အခန်း ၇၀
Vol. 7 Ch. 70
အခန်း (၇၀) ထောင့်ပိတ်မိနေသော ခွေးတစ်ကောင်က တံတိုင်းကို ခုန်ကျော်မည်လော၊ သူတို့အားလုံးကို တစ်ကြိမ်တည်း ဖမ်းဆီးခြင်း
"ဘာ… ဒီလို အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ကိရိယာရှိတာလား…"
"ဒါ ကောင်းတာပေါ့… ဒါကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲ…"
ချန်မို၏ မိတ်ဆက်ကို ကြားပြီးနောက် လုပန်းကျုံး စကားမပြောနိုင်မီမှာပင် သူ၏ဘေး၌ ရပ်နေသော လက်နက်ကိုင်ရဲတပ်ဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် ချန်ဖျင်ရွှမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဖြတ်ပြောလိုက်ပေသည်။
"အရမ်း ရိုးရှင်းပါတယ်… ကျွန်တော် ပြပါရစေ…"
"ဒီမှာ ဗုံးပစ်လောင်ချာတွေ ရှိလား… တကယ်လို့ မရှိရင်တော့ နည်းနည်း ဒုက္ခရောက်နိုင်တယ်… လက်ပစ်ဗုံး ပစ်တာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ရဲဘော်တွေထဲက တစ်ယောက်ယောက်ကို ဒီ EMP မေ့မြောစေတဲ့ ဗုံးတွေကို ပစ်သွင်းခိုင်းရလိမ့်မယ်…"
ဗိုလ်ကြီးချန် မေးမြန်းချိန်တွင် ချန်မိုက ပြုံးကာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။
"ရှိတယ်… ရှိတယ်…"
"တို့ရဲ့ လက်နက်ကိုင်ရဲတပ်ဖွဲ့မှာ ၃၈ မီလီမီတာ ရိုင်ဖယ်တပ်ဆင် ဗုံးပစ်လောင်ချာတွေ တပ်ဆင်ထားတယ်…"
"အဲ့တာကို အသက်အန္တရာယ်မဖြစ်စေတဲ့ အဓိကရုဏ်းနှိမ်နင်းရေး ခဲယမ်းတွေကို ပစ်ခတ်ဖို့ အသုံးပြုပါတယ်…"
ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် ဗိုလ်ကြီးချန်က ချန်မို၏ စကားများကို ချက်ချင်း တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူသည် လက်နက်ကိုင်ရဲအရာရှိတစ်ဦးအား ချက်ချင်း လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ပြီး သူ၏ သေနတ်ကို ပေးအပ်ရန် တောင်းဆိုလိုက်၏။
လက်နက်ကိုင်ရဲအရာရှိ၏ ရိုင်ဖယ်လက်ကိုင်အောက်တွင် ရိုင်ဖယ်တပ်ဆင် ဗုံးပစ်လောင်ချာတစ်ခုကို တပ်ဆင်ထားပေသည်။
"ကျွမ်းကျင်သူချန်… ဒါကို ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ ခင်ဗျား သိလား…"
ဗိုလ်ကြီးချန်က ရိုင်ဖယ်ကိုယူကာ လှည့်ပြီး ချန်မို၏ အရှေ့တွင်ရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"သေချာတာပေါ့…"
ဗိုလ်ကြီးချန်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ချန်မိုက သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။
ယွမ် ၁၀၀,၀၀၀ ဖြင့် သူ ယခုလေးတင် ဝယ်ယူခဲ့သော နည်းပညာဆိုင်ရာ အချက်အလက်များသည် နည်းပညာဆိုင်ရာ အချက်အလက်များသာမက ဗုံးပစ်လောင်ချာများ၏ ဒီဇိုင်း၊ ထုတ်လုပ်မှုနှင့် အသုံးပြုမှု နည်းလမ်းများကိုပါ သူ့ကို သင်ကြားပေးခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် ရိုင်ဖယ်ကို လွှဲပြောင်းရယူပြီးနောက် ရိုင်ဖယ်တပ်ဆင် ဗုံးပစ်လောင်ချာကို သူ၏ ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သော်လည်း ချန်မိုက မယုံနိုင်လောက်အောင် ကျွမ်းကျင်သော လှုပ်ရှားမှုများကို ပြသခဲ့သည်။
သူ၏ အရှေ့တွင် ရပ်နေသော ဗိုလ်ကြီးချန်ပင်လျှင် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့၏။
