အခန်း ၁

အခန်း (၁) တင့်ကား ၃၀၀ လား... စက္ကူခေါက် လက်နက်စနစ်...

"ကျေးဇူးပါ စထရမ့်မာကြီးရေ… အစ်ကိုလုပ်ပေးတဲ့ စက္ကူသေနတ်က တကယ်ကို အစစ်အတိုင်းပဲဗျာ…”

"ကျွန်တော့်အဘိုးက ဂျပန်တော်လှန်ရေးစစ်ပွဲမှာ ပါဝင်ခဲ့တဲ့ စစ်မှုထမ်းဟောင်းတစ်ယောက်ပါ…"

"ဒီစက္ကူပူဇော်ပစ္စည်းကို သူ သေချာပေါက် သဘောကျမှာပါ…"

နန်ပြည်နယ်၊ ကျန်းမြို့။

ရှေးဟောင်းပုံစံ ချန်မိသားစု စက္ကူလက်မှုဆိုင်အတွင်း၌ ချန်မိုသည် လိုက်ဖ်လွှင့်နေသည့် မှတ်ချက်များကို ကြည့်ရှုရင်း သူ၏အလုပ်များဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေပေ၏။

"အိုကေ… ကျေနပ်တယ်ဆိုရင် ရပါပြီ…"

ရွေ့လျားသွားသော မှတ်ချက်အနည်းငယ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချန်မိုက ပြုံးလျက် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်တော့ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။

ချန်မိုသည် ပေကျင်း သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာတက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရရှိခဲ့သည့် ထိပ်တန်းကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

လွန်ခဲ့သော ခြောက်လခန့် ချန်မို၏ တက္ကသိုလ်ဘွဲ့ရမည့် အကြိုနေ့တွင် သူ၏ဖခင်မှာ ရုတ်တရက် နာမကျန်းဖြစ်ကာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့၏။

မသေဆုံးမီ ဖခင်ဖြစ်သူသည် ချန်မို၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ကျန်းမြို့ရှိ သူတို့၏ ဇာတိမြေသို့ ပြန်လာရန်နှင့် ချန်မိသားစု၏ မျိုးဆက်သုံးဆက်တိုင်တိုင် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့သော စက္ကူလက်မှုပညာကို ဆက်ခံရန် တောင်းဆိုခဲ့ပေသည်။

ဖခင်၏ နောက်ဆုံးဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရန်အတွက် ချန်မိုသည် တက္ကသိုလ်မှ ဘွဲ့ရပြီးသည်နှင့် တပြိုင်နက် ကျန်းမြို့သို့ ချက်ချင်းပြန်လာခဲ့ကာ စတုရန်းမီတာ ၅၀ အောက်သာ ကျယ်ဝန်းသော ချန်မိသားစု စက္ကူလက်မှုဆိုင်ကို လွှဲပြောင်းရယူခဲ့လေ၏။

ယနေ့ခေတ်တွင် စက္ကူလက်မှုလုပ်ငန်းသည် အခြေအနေ သိပ်မကောင်းလှချေ။

လူငယ်အများစုသည် ဤအရာများကို လုံးလုံးလျားလျား ဂရုမစိုက်ကြတော့ဘဲ သက်ကြီးရွယ်အိုများကလည်း ဈာပနလုပ်ငန်းများမှ တစ်နေရာတည်း အပြီးအစီး ဝန်ဆောင်မှုများကိုသာ ပိုမိုနှစ်သက်ကြပေသည်။

ထို့ကြောင့် လွန်ခဲ့သော ခြောက်လခန့်မှစ၍ ချန်မိသားစု စက္ကူလက်မှုဆိုင်သည် အော်ဒါတစ်ခုပြီးမှတစ်ခုသာ ရရှိသည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့၏။

