အခန်း ၁၈

အခန်း (၁၈) ပစ္စည်းများ ဝယ်ယူခြင်း - ချန်မို လိုက်ဖ်လွှင့်မှု ပြန်စပြီ

နံနက် ၁၀ နာရီခွဲ။

ချန်မိုသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် စာချုပ်တစ်ခုနှင့် သော့တစ်တွဲ ကိုင်ဆောင်လျက် စက်ရုံသို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့၏။

ဖန်ထောင်၏ အကူအညီဖြင့် သူသည် အိမ်ရှင်နှင့် အငှားစာချုပ် တစ်ခုကို ယခုလေးတင် လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အနာဂတ် လိုက်ဖ်လွှင့်မှုများတွင် အန္တရာယ်ရှိသော အကြောင်းအရာများ ပါဝင်လာနိုင်မည်၊ မပါဝင်လာနိုင်မည်ကို ချန်မို သေချာ မသိသဖြင့် သူသည် အိမ်ရှင်နှင့် တစ်နှစ်စာချုပ်ကို အရင်ဆုံး လက်မှတ်ရေးထိုးခဲ့၏။

ကတ်ဖြင့် ငွေရှင်းပြီးနောက်။

ချန်မိုသည် စက်ရုံ၏ သော့များကို ရရှိခဲ့သည်။

စက်ရုံတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖုန်တိမ်တိုက် တစ်ခုက သူ၏ မျက်နှာဆီသို့ လွင့်စင်လာခဲ့၏။

ချန်မိုသည် သူ၏ရှေ့တွင် ဖုန်မှုန့်များကို ဖယ်ရှားရန် လက်ကို အကြိမ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ထွီ… ထွီ… ထွီ…"

ချန်မိုသည် အလွန် သတိထားခဲ့သော်လည်း ဖုန်မှုန့်အချို့က သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။

သူ အကြိမ်အနည်းငယ် တံတွေးထွေးလိုက်ပြီးနောက် သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဒီလောက်ကြီးတဲ့ စက်ရုံကြီးကို ငါ့ဘာသာ ရှင်းလင်းရမယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်တောင် ကြာမလဲ မသိဘူး…"

"စက်ရုံရဲ့ အတွင်းရော အပြင်ပါ လာရှင်းပေးဖို့ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သန့်ရှင်းရေးအဖွဲ့ တစ်ဖွဲ့ကို ငှားလိုက်တာက ပိုကောင်းမယ်…"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ချန်မိုသည် ဖုန်းကို ထုတ်ကာ သုံးသပ်ချက် ပလပ်ဖောင်းတွင် ဒေသတွင်း ဝန်ဆောင်မှုများကို စတင် ရှာဖွေလိုက်ပြီး နာမည်ကောင်းရှိသော သန့်ရှင်းရေး ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်၏။

တာဝန်ခံကို ဆက်သွယ်ပြီးနောက် ချန်မိုသည် Baixing Dianping (တရုတ် သုံးသပ်ချက် ပလပ်ဖောင်း) မှတစ်ဆင့် ငွေပေးချေမှုကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

နာရီဝက်ပင် မကြာလိုက်ချေ။

သန့်ရှင်းရေး ကုမ္ပဏီက လူတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း လွှတ်ပေးလိုက်၏။

ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကိစ္စတွေကို ပရော်ဖက်ရှင်နယ်တွေဆီ လွှဲထားတာ အကောင်းဆုံးပဲလို့ ပြောရမယ်…

သူတို့တွင် သန့်ရှင်းရေး ကိရိယာ အပြည့်အစုံ ရှိပြီး ချန်မို တစ်ယောက်တည်း လုပ်ရသည်ထက် အများကြီး ပိုမို မြန်ဆန်စွာ သန့်ရှင်းရေး လုပ်နိုင်ကြပေသည်။

သန့်ရှင်းရေး ကုမ္ပဏီတစ်ခုကို ခေါ်၍ စက်ရုံကို သန့်ရှင်းရေး လုပ်ခိုင်းပြီးနောက်။

စက်ရုံအပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေရင်း ချန်မိုသည် မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှု တစ်ခုကို ဖန်တီးရန် AI စုဖွဲ့မှု ပါဝင်သည့် သီးခြားပစ်မှတ်ရှာ ဒုံးကျည် နည်းပညာကို မည်သို့ အသုံးပြုရမည်ကို စတင် စီစဉ်တော့၏။

"တကယ်လို့ မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှု လုပ်မယ်ဆိုရင် မီးရှူးမီးပန်းတွေက သေချာပေါက် မရှိမဖြစ်ပဲ…"

