အခန်း ၆၉

အခန်း (၆၉) EMP မေ့မြောစေသည့် ဗုံးလား

"ရဲဘော်လီ… ကျေးဇူးပြုပြီး ဗိုလ်ကြီးလုကို ဆက်သွယ်ပြီး ဒီအကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းဖို့ ကျွန်တော့်မှာ နည်းလမ်းရှိတယ်လို့ ပြောပေးပါ…"

စက်ရုံအလုပ်ရုံအတွင်း၌။ ချန်မိုသည် သူ၏ဘေးရှိ အထူးဝန်ဆောင်မှုဗျူရို စစ်သားအား ရုတ်တရက် စကားပြောလိုက်သည်။

"ဘာ… ဆရာချန်… ခင်ဗျားမှာ ဖြေရှင်းနည်း ရှိတယ်ပေါ့…"

ချန်မို၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် လီဟု အမည်ရသော အထူးဝန်ဆောင်မှုဗျူရို စစ်သားမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။

ချန်မို၏ လေးနက်သော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ချန်မို နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သူ သိရှိသွားသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ရေဒီယိုမှတစ်ဆင့် လုပန်းကျုံးကို အလျင်အမြန် ဆက်သွယ်လိုက်လေ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။

အမျိုးသားအဝေးပြေးလမ်းမပေါ်ရှိ ဓာတ်ဆီဆိုင်တစ်ခုတွင် စစ်ဆင်ရေးများကို ညွှန်ကြားနေသော လုပန်းကျုံးသည်လည်း စကားပြောစက်မှလာသော ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုကို ကြားလိုက်ရသည်။

သူသည် သူ၏ အဖွဲ့ဝင်များနှင့် အလွန်ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီး လီပေါ်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ချန်မို၌ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ပြီဟု လုပန်းကျုံး ထင်မှတ်လိုက်၏။

ထို့ကြောင့် သူသည် ကျန်းချန် လက်နက်ကိုင်ရဲဌာနမှ ဗိုလ်ကြီးချန်အား ယာယီ ကွပ်ကဲခိုင်းလိုက်ပြီး သူက ဘေးသို့လျှောက်သွားကာ စကားပြောစက်ကို ကောက်ကိုင်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်လီ… ငါပါ…"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ… ဆရာချန်ဆီမှာ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုခု ဖြစ်သွားလို့လား…"

သူ၏လေသံတွင် အရေးတကြီးဖြစ်မှုများ ရောယှက်နေကာ လုပန်းကျုံးက အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။

အကယ်၍ ချန်မို၌ မမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုခု မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပါက ချန်မိုကို စောင့်ကြပ်နေသည့် အသင်းဖော်ဖြစ်သော လီပေါ်သည် ဤအချိန်တွင် အဘယ်ကြောင့် သူ့ကို ဆက်သွယ်ရမည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ခဲ့ချေ။

"ဗိုလ်ကြီးလု… ဒီမှာ အရာအားလုံးက ပုံမှန်ပါပဲ… ဆရာချန်က ဘေးကင်းပါတယ်...."

"ဒါပေမဲ့ ဆရာချန်က ခင်ဗျားတို့ဘက်က အခြေအနေကို အရမ်း စိုးရိမ်နေတယ်… အဲဒီ အမေရိကန်အေးဂျင့်နှစ်ဦး ဓာတ်ဆီဆိုင်ကို ဓားစာခံအဖြစ် ဖမ်းဆီးထားတဲ့ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ သူ့မှာ နည်းလမ်းရှိတယ်လို့ ခင်ဗျားကို ပြောပေးဖို့ ကျွန်တော့်ကို ခိုင်းလိုက်တယ်…"

လုပန်းကျုံး၏ မေးခွန်းကို ကြားချိန်တွင် လီပေါ်ဟု အမည်ရသော အထူးဝန်ဆောင်မှုဗျူရို စစ်သားက ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်၏။

"ဘာ… ဆရာချန်မှာ ဒါကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းရှိတယ်လို့ မင်း ပြောနေတာလား…"

လီပေါ်၏ အစီရင်ခံစာကို နားထောင်ပြီးနောက် လုပန်းကျုံး၏ အခြေအနေမှာ လီပေါ်၏ ယခုလေးတင် အခြေအနေနှင့် တိကျစွာ တူညီနေခဲ့သည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လီပေါ်၏ဘေး၌ ရပ်နေသော ချန်မိုက လီပေါ်၏လက်ထဲမှ စကားပြောစက်ကို ချက်ချင်း ယူလိုက်ပြီး ခေါ်ဆိုမှုခလုတ်ကို နှိပ်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ဟုတ်ပါတယ်… ဗိုလ်ကြီးလု… ဒါကို ဖြေရှင်းဖို့ ကျွန်တော့်မှာ နည်းလမ်းရှိပါတယ်…

