အခန်း ၁၁၉

အခန်း (၁၁၉) - သံတူအသစ်များ

စစ်သူကြီးလျိုဖုန်းသည် ကျဆုံးသွားသူများကို ရှင်းလင်းရန်၊ တပ်များကို ပြန်လည်စုဖွဲ့ရန်နှင့် သတိရှိရှိစောင့်ကြပ်နေရန် စစ်သည်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ စီစဉ်ညွှန်ကြားလိုက်လေသည်။

ဝါရင့်စစ်သားကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်သည့်အတွက် ဤသည်မှာ သူ့အတွက် ပုံမှန်လုပ်ရိုးလုပ်စဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် လုတင့်နှင့် အခြားစစ်သည်များမှာ ဒဏ်ရာအနည်းငယ်သာ ရရှိခဲ့ကြသည်။

အများစုမှာ မီးတောက်ဆိတ်များနှင့် မီးတောက်ဝံပုလွေများကို ရင်ဆိုင်ရစဉ် မီးဟပ်ခံရသည့် မီးလောင်ဒဏ်ရာများသာ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့ကို ဒဏ်ရာများတွင် လိမ်းကျံရန် ဆေးဝါးအချို့ ပေးဝေထားလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လင်းဖန်နှင့် အခြားစစ်သည်များမှာ ၎င်းတို့၏ နေရာများတွင် အသင့်အနေအထားဖြင့် စောင့်ကြပ်နေကြသည်။

၎င်းတို့ နေ့တစ်ဝက်ခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် မိစ္ဆာသားရဲအုပ်၏ အရိပ်အယောင်မတွေ့ရသဖြင့် အရေးပေါ်အခြေအနေကို ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။

“မြို့စားက မင်းကိုလာခေါ်ဖို့ လူလွှတ်လိုက်တယ်။ မင်း အချိန်မရွေး ထွက်သွားလို့ရပြီ”

မကြာမီမှာပင် အလုပ်များနေသော စစ်သူကြီးလျိုဖုန်းက ရောက်လာပြီး လင်းဖန် တပ်စခန်းမှ ထွက်ခွာရန် စီစဉ်ပေးလေသည်။

လင်းဖန်က မတ်တပ်ရပ်ကာ လက်နှစ်ဖက်ကိုဆုပ်၍ စစ်သည်များကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူသည် လှည့်ကာ စစ်သူကြီးလျိုဖုန်းနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

“ဟေး လင်းဖန် ငါပြောထားတာကို မှတ်ထားနော်။ ငါ့အိမ်ကို အချိန်မရွေး လာလည်လို့ရတယ်”

တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသော လင်းဖန်ကိုကြည့်ရင်း လီက အော်ပြောလိုက်သည်။

သူ့ကို အံ့ဩသွားစေသည်မှာ လင်းဖန်က ခေါင်းလှည့်လာပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ခြင်းပင်။

ချင်ဖုန်းဂိုဏ်း၏ အတွင်းစည်းတပည့်တစ်ယောက်က သူ့အား ယခုထိ အသိအမှတ်ပြုနေဆဲဖြစ်မည်ကို သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူတို့၏ ဘဝများမှာ တော်တော်လေးကို ကွာခြားလှသော်လည်း လင်းဖန်က တုံ့ပြန်ပေးခဲ့သေးသည်။

လင်းဖန်အတွက်မူ ဤအရာက ချွမ်မင်းဆက်သည် တိုင်းပြည်ကို ခြိမ်းခြောက်လာသည့် အန္တရာယ်များကိုကာကွယ်ရန် ၎င်း၏စစ်တပ်နှင့် ကျင့်ကြံသူများကို မည်သို့ အသုံးပြုသည်ဆိုသည်ကို မျက်စိပွင့်သွားစေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် သူနှင့် နောက်ခံအခြေအနေတူညီသော အခြားသူများကို သိကျွမ်းခွင့်ရသည့်အတွက်လည်း ဝမ်းမြောက်မိလေသည်။

…

မြို့စားအိမ်တော်…

ဟုန်ဖုန်းမြို့သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် လင်းဖန်အတွက် နေ့တစ်ဝက်ခန့် ခရီးနှင်ခဲ့ရလေသည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ စောင့်ဆိုင်းရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

