အခန်း ၁၆

အခန်း (၁၆) လိုက်ဖ်လွှင့်မှု အကြောင်းအရာ အသစ် - မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှုလား…

"ဆရာ ချန်မို… သတင်းကောင်းတချို့ လာပြောတာပါ…"

"ဒီနေ့ ဆရာ့ရဲ့ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုက ကြည့်ရှုသူ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မှု အချိုးအစား အရမ်းမြင့်ပါတယ်… ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာ ကျိုးက ဆရာ့ရဲ့ နောက်လာမယ့် လိုက်ဖ်လွှင့်မှုက ကြည့်ရှုသူ ၅၀၀,၀၀၀ အထိ ရောက်နိုင်တယ်လို့ ယုံကြည်နေပါတယ်…"

"ဒါကြောင့် အထွေထွေမန်နေဂျာ ကျိုးက နောက်လာမယ့် လိုက်ဖ်လွှင့်မှုရဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ အကြောင်းအရာကို ဆရာနဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ ကျွန်တော့်ကို ပြောပါတယ်… ဒါမှ ဆရာ့အတွက် လွှင့်တင်ရေး အစီအစဉ်တစ်ခု ပြင်ဆင်ပေးနိုင်မှာပါ…"

ချန်မို၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် မန်နေဂျာဝမ်သည် စကားမရှည်တော့ဘဲ ဖုန်းခေါ်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်၏။

"လိုက်ဖ်လွှင့်မယ့် ခေါင်းစဉ်လား…"

မန်နေဂျာဝမ် စကားပြောပြီးနောက် ချန်မိုသည် တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူသည် မနေ့ညက မဲပေါက်ခဲ့သော AI စုဖွဲ့မှု ပါဝင်သည့် သီးခြားပစ်မှတ်ရှာ ဒုံးကျည် ကို သတိရသွားပြီး စိတ်ကူးတစ်ခု ရလာခဲ့၏။ "မီးရှူးမီးပန်းတွေကို လိုက်ဖ်လွှင့်မယ့် ခေါင်းစဉ်အဖြစ် ထားလိုက်ကြရအောင်…"

"နှစ်ကုန်ခါနီးပြီဆိုတော့ နှစ်သစ်ကူးကလည်း နီးလာပြီလေ…"

"ငါ့ရဲ့ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုမှာ ကြည့်ရှုသူတွေကို ထူးခြားတဲ့ မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှုတစ်ခုနဲ့ ဧည့်ခံမယ်… ဘယ်လိုလဲ…"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ချန်မိုသည် ဖုန်းချလိုက်၏။

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

ပေကျင်း၊ Douyin Live လိုက်ဖ်လွှင့်မှု လုပ်ငန်းဌာန။

မန်နေဂျာဝမ်သည် ချန်မို ယခုလေးတင် ပြောသွားခဲ့သော လိုက်ဖ်လွှင့်မှု ခေါင်းစဉ်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားရင်း လုံးလုံးလျားလျား ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

မီးရှူးမီးပန်း… မီးရှူးမီးပန်းက ဘာတွေများ ထူးခြားနေလို့လဲ…

မန်နေဂျာဝမ်သည် ချန်မို၏ တွေးခေါ်ပုံကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့၏။

မန်နေဂျာဝမ် ထူးဆန်းနေသည်ဟု ထင်မြင်မိသည်မှာ အံ့ဩစရာတော့ မဟုတ်ပေ။

မန်နေဂျာဝမ်၏ ဇာတိမှာ ဟူနန်ပြည်နယ်၊ လျိုယန်မြို့ ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် တရုတ်နိုင်ငံတွင် မီးရှူးမီးပန်းများ ထုတ်လုပ်ရာ၌ နာမည်ကြီးသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ကျန်းရှီးပြည်နယ်ရှိ လီလင်၊ ရှန်လီ နှင့် ဝမ်ကျိုက် တို့နှင့်အတူ မီးရှူးမီးပန်းများ၏ ဇာတိမြေ ဟု လူသိများပေ၏။

မန်နေဂျာဝမ်သည် ငယ်စဉ်ကတည်းက မီးရှူးမီးပန်းများကို ကြည့်ရှုလာခဲ့ပြီး သူ၏ မိသားစုတွင် မီးရှူးမီးပန်းများ ထုတ်လုပ်သည့် အလုပ်ရုံတစ်ခုပင် ရှိနေသောကြောင့် ၎င်းကို သိပ်ပြီး ထူးဆန်းသည်ဟု မထင်မိခြင်းမှာ မျှတပေသည်။

မန်နေဂျာဝမ် စဉ်းစားနေချိန်မှာပင်…

ကျိုးမင်သည်လည်း အပြင်မှ ပြန်ရောက်လာခဲ့၏။

"ဝမ်ကြီး… အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ…"

