အခန်း (၂၃၃၅-၂၃၃၆)
Vol. 234 Ch. 2335-2336
အခန်း ၂၃၃၅ - မင်းက ဖန့်ချန် ဆိုရင် ငါက ဘယ်သူလဲ
ဤနေရာရှိ ပုံရိပ်များ၏ မျက်နှာကို မမြင်ရသော်လည်း သူတို့၏ စိတ်လှုပ်ရှား တင်းမာနေပုံကို ဖန့်ချန် ခံစားမိသည်။
မကြာမီပင် ထိုအရိပ်အချို့သည် ပါးလွှာသော မြူခိုးများကို ဖောက်ထွက်ကာ သူတို့ထံသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
၎င်းတို့မှာ အရပ်တစ်လံခန့် မြင့်မားပြီး အပြာရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော ရုံးအမှုထမ်း လေးဦး ဖြစ်ကြသည်။
ဤရုံးအမှုထမ်း လေးဦးထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် နက်နဲလှသည်။ နှစ်ဦးမှာ လက်ထဲတွင် ဓားများကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ ကျန်နှစ်ဦးမှာ သံကြိုးများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။
“သူတို့က အသက်ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။”
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် လေးနက်သော အသွင်အပြင်များ ပေါ်လာသည်။
သူသည် ဤရုံးအမှုထမ်း လေးဦးထံမှ အသက်စွမ်းအင် လုံးဝ မတွေ့ရဘဲ၊ အလွန်အမင်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေသော သေခြင်းတရားနှင့် တည်ကြည်လေးနက်သည့် အရှိန်အဝါကိုသာ ခံစားမိသည်။
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ထိုရုံးအမှုထမ်း လေးဦးသည် စီရင်စု တားမြစ်နယ်မြေ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှ ပုံဖော်ထားခြင်း ဖြစ်ပေမည်။
ရုံးအမှုထမ်း လေးဦးသည် ထောင့်လေးထောင့်တွင် ရပ်တည်ကာ အခန်းတွင်းရှိ သူအားလုံးကို အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။
အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ဓားကိုင်ထားသော ရုံးအမှုထမ်းတစ်ဦးက လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ၊ သံကြိုးကိုင်ထားသော ရုံးအမှုထမ်းနှစ်ဦးက သူတို့၏ သံကြိုးများကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
ကြီးမားလှသော သံကြိုးများမှာ ဆက်တိုက် ပြောင်းလဲနေပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နေရာရှိ သူအားလုံးသည် သံကြိုးများဖြင့် ချည်နှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။
ထိုဖြစ်ရပ်က အနည်းငယ်သော ရှုပ်ထွေးမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
မင်ယန်၊ ထျန်းချင်းဇီ နှင့် နောက်မှ ရောက်လာသော သူအချို့သာလျှင် တည်ငြိမ်နေကြပြီး၊ ထိုအရာကို ယခင်ကတည်းက ကြုံတွေ့ဖူးပုံရသည်။
ကျန်ရှိသူ အများစုမှာမူ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် အံ့ဩနေကြသည်။
“သတင်းစကားအတိုင်းပဲ ဖြစ်လာတာပဲ၊ နောက်တစ်ဆင့်က ငါတို့ကို စီရင်စု တားမြစ်နယ်မြေရဲ့ အဓိကနေရာဖြစ်တဲ့ အပြာရောင်ကောင်းကင် နေ့လယ်ခန်းမ ကို ခေါ်သွားတော့မှာလား။”
“ဖြစ်နိုင်တယ်။ မင်ယန် မင်းသားတို့က တစ်ကြိမ်တော့ ရောက်ဖူးပြီးသား၊ ဟိုလူတွေဆိုရင်... နှစ်ကြိမ်၊ သုံးကြိမ်ထက်မနည်း ရောက်ဖူးကြတယ်။ သတင်းတွေကတော့ ပေါက်ကြားလာမှာပဲ။ ငါ မလာခင်ကတည်းက သိတဲ့သူကို ပိုက်ဆံအများကြီး ပေးပြီး မေးထားတာ၊ ခဏနေရင် ငါတို့ကို အပြာရောင်ကောင်းကင် နေ့လယ်ခန်းမ ကို ခေါ်သွားတော့မှာ။”
“စီရင်စု တားမြစ်နယ်မြေရဲ့ အဓိက နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို နားလည်နိုင်မလား ဆိုတာက အပြာရောင်ကောင်းကင် နေ့လယ်ခန်းမ မှာ ငါတို့ရဲ့ စွမ်းဆောင်မှုပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်။”
“စွမ်းဆောင်မှုလား ပြောပါဦး၊ အထဲကို ရောက်သွားရင် ဘာတွေ ဖြစ်လာမှာလဲ။”
