အခန်း ၃၇

အခန်း (၃၇) လေတပ်၏ တုံ့ပြန်မှု - ကြားဖြတ်ဟန့်တားရန် တိုက်လေယာဉ်များ ပျံတက်လာခြင်း

ရွှမ်နွီ မောင်းသူမဲ့ အာကာသတိုက်လေယာဉ် စက္ကူပုံစံတူသည် လေထဲတွင် ငွေရောင် လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းသွားချိန်မှာပင်။

တရုတ်နိုင်ငံ၏ အရှေ့တောင်စစ်ဒေသ၊ လေတပ်ဌာနချုပ်ရှိ စစ်ဆင်ရေး ထိန်းချုပ်ရေးခန်းတွင် သတိပေး အချက်ပေးသံ ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

ကြီးမားသော စောင့်ကြည့်ရေး ရေဒါ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အလွန်သေးငယ်ပြီး အလွန် မြန်ဆန်ကာ လွန်စွာ ကိုယ်ပျောက်နိုင်စွမ်းရှိသော အနီရောင် အစက်ကလေးတစ်ခုသည် နန်ပြည်နယ်၊ ကျန်းမြို့ အထက်တွင် အလွန် မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းနှင့် အမြင့်ဖြင့် ရွေ့လျားကာ လျင်မြန်စွာ စစ်ကစားနေပေသည်။

ထိုအရာကို မြင်ချိန်တွင် တာဝန်ကျ အရာရှိသည် မျက်နှာဖြူရော်သွားပြီး တပ်မှူး ကျန်းချန်ကျန်းထံ အစီရင်ခံရန် ချက်ချင်း ထွက်သွားလေ၏။

"တပ်မှူးကို အစီရင်ခံပါတယ်..."

"နန်ပြည်နယ်၊ ကျန်းမြို့ အထက် ကောင်းကင်ယံမှာ အမည်မသိ လေကြောင်းပစ်မှတ်တစ်ခုကို ထောက်လှမ်းတွေ့ရှိရပါတယ်..."

"အမြင့်က မီတာ ၁၂,၀၀၀ ပါ... အမြန်နှုန်းက အသံထက်မြန်တဲ့ တိုက်လေယာဉ်တစ်စင်းရဲ့ စံသတ်မှတ်ချက်ကို ရောက်ရှိနေပါပြီ..."

"တစ်ဖက်ရဲ့ ကိုယ်ပျောက်နိုင်စွမ်း လက္ခဏာတွေက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မရှိဘဲ ရေဒါက လေယာဉ်အမျိုးအစား ဒါမှမဟုတ် ဘယ်နိုင်ငံကဖြစ်တယ်ဆိုတာကို ခွဲခြားမသိနိုင်ပါဘူး..."

တာဝန်ကျ ဒုတိယဗိုလ်မှူးကြီးက အခြေအနေကို အရှေ့တောင်စစ်ဒေသ လေတပ်၏ တပ်မှူး ကျန်းချန်ကျန်းအား အစီရင်ခံလိုက်သည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် ကွပ်ကဲမှုနှင့် စစ်ဆင်ရေးစင်တာ တစ်ခုလုံးသည် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားတော့၏။

လူတိုင်းသည် ရေဒါမျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အဆက်မပြတ် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေသော အစက်ကလေးကိုသာ စိုက်ကြည့်နေကြပေသည်။

"အမည်မသိ စစ်လေယာဉ် ဟုတ်လား..."

"ဒါကို စုံစမ်းစစ်ဆေးစမ်း... ဒီလောက် စွမ်းဆောင်ရည်ရှိတဲ့ တိုက်လေယာဉ်တစ်စင်းက ငါတို့ရဲ့ လေပိုင်နက်ထဲကို ဒီလောက် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာနိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဘူး..."

အရှေ့တောင်စစ်ဒေသ လေတပ်၏ တပ်မှူး ကျန်းချန်ကျန်းကလည်း အလွန် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

လေပိုင်နက်အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခြင်း၊ အမြင့်ပိုင်းနှင့် အမြန်နှုန်းမြင့်မားခြင်း၊ အလွန်ကောင်းမွန်သော ကိုယ်ပျောက်နိုင်စွမ်း...

