အခန်း ၅၆

အခန်း (၅၆) အထူးဝန်ဆောင်မှုဗျူရို ရောက်ရှိလာခြင်းနှင့် ပရော်ဖက်ဆာစွန်းအတွက် သတင်းကောင်း

နည်းပညာဆိုင်ရာ အချက်အလက်အားလုံးကို စုပ်ယူပြီးနောက် ချန်မိုသည် အလုပ်စတင်ရန် အလျင်စလို မလုပ်ခဲ့ချေ။

ထိုအစား လွမ်နျောင်း အာကာသ မိခင်သင်္ဘောကြီးတစ်စင်း တည်ဆောက်ရန် မည်သည့် တိကျသော ပစ္စည်းများ လိုအပ်မည်နှင့် ပစ္စည်းမည်မျှ ကုန်ကျမည်ကို ၎င်းတို့ ဦးစွာ စဉ်းစားသင့်ပေသည်။

နည်းပညာဆိုင်ရာ အချက်အလက်များအရ လွမ်နျောင်း အာကာသ မိခင်သင်္ဘောကြီးတွင် နျူကလီးယား ဖျူးရှင်း ရီအက်တာ နှစ်ခုနှင့် ပေါင်းစပ်အင်ဂျင် သုံးဆယ့်ရှစ်လုံးအပြင် force field drive ကိရိယာတစ်ခုလည်း တပ်ဆင်ထားသည်။

ဤနည်းပညာများကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများနှင့် အားထုတ်မှုများကို တွက်ချက်ခြင်းမှာ လွယ်ကူသော အလုပ်တစ်ခု မဟုတ်ချေ။

နောက်ထပ် နာရီအနည်းငယ်ကြာ အလုပ်လုပ်ပြီးနောက် ညဉ့်အတော်နက်နေပြီ ဖြစ်၏။

အနည်းငယ် မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် ချန်မိုသည် အနားယူရန် စက်ရုံအလုပ်ရုံ၏ ဒုတိယထပ်ရှိ သူ၏ အခန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်သွားခဲ့လေသည်။

သူ၏ လုံခြုံရေးသည် နိုင်ငံတော်၏ အကာအကွယ် လိုအပ်ကြောင်းကို ချန်မို သဘောပေါက်သွားကတည်းကဟု ဖော်ပြသင့်ပေ၏။

ဤကာလအတွင်း သူသည် ကျန်းမြို့လယ်ရှိ သူ၏အိမ်သို့ လုံးဝ ပြန်မသွားခဲ့လုနီးပါးပင်။

သို့သော် အချိန်အကြာကြီး ပြန်မနေဘဲ အိမ်ကို အလွတ်ထားခဲ့ခြင်းက သိပ်မကောင်းလှချေ။

ထို့ကြောင့် များစွာ တွေးတောပြီးနောက် ချန်မိုသည် အိမ်မှ သူ၏ ပစ္စည်းများကို စက်ရုံအလုပ်ရုံဆီသို့ ရွှေ့ပြောင်းခဲ့သည်။

စတူဒီယို၏ ဒုတိယထပ်ကို နေထိုင်ရာ နေရာအဖြစ် ပြောင်းလဲခဲ့ပြီး သူ၏ မူလအိမ်နှင့် ဆိုင်ကိုမူ အခြားသူများအား ငှားရမ်းထားခဲ့၏။

ချန်မို၏ အိမ်များနှင့် ဆိုင်များတွင် ငှားရမ်းသူ အမြဲတမ်း ပြည့်နေကြောင်း ပြောရမည်သာ ဖြစ်သည်။

အိမ်သည် လမ်းကြားတစ်ခုထဲတွင် တည်ရှိသော်လည်း ၎င်းသည် ကျန်းမြို့၏ အကြီးဆုံး စီးပွားရေး ပလာဇာအနီးတွင် ရှိပြီး ကျန်းမြို့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှု၏ အဓိကနယ်မြေတွင် တည်ရှိပေ၏။ ချန်မို၏ အိမ်ကို ငှားရမ်းလိုသူ အများအပြား ရှိနေကြသည်။

ချန်မိုသည် ငွေကြေးသုံးစွဲရန် ဆန္ဒရှိသော ဤငှားရမ်းသူများကို ဂရုတစိုက် ရွေးချယ်ခဲ့လေ၏။

ကျန်းချန် မြို့တော် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဗျူရိုမှ ညွှန်ကြားရေးမှူး လျှိုမှတစ်ဆင့် ငှားရမ်းသူများ၏ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်များကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ပြီး အကောင်းဆုံး အခြေအနေရှိသော ငှားရမ်းသူများကို ငှားရမ်းရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပေသည်။

...

မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် ချန်မိုသည် ကုတင်ပေါ်တွင် အလျင်အမြန် အိပ်ပျော်သွားခဲ့၏။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ဤကာလအတွင်း အတော်လေး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့ပေသည်။

စနစ် မရရှိမီက ချန်မိုသည် ပျင်းရိလွန်းသဖြင့် ရူးတော့မတတ် ဖြစ်နေခဲ့သော်လည်း ယခု စနစ်ကို ရရှိသွားချိန်တွင်မူ သူသည် အလွန်အမင်း အလုပ်များနေသဖြင့် ရူးတော့မတတ် ဖြစ်နေခဲ့ရာ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ် မမျှော်လင့်ထားသောအရာပင်။

နောက်နေ့မနက်စောစော။

စက်ရုံ၏ အမြင့်ရှိ ပြတင်းပေါက်များမှတစ်ဆင့် မနက်ခင်းနေရောင်ခြည်များ ဖြာကျလာပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ဖြန့်ကျက်ထားသော ဒီဇိုင်း ပုံကြမ်းများပေါ်သို့ ကျရောက်နေခဲ့၏။

ဤဒီဇိုင်း ပုံကြမ်းများအားလုံးကို မနေ့ညက ချန်မို ရေးဆွဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နေရောင်ခြည်က သူ၏အပေါ် ကျရောက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ချန်မိုသည် အိပ်ချင်မူးတူးဖြစ်နေသော သူ၏ မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ရင်း ကုတင်ပေါ်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ထရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ချေ။

ထိုအချိန်မှာပင် အပြင်ဘက်တွင် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်နေပြီး အတော်လေး ဆူညံနေခဲ့ပေ၏။

ချန်မိုသည် ချက်ချင်း မျက်နှာသစ်၊ အဝတ်အစားလဲကာ စက်ရုံအပြင်ဘက်သို့ အလျင်စလို ထွက်သွားခဲ့သည်။

တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် စက်ရုံအပြင်ဘက်၌ ပုံမှန် ကင်းစောင့်နေကြသော အထူးရဲတပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့် လက်နက်ကိုင်ရဲတပ်ဖွဲ့ဝင် အားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

"ဗိုလ်ကြီးကျန်း... ဗိုလ်ကြီးယွီ... ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက် ဘာဖြစ်တာလဲ..."

စစ်သားများက ၎င်းတို့၏ ပစ္စည်းများကို သွက်လက်စွာ သိမ်းဆည်းနေသည်ကို ကြည့်ရင်း အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားသော ချန်မိုသည် လက်နက်ကိုင်ရဲတပ်ဖွဲ့နှင့် အထူးရဲတပ်ဖွဲ့၏ ခေါင်းဆောင်များဖြစ်သော ဗိုလ်ကြီးကျန်းနှင့် ဗိုလ်ကြီးယွီတို့ထံ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ အခြေအနေကို မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

"ဆရာချန်... ဆရာနဲ့ စက်ရုံကို ကာကွယ်ရမယ့် တာဝန်ကို အဆုံးသတ်ဖို့ အထက်အရာရှိတွေဆီက အမိန့်ရထားပါတယ်..."

ချန်မို၏ မေးခွန်းကို ကြားချိန်တွင် ဗိုလ်ကြီးကျန်းက သူ၏ စစ်သားများအား တိုက်ပွဲဝင်ဖိနပ်များကို သိမ်းဆည်းရန် ညွှန်ကြားနေရင်း ချန်မိုအား ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

"အိုး... ယွီကျီ... ခင်ဗျားတို့လည်း ဒီမှာလား..."

ဗိုလ်ကြီးကျန်း၏ စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် ချန်မိုသည် လက်နက်ကိုင်ရဲတပ်ဖွဲ့မှ ဗိုလ်ကြီးယွီကို ချက်ချင်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဗိုလ်ကြီးယွီက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"ဟင်... ကျွန်တော့်ရဲ့ လုံခြုံရေးအတွက်ကကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."

"ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အကာအကွယ်မပါဘဲ ကျွန်တော်က အမေရိကန် သံအမတ်ကို စော်ကားထားပြီးပြီဆိုတော့ ဒီကစပြီး ကိစ္စတွေက အရမ်းအန္တရာယ်များတော့မှာ..."