“ဘာလို့ မင်းကို ပြောပြရမှာလဲ၊ ဟွန်း၊ ငါတို့က အခု ပြိုင်ဘက်တွေလေ။”
“မင်းကလည်း အလွန်အမင်း ကပ်စေးနည်းတာပဲ ”
အပြာရောင်ကောင်းကင် နေ့လယ်ခန်းမ လား
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သူ့လက်ထဲရှိ သံခြေချင်းများထံမှ ကြီးမားသော စုပ်ယူမှု အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိန်းချုပ်၍မရဘဲ ထရပ်လိုက်မိပြီး၊ တစ်စုံတစ်ခုသော ဦးတည်ရာဆီသို့ လိုက်ပါသွားသည်။
ရုံးအမှုထမ်း လေးဦးက ရှေ့မှ ဦးဆောင်သွားပြီး၊ နောက်တွင်မူ ဝေဝါးသော ပုံရိပ်ပေါင်း ထောင်ချီက လိုက်ပါသွားကြသည်။
ထိုမြင်ကွင်းကို မသိနားမလည်သူ မြင်ပါက၊ သူတို့တစ်သိုက်မှာ ကြီးမားသော အပြစ်တစ်ခုခုကို ကျူးလွန်ထားသဖြင့် ကွပ်မျက်ရန် ခေါ်ဆောင်သွားခြင်းဟုပင် ထင်မှတ်သွားပေမည်။
ဖန့်ချန်မှာမူ ဘာမှ မဖြစ်သလို ပတ်ဝန်းကျင်ကို စောင့်ကြည့်ရင်း ခြေလှမ်းလှမ်းနေသည်။
သူနှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသော သူတစ်ယောက်က ဘေးဘီကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ထံ ချဉ်းကပ်လာသည်။
“ညီကို၊ သူတို့ ငါတို့ကို အပြာရောင်ကောင်းကင် နေ့လယ်ခန်းမ ကို ခေါ်သွားပြီးရင် ဘာတွေဖြစ်လာမယ်လို့ ထင်သလဲ။”
တစ်ဖက်လူက ဖန့်ချန်လည်း ထိုမေးခွန်းကို ဖြေနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း သိနေပုံရပြီး၊ ယခုအချိန်တွင် စကားစမြည် ပြောဆိုခြင်းဖြင့် သူ၏ ရင်ထဲရှိ ထိတ်လန့်မှုကို ဖုံးကွယ်ရန် ကြိုးစားနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
“ငါတို့လက်မှာ ဒီပစ္စည်းတွေ ပါလာတာကို ကြည့်ရင် တရားခံလိုပဲ သဘောထားခံရတာ ဖြစ်မယ်။
ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းဖို့ ခေါ်သွားမှာပဲ။”
ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ပြောသည်။
အကယ်၍ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို နားလည်သဘောပေါက်ရန် မဖြစ်မနေ ဖြတ်သန်းရမည့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုဆိုလျှင်၊ ယခုလက်ရှိ ‘ကန့်သတ်ခေါ်ယူခြင်း ပညာရပ်’ အပေါ်တွင် သူ ပို၍ စိတ်ဝင်စားသွားသည်။
မည်သို့ဆိုစေကာမူ ထိုကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို နားလည်သဘောပေါက်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်မျိုးကို သူ ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးသေးပေ။
“စစ်ဆေးမေးမြန်းတာလား”
တစ်ဖက်လူက စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောပြီးနောက် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
“ညီကိုက ဒီကို လာနိုင်တာဆိုတော့ ရိုးရိုးသာမန်မဟုတ်လောက်ဘူးနော် ငါတို့ သူငယ်ချင်း လုပ်ကြမလား တစ်ခါတုန်းက အသိဟောင်းတွေများ ဖြစ်နေမလား။”
“ငါ့နာမည်က မေဒေါင်ကွမ်း ပါ။”
ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
“မေဒေါင်ကွမ်း”
တစ်ဖက်လူက ဤနာမည်ကို ကြားဖူးပုံ မရသော်လည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“မေညီရဲ့ နာမည်ကို ငါ အကြာကြီးကတည်းက ကြားဖူးပါတယ်။ ငါက ကွမ်းမိုဟိုင် က ဖန့်ချန် ပါ။”
“မင်းက ဖန့်ချန် ဆိုရင် ငါက ဘယ်သူလဲ ”
ဖန့်ချန် အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။ နာမည်တူနေတာလား။
“အို... ဖန်ညီပါလား၊ ငါလည်း ညီ့အကြောင်းကို ကြားဖူးတာ ကြာပါပြီ။”
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ကွမ်းမိုဟိုင်မှ ‘ဖန့်ချန်’ က ကြားသည့်အခါ ချက်ချင်းပင် ရယ်မောလိုက်သည်။
