အခန်း (၂၃၄၁-၂၃၄၂)
Vol. 235 Ch. 2341-2341
အခန်း (၂၃၄၁) - သွားပြီး ဆွေ့ထျန်းဟွမ်ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာခဲ့
“ငါကလေ……”
ချီယန်သူတော်စင်မှာ လက်ရှိမိမိ၏ ပုံစံကို ကြည့်ပြီး အံ့ဩမှင်သက်နေမိသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းတွင် ယခင်က တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသော ထူးဆန်းသည့် စွမ်းအားတစ်ခု တိုးဝင်လာသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းပြားလှသည်။
လီဝူမှာမူ ချီယန်ထက် အနည်းငယ် ပို၍ သတိရှိသည်။ အကြောင်းမှာ သူသည် ယခင်က အထွတ်အထိပ်တာအိုအဆင့် ကို ရောက်ရှိခဲ့ဖူးသူဖြစ်၍ အတွေးအခေါ်များမှာ ပိုမိုထက်မြက်ပြီး သိမ်မွေ့သည်။ သူသည် ဤသို့သော အပြောင်းအလဲမျိုး ဖြစ်လာရခြင်းမှာ ဖန့်ချန်၏ စွမ်းရည်ကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ၏လက်ထဲတွင် ရှိနေသော အဆင့် ၇ လျှိုပန် ကျောက်ပြား၏ စွမ်းရည်ကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်လိုက်သည်။
“မင်းတို့ အခု ဘယ်လို ခံစားရလဲ”
ဖန့်ချန်က စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ လက်ရှိတွင် မည်သို့သော စွမ်းအားမျိုး ရရှိသွားမည်ကို သူ ခန့်မှန်းမိသော်လည်း သူတို့ကိုယ်တိုင် မည်သို့ ခံစားရသည်ကို သိလိုနေသည်။
“ခံစားရတာက... အရင်ကထက် ပိုပြီး သန်မာလာသလိုပဲ၊ ဒါပေမဲ့ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အဆင့်ကို ပြန်ရောက်သွားပြီလားတော့ အတိအကျ မပြောတတ်ဘူး။”
ချီယန်သူတော်စင်က ဦးစွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ လေသံမှာ မရေမရာ ဖြစ်နေသည်။
“ဒီစွမ်းအားက သူတော်စင်ကျမ်းစာနည်းလမ်းတွေနဲ့ မတူဘူး။ စွမ်းအား အကြောင်း ပြောရရင်တော့ သိပ်မပြင်းထန်လှဘူး၊ ဒါပေမဲ့...”
လီဝူက သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ ဝတ်စုံနှင့် လက်ထဲရှိ တရားစီရင်ရေး ဓားကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အလေးအနက် တွေးတောလိုက်သည်။
“ဒီနှစ်မျိုးရဲ့ စွမ်းရည်တွေက တစ်စုံတစ်ခုကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပစ်မှတ်ထားဖို့ သီးသန့်ထုတ်လုပ်ထားသလိုပဲ။”
ဟု ဆိုသည်။
“မှန်တယ်၊ ပစ်မှတ်ထားဖို့ပဲ။ ငါ့ရဲ့ ဒီ ‘ကန့်သက်ချက်ခေါ်ယူခြင်း’ နည်းလမ်းက ကမ္ဘာငယ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တွေကို ဖမ်းဆီးနိုင်တယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်က ငါ့ရဲ့ အမှုထမ်းတွေအနေနဲ့ ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်ဖို့ တာဝန်ရှိတယ်။ ဖမ်းဆီးမယ့် ပစ်မှတ်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ မင်းတို့က ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ အခု ငါသိထားသလောက်ဆိုရင် ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ် ပုဂ္ဂိုလ်တွေတောင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။”
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို လန့်ဖျပ်သွားစေမည့် စကားကို ပြောလိုက်သည်။
ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ် ပုဂ္ဂိုလ်တွေတောင် ဝင်မစွက်ဖက်နိုင်ဘူးလား။
“အရှင်သခင်၊ အရှင်ပြောတာက... ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် ဖမ်းဆီးဖို့ ထွက်သွားတဲ့အခါ ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ် ပုဂ္ဂိုလ်တွေတောင် တားဆီးလို့ မရဘူးဆိုတာလား ”