ချန်မို၏ ခဲယမ်းများ ထည့်သွင်းခြင်းက သူတို့၏ လေ့ကျင့်သင်ကြားထားသော လက်နက်ကိုင်ရဲအရာရှိများထက်ပင် ပိုမိုမြန်ဆန်နေပေသည်။
... ချန်မိုသည် EMP မေ့မြောစေသည့် ဗုံးကို တပ်ဆင်ပြီးစီးကာ ၎င်းကို ပစ်လွှတ်ရန် ပြင်ဆင်ရင်း လောင်ချာထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ချိန်တွင်ပင်။
ဓာတ်ဆီဆိုင်၌။
အမေရိကန်အေးဂျင့်နှစ်ဦးဖြစ်သော ဆီမီယွန်နှင့် ရိုက်စ်တို့သည်လည်း လှုပ်ရှားမှုအသစ်များကို ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ဓာတ်ဆီဆိုင်အပြင်ဘက်ရှိ ချန်မိုကို မြင်တွေ့သွားကြ၏။
"ဆီမီယွန်… ကြည့်စမ်း…"
"အဲဒီလူက တို့ရှာနေတဲ့ ပစ်မှတ်လား…"
ရိုက်စ်က ဓာတ်ဆီဆိုင်အပြင်ဘက်ရှိ ချန်မိုကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ သူ၏ အဖော် ဆီမီယွန်ကို အော်ခေါ်လိုက်သည်။
ရိုက်စ်၏ မျက်လုံးကြီးများထဲတွင် တရုတ်လူမျိုးအားလုံးမှာ အတော်လေး ဆင်တူနေပုံရသည်။
သူသည် အမှန်တကယ်ပင် မျက်နှာခွဲခြားနိုင်စွမ်း အားနည်းပေ၏။
ဤသည်မှာ တရုတ်လူမျိုးအများစုက နိုင်ငံခြားသားများကို မြင်တွေ့ရသည့်ပုံစံနှင့် ဆင်တူသည်။
သူတို့သည် နိုင်ငံခြားသားအားလုံး ဆင်တူသည်ဟု မကြာခဏ ခံစားရလေ့ရှိသည်။
သို့သော် ဆီမီယွန်က ကွဲပြားပေ၏။ သူသည် ပစ်မှတ်ခွဲခြားသိမြင်ခြင်းဆိုင်ရာ အလွန်ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုများကို ခံယူခဲ့ဖူးသည်။
ထို့ကြောင့် ရိုက်စ်၏ အသံကို ကြားချိန်တွင် အခြားသူ လက်ညှိုးထိုးပြနေသော ဦးတည်ချက်သို့ သူ ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်ပြီး ချန်မိုကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် မှတ်မိသွားကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်… အဲဒီကောင်ပဲ… အီသန်နဲ့အတူ တရုတ်နိုင်ငံထဲကို ခိုး့်ဝင်လာတဲ့ တို့ရဲ့ ပစ်မှတ်က ဒီအရှေ့တိုင်းကောင်လေးပဲ…"
"ဒါဆို တို့တွေ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ… တို့တွေ ဒီဓာတ်ဆီဆိုင်ထဲမှာ တရုတ်လက်နက်ကိုင်ရဲတွေရဲ့ ပိတ်လှောင်တာကို ခံထားရပြီ… သူတို့ကို ပြန်ပေးဆွဲဖို့ နေနေသာသာ ထွက်ပြေးဖို့တောင် ပြဿနာဖြစ်နေပြီလေ…"
ဆီမီယွန်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ရိုက်စ်က မေးခွန်းတစ်ခု မေးမြန်းလိုက်၏။
တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် တာဝန်ရှိသော ကွင်းဆင်းအေးဂျင့်တစ်ဦးအနေဖြင့် ရိုက်စ်သည် ပြဿနာများကို အင်အားသုံး၍ ဖြေရှင်းရာတွင် ပိုမိုကောင်းမွန်ပေသည်။
တွေးတောရန် လိုအပ်သော ကိစ္စများကို သူ မကိုင်တွယ်နိုင်သောကြောင့် သူ့အား ဆီမီယွန်နှင့် တွဲဖက် အလုပ်လုပ်ရန် တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆီမီယွန်၏ စိတ်က လုံလောက်အောင် မြန်ဆန်သောကြောင့်ပင်။
"တကယ်တော့ တို့တွေ သူတို့ကို ပြန်ပေးဆွဲဖို့ မလိုပါဘူး…"
"တို့တွေ မထွက်ခွာခင် ညွှန်ကြားရေးမှူး အက်ဒ်ဝပ် တို့ကို ပြောခဲ့တာကို မင်း မှတ်မိလား…"
"တကယ်လို့ သူတို့ကို ပြန်ပေးဆွဲဖို့ ကြိုးစားတာက ကျရှုံးသွားခဲ့ရင် သူတို့ကို ရှင်းပစ်လိုက်ပါတဲ့လေ…"