“ခဏနေရင် အပြာရောင်ကောင်းကင် နေ့လယ်ခန်းမ ကို ရောက်ရင် တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ကူညီကြတာပေါ့။”
“ကောင်းပြီလေ”
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ထည်မှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်ပြီး စွမ်းအားမှာလည်း မသေးပေ။ သို့သော် သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အခြားသော လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတစ်ခုခုဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားပုံရသည်။
ထိုအချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင်၏ မြင်ကွင်းမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲနေသည်။
ထိုရုံးအမှုထမ်း လေးဦးမှာ မြေပြင်ကို တိုတောင်းစေသည့် စွမ်းရည်ရှိပုံပင်။
သူတို့၏ ထိန်းသိမ်းခြင်းအောက်တွင် လူတစ်သိုက်သည် စီရင်စု တားမြစ်နယ်မြေ၏ အဓိကနေရာသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။
ခဏအကြာတွင် ရှေ့မှ မြူခိုးများ ကင်းစင်သွားပြီး၊ ခမ်းနားထည်ဝါသော အဆောက်အအုံတစ်ခုက သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
ထိုအဆောက်အအုံ၏ ပုံစံမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရုံးတော်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူလှသည်။
ထိုအချိန်တွင် ရုံးအမှုထမ်း လေးဦးသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရပ်လိုက်ကြသည်။
ဓားကိုင်ထားသော ရုံးအမှုထမ်းက လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လူဆယ်ဦးကို ဓားရိုးဖြင့် ညွှန်ပြလိုက်သည်။
ထိုလူဆယ်ဦးကို ချက်ချင်းပင် သီးသန့်ဆွဲထုတ်ပြီး ရုံးတော်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
ဖန့်ချန်က သူတို့ ရုံးတော်အပြင်ဘက်တွင် စောင့်နေရမည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း၊ နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူပါ ရုံးတော်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ရုံးတော်၏ ဧရိယာမှာ အလွန်ကြီးမားပြီး၊ ရုပ်ပုံပေါင်း ထောင်ချီ ရှိနေသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အလွန်လွတ်လပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
ရှေ့တည့်တည့်တွင် မြင့်မားသော စားပွဲခုံတစ်ခုနှင့် အလွန်ကြီးမားသော ထိုင်ခုံတစ်ခု ရှိသည်။
ထိုဆယ်ဦးကို စားပွဲခုံရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည့်အခါ၊ ထိုထိုင်ခုံပေါ်မှ အရှိန်အဝါတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အရပ် နှစ်လံခန့် မြင့်မားသော ကြီးမားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။
သူမှာ တရားစီရင်ရေး ဦးထုပ်ကို ဆောင်းထားပြီး အသားအရေမှာ အလွန်မည်းကာ၊ ရွှေရောင်အနားသတ်များ ပါဝင်သည့် အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။
“ဒါလည်း စီရင်စု တားမြစ်နယ်မြေရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်က ပုံဖော်ထားတာလား။”
ဖန့်ချန် လူအုပ်ကြားထဲတွင် ရပ်နေရင်း ထိုအရှိန်အဝါကြီးမားသော သူကို ငေးမောကြည့်နေသည်။
တစ်ဖက်လူ ပေါ်လာပြီးနောက် မင်ယန်တို့ကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူများမှာ သိသိသာသာ တည်ငြိမ်သွားကြသည်။
“ဒူးထောက်”
ထိုရုံးတော်အကြီးအကဲက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ရာ၊ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ သူတို့နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။
