← Chapters

အခန်း ၂၂

Vol. 3 Ch. 22

အခန်း ၂၂

Vol. 3 Ch. 22

အခန်း (၂၂) နည်းပညာ ချဉ်းကပ်မှု အသစ်များကြောင့် ဓာတ်ခွဲခန်းထဲရှိ အပြင်းအထန် ငြင်းခုန်မှုများ

ထိုအချိန်မှာပင် ချင်ပြည်နယ်၊ ရှီးကျင်းမြို့။

နန်ကျင်းမှ လေယာဉ်တစ်စင်းသည် ရှီးကျင်း အပြည်ပြည်ဆိုင်ရာ လေဆိပ်သို့ ဆင်းသက်လာ၏။

ပရော်ဖက်ဆာ ဟန်ရှင်းသည် သူ၏ တပည့်ဖြစ်သူ ရွှီဟောင်ပိုနှင့်အတူ လေယာဉ်ပေါ်မှ ကမန်းကတန်း ဆင်းလာပြီး လေဆိပ် အထွက်ပေါက်ရှိ ကားပါကင်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်၌ ပရော်ဖက်ဆာ ဟန်ရှင်း၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို လက်ခံရရှိပြီးချိန်တွင် အင်စတီကျု-၂၀၂ မှ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး ဝန်ထမ်းများသည် ၎င်းတို့ကို လာကြိုရန် ကားတစ်စီးကို ချက်ချင်း စီစဉ်ပေးခဲ့လေသည်။

ပရော်ဖက်ဆာဟန်နှင့် သူ၏အဖွဲ့ သွားရောက်မည့် နေရာမှာ ခေတ်မီ ခဲယမ်းမီးကျောက်များကို အဓိကထားလေ့လာသော အင်စတီကျု-၂၀၂ ရှိ ဓာတ်ခွဲခန်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် အထူးကားတစ်စီးဖြင့် လာကြိုရန် လိုအပ်ပေသည်။

"ပရော်ဖက်ဆာဟန်..."

ကားမောင်းသူမှာ အထူးတပ်ဖွဲ့များမှ ပြောင်းရွှေ့လာသော ထိပ်တန်းစစ်သားတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အင်စတီကျု-၂၀၂ ၏ လုံခြုံရေးအကြီးအကဲ အကြီးအကဲ ယွီ ဖြစ်ပေ၏။

ပရော်ဖက်ဆာဟန်သည် ဤဓာတ်ခွဲခန်း၏ အကြီးအကဲဖြစ်သဖြင့် အကြီးအကဲယွီက ကိုယ်တိုင် လာကြိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ပရော်ဖက်ဆာဟန်အား နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အကြီးအကဲယွီသည် ရွှီဟောင်ပိုကို ပထမဆုံး အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲယွီ... ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ တပည့် ရွှီဟောင်ပိုပါ..."

"ဒီနှစ်မှာ သူက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အင်စတီကျု-၂၀၂ မှာ ပါရဂူဘွဲ့ သင်တန်းကို လျှောက်ထားမှာပါ... အလုပ်ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အသားကျအောင် သူ့ကို အရင်ခေါ်လာခဲ့တာ..."

ရွှီဟောင်ပိုအပေါ် အကဲခတ်နေသော အကြီးအကဲယွီ၏ အကြည့်များကို မြင်ချိန်တွင် ပရော်ဖက်ဆာဟန်က တည်ငြိမ်စွာ စတင် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

ရွှီဟောင်ပိုသည် ပရော်ဖက်ဆာဟန်၏ တပည့်ဖြစ်ပြီး မကြာမီ အင်စတီကျု-၂၀၂ တွင် ပါရဂူကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်လာမည်ကို သိရှိပြီးချိန်တွင် အကြီးအကဲယွီသည် သူ၏ အကဲခတ်နေသော အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်လေ၏။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပရော်ဖက်ဆာဟန်၏ တပည့်ဖြစ်လာသူများသည် ပြင်းထန်သော စစ်ဆေးမှု အဆင့်များစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသူများ ဖြစ်ပေသည်။

အင်စတီကျု-၂၀၂ တွင် ပါရဂူဘွဲ့ သင်တန်းအတွက် လျှောက်ထားသူဖြစ်သဖြင့် စိစစ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ပို၍ပင် တင်းကျပ်ပေလိမ့်မည်။