လင်းဖန် ရောက်ရှိလာချိန်တွင် မြို့စားသည် တံခါးဝ၌ တောက်ပစွာ ပြုံးရွှင်နေလေသည်။

သူက လင်းဖန်ကို ဧည့်ခန်းဆီသို့ ချက်ချင်း ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

မြို့စားမှာ ပြုံးဖြီးနေရင်း လင်းဖန်အတွက် လက်ဖက်ရည်ကို အမြန်ငဲ့ပေးလေသည်။

သားဖြစ်သူ ဘေးကင်းကြောင်း သတင်းကိုကြားပြီးနောက် မြို့စားလုမှာ စိတ်သက်သာရာရသွားခဲ့သည်။

လုတင့်၏ လုံခြုံရေးအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်ကာ အိပ်မပျော်သောညများ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

မိစ္ဆာသားရဲအုပ်ကိုနှိမ်နင်းသည့် စစ်ဆင်ရေးမှာ အောင်မြင်ခဲ့ပြီး ဟုန်ဖုန်းမြို့မှာလည်း ထိခိုက်ပျက်စီးမှု မရှိခဲ့ချေ။

“ရော့ လက်ဖက်ရည် သုံးဆောင်ပါဦး”

မြို့စားက ပြောလိုက်ပြီး အစေခံများကို လက်ခုပ်တီး၍ အချက်ပြလိုက်သည်။

အစေခံများမှာ လျင်မြန်စွာ ထွက်သွားကြပြီး တစ်ခဏအကြာတွင် ဆေးပုလင်းတစ်လုံးကို ယူဆောင်၍ ပြန်ရောက်လာကြသည်။

ထို့နောက် မြို့စားက ထိုဆေးပုလင်းကို လင်းဖန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

“သဘောတူထားတဲ့အတိုင်း ဆုကြေးဖြစ်တဲ့ ကောင်းကင်အမြုတေဆေးလုံးပဲ”

လင်းဖန်က ဆေးပုလင်းကို ယူလိုက်ပြီး အဆို့ကိုကို ဖွင့်လိုက်သည်။

မွှေးကြိုင်သော ရနံ့တစ်ခုက သူ၏ နှာခေါင်းထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လာကာ မျိုချပစ်ရန် ဆွဲဆောင်နေတော့သည်။

သို့သော်ငြား လင်းဖန်မှာ မိမိကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး အဆို့ကို ပြန်ပိတ်လိုက်လေသည်။

ချင်ဖုန်းဂိုဏ်းသို့ရောက်မှသာ နောက်တစ်ဆင့်သို့ အဆင့်တက်ရန်ကြိုးစားခြင်းက သူ့အတွက် ပို၍ လုံခြုံပေလိမ့်မည်။

ဂိုဏ်းတူအစ်ကိုကြီးစွန်းဟိုင်က သူ့ကို သေချာ ဂရုစိုက်ပေးမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မြို့စားမင်း။ ကျုပ်အတွက် တခြားတာဝန်တွေရှိရင်လည်း အသိပေးပါဦး”

လင်းဖန်က အရိုအသေပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

ကြာနက်ဂိုဏ်းနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်က အခြေအနေများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခုတာဝန်မှာ အတော်လေး လွယ်ကူနေခဲ့သည်။

ထို့အပြင် မြို့စားထံမှရရှိခဲ့သော ဆေးလုံးများကိုလည်း သွေးနှင့်ချီ ပြန်လည်အားဖြည့်ဆေးလုံး အချို့မှလွဲ၍ သိပ်မသုံးခဲ့ရချေ။

ကောင်းကင်အမြုတေဆေးလုံးများကို ဖားပြုတ်ရုပ်တုငယ်ထဲသို့ ထည့်သိမ်းလိုက်ပြီးနောက် လင်းဖန်သည် စီမာမိသားစုအိမ်တော်ဆီသို့ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် လင်းဖန်သည် စီမာမိသားစုအိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ အစောင့်များမှာ သူ့ကိုမြင်သည်နှင့် ပြုံးရွှင်စွာ ဆီးကြိုကြလေသည်။