ထိုဆယ်ဦးမှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ဖိအားပေးခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဒူးထောက်ကျသွားသည်။
ဝေဝါးနေသော မျက်နှာများအောက်တွင် အံ့ဩခြင်း၊ ဒေါသထွက်ခြင်းနှင့် ထိတ်လန့်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“နတ်ဆိုး (၈) ဦး၊ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု (၂) ဦး၊ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရိုးသားစွာ ဝန်ခံကြ၊ ဘာအပြစ် ကျူးလွန်မိတာလဲ။”
ရုံးတော်အကြီးအကဲမှာ ထိုဆယ်ဦး ဒူးထောက်ပြီးနောက် စားပွဲပေါ်တွင် မှီတွယ်လျက်၊ အလွန်ပြင်းထန်သော အကြည့်ဖြင့် သူတို့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
နတ်ဆိုး (၈) ဦး ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု (၂) ဦး
ဖန့်ချန် အနည်းငယ် ကြောင်သွားပြီး အမူအရာမှာလည်း ထူးဆန်းသွားသည်။
စီရင်စု တားမြစ်နယ်မြေ၏ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာလည်း ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူများကို နတ်ဆိုးဟုပင် သတ်မှတ်ထားတာလား။
သို့သော် သူ ပြန်တွေးမိလိုက်သည်။ ထိုအတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေမှာ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု သူရဲကောင်းတစ်ဦး၏ အမွေအနှစ်ဖြစ်သဖြင့်၊ သူ၏ သဘောထားမှာ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူများဘက်တွင် ရှိနေမည် မဟုတ်ပေ။
“ဒီထဲမှာ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု နှစ်ဦး ပါနေတယ် ”
“ဘိုးဘွားတို့ရေ၊ ဒီဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေက ငါတို့နယ်မြေမှာ လာပြီး ရိုင်းစိုင်းရဲတယ်ပေါ့ ”
“ဒီနေရာက ကိစ္စပြီးရင် သူတို့ကို စားပစ်မယ် ”
“ပြီးတော့ ဒီ စီရင်စု တားမြစ်နယ်မြေရဲ့ စွမ်းအားကလည်း ယဉ်ကျေးမှု မရှိဘူး၊ ငါတို့ကို နတ်ဆိုးလို့ ခေါ်ရသလား။”
“ဒီအတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေရဲ့ ယခင်ပိုင်ရှင်က (၁၈) လွှာ ယင်လောကရဲ့ အမှိုက်တွေ ဖြစ်နေလို့ ငါတို့နဲ့ လမ်းမတူတာပဲ။”
လျှို့ဝှက်စွာ ပြောဆိုသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရုံးတော်အကြီးအကဲမှာမူ ရုတ်တရက် အသံဆူညံနေသည့် ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူများဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“ရုံးတော်ရှေ့မှာ ဆူညံခြင်း၊ အပြင်ကို မောင်းထုတ်”
“ဟုတ်ကဲ့”
ဓားကိုင်ထားသော ရုံးအမှုထမ်းတစ်ဦး ထွက်လာပြီး ဓားကို အသင့်ပြင်လိုက်သည်။
စောစောက အသံထွက် ပြောဆိုခဲ့သူများမှာ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ပြာမှုန်ဖြစ်သွားပြီး သူတို့ရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်ပသွားသည်။ ထိုသူတို့မှာ စီရင်စု တားမြစ်နယ်မြေမှ အပြင်သို့ အထုတ်ခံလိုက်ရတာလား၊ ဒါမှမဟုတ်... အမှန်တကယ်ပင် သေဆုံးသွားတာလား သူ မသိပေ။
အခန်း ၂၃၃၆ - ထျန်း၊ တိ၊ ရွှမ်း၊ ဟွမ် (ကောင်းကင်၊ မြေ၊ လျှို့ဝှက်၊ အဝါ)
ရုံးတော်အကြီးအကဲက ကြက်ကိုသတ်၍ မျောက်ကိုခြောက်လှန့်လိုက်ပြီးနောက် တရားခွင်အတွင်းရှိ လေထုမှာ အလွန်ပင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားသည်။
မည်သူမျှ တိုးတိုးလေးပင် စကားမပြောရဲတော့သလို၊ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူများထဲမှလည်း ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုများကို ပြန်လည် ဆဲဆိုရန် မည်သူမျှ မဝံ့ရဲတော့ပေ။
“ဒီလိုဆိုရင်တော့ ငြိမ်သက်သွားပြီပေါ့။”
