အခန်း ၁၂၇

အခန်း - ၁၂၇

ညနေပိုင်းတွင် ခွန်းလွန်ဟိုတယ်၌ ပတ်ထရီးရော့ကုမ္ပဏီ၏ အောင်ပွဲခံဂုဏ်ပြုညစာစားပွဲကို ကျင်းပခဲ့သည်။

ပတ်ထရီးရော့ကုမ္ပဏီ၏ မူလအစုရှယ်ယာရှင် ရှစ်ဦးစလုံး စုံစုံလင်လင် တက်ရောက်ကြသည်။ ရှီလဲ့ နှင့် ဟဲဝမ်ချိုးတို့ ထပ်တိုးလိုက်သောအခါ ဆယ်ယောက်စာ ဝိုင်းကြီးတစ်ဝိုင်း ဖြစ်သွားတော့သည်။ ထို့ပြင် ရှီလဲ့နှင့် ဟဲဝမ်ချိုးတို့မှာ ဘေးချင်းယှဉ်လျက် ထိုင်နေရသည်။

ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော ဝမ်သုန်းက ရှီလဲ့ကို ပြုံးစိစိဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများတွင် သူတစ်ပါးဒုက္ခရောက်သည်ကို ဝမ်းသာအားရဖြစ်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။ “ရှီလဲ့... ငါ မင်းကို အရက်ခွက်မြှောက်ပြီး ဂုဏ်ပြုချင်ပါတယ် ပတ်ထရီးရော့အတွက် မင်းလုပ်ဆောင်ပေးခဲ့သမျှ အားလုံးအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

ဝမ်သုန်း၏ နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းမှာ လုံးဝ မရိုးရှင်းချေ။ ပတ်ထရီးရော့ကုမ္ပဏီ၏ ယခုပြသနိုင်ခဲ့သော စွမ်းဆောင်ရည်သည် သူ့နောက်ကွယ်ရှိ အင်အားစုများအတွက် အမှတ်ကောင်းများစွာ ရရှိစေခဲ့သဖြင့် သူသည် ရှီလဲ့ကို လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှီလဲ့က အိုးတိုးအမ်းတမ်းဖြင့် လိမ္မော်ရည်ခွက်ကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး “အစ်ကိုကြီးသုန်း... ကျွန်တော် လိမ္မော်ရည်ပဲ သောက်ပါရစေ ကျွန်တော့်ရဲ့ အရက်သောက်နိုင်စွမ်းကို အားလုံးလည်း သိကြတာပဲဥစ္စာ” ဟု ဆိုသည်။

ဝမ်သုန်းက ပြုံးလျက် ခေါင်းငြိမ့်ကာ လုံးဝ စိတ်မရှိဘဲ “ငါတို့က မိသားစုတွေပဲဟာ၊ ဘာသောက်သောက် ရပါတယ်ကွာ”

သို့သော် စုန်းမငယ်လေး ဟဲဝမ်ချိုးကမူ အလျှော့မပေးဘဲ ဝင်နှောင့်သည်။ “ကောင်လေး... မင်းက ယောက်ျားမှ ဟုတ်ရဲ့လား လိမ္မော်ရည် သောက်တယ်လို့ ယောက်ျားပီသတဲ့ စိတ်ဓာတ် လုံးဝမရှိဘူး”

ဟဲဝမ်ချိုး၏ စကားကြောင့် ရှီလဲ့မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းသွားပြီး သူမကို စိုက်ကြည့်ကာ “မိန်းကလေး... ငါ တကယ့်ယောက်ျား ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ မင်းကိုယ်တိုင် စမ်းကြည့်ရင် သိရမှာပေါ့” ဟု တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ကျုံးမုယွမ် ကလည်း ဝင်၍ မြှောက်ပေးသည်။ “ရှီလဲ့... ဒီနေ့ ငါတို့ ခွန်းလွန်ဟိုတယ်မှာ ပတ်ထရီးရော့အတွက် အခန်းတွေ ကြိုတင်ဘွတ်ကင်လုပ်ထားတယ် ခဏနေကျရင် မင်းကို အခန်းသော့ ပေးမယ်လေ”

