အခန်း ၂၀

အခန်း (၂၀) ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှုကို သတင်းပို့ခံရခြင်း

ယမန်နေ့ လိုက်ဖ်လွှင့်မှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက်။

ရွှီဟောင်ပိုက ချန်မိုထံ သီးသန့် မက်ဆေ့ချ် ပို့ခဲ့ပြီး ချန်မိုသည်လည်း ရွှီဟောင်ပိုအပေါ် အတော်လေး ကောင်းမွန်သော အမြင်ရှိခဲ့၏။

ထို့ကြောင့် သူနှင့် အချိန်အနည်းငယ်ကြာ စကားပြောခဲ့သည်။ ချန်မို၏ အပြောအဟော ကောင်းမွန်မှုက ရွှီဟောင်ပိုအား အကြံဉာဏ် များစွာ ရရှိစေခဲ့ပေသည်။

ရွှီဟောင်ပို၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ပရော်ဖက်ဆာ ဟန် က ရွှီဟောင်ပို၏ ဖုန်းကို ယူလိုက်ပြီး ဖုန်းပေါ်ရှိ သီးသန့် မက်ဆေ့ချ်များကို ကြည့်ရှုရင်း အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့၏။

ရွှီဟောင်ပိုထံ ပေးပို့ထားသော ချန်မို၏ သီးသန့် မက်ဆေ့ချ် အကြောင်းပြန်စာများကို အကြိမ်ကြိမ် ဖတ်ရှုပြီးနောက် ပရော်ဖက်ဆာ ဟန် ၏ မျက်လုံးများက ပိုမို တောက်ပလာပြီး သူ၏ အမူအရာက လေးနက်လာခဲ့သည်။

"ဟောင်ပို… မင်းရဲ့ ကျမ်းကို ယူပြီး ငါနဲ့ ချင်ပြည်နယ် ကို လိုက်ခဲ့... ရှီးကျင်းမြို့ ကို ခရီးထွက်ရမယ်… "

ပရော်ဖက်ဆာ ဟန် က ဖုန်းကို ရွှီဟောင်ပိုထံ ပြန်ပေးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ လက်ထောက်ထံ ဖုန်းဆက်ကာ ရှီးကျင်းမြို့ သို့ လေယာဉ်လက်မှတ် ကြိုတင်မှာယူခိုင်းလိုက်၏။

ပရော်ဖက်ဆာ ဟန်ရှင်း သည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ အမြောက်ဆန် ဒီဇိုင်း သုတေသန လုပ်ငန်းတွင် ပါဝင်ခဲ့ပြီး အမြောက်ဆန် ဒီဇိုင်း၏ အခက်အခဲများကို ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

အကယ်၍ ငါတို့က အဲဒီ အခက်အခဲတွေကို ကျော်လွှားချင်ရင် လမ်းကြောင်းသစ် တစ်ခုကို သေချာပေါက် ရှာဖွေရမယ်…

ချန်မို၏ တိကျစွာ ပစ်မှတ်ရှာနိုင်သော အမြောက်ဆန် က ပရော်ဖက်ဆာ ဟန် အား နည်းပညာ လမ်းကြောင်းသစ် တစ်ခုကို ပြသခဲ့ပေ၏။

သို့သော် အမြောက်ဆန်၏ လမ်းညွှန် မော်ဂျူး ကဲ့သို့သော လမ်းကြောင်းသစ်တွင် ဖြေရှင်းရမည့် ပြဿနာများစွာ ရှိနေသေးသည်။

ရိုးရာ တိကျစွာ ပစ်မှတ်ရှာနိုင်မှု မော်ဂျူးများသည် အရွယ်အစား ကြီးမားရုံသာမက အလွန် ဈေးကြီးသဖြင့် အမြောက်ငယ်များတွင် အသုံးချရန် ခက်ခဲပေ၏။

ချန်မို၏ တိကျစွာ ပစ်မှတ်ရှာနိုင်သော အမြောက်ဆန် က ဤပြဿနာကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပေသည်။

၎င်းတွင် နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ သတ်မှတ်ချက် အချို့ ရှိသော်လည်း လက်တွေ့ အသုံးချနိုင်စွမ်း အပြည့်အဝ ရှိပေ၏။

"ဆရာ… ဘာလုပ်မလို့လဲ…"

ပရော်ဖက်ဆာ ဟန်ရှင်း ၏ စကားများကြောင့် ရွှီဟောင်ပို အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ပရော်ဖက်ဆာ ဟန်ရှင်း ၏ သဘောထားက အလွန်လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် သူသည် တစ်ခဏမျှ အငိုက်မိသွားခဲ့၏။