ရုံးတော်အကြီးအကဲက ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ညိတ်လိုက်ပြီးနောက် တရားခွင်အောက်ရှိ ထိုသူ (၁၀) ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်းတို့ မဝန်ခံသေးဘူးလား။”
ထို (၁၀) ဦးမှာမူ ဆက်လက် တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ဆင့် ဘာဖြစ်လာမည်ကို သိရှိနေပုံရသည်။
“မင်းတို့က ကိုယ့်သဘောနဲ့ကိုယ် မဝန်ခံဘူးဆိုရင်တော့ ဒီအဘိုးကြီးက မင်းတို့ရဲ့ ပြစ်မှုတွေကို အသေးစိတ် ရေတွက်ပြရမှာပေါ့ ”
ရုံးတော်အကြီးအကဲက အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ထို (၁၀) ဦး၏ ပြစ်မှုများကို အသေးစိတ် ရေတွက်ပြတော့သည်။
ခိုးခြင်း၊ လုယက်ခြင်း၊ သတ်ဖြတ်ခြင်း စသည့် အပြစ်များမှ လွဲ၍ ဘာမျှ မရှိပေ။
သို့သော် ဤ ‘ကောင်းကင်ငါးပါး’ အတွင်းတွင်မူ ဤအရာများမှာ အလွန်ပင် တွေ့ရလေ့ရှိသော ကိစ္စရပ်များသာ ဖြစ်သည်။
ခိုးခြင်း၊ လုယက်ခြင်းကို မပြောနှင့်၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းကိုပင် ကြည့်လျှင် မည်သည့် သူတော်စင်၏ လက်ထဲတွင် သွေးကြွေးမရှိခဲ့ဖူးသနည်း။
ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ဖြစ်စေ၊ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ ဖြစ်စေ၊ အားလုံး အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
ရုံးတော်အကြီးအကဲမှာမူ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသော သူတို့၏ ဘဝတစ်လျှောက်လုံးကို အကုန်သိရှိနေသည့်အတိုင်းပင်။
သူတို့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အဖြစ်အပျက် အချို့ကို အလွန်အမင်း အသေးစိတ်ကျအောင် ပြောပြနေသည်။
ဖန့်ချန်မှာ ကြည့်ရှုရင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသော်လည်း၊ သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ တိတ်တဆိတ် စိုးရိမ်နေမိသည်။
အကယ်၍ သူသာ အပေါ်ရောက်သွားလျှင်၊ သူ၏ ပြစ်မှုများစွာကိုလည်း ရေတွက်ပြခံရမည်မှာ အသေအချာပင်။
‘ဒီအခြေအနေကို ကြည့်ရရင်... ပြစ်မှု တစ်ခုမျှ မကျူးလွန်ဖူးသော သူတော်စင်မှသာ... တရားခွင်ရှေ့တွင် အပြစ်မရှိဘဲ ဖြတ်သန်းနိုင်ပြီး၊ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို နားလည်နိုင်မည့် အရည်အချင်း ရမှာလား။’
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိသည်။
ဆက်စပ်နေသော အကြောင်းရင်းများကြောင့် သူသည် မှန်လေး ထံမှ ပိုမို အသေးစိတ်သော သတင်းအချက်အလက်များကို ရယူနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
သူ၏ ရှေ့တွင်ရှိသော သဲလွန်စ အမျိုးမျိုးကို ပေါင်းစပ်ပြီး သူ လက်ခံနိုင်လောက်သည့် အဖြေတစ်ခုကိုသာ ရှာဖွေနိုင်တော့သည်။
သို့သော် ယခုမြင်ကွင်းမှာ သူ့ကို အလွန်ပင် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ပေးနေသည်။
ထိုခံစားချက်မှာ...
တောင့်တင်း နေသလား။
ဟုတ်သည်၊ တောင့်တင်းနေခြင်းပင်
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး ရုံးတော်အကြီးအကဲနှင့် ရုံးအမှုထမ်း လေးဦးကို နောက်တစ်ကြိမ် အသေးစိတ် စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုသူငါးဦး၏ မျက်လုံးများတွင် အသိဉာဏ် လင်းလက်နေသကဲ့သို့ သူ ထင်မိသည်။
သို့သော် တကယ်တမ်းတွင် ထိုလင်းလက်မှု၏ နောက်ကွယ်တွင် သေခြင်းတရားနှင့် တိတ်ဆိတ်မှုများသာ ဖုံးကွယ်နေသည်။
ရုံးတော်အကြီးအကဲ၏ အမူအရာမှာ အသိဉာဏ်ရှိသူနှင့် အလွန်တူသော်လည်း၊ သူသည် စည်းကမ်းချက်တစ်ခုကိုသာ အစဉ်တစိုက် လိုက်နာဆောင်ရွက်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
‘စာအုပ်အတိုင်း ရွတ်ဆိုနေတာ၊ ကွန်ပျူတာ ပရိုဂရမ်တစ်ခုလိုပဲ...’
