အခန်း ၁၃၆

အခန်း - ၁၃၆

ယင်းဟယ်ဥယျာဉ် ဗီလာအမှတ် ၃၂ ၏ ဒုတိယထပ်တွင် မျက်လုံးနှစ်လုံးသာ ဖော်ထားသည့် မျက်နှာဖုံးအမည်းစွပ် အကြမ်းဖက်သမား သုံးဦးသည် ၎င်းတို့၏ ပစ္စတိုသေနတ်များကို ကိုအီဇူမီ အီချီရိုထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ချိန်ရွယ်ထားကြသည်။

သေဘေးနှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် ကိုအီဇူမီ အီချီရိုသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကျပ် စိတ်ငြိမ်အောင် ထိန်းထားလိုက်၏။ သူသည် အချိန်တန်သေရမည့် သူဌေးသားလေးတစ်ဦးသာဖြစ်ပြီး စရိုက်ပိုင်းဆိုင်ရာတွင် အနည်းငယ် ချို့ယွင်းချက်ရှိသော်လည်း မိမိကိုယ်ကို အသက်ဆုံးရှုံးစေမည့် မည်သည့်ပြဿနာမျိုးကိုမျှ မဖန်တီးခဲ့ဖူးကြောင်း ကိုအီဇူမီ အီချီရို သေချာပေါက် သိနေသည်။

“မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ... ဘာလို့ ငါ့ကို သတ်ချင်ရတာလဲ” ကိုအီဇူမီ အီချီရိုက လည်ချောင်းသံကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူသည် အော်ဟစ်ငိုယိုခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ပါက ပို၍ စောစောသေသွားလိမ့်မည်ကို သူ သိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် အကြမ်းဖက်သမား သုံးဦးမှာ အခြားသူများမဟုတ်ဘဲ ယဲ့ဖုန်းနှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါ နှစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် ပစ္စတိုသေနတ်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကိုအီဇူမီ အီချီရိုထံသို့ ချိန်ရွယ်လျက် ဒုတိယထပ်မှတစ်ဆင့် ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းချင်း လျှောက်လှမ်းလာကြသည်။ ကိုအီဇူမီ အီချီရိုနှင့် နှစ်မီတာခန့် အကွာအဝေးသို့ ရောက်သောအခါ ယဲ့ဖုန်းက ခပ်အုပ်အုပ်လေသံဖြင့် စကားစတင်ပြောကြားလိုက်သည်။

“ကိုအီဇူမီ အီချီရို လား” ယဲ့ဖုန်းက မေးလိုက်၏။

ကိုအီဇူမီ အီချီရိုသည် တံတွေးတစ်ချက် မျိုချလိုက်သည်။ သူ အသိအမှတ်မပြုချင်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက သေချာရေရာသော လေသံဖြင့် မေးမြန်းလာခြင်းဖြစ်ရာ ၎င်းတို့သည် သူ့ကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

“ခဏလောက် စောင့်ပါဦး... ဘာလို့ ငါ့ကို သတ်ချင်ရတာလဲ အကယ်၍ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းတို့ကို ငှားရမ်းထားတာဆိုရင် ငါက အဲဒီစျေးရဲ့ နှစ်ဆ... မဟုတ်ဘူး သုံးဆ ပေးပါ့မယ် ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို လွှတ်ပေးပါ” ကိုအီဇူမီ အီချီရိုသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ရင်း အကဲခတ် စမ်းသပ်စကား ဆိုလိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် နောက်ပြောင်ကျီစယ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး နားကြပ်မှတစ်ဆင့် လှမ်းပြောလိုက်သည် “သူဌေး... ကြားတယ်မလား”

ရှီလဲ့က ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောရင်း “အဲဒီခွေးကောင်ကို ပြောလိုက်... နောက်ဘဝကျရင် ခွေးကောင်းတစ်ကောင်ပဲ ဖြစ်အောင်လုပ်ပါ၊ လူလို နေရတာက သူနဲ့ မလိုက်ဖက်ဘူးလို့”

