အခန်း ၄၁
Vol. 5 Ch. 41
အခန်း (၄၁) ကာမန်လိုင်းကို ကျော်ဖြတ်ခြင်းနှင့် တောက်ပလှသော မီးရှူးမီးပန်းများ
မြေပြင်ပေါ်၌...
ရွှမ်နွီ အာကာသတိုက်လေယာဉ်ပေါ်ရှိ ကင်မရာမှတစ်ဆင့် ချန်မိုသည် ရွှမ်နွီ တိုက်လေယာဉ်ဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာနေသော လေကြောင်းပစ် ဒုံးကျည်နှစ်စင်းကို မြင်တွေ့နေရပြီး ဒုံးကျည်များ၏ အမြီးပိုင်းမှ မီးတောက်များကိုပင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရပေ၏။
ထိုအချိန်တွင် ချန်မို၏ နှလုံးသားသည် ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေပြီး သူ၏ လက်ဝါးများမှ ချွေးများ အဆက်မပြတ် ထွက်ကျလာခဲ့သည်။
လေကြောင်းပစ် ဒုံးကျည်များသည် တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်ရန်နှင့် ကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးရန် အမိန့်မရရှိမီအချိန်အထိ သူ၏ ရွှမ်နွီ အာကာသတိုက်လေယာဉ်အတွက် လွတ်မြောက်ရန် လမ်းစမရှိကြောင်း ချန်မို ကောင်းစွာ သိရှိထားပေ၏။
အကယ်၍ ဤဒုံးကျည်နှစ်စင်း၏ ခြေရာခံမှုကို အောင်မြင်စွာ မရှောင်လွှဲနိုင်ပါက ရွှမ်နွီ တိုက်လေယာဉ်သည် အမြင့်မီတာ တစ်သောင်းတွင် ပစ်ချခံရမည် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ဖြစ်သွားပါက ချန်မို အချိန်အကြာကြီး ပင်ပန်းဆင်းရဲခံကာ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးသည် ပေါက်ကွဲမှုနှင့်အတူ အလဟဿ ဖြစ်သွားရပေတော့မည်။
ချန်မိုသည် ဤသို့သော အဖြစ်အပျက်မျိုးကို လုံးလုံးလျားလျား မမြင်တွေ့ချင်ခဲ့ချေ။
"ငါတို့ လုံးဝ ပစ်ချခံရလို့ မဖြစ်ဘူး..."
ချန်မို၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တင်းမာသွားပြီး သူ၏ ထိတ်လန့်မှုကို ဘေးဖယ်ထားလိုက်ကာ သူ၏ စိတ်သည် ချက်ချင်း တည်ငြိမ်သွားခဲ့၏။
သူသည် ကျန်ရှိနေသော အချိန်အနည်းငယ်ကို အသုံးပြု၍ ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခုကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေရန် လိုအပ်နေပေသည်။
ဤအချိန်တွင် သူ၏ စိတ်သည် စူးစိုက်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ချန်မိုသည် စခရင်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး ပျံသန်းမှု အချက်အလက်များကို ပြသထားသော နေရာကို ကြည့်ရှုနေခဲ့၏။
အမြင့်ပေ အချက်အလက် ကော်လံကို မြင်တွေ့လိုက်ချိန်တွင် ချန်မိုသည် လေကြောင်းပစ် ဒုံးကျည်များ၏ စွမ်းဆောင်ရည် ကန့်သတ်ချက်ကို ချက်ချင်း တွေးမိသွားခဲ့သည်။
ကာမန် လိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ အမြင့် ကီလိုမီတာ ၁၀၀ တွင် ၎င်းသည် လေထုနှင့် အာကာသပြင်ပကြားရှိ နယ်နိမိတ်ကို သတ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်ပေ၏။
