အခန်း ၂

အခန်း (၂) လိုက်ဖ်ကို ကြည့်ရှုသူ လူ ၁၀၀ ကျော်… ဒါက အမြောက်ပြောင်းပဲ…

နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော။

ချန်မိုသည် အချိန်ကိုက် လိုက်ဖ်လွှင့်လိုက်၏။

ကြည့်ရှုသူ အမြောက်အမြားသည် လိုက်ဖ်ခန်းထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လာကြသည်။

နံနက်စောစောတွင် လိုက်ဖ်လွှင့်သူ သိပ်မရှိသောကြောင့် ပလပ်ဖောင်းက သူ့ထံသို့ ကြည့်ရှုသူ များစွာ ပို့ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အချိန်ကြာမြင့်စွာ အားပေးလာခဲ့သော ပရိသတ်များအပြင် ချန်မို၏ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုထဲတွင် ကြည့်ရှုသူအသစ်များလည်း အများအပြား ရှိနေပေသည်။

"ဒါက ဘာ လိုက်ဖ်လွှင့်နေတာလဲ…"

"အပေါ်ကလူနဲ့ အတူတူပဲ… မေးခွန်းတူတူပဲ…"

"စထရမ့်မာက စက္ကူလက်မှု ဖန်တီးသူပါ… အိမ်မှာ စက္ကူပူဇော်ပစ္စည်းတွေ လိုအပ်ရင် စိတ်ကြိုက်လုပ်ပေးဖို့ စထရမ့်မာကို ဆက်သွယ်လို့ရပါတယ်…"

"တောက်… မနက်စောစောစီးစီး ဒီလို လိုက်ဖ်မျိုးကို မြင်ရတာ တကယ် ကံဆိုးတာပဲ…"

လိုက်ဖ်လွှင့်မှု မှတ်ချက်များထဲတွင် ဆူညံနေပေ၏။

ချန်မိုကမူ သတိမထားမိဘဲ နောက်ထပ်လိုအပ်မည့် ပစ္စည်းများကို ပြင်ဆင်ရန်သာ အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။

"စက္ကူဝါ၊ ဝါဂွမ်း၊ ကောက်ညှင်းမှုန့်၊ ထုံးမှုန့်…"

"နှစ်ခု လိုနေသေးတယ်…"

ချန်မိုက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်ရင်း ဘေးနားရှိ စင်ပေါ်မှ ပစ္စည်းအချို့ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

ထို့နောက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းနှစ်ခု လိုနေသေးကြောင်း သူ တွေ့ရှိသွားသည်။

ထို့ကြောင့် လှည့်ကာ ဆိုင်အနောက်ဘက်သို့ ပြန်ဝင်သွားလေ၏။

ခဏအကြာတွင်…

ချန်မိုသည် ဆီစိမ်စက္ကူ တစ်ထပ်နှင့် ကြေးနန်းကြိုး တစ်ခွေကို ယူဆောင်ကာ အတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ချန်မိုသည် ပစ္စည်းအားလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး နောက်တစ်ဆင့်ကို စတင်လုပ်ဆောင်တော့၏။

သူသည် ဦးစွာ ဝါဂွမ်းများကို အမျှင်လေးများဖြစ်အောင် ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပြီး စက္ကူဝါတစ်ရွက်နှင့်အတူ ဇလုံအလွတ်တစ်ခုထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဇလုံထဲသို့ ကောက်ညှင်းမှုန့်နှင့် ထုံးမှုန့်တို့ကို ဆက်ထည့်လိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ချန်မိုသည် ဇလုံထဲသို့ ရေနွေးနွေးထည့်ကာ မီးဖိုချောင်မှ ဒလှိမ့်တုံးတစ်ခုကို ယူ၍ ဇလုံထဲတွင် အားရပါးရ မွှေနှောက်တော့သည်။

