အခန်း ၃၈၉

အခန်း (၃၈၉) ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများလည်း လုယက်မှုလှိုင်းလုံးကြီးထဲ ပါဝင်လာခြင်း၊

သန်းခေါင်ယံအချိန်မှသည် အရုဏ်ဦးအထိ...

ကျောက်လင်သည် တစ်ချက်ကလေးမျှ မနားဘဲ ပင်လယ်အမြွာမြို့ရှိ လူမျိုးစုံ၊ အလွှာစုံထံမှ ကုန်ပစ္စည်းနှင့် ရိက္ခာများကို အဆက်မပြတ် လုယူနေခဲ့၏။ ပင်လယ်အမြွာမြို့ရှိ ငွေကြေးအများစုမှာ ကျောက်လင်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ဟု ဆိုလျှင်လည်း မမှားပေ။

ထိုအခိုက်တွင် ကျောက်လင်သည် မြို့ပြင်ရှိ တောင်တန်းကြီးတစ်ခုဆီသို့ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

"လန်ရှင်းဟိုင်မြို့နဲ့ ပင်လယ်အမြွာမြို့ကနေ ငါလုလာတဲ့ ငွေသားပမာဏက သေချာပေါက် ငွေပြား သန်းသုံးဆယ်ထက်မက ကျော်လွန်နေပြီပဲ..."

"ဒီလိုဆိုရင် ငါ့ရဲ့ အလုပ်ရုံတစ်ရာအတွက် လိုအပ်တဲ့ ထုတ်လုပ်ရေးလိုင်း စက်ပစ္စည်းတွေကို ဝယ်ယူဖို့ စနစ်အမှတ်တွေ လုံလောက်သွားပြီ..."

ကျောက်လင်သည် အလွန်ဝမ်းသာသွား၏။ နိုင်ငံတော်၏ ဘေးဒုက္ခကို အခွင့်ကောင်းယူကာ ယခုကဲ့သို့ စီးပွားရှာရသည်မှာ တကယ့်ကို စိတ်ကျေနပ်စရာနှင့် ပျော်ရွှင်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်လင် ဆက်၍ မဆိုင်းတွတော့ဘဲ…

"စနစ်... ဒီငွေပြားတွေအားလုံးကို စနစ်အမှတ်တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်..."

အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ကျောက်လင်၏ စိတ်အာရုံက စနစ်မျက်နှာပြင်ဆီသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

စနစ်အမှတ်: ၃၅,၂၁၁,၀၀၀,၀၀၀

ဤသည်က စနစ်အမှတ် စုစုပေါင်း ၃၅ ဘီလီယံကျော်အထိ ရှိလာစေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် စနစ်နေရာလွတ်ထဲတွင်လည်း အမျိုးမျိုးသော အရင်းအမြစ် ပစ္စည်းအမြောက်အမြား ရှိနေသေး၏။

"ဒါတွေကိုသာ ပြန်ရောင်းလိုက်ရင် အနည်းဆုံး ငွေပြားသန်းငါးဆယ်လောက်တော့ ရနိုင်တယ်..."

ကျောက်လင်က ခေတ္တမျှ တွက်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာတွင် ပန်းပွင့်ကြီး ဝေဆာသွားသကဲ့သို့ ပြုံးလိုက်မိသည်။

"နောက်ထပ် သွားရမယ့်နေရာကတော့ ကောင်းဖန်နိုင်ငံရဲ့ နန်းစိုက်ရာ မြို့တော်ဖြစ်တဲ့ နှင်းနတ်ဘုရားမြို့ပဲ..."

