အခန်း (၂၃၁၃-၂၃၁၄)

အခန်း ၂၃၁၃ - ယင်လောက က မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေတယ်

ဝူယူဟိုက် သည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟဘဲ ဖန့်ချန် ကို အတော်ကြာအောင် စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက်မှ ရယ်မောလျက် ပြောသည်။

“အရင်ဆုံး ဈေးနှုန်းကို အရင် ညှိကြရအောင်၊ ဒီလို တားမြစ်ပစ္စည်းမျိုးက ဈေးမပေါဘူး၊ ဈေးနှုန်း သဘောတူညီမှု ရပြီဆိုမှ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းကို ဒီကို ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်။”

ဖန့်ချန် - “ဈေးကို မင်းပဲ အရင် ပြောလိုက်ပါ။”

ဝူယူဟိုက် သည် စဉ်းစားဟန် ပြုလိုက်ပြီး သူတို့ သုံးယောက်ရှေ့တွင် လမ်းလျှောက်နေရင်း အကြိမ်အနည်းငယ် ပြန်သွားပြန်လာ လုပ်နေသည်။

ထို့နောက် သွားကို ကြိတ်ကာ တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ခြောက်ရာ။”

“မင်းက လုယက်တာနဲ့ မတူဘူးလား။”

ချီယန်သူတော်စင် သည် အသက်ကို ရှိုက်သွင်းလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူက တကယ်ကို ခြင်္သေ့လို ပါးစပ်ဟပြီး အဆမတန် ဈေးခေါ်ရဲသည်။

‘အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး’ (ဆိုသည်မှာ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ၏ ကြံ့ခိုင်မှုကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် အရာဖြစ်သည်။

၎င်းသည် သူတော်စင်များ ကျင့်ကြံရာတွင် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည့် ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သလို၊ ကောင်းကင် ငါးပါး နယ်မြေ အတွင်းတွင် အခိုင်မာဆုံး ငွေကြေးလည်း ဖြစ်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် မှ တပည့်များ ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင် သို့ တစ်ခေါက်သွားလျှင် ထိုထူးချွန်သူများကြားမှ ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်အောင် ကြိုးစားပြီး ဆယ်ပွဲဆက်တိုက် အနိုင်ရမှသာ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးကို ဆုအဖြစ် ရရှိသည်။

သို့သော် ကောင်းကင် ငါးပါး စစ်မြေပြင်ကို ရာစုနှစ်တစ်ရာမှ တစ်ခါသာ သွားခွင့်ရှိသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ကျောင်းတော်သား တစ်ဦး၏ အမြင့်ဆုံး ဝင်ငွေမှာ ဆယ်နှစ်လျှင် ကျောက်တုံး တစ်တုံးသာ ရရှိခြင်းဖြစ်သည်။

ယခုမူ ဤသူက ယင်လောက သို့ သွားရန် အထောက်အကူပြုပစ္စည်းလေး တစ်ခုကို ရောင်းချရုံနှင့် ခြောက်ရာတောင် ခေါ်ရဲသည်တဲ့လား။

ဝူယူဟိုက် သည် ချီယန်သူတော်စင် ကို တစ်ချက် စောင်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောသည်။

“သုံးယောက်စလုံး လွဲမှားမနေပါနဲ့၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းရာချီက ယင်လောကဝင် အမွှေးတိုင် ရဲ့ ဈေးနှုန်းက တည်ငြိမ်ပါတယ်၊ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး တစ်ရာလောက်ဆိုရင် ဝယ်လို့ ရပါပြီ။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မတူတော့ဘူး…”

“အခုက ဘာတွေ မတူလို့လဲ။”

ဖန့်ချန် က မေးလိုက်သည်။

ချီယန်သူတော်စင် နှင့် လီဝူ တို့သည်လည်း ဝူယူဟိုက် ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့နှစ်ဦးလုံးသည် ဝူယူဟိုက် အစောပိုင်းက ပြောခဲ့သည့် ‘အောက်ဘက်တွင် မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေတယ်’ ဟူသော စကားကို သတိရသွားကြသည်။

ဤစကားတစ်ခွန်းတည်းကိုကြည့်ခြင်းအားဖြင့် မျက်စိရှေ့က လူသည် မကြာသေးခင်ကမှ ယင်လောက သို့ ဆင်းသွားဖူးသည်၊ သို့မဟုတ် သူနှင့် ပတ်သက်နေသည့် သူတော်စင်များထဲမှ တစ်ဦးဦး ဆင်းသွားဖူးသည်ဟု ကောက်ချက်ချနိုင်သည်။