ဗိုလ်ကြီးကျန်းနှင့် ဗိုလ်ကြီးယွီတို့ထံမှ အဖြေများကို ကြားချိန်တွင် ချန်မိုက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

ရိုးသားစွာ ပြောရလျှင် ချန်မိုကိုယ်တိုင်က သူ၏ ကိုယ်ပိုင် လုံခြုံရေးကို အလွန် အလေးအနက်ထားပေ၏။

ဗိုလ်ကြီးကျန်းနှင့် ဗိုလ်ကြီးယွီတို့ ထွက်ခွာတော့မည်ကို မြင်ချိန်တွင် သူက အကြောင်းရင်းကို အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဆရာချန်... အဲဒီအတွက် ဆရာ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး..."

"အထူးဝန်ဆောင်မှုဗျူရိုက သက်တော်စောင့်တွေ ရောက်လာပါပြီ... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အကာအကွယ်ပေးရေး တာဝန် အောင်မြင်စွာ ပြီးဆုံးသွားပါပြီ... ဆရာ့ရဲ့ လုံခြုံရေး အစီအစဉ်တွေကို အခုချိန်ကစပြီး အထူးဝန်ဆောင်မှုဗျူရိုက ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းသွားပါလိမ့်မယ်..."

ချန်မို၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကျန်းသည် စစ်ရေးအလေးပြုသည့်အနေဖြင့် သူ၏လက်ကို ချက်ချင်း မြှောက်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်သော အသံဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်သက်သာရာရသွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ချန်မို၏ 'သက်တော်စောင့်များ' အဖြစ် တာဝန်ထမ်းဆောင်ရခြင်းသည် ဗိုလ်ကြီးကျန်းနှင့် ဗိုလ်ကြီးယွီတို့ကို အလွန်အမင်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စေခဲ့ပြီး မမျှော်လင့်ထားသော တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်လာမည်ကို ၎င်းတို့ အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ကြပေသည်။

ရက်အနည်းငယ်ကြာ ချန်မိုကို ကြိုးစားပမ်းစား ကာကွယ်ပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ တာဝန်သည် နောက်ဆုံးတွင် အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ဗိုလ်ကြီးကျန်း စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်...

စက်ရုံတံခါးအပြင်ဘက်တွင် အသက်သုံးဆယ်အရွယ်ခန့်ရှိ သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦး လျှောက်လာပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က ခင်ဗျားတို့အားလုံး အရမ်းကြိုးစားခဲ့ကြတယ်..."

ဗိုလ်ကြီးကျန်းနှင့် အခြားသူများကို စကားပြောပြီးနောက် သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသားသည် ချန်မိုဘက်သို့ ချက်ချင်း လှည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဆရာချန်... မင်္ဂလာပါ... ဆရာ့အကြောင်း အများကြီး ကြားဖူးပါတယ်..."

"ကျွန်တော်တို့က အထူးဝန်ဆောင်မှုဗျူရိုကပါ... ကျွန်တော့်နာမည်က လုပန်းကျုံးပါ... ကျွန်တော်က အသစ်ဖွဲ့စည်းလိုက်တဲ့ ကိုးခုမြောက်အဖွဲ့ရဲ့ ဗိုလ်ကြီးပါ..."

"အခုကစပြီး ဆရာ့ရဲ့ လုံခြုံရေးကို ကျွန်တော်တို့က အာမခံပါတယ်..."

လုပန်းကျုံးဟု အမည်ရသော ဤအမျိုးသားသည် မီးခိုးရောင်နှင့် အနက်ရောင် ရောစပ်နေသော လေကာအင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အလွန် တည့်မတ်သော ကိုယ်နေဟန်ထား ရှိပေ၏။

ပထမတစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သူသည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် စစ်သားတစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။

"မင်္ဂလာပါ... မင်္ဂလာပါ..."

ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ချန်မိုသည် တစ်ဖက်လူကို လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ရုံမှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိခဲ့ချေ။

ချန်မိုက တစ်ဖက်လူနှင့် တွေ့ဆုံပြီး ၎င်းတို့ကို ခေါင်းအစ ခြေအဆုံး အကဲခတ်ကြည့်ရှုနေချိန်မှာပင်...