ထိုအတွေးဖြင့် ချန်မို၏ နောက်ထပ် အာရုံစိုက်မှုသည် မီးရှူးမီးပန်းများ ဝယ်ယူရန်ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူသည် သူ၏ ကျင်းပေ ဗင်ကားဟောင်းလေးကို မောင်းနှင်ကာ ကျန်းမြို့၏ အကြီးဆုံး လက်ကားဈေးသို့ တိုက်ရိုက် သွားလိုက်၏။

လမ်းကြောင်းပြ အက်ပ်အမှားကြောင့် လမ်းမှားသွားပြီးနောက် ချန်မိုသည် အားထုတ်မှုများစွာ ပြုလုပ်ပြီးမှ လက်ကားဈေး အတွင်းရှိ မီးရှူးမီးပန်း လက်ကားဆိုင်ကို နောက်ဆုံးတွင် ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူသည် အလွန် မီးလောင်လွယ်ပြီး ပေါက်ကွဲစေတတ်သော မီးရှူးမီးပန်းများကို လက်ကားရောင်းချနေခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် လက်ကားဈေးသည် ၎င်း၏ အဓိက နေရာများကို လက်ကားရောင်းချသူများထံ ငှားရမ်းရန် မရဲဝံ့ချေ။

ထို့ကြောင့် ဤမီးရှူးမီးပန်း လက်ကားဆိုင်သည် လက်ကားဈေး၏ အစွန်ဆုံးတွင် တည်ရှိပြီး မီးသတ်စခန်းနှင့် ခြေလှမ်း အနည်းငယ်သာ ကွာဝေးပေသည်။

"လူလေး… ဘာများ ဝယ်ချင်လို့လဲ…"

"ငါ လေလုံးထွားနေတာ မဟုတ်ဘူး… ငါ လက်ကားရောင်းတဲ့ မီးရှူးမီးပန်းတွေ အားလုံးက ဟူနန်ပြည်နယ် နဲ့ ကျန်းရှီးပြည်နယ် က ထွက်တဲ့ ထိပ်တန်း အရည်အသွေးရှိတဲ့ ပစ္စည်းတွေချည်းပဲ…"

ချန်မို ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အသားမည်းမည်းနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် မီးရှူးမီးပန်း လက်ကားဆိုင်ရှင်က ချက်ချင်းပင် နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်လာခဲ့၏။

မီးရှူးမီးပန်း လက်ကားလုပ်ငန်းတွင် ဟူနန်ပြည်နယ်နှင့် ကျန်းရှီးပြည်နယ်တို့သည် သေချာပေါက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

ဤပြည်နယ် နှစ်ခုရှိ မီးရှူးမီးပန်း လုပ်ငန်းသည် အလွန် ကောင်းမွန်ပြီး နိုင်ငံတစ်ဝန်းရှိ လူအများကြားတွင် နာမည်ကောင်း ရရှိထား၏။

"သူဌေး… ခင်ဗျားဆီမှာ မီးရှူးမီးပန်း အခွံတွေ ရှိလား…"

ဤအခြေအနေကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချန်မိုသည်လည်း သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို တိုက်ရိုက် ပြောပြလိုက်သည်။

"ရှိတာပေါ့… သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့…"

"မင်း ဘယ်လို မီးရှူးမီးပန်း အခွံမျိုး လိုချင်လိုချင် ငါ လက်ကားရောင်းပေးလို့ ရတယ်…"

"ဒါပေမဲ့ မင်းဆီမှာ လိုအပ်တဲ့ ခွင့်ပြုချက်တွေရော ရှိရဲ့လား…"

ချန်မို၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူဌေးက ဖောက်သည်ကြီး တစ်ဦးနှင့် ဆက်ဆံနေရကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ မီးရှူးမီးပန်း အခွံများကို သုံးနိုင်သူများသည် အခြေခံအားဖြင့် ကြီးမားသော မီးရှူးမီးပန်း ပွဲများကို ပြုလုပ်နေကြသူများ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ငါ အပေးအယူ တစ်ခုလောက် လုပ်နိုင်ရင် အခြေခံအားဖြင့် လအနည်းငယ်လောက် အနားယူလို့ ရပြီ…

ခွင့်ပြုချက် စာရွက်စာတမ်း ဟုတ်လား…

တစ်ဖက်လူတွင် မီးရှူးမီးပန်း အခွံ အမျိုးအစား အားလုံး ရှိနေကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ချန်မို အတော်လေး ကျေနပ်သွားခဲ့၏။

သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ နောက်ဆုံးစကားက ချန်မိုကို လုံးလုံးလျားလျား ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစေခဲ့သည်။

"လူလေး… မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးမလား…"