" "ခင်ဗျားတို့ အဲဒီမှာ တစ်ဆို့နေရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဓာတ်ဆီဆိုင်မှာ သေနတ်ပစ်ခတ်မှု ဖြစ်ပွားတာက အရမ်း အန္တရာယ်များလွန်းလို့နဲ့ ဓာတ်ဆီဆိုင်ထဲက ဓားစာခံတွေပါ အန္တရာယ်ဖြစ်မှာကို ခင်ဗျားတို့ စိုးရိမ်နေကြလို့ပဲ မဟုတ်လား…"

"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်စိတ်ထဲမှာ ဖြေရှင်းနည်းတစ်ခု ရှိတယ်…

" "ကျေးဇူးပြုပြီး အဲဒီမှာ ခဏလောက် စောင့်နေပေးပါ… မကြာခင် ခင်ဗျားဆီကို ဖြေရှင်းနည်း ပို့ပေးဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို ကျွန်တော် စေလွှတ်လိုက်ပါ့မယ်…"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ချန်မိုသည် စကားပြောစက်ကို လီပေါ်ထံသို့ ပြန်ပစ်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူသည် သူ၏ အလုပ်စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားကာ အံဆွဲများနှင့် ဗီရိုများထဲတွင် မွှေနှောက်ရှာဖွေတော့၏။

သူတို့အတွက် သင်္ဘောများ၏ စက္ကူပုံစံတူများကို တည်ဆောက်ပေးရန် ရေတပ်ကို သူ ကတိပေးထားခဲ့သောကြောင့် ချန်မိုသည် ယခုရက်ပိုင်းအတွင်း ပစ္စည်းအမြောက်အမြားကို သိုလှောင်ထားခဲ့သည်။

ဤပစ္စည်းများသည် ယခုအချိန်တွင် အသုံးဝင်လာပေတော့မည်။

လီပေါ်၏ နားမလည်နိုင်သော အကြည့်အောက်တွင် ချန်မိုသည် ဆားကစ်ပြားအချို့နှင့် လီပေါ် နားမလည်နိုင်သော သေးငယ်သည့် ကိရိယာအချို့ကို ရှာဖွေလိုက်ပြီးနောက် ဂဟေဆော်စက်တစ်ခုကို ကောက်ယူကာ ၎င်းတို့ကို စတင် လုပ်ဆောင်တော့သည်။

အချိန်ခဏကြာပြီးနောက်။

အလုပ်နေရာတစ်ခုလုံးသည် ထင်းရှူးစေး၏ ရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေ၏။

ချန်မိုက ၎င်းတို့ကို ပြုပြင်ပြီးနောက် ရိုင်ဖယ်ဗုံးများနှင့် အရွယ်အစား ဆင်တူသော သံတုံးအချို့သည် အလုပ်စားပွဲပေါ်တွင် ပေါ်လာတော့သည်။

"ဆရာချန်… ဒါက ခင်ဗျား ပြောနေတဲ့ ဖြေရှင်းနည်းလား…"

အလုပ်စားပွဲပေါ်ရှိ သံတုံးအချို့ကို ကြည့်ကာ လီပေါ်က သူ၏ လေသံတွင် အနည်းငယ်သော သံသယနှင့် စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

စစ်ပွဲအတွေ့အကြုံရင့်ကျက်သော လက်နက်ကိုင်ရဲအရာရှိတစ်စုပင် ထိရောက်စွာ မဖြေရှင်းနိုင်သော ပြဿနာတစ်ခုကို ဤထင်ရှားမှုမရှိသည့် သေးငယ်သော သံတုံးအချို့ဖြင့် ဖြေရှင်းနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မယုံကြည်ခဲ့ချေ။

"ဟုတ်တယ်… ဒါက ဖြေရှင်းနည်းပဲ…"

"မင်း ဒါကို လုပ်ဖို့ပဲ လိုတယ်…"

လီပေါ်၏ မေးခွန်းကို ကြားချိန်တွင် ချန်မိုက သူ့ကို များစွာ ရှင်းပြမနေတော့ဘဲ ၎င်းကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်ကို တိုက်ရိုက် သင်ကြားပေးလိုက်၏။

ထို့နောက် ဤသံတုံးအချို့ကို လုပန်းကျုံးထံသို့ လီပေါ်အား အမြန်ပို့ဆောင်ခိုင်းရန် သူတို့ စီစဉ်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် သင်ခန်းစာအများအပြား ပြီးနောက်တွင် လီပေါ်၏ နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ ရှင်းလင်းစွာ အကန့်အသတ် ရှိနေခဲ့သည်။

ချန်မိုသည် အသုံးပြုနည်းကို အလွန်အသေးစိတ် ရှင်းပြခဲ့သော်လည်း ၎င်းကို မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်ကို လီပေါ်က ခဏတာမျှ မှတ်မိနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