၎င်းတို့က သူ့ကို လမ်းပြပေးကာ စီမာလျန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေစဉ်အတွင်း သောက်စရာနှင့် မုန့်ပဲသရေစာများ အလျှံပယ်ရရှိအောင် ပြင်ဆင်ပေးကြသည်။

“ပြန်ရောက်လာပြီလား။ အချိန်ကိုက်ပဲ။ ဆရာကြီးရှင်းက မင်းအတွက် တူအသစ်တွေကို သွန်းလုပ်ပြီးစီးသွားတာနဲ့ ကွက်တိပဲ”

စီမာလျန်က လင်းဖန်ကို မြင်သည်နှင့် ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

“တကယ်လား။ ဒါဆို သွားကြည့်ကြရအောင်”

လင်းဖန်သည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ တူအသစ်များကို မြင်တွေ့ရန် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ချေ။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် ဆရာကြီးရှင်းရှိရာသို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

လမ်းခရီးတွင် လင်းဖန်သည် အစေခံများက စီမာလျန်ကိုမြင်သည်နှင့် ရိုသေသမှုဖြင့် ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်နေကြသည်ကို သတိပြုမိလေသည်။

‘စီမာမိသားစုက စီမာလျန်ကို အိမ်တော်သခင်အဖြစ် တရားဝင် အသိအမှတ်ပြုလိုက်ကြပြီ ထင်တယ်’

လင်းဖန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

ဤအချက်က လင်းဖန်အတွက်လည်း သတင်းကောင်းတစ်ရပ်ပင်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် လက်နက်ကိရိယာများနှင့်ပတ်သက်၍ အကူအညီလိုပါက စီမာလျန်ထံမှ အလွယ်တကူ တောင်းခံနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

“အာ... မင်းတို့ ရောက်လာကြပြီကိုး”

ဆရာကြီးရှင်းက လင်းဖန်နှင့် စီမာလျန်တို့ အလုပ်ရုံထဲသို့ ဝင်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ လှမ်းပြောလိုက်သည်။

အလုပ်ရုံထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် လင်းဖန်သည် ပြင်းထန်သော အပူလှိုင်းတစ်ခုကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုအပူလှိုင်းမှာ အတွင်းရှိသတ္တုရိုင်းများကို အရည်ဖျော်နေသော မီးဖိုကြီးထံမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ပူပြင်းအိုက်စပ်သော ပတ်ဝန်းကျင်ကို အမြဲတစေ ရင်ဆိုင်နေရသဖြင့် လက်နက်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ရန်မှာ လွယ်ကူလှသည်တော့ မဟုတ်ချေ။

ဆရာကြီးရှင်းသည် လုပ်လက်စအလုပ်များကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး လင်းဖန်၏တူများကို ယူဆောင်လာရန် သူ၏လက်ထောက်များကို အချက်ပြလိုက်သည်။

လက်ထောက်များက တွန်းလှည်းငယ်တစ်ခုဖြင့် တူများကို လျင်မြန်စွာ တွန်းယူလာကြသည်။

လင်းဖန်သည် တူအသစ်များကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

၎င်းတို့မှာ သူ၏ ယခင်တူများကဲ့သို့ပင် ပုံသဏ္ဌာန်တူညီလှသည်။

ရှစ်ကွက်အင်းကဲ့သို့ပင် ရှစ်မြှောင့်ပုံသဏ္ဌာန် ရှိပေသည်။

သို့သော်ငြား သွန်းလုပ်ရာတွင် အသုံးပြုထားသော ပစ္စည်းနှစ်မျိုးကိုမူ သိသာထင်ရှားစွာ မြင်တွေ့နိုင်သည်။

တစ်မျိုးမှာ ဝိညာဉ်ဖျက်သံမဏိ၏ အရောင်အသွေးဖြစ်ပြီး မှောင်မှိုင်းသော သတ္တုရောင် တောက်ပနေသည်။