ဤသည်မှာ ထိပ်တန်း ပဉ္စမမျိုးဆက် တိုက်လေယာဉ်များသာ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာပင် ဖြစ်ချေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

တပ်မှူး ကျန်းချန်ကျန်း၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် စစ်ဦးစီးအရာရှိသည် အချက်အလက်များ၊ စာရွက်စာတမ်းများနှင့် မှတ်တမ်းများကို သွားရောက် စစ်ဆေးလေ၏။

သို့သော် ရှာဖွေပြီးနောက် မည်သည့် သက်ဆိုင်ရာ သတင်းအချက်အလက်ကိုမျှ မတွေ့ရချေ။

"တပ်မှူးကို အစီရင်ခံပါတယ်..."

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စနစ်ထဲမှာ သက်ဆိုင်ရာ သတင်းအချက်အလက် လုံးဝ မရှိပါဘူး..."

"ဒီအမည်မသိ တိုက်လေယာဉ်က ငါတို့ လေပိုင်နက်ထဲမှာ ဘယ်ကနေမှန်းမသိ ရုတ်တရက် ပေါ်လာတာနဲ့ တူတယ်..."

"ဒါ့အပြင် ကျွန်တော် စစ်ဆေးကြည့်တော့ ဒီနေ့ ဘယ်စမ်းသပ်လေယာဉ်ကမှ စမ်းသပ်ပျံသန်းမှု မလုပ်ခဲ့ပါဘူး..."

သူ၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ပြီးစီးပြီးနောက် စစ်ဦးစီးအရာရှိက တပ်မှူး ကျန်းချန်ကျန်းထံ အစီရင်ခံရန် ချက်ချင်း ပြန်ပြေးလာခဲ့သည်။

သူတို့ မည်မျှပင် ကြိုးစားတွေးတောစေကာမူ သူတို့ကို ဤမျှ စိုးရိမ်ပူပန်စေသော တိုက်လေယာဉ်သည် နန်ပြည်နယ်၊ ကျန်းမြို့မှ ပျံတက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း လုံးဝ ခန့်မှန်းမိမည် မဟုတ်ချေ။

"ဘာ..."

သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများထံမှ အစီရင်ခံစာကို ကြားချိန်တွင် တပ်မှူး ကျန်းချန်ကျန်း မျက်နှာဖြူရော်သွားပြီး ကွပ်ကဲမှုနှင့် ထိန်းချုပ်ရေးခန်းအတွင်း အပူချိန်မှာ ရုတ်တရက် ထိုးကျသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့၏။

တပ်မှူး ကျန်းချန်ကျန်းက ယခု အရေးတကြီး လုပ်ဆောင်ရမည့် အလုပ်မှာ အကြောင်းရင်းကို ရှာဖွေရန်မဟုတ်ဘဲ ဤအမည်မသိ ကျူးကျော်ပစ်မှတ်ကို ကြားဖြတ်ဟန့်တားရန်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိနေပေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ပိုမိုကြီးမားသော ပြဿနာများ မဖြစ်ပေါ်စေရန် ရှောင်ရှားရန်ပင်။

တပ်မှူး ကျန်းချန်ကျန်းသည် လက်သီးများကို ဆုပ်ကာ အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်လေ၏။

"ကျန်းမြို့ အနီးတစ်ဝိုက်က လေကြောင်းကာကွယ်ရေး အခြေစိုက်စခန်းတွေကို အကြောင်းကြားပြီး တိုက်ပွဲဝင်အသင့်ရှိတဲ့ လေယာဉ်မှူးတွေကို J-20 နှစ်စင်းပါ ဖွဲ့စည်းမှုနဲ့ ချက်ချင်း ပျံတက်ပြီး ကြားဖြတ်ဟန့်တားဖို့ စီစဉ်ခိုင်းလိုက်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ တပ်မှူး..."