နှုတ်ခမ်းမွေး၊ မုတ်ဆိတ်မွေးများနှင့် ကျောက်ချန် က တခစ်ခစ်ရယ်ရင်း “ရှီလဲ့ကတော့ လန်ထွက်နေတာပဲဟေ့”

စုန်းမငယ်လေး ဟဲဝမ်ချိုးသည် ခါးထောက်ကာ ထရပ်လိုက်ပြီး ကျောက်ချန်နှင့် ကျုံးမုယွမ်တို့ကို စိုက်ကြည့်ကာ “မင်းတို့ကောင်တွေ... ငါ့ကို လာပြီး ကလန်ကဆန် စကားလုံးတွေနဲ့ မစနဲ့” ဟု ဆိုပြီးနောက် ရှီလဲ့ဘက်သို့ လှည့်ကာ သူမ၏ ညာဘက်လက်ညှိုးဖြင့် ရှီလဲ့၏ မေးစေ့ကို ပင့်မလိုက်သည်။ “ကောင်လေး... မင်းက စမ်းကြည့်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့ ဒီညတော့ မင်းက ငါ့အပိုင်ပဲ”

ရှီလဲ့မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ယောက်ျားရှစ်ဦးစလုံး ဝါးလုံးကွဲ ရယ်မောကြတော့သည်။ ရှီလဲ့အနေဖြင့် ဤအခြေအနေကို မခံနိုင်တော့ချေ။ ရုပ်မြင်သံကြားထဲတွင် အလွန်ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့ပုံရသော နာမည်ကြီးမင်းသမီး ဟဲဝမ်ချိုးသည် လက်တွေ့တွင်မူ စုန်းမငယ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ စရိုက်ရှိနေသည်မဟုတ်ပါလား။

ရှီလဲ့ စိတ်ထဲမှ ‘သူမကို ငါ မဆွရဲပေမဲ့၊ ရှောင်လို့တော့ ရသားပဲ’ ဟု တွေးလိုက်သည်။

သူသည် သန့်စင်ခန်းသွားမည့်အကြောင်းပြချက်ဖြင့် သီးသန့်ခန်းထဲမှ ခိုးထွက်လာခဲ့ပြီး၊ ခွန်းလွန်ဟိုတယ်မှ ထွက်ခွာကာ လေဆိပ်သို့ တက္ကစီဖြင့် တန်းတန်းမတ်မတ် မောင်းနှင်ခဲ့တော့သည်။

ရွှမ်ချင်းမြို့၊ ရွှမ်ချင်းတက္ကသိုလ်၏ ပါရဂူဘွဲ့ကြိုအဆောင်၊ အခန်း ၅၀၁ တွင် လင်းယွီမော့သည် ချိုသာသောအပြုံးဖြင့် ဖုန်းကို ကိုင်ထားရင်း ရှီလဲ့ထံသို့ စာတိုပို့ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ ပြီးခဲ့သည့်ရက်ပိုင်းအတွင်း ရှီလဲ့သည် သူမထံသို့ နေ့စဉ် နှုတ်ဆက်စာတိုများ ပေးပို့ခဲ့သဖြင့် လင်းယွီမော့တစ်ယောက် အလွန် ဝမ်းမြောက်ပျော်ရွှင်နေခဲ့သည်။

ဆိုဖာပေါ်တွင်မူ မုရွှမ်းသည် ဖရဲသီးတစ်ခြမ်းကို ဇွန်းဖြင့် တစ်ဇွန်းချင်းစီ ကော်စားနေရင်း တီဗီမှ လွှင့်ထုတ်နေသော ညဉ့်ဦးပိုင်းသတင်းကို ကြည့်ရှုနေသည်။ မိသားစုနောက်ခံကြောင့် မုရွှမ်းသည် ပြည်တွင်း၊ ပြည်ပ သတင်းထူးများကို သိရှိနိုင်ရန် ညဉ့်ဦးပိုင်းသတင်း ကြည့်ရှုသည့် အလေ့အထကို မွေးမြူထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရုတ်တရက် သတင်းထဲတွင် ရှီလဲ့၏ ဓာတ်ပုံ ပေါ်လာခဲ့သည်။၎င်းမှာ ပတ်ထရီးရော့ကုမ္ပဏီနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းပင် ဖြစ်သည်။

