အခန်း (၂၃၃၁-၂၃၃၂)
Vol. 234 Ch. 2331-2332
အခန်း ၂၃၃၁ - လွင့်မျောနေသော ရုပ်အလောင်း
ရွှမ်ကျိ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားသည်။
“သူ ဝယ်သွားတာက ယင်လောကဝင် အမွှေးတိုင် မဟုတ်ဘူး။”
“ဒါဆို ဘာလဲ။”
အိုရှူက အေးစက်စက် လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“မြန်မြန်ပြောစမ်း၊ အဆင့် (၁) တားမြစ်ပစ္စည်းလား။”
ရွှမ်ကျိသည် တုံ့ဆိုင်းနေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
“မင်းတို့ အမှောင်တပ်ဖွဲ့က အမှောင်လမ်းရဲ့ စည်းကမ်းအတိုင်း ဆောင်ရွက်မှာမလား ငါတို့ ရောင်းလိုက်တဲ့ ပစ္စည်းတွေအတွက် မင်းတို့ စုံစမ်းချင်ရင် စုံစမ်းနိုင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့နဲ့တော့ မသက်ဆိုင်ဘူး၊ ရရှိထားတဲ့ ယင်သက်တမ်း တွေကိုလည်း ပြန်သိမ်းလို့ မရဘူး။”
“မင်း အမှောင်တပ်ဖွဲ့ဆီ ရောက်နေတာတောင် ဒီစကားကို ပြောထွက် နေတုန်းလား မင်းအိမ်ကို သိမ်းလိုက်ရမလား၊ ယုံလား ”
အိုရှူက မျက်လုံးပြူးကာ အော်လိုက်သည်။
ရွှမ်ကျိမှာ ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ပါးစပ်ကို ချက်ချင်း ပိတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ဟိုယမ်းဒီယမ်း လုပ်ကာ ဘာမှ ဂရုမစိုက်တော့သည့်ပုံစံမျိုး ပြုလုပ်လိုက်သည်။
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“တော်တော့၊ အမှောင်တပ်ဖွဲ့က မင်းတို့ရဲ့ အဲ့ဒီအသေးအဖွဲ ပစ္စည်းတွေကို စိတ်မဝင်စားဘူး။ မင်းသာ ရိုးရိုးသားသား ထွက်ဆိုပေး၊ ငါတို့က အဲ့ဒီကောင်ကို စိတ်ဝင်စားတာ၊ မင်းတို့ အမှောင်လမ်းကို မဟုတ်ဘူး။”
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါမှ ရွှမ်ကျိမှာ စိတ်ကျေနပ်သွားပုံဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင်လည်း ပြောပြပါ့မယ်၊ သူ ဝယ်သွားတာက ‘ဟွမ်ရွှီး အမွှေးတိုင်’ ပါ။”
ဟွမ်ရွှီး အမွှေးတိုင်
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်းနှင့် အိုရှူမှာ တပြိုင်နက်တည်း ကြောင်သွားကြသည်။
အိုရှူက အလိုအလျောက်ပင် မေးလိုက်သည်။
“သူ ဒီပစ္စည်းကို ဘာလုပ်ဖို့ ဝယ်တာလဲ အောက်က အဲ့ဒီနေရာပျက်ကြီးဆီ သွားဖို့ ကြံစည်နေတာလား ”
“ဘယ်သူ သိမလဲ အောက်မှာလည်း ကောင်းတဲ့အရာတွေ အများကြီးပဲ။ အန္တရာယ်များပေမဲ့ အဲ့ဒီဧည့်သည်က အသက်ကို ပဓာနမထားတဲ့သူ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မှာပေါ့။”
ရွှမ်ကျိက ပြောသည်။
“ဟွမ်ရွှီး အမွှေးတိုင်က အဆင့် (၁) တားမြစ်ပစ္စည်း၊ ငါတို့ ချင်းမင် ယင်လောက က တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ထိန်းချုပ်ထားတာ၊ မင်းတို့ဆိုင်မှာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေရတာလဲ ခုနကတည်းက ရိုးရိုးသားသား မအပ်ဘဲနဲ့၊ မင်းတို့ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံနေတာလဲ”
အိုရှူက ဆူပူလိုက်သည်။
ရွှမ်ကျိ၏ မျက်နှာမှာ တည်တင်းသွားပြီး ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်းကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်းက လက်ကာပြလိုက်သည်။
“ဒီကိစ္စ ဒီမှာတင် ပြီးဆုံးပါစေ။ ဆိုင်ရှင် ရွှမ်ကျိကို ပြန်ပို့လိုက်တော့။”
“ဟုတ်ကဲ့”