လီဝူမှာ အသက်ကို ဝအောင် ရှူသွင်းလိုက်ရသည်။ ချီယန်သူတော်စင်မှာမူ ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ် ဆိုသည်မှာ မည်မျှကြီးမားမှန်း မသိသဖြင့် သိပ်ပြီး မလန့်သော်လည်း လီဝူမှာမူ ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ် ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ စွမ်းအားကို ကောင်းကောင်းသိသည်။ ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာ မည်မျှထိ ထူးဆန်းနေသလဲဆိုသည်ကို သူ စိတ်ကူးပင် မယဉ်နိုင်တော့ပေ။
“မှန်တယ်၊ ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ် ပုဂ္ဂိုလ်တွေတောင် တားဆီးလို့ မရဘူး။”
ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဒါပေမဲ့ ဒါက ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်နဲ့ မဆိုင်ဘူး၊ ဒီပစ္စည်းနဲ့ ဆိုင်သလို ဒီနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်နဲ့လည်း ဆိုင်တယ်။”
သူသည် လက်ထဲရှိ အဆင့် ၇ လျှိုပန် ကျောက်ပြားကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချမိသည်။ လီဝူလည်း သက်ပြင်းချမိသည်။ သူသာလျှင် ယခင်က ထိုကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့လျှင် ယခုလို အခြေအနေမျိုး ရောက်စရာ မလိုတော့ပေ။
“အခု ပြဿနာက ဒီနတ်ဘုရားစွမ်းရည်ရဲ့ အဆင့်ကို ဘယ်လို မြှင့်တင်ရမလဲဆိုတာပဲ။”
ဖန့်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
“အဆင့် ၇ လျှိုပန် ကျောက်ပြားက ကမ္ဘာငယ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တွေကိုပဲ ဖမ်းနိုင်တယ်။ အဆင့် ၆ ကိုသာ မြှင့်တင်နိုင်ရင် ဒီစွမ်းရည်က ပိုပြီး ပြည့်စုံလာမှာဖြစ်သလို၊ ဖမ်းဆီးနိုင်တဲ့ ပစ်မှတ်တွေကလည်း ကမ္ဘာကြီးအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်တွေအထိ ဖြစ်လာမှာ...”
“အဆင့် ၆ က ကမ္ဘာကြီးအဆင့်၊ အဆင့် ၅ က ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ်၊ အဆင့် ၄ က အထွတ်အထိပ်တာအိုအဆင့်၊ အဆင့် ၃ က ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ် ဆိုရင်... အဆင့် ၂ နဲ့ အဆင့် ၁ က ဘာတွေလဲ ”
လီဝူမှာ ကြောင်အမ်းသွားသည်။
ဖန့်ချန် ပြုံးလိုက်ပြီး
“ဒါက ပြောဖို့ ခက်တယ်၊ အဆင့် ၁ ရောက်မှ ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဖမ်းနိုင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ။”
ဟု ပြောသည်။
လက်ရှိ သူသိထားသည့် အမြင့်ဆုံး အဆင့်မှာ ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ် သာ ဖြစ်သည်။ နောက်ပိုင်းကျလျှင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များ ပိုမိုသိမ်မွေ့ လာပြီး အဆင့် ၃ က ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ် ပထမအဆင့်၊ အဆင့် ၂ က ကောင်းကင်နိမိတ်ဖြစ်စဥ် ဒုတိယအဆင့် စသဖြင့် ဖြစ်လာနိုင်မည်လား သူ မသိပေ။ သို့သော် ထိုဖမ်းဆီးခြင်း နည်းလမ်း၏ အမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက်ကို သူ မြင်တွေ့နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ မှားယွင်းသွားလျှင်တောင်မှ အထွတ်အထိပ်တာအိုအဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်လောက်ကိုတော့ ရင်ဆိုင်နိုင်မည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ သူ၏ အကြီးမားဆုံးသော လက်စွဲတော် ဖြစ်လာမည်မှာ အသေအချာပင်။
လက်ရှိပြဿနာမှာ...