"ချန်မို ဆိုတဲ့ ဒီလူငယ်လေးက ကြီးကျယ်တဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ…"

"သူ မင်းကို ပို့ခဲ့တဲ့ မက်ဆေ့ချ်တွေထဲမှာ ငါတို့အတွက် နည်းပညာ လမ်းကြောင်းသစ် တစ်ခုကို ရှာတွေ့နေပြီ…"

"ဒီနည်းပညာ လမ်းကြောင်းကို အလုပ်ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့ ငါ မင်းကို ရှီးအန်း က ၂၀၂ အင်စတီကျု ဆီ ခေါ်သွားမလို့…"

ရွှီဟောင်ပို မေးလိုက်ချိန်တွင် ပရော်ဖက်ဆာ ဟန်ရှင်း က အကျဉ်းရုံး ရှင်းပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ပစ္စည်းများကို စတင် သိမ်းဆည်းတော့၏။

ခဏအကြာတွင် ရွှီဟောင်ပို အသေရပ်နေဆဲဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဟောင်ပို… ဘာလို့ ဒီမှာ ရပ်နေသေးတာလဲ…"

"မင်း ပစ္စည်းတွေ ပြန်သွားသိမ်းတော့မှာ မဟုတ်ဘူးလား… ငါတို့ ရှီးကျင်း ကို အနည်းဆုံး ဆယ်ရက်ကနေ နှစ်ပတ်လောက်အထိ သွားမှာဆိုတော့ အဝတ်အစားတွေ အများကြီး ယူလာဖို့ မမေ့နဲ့…"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက်။

ပရော်ဖက်ဆာ ဟန် က ခေါင်းပြန်ငုံ့ကာ စားပွဲပေါ်ရှိ စာရွက်စာတမ်းများကို သူ၏ အိတ်ထဲသို့ ထိုးသိမ်းလိုက်၏။

ယင်းတွင် ကျောင်းသား အများအပြား၏ ဘွဲ့ယူကျမ်းများလည်း ပါဝင်ပေသည်။

ပရော်ဖက်ဆာ ဟန် သည် မူလက တင်ပြထားသော ဘွဲ့ယူကျမ်းများ အားလုံးကို ပြန်လည် သုံးသပ်ရန်နှင့် အတည်ပြုပေးရန်အတွက် သူ ပြန်ရောက်နေသော ရက်အနည်းငယ်ကို အသုံးပြုရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့၏။

သို့သော် ဤအလုပ်ကို လောလောဆယ် ဆိုင်းငံ့ထားရမည့်ပုံ ပေါ်ပေသည်။

ရှီးကျင်း ကို သွားရင် ယူသွားပြီး အချိန်ရတဲ့အခါကျမှပဲ လုပ်တော့မယ်…

"ဆရာ… ဆိုလိုတာက…"

ပရော်ဖက်ဆာ ဟန် ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရွှီဟောင်ပို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။

သူ၏ ကြီးကြပ်သူက ချန်မိုအပေါ် ဤမျှ မြင့်မားသော အမြင်ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ တကယ် မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

သို့သော် တစ်ခဏမျှ မှင်သက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရွှီဟောင်ပို နောက်ဆုံးတွင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူ၏ ခရီးဆောင်အိတ်ကို သိမ်းဆည်းရန် အဆောင်သို့ ပြန်ရန် ပရော်ဖက်ဆာ ဟန်ရှင်း ၏ ရုံးခန်းထဲမှ အလျင်အမြန် ထွက်လာခဲ့သည်။

နာရီဝက်အကြာတွင်။

ထို့နောက် ဆရာနှင့် တပည့်တို့သည် ရှီးကျင်း သို့ သွားမည့် လေယာဉ်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် လေဆိပ်သို့ ကားဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

နန်ပြည်နယ်၊ ကျန်းမြို့။

ချန်မိုသည် ပုံမှန်အတိုင်းပင် သူ၏ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုကို စတင်ခဲ့သည်။

ညနေ ၃ နာရီ ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ညနေခင်း မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှု စတင်ရန် ငါးနာရီပင် မလိုတော့ချေ။

မီးရှူးမီးပန်း လက်ကားဆိုင်မှ မီးရှူးမီးပန်း နောက်ဆုံးအသုတ်ကို သူငှားထားသော စက်ရုံအတွင်းသို့ ပို့ဆောင်ပြီးနောက် သူသည် နောက်ဆုံး ပြုပြင်မွမ်းမံမှု လုပ်ငန်းများကို စတင်ခဲ့၏။