အိုရှူသည် လက်အောက်ငယ်သားများကို အမိန့်ပေးကာ ရွှမ်ကျိကို ပြန်ပို့ခိုင်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက လေသံလျှော့ကာ မေးလိုက်သည်။
“ဖုန်းချွန်း အရှင်၊ အဲ့ဒီကောင်က ဟွမ်ရွှီး အမွှေးတိုင် ဝယ်သွားတာဆိုတော့ အောက်ကို သွားဖို့ သေချာနေပြီ။ ငါတို့ ယင်လောကမှာ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေက ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေ ရဲ့ နယ်မြေထဲကို ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ ဝင်ရောက်ခြင်း မပြုရဆိုတဲ့ စည်းကမ်းချက် ရှိထားတာ မဟုတ်လား အခုပဲ သူ့ကို အမှောင်တပ်ဖွဲ့ဆီ ခေါ်လာပြီး စစ်ဆေးပေးရမလား ”
“သူ သွားနှင့်လောက်ပြီ ထင်တယ်။ မယုံရင် မင်းလူတွေကို သူ့အခန်းဆီ သွားကြည့်ခိုင်းလိုက်။”
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
သွားနှင့်ပြီ
အိုရှူ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ယုံကြည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
“ဟွမ်ရွှီး အမွှေးတိုင်လို ပစ္စည်းမျိုးက အဆင့် (၁) တားမြစ်ပစ္စည်း ဖြစ်ပေမဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ခိုးရောင်းနေကြတာပဲ။ အမှောင်တပ်ဖွဲ့က ဒီကိစ္စကို အရေးမစိုက်တာက အန္တရာယ် သိပ်မကြီးလို့ပဲ။ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူလိုမျိုး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ဘီလူးတွေတောင်မှ တစ်ကောင်နှစ်ကောင်လောက် ပြန်ပါလာရင်တောင် ငရဲမင်းရဲ့ မျက်စိကနေ လွတ်မြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
ပိုင်ဇီဖုန်းချွန်းက ဆက်ပြောသည်။
“တစ်ဖက်လူက မင်လော့မျိုးနွယ်စုက စေလွှတ်လိုက်တဲ့သူ မဟုတ်ရင်တော့ ခဏလောက် လျစ်လျူရှုထားလိုက်။”
“မိန့်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ပါ့မယ်။”
……
ဖန့်ချန်သည် ရိပ်ခြေ ဗုဒ္ဓနည်းလမ်း ကို အသုံးပြုကာ ဟင်းလင်းပြင်အလွှာပေါင်းစုံထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။
အလွှာပိုနက်လေလေ၊ ဟင်းလင်းပြင်မှာ ပို၍ တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်သွားလေလေ ဖြစ်သည်။
အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲတွင် ဟွမ်ရွှီး အမွှေးတိုင်ကို မီးညှိထားသောကြောင့်လား မသိပေ။
သူသည် ယခုတစ်ကြိမ်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ စောင့်ကြည့်ခံနေရသည့် ခံစားချက်မျိုး မရရှိခဲ့ပေ။
“ဒါက ဟင်းလင်းပြင် အလွှာ (၂၁) ရှိပြီ။ မှန်လေး၊ နောက်ထပ် ဘယ်လို ဆက်သွားရမလဲ ”
“ဟင်းလင်းပြင် တိမ်းရှောင်ခြင်းကို သုံးပြီး ငါပေးတဲ့ လမ်းကြောင်းအတိုင်း သွား။”
“ကောင်းပြီ။”
ဖန့်ချန် စိတ်အာရုံကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေသည် တစ်ခဏချင်းတွင် အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မှန်လေး လမ်းညွှန်သည့် လမ်းကြောင်းအတိုင်း ရွေ့လျားသွားသည်။
လီဝူ နှင့်ချီယန်သူတော်စင်တို့မှာလည်း တံခါးပေါက်ရှေ့တွင် ရပ်နေရင်း အပြင်ဘက်ကို စပ်စုစွာ ငေးကြည့်နေကြသည်။
“ဟင်းလင်းပြင် အလွှာ (၂၁)... တော်တော်လေး စွမ်းတာပဲ။”
