အခန်း ၁၁၈

အခန်း (၁၁၈) - ကျုပ် လိမ်မပြောခဲ့ဘူး

မီးတောက်ဆိတ် အနည်းငယ်သည် တောက်လောင်နေသောဦးချိုများဖြင့် ၎င်းတို့၏ ခုခံစစ်ကြောင်းဆီသို့ တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လာကြလေသည်။

စစ်သည်များသည် လှံများကိုကိုင်စွဲကာ စစ်ကြောင်းနောက်ကွယ်၌ ခိုင်မာစွာ ရပ်တန့်စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

လုတင့်သည် စောင့်ကြည့်နေပြီး မီးတောက်ဆိတ်များ နီးကပ်လာသောအခါ အော်ဟစ်ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

“ပြင်ဆင်ကြ။ ငါရေတွက်တာကို စောင့်။ တစ်... နှစ်... သုံး... ထိုးစိုက်လိုက်ကြစမ်း”

၎င်းတို့၏ လှံများသည် ချီစွမ်းအင်ကြောင့် ဖြူဖွေးစွာတောက်ပလာပြီး မီးတောက်ဆိတ်များကို တည့်တည့်ဆွဲထိုးလိုက်ကြချေသည်။

မီးတောက်ဆိတ်များသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ညည်းတွားရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ လူးလိမ့်နေကြသည်။

အချို့သောစစ်သည်များသည် ဓားများကိုဆွဲထုတ်ကာ အနီးသို့ချဉ်းကပ်သွားပြီး ၎င်းတို့၏လည်ပင်းကို လှီးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် စစ်ကြောင်းအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်ကာ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်မှုကို စောင့်ဆိုင်းနေကြပြန်သည်။

လုတင့်နှင့် စစ်သည်များသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ နောက်ထပ် ရန်သူ့တိုက်စစ်လှိုင်း တစ်လှိုင်း ထပ်မံရောက်ရှိလာလေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ရန်သူမှာ မီးတောက်ဝံပုလွေများဖြစ်ပြီး အရေအတွက်အားဖြင့် နှစ်ဆမျှ ပိုများလာချေသည်။

တိုးဝင်လာသော မီးတောက်ဝံပုလွေအုပ်ကြီးကို မြင်သောအခါ အားလုံးမှာ တံတွေးများကိုပင် မြိုချလိုက်မိကြတော့သည်။

လုတင့်နှင့် စစ်သည်များသည် နီးကပ်လာသော မီးတောက်ဝံပုလွေများကို လှံများဖြင့် ထိုးသတ်ကြလေသည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အရေအတွက်မှာ များပြားလှပေသည်။

မီးတောက်ဝံပုလွေတစ်ကောင်သည် လုတင့်ထံသို့ ခုန်အုပ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

“သတိထားဦး”

လုတင့်သည် အခြားသော မီးတောက်ဝံပုလွေတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ သူ၏လှံကို ဆွဲထုတ်ရန် ကြိုးစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

အခြေအနေမှာ နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မီးတောက်ဝံပုလွေသည် လုတင့်နှင့် ပိုမိုနီးကပ်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အားလုံးမှာ ထိတ်လန့်တကြား အသက်ရှူရပ်မတတ် ဖြစ်သွားကြသည်။

ကယ်တင်နိုင်မည့်သူ တစ်ဦးဦးသာရှိပါက ကောင်းလေသည်။

လုတင့်၏ ကံကြမ္မာကို စဉ်းစားမိရင်း ၎င်းတို့၏နှလုံးသားများမှာ လေးလံဆွေးမြေ့သွားကြရသည်။

သူသည် ထူးဆန်းပြီး စိတ်ကူးယဉ်ဆန်သူ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့အပေါ် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ဆိုးရွားစွာ မဆက်ဆံခဲ့ဖူးချေ။

ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပင် လှံတစ်စင်းသည် လေထုကိုဖြတ်သန်းကာ မီးတောက်ဝံပုလွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။

မီးတောက်ဝံပုလွေသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး လှုပ်ရှားခြင်း မရှိတော့ချေ။

‘ဒါကို ဘယ်သူ လုပ်လိုက်တာလဲ’

တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုမီးတောက်ဝံပုလွေကို လှံဖြင့် လှမ်းထိုးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ရပေမည်။