“နားလည်ပါပြီ”

ယဲ့ဖုန်းနှင့် ရှီလဲ့တို့၏ စကားပြောဆိုမှုသည် ရှနိုင်ငံဘာသာစကားဖြင့် ဖြစ်ပြီး ကိုအီဇူမီ အီချီရိုကို ရှောင်ကွင်းရန် လုံးဝရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။

ကိုအီဇူမီ အီချီရို၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စဉ်းစားတွေးတောဟန်များ ပေါ်လာပြီးနောက် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည့် အမူအရာဖြင့် “မင်းတို့က ရှနိုင်ငံသားတွေမလား ရှီလဲ့က မင်းတို့ကို စေလွှတ်လိုက်တာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်းက ပြန်မဖြေပေ။ သူက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဂျပန်ဘာသာစကားဖြင့် “ကိုအီဇူမီ အီချီရို... သူဌေးက မင်းကို မှာလိုက်တယ်၊ နောက်ဘဝကျရင် ခွေးကောင်းတစ်ကောင်ပဲ ဖြစ်အောင်လုပ်ပါတဲ့”

“မင်း”

အသံတိတ်ပြောင်း တပ်ဆင်ထားသော ပစ္စတိုသေနတ်၏ ခပ်တိုးတိုး ပစ်ခတ်သံသည် အခန်းထဲတွင် ပျံ့လွင့်သွားသည်။ ကိုအီဇူမီ အီချီရို၏ အမူအရာမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး ယဲ့ဖုန်းက သူ့ကို စကားအများကြီး မပြောဘဲ ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ သတ်ပစ်လိမ့်မည်ကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေပုံရသည်။ သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် လှပသော သွေးပွင့်တစ်ခုသည် ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လန်းလာပြီး တောက်ပသော သွေးနီရောင်များက အဝတ်အစားများဆီသို့ စိမ့်ထွက်လာခဲ့သည်။ ကိုအီဇူမီ အီချီရိုသည် ဆိုဖာပေါ်သို့ နောက်ပြန်လဲကျသွားတော့သည်။

ယဲ့ဖုန်းက ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ လက်အိတ် စွပ်ထားသည့် သူ၏ ညာဘက်လက် ညွှန်းညှိုးနှင့် လက်ခလယ်တို့ကို ကိုအီဇူမီ အီချီရို၏ လည်ပင်း သွေးကြောပေါ်သို့ ဖိကပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် နားကြပ်ဆီသို့ “သူဌေး... ကိုအီဇူမီ အီချီရို သေပါပြီ” ဟု သတင်းပို့လိုက်၏။

ရှီလဲ့သည် ဟိုတယ်အတွင်း၌ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ ရယ်မောသံမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ အကြောင်းမှာ ဆူမီဒါရပ်ကွက် ရဲတပ်ဖွဲ့၏ ကွန်ရက်စနစ်အတွင်း၌ ကိုအီဇူမီ အီချီရို သေဆုံးကြောင်း ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသည့် အရေးပေါ် သတိပေးချက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

“ယဲ့ဖုန်း... မြန်မြန် စစ်ဆေးကြည့်ဦး၊ ကိုအီဇူမီ အီချီရိုရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ထူးခြားတဲ့ စက်ပစ္စည်းတစ်ခုခု ရှိနေလား” ရှီလဲ့က ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

ရဲ့ဖုန်းသည် ပစ္စတိုကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို စတင်ရှာဖွေလိုက်သည်။ ဆယ်စက္ကန့်ခန့် ကြာပြီးနောက် ရဲ့ဖုန်းသည် ကိုအီဇူမီ အီချီရို၏ ဘယ်ဘက်လက်ကောက်ဝတ်တွင် လက်ပတ်တစ်ခုကို စမ်းမိလိုက်သည်။ ကိုအီဇူမီ အီချီရို၏ အင်္ကျီလက်စကို ဆွဲတင်လိုက်သောအခါ အလွန်ဆန်းသစ်လှပသည့် ငွေဖြူရောင် လက်ပတ်တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ လက်ပတ်၏ LED စခရင်ပေါ်တွင် ဂျပန်ဘာသာစကားဖြင့် ‘သေဆုံးသူ’ ဟူသော စာလုံးများ ပြသနေသည်။