ချီယန် သူတော်စင်မှာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“ငါ့ရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် ရှိတုန်းကဆိုရင် ဟင်းလင်းပြင် ပထမအလွှာထိပဲ ရောက်ဖူးတယ်။ ယင်လောကဆိုတာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ တည်ရှိနေတာ ဖြစ်မယ်လို့ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိဘူး။ အလွှာ (၁၈) လောက်ပဲ ရှိမယ် ထင်ခဲ့တာ...။ ဒီဟင်းလင်းပြင် (၂၁) ဆိုတာကတော့... ဒီနေရာမှာ ဘယ်လို မြင်ကွင်းမျိုး ရှိမလဲ၊ ယင်လောကနဲ့ ဆင်တူတဲ့ မြင်ကွင်းမျိုး ရှိမလား မသိဘူး”
သူသည် ယခင်က ဝိညာဉ်လောကသို့ သွားခြင်း နည်းလမ်းကို သိသော်လည်း ယင်လောက၏ တင်းကျပ်သည့် စည်းကမ်းချက်များကြောင့် သူတော်စင်များကို လုံးဝ ပိတ်ပင်ထားသဖြင့် တစ်ခါမျှ မစမ်းသပ်ခဲ့ဖူးပေ။
ဝိညာဉ်လောကသို့ သွားခြင်းမှာ ခက်ခဲသော အရာမဟုတ်ကြောင်း၊ လိုအပ်သည့် အထောက်အကူပစ္စည်းများ ရှိရုံနှင့် ရကြောင်းသာ သိထားခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မှ ယင်လောကနှင့် လူ့လောကကြားက အကွာအဝေးမှာ သူ ထင်ထားသည်ထက် များစွာ ပိုဝေးကွာကြောင်း သူ အမှန်တကယ် သိလိုက်ရသည်။
စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင်တစ်ဦးပင်လျှင် ‘ဟင်းလင်းပြင် တိမ်းရှောင်ခြင်း’ ကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် နည်းစနစ်မျိုး မရှိပါက ဟင်းလင်းပြင် ပထမအလွှာတွင်သာ လှုပ်ရှားနိုင်သည်။ ဒုတိယအလွှာသို့ သွားလိုလျှင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဒုတိယအလွှာသို့ ဝင်ပေါက်ကို ရှာရမည်၊ သို့မဟုတ် အင်အားကြီးမားလွန်းသဖြင့် အတင်းဖောက်ဝင်ရမည်၊ သို့မဟုတ် ထူးခြားသည့် နည်းစနစ်ကိုသာ အားကိုးရမည် ဖြစ်သည်။
“ဒီနေရာကတော့ လုံးဝ သဲကန္တာရလို ဖြစ်နေမှာပဲ။ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေက ယင်လောကလိုမျိုးသာ အင်အားကြီးမားနေမယ်ဆိုရင် ဟင်းလင်းပြင် (၃) လွှာလောက်ပဲ ခြားနားတဲ့ ဒီနေရာမှာ ယင်လောကက ခံနိုင်ရည် ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။”
လီဝူတောက်က အေးစက်စက် ပြောသည်။
“အရမ်း ရှေးကျတဲ့ အချိန်တုန်းက ကောင်းကင်ငါးပါး မှာတောင် ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ အချို့ ပေါ်လာပြီး ပြဿနာအကြီးအကျယ် ဖန်တီးခဲ့ဖူးတယ်။ သူတို့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ တော်တော် ခက်တယ်။ သူတို့ရဲ့ အင်အားက ငါတို့ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုသာလွန်နေမှာ သေချာတယ်။”
စကားခဏ ရပ်လိုက်ပြီး လီဝူ က ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“အရှင်၊ အရင်က ကျန်ခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေအရ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေက အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးပေါက်တွေကို လျစ်လျူရှုနိုင်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေနိုင်တယ်လို့ ဆိုထားတယ်။”
“ဟာ... နောက်နေတာလား အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးကို လျစ်လျူရှုတယ် ဒါဆိုရင် ဖန့်ငရဲမင်း လိုပဲ သူတို့ စိတ်ကြိုက် နေရာတိုင်းကို ဝင်ထွက်နေလို့ ရတာပေါ့”
ချီယန် သူတော်စင်က အလိုအလျောက်ပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်နှင့် လီဝူ က သူ့ကို တပြိုင်နက်တည်း ကြည့်လိုက်မှ သူ သဘောပေါက်သွားသည်။
“ငါ ဆိုလိုတာက... အဲ့ဒီအဓိပ္ပာယ် မဟုတ်ပါဘူး...”