၎င်းတို့မှာ မီးတောက်ဝံပုလွေများကို တိုက်ထုတ်ရန် အလွန် အလုပ်ရှုပ်နေကြသဖြင့် မည်သူဖြစ်သည်ကို သတိမပြုမိလိုက်ကြချေ။

လင်းဖန်၏ စိတ်ထဲတွင် ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

[ဒင်။ ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်]

[ကလဲ့စားချေအမှတ် + ၅၀

[လက်ရှိ ကလဲ့စားချေအမှတ် - ၉၃၀]

မီးတောက်ဝံပုလွေကို လှံဖြင့် ထိုးသတ်လိုက်သူမှာ လင်းဖန်ပင် ဖြစ်သည်။

လုတင့်ကို ခြိမ်းခြောက်နေသော အန္တရာယ်ကင်းစင်သွားသဖြင့် စစ်သည်များသည် မီးတောက်ဝံပုလွေများကို သတ်ဖြတ်ရန် အာရုံစိုက်လိုက်ကြသည်။

၎င်းတို့ တိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်လိုက်နိုင်ချိန်တွင်မူ ချီစွမ်းအင်နှင့် ခွန်အားအများစုကို အသုံးပြုလိုက်ရသဖြင့် အလွန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ဘုန်း…

ဘုန်း…

နောက်ထပ် တိုက်စစ်လှိုင်းက ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ရောက်ရှိလာပြန်သဖြင့် ၎င်းတို့ အားအင်ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် အချိန်မရလိုက်ပေ။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ၎င်းတို့မှာ မကောင်းသော ခံစားချက်များကို ရလိုက်ကြသည်။

မြေပြင်သည် ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေလေသည်။

၎င်းတို့၏ စိုးရိမ်စိတ်မှာ မှန်ကန်သွားခဲ့ပေသည်။

ဝုန်း…

ရေခဲစွယ်ဆင် လေးကောင်က ဝင်တိုက်လိုက်သဖြင့် တပ်စခန်း၏ တံတိုင်းကြီးမှာ ပြိုကျပျက်စီးသွားလေတော့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုတင့်သည် လက်ထဲမှလှံကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ သူ၏ စစ်သည်များကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုကို အမြန်ဆုံး ချရတော့မည်။

“ကယ်ကြပါဦး”

“အား...”

“ချီ... သတိထား”

၎င်းတို့၏ ရှေ့ဆုံးမှ စစ်သည်များသည် ရေခဲစွယ်ဆင်များကို မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ကြချေ။

၎င်းတို့သည် ရေခဲစွယ်ဆင်များ၏ နင်းခြေခြင်းကိုခံရကာ အသားစများ ကြေမွသွားကြရလေသည်။

လုတင့်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့တွေ ကျားမာန်စွယ်စစ်တပ်ထဲကို ဘာကြောင့် ဝင်ခဲ့ကြလဲဆိုတာ သတိရစမ်း။ ငါတို့ ချစ်ရတဲ့သူတွေကို ကာကွယ်ဖို့... ပြီးတော့...”

ခွပ်…

သူ စကားမဆုံးမီမှာပင် လင်းဖန်သည် သူ၏ လည်ပင်းကို လက်ဝါးစောင်းဖြင့်ရိုက်ချလိုက်ရာ သူသည် ချက်ချင်းပင် သတိလစ်မေ့မြောသွားတော့သည်။

လင်းဖန်၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်သောအခါ အခြားသော စစ်သည်များမှာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားကြသည်။

“မင်း... မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ”

လင်းဖန်က လုတင့်ကို လီထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်သည်။

“ငါ ဘာလုပ်လိုက်လဲ ဟုတ်လား။ ငါ မင်းတို့ အသက်တွေကို ကယ်တင်ပေးလိုက်တာလေ။ အခု သူ့ကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်ထားကြ။ ဒီမိစ္ဆာသားရဲတွေကိုတော့ ငါ့ကိုပဲ ကိုင်တွယ်ခွင့်ပြုလိုက်စမ်းပါ”

လီသည် လင်းဖန်ကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်လျက် သူ့ကို တားဆီးရန် ပြင်လိုက်သည်။

သူသည် အဘယ်အရာကို တွေးတောနေသနည်း။ ရေခဲစွယ်ဆင် လေးကောင်ကို တစ်ကိုယ်တော် တားဆီးရန် ကြိုးစားနေခြင်းလော။