ကျောက်လင်သည် နိုင်ငံတော် ဘေးဒုက္ခများမှတစ်ဆင့် စည်းစိမ်ချမ်းသာ ရှာဖွေရသည့် အရသာကို ကောင်းကောင်းကြီး သိရှိသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကောင်းဖန်နိုင်ငံ၏ အချမ်းသာဆုံး မြို့တော်ကြီးကို သေချာပေါက် လက်လွတ်ခံမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ကျောက်လင်က မောင်းသူမဲ့ယာဉ်အပေါ်သို့ တက်လိုက်ရာ လေထုထဲတွင် အဖြူရောင် မီးခိုးတန်းကြီး တစ်ကြောင်း ထင်ကျန်ရစ်ကာ နှင်းနတ်ဘုရားမြို့ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်ပျံသန်းသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းဖန်နိုင်ငံ၏ နယ်စပ်၌ နဂါးပျံသင်္ဘောဆယ်စင်းက ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်း မောင်းနှင်နေကြ၏။ မင်းသမီး ယွီကျောက်၊ ကောင်းနျန်ရှု၊ ရှီတာ့ဖုန်းနှင့် အခြားသော ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများသည် နယ်ခြားစောင့်တပ် စစ်သည်တော် တစ်သောင်းကို ဦးဆောင်ကာ ကောင်းဖန်နိုင်ငံအတွင်းသို့ ချီတက်ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ် ဖုန်းလန်မြို့၌ တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က ကျောက်လင်သည် ကောင်းဖန်နိုင်ငံအတွင်း လုယက်မှုများ ပြုလုပ်ရန် ၎င်းတို့၏ အစီအစဉ်ကို ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။ ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများက စုံစမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ ကောင်းဖန်စစ်တပ်၏ ပင်မအင်အားစုမှာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့် ရေခဲစစ်သည် အမြောက်အမြားလည်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ကြ၏။

ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများသည် ၎င်းတို့၏ ဖခင်များကဲ့သို့ စစ်မြေပြင်တွင် သွေးမြေကျခံကာ တိုက်ပွဲဝင်ပြီး နာမည်ကျော်ကြားလိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် စစ်မြေပြင်သို့ ရောက်ရှိလာကြသူများ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ကောင်းဖန်နိုင်ငံ၏ စစ်ရေးအင်အား နည်းပါးနေချိန်ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့၏ အချက်အချာကျသော ဒေသကို အလစ်အငိုက် စီးနင်းတိုက်ခိုက်ရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင် မဟုတ်ပါလော။

သယ်ယူပို့ဆောင်ရေးအတွက် နဂါးပျံသင်္ဘောကို အသုံးပြုထားသဖြင့် ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများသည် ကောင်းဖန်နိုင်ငံသို့ တစ်ရက်အတွင်း ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းဖန်နိုင်ငံအတွင်းသို့ လီတစ်ရာကျော်မျှ ဖြတ်သန်း ပျံသန်းလာခဲ့ကြ၏။

"တောက်... အားမရလိုက်တာ..."

"လမ်းတစ်လျှောက်မှာ ရွာတစ်ဆယ်ရွာနဲ့ မြို့တစ်မြို့ကို တွေ့ခဲ့ပေမဲ့ အကုန်လုံးက တခြားလူတွေရဲ့ လက်ဦးတာ ခံလိုက်ရပြီ..."

ထိုအခိုက်တွင် ရှီတာ့ဖုန်း ထိန်းချုပ်မောင်းနှင်နေသော နဂါးပျံသင်္ဘောပေါ်၌ သူက သင်္ဘောနံရံကို ဒေါသတကြီး ရိုက်ပုတ်လိုက်ရင်း ညည်းတွားလိုက်သည်။ ထိုနဂါးပျံသင်္ဘော ဆယ်စင်းလုံးကို ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီး တစ်ဦးစီက ထိန်းချုပ်ထားကြပြီး တစ်ယောက်ထက်တစ်ယောက် သာလွန်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်နေကြ၏။ ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများသည် ကောင်းဖန်နိုင်ငံအတွင်း မည်သူက ကုန်ပစ္စည်းနှင့် ရိက္ခာများကို အများဆုံး လုယူနိုင်မည်နည်းဟု ပြိုင်ဆိုင်လိုကြသည်။