ဖန့်ချန်က ချီယန် သူတော်စင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လီဝူကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
“မင်းရဲ့ ခန့်မှန်းချက်က အမှန် ဖြစ်နိုင်တယ်။ မဟုတ်ရင် ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေက ဒီလောက်အထိ ရင်ဆိုင်ရခက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ရဲ့ နာမည်မှာ ‘ဟင်းလင်းပြင်’ ဆိုတဲ့ စကားလုံး ပါဝင်နေတဲ့အတွက် သူတို့က ငါတို့ သူတော်စင်တွေထက် ဟင်းလင်းပြင်နဲ့ ပိုပြီး ရင်းနှီးမှု ရှိမှာ သေချာတယ်။”
“သူတို့က လူ့လောကထဲကို အလွယ်တကူ မလာနိုင်တာကပဲ ကံကောင်းတာပဲ...”
လီဝူ က ရေရွတ်လိုက်သည်။
“တကယ်၍သာ သူတို့ လူ့လောကထဲကို အစုလိုက် အပြုံလိုက် ဝင်လာမယ်ဆိုရင် ကောင်းကင်ငါးပါးလုံး မငြိမ်မသက်ဖြစ်သွားမှာအသေအချာပဲ...”
ထိုအချိန်တွင် လူသုံးဦးလုံးမှာ တစ်စုံတစ်ရာကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားကာ အလိုအလျောက်ပင် တံခါးပေါက်ဆီသို့ ငေးကြည့်လိုက်ကြသည်။
မလှမ်းမကမ်းတွင် အလွန်ကြီးမားသော ရုပ်အလောင်းကြီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ တိုက်ကြီးတစ်တိုက်ကဲ့သို့ပင် ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် လွင့်မျောနေသည်။
ဤရုပ်အလောင်း၏ အရွယ်အစားမှာ အလွန်ကြီးမားလှပြီး အလွန်ဝေးကွာသော နေရာမှပင် အသက်ရှူရ ကြပ်စေလောက်သည့် ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။
ဖန့်ချန်မှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်သာ ရှိသေးသဖြင့် အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲလာသည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုခံစားချက်မှာ ကြာကြာ မခံစားလိုက်ရပေ။ သူတို့၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ထိုနေရာမှ ဝေးကွာသွားသောအခါ ဖိအားများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ထိုရုပ်အလောင်းကလည်း ဘာမှ ထူးခြားသော လှုပ်ရှားမှု မရှိသဖြင့် တကယ်ပင် သေဆုံးသွားသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။
သို့သော် ဟင်းလင်းပြင် အလွှာ (၂၁) တွင် လွင့်မျောနေသော ရုပ်အလောင်းတစ်ခုက သာမန် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။
ဤအရာမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ။
ဖန့်ချန်နှင့် လီဝူတို့နှစ်ယောက်မှာ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်နေမိကြသည်။
“ဒါ... ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ မဟုတ်ဘူးလား ”
ချီယန် သူတော်စင်၏ လည်ချောင်းမှာ ခြောက်ကပ်သွားသည်။
ခုနက ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကြောင့် သူပင်လျှင် အသက်ရှူမရဘဲ သတိလစ်သွားလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ လီဝူ၏ မျက်နှာမှာလည်း အလွန်ပင် လေးနက်နေသည်။
“မှန်လေး၊ ခုနက အဲ့ဒါ... ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ လား”
ဖန့်ချန်က မှန်လေးကို ထုတ်ယူကာ လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။
မှန်လေး က
“ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ တစ်ယောက်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေမှာ ဟွမ်ရွှီး အမွှေးတိုင် လောင်ကျွမ်းနေတဲ့အတွက် သူ့အမြင်မှာတော့ မင်းက အမျိုးတူ လူငယ်လေးတစ်ယောက်လို့ပဲ ထင်နေမှာ။ အဲ့ဒါကြောင့် သူ မင်းကို ဘာမှ မလုပ်တာ၊ ဟီးဟီး။”
လီဝူ နှင့်ချီယန်သူတော်စင်တို့မှာ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။