မည်သည့်နိုင်ငံက သာမန် လေကြောင်းပစ် ဒုံးကျည်ကို တီထွင်သည်ဖြစ်စေ ဤအမြင့်ပေထက် ကျော်လွန်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအမြင့်ပေသို့ ရောက်ရှိသွားချိန်တွင် လုံလောက်သော တွန်းကန်အား မရှိခြင်းကြောင့် ဒုံးကျည်သည် အလိုအလျောက် ပေါက်ကွဲသွားမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
သို့သော် ချန်မို ဖန်တီးထားသည့် စက္ကူဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ရွှမ်နွီ အာကာသတိုက်လေယာဉ်သည် ကာမန်လိုင်းအထက်တွင် လွတ်လပ်စွာ ပျံသန်းနိုင်သော လေယာဉ်တစ်စင်း ဖြစ်ပေသည်။
လေကြောင်းပစ် ဒုံးကျည်နှစ်စင်းသည် တိုက်လေယာဉ်ကို မတိုက်မီအချိန်တွင် ရွှမ်နွီ အာကာသတိုက်လေယာဉ်အား ကာမန်လိုင်းအထက်သို့ ဆွဲတင်လိုက်သရွေ့ အန္တရာယ်သည် အလိုအလျောက် ပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်၏။
"ရှိသမျှ အားအကုန်ထုတ်ပြီး လုပ်ကြည့်ကြတာပေါ့..."
ဤအရာကို တွေးမိချိန်တွင် ချန်မိုသည် အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
သူသည် ဘယ်ဘက်လက်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ရေးလီဗာကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ဆုပ်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ နောက်သို့ ဆွဲချလိုက်၏။
၎င်းသည် ရွှမ်နွီ အာကာသတိုက်လေယာဉ်၏ နှာခေါင်းပိုင်းကို တိုက်ရိုက် မြင့်တက်သွားစေခဲ့သည်။
ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူသည် ညာဘက်လက်ဖြင့် အရှိန်မြှင့်လီဗာကို ကိုင်ဆုပ်ကာ လီဗာကို အဆုံးထိ တွန်းတင်လိုက်တော့သည်။
ချန်မို၏ ထိန်းချုပ်မှုအပြီးတွင် အမြင့်မီတာ တစ်သောင်းရှိ ရွှမ်နွီ အာကာသတိုက်လေယာဉ်၏ အမြီးပိုင်းအင်ဂျင်မှ ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
အမြီးပိုင်းတွင် တပ်ဆင်ထားသော တွန်းကန်အားစနစ်များသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ပိုမိုပြင်းထန်သော မီးတောက်များကို ပန်းထုတ်လိုက်ပြီး အစွမ်းထက်သော တွန်းကန်အားက ရွှမ်နွီ အာကာသတိုက်လေယာဉ်အား ကာမန်လိုင်း၏ အမြင့်ဆီသို့ တည့်မတ်စွာ တွန်းပို့လိုက်လေသည်။
"ရှောင်ချန်... မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ..."
အနီးတွင် ရပ်နေသော ပရော်ဖက်ဆာ စွန်းကော်ဝေသည်လည်း ချန်မို၏ လုပ်ရပ်များကြောင့် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။
လေကြောင်းပစ် ဒုံးကျည် အလိုအလျောက် မပေါက်ကွဲမီအချိန်အထိ မည်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်မဆို အလဟဿသာ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ပရော်ဖက်ဆာစွန်းက တွေးတောနေခဲ့မိ၏။
"အဘိုးစွန်း... ကျွန်တော် ရွှမ်နွီ တိုက်လေယာဉ်ကို ကာမန်လိုင်းဆီ အမြန်ဆုံး အရှိန်နဲ့ တက်သွားအောင် လုပ်မလို့..."
"အဲဒီအမြင့်ကို ရောက်သွားတာနဲ့ အဲဒီလေကြောင်းပစ် ဒုံးကျည်နှစ်စင်းက ဘာအန္တရာယ်မှ ပေးနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး..."