“သူဌေး... နှလုံးခုန်နှုန်း စောင့်ကြည့်စက် တစ်ခု တွေ့တယ် ပြဿနာ ရှိလို့လား” ယဲ့ဖုန်းသည် ထိုလက်ပတ်ကို အမှတ်မထင် သိရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှောင်လင်း ကို ဆေးကုသပေးစဉ်က ဆေးရုံတွင် ၎င်းကဲ့သို့ စက်ပစ္စည်းအချို့ကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစက်ပစ္စည်းသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ နှလုံးခုန်နှုန်းကို ဆေးရုံ သို့မဟုတ် လုံခြုံရေးကွန်ရက်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားပြီး ကျန်းမာရေးအခြေအနေကို အချိန်မရွေး စောင့်ကြည့်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ရှီလဲ့က ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည် “ယဲ့ဖုန်း... အဲဒီ နှလုံးခုန်နှုန်း စောင့်ကြည့်စက်ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်၊ ပြီးရင် မင်းတို့ ချက်ချင်း အဲဒီနေရာကနေ ဆုတ်ခွာရမယ် လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်မိနစ်ကတည်းက အဲဒီစက်က ဆူမီဒါရပ်ကွက် ရဲဌာနချုပ်ဆီကို သတင်းပို့လိုက်ပြီ၊ အခု ရဲတွေ ယင်းဟယ်ဥယျာဉ်ဆီကို လာနေကြပြီ ငါ ဆူမီဒါရပ်ကွက် ရဲဌာနချုပ်ကနေ ယင်းဟယ်ဥယျာဉ်ဆီကို ခေါ်တဲ့ ဖုန်းလိုင်းကို ဖြတ်တောက်ထားတယ် မင်းတို့မှာ အချိန် ၆ မိနစ်ပဲ ရှိတယ်၊ သက်သေတွေကို ချက်ချင်း ရှင်းလင်းပြီး ဆုတ်ခွာကြ”

ယဲ့ဖုန်းနှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါ နှစ်ဦးသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ ၎င်းတို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် အမှတ်အသားများကို လျင်မြန်စွာ ရှင်းလင်းလိုက်ကြပြီး ဗီလာအမှတ် ၃၂ မှ ထွက်ခွာကာ တိုကျိုရေပေးဝေရေးဌာန ဗန်ကားအဖြစ် အယောင်ဆောင်ထားသည့် ကားဖြင့် မောင်းနှင်ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

ယင်းဟယ်ဥယျာဉ်၏ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းသည် ယဲ့ဖုန်းနှင့် အဖွဲ့ ထွက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ပြုံးလျက် “အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

ယဲ့ဖုန်း၏ ဂျပန်ဘာသာစကားသည် အပီပြင်ဆုံးဖြစ်သဖြင့် သူက “အားလုံး ပုံမှန်ပါပဲ ကျွန်တော်တို့ ပြန်ပြီး ကောင်းကောင်း အိပ်လို့ရပြီ” ဟု ပြောလိုက်၏။

“အင်း... ကျေးဇူးပါပဲ၊ နှုတ်ဆက်ပါတယ်” ယင်းဟယ်ဥယျာဉ်၏ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းသည် အလိုအလျောက်တံခါးကို ဖွင့်ပေးပြီး ရဲ့ဖုန်းနှင့် အခြားသူများကို ထွက်ခွာခွင့်ပြုလိုက်သည်။

ရှီလဲ့က နားကြပ်မှတစ်ဆင့် လှမ်းပြောသည် “ယဲ့ဖုန်း... မြန်မြန် လမ်းကြောင်းထဲ ဝင်တော့ ဆူမီဒါရပ်ကွက်ရဲတွေ ယင်းဟယ်ဥယျာဉ်ကို ရောက်ဖို့ နှစ်မိနစ်တောင် မလိုတော့ဘူး”

