရိုက်ခဲ့တယ်”

တောက်ကျွင်းက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်မိပြီး ရှီလဲ့၏ အမူအရာ တစ်ခုခုလွဲမှားနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူသည် အိုးရန်ရှန်းကို လိုက်ရှာရန် အပြင်သို့ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့သည်။

နားကပ်တစ်ဖက်နှင့် အခြားလူများက ရှီလဲ့ကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း စကားမပြောကြပေ။ သူတို့သည် ရှီလဲ့၏ အစီအစဉ်မှန်သမျှကို လိုက်နာရန် အသင့်ရှိနေကြပြီး၊ ရှီလဲ့က ပြစ်မှုအားလုံးကို ဝန်ခံလိုက်လျှင်ပင် သူ့ကို ဆန့်ကျင်ရန် စိတ်ကူးမရှိကြချေ။

ရှီလဲ့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုကြောင့် ချန်ကွမ်းလျန် ကျေနပ်သွားပြီး အမြန်ပင် ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။ “အဲဒီနောက်ပိုင်း ဘာဆက်ဖြစ်လဲ”

“အဲဒီနောက်ပိုင်းလား ကျွန်တော်နဲ့ပါလာတဲ့ အဖော်တွေကို အဆောင်ပြန်ပို့ပြီး၊ ရှုကျူထျယ်ရဲ့ အချက်အလက်တွေကို လိုက်ရှာတယ်၊ ပြီးတော့ နားကပ်တစ်ဖက်တို့နဲ့ ဆက်သွယ်လိုက်တာပေါ့” ရှီလဲ့က ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ဆွဲကာ ထိုင်လိုက်ပြီး မှီခုံပေါ်သို့ ကိုယ်ကို မှီချလိုက်သည်။

“အဲဒီနောက်ကော” ချန်ကွမ်းလျန်က ဆက်မေးသည်။

ရှီလဲ့က ရှုကျူထျယ်ကို လှောင်ပြုံးဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး “လူကြီးမင်းတို့ သိပြီးသားမဟုတ်ဘူးလား ရှုကျူထျယ်က ပညာရေးဌာန ဝန်ထမ်းအိမ်ရာရဲ့ ကားပါကင်ထဲမှာ သတိမေ့သွားတဲ့အထိ အရိုက်ခံလိုက်ရတာလေ” ရှီလဲ့က ချန်ကွမ်းလျန်ကို စောင်းငဲ့ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်မှာ “လူကြီးမင်းတို့ ပျော်နေကြပြီမလား ဒါတွေကို ကျွန်တော် ဘာလို့ သိနေရတာလဲ အချက်အလက်တွေက ဒီကိစ္စရဲ့ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူဟာ ကျွန်တော် ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာကို သွယ်ဝိုက်ပြီး သက်သေပြနေတာ မဟုတ်ဘူးလား”

ချန်ကွမ်းလျန်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး “မှန်တာပေါ့ ညွှန်ကြားရေးမှူးရှု အိမ်ရာဝင်းထဲမှာ အတိုက်ခိုက်ခံရတာကော၊ သတိမေ့သွားတဲ့အထိ အရိုက်ခံရတာကောဟာ ရဲတပ်ဖွဲ့ကပဲ သိထားတဲ့ လျှို့ဝှက်အချက်အလက်တွေ ဖြစ်တယ် မင်းက ဒါကို ဘယ်လိုသိတာလဲ ဒီကိစ္စကို မင်းကိုယ်တိုင် စီစဉ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးကို သိနေလို့ပဲ မဟုတ်လား”

ရှီလဲ့က တဟဲဟဲရယ်ရင်း “ကျွန်တော်က လူကြီးမင်းတို့ မသိသေးတဲ့ အသေးစိတ်အချက်အလက်တွေကိုပါ သိသေးတယ်ဗျ ဥပဒေအရဆိုရင် ရှုကျူထျယ်ဟာ ည ၇ နာရီခွဲမှာ ဆွေ့ဟူကနေ ထွက်သွားခဲ့တယ်၊ မထွက်ခင်မှာ ဆိုင်အဝင်ဝမှာ ပြဿနာရှာ သောင်းကျန်းနေခဲ့သေးတယ်၊ ပြီးတော့... ရှုကျူထျယ်ရဲ့ တတိယခြေထောက်လည်း ပျက်စီးသွားခဲ့တယ်၊ ဘယ်လိုလဲ... အသေးစိတ်ကျရဲ့လား နောက်ထပ် ပိုပြီး အသေးစိတ်ကျတဲ့ ဖြစ်စဉ်ကိုကော နားထောင်ချင်သေးလား”