လီပေါ်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ တွေဝေငေးမောနေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် အကယ်၍ လီပေါ်သာ ဤအရာကို လုပန်းကျုံးအား ပေးလိုက်ပါက သူတို့ ၎င်းကို အသုံးမပြုနိုင်ရန် ကံကြမ္မာဖန်တီးထားကြောင်း ချန်မို သိရှိသွားခဲ့လေ၏။

ထို့ကြောင့် ချန်မိုသည် ကိစ္စရပ်များကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်လက်ထဲသို့ ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"ရဲဘော်လီ… သွားကြစို့… တို့တွေ ဗိုလ်ကြီးလုကို အတူတူ သွားတွေ့ကြတာပေါ့…"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ချန်မိုသည် အပြင်သို့ လျှောက်ထွက်သွား၏။

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် လီပေါ်၏ စိတ်သည် လုံးလုံးလျားလျား ဗလာဖြစ်သွားရပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဓာတ်ဆီဆိုင်ဧရိယာမှာ အလွန်အန္တရာယ်များနေပြီး ချန်မိုအား ထိုနေရာသို့ သွားခွင့်ပြုရန် သူ မရဲချေ။

သို့သော် ချန်မို၏ စိတ်က ဆုံးဖြတ်ပြီးဖြစ်ကာ လီပေါ်က သူ့ကို မည်သို့ပင် ဖျောင်းဖျရန် ကြိုးစားစေကာမူ အသုံးမဝင်ခဲ့ပေ။

ချန်မိုသည် အပြင်သို့ လျှောက်ထွက်တော့မည် ဖြစ်သည်။

လီပေါ်သည် စကားပြောစက်ကို ကောက်ကိုင်ကာ ချန်မိုအား လုပန်းကျုံးထံသို့ စောင့်ကြပ်ခေါ်ဆောင်ရန် ထိုနေရာတွင် တပ်စွဲထားသော အထူးဝန်ဆောင်မှုဗျူရို အဖွဲ့ဝင်အချို့ကို ခေါ်ယူလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့၏။

... စက်ရုံအလုပ်ရုံမှ ကျန်းမြို့ရှိ အမျိုးသားအဝေးပြေးလမ်းမ ၃၂၄ ဘေးမှ ဓာတ်ဆီဆိုင်သို့ ကားမောင်းသွားရန် ဆယ်မိနစ်ကျော် ကြာမြင့်ပေသည်။

လီပေါ်နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် ချန်မိုကို ဤနေရာသို့ စောင့်ကြပ်ခေါ်ဆောင်လာချိန်တွင်။

ဓာတ်ဆီဆိုင်၏ အတွင်းနှင့် အပြင်ဘက်ရှိ အကျပ်အတည်းမှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပေါ်နေဆဲပင် ဖြစ်၏။

"လီပေါ်… မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ…"

"ဆရာချန်ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးကို ကာကွယ်ဖို့ ငါ မင်းကို ပြောထားတယ်လေ… ဒါက မင်း ဆရာချန်ကို ကာကွယ်တဲ့ပုံစံလား…"

"ဘာလို့ တို့က ဆရာချန်ကို ဒီလို အန္တရာယ်များတဲ့ နေရာမျိုးမှာ ကာကွယ်ရမှာလဲ… တကယ်လို့ အဲဒီ အမေရိကန်အေးဂျင့်နှစ်ဦးက စိတ်ပျက်အားငယ်ပြီး ဓာတ်ဆီဆိုင်ကို ဖောက်ခွဲလိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ…"

"ဆရာချန်ရဲ့ ဘေးကင်းလုံခြုံရေးက ခြိမ်းခြောက်ခံနေရပြီ… ဒီကိစ္စကို မင်းရဲ့ အထက်လူကြီးတွေကို မင်း ဘယ်လို ရှင်းပြမလဲ…"

လီပေါ်သည် ချန်မိုနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လုပန်းကျုံးသည် ချက်ချင်းပင် တင်းကျပ်သော မျက်နှာထားကို ဖန်တီးကာ လီပေါ်အား ဆူပူကြိမ်းမောင်းတော့သည်။

"ဗိုလ်ကြီးလု… ဒါက ရဲဘော်လီရဲ့ အမှားမဟုတ်ပါဘူး… ဒီကိုလာဖို့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုခဲ့တာပါ…"

"ဒီကိရိယာလေးတွေက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဖြေရှင်းနည်းပါပဲ… ဒါပေမဲ့ ရဲဘော်လီနဲ့ အခြားသူတွေက အချိန်တိုအတွင်းမှာ ၎င်းတို့ကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာကို မကျွမ်းကျင်နိုင်ဘူးလေ… ဒါကြောင့် တီထွင်သူဖြစ်တဲ့ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် လာပြီး လက်တွေ့အသုံးချရတာပါ…"