“အဆင့် ၇ ကို အဆင့် ၆ ဖြစ်အောင် ဘယ်လို မြှင့်မလဲ”
ဖန့်ချန် စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
“မှန်လေး လျှိုပန် ကျောက်ပြားကို ဘယ်လို အဆင့်မြှင့်မလဲ ”
“ညီကို လျှိုပန် ကျောက်ပြားကို အဆင့်မြှင့်ဖို့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံ ရှိတယ်။ တခြားနည်းလမ်းတွေက မင်းနဲ့ အလှမ်းဝေးပြီး အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှုတွေ အရမ်းများတယ်၊ ပြီးတော့ မင်း လက်ထဲမှာလည်း ဝယ်ဖို့အတွက် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံးတွေ မလုံလောက်ဘူး။ အခု အလွယ်ဆုံး နည်းလမ်းကိုတော့ ပြောပြလို့ ရတယ်။ စီရင်စု တားမြစ်နယ်မြေထဲက လျှိုပန် ကျောက်ပြားက ပျက်စီးနေပြီး အဆင့် ၇ ထက် ပိုတဲ့ စွမ်းရည်အချို့ ရှိပေမဲ့ အမှန်တကယ်တော့ အဆင့် ၇ တောင် မရှိတော့ဘူး။ အဲဒါကို စုပ်ယူလိုက်ရင် လက်ထဲက ကျောက်ပြားအတွက် အကျိုးရှိလိမ့်မယ်။”
“အော်”
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။ သူက စီရင်စု တားမြစ်နယ်မြေက ကျောက်ပြားကို စုပ်ယူနိုင်တယ်ပေါ့။
“ဒါဆိုရင် တခြားသူတွေက ဒီနေရာကို လာပြီး ကန်ုသက်ချက် ခေါ်ယူခြင်း နည်းလမ်းကို နားလည်သဘောပေါက်လို့ မရတော့ဘူးပေါ့ ”
“ဟဲဟဲ၊ အဲဒီအတိုင်းပဲ။”
ထိုအချက်ကို သေချာသွားသောအခါ ဖန့်ချန်သည် အချိန်အနည်းငယ် ပိုပေးပြီး စီရင်စု တားမြစ်နယ်မြေရှိ ကျောက်ပြားကို စုပ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ တစ်နေ့နေ့တွင် အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ သူတစ်ပါး၏ ဖမ်းဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်ကို မလိုလားပေ။
ဤအချက်ကို တွေးမိရင်း ဖန့်ချန်၏ အကြည့်မှာ ဝါးဆို့ပြွန်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။ အတွင်းရှိ အနီရောင် အမိန့်စာ ဆယ်ခုထဲမှ တစ်ခုစီတိုင်းမှာ ကြိမ်ဒဏ် ဆယ်ချက်ကို ကိုယ်စားပြုသည်။
“ဒီအမိန့်စာရဲ့ စွမ်းအားကို စမ်းကြည့်ရမယ်။ ဖမ်းဆီးခြင်း နည်းလမ်းကို သုံးလိုက်ရင် အတွင်းကမ္ဘာရဲ့ အခြေခံတွေကို ထိခိုက်မလားဆိုတာလည်း သိရမယ်။”
ဖန့်ချန် စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အလယ်အဆင့်သာ ရှိသော်လည်း ဖမ်းဆီးခြင်း နည်းလမ်းမှာ အဆင့် ၇ ဖြစ်သည်။ ဖမ်းဆီးနိုင်သော အမြင့်ဆုံး ပစ်မှတ်မှာ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ခြင်း နောက်ဆုံးအဆင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် စမ်းသပ်ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုနတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာ အတွင်းကမ္ဘာကို ထိခိုက်မှု ရှိ၊ မရှိ သိရှိနိုင်သည်။
လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ကောင်းကင်ဘုံရှိ ကြီးမားသော မျက်နှာပြင်မှာ ရုတ်တရက် ကျဆင်းလာသည်။
“ဆွေ့ထျန်းဟွမ် ဆိုတဲ့ ကောင် ဘယ်မှာလဲ ကြည့်ရအောင်။”
ဖန့်ချန် မော့ကြည့်လိုက်ရာ တိအဆင့်ရှိ ထောင် ၏ မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု သုံးဦး၊ မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးနှင့် ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ ငါးဦးစလုံးကို တွေ့လိုက်ရပြီး ထိုအထဲတွင် ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ အထင်ရှားဆုံးပင်။
“ရင်တန့် ဒီသုံးယောက်က ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု၊ ဒါက ဆွေ့ထျန်းဟွမ်...”
ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်က ဤနေရာမှာ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ရင်တန့် လည်း ရောက်နေလိမ့်မည်ဟု ပို၍ပင် မထင်ထားခဲ့ပေ။
“သူက ပိလော့ အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ပြစ်ဒဏ်ပေးနတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စုက ကောင်းကင်အရှင် ဆက်ခံသူ မဟုတ်ဘူးလား ဘာလို့ ချင်းမင်နယ်မြေထဲ ရောက်လာတာလဲ ဒါမှမဟုတ် ၁၈ လွှာ ဟင်းလင်းပြင်နောက်ပိုင်းမှာ နယ်မြေပိုင်းခြားမှု မရှိတော့ဘူးလား ”
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် သိလိုစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ရုပ်ပုံများမှာ ရုတ်တရက် နောက်ပြန်ဆုတ်သွားသည်။ တိအဆင့်ရှိ ထောင်ထဲတွင် အခုလေးတင် ဘာဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို သူ ကြည့်ရှုလိုသည်။
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်က ကွမ်းမိုးဟိုင်မှ ဖန့်ကျန့် အဖြစ် အသွင်ယူ၍ ပေါ်လာသည်မှစ၍ နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်း၏ ကိုယ်ပိုင်အစစ်အမှန် ပေါ်ပေါက်လာသည်အထိ၊ ထို့နောက် ဆွေ့ထျန်းဟွမ်က သူကိုယ်တိုင်မှာ ချင်းမင် အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ဖန့်ချန် ဖြစ်ကြောင်း ကြွေးကြော်လိုက်သည်အထိ ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ သူသည် ဆွေ့ထျန်းဟွမ် ထုတ်ယူလိုက်သော...
“ဆန်စေ့ခန့်ရှိတဲ့ ငရဲမင်းတံဆိပ် အပိုင်းအစ...”
ဖန့်ချန် ခေါင်းခါမိသည်။ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်သည် ဤငရဲမင်းတံဆိပ် အပိုင်းအစ (သူကတော့ ဒါကို အပိုင်းအစလို့ ခေါ်ရမှာ မဟုတ်ဘဲ အမှုန်အမွှားဟု ခေါ်ရမည်ဟု ထင်သည်) ကို အားကိုး၍ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်၏ အနှစ်သာရကို အခြားသူများထက် ပိုမိုရရှိကာ အသာစီးရယူထားသည်။
“ဆွေ့ထျန်းဟွမ်က ရင်တန့်ကို ဖိတ်ခေါ်လာတာဆိုတော့ ဒီဘက်မှာ နယ်မြေပိုင်းခြားမှု ရှိသေးတာပဲ။ ရင်တန့်က ဖိတ်ခေါ်ခံရလို့ ရောက်လာတာဖြစ်ပြီး အကျိုးအမြတ် အတော်များများ ရသွားပုံပဲ။”
ထိုနေရာသို့ ရောက်သောအခါ ဖန့်ချန်က လီဝူ နှင့် ချီယန်သူတော်စင် တို့အား ပြောလိုက်သည်။
“မင်းတို့နှစ်ယောက်၊ သွားပြီး ဆွေ့ထျန်းဟွမ်ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာခဲ့။”
ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် လက်ထဲရှိ အဆင့် ၇ လျှိုပန် ကျောက်ပြားထဲမှ စွမ်းအားတစ်ရပ်သည် လီဝူ နှင့် ချီယန်သူတော်စင် တို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သွားသည်။ ထိုသူနှစ်ဦးမှာ တက်ကြွသွားပြီး လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ဖန့်ချန်ကို ဂါရဝပြုကာ နောက်လှည့်၍ အဖြူရောင် မြူခိုးများထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
တိအဆင့်ရှိ ထောင်
ပုဂ္ဂိုလ်ဆယ်ဦးမှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်၏ အနှစ်သာရကို စိတ်ပါဝင်စားစွာ နားလည်အောင် ဆက်လက် ကြိုးစားနေကြသည်။ ရုတ်တရက် သူတို့သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သတိမထားမိဘဲ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သောအခါ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်၏ နောက်တွင် အဖြူရောင် မြူခိုးများ ပေါ်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဟူး”
ကျိုးကျူးတောင်မှ ပေယွမ်ဇီမှာ အသက်ကို ဝအောင် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ သံပတ်ရည်ကဲ့သို့ ပြာနှမ်းသွားသည်။