မှန်ပေသည်၊ ချန်မိုက ပြောင်းလဲမှုများ ပြုလုပ်ရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးပေသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယခုအချိန်၌ သူသည် Douyin ပလပ်ဖောင်းပေါ်တွင် လိုက်ဖ်လွှင့်နေပြီး ဒီနည်းလမ်းဖြင့် ဖောက်သည်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်ရန် မျှော်လင့်နေခြင်း ဖြစ်၏။

ထိုနည်းလမ်းသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသော်လည်း များများစားစားတော့ မဟုတ်ပေ။

အွန်လိုင်းမှတစ်ဆင့် ချန်မိုထံတွင် စက္ကူပူဇော်ပစ္စည်းများ စိတ်ကြိုက်မှာယူသည့် ဖောက်သည်အရေအတွက်မှာ သနားစရာကောင်းလောက်အောင် နည်းပါးနေဆဲပင်။

ဤအချိန်တွင် ချန်မိုသည် မိသားစုလုပ်ငန်းကို စွန့်လွှတ်ကာ ဆိုင်ခန်းကို တစ်ဆင့်ပြန်ငှားပြီး တည်ငြိမ်သော အလုပ်တစ်ခုရှာဖွေရန် ပေကျင်းသို့ ပြန်သွားသင့်၊ မသင့်ကိုပင် စဉ်းစားနေခဲ့ချေပြီ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဝင်ငွေက ထွက်ငွေကို မကာမိချေ။ ဖခင်ချန်ထားရစ်ခဲ့သော စုဆောင်းငွေများ ရှိနေလျှင်ပင် ချန်မို၏ ငွေကြေးများသည် အနှေးနှင့်အမြန် ကုန်ခမ်းသွားပေတော့မည်။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိချိန်တွင် ချန်မိုသည် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်လာကာ မည်သည့်အရာကိုမျှ လုပ်ဆောင်လိုစိတ် မရှိတော့ချေ။

လိုက်ဖ်လွှင့်မှုထဲမှ ကြည့်ရှုသူများနှင့် စကားပြောရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင်။

ရုတ်တရက် လိုက်ဖ်လွှင့်မှု မှတ်ချက်များထဲတွင် Level 5 ပရိသတ်တံဆိပ်ပြသထားသည့် မှတ်ချက်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။

"အစ်ကိုမို… ကျွန်တော် အစ်ကို့ဆီမှာ တင့်ကား ၃၀၀ တစ်စီးလောက် စိတ်ကြိုက်မှာလို့ ရမလား…"

"ကျွန်တော့်အဖေက ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်က မတော်တဆမှုတစ်ခုနဲ့ ဆုံးသွားလို့ပါ… ဒါက သူ့ရဲ့ အကြိုက်ဆုံးအရာဆိုတော့ အဲဒါလေးတစ်ခု စိတ်ကြိုက်လုပ်ပြီး သူ့အတွက် မီးရှို့ပေးချင်လို့ပါ…"

မာလာယု အမည်ရှိ အသုံးပြုသူတစ်ဦးက လိုက်ဖ်လွှင့်မှုထဲတွင် တောင်းဆိုလာခဲ့သည်။

"တင့်ကား… ၃၀၀…"

"ပြဿနာမရှိပါဘူး… ဒီအော်ဒါကို ငါ လက်ခံလိုက်မယ်…"

မာလာယု၏ မှတ်ချက်များစွာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချန်မိုက တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သဘောတူလိုက်၏။

သူ့အတွက်တော့ ယွမ် ၃၀၀ တန် အော်ဒါသည် သေးငယ်သော အော်ဒါတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

စက္ကူသေနတ်များ စိတ်ကြိုက်လုပ်ပေးရန် တောင်းဆိုသည့် အွန်လိုင်းအသုံးပြုသူများအတွက် စာပို့ခနုတ်ပြီးပါက ချန်မိုသည် ယွမ်ဆယ်ဂဏန်းခန့်သာ အမြတ်ရရှိပေသည်။