ကျန်တစ်မျိုးမှာမူ ပလုပ်တုတ်မှ ရရှိသော ဟင်းလင်းပြင်သံမဏိ ဖြစ်ချေသည်။

မိစ္ဆာသားရဲအမြုတေနှစ်ခုကိုလည်း ယခင်ကဲ့သို့ပင် တူ၏ထိပ်ဖျား၌ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းထားလေသည်။

လင်းဖန်သည် ထိုတူများကို ကိုင်မြှောက်၍ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်သည်။

အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ၎င်းတို့သည် ယခင်တူများထက် ပိုမိုလေးလံနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤအချက်က တိုက်ခိုက်ရေးတွင် ပိုမိုပြင်းထန်သော ထိခိုက်ပျက်စီးမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

“ဒါတွေက ဝိညာဉ်အဆင့် လက်နက်တွေပဲ။ အနားသတ်တွေမှာပါတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်သံမဏိက မီးနဲ့ ရေခဲလို ဓာတ်သဘာဝ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ပျက်ပြယ်စေနိုင်စွမ်းရှိတယ်။ ဝိညာဉ်ဖျက်သံမဏိကတော့ ရန်သူကို ခဏတာ မိန်းမောသွားစေလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့်နဲ့ အောက်ကလူတွေအပေါ်မှာပဲ အကျိုးသက်ရောက်လိမ့်မယ်”

ဆရာကြီးရှင်းက တူများ၏ ထူးခြားသောစွမ်းရည်များကို ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

လင်းဖန်က ဆရာကြီးရှင်းနှင့် စီမာလျန်တို့ကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်သည်။

ဤခရီးစဉ်မှာ လုံးဝကို ထိုက်တန်လှပေသည်။

ယခုအခါတွင် သူသည် အခြေခံအုတ်မြစ်တည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်နှင့် ရှစ်ကွက်အင်း သားရဲတူသိုင်းကို သင်ယူရန်သာ လိုအပ်တော့သည်။

ထို့နောက် လင်းဖန်နှင့် စီမာလျန်တို့သည် ဆရာကြီးရှင်းကို နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

စီမာလျန်သည် လင်းဖန်အတွက် အလွန်ခမ်းနားလှသော စားသောက်ပွဲကြီးကို ပြင်ဆင်ထားလေသည်။

သူက လင်းဖန်ကို မဖြစ်မနေ စားသောက်ပွဲတွင် ပါဝင်ဆင်နွှဲသွားရန် တောင်းဆိုလေသည်။

လင်းဖန်သည်လည်း လောလောဆယ်တွင် အလျင်လိုစရာမရှိသဖြင့် သဘောတူလိုက်သည်။

သခင်မချူးသည်လည်း ထုံးစံအတိုင်း နွေးထွေးပျူငှာစွာရှိနေပြီး လင်းဖန်အတွက် အစားအသောက်နှင့် အဖျော်ယမကာများ မပြတ်လပ်စေရန် ဂရုတစိုက် ပြင်ဆင်ပေးပေသည်။

ဆယ်ပွဲမြောက် ဟင်းလျာများကို စားသောက်ပြီးစီးသွားချိန်တွင် စီမာလျန်သည် လင်းဖန်ထံသို့ စာအိတ်တစ်အိတ် ကမ်းပေးလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်း မထွက်သွားခင် ဒီစာကို လက်နက်တောင်ထွတ်ဆီ ယူသွားပေးပါဦး”

“ရတာပေါ့။ ကျုပ် လက်နက်တောင်ထွတ်ကို ပို့ပေးပါ့မယ်”

စီမာလျန်တစ်ယောက် ချင်ဖုန်းဂိုဏ်းမှ ထွက်ခွာတော့မည့်အကြောင်းကို အသိပေးသည့် စာဖြစ်လိမ့်မည်ဟု လင်းဖန် ခန့်မှန်းလိုက်မိသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အတန်ကြာ စကားစမြည်ပြောဆိုပြီးနောက် အိပ်စက်အနားယူရန် အချိန်တန်လေပြီ။

နောက်တစ်နေ့တွင် လင်းဖန်သည် စီမာမိသားစုအိမ်တော်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

အဆုံးသတ်တွင်မူ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်ရန်အတွက် ချင်ဖုန်းဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည်ဦးတည်ခဲ့တော့သည်။