အခန်း ၃၂

အခန်း (၃၂) စမ်းသပ်ပျံသန်းမှု မတိုင်မီ ပြင်ဆင်မှုများနှင့် အထူးရဲတပ်ဖွဲ့၏ ကာကွယ်မှုလော

အင်ဂျင်ကို ကိုယ်ထည်ပေါ်သို့ တပ်ဆင်ပြီးသွားချိန်တွင်။

ညနေ ခြောက်နာရီကျော်နေပြီ ဖြစ်လေ၏။

ချန်မိုက ကိရိယာစားပွဲပေါ်ရှိ ပစ္စည်းများကို ရှင်းလင်းလိုက်ပြီးနောက် ရွှမ်နွီ တိုက်လေယာဉ်၏ ကိုယ်ထည်ကို စက်ရုံအတွင်းရှိ ကွင်းပြင်ပေါ်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။

"ဟေ့ စထရမ့်မာ... အင်ဂျင် အားလုံး တည်ဆောက်ပြီးပြီဆိုတော့ စမ်းသပ်ပျံသန်းရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ မဟုတ်လား..."

"အတိအကျပဲ... စထရမ့်မာ က ဒီအာကာသတိုက်လေယာဉ်ကို အရမ်း အံ့မခန်းဖြစ်အောင် ပြောထားတော့ အဲဒါ ဘယ်လို စွမ်းဆောင်နိုင်မလဲဆိုတာကို ငါ အခုတည်းက စောင့်မျှော်နေပြီ..."

"မြန်မြန်လုပ်ပါ စထရမ့်မာ ရာ..."

တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အခန်းမှာ ဆူညံသွားတော့၏။

သူတို့အားလုံးက ချန်မိုကို စမ်းသပ်ပျံသန်းမှု အမြန်ဆုံး ပြုလုပ်ရန် တိုက်တွန်းနေကြပေသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ချန်မိုက ပြောလိုက်သည်။

"အရမ်း မိုးချုပ်နေပြီ... ငါ စမ်းသပ်ပျံသန်းလိုက်ရင်တောင် မင်းတို့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကနေ သေချာ မြင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ကျေးဇူးပြုပြီး နောက်တစ်ရက်လောက် စိတ်ရှည်ရှည်နဲ့ စောင့်ပေးကြပါ... ငါ ပြင်ဆင်မှုတချို့ လုပ်ပြီး ဒီစက္ကူနဲ့လုပ်ထားတဲ့ ရွှမ်နွီ မောင်းသူမဲ့ အာကာသတိုက်လေယာဉ်ပေါ်မှာ ကင်မရာတချို့ တပ်ဆင်ပါရစေဦး... အဲဒီအခါကျရင် မင်းတို့ ဖုန်းမျက်နှာပြင်တစ်ဆင့် ရွှမ်နွီ တိုက်လေယာဉ် ရိုက်ကူးထားတဲ့ မြင်ကွင်းတွေကို မြင်ရလိမ့်မယ်..."

"ပြီးရင် ငါ ပရော်ဖက်ဆာစွန်းနဲ့ တွေ့ဖို့ ရှိသေးတယမလား... ဒါကြောင့် ဒီနေ့အတွက် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုက ဒီလောက်ပါပဲ... မနက်ဖြန် မနက် ဒီအချိန်မှာ ပြန်တွေ့ကြမယ်..."

