အခန်း ၆၂

အခန်း (၆၂) တန်ပြန်ထောက်လှမ်းရေး အသိစိတ်... ကျရှုံးသွားသော ပထမဆုံး အကြိမ်...

လုပန်းကျုံး၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကို ခံရပြီးနောက် ကျောက်ဟူ၏ ဒယ်အိုးမုန့် ပြုလုပ်ခြင်း ကျွမ်းကျင်မှုသည် ဤရက်ပိုင်းအတွင်း လေ့ကျင့်မှုများအပြီးတွင် အနည်းငယ် တိုးတက်လာခဲ့၏။

ဒယ်အိုးမုန့်များက အနည်းငယ် ကြေမွနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ဒယ်အိုးမုန့် ပြုလုပ်ချိန်တွင် ယခင်ကလောက် မတုန်လှုပ်တော့ချေ။

"စုစုပေါင်း ယွမ် ဆယ့်ငါးယွမ်ပါ... အားပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျောက်ဟူသည် ဒယ်အိုးမုန့်တစ်စုံ ပြုလုပ်ပြီးစီးသွားချိန်တွင် ၎င်းကို သူ၏ဘေးရှိ ဆီစက္ကူအိတ်ထဲသို့ ထည့်ကာ သူ၏ရှေ့ရှိ အလုပ်သမားတစ်ဦးထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ဤဆိုင်များမှ သွားရည်စာလာရောက်ဝယ်ယူကြသော သွားလာနေသည့် အလုပ်သမားများမှာ ကျန်းမြို့ ဆင်ခြေဖုံးရှိ စက်မှုဇုန်မှ စက်ရုံအလုပ်သမားများသာ ဖြစ်ကြ၏။

အထူးဝန်ဆောင်မှုဗျူရို၏ အရပ်ဝတ်အရာရှိများ မရောက်ရှိလာမီက ဤနေရာတွင် စားသောက်ဆိုင်များ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်ရာ ဤအလုပ်သမားများသည် တစ်ခုခု စားချင်ပါက မြို့ထဲအထိ သွားရောက်ခဲ့ရပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါတွင် ဤအရပ်ဝတ်အရာရှိများ ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် အစားအစာက ဆိုးရွားနေဆဲဖြစ်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ပိုက်ဆံသုံးရန် နေရာတစ်ခု ရှိနေပြီ မဟုတ်လော။

ဖောက်သည်အား နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကျောက်ဟူသည် ဒယ်အိုးမုန့်ပြားကို ပျော်ရွှင်စွာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် အရပ်ဝတ်အရာရှိတစ်ဦးအဖြစ် ဤနေရာတွင် ဆိုင်ဖွင့်ခြင်းဖြင့် ယွမ် ရာဂဏန်းအနည်းငယ် ရရှိခဲ့၏။

သူတို့၏ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် လုပန်းကျုံး၏ အဆိုအရ သူတို့ရရှိသော ငွေများကို အပ်နှံရန် မလိုအပ်ဘဲ အားလုံးကို သူတို့စိတ်ကြိုက် အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း သိရသည်။

သေချာသည်ပေါ့... သူတို့၏ အရပ်ဝတ် မစ်ရှင်များအတွင်း ဆိုင်များသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အရှုံးအမြတ်များအတွက် တာဝန်ယူရမည် ဖြစ်၏။

"မင်္ဂလာပါ... ဘာများ မှာချင်ပါသလဲ"

ကျောက်ဟူ သူ၏ဆိုင်ကို ရှင်းလင်းပြီးစီးကာ ခဏတာ အနားယူရန် ထိုင်တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် အီသန်သည် သူ၏ ခရီးဆောင်အိတ်ကို ဆွဲကာ သူ၏ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

ဖောက်သည်တစ်ဦး ရောက်လာသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျောက်ဟူသည် ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

အီသန်၏ လက်ရှိ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုက အလွန်ထူးဆန်းနေသဖြင့် ကျောက်ဟူက သူ့အား စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ကျောက်ဟူက သူ့အား စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်ချိန်တွင် အီသန်သည် သူ၏ ဦးထုပ်အစွန်းကို လျင်မြန်စွာ နှိမ့်ချလိုက်ပြီး သာမန် ဖြတ်သွားဖြတ်လာတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ စံနှုန်းမီနီးပါး ကျွမ်းကျင်သော တရုတ်ဘာသာစကားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူဌေး... ဒယ်အိုးမုန့်တစ်ခုပေး... ကြက်သွန်မြိတ် ပိုထည့်ပေး... အစပ်မပါဘူးနော်"