စက္ကူတင့်ကားတစ်စီး ပြုလုပ်ခြင်းက တော်တော်လေး စိန်ခေါ်မှုကြီးမားပြီး အလုပ်များစွာ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်လှ၏။

အော်ဒါကို မည်သို့ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ရမည်ကို ချန်မို စဉ်းစားနေချိန်မှာပင်။

ရုတ်တရက် သူ၏စိတ်ထဲတွင် စက်ရုပ်သံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။

[ဒင်… ပိုင်ရှင်က အခက်အခဲကြုံတွေ့နေရတဲ့အတွက် စက္ကူခေါက် လက်နက်စနစ်ကို ချိတ်ဆက်နေပါတယ်…]

[ဒင်… စနစ်ချိတ်ဆက်မှု အောင်မြင်သွားပါပြီ…]

[ကစားသမားသစ် လက်ဆောင်ထုပ်ကို ပေးပို့လိုက်ပါပြီ… ကျေးဇူးပြုပြီး စစ်ဆေးကြည့်ပါ…]

ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာသော စက်ရုပ်သံများကြောင့် ချန်မိုသည် ခေါင်းမူးသွားသလို ခံစားလိုက်ရ၏။

ချက်ချင်းပင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူက စိတ်ထဲမှနေ၍ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"စနစ်…"

ခေတ်သစ် လူငယ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ချန်မိုသည် အွန်လိုင်းဝတ္ထုများကို ကောင်းစွာဖတ်ရှုဖူးသူဖြစ်ရာ စနစ်ဆိုသည့် သဘောတရားနှင့် သူစိမ်းမဖြစ်နေချေ။

သို့သော် ဝတ္ထုများထဲတွင်သာ ပါလေ့ရှိသော ဤကဲ့သို့ ဇာတ်ကွက်မျိုးက သူ၏အပေါ်သို့ အမှန်တကယ် ကျရောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးလုံးလျားလျား ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

"မာလာယု… မင်းရဲ့ စိတ်ကြိုက်အော်ဒါက တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးတယ်… ငါ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်နည်းနည်း ယူရလိမ့်မယ်…"

"မင်းတောင်းဆိုထားတဲ့ စက္ကူပူဇော်ပစ္စည်းတွေ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဆိုရင် မင်းဆီကို မက်ဆေ့ချ် ပို့လိုက်ပါ့မယ်…"

ချန်မိုသည် သူ လိုက်ဖ်လွှင့်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်းကိုတော့ မေ့မသွားခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် သူ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ မာလာယုအား လိုက်ဖ်လွှင့်မှုထဲတွင် စကားအနည်းငယ် ပြောကြားလိုက်ပြီးနောက် လိုက်ဖ်ကို အလျင်အမြန် ပိတ်ကာ အော့ဖ်လိုင်း ဆင်းသွားတော့သည်။

"စနစ်… မင်း ရှိနေသေးလား…"

လိုက်ဖ်ကို ပိတ်ပြီးနောက် ချန်မိုက စိတ်ထဲမှ တိုးညင်းစွာ ခေါ်လိုက်၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်။

သူသာလျှင် မြင်တွေ့နိုင်သော အပြာနုရောင် အလင်းမျက်နှာပြင်တစ်ခု သူ၏ မျက်လုံးရှေ့၌ ပေါ်လာခဲ့သည်။

[စက္ကူခေါက် လက်နက်စနစ်]

[ပိုင်ရှင်… ချန်မို]

[အလုပ်အကိုင်… ချန်မိသားစု စက္ကူလက်မှုဆိုင် ပိုင်ရှင်]

[လက်ရှိ ရမှတ်… ၁၂]

[စွမ်းရည်… အံ့မခန်း လက်များ (လက်မှုပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းရည် အလွန်အားကောင်းပြီး အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်းကို နှစ်ဆ တိုးစေသည်)]