ဗိုလ်ကြီး လုပန်းကျုံးသည်လည်း ချန်မိုအား အကဲခတ်ကြည့်ရှုနေခဲ့၏။

ချန်မိုသည် အွန်လိုင်းတွင် နာမည်ကြီးနေသောကြောင့် သူ့ကို ကာကွယ်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခြင်းခံရပြီးနောက် လုပန်းကျုံးသည် ချန်မိုနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို ချက်ချင်း ရှာဖွေခဲ့သည်။

လုပန်းကျုံးသည်လည်း အလွန်စွမ်းဆောင်ရည်ရှိသော ဆရာချန်မိုနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန် သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေခဲ့ပေ၏။

၎င်းတို့နှစ်ဦး စကားပြောဆိုပြီး အချင်းချင်း အနည်းငယ် ပိုမို သိကျွမ်းလာရန် ပြင်နေချိန်မှာပင်...

ရုတ်တရက် ချန်မို၏ ဖုန်းမြည်လာခဲ့လေသည်။

ချန်မိုသည် သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ ဖုန်းကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ဖုန်းခေါ်ဆိုသူ၏ နာမည်သည် ပရော်ဖက်ဆာစွန်း ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

ထို့ကြောင့် ချန်မိုက ဖုန်းကို ချက်ချင်း ကိုင်လိုက်သည်။

"ဟေး... ရှောင်ချန်..."

"မင်းအတွက် သတင်းကောင်းတစ်ခု ရှိတယ်..."

ဖုန်းချိတ်ဆက်မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ ပရော်ဖက်ဆာစွန်းက ရွှင်လန်းသော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

"ပရော်ဖက်ဆာစွန်း... သတင်းကောင်းက ဘာများလဲ..."

ပရော်ဖက်ဆာစွန်း၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ချန်မိုသည် အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးသွားခဲ့သည်။

မနက်စောစောစီးစီး သူ့ဆီ ဖုန်းခေါ်လာစေရန် ပရော်ဖက်ဆာစွန်းကို ပြုလုပ်နိုင်သည့် သတင်းကောင်းက မည်သည့်အရာဖြစ်မည်နည်းဟု သူ တွေးတောနေခဲ့၏။

"အခြား ဘာသတင်းကောင်း ရှိနိုင်ဦးမှာလဲ..."

"ရှောင်ချန်... မင်း မှတ်မိတယ်မလား်... အရင်တစ်ခေါက်က မင်း ငါ့ကို အထူးစက္ကူအတွက် နည်းပညာဆိုင်ရာ အချက်အလက်တွေနဲ့ ဖော်မြူလာတွေ ပေးပြီးတဲ့နောက် ငါတို့ စက်ရုံတစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ချင်တယ်လို့ ငါ မင်းကို ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား..."

"ဒီကိစ္စကို အခု ခွင့်ပြုချက် ရသွားပြီ..."

"မင်းက ဒီကုမ္ပဏီရဲ့ ရှယ်ယာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ပိုင်ဆိုင်လိမ့်မယ်..."

"ဒီနေ့ မင်းကို ဒီသတင်းကောင်း ပြောပြတဲ့အပြင် ကုမ္ပဏီနာမည်နဲ့ အထူးစက္ကူ နာမည်ပေးတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းမှာ အကြံဉာဏ် တစ်ခုခုရှိလားလို့ ငါ မေးချင်သေးတယ်..."

"မည်သို့ပင်ဆိုစေ မင်းက အထူးစက္ကူကို တီထွင်ခဲ့သူဖြစ်လို့ နာမည်ပေးပိုင်ခွင့်က သဘာဝကျကျ မင်းနဲ့ပဲ သက်ဆိုင်သင့်တယ်လေ..."

ချန်မို၏ မေးခွန်းကို ကြားချိန်တွင် ပရော်ဖက်ဆာစွန်းက ဦးစွာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် အလျင်အမြန် ဆက်ပြောလိုက်၏။

ပရော်ဖက်ဆာစွန်း စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချန်မိုသည် ၎င်းမှာ မည်သည့်အရာနှင့် ပတ်သက်နေကြောင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့ပေသည်။

ရိုးသားစွာ ပြောရလျှင် မကြာသေးမီက အရာအားလုံး အတော်လေး အလုပ်များနေခဲ့ပြီး ချန်မိုသည် ဤကိစ္စကို သူ၏ စိတ်ထဲမှ ထုတ်ပစ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ပရော်ဖက်ဆာစွန်းက ဤအကြောင်းကို ပြောမလာခဲ့ပါက ချန်မိုသည် ၎င်းကို မေ့သွားလောက်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။