“နားလည်ပါပြီ “ ယဲ့ဖုန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မာလျန်သည် သန်းခေါင်ယံအချိန်၏ လူသူရှင်းလင်းနေသော လမ်းမများပေါ်တွင် ဗန်ကားကို တစ်နာရီလျှင် ကီလိုမီတာ တစ်ရာကျော်နှုန်းဖြင့် မောင်းနှင်လိုက်တော့သည်။

ဟိုတယ်အတွင်း၌ ရှီလဲ့သည် လမ်းမပေါ်ရှိ စောင့်ကြည့်ကင်မရာစနစ်ကို စိုးရိမ်တကြီး ထိန်းချုပ်ကာ ဗန်ကား၏ မောင်းနှင်မှု မှတ်တမ်းအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

တိုကျိုရေပေးဝေရေးဌာန ဗန်ကားအဖြစ် အယောင်ဆောင်ထားသည့် ယဲ့ဖုန်းနှင့် အဖွဲ့ ထွက်ခွာသွားပြီး နှစ်မိနစ်ပင် မပြည့်မီမှာပင် ဆူမီဒါရပ်ကွက် ရဲတပ်ဖွဲ့သည် ယင်းဟယ်ဥယျာဉ်၏ ဂိတ်ဝသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ရဲအရာရှိတစ်ဦးက လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းကို လှမ်းအော်လိုက်သည် “ဂိတ်တံခါးကို မြန်မြန်ဖွင့်၊ ဗီလာအမှတ် ၃၂ မှာ လူတစ်ယောက် သေဆုံးသွားပြီ”

လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများသည် ရဲများကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း ဂိတ်တံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး “ဘာဖြစ်တာလဲခင်ဗျာ” ဟု မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။

ရဲများနှင့် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများသည် ကိုအီဇူမီ အီချီရို သေဆုံးမှု အခြေအနေကို စစ်ဆေးရန် ဗီလာအမှတ် ၃၂ အတွင်းသို့ အတူတကွ ဝင်ရောက်သွားကြသည်။ ယဲ့ဖုန်းနှင့် အပေါင်းအပါ သုံးဦးမှာမူ ဗန်ကားကို မောင်းနှင်ကာ လမ်းကြောင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရှီလဲ့၏ လပ်တော့ပ်ကွန်ပျူတာပေါ်ရှိ စခရင်သည် အပိုင်းလေးပိုင်း ကွဲပြားနေသည်။ပထမတစ်ခုမှာ ဆူမီဒါရပ်ကွက်၏ ဆက်သွယ်ရေးဆာဗာ စောင့်ကြည့်မှုမျက်နှာပြင်၊ ဒုတိယတစ်ခုမှာ ယဲ့ဖုန်းနှင့် အပေါင်းအပါ သုံးဦးကို ခြေရာခံနေသည့် လမ်းမစောင့်ကြည့်ကင်မရာစနစ် မျက်နှာပြင်၊ တတိယတစ်ခုမှာ ယင်းဟယ်ဥယျာဉ်၏ လုံခြုံရေးစောင့်ကြည့်စနစ် မျက်နှာပြင်နှင့် နောက်ဆုံးတစ်ခုမှာ ကုဒ်အမိန့်ပေးချက်များ လုပ်ဆောင်သည့် စနစ်မျက်နှာပြင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ယင်းဟယ်ဥယျာဉ်၏ လုံခြုံရေးစောင့်ကြည့်ကင်မရာများ အားလုံးတွင် ညဘက်ကြည့်ရှုနိုင်သည့် စနစ်ပါရှိသည်။ အစိမ်းရောင်ရှိသော စောင့်ကြည့်မှုမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရှီလဲ့သည် ရဲများနှင့် ယင်းဟယ်ဥယျာဉ် လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများ ဗီလာအမှတ် ၃၂ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