“ရှောင်မော့... မြန်မြန်လာကြည့်ဦး၊ ရှီလဲ့ တီဗီသတင်းထဲ ပါနေတယ်ဟ” မုရွှမ်းက အံ့ဩတကြီး အော်ခေါ်လိုက်သည်။ လင်းယွီမော့က အလျင်အမြန် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ တီဗီဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် ခန့်ညားစွာ ဝတ်ဆင်ထားသော ရှီလဲ့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သတင်းကြေညာသူက ပြတ်သားသောအသံဖြင့် ဖတ်ကြားနေသည်။ “နိုဝင်ဘာ ၅ ရက်နေ့မှာ ပတ်ထရီးရော့ကုမ္ပဏီဟာ နှစ်ပတ်လည် သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲကို ကျင်းပခဲ့ပါတယ် ကုမ္ပဏီရဲ့ ဒါရိုက်တာတစ်ဦးဖြစ်သူ မစ္စတာရှီလဲ့က ပတ်ထရီးရော့ရဲ့ နောက်ဆုံးပေါ်နည်းပညာတွေနဲ့ ထုတ်ကုန်သစ်တွေကို ပြသခဲ့ပါတယ် ပတ်ထရီးရော့ကုမ္ပဏီရဲ့ ထုတ်ကုန်တွေဟာ ကမ္ဘာ့ရှေ့တန်းကို ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရတဲ့အတွက် အလွန် ဝမ်းမြောက်မိပါတယ် ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံရဲ့ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနဲ့ တံခါးဖွင့်ဝါဒကြောင့် နိုင်ငံတော်ရဲ့ အင်အားဟာ ပိုမိုတောင့်တင်းလာပြီဖြစ်ပြီး...”

လင်းယွီမော့တစ်ယောက် သတင်းကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ မိနစ်ဝန်းကျင်ခန့် ကြာမြင့်သော သတင်းအစီရင်ခံစာ ပြီးဆုံးသွားသည့်တိုင်အောင် သူမသည် မုရွှမ်းဘက်သို့ လှည့်ကာ “အစ်မမုရွှမ်း... စောစောကလူက ဘာဖြစ်လို့ ရှီလဲ့ နဲ့ ဒီလောက်တောင် တူနေရတာလဲ” လင်းယွီမော့အနေဖြင့် ရှီလဲ့တစ်ယောက် ညဉ့်ဦးပိုင်းသတင်းထဲအထိ ပါလာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

မုရွှမ်း၏ အေးစက်တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထက်တွင် တောက်ပသောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး “ရှောင်မော့... အဲဒါ ရှီလဲ့အစစ်ပဲ ဒါပေမဲ့ သူက ပတ်ထရီးရော့ကုမ္ပဏီရဲ့ ဒါရိုက်တာတစ်ယောက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး”

‘ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ ရှီလဲ့က ပတ်ထရီးရော့ကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာရှင်တစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်သွားတာလဲ ပတ်ထရီးရော့ဆိုတာ အဲဒီ အင်အားကြီးမိသားစုကြီး သုံးစုနဲ့ သူတို့ကို ထောက်ပံ့ပေးထားတဲ့ မိသားစု ငါးစု ပူးပေါင်းတည်ထောင်ထားတဲ့ ကုမ္ပဏီလေ သူတို့က ရှီလဲ့ကို ဘာလို့ ပတ်သက်ခွင့်ပေးလိုက်တာလဲ’ မုရွှမ်း၏ မျက်လုံးများတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူမသည် ပတ်ထရီးရော့ကုမ္ပဏီ၏ နောက်ခံကို ကောင်းစွာသိရှိထားရာ ထိုမိသားစုကြီး ရှစ်စု၏ အင်အားမှာ လုံးဝ လျှော့တွက်၍မရနိုင်ချေ။

လင်းယွီမော့က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် “အဲဒီရှီလဲ့ ကျင်းချန်မြို့ကို သွားတာ ဒါကြောင့်ကိုး ဟွန်း... သူက ပတ်ထရီးရော့ကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကိုး သူ ပြန်လာရင်တော့ သေသေချာချာ မေးပစ်ရမယ်”