"နောက်လာမယ့် လိုက်ဖ်လွှင့်မှု ခေါင်းစဉ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဆရာ ချန်မိုနဲ့ ဆွေးနွေးဖို့ မင်းကို ငါတို့ ပြောထားတယ်လေ… ဆရာ ချန်မိုနဲ့ စကားပြောပြီးပြီလား…"

မန်နေဂျာဝမ် ရုံးခန်းဧရိယာထဲတွင် အသေရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျိုးမင်သည် သူ့အနီးသို့ လျှောက်သွားကာ သူ၏ လက်မောင်းကို ပုတ်၍ မေးလိုက်သည်။

"အထွေထွေမန်နေဂျာ ကျိုး… ကျွန်တော် မေးပြီးပါပြီ…"

ကျိုးမင် ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် မန်နေဂျာဝမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"အထွေထွေမန်နေဂျာ ကျိုး… ဆရာ ချန်မိုက သူ့ရဲ့ နောက်လိုက်ဖ်လွှင့်မယ့် ခေါင်းစဉ်က ကြည့်ရှုသူတွေအတွက် မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှုတစ်ခု လုပ်ပြဖို့တဲ့…"

"မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှုလား…"

"ဒါက လက်မှုပညာတွေနဲ့ တစ်ခုခု သက်ဆိုင်လို့လား…"

ကျိုးမင်သည်လည်း မန်နေဂျာဝမ်၏ အကြောင်းပြန်စကားကြောင့် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့၏။

"ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး… ဆရာ ချန်မိုက အဲဒီလိုပဲ ပြောသွားတာ… ကျွန်တော် အသေးစိတ် မမေးရသေးခင် သူ ဖုန်းချသွားတယ်…"

ကျိုးမင်၏ မေးခွန်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မန်နေဂျာဝမ်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ… ဆရာ ချန်မိုက မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှု လုပ်မယ်ဆိုတော့ လုပ်ငန်းလည်ပတ်ရေးအဖွဲ့ကို ဒီခေါင်းစဉ်အပေါ် အခြေခံပြီး ပရိုမိုးရှင်း လုပ်ဖို့ မင်း စီစဉ်သင့်တယ်…"

"ဆရာ ချန်မိုက ဒီနှစ်ရက်အတွင်း သူ့ရဲ့ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုတွေမှာ အားထုတ်မှု အများကြီး လုပ်ထားတော့ သူ အားပြန်ပြည့်ဖို့ အချိန်ခဏလောက် အနားယူဖို့ လိုလောက်တယ်…"

"မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှု ဆိုပါတော့… မြို့ထဲမှာ မီးရှူးမီးပန်းတွေကို လုံးဝ ပိတ်ပင်ထားပြီဆိုတော့ ချန်မိုရဲ့ မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှု ခေါင်းစဉ်က မြို့ပြနေ လူအများအပြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ဦးမှာပါ…"

မန်နေဂျာဝမ်၏ အကြောင်းပြန်စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် ကျိုးမင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တစ်ခုခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် ဆက်ပြော၏။

"ဒါနဲ့… နောက်ကျရင် ဆရာ ချန်မိုကို WeChat ကနေ ဆက်သွယ်ပြီး မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှု လုပ်ဖို့ နေရာတစ်ခု လျှောက်ထားဖို့အတွက် သက်ဆိုင်ရာ အစိုးရဌာနတွေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပေးဖို့ ငါတို့ ပလပ်ဖောင်းရဲ့ အကူအညီ လိုမလို မေးကြည့်ပေးပါလား…"

"ဟုတ်ကဲ့ အထွေထွေမန်နေဂျာ ကျိုး…"

"နောက်မှ ဆရာ ချန်မိုနဲ့ ကျွန်တော် အဲဒီအကြောင်း ပြောလိုက်ပါ့မယ်…"

ကျိုးမင်၏ ညွှန်ကြားချက်ကို ကြားပြီးနောက် မန်နေဂျာဝမ်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်၍ အကြောင်းပြန်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် အသီးသီး၏ ရုံးခန်းများသို့ ပြန်သွားကြသည်။

...