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။ ဒါကြောင့်မို့လို့ သူ့ကို တောင့်တင်းသည်ဟု ခံစားရခြင်းကိုး။
စီရင်စု တားမြစ်နယ်မြေ၏ မူလပိုင်ရှင် အသက်ရှင်စဉ်အခါက တရားစီရင်မှုမှာ ယခုကဲ့သို့ စက်ရုပ်ဆန်ဆန် စည်းကမ်းချက်မျိုး မဟုတ်တန်ရာ။
ထို့နောက်တွင် ရုံးတော်အကြီးအကဲ၏ စီရင်ချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ထို (၁၀) ဦးကို ပြစ်ဒဏ်ကာလ နှစ် (၁၀၀) မှ (၅၀၀) အထိ အသီးသီး ချမှတ်လိုက်သည်။
ထို (၁၀) ဦးသည် ကြားလိုက်ရသည့်အခါ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။
“လူခေါ်လိုက်၊ သူတို့ကို ဟွမ်ဇတ် ကို ပို့လိုက်ပါ။”
သံကြိုးကိုင်ထားသော ရုံးအမှုထမ်းက ချက်ချင်း ရှေ့တိုးလာပြီး ထို (၁၀) ဦးကို ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
(၁၀) ဦးမှာ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ဖန့်ချန်ဘေးမှ ဖြတ်သွားစဉ်တွင် အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျနေဟန် ရှိသည်။
“ဟွမ်ဇတ် လား။”
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားပြီး ဆက်လက် တိတ်ဆိတ်နေကာ နောက်ထပ် ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အပြောင်းအလဲများကို စောင့်ကြည့်နေသည်။
ထို (၁၀) ဦးကို ခေါ်ဆောင်သွားပြီးနောက် ရုံးတော်အကြီးအကဲမှာ နောက်ထပ် (၁၀) ဦးကို ထပ်မံ ရွေးထုတ်ပြန်သည်။
ထို (၁၀) ဦးထဲတွင် မင်ယန် လည်း ပါဝင်နေသည်။
နေရာရှိ သူများအားလုံးမှာ ပို၍ပင် တည်ငြိမ်သွားကြသည်။
စီရင်ချက်မှာ လျင်မြန်စွာပင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ မင်ယန် မှလွဲ၍ ကျန်သူများအားလုံးကို ဟွမ်ဇတ် သို့ ပို့ဆောင်လိုက်ပြီး ပြစ်ဒဏ်မှာ နှစ် (၃၀၀) မှ (၁၀၀၀) နှစ်အထိ ဖြစ်သည်။
နှစ် (၁၀၀၀) ချမှတ်ခံလိုက်ရသည့် သူတစ်ဦးမှာမူ အဓမ္မကျင့် လုယက်မှု ကျူးလွန်ထားသူ ဖြစ်သည်။
မင်ယန် အတွက်မူ သူ့ကို ရွှမ်းဇတ် သို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။
“ထျန်း၊ တိ၊ ရွှမ်း၊ ဟွမ် (ကောင်းကင်၊ မြေ၊ လျှို့ဝှက်၊ အဝါ) ”
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။
ဒီလိုဆိုရင်တော့ စီရင်ချက် စံနှုန်းမှာ အဆင့် (၄) ဆင့် ရှိပြီး၊ အပေါ်တွင် ထျန်းဇတ် နှင့် ရွှမ်းဇတ် တို့ ရှိသေးသည်။
‘ကွဲပြားခြားနားတဲ့ ထောင်တွေက နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို နားလည်သဘောပေါက်တာနဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိမလား။’
နောက်ပိုင်းတွင် အသုတ်လိုက် စီရင်ချက်များ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
ရုံးတော်အကြီးအကဲမှာ ထိုသူများ ဘာတွေ လုပ်ခဲ့သည်ကို အမြဲတမ်း သိရှိနေပြီး သူ့၏ စီရင်ချက် စံနှုန်းကို ပေးနေသည်။
ထျန်းချင်းဇီ၊ ပိုင်ဇီ ဝူရွှမ်၊ ဝူမာကျီး တို့ကိုလည်း ဆက်တိုက် ရွှမ်းဇတ် သို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။
သို့သော် မင်ယန်၊ ထျန်းချင်းဇီ၊ ဝူမာကျီး တို့ (၃) ဦးလုံး စိုးရိမ်နေကြသော ထိုသူအချို့ကိုမူ တိဇတ် သို့ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။
‘နောက်ခံနဲ့ ပတ်သက်တာ မဟုတ်ရင်၊ အရည်အချင်းနဲ့ ပတ်သက်တာ ဖြစ်ရမယ်...’