လေဆိပ်၏ ထွက်ခွာဆောင်တွင် ရှီလဲ့သည် ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ကျုံးမူယွမ်ထံသို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။ သူ စကားမပြောရသေးမီမှာပင် ကျုံးမုယွမ်က “ရှီလဲ့... မင်း ဘယ်ရောက်နေတာလဲ သန့်စင်ခန်းသွားတာ နာရီဝက်ကျော်နေပြီ၊ ပြန်မလာသေးဘူးလား” ဟု အလျင်အမြန် မေးလာသည်။

“အစ်ကိုကြီးကျုံး... အသံတိုးတိုးပြောစမ်းပါဦး ကျွန်တော် အခု လေဆိပ်ရောက်နေပြီ အဲဒီ စုန်းမလေး ဟဲဝမ်ချိုးကို လုံးဝ မပြောနဲ့နော် ကျွန်တော် သူမကို တကယ် ကြောက်လို့ပါ” ရှီလဲ့က ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ထိုစုန်းမလေး ဟဲဝမ်ချိုးနှင့် ပတ်သက်၍ ရှီလဲ့အနေဖြင့် အများကြီး မသိသော်လည်း သူမနှင့် လုံးဝ မပတ်သက်ချင်ပါ။ ဘာဖြစ်လို့လဲဆိုတော့ သူမက ပြဿနာအိုး ဖြစ်နေ၍ပင်။

“ရှီလဲ့... မင်းကောင်စုတ်လေး၊ မင်း ဘာသဘောလဲ” ဟဲဝမ်ချိုး၏ အသံမှာ ဖုန်းလိုင်းထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရှီလဲ့ ဖုန်းချပစ်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ “ကြည့်စမ်းပါဦး... မင်းသမီးကြီးရယ်၊ မင်းက ဘာလို့ ငါ့နောက်ကို တကောက်ကောက် လိုက်နေရတာလဲ ငါ မင်းကို ဘာစိန်ခေါ်မှုမှ မလုပ်ခဲ့ပါဘူးနော်”

ဟဲဝမ်ချိုးက နှာမှုတ်ရင်း “မလုပ်ဘူး ဟုတ်လား လေဆိပ်တုန်းက ငါက မင်းကို ညစာအတူစားဖို့ ဖိတ်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ မင်းကောင်စုတ်လေးက ငါ့ကို နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ငြင်းပယ်ခဲ့တယ် ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ မာနကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေတာပဲ”

“အာ...” ရှီလဲ့ မည်သို့ ပြန်လည်ပြောဆိုရမှန်း မသိဖြစ်သွားသည်။ အမျိုးသမီးအချို့မှာ ထိုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်တတ်သည်။ မင်းက သူတို့ကို ဂရုစိုက်လေလေ၊ သူတို့က မင်းကို တန်ဖိုးမထားလေလေ ဖြစ်ပြီး၊ မင်းက သူတို့ကို လျစ်လျူရှုထားလျှင်မူ သူတို့က မင်းနောက်ကို တကောက်ကောက် လိုက်လာတတ်ကြသည်။

သိသာထင်ရှားစွာပင် ဟဲဝမ်ချိုးသည် ထိုကဲ့သို့သော အမျိုးသမီး ဖြစ်သည်။

ဟဲဝမ်ချိုး၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကို အတန်ကြာ ခံယူပြီးနောက် ဖုန်းမှာ ကျုံးမုယွမ်လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ “ရှီလဲ့... အစ်ကိုကြီးကိုတော့ စိတ်မဆိုးပါနဲ့ကွာ”

“အစ်ကိုကြီးကျုံး... အစ်ကိုကြီးတို့ကတော့ တကယ်ကို မတရားဘူးဗျာ” ရှီလဲ့က မကျေမနပ် ညည်းတွားလိုက်သည်။ “အဲဒီ ဟဲဝမ်ချိုးဆိုတဲ့ မိန်းကလေးက ဘာမို့လို့လဲ အစ်ကိုကြီးတို့အားလုံးက သူမကို ကြောက်နေကြတာ”

“အဟမ်း...” ကျုံးမုယွမ်က ချောင်းနှစ်ချက်ဆိုးကာ “ရှီလဲ့... နောက်မှပဲ ငါ မင်းကို ရှင်းပြတော့မယ် ကဲ... ငါ အခု ညီအစ်ကိုတွေနဲ့ အရက်ဆက်သောက်ဦးမယ် ဒါပဲနော်”