"ဒီမီးရှူးမီးပန်းတွေ ဖောက်တာက စည်းမျဉ်းတွေအရ အကြီးစား မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှုလို့ သတ်မှတ်ထားတယ်… ငါ့ဆီကနေ မီးရှူးမီးပန်းတွေကို လက်ကားဝယ်ချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နောက်မှ ဖောက်ချင်တာပဲဖြစ်ဖြစ် သက်ဆိုင်ရာ ဌာနတွေဆီကနေ ခွင့်ပြုချက် လိုတယ်ကွ…"

"မင်းက ဘာမှ မသိဘဲ ခွင့်ပြုချက်ဆိုတာ ဘာမှန်းတောင် မသိတာဆိုတော့ မင်းကို မီးရှူးမီးပန်း အခွံတွေ လက်ကားရောင်းဖို့ ငါ မရဲဘူး…"

ချန်မို၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူဌေး၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်ယွင်းသွားခဲ့၏။

"ဒါဆို မီးရှူးမီးပန်းတွေက ခွင့်ပြုချက် လိုတာပေါ့…"

သူဌေး၏ မှတ်ချက်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချန်မိုက သူ၏ ခေါင်းကို အနေခက်စွာ ကုတ်လိုက်သည်။

မီးရှူးမီးပန်း ဖောက်ရန် ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်ကြောင်း သူ တကယ် မသိခဲ့ချေ။

သို့သော် ချန်မို၏ လိုအပ်ချက်များအရ မီးရှူးမီးပန်း အခွံများကသာ သူ၏ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေး လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီနိုင်ပေသည်။

သို့သော် သူဌေး၏ အမူအရာကို ကြည့်ရသည်မှာ သူ့ကို မီးရှူးမီးပန်းများ လက်ကားရောင်းရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေ၏။

တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ချန်မို စိတ်ကူးသစ် တစ်ခု ရလာခဲ့သည်။

ဟုတ်တယ်… တကယ်လို့ မီးရှူးမီးပန်းတွေကို အများကြီး ဝယ်လို့မရရင် ငါ့ဘာသာ လက်နဲ့ လုပ်လိုက်လို့ ရတာပဲ…

ဤအကြောင်းကို တွေးမိပြီးနောက် ချန်မိုက ဆိုင်ရှင်ကို မေးလိုက်သည်။

"သူဌေး… ဒီမှာ ဂက်တ်လင် (Gatling) သေနတ်ပုံစံ မီးရှူးမီးပန်းတွေရော ရှိလား…"

"ဟေး လူလေး… ငါလို မီးရှူးမီးပန်း လက်ကားရောင်းတဲ့သူဆီမှာ စျေးကွက်ထဲက ဒီအရောင်းရဆုံး မီးရှူးမီးပန်း မော်ဒယ်တွေ မရှိဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား…"

"မီးရှူးမီးပန်း အခွံကလွဲလို့ ကျန်တဲ့ ဘယ်မီးရှူးမီးပန်း အမျိုးအစားကိုမဆို ငါ မင်းကို ရောင်းပေးလို့ရတယ်… ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒါက မင်းအတွက် အန္တရာယ်ဖြစ်စေနိုင်လို့ပဲ…"

"မင်း ဂက်တ်လင် သေနတ်ပုံစံ မီးရှူးမီးပန်း အခုတစ်ထောင် လိုချင်ရင်တောင် ငါ ရှာပေးလို့ရတယ်…"

ချန်မို၏ မေးခွန်းကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူဌေးသည် ချန်မိုက မီးရှူးမီးပန်းများနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် လုံးဝ အတွေ့အကြုံမရှိသူ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်၏။

ထို့ကြောင့် သူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ… သူဌေး… အစပျိုးတဲ့အနေနဲ့ အဲဒီ ဂက်တ်လင် သေနတ်ပုံစံ မီးရှူးမီးပန်း အခုတစ်ထောင်လောက် ပေးပါ…"

"ခင်ဗျားရဲ့ ဆက်သွယ်ရမယ့် ဖုန်းနံပါတ်လေး ပေးထားခဲ့ပါ… နောက်မှ ထပ်လိုရင် လာမှာပါ့မယ်…"

သူဌေး၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချန်မိုက ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်၏။

ထို့နောက် ငွေရှင်းရန် ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်သည်။

...