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး အမူအရာမှာ ပို၍ တည်ငြိမ်သွားသည်။
အကယ်၍ အရည်အချင်းအလိုက် ဤ ‘ထောင်’ များကို ခွဲခြားသည်ဆိုလျှင် သူသည် ထျန်းဇတ် သို့ ပို့ဆောင်ခံရဖို့ အလားအလာ အလွန်များသည်။
အသုတ်လိုက် အသုတ်လိုက် ထွက်ခွာသွားကြပြီးနောက်။
တရားခွင်ရှေ့တွင် လူ (၁၀၀) ကျော်သာ ကျန်ရှိတော့သည့်အခါ ရုံးတော်အကြီးအကဲမှာ နောက်ဆုံးတွင် ဖန့်ချန် ကို ရွေးထုတ်လိုက်ပြီး၊ သူနှင့် ခုနကမှ ခင်မင်ခဲ့သော လွမ်းမိုဟိုင်မှ ‘ဖန့်ချန်’ ကိုလည်း ရွေးထုတ်လိုက်သည်။
နှစ်ဦးစလုံး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကို မမြင်ရသော်လည်း အံ့အားသင့်နေကြမည်မှာ အသေအချာပင်။
တရားခွင်ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်သောအခါမှ ဖန့်ချန်မှာ ရုံးတော်အကြီးအကဲ၏ အရှိန်အဝါမှာ သူ ရပ်နေစဉ်ကထက် ပို၍ လေးလံနေသည်ကို သိလိုက်ရသည်။
သူ၏ အပေါ်စီးမှ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသောအခါ တောင်ကြီးတစ်လုံးကို ထမ်းထားရသကဲ့သို့ ဖိအားများ အလွန်ကြီးမားလှသည်။
ဖန့်ချန်မှာလည်း အခြားသူများနည်းတူ သူ ကျူးလွန်ခဲ့သော အပြစ်များကို ကိုယ်တိုင် ဝန်ခံခြင်း မပြုခဲ့ပေ။
မကြာမီပင် ရုံးတော်အကြီးအကဲမှာ အသေးစိတ် ရေတွက်ပြတော့သည်။
ဖန့်ချန် ကို ရေတွက်ပြသည့်အခါ သူ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်လာသော စကားကြောင့် ဖန့်ချန်ပင် အံ့အားသင့်သွားသည်။
“မင်း (၁၈) နှစ်သားအရွယ်တုန်းက၊ အလောတကြီးနဲ့ ဂုဏ်ကျေးဇူးလိုချင်စိတ်ကြောင့် လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို သေစေခဲ့တယ်...”
ဤသည်မှာ ပြစ်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ဖန့်ချန်၏ အတိတ်ကို ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် မြင်ယောင်သွားစေသည်။
အသိစိတ် လွတ်မြောက်သွားစဉ် ဖန့်ချန်မှာ ရုံးတော်အကြီးအကဲ၏ စီရင်ချက်ကို ကြားလိုက်ရသည်။
(၈) ဦးကို ဟွမ်ဇတ် သို့ ပို့လိုက်သည်။
လွမ်းမိုဟိုင်မှ ‘ဖန့်ချန်’ ကို တိဇတ် သို့ ပို့လိုက်သည်။
ဖန့်ချန် သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဒီကောင်ရဲ့ နောက်ခံက ရိုးရိုးလေးတော့ မဟုတ်မှန်း သေချာသည်။ ထို့အပြင် ထျန်းချင်းဇီ တို့ကလည်း သူ့ကို မသိကြပေ၊ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ဖြစ်ဖို့ အလားအလာ အလွန်များသည်။
“မင်းကတော့၊ ထျန်းဇတ် မှာ နေရမယ်။”
ရုံးတော်အကြီးအကဲက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကား ထွက်လာသည်နှင့် ကျန်ရှိနေသူများ၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ဖြစ်ပေါ်သွားသည်။
သူတို့သည် မသိစိတ်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲတွင် အလွန် ထိတ်လန့်ခြင်း၊ အံ့ဩခြင်း၊ မယုံကြည်နိုင်ခြင်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ထျန်းဇတ်... စီရင်စု တားမြစ်နယ်မြေက လူတွေကို ထျန်းဇတ် ကို ဘယ်တုန်းက ပို့ဖူးလို့လဲ၊ အဲ့ဒီဘက်မှာ စွမ်းရည်ကို နားလည်နိုင်ဖို့ ပိုပြီး အခွင့်အရေးသာတယ် မဟုတ်လား...”