တပ်မှူး ကျန်းချန်ကျန်း၏ စကားများကို ကြားချိန်တွင် တာဝန်ကျ အရာရှိသည် ချက်ချင်း အလေးပြုကာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူက စားပွဲပေါ်ရှိ အနီရောင် တယ်လီဖုန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်၏။

မကြာမီ ကျန်းမြို့အနီးရှိ လေတပ်လေဆိပ်မှ အမိန့်ကို လက်ခံရရှိလေသည်။

လေဆိပ်တစ်ခုလုံးတွင် စူးရှသော သတိပေး အချက်ပေးသံများ ပြည့်နှက်သွားပြီး တိုက်ပွဲဝင်အသင့် အခြေအနေသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားတော့၏။

မြေပြင်ဝန်ထမ်းများသည် တိုက်လေယာဉ်များကို ပျံသန်းမှုမတိုင်မီ စစ်ဆေးမှုများ စတင် ပြုလုပ်ကြသည်။

လေယာဉ်မှူးများသည် တိုက်ပွဲဝင်အသင့် တာဝန်ကျခန်းထဲတွင် မစ်ရှင် ရှင်းလင်းပွဲများကို နားထောင်နေကြလေ၏။

"လီရွေ့... ဝမ်ယွီဟောက်..."

"ငါတို့ရဲ့ စစ်ဘက်ရေဒါက နန်ပြည်နယ်၊ ကျန်းမြို့ရဲ့ လေပိုင်နက်ထဲကို အမည်မသိ ပဉ္စမမျိုးဆက် တိုက်လေယာဉ်တစ်စင်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာတာကို ထောက်လှမ်းမိတယ်..."

"မင်းတို့ကို လေယာဉ်နှစ်စင်းပါ ဖွဲ့စည်းမှုနဲ့ ချက်ချင်း ပျံတက်ပြီး အဲဒီ အမည်မသိ စစ်လေယာဉ်ကို ကြားဖြတ်ဟန့်တားကာ ငါတို့ လေပိုင်နက်ထဲကနေ မောင်းထုတ်ဖို့ တပ်မှူးက အမိန့်ပေးလိုက်တယ်..."

"တကယ်လို့ တစ်ဖက်က ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခုခု ပြုလုပ်လာရင် ဒါမှမဟုတ် တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခု ပြလာရင် မင်းတို့ဘာသာ လွတ်လပ်စွာ လက်တုံ့ပြန်ခွင့် အာဏာ ပေးအပ်ထားတယ်..."

လေဆိပ်၏ တိုက်ပွဲဝင်အသင့် တာဝန်ကျခန်းအတွင်း ဗိုလ်မှူးကြီးတစ်ဦးသည် အလွန် ငယ်ရွယ်ပုံရသော လေယာဉ်မှူးနှစ်ဦးအား အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

သူတို့၏ ငယ်ရွယ်မှုကို မယုံလိုက်ပါနှင့်။ ဤလေယာဉ်မှူး နှစ်ဦးမှာ မရေမတွက်နိုင်သော တိုက်ပွဲများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည့် ဝါရင့် စစ်ပြန်များ ဖြစ်ကြပေ၏။

လီရွေ့ နှင့် ဝမ်ယွီဟောက် နှစ်ဦးစလုံးသည် လေတပ် ရွှေဦးထုပ်ဆုရှင်များဖြစ်ကြပြီး တရုတ်လေတပ်၏ ထိပ်တန်း လေယာဉ်မှူးများ ဖြစ်ကြသည်။

အမိန့်ကို ကြားချိန်တွင် ချက်ချင်း အလေးပြုကာ "ဟုတ်ကဲ့ပါ အကြီးအကဲ..." ဟု ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်လေ၏။

သူတို့ စကားဆုံးသည်နှင့် သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့် စိတ်အားထက်သန်မှုတို့ကို ပြသနေဆဲပင်။

တရုတ်နိုင်ငံ၏ ပဉ္စမမျိုးဆက် J-20 တိုက်လေယာဉ် လေယာဉ်မှူးများအနေဖြင့် ဤသည်မှာ ပဉ္စမမျိုးဆက် တိုက်လေယာဉ်တစ်စင်းကို မောင်းထုတ်ရန် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရခြင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုး မကြာခဏ မရရှိနိုင်ချေ။