ယင်လောက ထဲမှာများ တကယ်ပဲ အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကြီး တစ်ခုခု ဖြစ်ပျက်နေတာလား။

“ဒါကတော့… အကယ်၍ မိတ်ဆွေသာ ယင်လောကဝင် အမွှေးတိုင် ကို ဝယ်ယူမယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် တစ်ခွန်းနှစ်ခွန်းလောက် သတိပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်။

အကယ်၍ မဝယ်ဘူးဆိုရင်တော့ သိထားဖို့ မလိုအပ်တော့ပါဘူး။”

ဝူယူဟိုက် က တဟီးဟီး ရယ်လျက် ပြောသည်။

ဖန့်ချန် သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ခြောက်ရာ ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

ဝူယူဟိုက် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူသည် အစောပိုင်းက စမ်းသပ်ကြည့်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူက ဤငွေပမာဏကို မထုတ်နိုင်ပါက ဆက်လက် ပြောဆိုနေစရာ မလိုတော့ပေ။

ဤမျှကြာအောင် ပြောဆိုနိုင်ခြင်းနှင့် ဈေးခေါ်ရဲခြင်းမှာလည်း တစ်ဖက်လူက ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် မှ ဖြစ်နေ၍သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားသည်မှာ တစ်ဖက်လူက ခြောက်ရာတန်သော ကျောက်တုံးများကို ဤမျှ လွယ်လွယ်ကူကူ ထုတ်ပေးလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခြင်းပင်။

၎င်းမှာ သေးငယ်သော ပမာဏ မဟုတ်ပေ။

သူ၏ တွက်ချက်မှုအရ တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် ထိုပမာဏကို စုဆောင်းရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူက ကိုယ်တိုင် အသင့်ဆောင်ထားလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မတွေးခဲ့မိပေ။

ဝူယူဟိုက် ၏ မျက်လုံးများသည် လေးနက်သွားပြီး တစ်ဖက်လူမှာ မည်သည့် မျိုးနွယ်စုမှ တပည့်ဖြစ်သနည်းဟု စိတ်ထဲတွင် သိချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

“အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေ ဒီမှာ ရှိတယ်။ ယင်လောကဝင် အမွှေးတိုင်ကော။”

ဖန့်ချန် က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ဝူယူဟိုက် သည် ချက်ချင်း သတိဝင်လာပြီး -

“ခဏလောက် စောင့်ပေးပါခင်ဗျာ။”

စကားပြောအပြီးတွင် သူသည် သတိကြီးစွာဖြင့် စာလုံးရေးသားထားသော ပုတီးစိပ်တံဆိပ်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သူတို့ သုံးဦး၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် တိုက်ရိုက် မီးရှို့လိုက်သည်။

သုံးဦးစလုံးသည် ထိုတံဆိပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ထူးခြားသော အငွေ့အသက် တစ်ခုကို ဖမ်းဆုပ်မိလိုက်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ခဏအကြာတွင် အရိပ်တစ်ခုသည် ဧည့်ခန်းထဲသို့ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ဝင်လာသူမှာ မျက်နှာပေါ်တွင် အနက်ရောင် မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားသည်။ ထိုမျက်နှာဖုံးတွင် အင်္ဂါရပ်များကို ထွင်းထုထားခြင်း မရှိဘဲ မျက်နှာတစ်ခုလုံးကို သေချာပေါက် ဖုံးကွယ်ထားသည်။

၎င်းအပြင် ထိုမျက်နှာဖုံးသည် အငွေ့အသက်ကိုပါ ဖုံးကွယ်ပေးနိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိပုံရသည်။

ထိုသူ၏ အငွေ့အသက်ကို ကြည့်ပြီး မည်သည့် မျိုးနွယ်စုဝင် ဖြစ်သည်ကို ခွဲခြားရန် အလွန် ခက်ခဲလှသည်။

ထိုသူသည် ဖန့်ချန် တို့ သုံးဦးကို တစ်ချက်မျှ မကြည့်ဘဲ သွေးရောင်နီကဲ့သို့ နီမြန်းသော အမွှေးတိုင် တစ်ခုကို ဝူယူဟိုက် ထံ ပေးလိုက်သည်။

ဝူယူဟိုက် သည် ဖန့်ချန် ပေးထားသော ကျောက်တုံး ခြောက်ရာ ထဲမှ လေးရာကို ချက်ချင်း နှုတ်ယူကာ ထိုသူထံ ရိုရိုသေသေ လှမ်းပေးလိုက်သည်။

ထိုသူသည် ကျောက်တုံးများကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူက ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုပဲ…