ကြည့်ရတာ ဒီ ဟွမ်ရွှီး အမွှေးတိုင်က တော်တော်လေး အသုံးဝင်ပုံရသည်။ သူတော်စင်တွေကို အသက်ဘေးကနေ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပေသည်။
အခန်း ၂၃၃၂ - ဒီလက်ကို ရိုက်မယ်
ဟွမ်ရွှီး အမွှေးတိုင်မှာ (၁၂) နာရီကြာသာ လောင်ကျွမ်းနိုင်သောကြောင့် ဖန့်ချန်သည် အမြန်ဆုံးနှုန်းဖြင့် ပန်းတိုင်သို့ ရောက်အောင် သွားရမည် ဖြစ်သည်။
ထိုကြီးမားလှသော ရုပ်အလောင်းကြီးကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူများနှင့် ထပ်မံ မတွေ့ဆုံရတော့ပေ။
သို့သော် ဖန့်ချန် သိသည်။ ၎င်းမှာ သူကံကောင်း၍ မဟုတ်ပေ။
ဟွမ်ရွှီး အမွှေးတိုင်၏ စွမ်းဆောင်ချက်ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူများသည် အလွန်ပင် ထက်မြက်လှသည်။ အကယ်၍ ထိုနေရာနှင့် မသက်ဆိုင်သည့် တည်ရှိမှုတစ်ခုခု ခြေချလာပါက အလွန်ဝေးကွာသော အကွာအဝေးမှပင် ရှာဖွေပြီး ရောက်လာလိမ့်မည်။
(၆) နာရီ ကြာပြီးနောက်။
ဟွမ်ရွှီး အမွှေးတိုင်မှာ တစ်ဝက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
(၉) နာရီ ကြာပြီးနောက်။
ဟွမ်ရွှီး အမွှေးတိုင်မှာ အနည်းငယ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။
မီးခိုးငွေ့မှာလည်း အရင်ကကဲ့သို့ မထူထပ်တော့ဘဲ ဤလမ်းပိုင်းတွင် ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ အနည်းငယ်နှင့် မကြာခဏ ထိတွေ့မိနေသည်။
သူတို့သည် ပုံသဏ္ဌာန် အမျိုးမျိုး ရှိကြပြီး၊ တစ်ကောင်မှာ ဖန့်ချန်နောက်ကို ခဏလိုက်ပါလာပြီးမှ နောက်ဆုံးတွင် ငြိမ်သက်စွာဖြင့် ထွက်ခွာသွားသည်။
သတိမထားမိလိုက်သည့်အချိန်တွင် ဟွမ်ရွှီး အမွှေးတိုင် လောင်ကျွမ်းကုန်ခါနီး၌ ဖန့်ချန်၏ ရှေ့တွင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်ထားသောနေရာ တစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။
ဖန့်ချန်သည် အခြားအရာများကို စဉ်းစားနေချိန် မရှိတော့ဘဲ ချက်ချင်းပင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို မောင်းနှင်ကာ ဝင်ရောက်သွားသည်။
ထိုအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်ထားသောနေရာမှာ အလွန်ပင် ငြိမ်သက်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှာလည်း ဟောင်းလောင်း ဖြစ်နေကာ ဖန့်ချန် ခြေချလိုက်သည့်နေရာမှာမူ အဆုံးအစမရှိသော မြေပြန့်လွင်ပြင် ဖြစ်သည်။
အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေသည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ပိတ်ပင်ထားသောနေရာထဲရှိ အချို့သော အန္တရာယ်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်သဖြင့် ဤနေရာတွင် ဖန့်ချန်သည် ရိပ်ခြေ ဗုဒ္ဓနည်းလမ်း ကို အသုံးပြု၍ ရှောင်တိမ်း၍ မရနိုင်ပေ။ အကြောင်းမှာ ထိုနည်းလမ်းကို အသုံးပြုပါက သူသည် ဟင်းလင်းပြင် (၂၂) လွှာသို့ သွားရမည် ဖြစ်ပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ရင်ဆိုင်ရမည့် အန္တရာယ်မှာ ဤအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ပိတ်ပင်ထားသောနေရာထက် ပို၍ ကြီးမားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သတိထားသည့်အနေဖြင့် ဖန့်ချန်သည် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။
“မှန်လေး ဒီနေရာကနည်းစနစ် က ငါ့အတွက် သင့်တော်တယ်လို့ ပြောတာ၊ အဲ့ဒါ ဘယ်လိုနည်းစနစ်မျိုးလဲ ဘယ်ကနေ စတင်ပြီး နားလည်သဘောပေါက်ရမလဲ ”
ဖန့်ချန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။