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် ချန်မိုက ထုတ်လွှင့်မှုကို အလျင်အမြန် အဆုံးသတ်လိုက်လေ၏။

သို့သော် ပရော်ဖက်ဆာစွန်းနှင့် အခြားသူများကို တွေ့ဆုံရန် အပြေးအလွှား သွားမည့်အစား သူက ဖုန်းကို ထုတ်ယူကာ မန်နေဂျာဝမ်ထံ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်သည်။

ထိုအချိန်၌။

မန်နေဂျာဝမ်သည် ချန်မို၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အနာဂတ် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှု ဦးတည်ချက်ကို စီစဉ်ရန် လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုအဖွဲ့ကို ညွှန်ကြားနေပေ၏။

ဤကိစ္စသည် အထွေထွေမန်နေဂျာ ကျိုး၏ ရာထူးတိုးရေး မဟာဗျူဟာ၏ အဓိက အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် မန်နေဂျာဝမ်အနေဖြင့် သဘာဝကျကျပင် ၎င်းကို လေးလေးနက်နက် ထားရှိရပေမည်။

သို့သော် သူ စိုးရိမ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ အထွေထွေမန်နေဂျာ ကျိုး ရာထူးတိုးပြီးနောက် အထွေထွေမန်နေဂျာ ကျိုး၏ ရာထူးကို သူ လွှဲပြောင်းရယူနိုင်သောကြောင့် မဟုတ်ချေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် မကြာသေးမီကမှ စူပါစီမံခန့်ခွဲမှုဌာန၏ မန်နေဂျာအဖြစ် ရာထူးတိုးမြှင့်ခံခဲ့ရခြင်းဖြစ်ရာ အချိန်တိုအတွင်း ထပ်မံ ရာထူးတိုးရန် မဖြစ်နိုင်သလို အထွေထွေမန်နေဂျာ ကျိုး လစ်လပ်သွားသော ရာထူးကို လွှဲပြောင်းရယူရန်မှာ ပို၍ပင် ဝေးကွာလှပေ၏။

မန်နေဂျာဝမ် ယခု အလွန် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်နေခြင်းမှာ အထွေထွေမန်နေဂျာ ကျိုး ပြောခဲ့သော ရက်ရောသည့် နှစ်ကုန် ဘောနပ်စ်အတွက် သက်သက်သာ ဖြစ်ချေသည်။

ကာလတိုအတွင်း သူ မမြင်တွေ့နိုင်သော ရာထူးတိုးရေး အလားအလာနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မန်နေဂျာဝမ်သည် ရက်ရောသော နှစ်ကုန် ဘောနပ်စ်ကို ပို၍ တန်ဖိုးထားပေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းက အနာဂတ် ရာထူးတိုးမှုများနှင့် လစာတိုးမှုများအတွက် သူ့ကို ကောင်းမွန်စွာ ပြင်ဆင်ပေးနိုင်ပေသည်။

ချန်မို၏ အောင်မြင်မှု ဇာတ်လမ်း သူ့ထံတွင် ရှိနေသရွေ့ ကုမ္ပဏီအနေဖြင့် သူ၏ ပံ့ပိုးကူညီမှုများကို လျစ်လျူရှုမည် မဟုတ်ချေ။

သူ၏ သူရဲကောင်းအခန်းကဏ္ဍသည် အလွန် အရေးမပါလှသော်လည်း ၎င်းတို့အားလုံးကို ချန်မိုက သယ်ဆောင်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေ၏။

သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ ချန်မို၏ လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုအဖွဲ့ အကြီးအကဲတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ချန်မိုအတွက် ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေး အကူအညီများ ပေးအပ်ရာတွင် ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ ပံ့ပိုးကူညီမှုတစ်ခုဟု သတ်မှတ်၍ ရနိုင်ပေသည်။

မန်နေဂျာဝမ်သည် ယခုအခါ ချန်မိုအား သူ၏ ကျေးဇူးရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ထားချေပြီ။

ချန်မို ဖုန်းခေါ်နေသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ချန်မို မြင်နိုင်မမြင်နိုင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ မန်နေဂျာဝမ်က ဖားယားသော အပြုံးတစ်ခုကို တပ်ဆင်ကာ ဖုန်းကို ကိုင်၍ ပြောလိုက်သည်။

"မင်္ဂလာပါ ဆရာချန်မို... ကျွန်တော် ဘာကူညီပေးရမလဲ..."