"စဉ်းစားကြည့်စမ်း… တို့တွေ အခု ဓာတ်ဆီဆိုင်တစ်ခုထဲမှာ ရောက်နေတာလေ… ဒါက တစ်ဖက်လူကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အခွင့်အရေး မဟုတ်ဘူးလား…"
"တကယ်လို့ တို့တွေ ဒီဓာတ်ဆီဆိုင်ကို ဖောက်ခွဲလိုက်မယ်ဆိုရင် ၎င်းရဲ့ ဆီသိုလှောင်မှုတစ်ခုလုံးက မိုင်တစ်ရာအတွင်းမှာရှိတဲ့ အရာအားလုံးကို ကောင်းကင်ပေါ် လွင့်စင်သွားအောင် ဖောက်ခွဲဖို့ လုံလောက်လိမ့်မယ်…"
"အဲဒီအချိန်ကျရင် အဲဒီ အရှေ့တိုင်းကောင်လေးက သူ့ရဲ့ အသက်နဲ့ ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်…"
ရိုက်စ်က မေးခွန်းမေးမြန်းချိန်တွင် ဆီမီယွန်သည် အပြင်ဘက်ရှိ ဆီဖြည့်စက်များနှင့် အတွင်း၌ ပြန့်ကျဲနေသော ဓာတ်ဆီများကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်၌ ဆိုးယုတ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတော့၏။
ဆီမီယွန်သည် ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုများကို ခံယူခဲ့ရပြီး စစ်ဆင်ရေး ပြီးမြောက်ခြင်းကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အသက်ထက်ပင် ပို၍ အရေးကြီးကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေသည်။
ယခု သူသည် စစ်ဆင်ရေးကို ပြီးမြောက်ရန် ဤသို့သော အခွင့်အရေးမျိုး ရရှိနေပြီဖြစ်ရာ မည်သို့ လွှတ်ပေးနိုင်မည်နည်း။
ဓာတ်ဆီလောင်းရန် ရိုက်စ်အား သူ ညွှန်ကြားနေချိန်မှာပင်။
ချန်မိုသည်လည်း သူ၏ လောင်ချာကို မြှောက်ကာ ဓာတ်ဆီဆိုင်အတွင်းပိုင်းသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်ပြီး အကွာအဝေးကို ခေတ္တမျှ တိုင်းတာလိုက်သည်။
ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူသည် လောင်ချာ၏ ခလုတ်ကို ဆွဲလိုက်လေ၏။
ဖောက်… ကြည်လင်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
EMP မေ့မြောစေသည့် ဗုံးကို ချန်မိုက ပစ်ခတ်လိုက်ပြီ ဖြစ်၏။
"ဆီမီယွန်… ဒါက ဘာလဲ…"
ဖန်ကွဲသံကို ကြားလိုက်ရပြီး အနက်ရောင် ဗုံးနှင့်တူသော အရာတစ်ခုက အတွင်းသို့ ပစ်သွင်းခံလိုက်ရသည်။
ရိုက်စ်က ဓာတ်ဆီပုံးကို ချထားကာ မေးမြန်းလိုက်၏။
မည်သူ သိနိုင်မည်နည်း။
"ဒါက မီးခိုးဗုံး ဒါမှမဟုတ် မျက်ရည်ယိုဗုံး တစ်မျိုးမျိုးလို့ ငါ ထင်တယ်… "
"ဒီလို မီးလောင်လွယ်ပြီး ပေါက်ကွဲလွယ်တဲ့ နေရာမျိုးမှာ တရုတ်နိုင်ငံက အသက်အန္တရာယ်ဖြစ်စေတဲ့ လက်နက်တွေကို သုံးဖို့ အရူးလုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး…"
"ဒါပေမဲ့ ဒါက အပြင်ဘက်က တရုတ်လက်နက်ကိုင်ရဲတွေ စိတ်မရှည်ဖြစ်လာပြီး အခြားစစ်ဆင်ရေးတွေ စတင်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတယ်ဆိုတာကိုလည်း သက်သေပြနေတယ်လေ…"
"မြန်မြန်လုပ်ပြီး အရှိန်မြှင့်လိုက်… တို့တွေ ဒီဓာတ်ဆီဆိုင်နဲ့ အဲဒီ အရှေ့တိုင်းကောင်လေးကို ကောင်းကင်ပေါ် လွင့်စင်သွားအောင် ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ရအောင်… ဒါဆိုရင် တို့ရဲ့ စစ်ဆင်ရေး ပြီးမြောက်သွားလိမ့်မယ်…"
ရိုက်စ်၏ မေးခွန်းကို ကြားချိန်တွင် ဆီမီယွန်က EMP မေ့မြောစေသည့် ဗုံးကို ကောက်ကိုင်ကာ ပြောလိုက်သည်။