သို့သော်ငြား သူ့တွင် တားဆီးရန် အခွင့်အရေး မရလိုက်ချေ။

ဘုန်း…

လင်းဖန်သည် သူ၏ အံ့ဖွယ်ခုန်ပျံခြင်းဖြင့် ရေခဲစွယ်ဆင်ကြီးတစ်ကောင်ဆီသို့ ခုန်အုပ်လိုက်သည်။

ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်သံက သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

[ဒင်။]

[ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် ဝိညာဉ် ချဉ်းကပ်လာနေသည်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပါသည်။]

[ကလဲ့စားချေအမှတ် ၁၅၀ ရရှိရန် ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် ရေခဲစွယ်ဆင်ကို သုတ်သင်ပါ။]

ရေခဲစွယ်ဆင်ကြီးသည် လင်းဖန်အား စိတ်အနှောင့်အယှက်ပေးသော ယင်ကောင်တစ်ကောင်အလား သဘောထားကာ ၎င်း၏ နှာမောင်းကို မြှောက်၍ လွှဲရိုက်လိုက်သည်။

သို့သော် ထိုရေခဲစွယ်ဆင်ကြီး မှားယွင်းသွားခဲ့ပေသည်။

လင်းဖန်က မူလချီလက်သည်းများကို အသုံးပြုကာ ထိုနှာမောင်းကြီးအား အပိုင်းပိုင်းအစစ ခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်သည်။

ရေခဲအစွယ်ဆင်ကြီးထံမှ ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လင်းဖန်သည် ၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်လေသည်။

ဆင်ကြီးက လင်းဖန်ကိုခါချရန် ခေါင်းကို အပြင်းအထန်ခါရမ်းနေသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။

ဂျွတ်…

လင်းဖန်၏ မူလချီလက်သည်းများက ရေခဲစွယ်ဆင်ကြီး၏ ခေါင်းထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားပြီး ဦးခေါင်းခွံကို အက်ကွဲသွားစေသည်။

သူသည် မူလချီလက်သည်းများထဲသို့ ချီစွမ်းအင်များ ပိုမိုစီးဆင်းစေလိုက်ပြီး ပို၍ နက်ရှိုင်းစွာ ထိုးသွင်းလိုက်လေသည်။

နာကျင်မှုကြောင့် ရေခဲစွယ်ဆင်ကြီးမှာ ရူးသွပ်သောင်းကျန်းသွားတော့သည်။

၎င်းသည် ပြေးလွှားသွားကာ ရှေ့ရှိ အခြားသော ရေခဲအစွယ်ဆင်ကြီးတစ်ကောင်ကို ဝင်တိုက်ပစ်လိုက်သည်။

စစ်သည်များက ထိုအခွင့်အရေးကိုအသုံးချကာ လဲကျသွားသော ရေခဲစွယ်ဆင်ကြီးထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားကြသည်။

လင်းဖန်သည် ရေခဲစွယ်ဆင်ကြီး၏ အကြမ်းပတမ်း ရုန်းကန်လှုပ်ရှားမှုများကြားတွင် မြဲမြံစွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။

မကြာမီမှာပင် သူ၏ လက်တစ်ဖက်လုံးသည် ရေခဲအစွယ်ဆင်ကြီး၏ ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားချေပြီ။

ထို့နောက် ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်သံက စိတ်ထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

[ဒင်။ ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။]

[ကလဲ့စားချေအမှတ် + ၁၅၀]

[လက်ရှိ ကလဲ့စားချေအမှတ် - ၁၀၈၀]

လင်းဖန်က လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လုတင့်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

လုတင့်မှာ ယခုအခါ သတိပြန်လည်လာပြီဖြစ်ကာ လင်းဖန်၏လုပ်ရပ်ကို အံ့သြမှင်တက်နေလေသည်။

အခြားစစ်သည်များမှာလည်း ထိုနည်းတူပင်။

သို့သော်ငြား လီကမူ သူ့ကို ကျိန်ဆဲနေပေသည်။

လင်းဖန်သည် အပြင်ပန်းထက် ပို၍ စွမ်းအားကြီးမားကြောင်းကို ကြိုတင်မပြောပြခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင်။

လင်းဖန်က ပခုံးတွန့်လိုက်ရုံသာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ကျန်ရစ်နေသော ရေခဲစွယ်ဆင်ကြီး နှစ်ကောင်ထံသို့ အာရုံပြောင်းလိုက်လေသည်။

ဘုန်း...