သူသည် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ကို ပေးထားပြီးဖြစ်ရာ ထိုအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်ထားသောနေရာကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စူးစမ်းရန် လိုအပ်မည် မဟုတ်ပေ။
“ဒီနည်းစနစ်က နည်းနည်း ထူးခြားတယ်။ ဒီနေရာကလည်း တခြား တားမြစ်ထားသောနေရာတွေနဲ့ မတူဘူး။
သူက နှစ်သုံးသောင်းတစ်ခါ ပွင့်ပေးတယ်။
တစ်ခါ ပွင့်ရင် သုံးနှစ် ကြာတယ်။”
မှန်လေး က ပြောသည်။
“နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်ဆိုရင် ဒီအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်ထားသောနေရာက ပွင့်တော့မှာ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် မင်းက ဒီနေရာက နည်းစနစ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ အခွင့်အရေး ရမှာပဲ။”
“နှစ်သုံးသောင်းတစ်ခါ ပွင့်တယ် တစ်ခါ ပွင့်ရင် သုံးနှစ်။
မင်း ဆိုလိုတာက ငါ့မှာ ဒီနည်းစနစ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ သုံးနှစ်ပဲ အခွင့်အရေး ရှိတာလား”
ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
“ညီကို၊ သုံးနှစ်ဆိုတာ တိုတာမဟုတ်ဘူး။ ပြီးတော့ တခြား ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေနဲ့ ယှဉ်ရင် မင်းမှာ ငရဲမင်းအမိန့် တစ်ခု ပိုနေသေးတယ်။
ဒါက မင်းကို ဒီနည်းစနစ် နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်စေမှာမို့ မင်းမှာ အပြည့်အဝ အသာစီး ရှိနေတာပဲ။”
မှန်လေးက ပြောသည်။
“……”
ဖန့်ချန် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
“တခြား ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေ”
“အဟွတ် အဟွတ်... ဒီနေရာကို တကယ်တော့ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ အချို့ကလည်း သိနေကြတယ်။
သူတို့ကလည်း ဒီနှစ်သုံးသောင်းတစ်ခါ အခွင့်အရေးကို စောင့်နေပြီး ဒီက နည်းစနစ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ဖို့ ကြိုးစားကြတယ်။”
မှန်လေးက ပြောသည်။
“ဒါ့အပြင်... ချင်းမင် ယင်လောက ကနေ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတချို့လည်း ရောက်လာလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း စိတ်မပူနဲ့၊ ဒီအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်ထားတဲ့ နေရာထဲကို ဝင်လာပြီဆိုရင် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဘယ်သူဘယ်ဝါဆိုတာ ခွဲခြားလို့ မရတော့ဘူး။
ဒီနေရာမှာ အရာအားလုံးက ဒီနေရာရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုအောက်မှာ ရှိတယ်။
ပြီးတော့ စိတ်ကြိုက်လည်း မလှုပ်ရှားရဘူး၊ မဟုတ်ရင်... ဒီနေရာရဲ့ ဥပဒေက အလွန် တင်းကျပ်တဲ့အတွက် ဝိညာဉ်ပျက်သုဉ်းပြီး ထာဝရ မလွတ်မြောက်နိုင်တော့တဲ့ ဘဝကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။”
ဖန့်ချန် ကြာရှည်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေတင်မကဘဲ ချင်းမင် ယင်လောကက ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေပါ ရောက်လာမှာလား ”
မှန်လေးက
“ဟုတ်တာပေါ့၊ ဒီအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်ထားတဲ့နေရာထဲက နည်းစနစ်က သူတို့အတွက်လည်း အရမ်းရှားပါးတာကိုး၊ ဘယ်သူမဆို နားလည်သဘောပေါက်ချင်ကြမှာပေါ့။”
“ဒါဆို မင်းကော မှန်လေး ဒီနေရာမှာ မင်း လိုချင်တာ ဘာရှိလို့လဲ ”
ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
“မင်း ဒီသတင်းကို ဖုံးကွယ်ထားတာက ငါ အကျိုးအပြစ်တွေကို ချိန်ဆပြီး မလာမှာ ကြောက်လို့ မဟုတ်လား ”