သူ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ဖန်ကွဲသံအချို့ ထပ်မံထွက်ပေါ်လာပြီး တူညီသော ခဲယမ်းအမျိုးအစား အများအပြား ထပ်မံ ပစ်ခတ်ခံလိုက်ရ၏။
ဆီမီယွန်၏ ညွှန်ကြားချက်များကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ပြင်ဆင်ရင်း ရိုက်စ်က ဓာတ်ဆီပုံးကို ထပ်မံ ကောက်ကိုင်လိုက်ချိန်မှာပင်။
ဝီ… ဝီ… ဝီ… ဆီမီယွန်၏ လက်ထဲရှိ အနက်ရောင် ကျည်ဆန်သည် အသံမြည်လာပြီး အနည်းငယ် တုန်ခါလာတော့သည်။
ထို့အပြင် ပစ်ခတ်ခံလိုက်ရသော အခြားခဲယမ်းများကလည်း တူညီသော အသံကို ထုတ်လွှတ်နေကြ၏။
"ဒါက ဘာခွေးချီးလဲ…"
ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ဆီမီယွန်သည် သူ၏ EMP မေ့မြောစေသည့် ဗုံးကို ဘေးသို့ ချက်ချင်း လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။
သို့သော် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ကြိမ်နှုန်းနိမ့် သံလိုက်စက်ကွင်း ကွင်းတစ်ခုသည် တိတ်ဆိတ်စွာ စတင် ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။
ဓားစာခံများ အပါအဝင် အတွင်းရှိ လူတိုင်းသည် မမြင်နိုင်သော လျှပ်စစ်စီးကြောင်းတစ်ခုဖြင့် ထိုနေရာတွင် ချုပ်နှောင်ခံထားရသည့်အလား တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အေးခဲသွားကြပေသည်။
ဆီမီယွန်၏ လက်မောင်းမှာ တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများက ကြွက်တက်နေသည့်အလား ကွေးကောက်သွားကာ ပစ္စတိုကို ဆုပ်ကိုင်ထားမှုမှ ချက်ချင်း လွတ်ကျသွားခဲ့၏။
သူ၏ ခြေထောက်ကြွက်သားများက ထိန်းချုပ်၍မရအောင် ပျော့ခွေသွားပြီး သူ၏ ဒူးများ ခွေကျသွားကာ ယိုင်နဲ့ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားတော့သည်။
မလှမ်းမကမ်းရှိ ရိုက်စ်သည်လည်း အလားတူ အခြေအနေမျိုးတွင် ရှိနေပေသည်။ သူ၏လက်ထဲရှိ ဓာတ်ဆီပုံးကို သူ လွှတ်ချလိုက်ပြီး ဓာတ်ဆီအနံ့များမှာ အလွန်အမင်း စူးရှနေလေ၏။
ဆီမီယွန်နှင့် ရိုက်စ်တို့သည် အသိစိတ် ရှိနေသော်လည်း သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်နေပြီး တိုးညှင်းသော ညည်းတွားသံများကိုသာ ထုတ်လွှတ်နိုင်ကြပေသည်။
သူတို့၏ ခြေလက်အင်္ဂါများသည် တုံ့ပြန်မှု မရှိတော့ဘဲ ခွန်အားအားလုံး စုပ်ယူခံလိုက်ရသည့်အလား ဖြစ်နေ၏။
သူတို့သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ အနည်းငယ်သာ တုံ့ယင်နိုင်ပြီး တစ်ဖက်သို့ပင် မလှည့်နိုင်တော့ချေ။
... "အာရုံကြော လှုံ့ဆော်မှုတွေ အားလုံး လွတ်ထွက်သွားပြီ…"
"တို့တွေ စတင်လို့ရပြီ…"
အပြင်ဘက်ရှိ ချန်မိုသည် သူ၏ လက်ပတ်နာရီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လုပန်းကျုံးနှင့် ဗိုလ်ကြီးချန်တို့အား ပြောလိုက်သည်။
ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် ဗိုလ်ကြီးချန်က တိုက်ခိုက်ရေး အမိန့်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ပြန်လိုက်၏။
သူတို့၏ ရိုင်ဖယ်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားသော ထိပ်တန်း လက်နက်ကိုင်ရဲအရာရှိ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် ဓာတ်ဆီဆိုင်၏ မှန်တံခါးဆီသို့ သတိထားကာ ချဉ်းကပ်သွားကြတော့သည်။