သူသည် အခြားသော ရေခဲစွယ်ဆင်ကြီး တစ်ကောင်၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြန်သည်။

သူသည် အသင့်ပြင်ထားသော မူလချီလက်သည်းများဖြင့် လည်ပင်းဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

သူက လည်ပင်းအတွင်းသို့ ထိုးသွင်းကာ အောက်ဘက်သို့ တောက်လျှောက် ဆွဲချလိုက်ရာ ဧရာမဒဏ်ရာကြီးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။

ထိုဒဏ်ရာထဲမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာတော့သည်။

ဖုန်း...

ရေခဲစွယ်ဆင်ကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားကာ လေထုထဲတွင် တုံးတိတိဖြင့် ကျယ်လောင်သော အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထို့နောက် ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်သံက စိတ်ထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။

[ဒင်။ ယုတ်မာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်။]

[ကလဲ့စားချေအမှတ် + ၁၅၀]

[လက်ရှိ ကလဲ့စားချေအမှတ် - ၁၂၃၀]

နောက်ဆုံးကျန်နေသော ရေခဲစွယ်ဆင်ကြီးကို သူကိုယ်တိုင် အဆုံးသတ်ချင်ခဲ့သော်လည်း အခြားကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သုတ်သင်ရှင်းလင်းပြီး ဖြစ်နေချေပြီ။

ယခုအချိန်တွင်မူ မိစ္ဆာသားရဲများအားလုံးကို ရှင်းလင်းပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

စစ်သည်များက ပြန်လည်စုစည်းကာ ဒဏ်ရာရရှိသူများကို စောင့်ရှောက်ရန် ပြင်ဆင်ကြလေသည်။

လင်းဖန်သည် လုတင့်နှင့် ကျန်ရစ်သူများရှိရာသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

“မင်း...”

လုတင့်မှာ လင်းဖန်အား မည်သို့ပြောရမည်ကို မသိတော့ချေ။

“ဟုတ်တယ်၊ မင်း ခန့်မှန်းတာ မှန်တယ်။ မင်းအဖေရဲ့ ကျေးဇူးကြောင့် မင်းရဲ့ လုံခြုံရေးကို သေချာအောင်လုပ်ဖို့ ငါ ဒီကို ရောက်နေတာပဲ”

“ငါ့မှာ အခု လုံလောက်တဲ့ အရည်အချင်းရှိနေပြီလို့ သူ့ကို ပြောခဲ့သားပဲ”

လုတင့်မှာ သိပ်မကျေနပ်လှသော်လည်း စောစောက သူလုပ်ရန် ပြင်ဆင်ခဲ့သည်များကို ပြန်အမှတ်ရသွားပြီးနောက် စကားကို ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

သူ၏ ဖခင်သာမရှိခဲ့လျှင် သူတို့အဖွဲ့တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

“လင်းဖန်... ရွာကလာတဲ့သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲနိုင်ရတာလဲ”

လီက အနားသို့ ရောက်လာကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကောက်ကျစ်တယ်... ငါ အားနည်းတယ်လို့ တစ်ခါမှ မပြောခဲ့ဘူးနော်။ ငါ မိစ္ဆာသားရဲ ဆယ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်ချင်ခဲ့တာ မှတ်မိသေးရဲ့လား”

လင်းဖန်က ပခုံးတွန့်ရင်း ပြန်လည်ချေပလိုက်လေသည်။

“မင်း...”

လင်းဖန်ပြောသည်မှာ မှန်ကန်နေသောကြောင့် လီမှာ နောက်ထပ် ဘာမှ မပြောနိုင်တော့ပေ။

သူက မိစ္ဆာသားရဲ ဆယ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်ချင်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်။

မည်သူကမျှ သူ့ကို အလေးအနက် မထားခဲ့ခြင်းသာ။

“အားလုံး ရှင်းလင်းပြီးပြီ... ဒဏ်ရာရတဲ့သူတွေကို တဲတွေဆီ ခေါ်သွားကြ”

ဗိုလ်ချုပ်၏အလံကို ကိုင်ဆောင်ထားသော စာပို့စစ်သည်တစ်ဦးက သတင်းစကားကို ဟစ်အော်ရင်း လိုက်လံပြေးလွှားနေလေသည်။

ထိုအခါမှသာ လူတိုင်းမှာ သက်ပြင်းကြီးချကာ စိတ်အေးသွားကြတော့သည်။