ကျောက်ဟူသည် တစ်ဖက်လူ၏ အသံကို နားထောင်ရင်း သူ၏ရှေ့ရှိ လူကို အလွန်သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းနေကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တောင်ပိုင်းမြို့ငယ်လေးဖြစ်သော ကျန်းမြို့တွင် လူအများစုမှာ တောင်ပိုင်းလေယူလေသိမ်းဖြင့် စကားပြောဆိုကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အီသန်ကဲ့သို့ တရုတ်စကားကို ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပြောဆိုတတ်သူကို တွေ့ရခြင်းမှာ လွန်စွာ ရှားပါးလှပေ၏။

သူ၏ရှေ့ရှိ လူအပေါ် အနည်းငယ် သံသယရှိသော်လည်း ကျောက်ဟူက မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မလုပ်ခဲ့ချေ။

အကြောင်းမှာ အီသန်သည် တရုတ်မျက်နှာပါသော မျက်နှာဖုံးတုကို တပ်ဆင်ထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ကျောက်ဟူက ခြစ်တံဖြင့် အလုပ်လုပ်ရင်း ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... ရပါတော့မယ်"

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ကျောက်ဟူက တစ်ဖက်လူကို အကဲခတ်လိုက်၏။

သို့သော် အီသန်ကမူ သူ စောင့်ကြည့်ခံနေရသည်ကို သတိမထားမိခဲ့ချေ။

သူသည် ဆိုင်ရှေ့တွင် သက်သောင့်သက်သာရှိသော အမူအရာဖြင့် ရပ်နေကာ သူ၏အကြည့်များက သံပြားပေါ်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကျရောက်နေသကဲ့သို့ ရှိသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ သူသည် သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဆက်တိုက် စကင်ဖတ်နေခဲ့လေသည်။

စက်ရုံဂိတ်ပေါက်တွင် လုံခြုံရေးအစောင့်များအဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသော အရပ်ဝတ်အရာရှိနှစ်ဦးသည် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောနေပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ သူတို့သည် တင်းမာသော ကိုယ်ဟန်အနေအထားများဖြင့် ရပ်နေကြ၏။

ဤနှစ်ဦးသည် စစ်သားဟောင်းများဖြစ်ကြောင်း အီသန်က တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်ပေသည်။

လမ်းတစ်ဖက်ရှိ ကားပြင်ဆိုင်ပိုင်ရှင်သည် သူ၏ အလုပ်နှင့် အလုပ်ရှုပ်နေသော်လည်း ရံဖန်ရံခါတွင် စောင့်ကြည့်ရန် မော့ကြည့်လေ့ရှိပြီး သူ၏လက်မှာ ဘေးရှိ ကိရိယာပုံးအနီးတွင် အမြဲရှိနေလေသည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ လမ်းဘေးတွင် သတင်းစာဖတ်နေသူများလည်း ရှိနေပြီး သတင်းစာများ ပြောင်းပြန်ဖြစ်နေသည်ကိုပင် သူတို့ သတိမထားမိကြချေ။

"သူတို့အားလုံးက လျှို့ဝှက်ကင်းစောင့်တွေပဲ... တရုတ်က ဒီတရုတ် အရပ်သား သိပ္ပံပညာရှင်ကို အတော်လေး အလေးထားပုံရတယ်"

သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော ထောက်လှမ်းရေးအချက်အလက်များကို အကျဉ်းချုပ်ပြီးနောက် အီသန်သည် မည်သို့ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ယေဘုယျအားဖြင့် သိရှိသွား၏။

အရပ်ဝတ်အရာရှိများစွာ ရှိနေသဖြင့် တိုက်ရိုက်အရေးယူမည့် သူ၏ မူလအစီအစဉ်ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ရသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ လူအများအပြား ရှိနေသဖြင့် သူ ခိုးဝင်ကာ ချန်မိုကို သတိမပြုမိဘဲ ခေါ်ထုတ်နိုင်မည်ဟု အာမမခံနိုင်ချေ။

အီသန်သည် သူ၏ အစီအစဉ်များကို ချက်ချင်းပြောင်းလဲလိုက်ပြီး သူ၏ဖုန်းကို ထုတ်ကာ သူ့အား လာကြိုရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော တစ္ဆေတပ်ဖွဲ့ထံသို့ အထူးအက်ပ်တစ်ခုကို အသုံးပြု၍ မက်ဆေ့ချ်ပို့ကာ စစ်ဆင်ရေးကို ဖျက်သိမ်းပြီး အရန်အဖြစ် ပြန်သွားရန် ပြောကြားလိုက်လေသည်။