ကောင်းဖန်နိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ရှီတာ့ဖုန်းသည် နဂါးပျံသင်္ဘောဖြင့် ခရီးနှင်ခဲ့သဖြင့် အရှိန်အဟုန်က အလွန်မြန်ဆန်လှကာ ပြန့်ကျဲနေသော ကျေးရွာများနှင့် မြို့အချို့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ရှီတာ့ဖုန်းနှင့် အခြားသော ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများက ၎င်းတို့၏ လူများကို ဦးဆောင်ကာ ထိုကျေးရွာများနှင့် မြို့များထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်အခါ ထိုနေရာများအားလုံးမှာ ယခင်ကတည်းက လုယက်ခြင်း ခံထားရပြီးဖြစ်ကြောင်း အံ့သြဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

"သခင်လေး... ကျောက်လင်နဲ့ သူ့ရဲ့ လူတစ်ရာက ဒီရွာတွေကို အရင်ဆုံး စီးနင်းသွားတာများလား..."

သူ၏ လက်အောက်ခံတစ်ယောက်က သတိကြီးစွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရှီတာ့ဖုန်းက သူ၏ ပေါင်ကို ဖြတ်ခနဲ ရိုက်လိုက်မိ၏။ ဟုတ်ပေသည်။ ဟုတ်ပေသည်။ သေချာပေါက် ဟုတ်ပေသည်။

"ဒါက ကျောက်လင်နဲ့ သူ့အဖွဲ့ရဲ့ လက်ချက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်..."

"အစ်ကိုကျောက်လင်က တကယ့်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ... သူက လူတစ်ရာတည်းကို ဦးဆောင်ပြီး ကောင်းဖန်နိုင်ငံထဲအထိ ရဲရဲဝံဝံ ဝင်ရောက်လုယက်ရဲတယ်..."

"သူက ငါ့အတွက် တကယ့်ကို အတုယူစရာ စံပြပုဂ္ဂိုလ်ပဲ..."

"မဖြစ်ဘူး... အစ်ကိုကျောက်လင်က ငါ့ကို အထင်သေးလို့မဖြစ်ဘူး... ငါ လုယက်မယ့် လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းရမယ်... ကျောက်လင်ရဲ့ နောက်ကွယ်ကနေပဲ တကောက်ကောက် လိုက်နေလို့ လုံးဝမဖြစ်ဘူး... မဟုတ်ရင် ငါက အမြဲတမ်း သူ့နောက်မှာပဲ ကျန်ရစ်နေလိမ့်မယ်..."

ကျောက်လင်နှင့် သိကျွမ်းခဲ့ပြီးနောက် ရှီတာ့ဖုန်းသည် တွေ့ဆုံမှုအချို့မှတစ်ဆင့် ကျောက်လင်ကို အလွန်သဘောကျနှစ်သက်သွားခဲ့ပြီး သူက နယ်ခြားစောင့်တပ်မှ ဖြစ်သည်ဟူ၍ အထင်သေးခြင်းမျိုး လုံးဝမရှိခဲ့ပေ။ ယခုအခါ ကျောက်လင်သည် ကောင်းဖန်နိုင်ငံသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ကောင်းဖန်နိုင်ငံကို အပြင်းအထန် လုယက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားသည့်အတွက် ရှီတာ့ဖုန်းသည်လည်း သူနှင့် ပြိုင်ဆိုင်လိုစိတ်များ စတင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ရှီတာ့ဖုန်းသည် အခြားသော နဂါးပျံသင်္ဘော ကိုးစင်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြီး သူ၏ ကောက်ချက်ကို အခြားသော ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီး ကိုးဦးအား ပြောပြလိုက်၏။ မကြာမီတွင် နဂါးပျံသင်္ဘော ဆယ်စင်းလုံးသည် လမ်းကြောင်းပြောင်းလဲကာ ကောင်းဖန်နိုင်ငံ၏ မြောက်ဘက်ဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းသွားကြတော့သည်။

နောက်ထပ် လီတစ်ရာခန့် ပျံသန်းပြီးနောက်...