ဖုန်းလိုင်းကျသွားသည့် အသံကို နားထောင်ရင်း ရှီလဲ့ စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေမိသည်။ ကျုံးမုယွမ်၏ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုမှာ ကျင်းချန်မြို့၏ ဒုတိယမြို့တော်ဝန် ဖြစ်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော နောက်ခံအသိုင်းအဝိုင်းမျိုးရှိသည့် လူများပင် ဟဲဝမ်ချိုးကို ကြောက်ရွံ့နေကြသည်ဆိုလျှင် ဟဲဝမ်ချိုး၏ နောက်ခံမှာ အလွန် ထိတ်လန့်စရာကောင်းလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ရှီလဲ့အနေဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ပြဿနာရှိသည့် အမျိုးသမီးများနှင့် ဝေးဝေးနေရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် လောလောဆယ်တွင်ပင် အမျိုးသမီးလေးဦးကြား၌ ဗျာများနေရသဖြင့် ပြဿနာအသစ်များကို ထပ်မံ ဖိတ်ခေါ်မခံနိုင်တော့ချေ။

သို့သော်လည်း စုန်းမလေး ဟဲဝမ်ချိုးက သူ့ကို စိတ်တိုင်းကျ လွှတ်ပေးပါမည်လော။

သူ အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ခါစ ဖုန်းမှာ ထပ်မံ မြည်လာပြန်သည်။ ရှီလဲ့ ဖုန်းကို ထုတ်ကြည့်လိုက်ရာ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု အိုင်ဒီမှာ ဂျပန်နိုင်ငံမှ ဖြစ်နေသည်။

ရှီလဲ့ ဖုန်းမကိုင်ဘဲ လိုင်းချပစ်လိုက်ပြီးနောက် အမည်မသိဆင်းမ်ကတ် သို့ ပြောင်းလဲကာ ပြန်လည်ခေါ်ဆိုလိုက်သည်။ ဖုန်းတစ်ဖက်မှလူမှာ အမှန်တကယ်ပင် ယဲ့ဖုန်းဖြစ်နေသည်။

“ယဲ့ဖုန်း... ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ” ရှီလဲ့က အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်းက “ရှီလဲ့... အရေးပေါ်အခြေအနေပဲ ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ကန်နွန် ကုမ္ပဏီက ကိုအိဇုမိ အိချီရိုရဲ့ သတင်းစာရှင်းလင်းပွဲပြီးကတည်းက ငါ သူ့နောက်ကနေ စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားတာ အခုလေးတင် စန်းဖောင်ဆီက သတင်းရတယ် ကိုအိဇုမိ အိချီရိုက မင်းအပေါ် လုပ်ကြံဖို့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတယ် သူက ဂျပန်က ဂိုဏ်းစတားတွေကို ငှားပြီး ရွှမ်ချင်းမြို့က မင်းရဲ့ရည်းစားကို ပြန်ပေးဆွဲဖို့ ပြင်ဆင်နေပုံပဲ” ဟု ရှင်းပြသည်။

ရှီလဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ကိုအိဇုမိ အိချီရိုက ကတုံးပေါ် ထိပ်ကွက်ဖို့ မကြောက်သေးဘူးပဲ။

“ဒါ ဘယ်တုန်းက ဖြစ်တာလဲ” ရှီလဲ့၏ နှလုံးသား တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူ့နှလုံးသားထဲတွင် လီကျစ်ယွဲ့ မှာ အရေးအကြီးဆုံးလူ ဖြစ်သော်လည်း အကယ်၍ ကိုအိဇုမိ အိချီရိုက လင်းယွီမော့နှင့် မုရွှမ်းတို့ကို ပြန်ပေးဆွဲသွားခဲ့ပါက ရှီလဲ့အနေဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဘယ်တော့မှ ခွင့်လွှတ်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