ဖန့်ချန် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

တစ်ဖက်လူတွင် အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည့် ထူးခြားသော ပစ္စည်းများ ရှိသဖြင့် သာမန် သူတော်စင်များအနေဖြင့် မည်သူဖြစ်ကြောင်း ခွဲခြားရန် ခက်ခဲသော်လည်း၊ သူ၏ မူလ ဝိညာဉ်စွမ်းအားသည် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုနှင့် နက်ရှိုင်းစွာ ဆက်စပ်နေသောကြောင့် ထိုသူ၏ အလွန်သိမ်မွေ့သော အငွေ့အသက် ပြောင်းလဲမှုကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ပေ။

ဒီလိုဆိုရင် ဝူယူဟိုက် ပြောတဲ့ သူငယ်ချင်းဆိုတာ ယင်လောက ထဲက ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုပဲ။ သူတို့က ယင်လောကဝင် အမွှေးတိုင် ကို ရောင်းစားဖို့ ပူးပေါင်းထားကြတာကိုး၊ ဒီလောက်ထိ သတိကြီးကြီးထားပြီး လုပ်နေတာ မဆန်းပါဘူး။

“သုံးယောက်စလုံး စိတ်မရှိပါနဲ့ဗျာ၊ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းက သူစိမ်းတွေနဲ့ စကားပြောရတာ မကြိုက်လို့ပါ။”

ဝူယူဟိုက် သည် ပြုံးရွှင်လျက် အမွှေးတိုင်ကို ဖန့်ချန် ထံ လှမ်းပေးလိုက်သည်။

“ဒါက ယင်လောကဝင် အမွှေးတိုင် ပါ။ ခင်ဗျားတို့လည်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ၊ ဒီစီးပွားရေးမှာ ကျွန်တော်က ပင်ပန်းခ လောက်ပဲ ရတာပါ၊ အမြတ်အစွန်း အများစုကတော့ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းဆီ ရောက်သွားတာပါ။ နောင်အခါ လိုအပ်တာ ရှိရင်လည်း ကျွန်တော့်ကိုပဲ ထပ်စဉ်းစားပေးကြပါဦး။”

“မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းကတော့ အတော်လေး ပိုင်ပုံပဲ၊ ဒီလို တားမြစ်ပစ္စည်းမျိုးကိုတောင် ရအောင် ရှာနိုင်တယ်ဆိုတော့လေ။”

ချီယန်သူတော်စင် သည် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဝူယူဟိုက် သည် ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောချေ။

“မိတ်ဆွေ ဝူ၊ မင်း ခုနက ယင်လောက ထဲမှာ မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေတယ်လို့ ပြောတယ်၊ အဲဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ။”

ဖန့်ချန် သည် လက်ထဲရှိ အမွှေးတိုင်ကို အကဲခတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

ဝူယူဟိုက် သည် ရုတ်တရက် သတိရသွားပုံဖြင့် -

“အဲဒီကိစ္စကို မေ့တော့မလို့ပဲ။”

ထို့နောက် သူသည် လျှို့ဝှက်သော လေသံဖြင့် တိုးတိုးလေး ပြောသည်။

“ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ အောက်ဘက်က ယမမင်း ငါးပါး တွေကလည်း အဆင်မပြေကြဘူး၊ အမြဲလိုလို ပွတ်တိုက်မှုတွေ ဖြစ်နေကြပြီး တစ်ခါတစ်ရံ တိုက်ပွဲတွေပါ ဖြစ်ကြတယ်။

အဲဒီအတွက်ကြောင့်ပဲ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချင်းမင် ယင်လောက ထဲမှာလည်း ပြည်တွင်းရေး မငြိမ်မသက်မှုတွေ ဖြစ်လာတယ်။ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု အချို့ကလည်း ဒီအခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး တစ်ဖက်နဲ့ တစ်ဖက် တိုက်ခိုက်နေကြတယ်။

အခုဆိုရင် အကြီးဆုံး မျိုးနွယ်စု နှစ်ခု ဖြစ်တဲ့ ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စု နဲ့ မင်လော့မျိုးနွယ်စု တို့က အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ခိုက်နေကြတာပါ။

ဒီနွယ်စု နှစ်ခုလုံးက အစွမ်းအစ အတော်လေး ကြီးမားတဲ့အတွက် သူတို့ တိုက်ခိုက်နေတဲ့ ကြားထဲမှာ ယင်လောက တစ်ခုလုံး အတော်လေး မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေပါတယ်။