အမိန့်များ ရရှိပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ကာ လေယာဉ်ရုံဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားကြတော့၏။

ထိုအချိန်၌။

မြေပြင်ဝန်ထမ်းများသည် တိုက်လေယာဉ်များ၏ ပျံသန်းမှုမတိုင်မီ စစ်ဆေးမှုများကို ပြီးစီးနေပြီ ဖြစ်သည်။

မြေပြင်ဝန်ထမ်းများ၏ အကူအညီဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် လေယာဉ်မှူးခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားကြလေ၏။

လေယာဉ်မှူးခန်း အဖုံး ပိတ်သွားသည်နှင့် ပါဝါဖွင့်လိုက်ပြီး အင်ဂျင်ကို ချောမွေ့စွာ စတင်လိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် လေယာဉ်မှူးခန်း အဖုံးမှတစ်ဆင့် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် တိုက်လေယာဉ်သည် စတင် ရွေ့လျားသွားတော့၏။ အမြန်နှုန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် ၎င်းတို့သည် ပျံတက်သွားကြသည်။

J-20 တိုက်လေယာဉ် နှစ်စင်းသည် အမြီးပိုင်းမှ အပြာနုရောင် မီးတောက်များကို ပန်းထုတ်ကာ မီးခိုးရောင် လျှပ်စီးတန်း နှစ်ခုကဲ့သို့ ကောင်းကင်ယံသို့ တည့်မတ်စွာ ပျံတက်သွားကြလေ၏။

"ဝမ်ယွီဟောက်... မင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေလား..."

J-20 လေထဲတွင် ပျံသန်းနေစဉ် အတောင်ပံလေယာဉ်မှူး လီရွေ့က ရေဒီယိုလိုင်းမှတစ်ဆင့် လေယာဉ်မှူး ဝမ်ယွီဟောက်အား နောက်ပြောင်ကာ မေးလိုက်သည်။

"စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ဘာရှိလို့လဲ... ငါ အခု အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားပြီး တက်ကြွနေတာ..."

"မင်းကော စိတ်လှုပ်ရှားနေလား လီရွေ့..."

လီရွေ့၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ဝမ်ယွီဟောက်က သူ၏ လေးနက်သော စီချွမ် လေယူလေသိမ်းဖြင့် ပြုံးကာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ပြီး အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံ ရပေ၏။

"သွားစမ်းပါ... မင်းမှ စိတ်မလှုပ်ရှားရင် ငါက ဘာလို့ စိတ်လှုပ်ရှားရမှာလဲ..."

ဝမ်ယွီဟောက် စကားဆုံးသည်နှင့် လီရွေ့၏ အသံ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဝမ်ယွီဟောက်... လီရွေ့..."

"မင်းတို့ရဲ့ တာဝန်တွေကို အာရုံစိုက်ပြီး လိုင်းထဲမှာ စကားပြောနေတာ ရပ်လိုက်တော့..."

"ရေဒါ စောင့်ကြည့်ရေး အချက်အလက်တွေအရ ဒီအမည်မသိ စစ်လေယာဉ်က မင်းတို့ရဲ့ J-20 တိုက်လေယာဉ်တွေထက် ပိုပြီး အဆင့်မြင့်တယ်... တုံ့ပြန်တဲ့အခါ သတိထားပြီး ဆင်ခြင်ပါ..."

"ဒီအမည်မသိ စစ်လေယာဉ်က အရင်တုန်းက မင်းတို့ မောင်းထုတ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ရန်သူ့လေယာဉ်တွေနဲ့ လုံးဝ ကွာခြားနိုင်တယ်..."

ဝမ်ယွီဟောက်နှင့် လီရွေ့တို့ ရေဒီယိုလိုင်းတွင် နောက်ပြောင်နေကြစဉ်မှာပင်။

နက်ရှိုင်းသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အသံသည် လိုင်းမှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။ ၎င်းမှာ အရှေ့တောင်စစ်ဒေသ လေတပ်၏ တပ်မှူး ကျန်းချန်ကျန်းမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ချေ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ တပ်မှူး..."