ဒီတစ်ခါတော့ လူ့လောကက အမှိုက်ကောင်တွေက ဒီနေရာက နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို နားလည်သဘောပေါက်သွားတာ ဖြစ်နိုင်သလား။
အခြား ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ လေးဦးမှာလည်း ထိတ်လန့်နေကြသည်။ ဤနေရာရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို မည်သူ နားလည်သဘောပေါက်သွားသည် ဖြစ်စေ၊ ထိုသူမှာ ဤနေရာတွင် အခွင့်အရေး တစ်စုံတစ်ရာ သို့မဟုတ် အထူးအခွင့်အရေးများ ရရှိသွားမည် ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိကြသည်။
သူတို့... အန္တရာယ် ရှိနေပြီလား
အခန်း (၂၃၄၂) - ငါ ဘာတွေကို ဝန်ခံလိုက်မိတာလဲ
ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု သုံးဦးနှင့်အတူ ရင်တန့် တို့မှာလည်း ယခုအခါ ဆွေ့ထျန်းဟွမ် ဘက်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို သတိပြုမိသွားကြပြီး နတ်ဘုရားစွမ်းရည်၏ အနှစ်သာရကို စူးစိုက်လေ့လာနေခြင်းမှ အာရုံလွှဲကာ ဆွေ့ထျန်းဟွမ် ထံသို့ အာရုံစိုက်လာကြသည်။
“ဒါက……”
ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု သုံးဦးမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ အလွန်ပင် လေးနက်သွားသည်။
ရင်တန့် က မနေနိုင်တော့ဘဲ -
“ဆွေ့... ဖန့်ချန်၊ မင်း ဒီနေရာက နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို နားလည်သဘောပေါက်တော့မှာလား” ဟု မေးလိုက်သည်။
“ငါ တကယ်ပဲ ဒီနေရာက နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို နားလည်သဘောပေါက်တော့မှာလား”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်ကိုယ်တိုင်လည်း မသေချာပေ။ သို့သော် လူဆယ်ဦး စုဝေးနေသည့်နေရာတွင် သူ့ဘက်၌သာ ထူးခြားသည့် နိမိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာနေသည်။ သူယူဆောင်လာခဲ့သော ငရဲမင်းတံဆိပ် အပိုင်းအစကို တွေးမိလိုက်သောအခါ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင်လည်း ဝမ်းမြောက်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
သူ နားလည်သဘောပေါက်သည့် နည်းလမ်းမှာ ယခင်က သူသိထားသည့် ပုံစံမျိုးနှင့် မတူညီသော်လည်း၊ ထိုနေရာက နတ်ဘုရားစွမ်းရည်မှာ ထူးခြားကောင်း ထူးခြားပေလိမ့်မည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ နားလည်သဘောပေါက်သည့် ဖြစ်စဉ်မှာ အခြားနတ်ဘုရားစွမ်းရည်များနှင့် မတူညီခြင်းပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
ထိုအချိန်တွင်ပင် အဖြူရောင် မြူခိုးများထဲမှ အမှုထမ်းနှစ်ဦး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူတို့နှစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယခင်က မြင်ခဲ့ရသည့် အမှုထမ်း လေးဦးနှင့် ပုံပန်းသဏ္ဍာန် မတူညီကြောင်း လူတိုင်း သတိပြုမိသွားကြသည်။
“ငါ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို နားလည်သွားတာမို့ သူတို့က ငါ့ကို အဲဒီ မဟာတရားသူကြီးကြီးနဲ့ သွားတွေ့ခိုင်းမလို့လား”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
“ဆွေ့ထျန်းဟွမ်”
လီဝူက ဆွေ့ထျန်းဟွမ်ကို အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“အာ... မဟုတ်ဘူး... ဟုတ်တယ်၊ ငါက ဆွေ့ထျန်းဟွမ်ပဲ ”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ အလိုလိုပင် ငြင်းဆန်ရန် ကြံရွယ်လိုက်သော်လည်း၊ ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားစွမ်းရည်နှင့် ဆက်စပ်နေနိုင်သည်ဟု တွေးမိလိုက်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ခေါင်းညိတ် ဝန်ခံလိုက်သည်။
“ဆွေ့ထျန်းဟွမ် သေချင်တဲ့ မအေဘေး ကောင်၊ နာမည်အတုတွေ ပေးနေသေးတယ်။”
ပေယွမ်ဇီ တို့မှာ ပို၍ပင် အမျက်ဒေါသ ထွက်သွားကြသည်။