ချန်ကွမ်းလျန်၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှုများမှာ ပိုမိုသိသာလာပြီး “ရှီလဲ့... တကယ်ပဲ မင်း လက်ချက်ဖြစ်နေတာပဲ”

“ကျွန်တော်လည်း ငြင်းမနေပါဘူး” ရှီလဲ့က ပျင်းရိပျင်းတွဲဖြင့် “ကျွန်တော့်လက်ချက်ဆိုတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ”

“ရှီလဲ့... ဒီတစ်ခါ မင်း ဘယ်လိုလွတ်အောင် ပြေးမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့ မင်းဟာ နိုင်ငံတော် ပြည်သူ့ဝန်ထမ်းတစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်မှုနဲ့ သံသယရှိခံထားရတာဖြစ်ပြီး ထောင်ဒဏ် ၁၀ နှစ်ကနေ နှစ် ၂၀ အထိ ကျခံရနိုင်တယ်” ချန်ကွမ်းလျန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ပြီးခဲ့သည့် အမှုနှစ်ခုစလုံးတွင် သက်သေအထောက်အထား မလုံလောက်မှုကြောင့် ရှီလဲ့ လွတ်မြောက်နေခဲ့သဖြင့် ချန်ကွမ်းလျန်သည် ထိုအရာကို အမြဲတစေ ရင်ထဲတွင် မကျေမနပ် ခံစားနေခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရှီလဲ့က ဘာကြောင့် အလိုက်သင့် ပူးပေါင်းပြီး ဝန်ခံနေသည်ကို သူ နားမလည်သော်လည်း၊ ဤအရာက ရှီလဲ့ကို ပြစ်ဒဏ်ချမှတ်နိုင်ရန် အဟန့်အတား မဖြစ်နိုင်ချေ။

ရှီလဲ့က အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး “နားကပ်တစ်ဖက်တို့ကို မေးကြည့်လိုက်လေ၊ ကျွန်တော်က နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူ ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ”

နားကပ်တစ်ဖက်အပါအဝင် သုံးဦးစလုံး၏ မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက်၊ နားကပ်တစ်ဖက်က ဦးအောင် ဝင်ပြောလိုက်သည်။ “ဒီကိစ္စက အစ်ကိုကြီးရှီနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး၊ ကျွန်တော်ကပဲ နောက်ကွယ်က ကြိုးကိုင်သူပါ”

ကျန်လူမိုက်နှစ်ဦးကလည်း လိုက်ပြောကြသည်။ “အရာအားလုံးက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်စိတ်ကူးတွေပါ၊ အစ်ကိုကြီးရှီနဲ့ လုံးဝမပတ်သက်ပါဘူး”

ထိုစဉ် အိုးရန်ရှန်း တံခါးအပြင်ဘက်မှ လျှောက်ဝင်လာခဲ့ပြီး ရှီလဲ့၏ စိတ်ပျက်အားလျော့နေသော ပုံစံကို ကြည့်ကာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် မျက်ရည်များ ရုတ်ချည်း ပြည့်လျှံလာခဲ့သည်။ “ရှီလဲ့... နင် ဘာလို့ ဝန်ခံလိုက်ရတာလဲ”

ရှီလဲ့က အိုးရန်ရှန်းကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး “ဒါက အရာရှိ လိုချင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးလား ကျွန်တော်က ရာဇဝတ်ကောင်၊ အရာရှိက ရဲဝန်ထမ်း... ဒါပါပဲ”

“နင်... နင်... နင် တကယ့် လူအကြီးပဲ” အိုးရန်ရှန်း၏ မျက်ရည်များမှာ ဆည်ကျိုးသကဲ့သို့ စီးကျလာပြီး ငိုရှိုက်ရင်း အော်လိုက်သည်။ “နိုင်ငံတော် ပြည်သူ့ဝန်ထမ်းတစ်ဦးကို တိုက်ခိုက်တာက ထောင်ဒဏ် နှစ် ၂၀ အထိ ကျခံရနိုင်တယ်ဆိုတာ နင် သိလား နင် တကယ့်လူအ...”