"မန်နေဂျာဝမ်... ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ဒုက္ခပေးစရာ ကိစ္စတချို့ ရှိနေတယ်..."

"ဒီနေ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ခင်ဗျား ကြည့်ဖြစ်မယ် ထင်တယ်... ဟုတ်တယ်မလား..."

မန်နေဂျာဝမ်၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် ချန်မိုက မေးခွန်းတစ်ခုကို အရင် ပြန်မေးလိုက်လေ၏။

"သေချာတာပေါ့... ဆရာချန်မိုရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွေကို ကျွန်တော် အမြဲ စောင့်ကြည့်နေတာပါ..."

"ဆရာချန်မို... ကျွန်တော်တို့ ဘာကူညီပေးရမလဲ..."

ချန်မိုက မေးခွန်းမေးချိန်တွင် သူတို့အနေဖြင့် မည်မျှ အရေးထားကြောင်းကို ချန်မိုက စမ်းသပ်နေသည်ဟု မန်နေဂျာဝမ်က ထင်မှတ်ကာ အလျင်အမြန် တုံ့ပြန်လိုက်ပေသည်။

"ကောင်းပြီ..."

"မနက်ဖြန် ကျွန်တော် ဒီရွှမ်နွီ မောင်းသူမဲ့ အာကာသတိုက်လေယာဉ်ရဲ့ စက္ကူပုံစံတူကို စမ်းသပ်ပျံသန်းတော့မလို့..."

"ဒါပေမဲ့ အခု ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေတယ်... မနက်ဖြန် ကျွန်တော့်ရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကင်မရာထောင့်ပေါင်းစုံကနေ ထုတ်လွှင့်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်..."

"ဒါမှ အင်တာနက် အသုံးပြုသူတွေအနေနဲ့ ပျံသန်းမှု မြင်ကွင်းကိုသာမက တခြား ရှုထောင့်တွေကနေ ရိုက်ကူးထားတဲ့ မြင်ကွင်းတွေကိုပါ မြင်တွေ့နိုင်မှာလေ..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီနယ်ပယ်မှာ ကျွန်တော့်မှာ အတွေ့အကြုံ သိပ်မရှိဘူး... ဒါကြောင့် ခင်ဗျားတို့ ပလက်ဖောင်းမှာ သက်ဆိုင်ရာ ဖြေရှင်းချက်တွေ ရှိမလားလို့ မေးချင်လို့ပါ..."

မန်နေဂျာဝမ်ထံမှ အဖြေကို ရရှိပြီးနောက် ချန်မိုက သူ၏ လိုအပ်ချက်များကို ချက်ချင်း ရှင်းပြလိုက်၏။

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မန်နေဂျာဝမ်က ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ဆရာချန်မို... ခင်ဗျားရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ..."

"ဒီလိုအပ်ချက်က Douyin အတွက် ပြဿနာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"ဒီည ကျွန်တော့်အဖွဲ့ကို ခေါ်ပြီး ကျန်းမြို့ကို အစောဆုံး လေယာဉ်လက်မှတ် ကြိုတင်ဘွတ်ကင် လုပ်လိုက်မယ်... ခင်ဗျားရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု စတူဒီယိုကို ပြင်ဆင်ဖို့ ကူညီပေးပါ့မယ်..."

ထိုသို့ပြောဆိုပြီးနောက် မန်နေဂျာဝမ်က ဖုန်းတစ်ဖက်မှ လုပ်ငန်းလည်ပတ်မှုအဖွဲ့ဝင်များကို ခေါ်ကာ သူနှင့်အတူ ကျန်းမြို့သို့ သွားရန် ပြင်ဆင်ကြရန် တောင်းဆိုလိုက်လေ၏။

"ကောင်းပြီ... ဒါဆို မန်နေဂျာဝမ်ကိုပဲ အပ်လိုက်တော့မယ်..."