နဂါးပျံသင်္ဘော ဆယ်စင်းသည် မြို့နှစ်မြို့နှင့် ကျေးရွာ နှစ်ဆယ်ကျော်ကို ထပ်မံ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများ အောက်သို့ ဆင်း၍ တိုက်ခိုက်ကြည့်သောအခါ ထိုမြို့များနှင့် ကျေးရွာများလည်း လုယက်ခြင်း ခံထားရပြီးဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ရပြန်၏။

"မြို့ထဲက လူတွေပြောပြချက်အရ သူတို့ကို လုယက်သွားတဲ့သူတွေက အရေအတွက် ထောင်နဲ့ချီရှိပြီး အားလုံးက စွမ်းအားကြီးတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေလို့ သိရတယ်..."

"ကြည့်ရတာ ရှေးဟောင်းသိုင်းပညာရှင် မိသားစုတွေ၊ လှည့်လည်သွားလာသူတွေနဲ့ လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူတွေလည်း ကောင်းဖန်နိုင်ငံထဲကို ရောက်လာပြီး ရူးသွပ်မတတ် လုယက်နေကြပြီ ထင်တယ်..."

"ငါတို့က ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီပဲ..."

မင်းသမီး ယွီကျောက်၊ ကောင်းနျန်ရှု၊ ရှီတာ့ဖုန်းနှင့် အခြားသော ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများသည် နဂါးပျံသင်္ဘော တစ်စင်းပေါ်တွင် စုရုံးရောက်ရှိနေကြပြီး အားလုံး၏ မျက်နှာများက မည်းမှောင်နေကြ၏။ ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများသည် နဂါးပျံသင်္ဘော ဆယ်စင်းလုံးကို အပြည့်အသိပ် သယ်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ကောင်းဖန်နိုင်ငံသို့ တက်ကြွစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် လီနှစ်ရာကျော်မျှ ပျံသန်းလာခဲ့ပြီးမှ မပြောပလောက်သော ရိက္ခာအနည်းငယ်ကိုသာ လုယူနိုင်ခဲ့ကြရာ ဤအတိုင်းသာ ဖုန်းလန်မြို့သို့ ပြန်သွားရမည်ဆိုလျှင် ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ အရှက်ရစရာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"မဟုတ်သေးဘူး... ငါတို့မှာ အခွင့်အရေး ရှိနေသေးတယ်..."

ရုတ်တရက် မင်းသမီးယွီကျောက်က ပြုံး၍ ပြောလိုက်၏။ အားလုံးက ဟုန်ယွီကျောက်ကို ဝိုင်း၍ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"အဲ့ဒီကျင့်ကြံသူထောင်ဂဏန်းက ငါတို့ထက် တစ်ရက်ပဲ စောပြီး ရောက်နေကြတာ... သူတို့က ကုန်ပစ္စည်းအချို့ကို အရင်ဆုံး လုယူနိုင်ကြတာ မှန်ပေမဲ့ သူတို့မှာ ဝိညာဉ်ရတနာတွေ မပါလာကြဘူး... သာမန်မြင်းကောင်းတွေကိုပဲ အသုံးပြုပြီး သယ်ဆောင်နေကြတာဆိုတော့ သူတို့ ဘယ်လောက်များများ သယ်နိုင်မှာမို့လို့လဲ..."

"ဒါတင်မကသေးဘူး... မြင်းတွေရဲ့ အရှိန်ကြောင့် အဲ့ဒီကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ခရီးစဉ်ကလည်း နှောင့်နှေးနေမှာပဲ..."