ရှီလဲ့ ထရပ်လိုက်ပြီး အိုရန်ရှန်းထံသို့ လျှောက်သွားကာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်မှ မျက်ရည်များကို ညင်သာစွာ သုတ်ပေးရင်း ပြုံးလျက် “ဒါဆို အရာရှိက ကျွန်တော့်ကို ထောင်မကျစေချင်ဘူးပေါ့”

အိုးရန်ရှန်းမှာ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးနေပြီး သူမ၏ မျက်ရည်ဝိုင်းနေသော မျက်ဝန်းများတွင် အားနာမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ “ရှီလဲ့... နင်... နင် ထောင်ကျသွားရင်လည်း ငါ နင် ပြန်ထွက်လာမယ့်အထိ စောင့်နေမှာပါ”

“ဟားဟားဟားဟား” ရှီလဲ့က အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ ကလန်ကဆန် အပြုံးများ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာကာ “အိုးရန်... ကျွန်တော် ဘာလို့ ထောင်ကျရမှာလဲ ကျွန်တော့်ရဲ့ အဖိုးတန်တဲ့ လူပျိုဘဝ အနှစ် ၂၀ ကို ဘာလို့ အလဟဿ အပုပ်ခံရမှာလဲ”

ချန်ကွမ်းလျန်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ရင်း “ရှီလဲ့... ဒီတစ်ခါတော့ မင်းမှာ ရွေးချယ်စရာ ရှိလိမ့်မယ်မထင်ဘူး မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေက မင်းကို ကာကွယ်ပေးနေရင်တောင်မှ၊ ငါတို့ဘက်က နည်းနည်းလောက် ဖိအားပေးလိုက်ရင် သူတို့ မင်းကို ဆက်ပြီး ကာကွယ်ရဲပါဦးမလား နားကပ်တစ်ဖက်... ဒါက ထောင်ဒဏ် အနှစ် ၂၀ နော်၊ မင်း မိသားစုအကြောင်း စဉ်းစားဖူးလား မင်း မိဘတွေကော ပြီးတော့ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဘဝကော နောက်ထပ် အနှစ် ၂၀ ကြာရင် မင်း ဘာဖြစ်သွားမလဲ”

နားကပ်တစ်ဖက်က အံကိုကြိတ်လိုက်ပြီး ရှီလဲ့၏ တည်ငြိမ်အေးစက်သော အကြည့်ကို ကြည့်ကာ ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။ “အရာအားလုံးက ကျွန်တော့်စိတ်ကူးပါ၊ အစ်ကိုကြီးရှီနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး”

ကျန်လူမိုက်နှစ်ဦးသည်လည်း လိုက်လံအော်ဟစ်ကြသည်။ “အစ်ကိုကြီးရှီနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ပါဘူး”

ရှီလဲ့က ချန်ကွမ်းလျန်ကို လှောင်ပြောင်သရော်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ “အခုကော ဘာဆက်လုပ်မလဲ”

ချန်ကွမ်းလျန် အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။ ဤမျှလောက် ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးကိုမှ ရှီလဲ့ကို မဖမ်းဆီးနိုင်ပါက သူ ဘယ်လိုလုပ် လက်လျှော့နိုင်ပါမည်နည်း။

“ရှီလဲ့... မင်း သိပ်မောက်မာမနေနဲ့၊ ငါတို့ သက်သေကို သေချာပေါက် ရှာဖွေတွေ့ရှိမှာပဲ ဆွေ့ဟူဆိုင်ကနေ ပညာရေးဌာန ဝန်ထမ်းအိမ်ရာအထိ လမ်းဘေးစောင့်ကြည့်ရေးကင်မရာတွေ အများကြီးရှိတယ်၊ ငါတို့ သက်သေကို နောက်ဆုံးတော့ ရှာတွေ့မှာပဲ”

“ရှာတွေ့မှာ မဟုတ်ပါဘူး” ရှီလဲ့က အလွန်အမင်း ယုံကြည်ချက်ရှိလှသော မျက်နှာပေးဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ သူက ရှုကျူထျယ်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ “ရှုကျူထျယ်... မင်း ပြောစမ်းပါဦး၊ မနေ့က မင်း ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ”

ရှုကျူတယ်၏ မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားသည်။ သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ရှုပ်ထွေးနေသည်၊ အစပိုင်းတွင် ရှီလဲ့၏ မောက်မာမှုကြောင့် ထိတ်လန့်ခဲ့ရပြီး၊ နောက်ပိုင်းတွင် ရှီလဲ့၏ ဝန်ခံမှုကြောင့် မျှော်လင့်ချက်များ ရှိလာခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ နားကပ်တစ်ဖက်တို့၏ ပြတ်သားသော သဘောထားကြောင့် ထပ်မံထိတ်လန့်သွားရပြန်ရာ ရှီလဲ့ကို မည်သို့ ပြန်လည်ဖြေကြားရမည်ကို မသိတော့ချေ။