“ကောင်းကင်ဘုံ သိပါတယ် ညီကိုရာ၊ မင်း ငါ့ကို အထင်မှားနေပြီ။ ဒီအခွင့်အရေးက ရတောင့်ရခဲမို့ မင်းနဲ့ အခုလို ကြုံသွားတာပါ။
တကယ်၍သာ လွတ်သွားရင် နောက်ထပ် နှစ်သုံးသောင်း စောင့်ရဦးမှာ။
ပြီးတော့ ဒီအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ပိတ်ပင်ထားသောနေရာက အကြောင်းရင်းခံ တွေနဲ့ အများကြီး ဆက်စပ်နေတယ်၊ အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး နှစ်ထောင်ဆိုတာနဲ့တော့ ငါလည်း မင်းကို အကုန်လုံး ပြောပြလို့ မဖြစ်ဘူးလေ။”
မှန်လေးမှာ အနည်းငယ် စိတ်မကောင်း ဖြစ်ဟန် ပေါ်သည်။
ဖန့်ချန်က မှန်းလေး ကို သံသယဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
ဤရှင်းပြချက်ကို သူ အနည်းငယ် လက်ခံနိုင်သည်။
တကယ်တမ်းလည်း မှန်လေးက သူ့ကို အန္တရာယ်ပြုစရာ အကြောင်းပြချက် တစ်စုံတစ်ရာမှ သူ မမြင်မိပေ။
“အင်း၊ ဒီကိစ္စကို ခဏထားလိုက်ပါဦး။ အကယ်၍ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေပါ ရောက်လာမယ်ဆိုရင် ငါ့မှာ ဟွမ်ရွှီး အမွှေးတိုင် မရှိတော့ဘူး၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် ဘယ်လို ပြန်ဆုတ်ခွာရမလဲ ”
ဖန့်ချန် နည်းစနစ်ကို နားလည်သဘောပေါက်မည့် အကြောင်းကို ခဏရပ်ထားပြီး ထွက်လမ်းကို စတင် စဉ်းစားလိုက်သည်။
မလာခင်တုန်းက သူ ဒီအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ပိတ်ပင်ထားသောနေရာမှာ ဒီလောက် စည်ကားနေလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။
ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူများသာမက ချင်းမင် ယင်လောကက ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုများပါ ရောက်လာနိုင်သည်။
ရောက်လာမည့် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုများမှာလည်း သာမန်လူများ မဟုတ်ကြလောက်ပေ။
“ဒီကိစ္စက လွယ်ပါတယ်။ မင်းမှာ ‘ဟင်းလင်းပြင် တိမ်းရှောင်ခြင်း’ ရှိတယ်၊ သူတို့က မင်းနောက်ကို မမီနိုင်ပါဘူး။ အဲ့ဒီအခါကျရင် မူလနေရာကို ပြန်ပြေးပြီး ယင်လောကကို ပြန်ဝင်၊ ပြီးရင် တန်းပြီး လူ့လောကထဲ ပြန်သွားလိုက်ပေါ့။
တကယ်လို့ တကယ်ကို အန္တရာယ်များနေရင် တန်းပြီး ယင်လောကထဲ ပြန်ဝင်လို့လည်း ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအခါကျရင် မင်း ယင်လောကထဲ ပြန်ပေါ်လာမယ့် နေရာကိုတော့ မင်း မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘူး၊ ပိုပြီး အန္တရာယ်များတဲ့နေရာမှာ ပေါ်လာနိုင်တယ်။”
“ဟွမ်ရွှီး အမွှေးတိုင်ကော အကယ်၍ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေ ရောက်လာရင် သူတို့ဆီမှာ ဟွမ်ရွှီး အမွှေးတိုင် လုံလုံလောက်လောက် ပါလာမှာပဲ။”
ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ယင်လောကက ဟွမ်ရွှီး အမွှေးတိုင်ကို ဘာကြောင့် ထိန်းချုပ်ထားသည်ကို သူ နားလည်သွားသည်။ ယင်လောကကလည်း ဤနေရာများတွင် အရင်းအမြစ်များကို လိုက်လံ ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ထိုအရင်းအမြစ်များကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရန် ဟွမ်ရွှီး အမွှေးတိုင်ကို ကောင်းကောင်း ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ရုံနှင့် လုံလောက်သည်ဟု ယူဆထားခြင်း ဖြစ်သည်။
“တကယ်လို့ သာသာယာယာ ဖြစ်မယ်ဆိုရင် အစကတည်းက တစ်ချောင်းပို ဝယ်ခိုင်းမှာပေါ့။ မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေမှာ ဟွမ်ရွှီး အမွှေးတိုင် တစ်ချောင်း သုံးလိုက်ပြီးပြီ၊ ခဏတာအတွင်းမှာ ဒုတိယချောင်း ထပ်သုံးလို့ မရဘူး။