မီးရှူးမီးပန်း လက်ကားရောင်းချသူနှင့် အချိန်အကြာကြီး ငြင်းခုံပြီးနောက်…

ချန်မိုသည် နောက်ဆုံးတွင် မီးရှူးမီးပန်းများနှင့် ပတ်သက်၍ ဖြေရှင်းပြီးသွားခဲ့၏။ ငွေရှင်းပြီးနောက် သူသည် ပို့ဆောင်ရမည့် လိပ်စာကို မီးရှူးမီးပန်း လက်ကားရောင်းချသူထံ ပေးပို့လိုက်ပြီးနောက် ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် ချန်မိုသည် လက်ကားဈေးမှ ချက်ချင်း ထွက်မသွားခဲ့ချေ။

ယင်းအစား ဈေးထဲတွင် ဆက်လက် လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေခဲ့၏။

ဤမီးရှူးမီးပန်း ပြသမှုတွင် AI စုဖွဲ့မှု ပါဝင်သည့် သီးခြားပစ်မှတ်ရှာ ဒုံးကျည် နည်းပညာကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်သောကြောင့် ချန်မိုသည် ပစ္စည်း အများအပြားကို ဝယ်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

ဤပစ္စည်းများမှာ အရေအတွက် အလွန်များပြားသဖြင့် စူပါမားကတ်မှ ဝယ်ယူခြင်းက တွက်ခြေမကိုက်ချေ။ လက်ကားဈေးမှ တိုက်ရိုက် ဝယ်ယူခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။

အကယ်၍ အရမ်းများများ ဝယ်မိပြီး အကုန်မသုံးနိုင်ရင်တောင် လိုအပ်ရင် လိုက်ဖ်လွှင့်ဖို့အတွက် သုံးလို့ရသေးတယ်။

ငွေသုံးစွဲမှုနှင့် ပတ်သက်လာလျှင် ချန်မိုသည် ခြိုးခြံချွေတာနိုင်သည့် နေရာတွင် အမြဲ ခြိုးခြံချွေတာပြီး ရက်ရောနိုင်သည့် နေရာတွင် ရက်ရောလေ့ရှိ၏။

လက်ကားဈေးတွင် လှည့်လည်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ချန်မိုသည် ပစ္စည်း အများအပြားကို ဝယ်ယူခဲ့သည်။

ပစ္စည်းများကို ကားပေါ်သို့ တင်ပြီးနောက် ချန်မိုသည် ဆင်ခြေဖုံးရှိ စက်ရုံဆီသို့ မောင်းနှင်သွားခဲ့၏။

သူ နေရာသို့ ပြန်ရောက်လာချိန်တွင်။

သန့်ရှင်းရေး ကုမ္ပဏီ ဝန်ထမ်းများက သန့်ရှင်းရေး လုပ်ငန်းအားလုံးကို အပြီးသတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မူလက အနည်းငယ် ရှုပ်ပွနေခဲ့သော ဂိုဒေါင်သည် ယခုအခါ သေသပ်သွားပြီး အလွန် တောက်ပကာ ကျယ်ဝန်းနေလေပြီ။

ချန်မိုသည် လက်ကားဝယ်လာသော ပစ္စည်းများကို စက်ရုံ၏ စံချိန်မီ သီးခြား ဂိုဒေါင်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်၏။

ထို့နောက် စက်ရုံ၏ ဒုတိယထပ်ရှိ ရုံးခန်းသို့ တိုက်ရိုက် တက်သွားကာ ယခင် အငှားနေသူ ချန်ထားခဲ့သော သူဌေးကုလားထိုင်တွင် ထိုင်ပြီး ယနေ့ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုကို စတင်လိုက်သည်။

"ဟေး စထရမ့်မာ … ဒီနေ့ ဘာလို့ ဒီလောက် နောက်ကျမှ လိုက်ဖ်လွှင့်တာလဲ… မင်း နည်းနည်း ပျင်းနေပြီပဲ…"

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်… ဒီနေ့ည ၈ နာရီအထိ လိုက်ဖ်လွှင့်ဖို့ မင်းကို အပြစ်ပေးတယ်… ဒါမှ ငါ အလုပ်ကနေ အိမ်ပြန်ရောက်တဲ့အခါ ဆက်ကြည့်လို့ရမှာ…"

"စထရမ့်မာ … ဒီနေ့ ဘာစိန်ခေါ်မှု အသစ်တွေ ရှိလဲ…"

ချန်မို လိုက်ဖ်လွှင့်မှု စတင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြည့်ရှုသူများ ဝင်ရောက်လာကြ၏။

မကြာမီမှာပင် အွန်လိုင်းမှ လူအရေအတွက်သည် ၁၀,၀၀၀ ကျော်သွားခဲ့သည်။

အင်တာနက် အသုံးပြုသူများက လိုက်ဖ်လွှင့်မှု မှတ်ချက်များ ကဏ္ဍတွင် စကားတွေ များနေကြပြီး ယနေ့ အကြောင်းအရာနှင့် ပတ်သက်၍ ချန်မိုအား မေးမြန်းနေကြပေသည်။