ပရော်ဖက်ဆာစွန်း၏ မေးခွန်းကို ကြားချိန်တွင် ချန်မိုသည် ရွှမ်နွီ တိုက်လေယာဉ်ကို တည်ငြိမ်စွာ မောင်းနှင်နေရင်း ပရော်ဖက်ဆာစွန်းအား ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
"ကာမန်လိုင်း..."
"မင်းဆိုလိုတာကို ငါ နားလည်ပြီ..."
"မင်းရဲ့ ရွှမ်နွီ တိုက်လေယာဉ်နာမည်မှာ အာကာသဆိုတဲ့ စကားလုံးတောင် ပါနေတာကို ငါ မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားတယ်..."
ချန်မို၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားချိန်တွင် ချန်မို မည်သို့လုပ်ချင်သည်ကို ပရော်ဖက်ဆာစွန်း ချက်ချင်း နားလည်သွားခဲ့ပေသည်။
"ကာမန်လိုင်း... ဒုံးကျည်တွေကို ရှောင်တာနဲ့ အဲဒါက ဘာဆိုင်လို့လဲ..."
"ဟုတ်တယ်... ကာမန်လိုင်းဆိုတာ လေထုနဲ့ အာကာသပြင်ပကြားက နယ်နိမိတ် မဟုတ်ဘူးလား... အဲဒါက ငါတို့ အာကာသထဲ ပုန်းနေရင် ဒုံးကျည်တွေက ငါတို့ကို မထိနိုင်ဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား..."
"ဟေး... မင်းပြောတာ လုံးဝမှန်တယ်... သာမန် လေကြောင်းပစ် ဒုံးကျည်တွေက အာကာသထဲကို တကယ် မရောက်နိုင်ဘူး..."
ချန်မိုသည် အာကာသတိုက်လေယာဉ်ကို မောင်းနှင်ရန် အာရုံစိုက်နေချိန်တွင် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု၏ မှတ်ချက်များထဲ၌ မေးခွန်းများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သော်လည်း ဤမေးခွန်းများကို ဗဟုသုတရှိသော ကွန်ရက်အသုံးပြုသူ အချို့က တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖြေကြားပေးခဲ့ကြသည်။
...
"ကာမန်လိုင်း..."
"စက္ကူပစ္စည်းတွေနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ဒီလေယာဉ်က ကာမန်လိုင်းကို တကယ် ရောက်နိုင်လို့လား..."
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရှေ့တောင်စစ်ဒေသ လေတပ်ဌာနချုပ်အတွင်း၌ တပ်မှူး ကျန်းချန်ကျန်းသည်လည်း ချန်မို၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်ရှုနေခဲ့၏။
တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုထဲတွင် ချန်မိုနှင့် ပရော်ဖက်ဆာစွန်းတို့ စကားပြောနေသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် သူသည်လည်း အလွန်အံ့အားသင့်သွားခဲ့ရသည်။
တပ်မှူးကျန်းအတွက် ကာမန်လိုင်းဆိုသော ဝေါဟာရသည် စိမ်းသက်နေသောအရာ မဟုတ်ချေ။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက သူ လေယာဉ်မှူးတစ်ဦး ဖြစ်နေဆဲအချိန်တွင် တပ်မှူး ကျန်းချန်ကျန်းသည် တရုတ်နိုင်ငံ၏ ပထမဆုံး အာကာသယာဉ်မှူးများ ရွေးချယ်မှုတွင် ပါဝင်ခဲ့ဖူးသည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရွေးချယ်မှုတွင် ပါဝင်ခဲ့သော ထူးချွန်သည့် ကိုယ်စားလှယ်လောင်းများစွာထဲတွင် သူ၏ စွမ်းရည်မှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်နေခဲ့ပြီး သူသည် ကံဆိုးစွာဖြင့် အရွေးချယ်မခံခဲ့ရချေ။
သို့သော် ရွေးချယ်ရေး လုပ်ငန်းစဉ်အတွင်း တပ်မှူး ကျန်းချန်ကျန်းသည် ရွေးချယ်မှုတွင် အောင်မြင်ရန်အတွက် အာကာသဆိုင်ရာ ဗဟုသုတများကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် လေ့လာခဲ့ပေသည်။