“ကောင်းပြီ၊ တရားသူကြီးကြီးက မင်းကို တွေ့ချင်တယ်၊ ငါတို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့။”
လီဝူက ပြောပြီးသည်နှင့် ချီယန်သူတော်စင် ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ချီယန်သူတော်စင်က ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ သံကြိုးဖြင့် ဆွေ့ထျန်းဟွမ်ကို ရစ်ပတ်လိုက်ကာ ဆွဲခေါ်သွားသည်။ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ ခုခံရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ သံကြိုးနှင့် အချုပ်ခံလိုက်ရပြီးနောက် သူတို့နောက်သို့ အလိုအလျောက် ပါသွားရတော့သည်။
“နှစ်ယောက်လုံး၊ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီမဟုတ်လား၊ ငါ ဒီနေရာက နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို တကယ်ပဲ နားလည်သွားတာလား”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရသဖြင့် ယိုင်လဲသွားသည်။ လီဝူနှင့် ချီယန်သူတော်စင် တို့ကမူ သူ့ကို အရေးမစိုက်ဘဲ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာလည်း သံကြိုးနှင့် ဆွဲခေါ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ တစ်ခဏချင်းတွင်ပင် သူတို့ သုံးဦးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။
“……”
“ဒါက နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို နားလည်သွားတာနဲ့ မတူဘူးနော် ”
ရင်တန့် က ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဒီတစ်ခါ စီရင်စု တားမြစ်နယ်မြေက အရင်နဲ့ မတူဘဲ အရမ်းကို ထူးဆန်းနေတယ်။ တစ်စုံတစ်ခုသော စွမ်းအားရဲ့ သက်ရောက်မှုကြောင့် ပြောင်းလဲသွားတာများလား”
ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု တစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ပြောသည်။
“ဆွေ့ထျန်းဟွမ်ရဲ့ တရားစီရင်မှုက အမှားပါသွားလို့ အဲဒီ တရားသူကြီးကြီးက သူ့ကို နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ပြီး စီရင်တာများလား”
“ဖြစ်နိုင်ပါတယ်...”
……
ခလွက်
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားသည်။ လီဝူနှင့် ချီယန်သူတော်စင် တို့ကမူ သူ၏ ဘယ်ဘက်နှင့် ညာဘက်တွင် ရပ်နေကြသည်။ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ မရေမရာဖြင့် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ဤနေရာမှာ ယခင်က သူမြင်ဖူးသည့် ရုံးခန်းနှင့် မတူကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
ရှေ့တည့်တည့်ရှိ စားပွဲခုံပေါ်တွင် တည်ကြည်ခန့်ညားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ထိုင်နေသည်။ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုမှာ အဲဒီ တရားသူကြီးကြီးနှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူသော်လည်း၊ မျက်နှာသွင်ပြင်မှာမူ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ ထိုသူကို ရင်းနှီးနေသယောင် ခံစားရသော်လည်း မည်သူမှန်း မမှတ်မိပေ။ ဖန့်ချန်မှာ ဖမ်းဆီးခြင်း နည်းလမ်းကို သုံးလိုက်သည့်အခါ သူ၏ ပုံပန်းသွင်ပြင်မှာလည်း ပြောင်းလဲသွားခြင်း ဖြစ်သဖြင့် ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ လုံးဝ မမှတ်မိတော့ပေ။
“အောက်က ရပ်နေတဲ့သူက ဘယ်သူလဲ၊ နာမည်ကို ပြောစမ်း။”
ဖန့်ချန် က အေးစက်စက် လေသံဖြင့် ပြောသည်။
“ဆွေ့ထျန်းဟွမ်။”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ရှိနေသော်လည်း နှိမ့်ချစွာဖြင့် ဖြေလိုက်သည်။
“ကြိမ်ဒဏ် ဆယ်ချက် ရိုက် ”
ဖန့်ချန်က ဘာမှ ထပ်မပြောဘဲ ဝါးဆို့ပြွန်ထဲမှ အနီရောင် အမိန့်စာတံဆိပ်တစ်ခုကို ဆွဲထုတ်၍ ဆွေ့ထျန်းဟွမ် ရှေ့သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