အဲ့ဒီ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေလည်း အတူတူပဲ။ အဲ့ဒီအချိန်ကျရင် သူတို့ ရှိနေတာကို အသုံးချပြီး ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေကို သူတို့ဆီ ဆွဲဆောင်ထားလို့ ရတယ်။
မင်းက သူတို့ထက် ပိုမြန်အောင် ပြေးနိုင်ရင် ရပြီ။”
မှန်လေးက ပြောသည်။
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။
အကယ်၍ ထိုအချိန်တွင် အခြေအနေမှာ အလွန် ရှုပ်ထွေးပြီး အန္တရာယ်များပါက သူသည် ဟင်းလင်းပြင် (၂၂) လွှာသို့ သွားရောက် ပုန်းအောင်းပြီး ထိုအချိန်အခါကို အသုံးချကာ လွတ်မြောက်သွားနိုင်သည်။
ဟင်းလင်းပြင် (၂၀) လွှာသို့လည်း သွားနိုင်သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်ရောက်လျှင် အကယ်၍ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတချို့ကလည်း ထိုအတိုင်း စဉ်းစားထားပါက (၂၀) လွှာတွင် မျက်နှာချင်းဆိုင် ဖြစ်သွားနိုင်သည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။
ထိုနေရာသို့ ရောက်လာနိုင်သည့် ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုများ၏ နောက်ခံမှာ ရိုးရှင်းမည် မဟုတ်ပေ။ သူတို့နှင့် တွေ့ဆုံမိခြင်းမှာလည်း ဒုက္ခတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူများအတွက်မူ အပေါ်ကိုပဲ တက်တက်၊ အောက်ကိုပဲ ဆင်းဆင်း သူတို့က လိုက်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။
ယင်လောကထဲသို့ ပြန်ဝင်မှသာလျှင် သူတို့ကို အပြင်ဘက်တွင် တားဆီးထားနိုင်လိမ့်မည်။
“ညီကို ကြွယ်ဝမှုဆိုတာ အန္တရာယ်ထဲကနေ ရှာရတာပေါ့။”
မှန်လေးက ပြုံးရွှင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ခဏရပ်ပြီးနောက်
“အကယ်၍ မင်းက ဒီကိစ္စကို အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်လို့ ထင်ရင် အခု ပြန်လို့ ရပါသေးတယ်။ ဒါကြောင့်လည်း ငါ မင်းကို ကြိုပြီး ရောက်အောင် လာခိုင်းတာပါ။”
မှန်လေးက ယခုကဲ့သို့ ပြောလိုက်မှ သူ၏ သံသယမှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသည်။
ရွေးချယ်ပိုင်ခွင့်မှာ ဖန့်ချန်၏ လက်ထဲသို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် အခြားသော တည်ရှိမှုတချို့ ရောက်ရှိလာပုံရပြီး၊ ဝေဝါးနေသည့် အရိပ်နှစ်ခုက အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တားမြစ်ထားသောနေရာထဲသို့ ဝင်လာကာ ဖန့်ချန်နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် ရပ်လိုက်ကြသည်။
တစ်ဖက်လူမှာ ဖန့်ချန် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ အနားသို့ မကပ်ဘဲ အဝေးမှသာ ခဏမျှ ငေးကြည့်ပြီးနောက် အနည်းငယ် ဝေးရာသို့ သွားကာ နေရာတစ်ခုတွင် ထိုင်လိုက်ကြသည်။
မှန်လေး ပြောသည့်အတိုင်းပင် ဖန့်ချန်သည် ထိုသူနှစ်ဦး၏ နောက်ခံအကြောင်းရင်းကို ခွဲခြားနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။
သို့သော်...
ဖန့်ချန်က သူတို့၏ နောက်ခံကို သိနိုင်ရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို အသုံးပြုသင့်မသင့် စဉ်းစားနေစဉ် မှန်လေး၏ အသံက သူ၏ နားထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
“ညီကို ဒီအတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ပိတ်ပင်ထားတဲ့ နေရာက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေရာမှာ ပိုပိုလျှံလျှံ လှုပ်ရှားမှုတွေ လုပ်မိရင် တန်ပြန်သက်ရောက်မှု ကို ခံရလိမ့်မယ်။ သေချာ စဉ်းစားပြီးမှ လုပ်ပါ။”
“တကယ်ပဲ သတိထားရမှာပဲ။”
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲရှိ အကြံအစည်ကို ဖျောက်လိုက်သည်။
“ဒီလက်ကို ရိုက်မယ် ” (ဒီအလုပ်ကို လုပ်မယ် )