“မာလျန်ကို ... ရှေ့က တတိယမြောက် လမ်းဆုံမှာ ညာဘက်ကိုကွေ့ပြီး ဒဲယီအဆောက်အအုံ ရဲ့ မြေအောက်ကားပါကင်ထဲကို ဝင်လိုက် ငါ သူတို့ရဲ့ လုံခြုံရေးစောင့်ကြည့်စနစ်ကို ထိန်းချုပ်ထားပြီးပြီ မင်းတို့ ဗန်ကားကို အဲဒီထဲမှာ ရပ်၊ ကားပေါ်က ကြော်ငြာတွေကို ခွာပစ်၊ ပြီးရင် ကိုယ်ပိုင်ကားတစ်စီးကို ခိုးစီးပြီး မင်းတို့နေရာကို ပြန်ကြ” ရှီလဲ့သည် ၎င်းတို့ သက်သေများကို ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ရှင်းလင်းနိုင်စေရန် နောက်ထပ် လုပ်ဆောင်ရမည့် အဆင့်ကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ဗန်ကားသည် လွန်စွာ သိသာထင်ရှားပြီး အရှိန်လည်း သိပ်မမြန်ပေ။ ၎င်းကို မြေအောက်ကားပါကင်တွင် ရပ်နားကာ ကြော်ငြာလိုဂိုများကို ခွာပစ်ခြင်းက ရဲများ၏ အချိန်ကို အနည်းနှင့်အများ ဆွဲထားနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဖုန်းနှင့် အဖွဲ့သည် ရှီလဲ့၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ဗန်ကားကို လျင်မြန်စွာ စွန့်ပစ်လိုက်ကြပြီး ဒါယဲ့အဆောက်အအုံ၏ မြေအောက်ကားပါကင်မှ သာမန် မစ်ဆူဘီရှီကိုယ်ပိုင်ကားအဖြူရောင်တစ်စီးကို ခိုးယူကာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

တစ်ဖက်တွင်မူ ယင်းဟယ်ဥယျာဉ်၌ ဆူမီဒါရပ်ကွက်ရဲများသည် ကိုအီဇူမီ အီချီရို သေဆုံးသွားခြင်းကို အတည်ပြုပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ယင်းဟယ်ဥယျာဉ်၏ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများကို စတင်မေးမြန်းကာ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ ပြုလုပ်ကြတော့သည်။

ရဲအရာရှိချုပ် ဖြစ်သူ ‘ချီနို’ က လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းတစ်ဦးကို ကြည့်ကာ “အခုလေးတင် သံသယဖြစ်စရာ လူတစ်ယောက်ယောက် အဝင်အထွက် ရှိခဲ့လား” ဟု မေးလိုက်သည်။ ချီနိုသည် ယင်းဟယ်ဥယျာဉ်၏ နာမည်ကျော်ကြားမှုကို သိရှိထားရာ ဤဗီလာဥယျာဉ်အတွင်းသို့ မည်သည့်အသံမျှ မထွက်ဘဲ ခိုးဝင်ရန် အလွန်ခက်ခဲကြောင်း သိသည်။ အလွယ်ကူဆုံးနည်းလမ်းမှာ ပင်မဂိတ်ဝမှတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

မေးမြန်းခြင်းခံရသော လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီး “အရာရှိကြီး... စောစောက သံသယဖြစ်စရာ လူတစ်ယောက်မှ မရှိခဲ့ပါဘူး” ဟု ပြန်ပြောသည်။

ချီနိုက အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး “မဖြစ်နိုင်တာ သေဆုံးသူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အပူချိန်အရ သူ သေဆုံးခဲ့တာ အခုမှ ၁၅ မိနစ်တောင် မပြည့်သေးဘူး သံသယဖြစ်စရာ လူမရှိဘူးဆိုရင် ဒါဟာ အတွင်းလူလက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်”

လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းမှာ လန့်ဖျတ်သွားပြီး “အတွင်းလူလက်ချက် ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ နေပါဦး အရာရှိချီနို... စောစောက တိုကျိုရေပေးဝေရေးဌာနက အလုပ်သမားတွေ ပုံမှန်စစ်ဆေးရေးလုပ်ဖို့ ဒီကို လာခဲ့ကြသေးတယ် သူတို့များ ဖြစ်နိုင်မလား မသိဘူး”