မန်နေဂျာဝမ်ထံမှ တိကျသော အဖြေတစ်ခုကို ရရှိပြီးနောက် ချန်မိုက စကားတစ်ခွန်းဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ဖုန်းချလိုက်တော့သည်။

မိနစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် သူ၏ ဖုန်းထဲတွင် လွတ်သွားသော ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု အများအပြား ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။

သူ့အား ဖုန်းခေါ်ခဲ့သူမှာ ယခင်က သူ ဆက်သွယ်ခဲ့သော ပရော်ဖက်ဆာဟန်မှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ချေ။

ထိုအရာကို မြင်ချိန်တွင် ချန်မိုက ပရော်ဖက်ဆာဟန်ထံ ချက်ချင်း ဖုန်းပြန်ခေါ်လိုက်သည်။

"ဟေး... ရှောင်ချန်..."

"ငါတို့ အခုလေးတင် မင်းရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်လိုက်တယ်... မင်း ဖန်တီးထားတဲ့ စက္ကူ မောင်းသူမဲ့ အာကာသတိုက်လေယာဉ်က အရမ်းကို အရေးကြီးတယ်..."

"အဘိုးစွန်းက မင်းရဲ့ လက်ရာကို ချီးကျူးမဆုံး ဖြစ်နေတယ်... ဒါကြောင့် လုံခြုံရေး သေချာအောင် မင်းရဲ့ စတူဒီယိုမှာပဲ တွေ့ကြမလား..."

"ငါတို့ ကျန်းမြို့ ရဲတပ်ဖွဲ့ကို ဆက်သွယ်ထားပြီးပြီ... သူတို့က အာကာသလေယာဉ်ကို ကာကွယ်ဖို့ မင်းရဲ့ စတူဒီယိုကို အထူးရဲတပ်ဖွဲ့တွေ စေလွှတ်ပေးလိမ့်မယ်..."

ဖုန်းဝင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချန်မို တစ်စုံတစ်ရာ မပြောနိုင်မီမှာပင် ပရော်ဖက်ဆာဟန်၏ စကားများသည် ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

ပရော်ဖက်ဆာဟန်၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် ချန်မိုသည် အံ့အားသင့်သွားသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသခဲ့သော်လည်း ပရော်ဖက်ဆာဟန်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့၏ စေတနာထား စီစဉ်မှုကို သူ မငြင်းဆန်ခဲ့ပေ။

သူ၏ ရွှမ်နွီ မောင်းသူမဲ့ အာကာသတိုက်လေယာဉ်သည် စက္ကူပုံစံတူ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတွင် ပါဝင်သော အဆင့်မြင့် နည်းပညာများကို ချန်မို ကောင်းစွာ သတိပြုမိပေသည်။

အကယ်၍ ဤအာကာသတိုက်လေယာဉ်ကို ဤနေရာတွင် ထားခဲ့ပါက ပရော်ဖက်ဆာဟန်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သာမက ချန်မိုကိုယ်တိုင်လည်း အခိုးခံရမည်ကို စိုးရိမ်နေမိ၏။

ပရော်ဖက်ဆာဟန်၏ စကားများက ချန်မိုအား စိတ်သက်သာရာ ရသွားစေခဲ့သည်။

"ကောင်းပါပြီ အဘိုးဟန်..."

"ဒါဆို စတူဒီယိုမှာ တွေ့ကြတာပေါ့..."