[ကစားသမားသစ် လက်ဆောင်ထုပ်… ပင်မတိုက်ပွဲဝင် တင့်ကား ပုံစံကြမ်းများနှင့် စက္ကူလက်မှု ဒီဇိုင်းများ၊ အထူး စက္ကူပစ္စည်း ဖော်မြူလာများ၊ တိကျစွာ ပစ်မှတ်ရှာနိုင်သော အမြောက်ဆန် ပုံစံကြမ်းများနှင့် စက္ကူလက်မှု ဒီဇိုင်းများ]

"ဝိုး… ဒါ တကယ်ကြီးပဲ…"

"ငါ တကယ်ကြီး စနစ်တစ်ခုနဲ့ ချိတ်ဆက်မိသွားပြီပဲ…"

သူ၏ရှေ့ရှိ အလင်းမျက်နှာပြင်ကို ကြည့်ကာ ချန်မိုက အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

ထို့နောက် ချန်မိုသည် စနစ်ကို မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ကို စတင်လေ့လာတော့သည်။

စနစ်မှ သူ့ထံ ပေးပို့လာသော အသုံးပြုနည်း လမ်းညွှန်အရ သူ၏ စက္ကူခေါက် လက်နက်စနစ်သည် နာမည်နှင့်လိုက်အောင် ရိုးရှင်းသော စက္ကူပစ္စည်းများကို အသုံးပြုကာ လက်နက်များကို လက်ဖြင့် ဖန်တီးနိုင်ပေသည်။

လက်ကိုင်သေနတ်အသေးစားများမှစ၍ ဧရာမ လေယာဉ်တင်သင်္ဘောကြီးများအထိ စနစ်ထံမှ ဒီဇိုင်းပုံစံကြမ်းများနှင့် စက္ကူလက်မှု အစီအစဉ်များကို ရယူကာ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးနိုင်ပေ၏။

သို့သော် ဒီဇိုင်းပုံစံကြမ်းများနှင့် စက္ကူလက်မှု အစီအစဉ်များကို လဲလှယ်ရယူရန်အတွက် သက်ဆိုင်ရာ စနစ်ပွိုင့်များကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်သည်။

လက်ရှိတွင် ချန်မို၏ စနစ်ထဲ၌ ဂဏန်းနှစ်လုံးအရွယ် ပွိုင့်အနည်းငယ်သာ ရှိနေပြီး ပစ္စတို သေနတ်ဒီဇိုင်း ပုံစံကြမ်း သို့မဟုတ် စက္ကူလက်မှု အစီအစဉ်တစ်ခုကို လဲလှယ်ရန်ပင် မလုံလောက်ချေ။

မှန်ပေသည်၊ စနစ်ပွိုင့်များ ရှာဖွေရန်မှာ မခက်ခဲလှပေ။

စနစ် အသုံးပြုသူ လမ်းညွှန်အရ ချန်မို၏ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုများအတွင်း ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်နှင့် ရရှိသော ဗာကျူရယ် လက်ဆောင်ပမာဏများကို စနစ်၏ အထူး အယ်လ်ဂိုရစ်သမ်အပေါ် အခြေခံကာ ပွိုင့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးခြင်းဖြင့် စနစ်ပွိုင့်များကို ရရှိနိုင်ပေသည်။

အခြားတစ်နည်းဆိုရလျှင် အကယ်၍ ချန်မိုအနေဖြင့် ပွိုင့်များ ရယူလိုပါက လိုက်ဖ်ဆက်တိုက် လွှင့်နေရန် လိုအပ်ပေ၏။

"စနစ်… ငါ့အတွက် ကစားသမားသစ် လက်ဆောင်ထုပ်ကို ဖွင့်ပေးပါ…"

စနစ်အသုံးပြုနည်းကို သိရှိပြီးနောက် ချန်မိုသည် စနစ်ထံသို့ သူ၏ ပထမဆုံး အမိန့်ကို ချက်ချင်း ပေးလိုက်သည်။