ချီနို၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားကာ “သွားစို့၊ ငါတို့ကို စီစီတီဗွီပြစမ်း” ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

လုံခြုံရေးအခန်းအတွင်း၌ ချီနို၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လွန်စွာ ဆိုးရွားသွားခဲ့သည်။ အကြောင်းမှာ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းများ ပြောကြားခဲ့သည့် တိုကျိုရေပေးဝေရေးဌာန ကားဝင်ရောက်လာသည့် မှတ်တမ်းမှာ လုံးဝ ရှိမနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တိုကျိုရေပေးဝေရေးဌာနမှ ပြုပြင်ရေးသမားများမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပြီး အဓိက တရားခံများ ဖြစ်လာစေသည်။

ရှီလဲ့သည် လမ်းမစောင့်ကြည့်ကင်မရာစနစ်မှတစ်ဆင့် ယဲ့ဖုန်းနှင့် အဖွဲ့၏ တည်နေရာကို စိတ်အေးလက်အေး စစ်ဆေးနေပြီး ယင်းဟယ်ဥယျာဉ် စောင့်ကြည့်စနစ်မှတစ်ဆင့် အခင်းဖြစ်ပွားရာနေရာ၏ အခြေအနေကို စစ်ဆေးနေသည်။

ယဲ့ဖုန်းနှင့် အဖွဲ့သည် လမ်းကြောင်းပေါ်တွင် ရှိနေပြီး အန္တရာယ်ဇုန်မှ ထွက်ခွာရန်နှင့် ရဲများ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုမှ လုံးဝရုန်းထွက်နိုင်ရန် လမ်းတစ်ဝက်ခန့် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ လက်ရှိအခြေအနေအရ ရှီလဲ့၏ အစီအစဉ်သည် အလွန်ချောမွေ့စွာ လည်ပတ်နေသည်။ မည်သည့် မမျှော်လင့်ထားသော ပြဿနာမှ မရှိပါက ကိုအီဇူမီ အီချီရို၏ သေဆုံးမှုသည် အရေးကြီးသော အမှုကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ရှီလဲ့သည် သီချင်းတစ်အေးအေး ညည်းတွားရင်း အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေစဉ်မှာပင် ဆူမီဒါရပ်ကွက် ရဲတပ်ဖွဲ့၏ ကွန်ရက်စနစ်အတွင်းသို့ အခြားသော ဟက်ကာတစ်ဦးမှ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။ အသစ်ဝင်ရောက်လာသော ဟက်ကာသည် ရှီလဲ့ ရှိနေသည်ကိုလည်း သေချာပေါက် ရိပ်မိသွားပုံရသည်။

ရှီလဲ့နှင့် ထိုဟက်ကာအသစ်တို့သည် အပြန်အလှန် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ ထိုဟက်ကာအသစ်သည် ရှီလဲ့နှင့် အပြိုင်အဆိုင် ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

‘တောက်... ဒါက ဘယ်သူလဲ ငါနဲ့ အဆင့်တူလောက် ရှိနေတာပဲ ငါ့ရဲ့ အရင်ဘဝက ကောင်တွေများ ဖြစ်နေမလား’ ရှီလဲ့၏ နှလုံးသားတစ်ချက် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

ထို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသော ဟက်ကာသည် ရှီလဲ့နှင့် အဆင့်အတန်း တူညီနေပြီး ဆူမီဒါရပ်ကွက် ရဲကွန်ရက်သည် ၎င်းတို့နှစ်ဦး၏ စစ်တလင်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုဟက်ကာသည် ရှီလဲ့နောက်သို့ လိုက်ပါရင်း လမ်းမစောင့်ကြည့်ကင်မရာစနစ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး ရှီလဲ့ စောင့်ကြည့်နေသော ယဲ့ဖုန်းနှင့် အဖွဲ့ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

ရှီလဲ့ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်မိသည် “မကောင်းတော့ဘူး”