ကာမန်လိုင်းသည် ၎င်းတို့ထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။
သို့သော် အထူးစက္ကူပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လေယာဉ်တစ်စင်းက ကာမန်လိုင်း၏ အမြင့်အထိ တကယ်ပျံသန်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးလုံးလျားလျား မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။
ထို့အပြင် ဤလေယာဉ်ကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု အခန်းထဲမှ အလွန် ငယ်ရွယ်လွန်းသော လူငယ်လေးက တည်ဆောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းလွန်းလှ၏။
တပ်မှူး ကျန်းချန်ကျန်း အံ့အားသင့်နေချိန်မှာပင် ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ရွှမ်နွီ အာကာသတိုက်လေယာဉ်သည် ဆက်လက်မြင့်တက်နေခဲ့သည်။
ဝမ်ယွီဟောက်နှင့် လီရွေ့တို့သည် မူလက ၎င်းတို့၏ J-20 တိုက်လေယာဉ်များဖြင့် နောက်မှလိုက်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်။
သို့သော် ရွှမ်နွီ တိုက်လေယာဉ် ဆက်လက်မြင့်တက်သွားချိန်တွင် ထိုအမြင့်ပေသည် J-20 များ မရောက်ရှိနိုင်သော တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပေ၏။
ထို့ကြောင့် ဝမ်ယွီဟောက်နှင့် လီရွေ့တို့သည် လေကြောင်းပစ် ဒုံးကျည်နှစ်စင်းကို သယ်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်ယံသို့ ပိုမိုမြင့်မားစွာ ပျံသန်းသွားသော ရွှမ်နွီ တိုက်လေယာဉ်ကို ငေးကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။
"ဘုရားရေ... မင်း အဲဒါကို မြင်လိုက်လား..."
"အဲဒီလေယာဉ်က မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်တာပဲ... ငါတို့ J-20 ရဲ့ အမြင့်ဆုံး ပျံသန်းနိုင်တဲ့ အမြင့်က မီတာ နှစ်သောင်း ဝန်းကျင်လောက်ပဲ ရှိတယ်... အကွာအဝေးကို ကြည့်ရတာ အဲဒီလေယာဉ်က မီတာ သုံးသောင်းနီးပါး ရောက်နေလောက်ပြီ မဟုတ်လား..."
သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မီးခိုးရောင် အစက်ကလေးတစ်ခုလောက်သာ ဖြစ်နေတော့သော ရွှမ်နွီ တိုက်လေယာဉ်ကို ကြည့်ရင်း လီရွေ့သည် ဝမ်ယွီဟောက်အား အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်... အဲဒါ တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ..."
"ဒီလေယာဉ်က ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ သိပ္ပံသုတေသန အဖွဲ့အစည်းတွေရဲ့ သုတေသနရလဒ်လို့ တပ်မှူးက ပြောခဲ့တယ်..."
"ငါတို့တွေ အဲဒီလို လေယာဉ်မျိုးကို ဘယ်တော့လောက် မောင်းခွင့်ရမယ်လို့ မင်းထင်လဲ..."
လီရွေ့၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ဝမ်ယွီဟောက်သည်လည်း အခြားသူထက် မလျော့သော အံ့အားသင့်မှု ဖြစ်နေခဲ့ပေသည်။
ရွှမ်နွီ တိုက်လေယာဉ်၏ ပုံရိပ်သည် ဒုံးကျည်များနှင့်အတူ အဝေးသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း သူ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။
...