တပ်မှူး ကျန်းချန်ကျန်း၏ သတိပေးချက်ကို ကြားချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အလွတ်သဘော စကားပြောဆိုနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး လေးနက်သော အမူအရာများဖြင့် တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူတို့နှစ်ဦးသည် အင်ဂျင်လီဗာကို အမြင့်ဆုံးသို့ တွန်းတင်လိုက်လေ၏။

J-20 ၏ တာဘိုဖန် အင်ဂျင်သည် ဧရာမ တွန်းကန်အား တစ်ရပ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်ပေးလိုက်သည်။

ခဏကြာပြီးနောက်။

"ကွပ်ကဲမှုစင်တာ... ကွပ်ကဲမှုစင်တာ..."

"ဒါက နဂါးလင်းယုန် ဖွဲ့စည်းမှုပါ... ပစ်မှတ်နားကို ချဉ်းကပ်နေပါပြီ..."

ထိုအချိန်၌ ဦးဆောင်လေယာဉ်အဖြစ် ဝမ်ယွီဟောက်က ကွပ်ကဲမှုစင်တာထံ အစီရင်ခံလိုက်၏။

"ကွပ်ကဲမှုစင်တာက လက်ခံရရှိပါတယ်..."

"နဂါးလင်းယုန် ဖွဲ့စည်းမှု... ပစ်မှတ်နဲ့ ဘေးကင်းတဲ့ အကွာအဝေးကို ထိန်းသိမ်းထားပါ..."

"အမြင်အာရုံနဲ့ ခွဲခြားသိမြင်ဖို့နဲ့ ရေဒီယို ဆက်သွယ်ရေးကို ဦးစားပေးပါ..."

ဝမ်ယွီဟောက်၏ အစီရင်ခံစာကို ကြားချိန်တွင် တပ်မှူး ကျန်းချန်ကျန်း၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ "ပစ်မှတ်ရဲ့ ကိုယ်ပျောက်နိုင်စွမ်းက အရမ်း အားကောင်းတယ်... မင်းတို့ရဲ့ လေယာဉ်ပေါ်ပါ ရေဒါက သူ့ကို တည်ငြိမ်စွာ ချိန်ရွယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... အီလက်ထရို-အော့ပတစ် ထောက်လှမ်းရေးစနစ်ကို အသုံးပြုဖို့ ဦးစားပေးပါ..."

"ဝမ်ယွီဟောက်... လက်ခံရရှိပါတယ်..."

"လီရွေ့... လက်ခံရရှိပါတယ်..."

"အလင်းလျှပ်စစ် ထောက်လှမ်းရေး ယူနစ်ကို ဖွင့်နေပါတယ်..."

ဝမ်ယွီဟောက်နှင့် လီရွေ့တို့က တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖြေကြားလိုက်ကြ၏။

ထို့နောက် အောက်သို့ငုံ့ကြည့်ကာ ထိန်းချုပ်ရေးဘုတ်ပေါ်ရှိ အလင်းလျှပ်စစ် ထောက်လှမ်းရေးမုဒ်သို့ ပြောင်းလိုက်ကြသည်။

လေယာဉ်မှူးခန်းအတွင်းရှိ ဘက်စုံသုံး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရှင်းလင်းသော လေကြောင်းမြင်ကွင်းတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာတော့၏။

မကြာမီ။

မျက်နှာပြင်၏ အစွန်းတွင် သေးငယ်သော ငွေရောင်မီးခိုးရောင် အစက်ကလေးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"လီရွေ့... ဟိုမှာ ကြည့်လိုက်..."

"နာရီ ၃ နာရီ နေရာ... ကီလိုမီတာ ၂၅ အကွာမှာ..."

အခြေအနေကို ပထမဆုံး သတိပြုမိသွားသူမှာ ဝမ်ယွီဟောက်ဖြစ်ပြီး ရေဒီယိုလိုင်းမှတစ်ဆင့် လီရွေ့အား အော်ပြောလိုက်၏။