"ငါတို့မှာတော့ နဂါးပျံသင်္ဘောဆယ်စင်း ရှိနေတာဆိုတော့ အဲ့ဒီကျင့်ကြံသူတွေကို သေချာပေါက် အမီလိုက်နိုင်ပြီး သူတို့ထက် လက်ဦးမှု ယူနိုင်မှာပါ..."

မင်းသမီးယွီကျောက်က အကျိုးအကြောင်း ရှင်းပြလိုက်၏။

ထိုအခါမှသာ အားလုံးက အခြေအနေကို ရိပ်မိသွားကြပြီး စိတ်ဓာတ်များ ပြန်လည် တက်ကြွလာခဲ့ကြကာ မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်ကို ပြန်လည် မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။ ထို့ကြောင့် နဂါးပျံသင်္ဘော ဆယ်စင်းသည် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာဖြင့် ဆက်လက် ခရီးနှင်ခဲ့ကြ၏။

သေချာပေါက်ပင် တစ်နာရီခန့် ခရီးနှင်ပြီးနောက် နဂါးပျံသင်္ဘော ဆယ်စင်းသည် အတော်အတန်ကြီးမားသော မြို့ကြီးတစ်မြို့၏ အထက်ကောင်းကင်ယံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ထိုမြို့ကြီးအတွင်း၌ ကျင့်ကြံသူ ထောင်ဂဏန်းက မီးရှို့ခြင်း၊ လူသတ်ခြင်းနှင့် ရူးသွပ်မတတ် လုယက်ခြင်းများကို ပြုလုပ်နေကြသည်ကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

"နောက်ဆုံးတော့ အမီလိုက်နိုင်ခဲ့ပြီပဲ..."

အောက်ခြေရှိ မြို့ကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများသည် အလွန် ဝမ်းသာသွားကြသည်။

"ငါတို့လည်း အောက်ကိုဆင်းပြီး ကုန်ပစ္စည်းတွေကို လုယူကြစို့..."

မင်းသမီးယွီကျောက်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားခဲ့ပြီး သူမက ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်၏။

ဤဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများသည် ဂုဏ်သရေရှိ မိသားစုကြီးများမှဖြစ်ကြပြီး ငွေကြေးချို့တဲ့မှု မရှိကြသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အလကားရမည့် ပစ္စည်းများကို လုယက်သိမ်းပိုက်ရသည့် လုပ်ငန်းစဉ်က ၎င်းတို့အား အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားစေပေသည်။

ထို့ထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ယခုကဲ့သို့ လုယက်ဖျက်ဆီးခြင်းက ကောင်းဖန်နိုင်ငံကို ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်နိုင်မည့် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင်ဖြစ်သည်။ ကောင်းဖန်နိုင်ငံ၏ အခြေအနေက နောင်တွင် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားလျှင်ပင် ယခုပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများမှ ပြန်လည် နာလန်ထူရန်အတွက် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။ ဤသည်က မဟာချင်မင်းဆက်အတွက် အင်အား တိုးချဲ့ဖော်ထုတ်ရန် လုံလောက်သော အချိန်ကို ရရှိစေပေသည်။

"အားလုံးပဲ... အစွမ်းကုန်ကြိုးစားပြီး ရနိုင်သမျှ အရင်းအမြစ် ပစ္စည်းတွေကို အမိအရဆွဲယူကြ..."

"ဒီနေ့က ငါတို့အတွက် ရိတ်သိမ်းရမယ့်နေ့ပဲ... ဘာညှာတာမှုမှ ပြမနေနဲ့... ကောင်းဖန်နိုင်ငံကို ပြာကျသွားတဲ့အထိ လုယက်ပြီး မီးရှို့ပစ်ကြ..."

"အနည်းငယ်မျှ တန်ဖိုးရှိတဲ့ အခွင့်အရေးမျိုးကိုတောင် ငါတို့ လက်လွတ်မခံသင့်ဘူး..."

ဒုတိယမျိုးဆက် စစ်သူကြီးများအားလုံးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြတော့သည်။