သူ၏ ဟန်ဆောင်မှုက အပြစ်အနာအဆာကင်းပြီး လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်တစ်ဦးအဖြစ် သူ၏ အငွေ့အသက်များကို အစွန်းရောက်သည်အထိ ဖုံးကွယ်ထားသည်ဟု သူ ထင်မြင်ထားချိန်တွင် ကျွမ်းကျင်သော အေးဂျင့်တစ်ဦးပင်လျှင် မျက်နှာချင်းဆိုင်၌ သူ၏ အမည်ခံကို သိမြင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် သူ အလွန်အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ သူ၏ရှေ့ရှိ 'ဒယ်အိုးမုန့်သည်' က သူနှင့်ပတ်သက်၍ တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်းကို သတိပြုမိနေပြီ ဖြစ်၏။

ကျောက်ဟူသည် မုန့်နှစ်များကို ဟိုဟိုဒီဒီ ဖြန့်ကျက်နေစဉ် အီသန်ကို သူ၏ မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ လှမ်းကြည့်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

"ငါ့ရှေ့က ထူးဆန်းတဲ့သူရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ကြောင်တစ်ကောင်ထက်တောင် ပိုပေါ့ပါးနေပြီး သူ့ရဲ့ ဆွဲငင်မှုကက အရမ်းနိမ့်နေတယ်... ဒါက ရေရှည် နည်းဗျူဟာမြောက် လေ့ကျင့်မှုကနေပဲ ရလာတဲ့ အလေ့အကျင့်တစ်ခုပဲ"

အီသန်သည် လျှို့ဝှက်အေးဂျင့်တစ်ဦးဖြစ်ရာ နည်းဗျူဟာမြောက် လေ့ကျင့်ထားသော ထိုကဲ့သို့ မသိစိတ်၏ လုပ်ရပ်များကို သိရှိပြီး ပြုပြင်ရန် သူ့အတွက် ခက်ခဲပေသည်။

ဤအချက်အပေါ် အခြေခံ၍ ကျောက်ဟူ၏ သံသယများ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာခဲ့၏။ ထို့နောက် ကျောက်ဟူသည် အီသန်၏ မျက်လုံးများကို စတင်လေ့လာတော့သည်။

အီသန်၏ စကင်ဖတ်နေသော အကြည့်များက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဟု ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ သူသည် စက်ရုံအပြင်ဘက်ရှိ ကာကွယ်ရေး အနေအထားများကို စကင်ဖတ်နေခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ တန်ပြန်ထောက်လှမ်းရေး ရည်ရွယ်ချက်များကို အလွန်သိသာထင်ရှားစေခဲ့လေသည်။

"ရာသီဥတုက ပိုပိုပူလာနေပေမဲ့ ငါ့ရှေ့က ဒီလူက လက်ကောက်ဝတ်ကျပ်တဲ့ အင်္ကျီလက်ရှည်အထူကြီးကို ဝတ်ထားတယ်... တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားတာ သေချာတယ်... သူ့ခေါင်းပေါ်က ဘေ့စ်ဘောဦးထုပ်က သူ့မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ဖို့ပဲ"

ကျောက်ဟူသည် လမ်းဘေးဈေးသည် အလုပ်တွင် မကျွမ်းကျင်သော်လည်း သူ၏ အထူးစစ်ဆင်ရေးနှင့် ထောက်လှမ်းရေးစွမ်းရည်များက သူ၏ အရိုးများထဲတွင် စွဲထင်နေခဲ့ချေပြီ။

သူသည် ဆက်လက်၍ ချောက်ချားနေဟန်ပြသော်လည်း သူ၏ လက်ချောင်းများက ဆိုင်အောက်ရှိ အသေးစား ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာဆီသို့ တိတ်တဆိတ် လှမ်းသွားကာ စက်ရုံအတွင်းရှိ လုပန်းကျုံးထံသို့ မော့စ်ကုဒ် ပို့လွှတ်ပြီး သူ၏ဘက်ရှိ အခြေအနေကို အကြောင်းကြားလိုက်၏။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အကြာတွင် လုပန်းကျုံး၏ တည်ငြိမ်သော အသံက ကျောက်ဟူ၏ နားကြပ်မှတစ်ဆင့် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နေ... ဟန်ဆောင်တာကို ဆက်လုပ်... ရန်သူကို သတိမပေးနဲ့... ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို ဘေးသုံးဖက်ကနေ ဝိုင်းထားမယ်"