ရွှီဟောင်ပိုသည် ပရော်ဖက်ဆာဟန်၏ တပည့်ဖြစ်ပြီး အနာဂတ်တွင် အင်စတီကျု-၂၀၂ ၌ ပညာသင်ကြားကာ အလုပ်လုပ်ကိုင်မည့်သူ ဖြစ်နိုင်ချေများသောကြောင့် သူ့အပေါ် ထားရှိသော အကြီးအကဲယွီ၏ သဘောထားမှာ ပိုမို ရင်းနှီးလာခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် တောင်ပေါ်သို့ တက်ကြွစွာ လမ်းလျှောက်သွားကြပြီး ပရော်ဖက်ဆာဟန်နှင့် ရွှီဟောင်ပိုတို့၏ ခရီးဆောင်အိတ်များကို ကူညီသယ်ဆောင်ပေးခဲ့ကြ၏။

သူတို့နှစ်ဦး ကားပေါ်သို့ ရောက်သွားပြီးနောက် အကြီးအကဲယွီသည် ရှီးကျင်းမြို့ ဆင်ခြေဖုံးရှိ တောင်တန်းဒေသသို့ မောင်းနှင်သွားတော့သည်။

ဓာတ်ခွဲခန်း၏ အထူးသဘောသဘာဝကြောင့် ၎င်းကို တောင်များအတွင်း တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤဒေသတွင် မိုင်ပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးအတွင်း လူနေထိုင်ခြင်း မရှိချေ။ အတွင်းဘက်ရှိ သုတေသီများ၏ အလုပ်ကို အဆင်ပြေစေရန်အတွက် နေ့စဉ်သုံး ပစ္စည်းများနှင့် အစားအစာများ ရောင်းချသည့် စူပါမားကတ်တစ်ခု ရှိပေသည်။

ထို့ပြင် ဓာတ်ခွဲခန်း၏ ပြင်ပလုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ရန်အတွက် တပ်ရင်းတစ်ရင်းကို ဓာတ်ခွဲခန်းပတ်လည်တွင် တပ်စွဲထားလေ၏။

"အကြီးအကဲယွီ... ပြန်ရောက်လာပြီလား..."

ထူးခြားသော ကားလိုင်စင်နံပါတ်ပြားကို မြင်ချိန်တွင် အပြင်ဘက်၌ ကင်းစောင့်နေသော စစ်သားများသည် ကားကို တားကာ ယာဉ်မောင်းအား နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်တယ်... ငါတို့က အဘိုးဟန်နဲ့ သူ့ရဲ့တပည့်တွေကို လေဆိပ်မှာ သွားကြိုလာတာ..."

ကင်းစောင့်နေသော စစ်သား၏ နှုတ်ဆက်စကားကို ကြားချိန်တွင် အကြီးအကဲယွီက ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နောက်ခန်းတွင် ထိုင်နေသော ပရော်ဖက်ဆာဟန်သည်လည်း ထိုအချိန်တွင် ကားမှန်ကို ချလိုက်၏။

"မင်္ဂလာပါ... အဘိုးဟန်..."

ပရော်ဖက်ဆာဟန်ကို မြင်ချိန်တွင် စစ်သားက ချက်ချင်း အလေးပြုလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက အနောက်ရှိ သူ၏ ရဲဘော်များကို အော်ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးဟန်နဲ့ အကြီးအကဲယွီပဲ... အတားအဆီးတွေကို ဖယ်ရှားပြီး သူတို့ကို ဖြတ်ခိုင်းလိုက်..."

"လူငယ်ရဲဘော်လေး... မင်း အလုပ်ကြိုးစားထားတာပဲ..."

၎င်းတို့ကို ဖြတ်သန်းခွင့်ပြုကြောင်း ကြားချိန်တွင် စစ်သားများ၏ အလုပ်သဘောထားကို ထောက်ခံကြောင်း ဖော်ပြကာ ပရော်ဖက်ဆာဟန်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ရွှီဟောင်ပို အံ့အားသင့်သွားစေရန် ကားသည် လျှို့ဝှက်ဓာတ်ခွဲခန်းအတွင်းသို့ မောင်းနှင်သွားတော့၏။

"ဆရာ... ဒါက..."

လေ့ကျင့်ရေး ယူနီဖောင်းဝတ် စစ်သားများ အချိန်မရွေး ဖြတ်သန်းသွားလာနေသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ရွှီဟောင်ပိုက အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။

သူ စကားမဆုံးမီ ပရော်ဖက်ဆာဟန်က ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဟောင်ပို... ဒီနေရာက ကျောင်းမဟုတ်ဘူး... ပိုနားထောင်... ပိုလေ့လာ... စကားကို လျှော့ပြော... မမေးသင့်တဲ့ မေးခွန်းတွေကို မမေးနဲ့... ဒီက ဘယ်အရာကိုမှလည်း မပြောနဲ့... နားလည်လား..."