“တရားခွင်ရှေ့မှာ ဆူညံခြင်း၊ အပြင်ကို မောင်းထုတ်”
“ခဏလေး၊ ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်၊ အခွင့်ရေးတစ်ခါလောက် ပေးပါ ”
မကြာမီပင် ထိုအော်ဟစ်နေသူမှာ ဓားကိုင်ထားသော ရုံးအမှုထမ်း၏ ဓားချက်အောက်တွင် ပြာမှုန်ဖြစ်သွားသည်။ သူက တောင်းပန်နေသော်လည်း ရုံးအမှုထမ်းမှာ လက်ရုံး မရွံ့ဘဲ သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။
“...”
လူအများမှာ သူတို့၏ ထိတ်လန့်မှုကို စိတ်ထဲတွင်သာ ဖုံးကွယ်ထားလိုက်ကြသည်။
လွမ်းမိုဟိုင်မှ ‘ဖန့်ချန်’ ကလည်း ဖန့်ချန်ကို ခဏခဏ ကြည့်နေမိသည်။
မကြာမီပင် သူတို့ကို ရုံးအမှုထမ်းများက ခေါ်ဆောင်သွားကြသည်။
ရုံးတော် အပြင်ဘက်ကို ရောက်မှသာ စကားပြောခွင့် ရတော့သည်။
လွမ်းမိုဟိုင်မှ ‘ဖန့်ချန်’ က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
“မေဒေါင်ကွမ်း၊ မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ ဘာလို့ ထျန်းဇတ် ကို ပို့ခံလိုက်ရတာလဲ။”
“ဖန်ညီကို မင်းလည်း အဆင့်မနိမ့်ပါဘူး၊ တိဇတ် ပဲ။”
“မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကတော့ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု အမှိုက်တွေပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ မဟုတ်ရင် ထျန်းချင်းဇီ တို့က မင်းတို့ကို သိမှာပေါ့ ”
ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ တစ်ယောက်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
သူတို့သည် ဖန့်ချန်ကို အလွန် မနာလိုစွာဖြင့် ကြည့်နေကြပြီး၊ ထိုမနာလိုမှု၏ နောက်ကွယ်တွင် နက်ရှိုင်းသော စိုးရိမ်မှုများ ရှိနေသည်။
ထျန်းဇတ် ပေါ်လာခြင်းက ထိုသူသည် ဒီနေရာက စွမ်းရည်ကို နားလည်နိုင်မည့် အလားအလာ အလွန်များကြောင်း ပြသနေတာလား။
စီရင်စု တားမြစ်နယ်မြေ၏ ထူးခြားချက်များကို တွေးမိသည့်အခါ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် သွားကြိတ်မုန်းတီးနေကြသည်။
မည်သို့ဆိုစေကာမူ (၂၁) လွှာ ဟင်းလင်းပြင်မှာ သူတို့၏ နယ်မြေဖြစ်သည်။
အကယ်၍သာ ပစ္စည်းကို (၁၈) လွှာ ယင်လောကက အမှိုက်တွေ ယူသွားရင်တောင် ဆုံးရှုံးမှု မဟုတ်သော်လည်း၊ သူတို့ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု၏ ဂုဏ်သိက္ခာကိုတော့ အကုန် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။
“ကောင်းကင်၊ မြေ၊ လျှို့ဝှက်၊ အဝါ ထောင် (၄) ခု၊ အရင်တုန်းက ဒီကို လာတဲ့ သူတွေက တိဇတ် အထိပဲ ရောက်ဖူးကြတာ၊ အဆင့်မြင့်လေလေ၊ စွမ်းရည်ရဲ့ အနှစ်သာရက ပိုနက်နဲလေလေ၊ စွမ်းရည်ကို နားလည်ဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများလေလေပဲ။
မင်းက ထျန်းဇတ် မှာ ပြိုင်ဘက်မရှိဘူး၊ ငါက တိဇတ် ကို သွားရမှာ၊ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေကို ကာကွယ်ရဦးမယ်၊ တကယ်ကို မနာလိုစရာပဲ။”
လွမ်းမိုဟိုင်မှ ‘ဖန့်ချန်’ ကလည်း မဖုံးကွယ်တော့ဘဲ သူ့ကိုယ်သူ ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံထဲတွင် မနာလိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ အလွန်ပါးလွှာသော သံသယတစ်ခုလည်း ပါဝင်နေသည်။
‘ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ ဒီကောင်... လူ့လောကက လာတာလား။’
ဖန့်ချန် တစ်ဖက်လူကို တိတ်တဆိတ် ကြည့်လိုက်သည်။