‘တောက်... အဲဒီ ဖက်တီးရုပ်ဆိုးကောင် ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က သူ့ကို လွယ်လွယ်လွှတ်ပေးလိုက်တာ မှားသွားတယ်’ ရှီလဲ့ စိတ်ထဲမှ တွက်ချက်လိုက်ပြီး ကိုအိဇုမိ အိချီရို၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကို အမြစ်ပြတ် ချေမှုန်းပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“အခုလေးတင် ဖြစ်တာ မာလျန်ဆီက အချက်အလက်တွေ ရရချင်းပဲ ငါ မင်းဆီ ချက်ချင်း ဖုန်းဆက်လိုက်တာ” ဟု ယဲ့ဖုန်းက ပြန်ဖြေသည်။

ရှီလဲ့သည် စိတ်ထဲတွင် ကိုအိဇုမိ အိချိရိုး၏ ကံကြမ္မာကို သတ်မှတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူက “မာလျန် နဲ့ ကျန်းစန်းဖောင် တို့ကို ကိုအိဇုမိ အိချီရိုကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားလိုက် ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဂျပန်ကို လာပြီး ဒီပြဿနာကို ရှင်းပစ်မယ်” ဟု ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်းက တုံ့ဆိုင်းစွာဖြင့် “ရှီလဲ့... မင်း လာစရာမလိုပါဘူး ငါတို့ ကိုအိဇုမိ အိချီရိုကို အစအနမကျန်အောင် အသံတိတ် ဖျောက်ဖျက်ပစ်နိုင်ပါတယ်”

“မဖြစ်ဘူး ကျွန်တော် ဝန်မခံချင်ပေမဲ့ ဂျပန်ရဲ့ နည်းပညာက ကျွန်တော်တို့ ရှနိုင်ငံထက် အများကြီး ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တယ် တိုကျိုမြို့အတွင်းမှာ ရှိတဲ့ သိပ်သည်းလှတဲ့ စောင့်ကြည့်ရေးကွန်ရက် တွေကို ခင်ဗျားတို့ ရှောင်လွှဲနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ခင်ဗျားတို့ သုံးယောက်စလုံး ဘာအမှားအယွင်းမှ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး” ရှီလဲ့က ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်းက “ရှီလဲ့... မင်းအနေနဲ့ အဲဒီ စောင့်ကြည့်ရေးစနစ်တွေကို အဝေးကနေ နှောင့်ယှက်ပေးလို့ မရဘူးလား”

ရှီလဲ့က ခါးသက်သက် ပြုံးလျက် “ယဲ့ဖုန်း... ခင်ဗျား တွေးတာ အရမ်းရိုးရှင်းလွန်းတယ် တိုကျိုမြို့ရဲ့ လမ်းမပေါ်က စောင့်ကြည့်ရေးစနစ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် အဝေးကနေ ထိန်းချုပ်ပေးလို့ ရပါတယ် ဒါပေမဲ့ အင်တာနက်နဲ့ ချိတ်ဆက်မထားတဲ့ သီးသန့်စောင့်ကြည့်ရေးစနစ် တွေကျရင်တော့ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် အဲဒီနေရာမှာ ရှိမနေရင် အဝေးကနေ ထိန်းချုပ်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ဘူး”

ဟက်ကာတစ်ယောက်သည် အင်တာနက်ကမ္ဘာတွင် ဘုရားသခင်တစ်ပါး ဖြစ်သော်လည်း၊ အင်တာနက်ကမ္ဘာမှ ထွက်ခွာသွားပါက သာမန်လူတစ်ယောက်လောက်ပင် စွမ်းဆောင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ရှီလဲ့သည် ကိုအိဇုမိ အိချီရို၏ အခြေအနေကို ကြိုတင် စုံစမ်းထားပြီး ဖြစ်ရာ သူသည် ကန်နွန်ကုမ္ပဏီသို့ သွားရောက်ခဲသည်။ ကန်နွန်ကုမ္ပဏီ၏ စောင့်ကြည့်ရေးစနစ်မှာ အင်တာနက်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသော်လည်း ယဲ့ဖုန်းနှင့် အခြားသူများကို ကန်နွန်ရုံးချုပ်အတွင်း၌ ကိုအိဇုမိ အိချီရိုကို လုပ်ကြံခွင့် မပေးနိုင်ချေ။ သို့မဟုတ်ပါက ဂျပန်နိုင်ငံ၏ လုံခြုံရေးဌာနမှာ ယဲ့ဖုန်းနှင့် အခြားသူများကို အရူးအမူး လိုက်လံရှာဖွေကြမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့အနေဖြင့် ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