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

ကျန်းမြို့၊ ချန်မိသားစု စက္ကူလက်မှုဆိုင်။

ချန်မိုကမူ မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှုအတွက် စီစဉ်နေခဲ့သည်။

တကယ်တမ်းတွင် သူပြောသော မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှု ဆိုသည်မှာ မီးရှူးမီးပန်းများ ဖောက်ရုံသက်သက် မဟုတ်ချေ။ ၎င်းကို ယခုလေးတင် မဲပေါက်ထားသော AI စုဖွဲ့မှု ပါဝင်သည့် သီးခြားပစ်မှတ်ရှာ ဒုံးကျည် နည်းပညာနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ မြင်ကွင်းသစ် တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် သူ ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ယမ်းမှုန့်ကဲ့သို့သော မီးလောင်လွယ်ပြီး ပေါက်ကွဲစေတတ်သည့် ပစ္စည်းများ ပါဝင်နေသဖြင့် ချန်မို၏ ထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်သည် ချန်မိသားစု စက္ကူလက်မှုဆိုင် တွင် ဆက်လက် လုပ်ဆောင်၍ မရနိုင်သည်မှာ သေချာပေသည်။

ပထမဦးစွာ ဆိုင်ထဲတွင် စက္ကူနှင့် ဝါးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပစ္စည်းများ အပြည့်ရှိနေ၏။ အကယ်၍ မတော်တဆမှု အသေးစားလေး တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင်ပင် ဤအရာများ အားလုံးသည် မီးလောင်လွယ်သော ပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြသည်။

ချန်မိုသည် မီးလောင်မှုကြောင့် သတင်းထဲ မပါချင်ပေ။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် ချန်မိသားစု စက္ကူလက်မှုဆိုင် သည် ကျန်းမြို့၏ မြို့လယ်ခေါင်တွင် တည်ရှိပြီး မလှမ်းမကမ်းတွင် ကျန်းမြို့၏ အကြီးဆုံး စီးပွားရေး ပလာဇာ ရှိနေ၏။

အကယ်၍ ဆိုင်ထဲတွင် မီးလောင်မှု ဖြစ်ပွားပါက ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေထိုင်သူများကို ထိခိုက်စေရုံသာမက မလိုအပ်သော ထိတ်လန့်မှုများကိုပါ ဖြစ်ပေါ်စေမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ချန်မိုသည် သူ၏ နောက်ထပ် စတူဒီယိုအဖြစ် နေရာအသစ် တစ်ခုသို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် လိုအပ်ပေသည်။

"လုံခြုံတဲ့ နေရာတစ်ခု လိုတယ်… ပြီးတော့ စည်ကားတဲ့ မြို့လယ်ခေါင်နဲ့ ဝေးတဲ့ ဆင်ခြေဖုံးမှာ ဖြစ်ရမယ်… ဒီအချက်တွေ အားလုံးကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားကြည့်ရင် မြို့ဆင်ခြေဖုံးက စက်ရုံတစ်ရုံ ငှားဖို့ကလွဲပြီး တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး…"

ချန်မိုသည် စတူဒီယိုအသစ်အတွက် လိုအပ်ချက်များ ရေးမှတ်ထားသော စာရင်းတစ်ခုကို သူ၏ လက်ထဲတွင် ကိုင်ထားခဲ့၏။

ကျန်းမြို့ကဲ့သို့သော မြို့ငယ်လေးတွင် စတူဒီယို လုပ်ရန် ဤလိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသော နေရာကို ရှာချင်ပါက ဆင်ခြေဖုံးရှိ စက်ရုံတစ်ရုံကိုသာ ငှားရမ်းနိုင်ပေသည်။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိရင်း…

ချန်မိုသည် ဖုန်းကို ချက်ချင်း ဖွင့်ကာ Douyin Live ၏ နောက်ကွယ်စာမျက်နှာသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ယနေ့ လိုက်ဖ်လွှင့်မှု ဘောက်ဆူးငွေများမှ ရရှိသော ဝင်ငွေဝေစု အားလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချန်မိုသည် ယခင်က စက်ရုံတစ်ရုံကို တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မငှားဖူးခဲ့သဖြင့် သူ၏ ယွမ် ၅၀,၀၀၀ သည် လုံလောက်မှု ရှိမရှိကို မသိချေ။

သူ၏ဖခင် ချန်ထားခဲ့သော အမွေနှင့် ပတ်သက်၍မူ ချန်မိုသည် လောလောဆယ်တွင် ၎င်းကို မထိချင်ပေ။ အရေးပေါ် အခြေအနေများအတွက် ထိုငွေကို သုံးရန် သူ ရည်ရွယ်ထား၏။

လုံးဝ မလိုအပ်ဘဲနှင့် ချန်မိုသည် ထိုငွေကို အလွယ်တကူ သုံးစွဲမည် မဟုတ်ချေ။

[ငွေထုတ်ယူရန် တောင်းဆိုမှု တင်သွင်းပြီးပါပြီ… ၂၄ နာရီအတွင်း ရောက်ရှိမည်ဟု မျှော်လင့်ရပါသည်…]