ချန်မို၏ လှုပ်ရှားမှုအားလုံးကို လိုက်ဖ်လွှင့်မှုအတွင်း ကင်မရာမှ ဖမ်းယူထားပေ၏။

လိုက်ဖ်လွှင့်မှုထဲရှိ ကြည့်ရှုသူများသည် ကင်မရာရှေ့မှ ချန်မို၏ လုပ်ရပ်များကို လုံးဝနားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

"စထရမ့်မာ ဘာလုပ်နေတာလဲ… စက္ကူကားတစ်စီး လုပ်ရတာ အဲဒီလောက်တောင် ရှုပ်ထွေးလို့လား…"

"ဟို ကြေးနန်းကြိုးခွေက ဘာအတွက်လဲ… စက္ကူကားအတွက် အဲဒါ လိုလို့လား…"

"ဒီမှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ… နည်းနည်းတော့ ထူးဆန်းပြီး မိုက်တယ်… နောက်ဘာဆက်ဖြစ်မလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့…"

လိုက်ဖ်လွှင့်မှုထဲတွင် မှတ်ချက်များ ဆက်တိုက် ရွေ့လျားနေ၏။

"မကြာခင် ခင်ဗျားတို့ သိလာပါလိမ့်မယ်…"

ရွေ့လျားနေသော မှတ်ချက်များကို ကြည့်ကာ ချန်မိုက ပြုံးပြီး သူ၏ လုပ်ရပ်များကို ဆက်မလုပ်ခင် လူတိုင်းကို စိတ်ဝင်စားအောင် လုပ်လိုက်သည်။

ဇလုံထဲရှိ စက္ကူပျော့ဖတ် အရောအနှောကို မွှေပြီးနောက် ဓာတ်ပြုရန်အတွက် ထိုဇလုံကြီးကို ဘေးတွင် ဖယ်ထားလိုက်၏။

ထို့နောက် နံရံထောင့်မှ ဝါးခြမ်းများကို ဆွဲထုတ်ကာ တင့်ကား၏ အရိုးစုကို စတင် တည်ဆောက်တော့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဖရိန်မရှိဘဲ စက္ကူချည်းသက်သက်ဖြင့် စက္ကူတင့်ကားကို မထောက်ပံ့နိုင်ချေ။

ချန်မို၏ လက်များသည် တစ်ခဏမျှပင် မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။

သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ထူးခြားသော လက်မှုစွမ်းရည်များ ရှိခဲ့ပြီး တက္ကသိုလ်ရောက်ပြီးနောက် ပလတ်စတစ် မော်ဒယ် တပ်ဆင်ခြင်းကို စွဲလမ်းကာ ပလတ်စတစ် မော်ဒယ် ဝါသနာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့၏။

အံ့မခန်း လက်များ စွမ်းရည်၏ အကျိုးကျေးဇူးကြောင့် တင့်ကားကိုယ်ထည် ဖရိန်ကို အလျင်အမြန် တပ်ဆင်နိုင်ခဲ့သည်။

စက္ကူပျော့ဖတ်သည် ဓာတ်ပြုရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်သေးသောကြောင့် ချန်မိုသည် နောက်လုပ်ငန်းစဉ်သို့ အလျင်စလို မသွားခဲ့ချေ။

ယင်းအစား သူသည် ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ဆွဲယူကာ ကောင်တာရှေ့တွင် ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ပင်မတိုက်ပွဲဝင် တင့်ကားများနှင့် တိကျစွာ ပစ်မှတ်ရှာနိုင်သော အမြောက်ဆန်များ၏ ဒီဇိုင်းပုံစံကြမ်းများဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ပြည့်နှက်နေခဲ့၏။

တွေးလေတွေးလေ ပိုမို စိတ်လှုပ်ရှားလာကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နီရဲသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာတော့သည်။

"တင့်ကားရဲ့ ဘီးခူ သွားလာရေးစနစ်က လုံလောက်တဲ့ ပျော့ပြောင်းမှု ရှိဖို့ လိုတယ်…"