ပရော်ဖက်ဆာဟန်၏ စကားများသည် ယခင်ကထက် ပိုမို လေးနက်နေခဲ့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ..."

ပရော်ဖက်ဆာဟန်၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် ရွှီဟောင်ပိုသည် နောက်ကွယ်ရှိ အကြောင်းရင်းများကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်သွားပေ၏။

သူသည် လျှို့ဝှက်စွာ ဝမ်းမြောက်နေပြီး ချန်မိုအပေါ် ကျေးဇူးတင်စိတ်များ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချန်မို၏ စေ့ဆော်မှုနှင့် အကူအညီသာ မပါဝင်ပါက သူသည် အင်စတီကျု-၂၀၂ တွင် ပါရဂူဘွဲ့ သင်တန်းအတွက် လျှောက်ထားခဲ့သော်လည်း ဤဓာတ်ခွဲခန်းသို့ လာရောက်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

"အင်း... မင်း နားလည်လို့ ဝမ်းသာပါတယ်..."

ရွှီဟောင်ပို၏ အဖြေကို ရရှိပြီးချိန်တွင် ပရော်ဖက်ဆာဟန်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အကြီးအကဲယွီအား ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲယွီ... ဓာတ်ခွဲခန်းထဲက သုတေသီအားလုံး အစည်းအဝေးခန်းထဲ စုဝေးဖို့ ရုံးခန်းထဲက ညွှန်ကြားရေးမှူး ယဲ့ရွှမ်ကို သွားပြောလိုက်ပါ..."

"ပြီးတော့ ဟောင်ပိုရဲ့ နေထိုင်ရေး ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးဌာနကို ခေါ်သွားပေးပါ... သူ့ပစ္စည်းတွေ ထားပြီးရင် အစည်းအဝေးခန်းကို ခေါ်လာခဲ့လိုက်..."

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးနောက် ပရော်ဖက်ဆာဟန်က ရွှီဟောင်ပိုအား အကြီးအကဲယွီ နောက်သို့ လိုက်ရန် ပြောလိုက်ပြီး သူကိုယ်တိုင်ကမူ လက်ဆွဲအိတ်ကို ယူကာ ရုံးခန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားလေ၏။

အစည်းအဝေး မစတင်မီ သူ အချို့သော ပြင်ဆင်မှုများကို ပြုလုပ်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ် ကြာပြီးနောက်။

ဓာတ်ခွဲခန်းထဲရှိ သုတေသီအားလုံးကို ရုံးညွှန်ကြားရေးမှူး ယဲ့ရွှမ်က အစည်းအဝေးခန်းထဲသို့ ခေါ်ယူလိုက်ပေသည်။

ပရော်ဖက်ဆာဟန်သည် လျှို့ဝှက်ကုဒ်ဖြင့် ကာကွယ်ထားသော USB drive တစ်ခုကို ကိုင်ဆောင်ကာ နောက်ကျမှ ရောက်ရှိလာ၏။

ချန်မိုမှ ရွှီဟောင်ပိုထံ ပေးပို့ခဲ့သော ကိုယ်ပိုင်မက်ဆေ့ခ်ျ အချို့ကို သုတေသီများအား သူ ပြသလိုက်ပြီးနောက်။

ရွှီဟောင်ပိုကို အကြီးအကဲယွီက အစည်းအဝေးခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။

သုတေသီများ အပြင်းအထန် ငြင်းခုန်နေကြသည်နှင့် ဆရာများ စင်မြင့်ရှေ့တွင် ထိုင်နေသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ရွှီဟောင်ပိုသည် ဉာဏ်ပညာရှိစွာဖြင့် ထိုင်ရန် ထောင့်တစ်နေရာကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

ဆရာ၏ အကြံပေးချက်ကို လိုက်နာကာ သူသည် ပိုမို နားထောင်သင့်ပြီး ပိုမို လေ့လာကာ စကားကို လျှော့ပြောသင့်ပေသည်။

"အဘိုးဟန်... ဒီအကြံဉာဏ်က တောက်ပလွန်းတယ်... တကယ်လို့ ငါတို့ ဒီတွေးခေါ်မှုအတိုင်း လိုက်လုပ်နိုင်ရင် လမ်းသစ်တစ်ခုကို သေချာပေါက် ရှာတွေ့နိုင်မှာပဲ..."

"ကုန်ကျစရိတ် နည်းပါးပြီး အရွယ်အစားလည်း သေးငယ်တယ် အစုလိုက်အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်ရလွယ်ကူတဲ့ အမြောက်ဆန် နည်းပညာ လမ်းကြောင်းသစ်တစ်ခုပါပဲ..."