[ဟွာကော်ဘဏ်] သင့်၏ ၉၅၂၇ ဖြင့် ဆုံးသော စုဆောင်းငွေ ဘဏ်ကတ်ထဲသို့ ဇန်နဝါရီလ ၂၃ ရက် ၁၆:၁၀ နာရီတွင် ယွမ် ၁၁၄,၅၁၄.၁၉ ဝင်ရောက်လာပါသည်။ လက်ရှိ လက်ကျန်ငွေ: ၁၆၇,၄၄၇.၃၉ ယွမ်။ ငွေလွှဲသူ: ပေကျင်း Douyin နည်းပညာ ကုမ္ပဏီ လီမိတက်။ ငွေလွှဲ အနှစ်ချုပ်: Douyin Live ဝင်ငွေခွဲဝေမှု။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ငွေထုတ်ယူမှုသည် အလွန် လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်ပေးခဲ့၏။ ချန်မိုက လျှောက်လွှာ တင်သွင်းပြီးသည်နှင့် တစ်မိနစ်ပင် မပြည့်သေးမီ သူ၏ အကောင့်ထဲသို့ ငွေဝင်လာခဲ့သည်။

"မနေ့က ယွမ် ၅၀,၀၀၀ ရတယ်… ဒီနေ့ ယွမ် ၁၁၀,၀၀၀ ရတယ်…"

"ဒီဝင်ငွေကိုသာ နေ့တိုင်း ဆက်ထိန်းထားနိုင်ရင် ဆယ်ရက်အတွင်းမှာ တစ်သန်း ရပြီပေါ့…"

"ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ်… လူတိုင်းက ထိပ်တန်း စထရမ့်မာ ဖြစ်ချင်ကြတာ မဆန်းပါဘူး… သူတို့ ပိုက်ဆံရှာတဲ့ အမြန်နှုန်းက ပိုက်ဆံရိုက်ထုတ်နေတာနဲ့ တူတယ်…"

ဘဏ်ကတ်ထဲသို့ ငွေဝင်လာကြောင်း အတည်ပြုသည့် စာတိုကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချန်မိုသည် အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။

ယခုအခါ ငွေရှိနေပြီဖြစ်ရာ ချန်မိုသည် ကိုယ်တိုင် ချက်ပြုတ်ရမည်ကိုပင် ပျင်းရိနေလေပြီ။

ဖုန်းထဲမှ အစားအသောက် ပို့ဆောင်ရေး အက်ပ်ကို ဖွင့်ကာ သူ ပုံမှန်စားလေ့ရှိသော အစားအစာများ အားလုံးအပြင် နှမြောပြီး မစားရက်သော အစားအစာများကိုပါ မှာယူလိုက်သည်။

...

စားသောက်ပြီးနောက် ချန်မိုသည် ဆိုဖာပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ သူ၏ လိုက်ဖ်လွှင့်မှု ဗီဒီယို အပိုင်းတိုများကို ကြည့်ရှုရင်း အနားယူနေခဲ့၏။

မှတ်ချက်များ ကဏ္ဍတွင် အင်တာနက် အသုံးပြုသူများကို တစ်ခါတစ်ရံ ဝင်ရောက် အကြောင်းပြန်ရသည်မှာ အတော်လေး ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု သူ ထင်မိသည်။

၁၀ နာရီခွဲခန့်တွင် ချန်မို အိပ်ရာဝင်ခဲ့၏။

မနက်ဖြန် နံနက် ၈ နာရီတွင် ဆင်ခြေဖုံးရှိ စက်ရုံ အဆောက်အအုံ အချို့ကို ကြည့်ရှုရန် အိမ်ခြံမြေအကျိုးဆောင် တစ်ဦးနှင့် သူ ချိန်းဆိုထားခဲ့သည်။

အကယ်၍ ယခု မအိပ်ပါက မနက်ဖြန် နံနက်တွင် အိပ်ရာထရန် အတော်လေး ခက်ခဲလိမ့်မည်ဟု သူ စိုးရိမ်မိ၏။

အခြားတစ်ဖက်တွင်။

သူ၏အလုပ်များ ပြီးစီးသွားခါစဖြစ်သော မန်နေဂျာဝမ်သည် ကျိုးမင်က သူ့ကို တစ်ခုခု လုပ်ရန် ခိုင်းထားကြောင်း ရုတ်တရက် သတိရသွားခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဖုန်းကို အလျင်အမြန် ဖွင့်ကာ ချန်မိုနှင့် သူ၏ WeChat ချတ်ကို ဖွင့်ပြီး ချိတ်ဆက်မှုအတွက် ပလပ်ဖောင်း၏ အကူအညီ လိုမလို မေးမြန်းသည့် မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ပို့လိုက်၏။

သို့သော် ဤအချိန်၌ ချန်မိုမှာ နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မန်နေဂျာဝမ်၏ မက်ဆေ့ချ်သည် အကြောင်းပြန်ခံရမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေ၏။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ချန်မိုသည် နှိုးစက်ကြောင့် အိပ်ရာထဲမှ အချိန်ကိုက် ထလာခဲ့ပြီး မန်နေဂျာဝမ်၏ မက်ဆေ့ချ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။