"အမြောက်စင်ရဲ့ အထက်အောက် ရွေ့လျားနိုင်တဲ့ ထောင့်က ပင်မတိုက်ပွဲဝင် တင့်ကားတွေရဲ့ ဒီဇိုင်းစံနှုန်းတွေနဲ့ ကိုက်ညီရမယ်…"

"ဒီ တိကျစွာ ပစ်မှတ်ရှာနိုင်သော အမြောက်ဆန်ရဲ့ လမ်းညွှန် မော်ဂျူးက ပိုပြီး အရေးကြီးတယ်… အချက်ပြမှုကို ပုံမှန် ပို့လွှတ်နိုင်ဖို့ သေချာအောင် ကြေးနန်းကြိုးကို စက္ကူအမြောက်ဆန်ရဲ့ ပင်မကိုယ်ထည်ထဲမှာ အရင်ဆုံး မြှုပ်နှံထားရမယ်…"

"ပြီးတော့ ပစ်ခတ်ပြီးနောက် ပျံသန်းမှု တည်ငြိမ်စေဖို့ အမြောက်ဆန်တွေမှာ ချိန်ညှိနိုင်တဲ့ အမြီးပိုင်း တောင်ပံတွေ ပါဖို့ လိုတယ်…"

ချန်မိုသည် ကောင်တာတွင် ထိုင်ကာ သူ၏ အတွေးများကို သူ့ဘာသာ ရေရွတ်နေပြီး နောက်ပိုင်းတွင် မေ့မသွားစေရန် စက္ကူပေါ်တွင် ချရေးထားလိုက်၏။

"သူက တင့်ကား ၃၀၀ လုပ်တော့မလို့ မဟုတ်ဘူးလား… ဘာလို့ စထရမ့်မာက ရုတ်တရက်ကြီး ရပ်သွားတာလဲ… သူက စက္ကူကိုပဲ စိုက်ကြည့်နေတယ်…"

"စိတ်ပြောင်းသွားတာများလား… ယွမ် ၃၀၀ က မလောက်ဘူးလို့ သူ ထင်နေတာလား…"

"အဲဒါတော့ ဟုတ်တယ်… ယွမ် ၃၀၀ ပဲရတဲ့ အလုပ်အတွက် ပစ္စည်းတွေ အများကြီး ပြင်ဆင်ရပြီး လုပ်ငန်းစဉ်တွေ အများကြီး လုပ်ရတယ်… ငါသာဆိုရင်လည်း အလိမ်ခံရသလို ခံစားရမှာပဲ…"

"စထရမ့်မာ ဆက်လုပ်ပါဦး… အပြည့်အဝ ပုံဖော်ထားတဲ့ စက္ကူ တင့်ကား ၃၀၀ ကို မြင်ရဖို့ ကျွန်တော်တို့ စောင့်နေတုန်းပဲ…"

ချန်မို အတွေးလွန်နေချိန်မှာပင် လိုက်ဖ်လွှင့်မှုထဲရှိ မှတ်ချက်များသည်လည်း ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေခဲ့၏။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်။

ချန်မို၏ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုအတွင်း ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုသူ အရေအတွက်သည် ၁၀၀ အထိ တက်လာခဲ့သည်။

[ဒင်… ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်… ပိုင်ရှင်ရဲ့ လိုက်ဖ်ကို ကြည့်ရှုသူ ၁၀၀ ပြည့်သွားပါပြီ… ဆုလာဘ်အနေနဲ့ စနစ်ပွိုင့် ၁၀၀၀ ချီးမြှင့်လိုက်ပါတယ်… ဆက်ပြီး ကြိုးစားပါ…]

လိုက်ဖ်ကို ကြည့်ရှုသူ ၁၀၀ သို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် စနစ်၏ စက်ရုပ် အသိပေးသံက ချန်မိုကို သူ၏ အတွေးကမ္ဘာထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်၏။

သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် ချန်မိုသည် လိုက်ဖ်မှတ်ချက်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကင်မရာကို ပြုံးပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"စထရမ့်မာက ငေးမောနေတာ မဟုတ်ပါဘူး… နောက်ဆုံးထွက်လာမယ့် ပစ္စည်းကို ဘယ်လို ပိုကောင်းအောင် လုပ်ရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားနေတာပါ…"

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအော်ဒါက စထရမ့်မာရဲ့ ပရိသတ်ဆီကနေ သူ့အဖေကို အောက်မေ့တဲ့အနေနဲ့ လာတာဆိုတော့ စထရမ့်မာက ပြီးပြည့်စုံအောင် လုပ်ပေးတာ အကောင်းဆုံးလို့ ခံစားရလို့ပါ…"

"ဒါ့အပြင် စထရမ့်မာ က ပေကျင်း သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာတက္ကသိုလ်ကနေ အထူးယာဉ်အင်ဂျင်နီယာ ဘာသာရပ်နဲ့ ဘွဲ့ရထားတာပါ… တင့်ကားတွေ တည်ဆောက်တဲ့နေရာမှာ ကျွန်တော်က ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ပါ…"

"ဒီတင့်ကားကို ပိုပြီး ပရော်ဖက်ရှင်နယ်ကျကျ ပုံပေါ်စေဖို့အတွက် အနည်းဆုံးတော့ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ဗဟုသုတအချို့ကို သုံးသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား…"

ချန်မိုသည် မသိမသာပင် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အကြောင်းအရာအချို့ကို စတင်ပြောဆိုလာခဲ့၏။

အထူးယာဉ်များ၏ ကိုယ်ထည်နှင့် ဆိုင်းထိန်းစနစ်များမှအစပြု၍ စွမ်းအင် ပို့လွှတ်မှုအထိ၊ တည်ဆောက်ပုံ တည်ငြိမ်မှုမှသည် ယာဉ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်အထိ သူ စတင်ပြောဆိုလိုက်သည်နှင့် အဆုံးမရှိ ပြောနိုင်ပေသည်။

လိုက်ဖ်လွှင့်မှုထဲရှိ ကြည့်ရှုသူများ မှင်သက်သွားကြ၏။

"ဝိုး… စထရမ့်မာ က ဂန္ထဝင်မြောက် သင်ကြားခံထားရတဲ့ ထိပ်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက်ပဲ…"

"မိုက်တယ်… ပေကျင်း သိပ္ပံနှင့်နည်းပညာတက္ကသိုလ်က ထိပ်တန်းကျောင်းသားတစ်ယောက်က ငါတို့ကို ကားထုတ်လုပ်ရေးနဲ့ ပတ်သက်ပြီး လိုက်ဖ်လွှင့်ပြနေတယ်… ငါ နားမလည်ပေမဲ့ တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ… နွားတစ်ကောင် လေယာဉ်ပေါ် ပျံတက်သွားသလိုပဲ…"

"ဒါကြောင့် သူက 1:1 တင့်ကား ၃၀၀ ပုံတူ လုပ်ဖို့ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လက်ခံရဲတာကိုး… သူက ကျွမ်းကျင်သူပဲ… မိုက်တယ်…"

ချန်မို၏ စကားများကို ကြားပြီးနောက်။

လိုက်ဖ်လွှင့်မှုထဲရှိ ကြည့်ရှုသူများသည် မျက်နှာပြင်တစ်ခုလုံး အထက်သို့ လက်မထောင်ပြထားသော အီမိုဂျီများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးထွက်လာမည့် စက္ကူတင့်ကား ၃၀၀ ပုံတူက မည်မျှ လက်တွေ့ဆန်မည်ကို ပရိသတ်များ စိတ်ကူးယဉ်နေကြဆဲအချိန်တွင် ချန်မိုက သူ၏ အလုပ်ထဲ၌ ဆက်လက်နစ်မြုပ်နေခဲ့၏။