စုန်းကဝေတွေ၊ မကောင်းဆိုးဝါးတွေ အများကြီးကလည်း ဒီအခွင့်အရေးမှာ အလုပ်ရှုပ်နေကြတယ်။

အခုလို အချိန်မှာ ယင်လောက ထဲ ဆင်းသွားရင် အန္တရာယ် အရမ်းများတယ်။ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေက ခင်ဗျားတို့က ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ဟုတ်မဟုတ်၊ ဒါမှမဟုတ် လူ့လောက ထဲက ခိုးဝင်လာတဲ့ သူတွေလားဆိုတာ တစ်ချက်ကြည့်တာနဲ့ သိနိုင်တယ်။ ငွေညှစ်ခံရတာကတော့ အသေးအဖွဲပါ၊ ပိုဆိုးတဲ့ အန္တရာယ်တွေ ကြုံမှာကိုပဲ စိုးရိမ်တာပါ။”

ယင်လောကက ဒီလောက်တောင် မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေတာလား…

လီဝူ ၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်မှုများ ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် ဖန့်ချန် ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး အသံလွှင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“အရှင်သခင်၊ ဒီ ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စု နဲ့ မင်လော့မျိုးနွယ်စု တို့က ချင်းမင် ယင်လောက ရဲ့ ထိပ်တန်း အားကောင်းတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေပါ။ သူတို့ရဲ့ အဆင့်အတန်းက ချင်းမင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ရဲ့ ယန်တန်း မျိုးနွယ်စုနဲ့ အတူတူပဲ။

ဒီ မျိုးနွယ်စု နှစ်ခုသာ တကယ် တိုက်ခိုက်ကြရင် နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာတွေက အများကြီးပဲ၊ ယင်လောက တစ်ခုလုံး ရှုပ်ထွေးကုန်မှာ စိုးရိမ်ရတယ်။”

“ဒါပေမဲ့…”

ထိုအချိန်တွင် ဝူယူဟိုက် ၏ လေသံက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

“ကျွန်တော့်မှာလည်း ယင်လောက ထဲမှာ အဆက်အသွယ် အနည်းငယ် ရှိပါတယ်၊ အကယ်၍ မိတ်ဆွေတို့ ယင်လောက ထဲမှာ အန္တရာယ် ကြုံလာရင် ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်း အချို့ကို အာမခံပေးဖို့ တောင်းဆိုလို့ ရပါတယ်။

သာမန် ပြဿနာလေးတွေဆိုရင်တော့ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းတွေက ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့… ဒါအတွက်တော့ ဝန်ဆောင်ခ နည်းနည်း ပေးရလိမ့်မယ်။”

“မိတ်ဆွေ ရဲ့ စီးပွားရေးကတော့… တကယ်ကို ကျယ်ပြန့်တာပဲ။”

ဖန့်ချန် သည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

ဝူယူဟိုက် သည် ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးလျက် -

“မဆိုးပါဘူး၊ လုပ်လာတာ ကြာတော့ စိတ်ချရတဲ့ သူငယ်ချင်း အချို့နဲ့ သိကျွမ်းသွားတာပါပဲ။”

“အဲဒါဆိုရင် ယင်လောက ထဲမှာ ပြဿနာ တက်ရင် မင်းရဲ့ သူငယ်ချင်းကို ဘယ်လို ဆက်သွယ်ရမှာလဲ၊ ပြီးတော့ ဝန်ဆောင်ခကရော ဘယ်လောက်လဲ။”

လီဝူ က ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူသည် ဖန့်ချန် ၏ လုံခြုံရေးကိုသာ အဓိက စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝူယူဟိုက် သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လက်မ သုံးလုံးခန့် ရှိသော အစိမ်းရောင် ဖယောင်းတိုင် တစ်ချောင်းကို ချက်ချင်း ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

“မိတ်ဆွေတို့ ယင်လောက ထဲမှာ ရှိနေရင် ဒီ ဖယောင်းတိုင် ကို မီးညှိလိုက်တာနဲ့ ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းကို ဆက်သွယ်လို့ ရပါပြီ။

ဒါပေမဲ့ ဖယောင်းတိုင် တစ်ချောင်းက တစ်ခါပဲ ဆက်သွယ်လို့ ရပြီး ဈေးနှုန်းလည်း မပေါပါဘူး၊ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး တစ်ရာ ကျပါမယ်၊ လိုအပ်ရင် ဝယ်ထားကြပါ။”

ဝူယူဟိုက် က ပြုံးလျက် ပြောသည်။

အခန်း ၂၃၁၄ - မိတ်ဟောင်းနှင့် တွေ့ဆုံခြင်း

“အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး တစ်ရာဆိုတာ…… တကယ်ကို မပေါတဲ့ ဈေးပါပဲ။”

ဖန့်ချန် က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဝူယူဟိုက် က အလျင်အမြန်ပင် ရှင်းပြသည်။