စကားသံ အဆုံးတွင်။

စက်ရုံအပြင်ဘက်ရှိ ဈေးသည်များကလည်း သူတို့၏ မျက်လုံးများကို ထက်မြက်စေကာ ကျောက်ဟူကို အခါအားလျော်စွာ လှမ်းကြည့်နေကြလေသည်။

သူတို့လည်း လုပန်းကျုံးထံမှ အမိန့်များ ရရှိထားသည်မှာ ရှင်းလင်းလှပေ၏။ သို့သော် အီသန်သည် ထိပ်တန်း အေးဂျင့်တစ်ဦးဖြစ်ရာ တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်းကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူနှင့် အနီးဆုံး ဆိုင်ရှင်သည် သူ၏ ဦးတည်ရာသို့ ပဉ္စမအကြိမ်မြောက် လှမ်းကြည့်နေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

တစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် နှစ်ကြိမ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လုပ်ရပ်အဖြစ် ရှင်းပြနိုင်သော်လည်း အကြိမ်များစွာကတော့ အလွန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်ခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။

သူ မည်သည့်အချိန်က ပေါ်လွင်သွားခဲ့သည်ကို မသိသော်လည်း အီသန်သည် ချက်ချင်းပင် အရေးပေါ် အစီအစဉ်တစ်ခုကို စိတ်ထဲ၌ ချမှတ်လိုက်လေသည်။

သူသည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို အနည်းငယ် လှုပ်ယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ လက်နက်တစ်ခုကို ထုတ်ယူတော့မည့်အလား ပြုမူလိုက်၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

ကျောက်ဟူကလည်း တစ်ဖက်လူ၏ သိမ်မွေ့သော လုပ်ရပ်များကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

သူသည် တမင်တကာ ချော်လဲချင်ယောင်ဆောင်ကာ အီသန်၏ လက်ပေါ်သို့ မုန့်နှစ်အနည်းငယ်ကို ပက်ဖြန်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တောင်းပန်ပါတယ် ခင်ဗျာ... ခင်ဗျား အပူမလောင်ဘူးလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

စကားပြောရင်း ကျောက်ဟူသည် သူ၏ဆိုင်မှ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်လာကာ အီသန်၏ လက်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်၏။

ဤရုတ်တရက် အဖြစ်အပျက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် အီသန်သည် အစပိုင်း၌ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ပြီး သူ၏ လက်နက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် ကျောက်ဟူက ပိုမိုမြန်ဆန်နေခဲ့ပြီး အီသန်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများက အပြစ်ကင်းစင်မှုမှ ထက်မြက်မှုဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားချေသည်။

"ချီးပဲ"

တစ်ဖက်လူ၏ အမူအရာကို မြင်ချိန်တွင် အီသန်သည် သူ၏ရှေ့ရှိ ဆိုင်ရှင်မှာလည်း အရပ်ဝတ်အရာရှိ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိသွား၏။

ဤအချိန်တွင် သူသည် နောင်တများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

အခြေအနေကို ထောက်လှမ်းရန် လူတစ်ဦးကို ရွေးချယ်ချိန်တွင် သူ သေချာစွာ မစောင့်ကြည့်ခဲ့ဘဲ ရလဒ်အနေဖြင့် သူကိုယ်တိုင်အတွက် အရပ်ဝတ်အရာရှိတစ်ဦးကို ရွေးချယ်မိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဘာမှ မလုပ်ရသေးတဲ့အပြင် ငါ့ကိုယ်ငါ ပေါ်လွင်သွားစေပြီး ဒီလို အခြေအနေဆိုးထဲ ရောက်သွားရတယ်"

သို့သော် ဤအချိန်မှာ တွေးတောနေရန် အချိန်မဟုတ်ချေ။

အီသန်သည် သူ၏ လက်ကောက်ဝတ်မှ ဓားကို မထုတ်နိုင်သည်ကို မြင်သောကြောင့် အခြားလက်တစ်ဖက်ဖြင့် ခရီးဆောင်အိတ်၏ လက်ကိုင်ကို ချက်ချင်း ဆွဲကိုင်လိုက်လေသည်။ ဤခရီးဆောင်အိတ်ကို အထူးပြုလုပ်ထားကြောင်း မှတ်မိပါသလား။

ခရီးဆောင်အိတ် လက်ကိုင်ကို အထူး ပြုပြင်မွမ်းမံထား၏။ ၎င်းသည် လက်ကိုင်တစ်ခုနှင့် တူသော်လည်း အားပြင်းပြင်းဖြင့် ဆွဲလိုက်ပါက ကြိမ်ဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပေသည်။