"လာပြီ… လာပြီ… စထရမ့်မာ က ဒီတစ်ခါ ဘာလုပ်နေတာလဲ…"

"စထရမ့်မာ က စက္ကူလက်မှုဆိုင် ပိုင်ရှင် မဟုတ်ဘူးလား… ဒီနေရာက စက္ကူလက်မှုဆိုင်နဲ့ မတူဘူး… ဂိုဒေါင်တစ်ခုနဲ့ ပိုတူနေတယ်…"

"မင်းပြောတာ မှန်တယ်… စထရမ့်မာ က ဖျော်ဖြေရေး အကြောင်းအရာတွေကို ပိုကောင်းအောင် ဖန်တီးနိုင်ဖို့ ငါတို့ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုတွေအတွက် သီးသန့် စက်ရုံတစ်ရုံ ငှားလိုက်တာလေ… ဒါက စထရမ့်မာ ရဲ့ စတူဒီယို အသစ်ပဲ…"

"သောက်ကျိုးနည်း… ဒီစက်ရုံက ကြီးမားလှချည်လား… စထရမ့်မာ က ဘာအကြံအစည်ကြီးတွေ ရှိနေလို့လဲ… သူတို့က မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှု လုပ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား…"

ချန်မိုက ပြင်ဆင်မှုများကို အာရုံစိုက်နေချိန်တွင် လိုက်ဖ်လွှင့်မှုထဲသို့ ကြည့်ရှုသူများ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာကြ၏။

ကြည့်ရှုသူ အများအပြားသည် ဤနှစ်ရက်အတွင်း လိုက်ဖ်လွှင့်မှုကို မကြည့်ရှုခဲ့ကြသဖြင့် ချန်မို ဘာလုပ်နေသည်ကို သူတို့ မသိကြချေ။

မှန်ပေသည်၊ ကြည့်ရှုသူများ၏ ဤမေးခွန်းများကို နေ့တိုင်း လိုက်ဖ်လွှင့်မှုတွင် အချိန်ဖြုန်းလေ့ရှိသော ပရိသတ်များက ဖြေကြားပေးကြလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ချန်မိုသည် အလုပ်လုပ်နေစဉ် ရှင်းပြနေရန် မလိုအပ်တော့သဖြင့် သက်သောင့်သက်သာ နေနိုင်ပေ၏။

သူ ယခု လုပ်ဆောင်နေသော ပြုပြင်မွမ်းမံမှု လုပ်ငန်းက အတော်လေး အန္တရာယ် များပေသည်။

အကယ်၍ မင်းက တစ်ပြိုင်နက်တည်း အလုပ်နှစ်ခု လုပ်ဖို့ ကြိုးစားပြီး တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားရင် တကယ်ကို အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်တယ်…

...

ချန်မိုသည် လိုက်ဖ်လွှင့်မှုထဲရှိ ကြည့်ရှုသူများကို လျစ်လျူရှုထားသော်လည်း သူတို့မှာမူ စကားပြောရသည်မှာ အတော်လေး ပျော်ရွှင်နေပုံရ၏။

ဤအချိန်၌ သူသည် နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဒီပြုပြင်ထားတဲ့ မီးရှူးမီးပန်းတွေကို သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး ပေးရမယ်…

၎င်းတို့အား AI စုဖွဲ့မှု ထိန်းချုပ်ရေး မော်ဂျူး များ တပ်ဆင်ပေးခြင်းဖြင့်သာ ဤမီးရှူးမီးပန်းများသည် ချန်မို၏ အမိန့်ကို နာခံနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ချိန်တွင် လေထဲ၌ သူအလိုရှိသော ပုံစံများအဖြစ် ပေါက်ကွဲနိုင်မည် ဖြစ်၏။

"စထရမ့်မာ က ဘာလုပ်နေတာလဲ… မီးရှူးမီးပန်းတွေပေါ်မှာ ဆားကစ်ပြားတွေ တပ်ဖို့ လိုလို့လား…"

"ဒါက ဘာဆန်းလို့လဲ… ဒီရက်ပိုင်း မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှုတိုင်းက လျှပ်စစ် ထိန်းချုပ်မှုတွေကို သုံးကြတာပဲလေ… သူတို့ကို မီးခြစ်နဲ့ တစ်ခုချင်းစီ လိုက်ညှိနေရရင် ဘယ်လောက်တောင် အန္တရာယ် များလိုက်မလဲ…"

"မြန်မြန်လုပ် စထရမ့်မာ … မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှုကို ကြည့်ဖို့ ငါ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ…"