ထင်သည့်အတိုင်းပင် ထိုဟက်ကာသည် ရဲကွန်ရက်အတွင်းရှိ ကွပ်ကဲမှုစင်တာမှ ရဲအရာရှိတစ်ဦးအဖြစ် တိုက်ရိုက်အယောင်ဆောင်ကာ ညဆိုင်းတာဝန်ကျနေသော ရဲဝန်ထမ်းအားလုံးထံသို့ သတင်းစကား ပေးပို့လိုက်သည်။

“ဝန်ထမ်းအားလုံး သတိပြုပေးပါ၊ ဝန်ထမ်းအားလုံး သတိပြုပေးပါ... နီရှီချိုမီ ဒုတိယလမ်းမပေါ်တွင် လက်နက်ကိုင် အကြမ်းဖက်သမားများကို တွေ့ရှိရပါတယ်၊ မစ်ဆူဘီရှီ ကိုယ်ပိုင်ကား အဖြူရောင်ကို မောင်းနှင်နေကြပြီး ဝန်ထမ်းအားလုံး အကြမ်းဖက်သမားများကို ပိတ်ဆို့ဖမ်းဆီးရန် ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်း သွားရောက်ပေးကြပါ”

ရှီလဲ့ စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး နားကြပ်မှတစ်ဆင့် ယဲ့ဖုန်းနှင့် အဖွဲ့ထံသို့ ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည် “ယဲ့ဖုန်း... သတိထား၊ မင်းတို့ရဲ့ တည်နေရာက မတော်တဆ ပေါက်ကြားသွားပြီ အခု အစီအစဉ်ကို ပြောင်းလဲရမယ် ငါ မင်းရဲ့ ဖုန်းထဲကို လမ်းကြောင်းအသစ်တစ်ခု ချက်ချင်း ပို့ပေးမယ် လမ်းကြောင်းအသစ်အတိုင်း ဆုတ်ခွာကြ”

ရှီလဲ့သည် ယဲ့ဖုန်း၏ ဖုန်းထဲသို့ လမ်းကြောင်းအသစ်ကို ပေးပို့ပြီးနောက် ရဲကွန်ရက်အတွင်းရှိ မိမိနှင့် အဆင့်တူနေသော ဟက်ကာကို ချက်ချင်း စတင်ရင်ဆိုင်တော့သည်။ စူပါကွန်ပျူတာ ယန်၏ အစွမ်းထက်သော စွမ်းဆောင်ရည်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ၏ IP လိပ်စာကို ခြေရာခံကာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုက်၏။

သို့သော်လည်း တစ်ဖက်မှ ဟက်ကာသည်လည်း ရိုးရှင်းသူမဟုတ်ဘဲ စူပါကွန်ပျူတာ ယန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အမှန်တကယ်ပင် ကာကွယ်နိုင်ခဲ့သည်။ ကံကောင်းသည်မှာ တစ်ဖက်လူသည် ခပ်သီသီသာ ကာကွယ်နိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး ယဲ့ဖုန်းနှင့် အဖွဲ့ကို ထပ်မံခြေရာခံနိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ရဲ့ဖုန်းနှင့် အဖွဲ့၏ လုံခြုံရေးမှာ အလွန်ကြီးမားသော အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခု ဖုံးလွှမ်းသွားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ရှီလဲ့၏ လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းသည် လပ်တော့ပ်ကီးဘုတ်ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် မြန်မြန်ဆန်ဆန် လှုပ်ရှားနေပြီး အခြားဟက်ကာ၏ IP လိပ်စာကို ခြေရာခံ တိုက်ခိုက်ရန် ကုဒ်လိုင်းများကို ရိုက်နှိပ်နေသည်။

သူ့နှလုံးသားထဲတွင် ဝေဝါးသော အဖြေတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ မိမိနှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေသော ထိုဟက်ကာသည် သူ၏ ယခင်ဘဝက ‘မိတ်ဆွေကောင်း’ တစ်ယောက် ဖြစ်နေနိုင်ပေသည်။