“ဒီ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး တစ်ရာဆိုတာက အကူအညီပေးတဲ့ ဝန်ဆောင်ခကိုပါ ထည့်တွက်ပြီးသားမို့ပါ။”

စကားကို ခဏရပ်လိုက်ပြီးနောက် သူက ရယ်ကျဲကျဲဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ဟုတ်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့လည်း ဘယ်လို အကူအညီမျိုးလဲဆိုတာပေါ်မှာလည်း မူတည်သေးတယ်လေ။ တကယ်လို့ အကူအညီက အရမ်းကြီးမားလွန်းပြီး ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်း မဖြေရှင်းနိုင်တဲ့ ကိစ္စဆိုရင်တော့လည်း ကျွန်တော်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူးပေါ့ဗျာ။”

“ဒါဆိုရင် ငါတို့က ဒီ အစိမ်းရောင် ဖယောင်းတိုင် ကို ဝယ်လိုက်ရင်တောင် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး တစ်ရာကို အလကား ပစ်လိုက်ရသလို ဖြစ်သွားနိုင်တယ်ပေါ့။”

ချီယန်သူတော်စင် က သက်ပြင်းချကာ -

“မင်းကတော့ တကယ်ပဲ စီးပွားရေး ကျွမ်းကျင်တဲ့လူပါပဲလား။”

“အခုက စီးပွားရေး အခြေအနေက မကောင်းဘူးလေ၊ လုပ်ရတာလည်း ခက်တယ်။ ကြည့်လေ… ယင်လောကဝင် အမွှေးတိုင် တစ်ချောင်းကိုတင် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ခြောက်ရာ ရောင်းနေရတာ၊ ကျွန်တော်လည်း ဒီလောက်ဈေးကြီးကြီးနဲ့ မရောင်းချင်ပါဘူး၊ ရောင်းရတာလည်း အရမ်းနည်းလွန်းလို့ပါ။

အရင်တုန်းကဆိုရင်… တစ်လကို ဆယ်ချောင်းလောက် ရောင်းရတာ အေးဆေးပဲ၊ အခုတော့ တစ်နှစ်နေမှ တစ်ခါတောင် အရောင်းအဝယ် ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်တော့တာ။”

ဝူယူဟိုက် က ချီယန်သူတော်စင် ၏ လှောင်ပြောင်မှုကို မကြားသယောင်ဖြင့် သက်ပြင်းချကာ ပြောသည်။

ခဏအကြာတွင် သူက တိုးညှင်းစွာ မေးလိုက်သည်။

“သုံးယောက်စလုံး... ဒီ ဖယောင်းတိုင်ကို လိုချင်ပါသလား။”

ချီယန်သူတော်စင် နှင့် လီဝူ တို့သည် ဖန့်ချန် ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဤ ဖယောင်းတိုင် ကို ဝယ်သင့်မဝယ်သင့်သည်မှာ ဖန့်ချန် ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။

ဖန့်ချန် သည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး တစ်ရာ ကို ထပ်မံထုတ်ယူ၍ ဖယောင်းတိုင် ကို ဝယ်ယူလိုက်သည်။

ဤသို့ဖြင့် မှန်းလေးကို ပေးလိုက်ရသည့် ကျောက်တုံး နှစ်ထောင်၊ ယခုတစ်ခေါက် ကုန်ကျစရိတ်များနှင့် ပေါင်းလိုက်လျှင် ဖန့်ချန် လက်ထဲတွင် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ကျော်ခန့်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူသည် လက်ရှိတွင် ကျင့်ကြံရာ၌ ကျောက်တုံး များ အလွန်အကျွံ အသုံးမလိုသေးဘဲ သင့်လျော်သည့် နတ်ဘုရား စွမ်းရည် တစ်ခုသာ လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

“ကြီးမားတဲ့ ဧည့်သည်တော်ကြီးပါပဲ ဧည့်သည်တော်ကြီးပါပဲ ”

ဝူယူဟိုက် သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မနေနိုင်တော့ဘဲ ကျောက်တုံး များကို လက်ခံယူကာ အစိမ်းရောင် ဖယောင်းတိုင် ကို ဖန့်ချန် ထံ ပေးလိုက်သည်။

ထို အရောင်းအဝယ် ပြီးဆုံးသွားသည့်အတွက် သူရရှိလိုက်သော ကျောက်တုံး ပမာဏမှာ သူ၏ လာမည့် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွက် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“ဒါနဲ့… မင်း အောက်ဘက်က မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေတယ်လို့ ပြောတယ်၊ ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စု နဲ့ မင်လော့မျိုးနွယ်စု က ဘာလို့ အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်နေကြတာလဲ။”