ချန်မို ထိန်းချုပ်ရေး မော်ဂျူးကို တပ်ဆင်နေချိန်မှာပင် လိုက်ဖ်လွှင့်မှု မှတ်ချက်များ ကဏ္ဍ၌ မှတ်ချက်များ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

ဤအချိန်၌ ချန်မို၏ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုသည် ကြည့်ရှုသူ ၃၀၀,၀၀၀ အထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်မိုအပေါ် Douyin ၏ ပံ့ပိုးမှုမှာ ကြီးမားလှပေ၏။

ချန်မိုက ထိုနေ့တွင် မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှု လိုက်ဖ်လွှင့်မည့်အကြောင်း ကြေညာပြီးနောက် Douyin က ယင်းကို အကြီးအကျယ် ပရိုမိုးရှင်း စတင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

ယနေ့ ချန်မို သူ၏ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုကို စတင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် Douyin က ချန်မို၏ လိုက်ဖ်လွှင့်မှု လင့်ခ်ကို ၎င်း၏ ပင်မစာမျက်နှာတွင် တင်ပေးခဲ့၏။

အွန်လိုင်း ဝင်ရောက်ကြည့်ရှုသူ ၃၀၀,၀၀၀ ၏ အများစုမှာ ဤကာလအတွင်း ချန်မို၏ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုများမှတစ်ဆင့် စုဆောင်းရရှိထားသော ပရိသတ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ကျန်တစ်ဝက်မှာ Douyin က ကြော်ငြာထားသော မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှု လိုက်ဖ်လွှင့်မှုကြောင့် ရောက်ရှိလာသော ကြည့်ရှုသူ အသစ်များ ဖြစ်ကြ၏။

ယနေ့ခေတ်တွင် မီးရှူးမီးပန်း ပိတ်ပင်မှုကို တင်းကျပ်စွာ ကျင့်သုံးနေသဖြင့် လူများ မီးရှူးမီးပန်း ကြည့်ရှုရန်မှာ တကယ်ကို မလွယ်ကူလှချေ။

"အားလုံးပဲ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်အေးအေးထားပါ… ခြောက်နာရီပဲ ရှိပါသေးတယ်…"

"မီးရှူးမီးပန်း ပြသမှုက နောက်ထပ် နှစ်နာရီကြာမှ စမှာပါ…"

"ဒါက ပရောဂျက်ကြီး တစ်ခုဆိုတော့ ငါ ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ဖို့ လိုတယ် မဟုတ်ဘူးလား…"

ချန်မို နောက်ဆုံး ထိန်းချုပ်ရေး မော်ဂျူးကို တပ်ဆင်ပြီးသွားမှသာ လိုက်ဖ်လွှင့်မှုကို စစ်ဆေးရန် အချိန်ရသွား၏။

လိုက်ဖ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရှုသူ အရေအတွက် အဆက်မပြတ် တိုးလာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး လက်ဆောင်များနှင့် ဘောက်ဆူးငွေများ ဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ချေ။

ထို့နောက် သူသည် လိုက်ဖ်လွှင့်မှုထဲရှိ ကြည့်ရှုသူများ၏ မှတ်ချက် အချို့ကို အကြောင်းပြန်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် ဤပြုပြင်ထားသော မီးရှူးမီးပန်းများကို သူတို့ ရွေးချယ်ထားသော မီးရှူးမီးပန်း ပြသမည့်နေရာသို့ စတင် ရွှေ့ပြောင်းကြတော့၏။

အဆင်ပြေစေရန်အတွက် ချန်မိုသည် မီးရှူးမီးပန်းများ ဖောက်ရန် ငှားထားသော စက်ရုံနှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိ နေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။

၎င်းသည် အသီးအနှံများ၊ မီးလောင်လွယ်သော ပစ္စည်းများ နည်းပါးပြီး မဖွံ့ဖြိုးသေးသော မြေကွက်လပ် တစ်ခုဖြစ်ကာ အနီးနားတွင် နေထိုင်သူ မရှိသဖြင့် မီးရှူးမီးပန်းများ ဖောက်ရန် အလုံခြုံဆုံး နေရာဖြစ်သည်မှာ သေချာပေ၏။

ချန်မိုသည် မီးရှူးမီးပန်းများကို အသုတ်လိုက် သယ်ယူကာ သေသပ်စွာ စီထားလိုက်ပြီးနောက် ညရောက်လာခဲ့လေပြီ။

"အားလုံးပဲ… မီးရှူးမီးပန်းတွေကို ကြည့်ဖို့ အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား…"