“အေ... ခဏလေး ”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး အလိုလိုပင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် လီဝူနှင့် ချီယန်သူတော်စင် တို့၏ လက်ထဲတွင် ကြီးမားသည့် ကြိမ်လုံးများ ရောက်ရှိလာသည်။
သူတို့သည် မဆိုင်းမတွပင် ကြိမ်လုံးဖြင့် ဆွေ့ထျန်းဟွမ်၏ တင်ပါးကို တစ်ချက်ပြီး တစ်ချက် ရိုက်နှက်လိုက်သည်။ ပထမဆုံး အချက်တည်းကပင် ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ လျှပ်စီးကြောင်းဖြင့် အပစ်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ ပုံလျက်သား ဖြစ်သွားသည်။ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကြောင့် သူ၏ စိတ်ခံစားမှုများမှာပင် ထုံထိုင်းသွားသည်။
အရမ်းနာတယ် အရမ်းနာတယ်
ထိုခံစားချက်မျိုးမှာ ဆွေ့ထျန်းဟွမ် အတွက်တော့ အလွန်ပင် စိမ်းသက်လှသည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ကြာညောင်းလှပြီ ဖြစ်သည်။ အရမ်းကို နာကျင်လွန်းသည်။
ဖြန်းးးးးဖြန်းးးး
ကြိမ်လုံးများမှာ မုန်တိုင်းကဲ့သို့ ကျရောက်လာသည်။ တတိယမြောက် အချက်၌ပင် ဆွေ့ထျန်းဟွမ်၏ ဘောင်းဘီမှာ ပြဲစုတ်သွားပြီး အသားများမှာလည်း အက်ကွဲကာ သွေးစက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် နာရတာလဲ ဘာလို့ ငါ့ကို ရိုက်တာလဲ။
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်၏ စိတ်အာရုံများမှာ ရပ်တန့်သွားသည်။ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည့် နာကျင်မှုကြောင့် သူသည် စဉ်းစားတွေးတောနိုင်စွမ်းပင် မရှိတော့ပေ။ စိတ်အာရုံ တစ်ခုလုံးမှာ ဝေဝါးနေသည်။
မကြာမီ ကြိမ်ဒဏ် ဆယ်ချက်မှာ ပြီးဆုံးသွားသည်။ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ နာကျင်မှုကြောင့် မျက်ရည်များပင် ကျလာသော်လည်း သူ၏ အသက်မှာမူ ထိခိုက်မှု မရှိပေ။ စိတ်ဝိညာဉ်နှင့် စွမ်းအားများမှာ အနည်းငယ်သာ နွမ်းနယ်သွားသည်။
“တရားသူကြီးကြီး... ဘာလို့ ကျွန်တော့်ကို ရိုက်တာလဲ တစ်ယောက်ယောက်က နှစ် နှစ်ထာင်ကြာတဲ့အထိအပြစ်ပေးခံရတုန်းကတောင် မရိုက်ခဲ့ဘူး၊ ဘာလို့ ကျွန်တော်ကျမှ...”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ ကြိမ်လုံးများ ရပ်သွားသည်ကို မြင်လျှင် မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ရှေ့ရှိ ‘မဟာတရားသူကြီးကြီး’ ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဘာကြောင့် ဖြစ်ရသလဲဆိုသည်ကို သိလိုနေသည်။
ငရဲမင်းတံဆိပ် အပိုင်းအစကို ယူလာမိလို့လား
“ပြန်ပြီး ငြင်းဆန်ဦးမလား။”
ဖန့်ချန်က အမိန့်စာ နောက်တစ်ခုကို ထပ်မံ ထုတ်ယူ၍ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။
“ရိုက်”
ဖြန်းးးးးးးဖြန်းးးးး
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်၏ မျက်စိရှေ့တွင် အမှောင်ကျသွားပြီး နာကျင်လွန်းသဖြင့် သတိလစ်မတတ် ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ယခင်က ဘယ်သောအခါမှ မခံစားဖူးသည့် ရှက်ရွံ့မှုမျိုးကို ခံစားနေရသည်။ ဂုဏ်သရေရှိ ကျောင်းသားတစ်ဦး၊ ယန်တန်းမျိုးနွယ်စုမှ ဆက်ခံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပါလျက်၊ ထိုနေရာတွင် ဤမျှလောက်ထိ ရှက်ရွံ့စရာ အခြေအနေမျိုးကို ခံစားနေရသည်။
"ငလူးပဲကွာ နာလိုက်တာ"
သို့သော် ရှက်ရွံ့မှုနှင့်အတူ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများပါ ရောထွေးလာသည်။ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ ပို၍ ကြောက်လန့်လာသည်၊ အကြောင်းမှာ သူသည် ယခုအခါတွင် တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့နေမိပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