ကန်နွန်ကုမ္ပဏီမှလွဲ၍ ကိုအိဇုမိ အိချီရိုသည် ဖျော်ဖြေရေးနေရာများ သို့မဟုတ် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်နေအိမ်တွင်သာ ရှိတတ်သည်။ ဖျော်ဖြေရေးနေရာများရှိ စောင့်ကြည့်ရေးစနစ်များမှာ အင်တာနက်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားမည်မဟုတ်သည်မှာ အသေအချာပင်။ သူ၏ နေအိမ်မှာမူ ပို၍ပင် ချိတ်ဆက်ထားရန် အကြောင်းမရှိချေ။

အကယ်၍ ရှီလဲ့အနေဖြင့် ထိုစောင့်ကြည့်ရေးကွန်ရက်များကို ထိန်းချုပ်လိုပါက သူကိုယ်တိုင် ထိုနေရာသို့ သွားရောက်၍ လိုင်းနှောင့်ယှက်သည့် ကိရိယာများကို အသုံးပြုကာ နှောင့်ယှက်ရမည် ဖြစ်သည်။

“ရှီလဲ့... မင်း ဘယ်တော့လောက် လာဖို့ ပြင်ထားလဲ” ယဲ့ဖုန်းသည် ရှီလဲ့ကို ဖျောင်းဖျ၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သိသဖြင့် ဆက်လက် တားဆီးခြင်း မပြုတော့ချေ။

ရှီလဲ့က ခဏမျှ တွေးတောပြီးနောက် “ယဲ့ဖုန်း... ခင်ဗျားမှာ ပြည်တွင်းမှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ အခြားရဲဘော်ရဲဘက်တွေ ရှိသေးလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်း ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး “ရှီလဲ့... မင်း ဘာလုပ်ဖို့ ပြင်နေပြန်တာလဲ ငါ့ရဲ့ တစ်သက်တာလုံးမှာ လျန်ဇီ၊ စန်းဖောင်နဲ့ ငါတို့ သုံးယောက်စလုံး မင်းအတွက် အလုပ်အကျွေးပြုနိုင်ပါတယ် အခြားလူတွေကို ထပ်ပြီး ဆွဲမသွင်းချင်တော့ဘူး”

“ယဲ့ဖုန်း... ကျွန်တော် လုံခြုံရေးကုမ္ပဏီတစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ ပြင်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ သင်တန်းဆရာ တစ်ယောက် လိုအပ်နေတယ် ဒါက ပုံမှန်အလုပ်တစ်ခုပါပဲ ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိပါဘူး အကယ်၍ ခင်ဗျားရဲ့ ရဲဘော်ရဲဘက်တွေထဲမှာ အဆင်မပြေဖြစ်နေတဲ့သူတွေ ရှိရင် ကျွန်တော့်ဆီမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ မိတ်ဆက်ပေးလို့ ရပါတယ်” ရှီလဲ့သည် နားကပ်တစ်ဖက်တို့ကဲ့သို့သော လူမိုက်များကို လေ့ကျင့်ပေးရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ လောလောဆယ် အင်အားမှာ အရမ်းနိမ့်ပါးလွန်းသဖြင့် အသုံးချရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

ရှီလဲ့ကိုယ်တိုင် ဤအရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း သူ့တွင် ထိုမျှအထိ အချိန်နှင့် စွမ်းအင် ဘယ်မှာ ရှိပါမည်နည်း။

“တကယ်လို့ အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် မင်းကို လူတစ်ယောက်နဲ့ မိတ်ဆက်ပေးနိုင်ပါတယ်”

နောက်ဆုံးတွင် ယဲ့ဖုန်းက အလျှော့ပေးလိုက်ပြီး သူနှင့် အလွန်ရင်းနှီးသော၊ သူ၏ အဖွဲ့ဟောင်းမှ ရဲဘော်ရဲဘက်တစ်ဦးကို ရှီလဲ့အား မိတ်ဆက်ပေးခဲ့လေသည်။