ဖန့်ချန် က မေးလိုက်သည်။

လီဝူ ၏ မျက်လုံးထဲတွင်လည်း သိချင်စိတ်များ ပေါ်လာသည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ ကျင်လည်ခဲ့သည့် ခေတ်ကာလတုန်းက ချင်းမင် ယင်လောက သည် အလွန်အေးချမ်းပြီး ပိုင်ဇီ နှင့် မင်လော့ မျိုးနွယ်စုတို့သည်လည်း ရံဖန်ရံခါ အနည်းငယ် ပွတ်တိုက်မှု ရှိသည်မှလွဲ၍ တိုက်ပွဲ ဖြစ်ပွားသည်အထိ မရှိခဲ့ပေ။

ဝူယူဟိုက် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် တွေဝေမှုတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် သူက ပြောသည် ။

“ကျွန်တော်လည်း ကျွန်တော့် သူငယ်ချင်းဆီက ကြားရတာပါ၊ သတင်းက တိကျသလား မပြောတတ်ဘူး။ အဲဒီ နွယ်စု နှစ်ခုလုံးက တစ်ဖက်နဲ့ တစ်ဖက် အပြန်အလှန် စွပ်စွဲနေကြတာတဲ့။ လူ့လောက ထဲက မျိုးနွယ်စု အချို့အတွက် ဝိညာဉ် ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း ကိစ္စမှာ ကိုယ်ကျိုးအတွက် နောက်ပေါက်တွေ ဖွင့်ပေးထားတယ်ဆိုပြီးတော့ပေါ့။

အစတုန်းကတော့ ဒါက ကောလဟာလ သက်သက်ပါ၊ နောက်တော့ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု တစ်ခုခုက တစ်ခုခု လွဲနေမှန်း သိသွားပြီး ငရဲမင်း ကို တိုင်ကြားလိုက်ပုံရတယ်။

ငရဲမင်း က စုံစမ်းခိုင်းလိုက်တော့ ပိုင်ဇီမျိုးနွယ်စု နဲ့ မင်လော့မျိုူနွယ်စု တို့ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှု အောက်မှာ ကိုယ်ကျိုးရှာမှုတွေ ရှိနေတာကို တကယ် စစ်ဆေးတွေ့ရှိခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ အရင်းအမြစ်ကိုတော့ တိတိကျကျ မရှာတွေ့ခဲ့တဲ့အတွက် မျိုးနွယ်စု နှစ်ခုလုံးက တစ်ယောက်ကို တစ်ယောက် အပြန်အလှန် စွပ်စွဲပြီး ဒီ တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာတာပဲ။”

ဝူယူဟိုက် ပြောနေစဉ်တွင် လီဝူ နှင့် ချီယန်သူတော်စင် တို့၏ မျက်လုံးအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ သတိမထားမိခဲ့ပေ။

ထိုသူနှစ်ဦးလုံးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်းတွင် ရှန်းဟုန် မျိုးနွယ်စု၏ သေခြင်းမှ အသက်ပြန်ရှင်ခြင်း စီမံကိန်း ကို သတိရလိုက်ကြသည်။

ဤ စီမံကိန်း ကို အကောင်အထည် ဖော်သည့်အခါတွင် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမှာ အလွန် အရေးကြီးသော အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု မပါဝင်ပါက သေခြင်းမှ အသက်ပြန်ရှင်ခြင်း ဆိုသည်မှာ ဖြစ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဒါဆိုရင် ပိုင်ဇီ နဲ့ မင်လော့ တို့ တိုက်ခိုက်နေတာက ဒီကိစ္စကြောင့်များလား။

နှစ်ဦးစလုံးသည် အသိစိတ်ဖြင့်ပင် ဖန့်ချန် ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဖန့်ချန် ၏ အတွေးများမှာလည်း သူတို့နှစ်ဦးနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူလည်း ယင်လောက ထဲက မျိုးနွယ်စု နှစ်ခု၏ တိုက်ပွဲမှာ ဤကိစ္စကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု အတည်မပြုနိုင်ပေ။

“အေးဗျာ... ဒီ နှစ်ဖက်လုံးက ဘယ်တော့မှ စစ်ရပ်မလဲ မသိဘူး၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ သူငယ်ချင်းကောင်းတွေတောင် အဲဒီထဲမှာ ပတ်သက်ပြီး ဒုက္ခရောက်နေရတယ်။ တကယ်ကို ရှုပ်ထွေးတာပဲ။