တစ်ဖက်တွင်လည်း ရှုကျူထျယ်သည် ရှီလဲ့ ဖမ်းဆီးခံရရန် မျှော်လင့်မိသည်၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤအန္တရာယ်များသောလူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုမှ လုံးဝ ကင်းဝေးသွားမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ရှီလဲ့သာ ပြစ်မှုမထင်ရှားဘဲ ပြန်လည်လွတ်မြောက်သွားပါက မိမိသည် ရှီလဲ့ကို ရန်ငြိုးဖွဲ့မိပြီးသား ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ ဤကဲ့သို့သော အန္တရာယ်ရှိသူနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့ရမည်ကို ရှုကျူထျယ် တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။

ချန်ကွမ်းလျန်ကလည်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။ “ညွှန်ကြားရေးမှူးရှု... မနေ့ညက ဘာဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ကို ပြောပြပါဦး သူတို့ရဲ့ အသံတွေကို မှတ်မိလား ဒီလေးယောက်လုံး အဲဒီမှာ ရှိနေခဲ့တာလား စိတ်မပူပါနဲ့ ညွှန်ကြားရေးမှူးရှု... ဒါက ရဲစခန်းပါ၊ ရှီလဲ့ လူကြီးမင်းကို ဘာမှမလုပ်ရဲပါဘူး”

ရှီလဲ့က ရင်ဘတ်ရှေ့တွင် လက်နှစ်ဖက်ကို ပိုက်ထားပြီး လက်ချောင်းလေးများကို တစ်ခုချင်းစီ ခေါက်နေကာ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ထိုက်တောင်ကြီးအလား တည်ငြိမ်လှပေသည်။ မျက်မှန်နောက်ကွယ်မှ သူ၏ အကြည့်များတွင် စူးရှထက်မြက်သော အရှိန်အဝါများ ကိန်းဝပ်နေသည်။

“ရှုကျူထျယ်... ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ မင်း ပြောချင်တာ ပြောနိုင်ပါတယ် မင်း သူတို့ကို မှတ်မိနေတယ်ဆိုတာ ငါသိတယ်၊ မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေက မင်းရဲ့ စိတ်ကူးတွေကို သစ္စာဖောက်နေပြီလေ” ရှီလဲ့က လမ်းညွှန်ပေးလိုက်သည်မှာ “မင်းသာ ပြောလိုက်ရင်... သူတို့ သေချာပေါက် ထောင်ကျသွားလိမ့်မယ် ဒါမှမဟုတ်... မင်း ငါ့ကိုပါ ထောင်ထဲ ပို့လိုက်လို့ရတာပေါ့”

အိုးရန်ရှန်းက ရှီလဲ့၏ ဘေးတွင် ရပ်နေပြီး သူ ဘာကြောင့် ဤကဲ့သို့ လုပ်နေသည်ကို နားမလည်သော်လည်း၊ ရှီလဲ့ တကယ်ပဲ အမှုထဲ ပါဝင်ပတ်သက်သွားမည်ကို စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။

သူမထက် ခြောက်နှစ်မျှ ငယ်ရွယ်သော ဤလူငယ်လေးခုနက တံခါးအပြင်ဘက်ကနေ ချောင်းနားထောင်နေခဲ့သည့် ထိုစက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် အိုးရန်ရှန်းသည် သူ၏ အရေးပါမှုကို နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ယဲ့ဖုန်း၏ လက်ထဲမှ သူမကို ကယ်တင်ခဲ့သော ဤလူငယ်လေးသည် သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ အမြစ်တွယ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်ကွမ်းလျန်က အလောတကြီးဖြင့် “ညွှန်ကြားရေးမှူးရှု... ပြောပါဦး”

ရှုကျူထျယ်က ရှီလဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ချန်ကွမ်းလျန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်သွားပြီးနောက် ပြာနှမ်းသွားတော့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူသည် ကြီးမားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို ချမှတ်လိုက်သည့်အလား သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက်ချကာ ပြောလိုက်တော့သည်။ “အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ချန်... ဆောရီးပါဗျာ၊ ကျွန်တော် အချက်အလက်အချို့ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့မိတယ်”

ရှီလဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ တဖြည်းဖြည့် ကော့ညွှတ်တက်သွားပြီး အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ “ရှုကျူထျယ်... မင်း တကယ့်ကို ပညာရှိပဲ”

ချန်ကွမ်းလျန်က ရှုကျူထျယ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း “ညွှန်ကြားရေးမှူးရှု... ဘယ်လိုအချက်အလက်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာလဲ”