မကြာမီ ကြိမ်ဒဏ် ဆယ်ချက် ထပ်ပြီး ပြီးဆုံးသွားသည်။ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ အတန်ငယ် နွမ်းနယ်နေသော်လည်း အသက်အန္တရာယ် မရှိသေးပေ။ ဤကြိမ်ဒဏ်များမှာ နာကျင်မှုသာ ပေးစွမ်းနိုင်ပြီး သူ၏ အသက်ကိုမူ အမှန်တကယ် မထိခိုက်နိုင်ပေ။
ဆွေ့ထျန်းဟွမ် ခေါင်းမော့လိုက်သည်။
“တရားသူကြီးကြီး၊ ကျွန်တော့်ကို ဘာဝန်ခံခိုင်းချင်တာလဲ တစ်ခုခုတော့ အရိပ်အမြွက် ပြောပေးပါဦး ဗျ ”
“နောက်ထပ် ငြင်းဆန်ဦးမလား”
ဖန့်ချန်က အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပြီး ဝါးဆို့ပြွန်ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပစ်လိုက်ရာ အမိန့်စာ ရှစ်ခုမှာ စနစ်တကျ ပြန့်ကျဲသွားသည်။ သူ၏ ရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ မှင်သက်သွားပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို တောင့်တင်းသော လည်ပင်းဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်သည်။
“မင်း... ဒီကောင် မအေ...”
သူ စကားပင် မပြောလိုက်ရသေးခင်မှာပင် လီဝူနှင့် ချီယန်သူတော်စင် တို့က ကြိမ်လုံးများကို ထပ်မံ မြှောက်တင်လိုက်သည်။
စုစုပေါင်း ကြိမ်ဒဏ် ရှစ်ဆယ်
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ ယခင်က တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသည့် အရှက်ရဆုံး အခြေအနေကို ခံစားနေရသည်။ သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာလည်း ဤကြိမ်ဒဏ် ရှစ်ဆယ်နှင့်အတူ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် အကြိမ်ကြိမ် အသနားခံ တောင်းပန်နေသော်လည်း မျက်ရည်၊ တံတွေးများနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။ သို့သော် လီဝူနှင့် ချီယန်သူတော်စင် တို့မှာ သူတို့၏ တာဝန်ကိုသာ အတိအကျ ထမ်းဆောင်နေကြသည်။
ရှစ်ဆယ်ချက် ရိုက်ပြီးသွားသောအခါ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ သူ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်ပင် ထွက်ခွာသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
“ဝန်ခံမှာလား”
ဖန့်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။
“ကျွန်တော်... ဝန်ခံပါတယ်...”
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
ဖန့်ချန်က လီဝူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ရပြီ၊ ပြစ်မှုကျူးလွန်သူက ဝန်ခံပြီ၊ သူ့ကို ပြန်ပို့လိုက်တော့။”
“……”
ငါ... ငါ ဘာကို ဝန်ခံလိုက်မိတာလဲ
ဆွေ့ထျန်းဟွမ်မှာ အလွန်ပင် ကြောင်အမ်းနေသည်။ သူသည် သံကြိုးများဖြင့် ပြန်လည် ချည်နှောင်ခံလိုက်ရသည်။ မည်မျှကြာသွားမှန်း မသိသော်လည်း ခလွက် ဟူသော အသံနှင့်အတူ သူ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ရောက်သွားသည်။ သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက်သားဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ သူတို့၏ အံ့အားသင့်နေကြသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
ယခုအခါ ရင်တန့် တို့မှာ အံ့ဩခြင်း မဖြစ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဆွေ့ထျန်းဟွမ်ကို ခေါ်သွားစဉ်က သူသည် အခြေအနေ ကောင်းမွန်နေသော်လည်း၊ ပြန်ရောက်လာသည့်အခါတွင်မူ သူ၏ ဘောင်းဘီများမှာ ပြဲစုတ်နေပြီး သွေးစက်များဖြင့် ရွှဲနစ်နေသော တင်ပါးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့မှာ ကြည့်ရန်ပင် မဝံ့ရဲကြတော့ပေ။
ဂုဏ်သရေရှိ သူတော်စင်တစ်ဦးမှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် ရှက်ရွံ့စရာကောင်းသည့် ဒဏ်ရာမျိုး ရရှိခဲ့ရသနည်း။