အပြင်းအထန် ငြင်းခုန်ပြီးနောက် အသက်လေးဆယ်ကျော် အရွယ် သုတေသီတစ်ဦးသည် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာဖြင့် မတ်တတ်ရပ်ကာ ပြောလိုက်၏။

ချန်မို ဖော်ပြခဲ့သော နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ အချက်အလက်များကြောင့် သူ အလွန်အမင်း အထင်ကြီးသွားခဲ့ပြီး ၎င်းသည် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော နည်းပညာ ချဉ်းကပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်နေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ထောက်ခံသူတိုင်းအတွက် ဆန့်ကျင်သူတစ်ဦး ရှိစမြဲပင်။ ပရော်ဖက်ဆာဟန်နှင့် ရွယ်တူခန့်ရှိသော သုတေသီတစ်ဦးက သူ၏ သံသယကို ဖော်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ပရော်ဖက်ဆာဟန်... ကျွန်တော်ကတော့ နည်းပညာ လမ်းကြောင်းသစ်တစ်ခုကို ရွေးချယ်ရာမှာ သတိထားဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ထင်တယ်..."

"ငါတို့ သုတေသနလုပ်နေတာက နိုင်ငံအတွက် အရေးကြီးတဲ့ လက်နက်တွေချည်းပဲ... တကယ်လို့ နည်းပညာလမ်းကြောင်း လွဲချော်သွားမယ်ဆိုရင် နိုင်ငံနဲ့ စစ်တပ်အတွက် ခန့်မှန်းလို့မရနိုင်တဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေ ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မယ်..."

"ဒီအကြံဉာဏ်တွေရဲ့ မှန်ကန်မှုကို ငါ မငြင်းပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းပညာ လမ်းကြောင်းက အရမ်း ခက်ခဲလွန်းတယ်... လမ်းညွှန်စနစ် မော်ဂျူးကို ဘယ်လို သေးငယ်အောင် လုပ်မလဲဆိုတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုတည်းနဲ့တင် ငါတို့ကို အချိန်အကြာကြီး ရှာဖွေစူးစမ်းနေစေဖို့ လုံလောက်တယ်..."

ဤစကားများ ပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထောက်ခံသော ပညာရှင်များနှင့် ဆန့်ကျင်သော ပညာရှင်များသည် ချက်ချင်း ငြင်းခုန်ကြတော့၏။

သို့သော်လည်း နှစ်ဖက်စလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် တာဝန်ဝတ္တရားများအပေါ် တာဝန်သိစိတ်အပေါ် အခြေခံ၍ ငြင်းခုန်ခဲ့ကြသဖြင့် အငြင်းပွားမှုသည် အုပ်စုဖွဲ့ ရန်ပွဲတစ်ခုအထိ ကြီးထွားမသွားခဲ့ချေ။

ထို့ပြင် ဤသုတေသီများအားလုံးသည် ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး ပညာရှင်များသည် အငြင်းပွားမှုများကို ၎င်းတို့၏ ဦးနှောက်ဖြင့်သာ ဖြေရှင်းလေ့ရှိပြီး လက်သီးဖြင့် မဖြေရှင်းကြပေ။

ရွှီဟောင်ပိုသည် သုတေသီများ၏ ငြင်းခုန်မှုကြောင့် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ဤသုတေသန ပညာရှင်ကြီးများသည် အငြင်းပွားမှုများကို ဖြေရှင်းရာတွင် ဈေးထဲ၌ ဈေးဆစ်နေကြသော အန်တီများကဲ့သို့ပင် စကားများကြကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

ကနဦး အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ရွှီဟောင်ပိုသည် ချန်မိုကို ယခင်ကထက် ပို၍ပင် လေးစားသွားခဲ့သည်။

ပရော်ဖက်ဆာဟန် ယခုလေးတင် ပြသသွားခဲ့သည်မှာ ချန်မိုနှင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်မက်ဆေ့ခ်ျ အချို့သာ ဖြစ်သည်။

ဤအရာများသည် ဤသုတေသန ပညာရှင်များကြားတွင် ငြင်းခုန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်စေရန် လုံလောက်နေပေ၏။

အကယ်၍ ကိုယ်ပိုင်မက်ဆေ့ခ်ျများ အားလုံးကို ထုတ်ပြန်လိုက်လျှင် သို့မဟုတ် ကောင်းမွန်သော ရလဒ်များကို ပြသနေပြီဖြစ်သည့် ဗီဒီယိုများကိုပါ ပြသလိုက်လျှင် ဤသုတေသီများ လုံးလုံးလျားလျား အံ့အားသင့်သွားကြမည် မဟုတ်ပါလော။

All Chapters