[ဒင်… ကစားသမားသစ် လက်ဆောင်ထုပ်ကို ဖွင့်နေပါတယ်…]

[ကစားသမားသစ် လက်ဆောင်ထုပ် ဆုလာဘ်များကို ပိုင်ရှင်ထံသို့ ပေးပို့နေပါတယ်…]

စနစ်၏ အသိပေးသံများ ဆက်တိုက်ထွက်ပေါ်လာပြီး ချန်မိုသည် ခဏတာမျှ မှင်သက်သွားခဲ့၏။ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ မှတ်ဉာဏ်အသစ် သုံးခု ပေါ်လာကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"ဟား… ဒီတင့်ကား ဒီဇိုင်းက တကယ်ကြီး ရွေ့လျားနိုင်ပြီး အမြောက်ဆန်တွေပါ ပစ်လို့ရတယ်ပေါ့…"

စနစ်မှ ပေးပို့လာသော မှတ်ဉာဏ်အချက်အလက်များကို စီစစ်ပြီးနောက် ချန်မိုသည် အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအရာက သူ့ကို အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ချန်မိုကိုယ်တိုင်က အထူးယာဉ်အင်ဂျင်နီယာ ဘာသာရပ်ဖြင့် ဘွဲ့ရထားသူဖြစ်ရာ သူ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော ကိစ္စရပ်များတွင် ပြောဆိုခွင့် အာဏာအချို့ ရှိနေပေ၏။

စနစ်မှပေးသော စက္ကူလက်မှု အစီအစဉ်သည် အခွံသက်သက် မော်ဒယ်တစ်ခုသာ ဖြစ်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ အချက်အလက်များအရ ဤအထွေထွေသုံး ပင်မတိုက်ပွဲဝင် တင့်ကား၏ စက္ကူမော်ဒယ်သည် တင့်ကားတစ်စီးတွင် ရှိသင့်သော လုပ်ဆောင်ချက်များကို အမှန်တကယ်ပင် ပုံတူကူးယူနိုင်ပေ၏။

ဤသည်မှာ လုံးလုံးလျားလျား မယုံနိုင်စရာပင်။

သို့သော် ကနဦး အံ့အားသင့်ပြီးနောက်တွင် ချန်မို၏ မျက်နှာပေါ်၌ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုများ လင်းလက်လာခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤစက္ကူလက်မှု အစီအစဉ်ကို အသုံးပြုကာ မိမိအတွက် စနစ်ပွိုင့်များ မည်သို့ရှာဖွေရမည်ကို သူ စဉ်းစားမိသွားပြီဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထိုသို့တွေးလိုက်ပြီး ချန်မိုသည် အဝတ်အစားလဲကာ ဈေးဝယ်ထွက်ရန် အပြင်ဘက်ရှိ စူပါမားကတ်သို့ သွားရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

စက္ကူတင့်ကား ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သော ပစ္စည်းအများစုမှာ ဆိုင်တွင် မရှိသောကြောင့် အပြင်ထွက်၍ ဝယ်ယူရန် လိုအပ်ပေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်မိုက သူ၏ ပရိသတ်ဂရုထဲတွင် လိုက်ဖ်လွှင့်မည့်အကြောင်း ကြေညာလိုက်၏။

သူတို့မိသားစု၏ ရိုးရာ စက္ကူလက်မှုပညာကို စွန့်လွှတ်ရန် ချန်မို အမှန်တကယ်ပင် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ယခုအခါ စနစ်နှင့် ချိတ်ဆက်မိသွားပြီဖြစ်ရာ မိသားစုလက်မှုပညာကို ဆက်လက်လုပ်ကိုင်ခြင်းက မကောင်းသောအရာ မဟုတ်ကြောင်း ချန်မို ခံစားလိုက်ရ၏။

ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာတော့ ပြောင်းလဲတော့မှာပဲ…