ချန်မိုသည် လုပန်းကျုံးက လီပေါ်အား ဆူပူကြိမ်းမောင်းနေသည်ကိုလည်း ကြားလိုက်ရသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤသည်မှာ လီပေါ်၏ အမှား တကယ်မဟုတ်ခဲ့သောကြောင့် အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲရန် ကြိုးစားရင်း သူက လျင်မြန်စွာ ဝင်ပြောလိုက်၏။

"မင်း ကောင်စုတ်လေး… ငါ ပြန်လာတဲ့အထိသာ စောင့်နေ… မင်းကို ပညာပေးရမယ်…"

ချန်မို၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ချန်မိုက လီပေါ်ကို ကာကွယ်ပေးနေကြောင်း လုပန်းကျုံး သိရှိသွားသောကြောင့် ချန်မို၏ရှေ့တွင် လီပေါ်အား ထပ်မံ ဝေဖန်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

ချန်မိုဘက်သို့ လှည့်ကာ မမေးမြန်းမီ လီပေါ်အား စိုက်ကြည့်ကာ ထိုမေးခွန်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရုံသာ သူ တတ်နိုင်တော့သည်။

"ဆရာချန်… ခင်ဗျား ယူလာတဲ့ ဒီအရာတွေက ဘာတွေလဲ…"

"ဒီလိုမျိုး ကိုယ့်အသက်ကို စွန့်စားရကျိုးနပ်လို့လား… ဓာတ်ဆီဆိုင်ထဲက အဲဒီ အမေရိကန်အေးဂျင့်နှစ်ဦးက ခင်ဗျားကို ပစ်မှတ်ထားနေတာဆိုတာ ခင်ဗျား သိတယ်မလား…"

"တကယ်လို့ ခင်ဗျားအကြောင်း သူတို့ သိသွားရင် အန္တရာယ်များနိုင်တယ်…"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လုပန်းကျုံးသည် ချန်မို ထုတ်ယူလာသော သံတုံးအချို့ကို ကြည့်လိုက်၏။

"ဗိုလ်ကြီးလု… အဆင်ပြေပါတယ်…"

"ခင်ဗျားကို အတိုချုပ် မိတ်ဆက်ပေးပါရစေ… ဒါက ကျွန်တော် အခုလေးတင် ဖန်တီးထားတဲ့ လျှပ်စစ်သံလိုက်လှိုင်း ခြိမ်းခြောက်ဟန့်တားရေး ဒုံးကျည်ပါ…"

"ဒီအထူးခဲယမ်းအမျိုးအစားက ကြိမ်နှုန်းနိမ့်ပြီး အားကောင်းတဲ့ သံလိုက်စက်ကွင်းကို ထုတ်လွှတ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်…"

"ဒါကို တပ်ဆင်ပြီး ပစ်လွှတ်လိုက်တာနဲ့ ၎င်းက အိုင်းယွန်းပြုခြင်း သို့မဟုတ် အမိုးပွင့်မီးတောက်များ မထုတ်လုပ်ဘဲ ကြိမ်နှုန်းအလွန်နိမ့်တဲ့ အားကောင်းတဲ့ သံလိုက်လှိုင်းကို ထုတ်လွှတ်ပေးပါလိမ့်မယ်…"

" ဒါက သူ့ရဲ့ အကွာအဝေးအတွင်းမှာရှိတဲ့ လူ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုအာရုံကြော အချက်ပြမှုတွေကိုသာ နှောင့်ယှက်မှာဖြစ်ပြီး အဲဒီအကွာအဝေးအတွင်းမှာရှိတဲ့ လူတွေရဲ့ ကြွက်သားတွေကို ချက်ချင်း တင်းမာသွားစေကာ သူတို့ရဲ့ ဟန်ချက်ပျက်ပြီး လဲကျသွားစေကာ ခုခံနိုင်စွမ်း အားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားစေမှာပါ…"

"အကျိုးသက်ရောက်မှုက ထိခိုက်ခံရသူရဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေအပေါ် မူတည်ပြီး မိနစ်အနည်းငယ်ကနေ နာရီဝက်အထိ ကြာရှည်ခံပါတယ်…"

"ဒီလို ကိရိယာမျိုးက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ လက်ရှိ အကျပ်အတည်းကနေ ရုန်းထွက်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်မယ်လို့ ခင်ဗျား ထင်လား…"

လုပန်းကျုံး၏ မေးခွန်းကို ကြားချိန်တွင် ချန်မိုက သူ့ကို EMP မေ့မြောစေသည့် ဗုံးများထဲမှ တစ်ခုကို ကမ်းပေးလိုက်ပြီးနောက် အပြုံးဖြင့် ရှင်းပြလိုက်သည်။