သာသာယာယာသာ ဘယ်သူက ကိုယ်ကျိုးရှာနေတာလဲ ဆိုတာ သိရရင် အမှုက ပြီးပြတ်သွားမှာပါ။

ကံမကောင်းတာက အခု အခြေအနေအရဆိုရင်တော့ ဒါက ဘယ်သူ့လက်ချက်မှန်း မသိနိုင်တဲ့ အမှုဖြစ်ပြီး ဘယ်တော့မှ အဖြေထွက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဘယ်သူက ပိုပြီး အစွမ်းထက်သလဲ ဆိုတာပဲ ကြည့်ရတော့မှာပါ။”

ဝူယူဟိုက် က ဆက်လက် ပြောပြသည်။

ဒါမျိုးတော့လည်း မသေချာဘူး။ ဖန့်ချန် က စိတ်ထဲမှ တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။

သူသည် ယင်နတ်ဘုရား သားရဲ ‘ယဲ့’ သည် ယခုအခါတွင် ချင်းမင် ယင်လောက ထဲတွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသည်ကို သေချာပေါက် သိထားသည်။ သူမသည် ပိုင်ဇီ မျိုးနွယ်စု ဘက်မှာလား၊ သို့မဟုတ် မင်လော့ မျိုးနွယ်စု ဘက်မှာလား ဆိုတာကို သိလိုက်ရုံဖြင့် မည်သူက ကိုယ်ကျိုးရှာ နေသလဲ ဆိုတာကို ချက်ချင်း သိနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

“အဟမ်း… သုံးယောက်စလုံး၊ ကျွန်တော် ပြောချင်တာ ပြောပြီးပြီ၊ အရောင်းအဝယ်လည်း ပြီးပြီဆိုတော့ ကျွန်တော် ထမင်းတော့ မကျွေးတော့ဘူးနော်။”

ဝူယူဟိုက် သည် ရုတ်တရက် ချောင်းဟန့်ကာ စကားကို ဖြတ်တောက်ပြီး ဧည့်သည်ကို လိုက်ပို့တော့မည့်ပုံ ပြုသည်။

“ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်တော်တို့ပဲ အရင် သွားနှင့်ပါတော့မယ်။”

ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ကာ လီဝူ နှင့် ချီယန် တို့ကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ဝူယူဟိုက် ၏ ဆိုင်မှ ထွက်လာပြီးနောက် ဖန့်ချန် သည် ယင်လောက သို့ ချက်ချင်း ဆင်းသွားပြီး အမှတ်အသား တံဆိပ် စွမ်းရည် ကို အမြန်ဆုံး ရယူရန် စိတ်ကူးလိုက်သည်။

“မင်းလို အသုံးမကျတဲ့ကောင်က ငါ့ဆီကို အိမ်ထောင်ပြုခွင့် လာတောင်းရဲသေးတယ်ပေါ့။ အရင်တုန်းက ငါ့အဖေက မင်း ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် ကို ရောက်သွားလို့သာ မင်းကို ညီမလေးနဲ့ လက်ထပ်ဖို့ သဘောတူခဲ့တာ။

မင်းကို မင်း ပြန်ကြည့်ပါဦး၊ နှစ်တစ်ထောင် စတင် လေ့လာချိန် တောင် မအောင်မြင်ဘဲ ကျောင်းတော်က အထုတ်ခံလာရတာ။ ငါသာဆိုရင် ရှက်လို့ နေရာတစ်ခုခုမှာ ပုန်းနေမှာ၊ ဒီကို လာပြီး လူရှေ့သူရှေ့မှာ အရှက်မခွဲဘူး ”

ဖန့်ချန် ၏ မျက်လုံးများ ရွေ့လျားသွားပြီး အသံလာရာဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ ကိုယ်ပိုင် အိမ်တစ်လုံး၏ တံခါးဝတွင် မျက်နှာဖျော့တော့တော့ဖြင့် လူငယ်တစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လူငယ်၏ ရှေ့တွင်လည်း အသက်အရွယ်ကြီးမားပုံ မပေါက်သည့် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အလတ်အဆင့် သူတော်စင် တစ်ဦး ရှိနေသည်။ ဤ သူတော်စင် က လူငယ်ကို အထင်အမြင် သေးသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အနီးနားတွင် သူတော်စင် များစွာ ဖြတ်သွားကြပြီး ဆူညံသံကို ကြားသောအခါ စိတ်ဝင်တစား ရပ်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့ ကြားလိုက်ရသည်မှာ ‘ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်’ ဆိုသော စကားလုံး ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချင်းမင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ၏ ထိပ်တန်း အဖွဲ့အစည်းတွင် ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် နှင့် တန်လင် ကျောင်းတော် တို့သည် အမြင့်မြတ်ဆုံး ပညာရေးဌာနများ ဖြစ်သည်။ မျိုးနွယ်စုတိုင်းမှ သူတော်စင် များသည် သူတို့ကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် သူတို့၏ မျိုးဆက်သစ်များ ဤ ကျောင်းတော် နှစ်ခုတွင် လေ့လာသင်ယူနိုင်ရန် မျှော်လင့်ကြသည်။