အခြားတစ်ဖက်တွင် ရွှမ်နွီ အာကာသတိုက်လေယာဉ်ကို ချန်မိုက မောင်းနှင်နေခဲ့သည်။
၎င်းသည် ဒေါင်လိုက်နီးပါး အနေအထားဖြင့် မြင့်တက်နေပြီး ကာမန်လိုင်း၏ အမြင့်ဆီသို့ အလျင်အမြန် တက်လှမ်းနေခဲ့၏။
အပြာနုရောင် မီးတောက်များ အဆက်မပြတ် ပန်းထွက်နေပြီး လေယာဉ်၏ အမြီးပိုင်းရှိ နော်ဇယ်များသည် အပူချိန်မြင့်တက်လာမှုကြောင့် အလယ်ဗဟိုတွင် လိမ္မော်ရောင်တောက်တောက် ဖြစ်နေကာ အစွန်းများတွင်မူ ရွှေရောင်သန်းနေပေသည်။
အမြီးပိုင်း နော်ဇယ်တစ်ခုလုံးသည် အမြင့်ဆုံးအပူချိန်အထိ အပူပေးခံထားရသော ပတ္တမြားတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ အနီရောင်အလင်းဝန်းတစ်ခု ရှိနေခဲ့လေသည်။
အမြင့်ပေ ဆက်လက်မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ လေယာဉ်မှ ပြန်လည်ပေးပို့လာသော အချက်အလက်များသည် ပုံမှန်အတိုင်း ရှိနေဆဲပင်။
အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုရင်း ချန်မိုသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခု ချလိုက်သည်။
လေကြောင်းပစ် ဒုံးကျည်နှစ်စင်းသည် အပြင်းအထန် လိုက်လံနေဆဲဖြစ်သော်လည်း ၎င်းတို့၏ အမြီးပိုင်းမှ မီးတောက်များသည် တဖြည်းဖြည်း အားနည်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
ဒုံးကျည်များ၏ ပျံသန်းမှုအရှိန်မှာလည်း ယခင်ကဲ့သို့ မမြန်ဆန်တော့ချေ။
သာမန် လေကြောင်းပစ် ဒုံးကျည်များ၏ အမြင့်ဆုံး အမြင့်ပေကို ယေဘုယျအားဖြင့် ကီလိုမီတာ ၄၀ ဝန်းကျင်ခန့်သာ ပုံစံထုတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအမြင့်ပေအထက်တွင် လေထုသည် တဖြည်းဖြည်း ပါးလွှာလာပြီး လေကြောင်းပစ် ဒုံးကျည်များသည် လုံလောက်သော တွန်းကန်အား မရှိခြင်းကြောင့် ရန်သူကို ချေမှုန်းနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားမည် ဖြစ်ပေသည်။
ချန်မိုသည် ရွှမ်နွီ တိုက်လေယာဉ်ကို အမြင့် ကီလိုမီတာ ၅၀ သို့ ဆွဲတင်လိုက်ချိန်တွင် လေကြောင်းပစ် ဒုံးကျည်နှစ်စင်း၏ အမြီးပိုင်းမှ မီးတောက်များ ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီး အမြင့်ပေတွင် အပူချိန် ရုတ်တရက် ကျဆင်းသွားမှုကြောင့် ဒုံးကျည်များ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ရေခဲလွှာတစ်ခု စတင်ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဒုံးကျည်နှစ်စင်းလုံးသည် လုံးလုံးလျားလျား အသုံးမဝင်တော့ဘဲ ထိန်းချုပ်မရစွာဖြင့် ပြုတ်ကျလာတော့သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်ရန် ကိုယ်တိုင်ဖျက်ဆီးမည့် အမိန့်ကိုလည်း ဒုံးကျည်၏ အတွင်းပိုင်း ထိန်းချုပ်ရေးစနစ်က လက်ခံရရှိသွားခဲ့ပေသည်။
"ဘုန်း..."
"ဘုန်း..."