ရှုကျူတယ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောလိုက်သည်မှာ “မနေ့ညက ဆွေ့ဟူဆိုင်မှာ... ကျွန်တော် အရက်မူးနေလို့ ကျောင်းသားရှီလဲ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်ကို သွားပြီး ပြဿနာရှာမိခဲ့တယ် ကျောင်းသားရှီလဲ့က ကျွန်တော့်ကို ပါးနှစ်ချက် ရိုက်ခဲ့လို့၊ ကျွန်တော်က ရန်ငြိုးဖွဲ့ပြီး အခွင့်အရေးရရင် သူ့ကို ကလဲ့စားချေဖို့ ပြင်ဆင်ခဲ့တာပါ ညစာစားပြီးတဲ့နောက် ကျွန်တော် အိမ်ကို ကားမောင်းပြန်လာခဲ့တယ် ကားပေါ်က ဆင်းဆင်းချင်းမှာပဲ... ခြေချော်ပြီး မြေပြင်ပေါ် လဲကျကာ မေ့လဲသွားခဲ့တာပါ အဲဒီနောက်ပိုင်း လူတစ်ယောက်က အကြောင်းကြားလို့ ရဲတွေ ရောက်လာတဲ့အခါ... ကျွန်တော်က ကျောင်းသားရှီလဲ့ကို ကလဲ့စားချေချင်တာနဲ့ ဒီကိစ္စကို သူ့အပေါ် ပုံချပြီး ရဲတွေကို အသုံးချပြီး သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးဖို့ လုပ်ခဲ့တာပါ ကျန်တဲ့ကိစ္စတွေကိုတော့ လူကြီးမင်းတို့ သိတဲ့အတိုင်းပါပဲ”

ချန်ကွမ်းလျန်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်ပင် ဆိုးရွားသွားပြီး “ဆိုလိုတာက... မနေ့က လူကြီးမင်းကို ဘယ်သူမှ မရိုက်ခဲ့ဘူးပေါ့ ဒါဆို လူကြီးမင်းရဲ့ ဒဏ်ရာတွေကကော”

ရှိူ့ကျူတယ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြကာ “ဆောရီးပါဗျာ... ဒါက ကျွန်တော် ခြေချော်လဲလို့ ရတဲ့ ဒဏ်ရာတွေပါ၊ လဲကျရာကနေ ဖြစ်သွားတာပါ”

နားကပ်တစ်ဖက်နှင့် အခြားလူများလည်း ဝမ်းသာအားရ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ စိတ်ထဲတွင် ကြွေးကြော်မိသည်မှာ... သူသည် ရှီလဲ့ မိမိကို ပစ်ပယ်မည်မဟုတ်ကြောင်း ခုနက လောင်းကြေးထပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူ တကယ်ပဲ မှန်ကန်စွာ လောင်းကြေးထပ်နိုင်ခဲ့သည်။ ရှီလဲ့သည် သူ့ကို တကယ်ပင် ပစ်မထားခဲ့ချေ။

“ဆောရီးပါ ကျောင်းသားရှီလဲ့ရယ်... မင်းကို ဒီအမှုထဲ ဆွဲသွင်းမိခဲ့တဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ အတ္တဆန္ဒကို ခွင့်လွှတ်ပေးနိုင်မလား” ရှုကျူထျယ်က ရှီလဲ့ကို တောင်းပန်စကား ဆိုလိုက်သည်။

ရှီလဲ့၏ မျက်နှာတွင် တောက်ပသော အပြုံးများ ပြည့်နှက်နေပြီး “ညွှန်ကြားရေးမှူးရှု... လူကြီးမင်းရဲ့ တောင်းပန်မှုကို ကျွန်တော် လက်ခံပါတယ်” ရှီလဲ့က ရှုကျူထျယ်၏ ပုခုံးကို ပုတ်ပေးလိုက်ရင်း “နောက်တစ်ခါကျရင်တော့ ကျန်းမာရေးကို သေချာဂရုစိုက်ဖို့ သတိရပါဦးနော်”

ရှုကျူထျယ်က ခေါင်းကို တတွတ်တွတ် ငြိမ့်ပြကာ “ဂရုစိုက်ပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဗျာ၊ သေချာပေါက် ဂရုစိုက်ပါ့မယ်”

ရှီလဲ့က ချန်ကွမ်းလျန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး “အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ချန်... ကြည့်ရတာ ဒီတစ်ပွဲမှာလည်း... ကျွန်တော်ပဲ ထပ်ပြီး နိုင်သွားပြန်ပြီ ထင်တယ်”