“ဒါ ဒင်းမိတ်ဆွေ ရဲ့ အိမ် မဟုတ်ဘူးလား။ မိတ်ဆွေဒင်း က လူသားမျိုးနွယ်စု ဆိုတော့ ဒီ လူငယ်ကလည်း လူသားမျိုးနွယ်စု ပေါ့။ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် ကို ရောက်ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတော့ အရည်အချင်းကတော့ မသေးဘူး…”

“မင်း ခုနက မကြားလိုက်ဘူးလား၊ သူ ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် ကနေ အထုတ်ခံလိုက်ရတာတဲ့။”

“အဲဒါက နှစ်တစ်ထောင် စတင် လေ့လာချိန် ကို မအောင်မြင်တာပဲ ရှိမှာပါ၊ အရည်အချင်း မရှိလို့ မဟုတ်လောက်ဘူး။ အိုဒင်း တို့အိမ်က ဘာဖြစ်တာလဲ၊ ဒီလောက် ထူးချွန်တဲ့ သူကို အပြင်ကို မောင်းထုတ်နေရတာ။ ပြောပုံဆိုပုံကလည်း ကြမ်းတမ်းလိုက်တာ။”

အနီးနားရှိ သူတော်စင် များက တီးတိုး ပြောဆိုနေကြသည်။ သူတော်စင် တစ်ပိုင်း သို့မဟုတ် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်ရှိသူများအားလုံးသည် ထိုအရှက်ခွဲနေသည့် သူတော်စင် ကို အနည်းနှင့်အများ သိရှိပုံရသည်။

“အစ်ကိုကြီး ဒင်း၊ ကျွန်တော်က ရူရွှဲ့ ကိုပဲ မြင်ချင်တာပါ။ အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော့်ကို သူမနဲ့ တစ်ခါလောက် တွေ့ခွင့်ပေးပါ။ သူကိုယ်တိုင် ‘နောက်ထပ် မတွေ့ချင်တော့ဘူး’ လို့ ပြောတာကို ကြားလိုက်ရရင် ကျွန်တော် ဆူတင်ရှို့ က ချက်ချင်း ထွက်သွားပါ့မယ်၊ ဒီမှာ တစ်စက္ကန့်လေးတောင် မနေပါဘူး ”

ဆူတင်ရှို့ က စိတ်ထဲက ဒေါသကို မြိုသိပ်ထားပြီး စိတ်ရင်းအမှန်ဖြင့် တောင်းဆိုလိုက်သည်။

ဆူတင်ရှို့ … သူပဲကိုး။

ဖန့်ချန် ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူသည် ဖန့်ချန် နှင့် တစ်နှစ်တည်း၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် ရွှေဟွေး ကျောင်းတော် သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည့် ကျောင်းသား ဖြစ်သည်။

ရွှမ်းထိရှန်း တောင်ကုန်း တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း စတင် လေ့လာချိန်အတွင်း စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင် အဆင့်ကို မရောက်ရှိခဲ့သဖြင့် ကျောင်းတော်မှ ထုတ်ပယ်ခံခဲ့ရသည်။

ထိုနှစ်က ဖန့်ချန် သည် ကျောင်းသားသစ်များကို ကြိုဆိုရသည့် တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ရာ နောက်ပိုင်းတွင် ဆူတင်ရှို့ တို့ ကျောင်းတော်မှ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး နှစ်ဖက်စလုံး စကားအနည်းငယ် ပြောဖြစ်ခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ဆူတင်ရှို့ ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ‘သူတော်စင် တစ်ပိုင်း’ အဆင့်တွင်သာ ရပ်တန့်နေပြီး ‘စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်’ အဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးပေ။

“ဆူတင်ရှို့ ၊ မင်း ရူရွှဲ့ ကို တွေ့ချင်တယ် ဟုတ်လား အိပ်မက် မက်နေလိုက်ဦး၊ ရူရွှဲ့ လက်ထပ်ရမယ့် သူက မင်းလို သူတော်စင် တစ်ပိုင်း သေးသေးလေး ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး။”

ဒင်းရိဝူ က စိတ်မရှည်စွာဖြင့် လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။

“အမြန်သာ ထွက်သွားတော့၊ မထွက်သွားရင် ငါမလှုပ်ရှားမိအောင် သတိထားတော့ ”