ပရော်ဖက်ဆာဟန် စကားဆုံးပြီးနောက် ချန်မိုက ချက်ချင်း အဖြေပေးလိုက်လေ၏။

ထို့နောက် ချန်မိုသည် မိုးကာစတစ်ခုကို ရှာဖွေကာ ရွှမ်နွီ မောင်းသူမဲ့ အာကာသတိုက်လေယာဉ်၏ စက္ကူပုံစံတူကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ပရော်ဖက်ဆာဟန်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့ ရောက်ရှိလာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် စက်ရုံ၏ ဒုတိယထပ်သို့ တက်သွားခဲ့၏။

ဆယ်မိနစ်ခန့် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်။

ပရော်ဖက်ဆာဟန်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့အစား လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော အထူးရဲတပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ အရင် ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

ဤအထူးရဲတပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာသူများမှာ ယခင်က ချန်မိုနှင့် အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့သော ဆိုက်ဘာရဲအရာရှိ ရှောင်ဟွမ်နှင့် ကျန်းချန် မြို့တော် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရို၏ ညွှန်ကြားရေးမှူး လျှိုတို့ ဖြစ်ကြပေ၏။

"မင်္ဂလာပါ မစ္စတာချန်..."

"ခင်ဗျားရဲ့ သုတေသန အောင်မြင်မှုတွေကို သီးသန့် ကာကွယ်ပေးဖို့ အထက်အရာရှိတွေဆီကနေ အကြောင်းကြားစာ ရရှိထားလို့ပါ..."

ညွှန်ကြားရေးမှူး လျှို ဝင်လာပြီးနောက် သူက ချန်မိုအား အလွန် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ လေသံမှာ ယမန်နေ့ကထက်ပင် ပိုမို ချိုသာနေပေ၏။

"ညွှန်ကြားရေးမှူး လျှို... ခင်ဗျား အရမ်း သဘောကောင်းလွန်းနေပါပြီ..."

"ဒါဆို ဒီနေရာကို ခင်ဗျားတို့ကိုပဲ အပ်လိုက်တော့မယ်..."

ညွှန်ကြားရေးမှူး လျှို၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် ချန်မိုက ခေါင်းညိတ်ကာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့၏။ ညွှန်ကြားရေးမှူး လျှိုမှာ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အားလပ်ချိန် များနေရသနည်း။

အမှန်မှာ ညွှန်ကြားရေးမှူး လျှို အားလပ်နေသောကြောင့် မဟုတ်ချေ။ အမှန်တကယ်တွင် ညွှန်ကြားရေးမှူး လျှိုသည် ထိုညနေခင်း၌ ပြည်နယ်မြို့တော်တွင် အစည်းအဝေးတစ်ခု တက်ရောက်ရန် ရှိပေသည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော နာရီဝက်ခန့်က ဝန်ကြီးဌာနမှ အထူးဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခုကို သူ ရုတ်တရက် လက်ခံရရှိခဲ့လေ၏။

ကျန်းမြို့ ဆင်ခြေဖုံးရှိ စက်ရုံတစ်ရုံမှ သုတေသန အောင်မြင်မှုတစ်ခုကို ကာကွယ်ရန် ထိပ်တန်း အထူးရဲတပ်ဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ စေလွှတ်ရန် သူ့အား တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဌာနသည် ညွှန်ကြားရေးမှူး လျှိုထံသို့ လျှို့ဝှက်ကုဒ်ချိတ်ဆက်မှုဖြင့် သီးသန့်လိုင်းမှတစ်ဆင့် ဖက်စ်တစ်စောင် ပေးပို့ခဲ့ပေ၏။

ကာကွယ်ရမည့် အရာသည် ချန်မိုနှင့် သက်ဆိုင်ပြီး ဝန်ကြီးဌာန၏ အမိန့်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိပြီးနောက် ညွှန်ကြားရေးမှူး လျှိုသည် အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိရန် မြို့တော် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရို၏ အထူးရဲတပ်ဖွဲ့ကို ချက်ချင်း စုစည်းလိုက်လေတော့သည်။

ဌာနတွင် ဖြစ်ပျက်နေသော ကိစ္စရပ်များသည် ဝန်ကြီးဌာနတွင် ဖြစ်ပျက်နေသော ကိစ္စရပ်များထက် အမှန်တကယ် ပို၍ အရေးကြီးနိုင်ပါမည်လော။