စက္ကူပျော့ဖတ် ဇလုံကြီးမှာ ဓာတ်ပြုမှုမှာ ပြီးစီးနေပြီဖြစ်သည်။

ချန်မိုသည် ချက်ချင်းပင် ဇလုံထဲမှ စက္ကူပျော့ဖတ်များကို ခပ်ထုတ်ကာ ရေစစ်လိုက်ပြီး အထူစား စက္ကူချပ်များအဖြစ် လှိမ့်လိုက်၏။ ထို့နောက် ဤအထူစား စက္ကူချပ်များကို တင့်ကားကိုယ်ထည်၏ ဝါးဖရိန်ပေါ်တွင် ဆက်စပ်တပ်ဆင်လိုက်သည်။

"ဝိုး… စထရမ့်မာ ရဲ့ လက်ရာက တကယ်ကို ပြတ်သားတာပဲ… သူက သေချာပေါက် ဝါရင့် ရော်ဘာလက်သမားတစ်ယောက်ပဲ…"

"ဘာလို့ ဒီကိုယ်ထည်က အရမ်းကြီးနေတာလဲ… တင့်ကား ၃၀၀ ရဲ့ ကိုယ်ထည်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ကျယ်တာလား…"

"စက္ကူ တင့်ကား ၃၀၀ ကို အစစ်နဲ့ နှိုင်းယှဉ်လို့ရမလား… စထရမ့်မာ က ပြုပြင်မွမ်းမံမှုတချို့ လုပ်ထားတာ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ မျှမျှတတ ပြောရရင် အဲဒီ ကိုယ်ထည်ကြီးက တကယ်ကို ခံ့ညားတာပဲ…"

မှတ်ချက်များမှာ အလွန်လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသဖြင့် မကြာမီတွင် မည်သူကမျှ အရွယ်အစားကို ဂရုမစိုက်ကြတော့ချေ။

ချန်မိုသည်လည်း အရေးကြီးဆုံး အဆင့်ဖြစ်သည့် စက္ကူတင့်ကား၏ အဓိက အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော အမြောက်ပြောင်းကို တည်ဆောက်ခြင်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

အမြောက်ပြောင်းသည် တိကျစွာ ပစ်မှတ်ရှာနိုင်သော အမြောက်ဆန်၏ ပစ်ခတ်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိစေရန် သေချာစေရန်အတွက် ချန်မိုသည် အထူစား စက္ကူပျော့ဖတ် သုံးလွှာကို အသုံးပြုကာ ထပ်ထားလိုက်၏။

အပြင်ဘက်တွင် ပါးလွှာသော ချည်ထည်တစ်လွှာကို ရစ်ပတ်ကာ ကျန်ရှိနေသော စက္ကူပျော့ဖတ်များကို ကပ်လိုက်ပြီး အမြောက်ပြောင်းသည် ပျော့တိပျော့ဖတ် မဖြစ်ဘဲ ဖြောင့်တန်းခိုင်မာစေရန် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် ဖိနှိပ် ပုံသွင်းလိုက်သည်။

"ဟေး စထရမ့်မာ … အဲဒီ အပိုက်အထူကြီးက ဘာကြီးလဲ… ကားရဲ့ အိတ်ဇောပိုက်လား…"

ထိုအချိန်မှာပင်။

လိုက်ဖ်လွှင့်မှုထဲရှိ ကြည့်ရှုသူများသည် အမြောက်ပြောင်း အထူကြီးကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်း သတိထားမိသွားကြ၏။

ထို့ကြောင့် လိုက်ဖ်မှတ်ချက်ထဲတွင် မေးမြန်းလိုက်ကြသည်။

"ဘာ အိတ်ဇောပိုက်လဲ…"

"အဲဒါ အမြောက်ပြောင်းလေ…"